ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Διαχ.: 127/23(i)
Αναφορικά με τον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμο Κεφ. 189
-και-
Αναφορικά με τον Ιωάννη Κουτσόφτα τέως από την Λάρνακα
-και-
Αναφορικά με την αίτηση της Αντωνίας Ανδρέου ημερ. 7.11.2025
Ημερομηνία: 13.2.2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτήτρια: Αυτοπροσώπως
Για Διαχειρίστρια: Αυτοπροσώπως
Παρούσα επίσης η κα. Ανδρούλλα Παπαγεωργίου (κληρονόμος)
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Με την υπό κρίση αίτηση η αιτήτρια αιτείται ως ακολούθως:
«1. Τη μεταβίβαση του ακινήτου, ήτοι της ισόγειας κατοικίας που βρίσκεται επί της οδού [ ] αρ. 33, με αριθμό εγγραφής 0/[ ], Φύλλο/Σχέδιο 1-2555-3680, Τμήμα 14, Τεμάχιο [ ], στην ενορία Κόκκινες, στη Λάρνακα, υπέρ της Αιτήτριας, σύμφωνα με τις πρόνοιες της διαθήκης του αποβιώσαντος Ιωάννη Κουτσόφτα (Α.Δ.Τ. 109932), η οποία φέρει Αριθμό Διαχείρισης 127/2023 και Αριθμό Διαθήκης 6795).
2. Εναλλακτικά ή/και επιπρόσθετα, όπως το Δικαστήριο εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία κρίνει δίκαιο και πρόσφορο υπό τις περιστάσεις, εναντίον της Φανουρίας Γεωργίου (Α.Δ.Τ. [ ]), η οποία ενεργεί ως διαχειρίστρια της πιο πάνω περιουσίας, για τον λόγο ότι παραλείπει ή/και καθυστερεί αδικαιολόγητα να ολοκληρώσει τη διαδικασία μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου προς την Αιτήτρια, όπως προβλέπεται στη διαθήκη, και δεν εκτελεί τα καθήκοντα της ως διαχειρίστρια κατά τα προβλεπόμενα από τον νόμο.»
Η αίτηση υποβάλλεται από την αιτήτρια υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμος του αποβιώσαντα.
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της διαχειρίστριας και οδηγήθηκε σε ακρόαση. Αμφότερες οι πλευρές κατάθεσαν γραπτό κείμενο στο Δικαστήριο το οποίο υιοθέτησαν χωρίς να προσθέσουν οτιδήποτε. Ουδεμία πλευρά ζήτησε να αντεξετάσει την άλλη. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο θα αποφασίσει την υπό κρίση αίτηση με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του στην βάση των ενόρκων δηλώσεων καθώς και από το περιεχόμενο του φακέλου της διαχείρισης το οποίο αποτελεί μέρος του ιστορικού της διαχείρισης (βλ. κατ’ αναλογία Θεμιστοκλέους ν. Λεωνίδου (2005) 1(Α) ΑΑΔ 417).
Σημειώνω ευθύς εξ αρχής ότι, έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων το οποίο εξέτασα με προσοχή και είναι υπόψιν μου, έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά σε αυτό στην παρούσα απόφαση.
Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι, η αιτήτρια παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου μαζί με την κα. Θέκλα Φράγκου η οποία ως αναφερθεί στο Δικαστήριο είναι αντιπρόσωπος της Αιτήτριας και θεωρεί ότι της παρέχεται το δικαίωμα να παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου και να εκπροσωπεί την αιτήτρια. Παρά του ότι ηγέρθη προφορικά το ζήτημα από πλευράς της διαχειρίστριας η οποία εμφανίζεται τόσο υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια όσο και ως δικηγόρος, αποφάσισα να επιτρέψω την παρουσία της εκπροσώπου της αιτήτριας καθότι κατά την ακρόαση της η αιτήτρια, η οποία όχι μόνο συμφωνεί με την αίτηση, παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς προώθησης της αίτησης καθώς επίσης είναι και η συντάκτρια της υπό κρίση αίτησης.
Κρίνω σκόπιμο επίσης να αναφέρω ότι κατά την ακρόαση της αίτησης παρούσα ήταν και η κληρονόμος κα. Παπαγεωργίου η οποία δεν ανάφερε οτιδήποτε στο Δικαστήριο. Δεν έχω εντοπίσει επίδοση προς εκείνη της παρούσας αίτησης θεωρώ όμως ότι λόγω της παρουσίας της έχει λάβει γνώση της αίτησης.
Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, και συγκεκριμένα στις 15.1.2026, η διαχειρίστρια έχει καταχωρήσει αίτηση με βάση την οποία ζητά, μεταξύ άλλων, διάταγμα πώλησης του ακινήτου και οποιεσδήποτε οδηγίες θεωρεί το Δικαστήριο αναγκαίες. Εν όψει της φύσης της παρούσας αίτησης κρίθηκε καταλληλότερο όπως εκδικαστεί πρώτιστα η παρούσα αίτηση. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι η διαχειρίστρια είχε καταχωρήσει παρόμοια αίτηση στις 11.11.2025 την οποία απέσυρε λόγω του ότι καταχωρήθηκε, κατά την ίδια, με λανθασμένο τύπο.
Η Αίτηση
Στρεφόμενος τώρα στην υπό κρίση αίτηση, τούτη στηρίζεται στον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο Κεφ.189 «συγκεκριμένα αλλά χωρίς περιορισμό» στα άρθρα 25, 31, 33, 41, 53, 57 και 58, στον περί Μεταβιβάσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ο αποβιώσαντας απεβίωσε στις 27.9.22 έχοντας προηγουμένως καταρτίσει διαθήκη την οποία επισυνάπτει. Αρχικά, διορίστηκε εκτελεστής κ. Γιάννης Γεωργίου (δικηγόρος) ο οποίος αποποιήθηκε των δικαιωμάτων του και συγκατατέθηκε όπως διοριστεί διαχειρίστρια η καθ’ ης η αίτηση. Η εν λόγω διαχειρίστρια διορίστηκε με την συγκατάθεση της Αιτήτριας και το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα διαχείρισης στις 7.10.2024.
Στην διαθήκη του πιο πάνω αποβιώσαντα περιλαμβάνεται ακίνητο, ισόγεια κατοικία το οποίο ανήκει κατά ½ στην μητέρα της Αιτήτριας η οποία απεβίωσε και της οποίας είναι η αιτήτρια είναι η μοναδική κληρονόμος και κατά ½ στην άλλη κληρονόμο του αποβιώσαντα κα. Ανδρούλλα Παπαγεωργίου η οποία είχε αποδεχθεί να πουλήσει στην αιτήτρια το μερίδιο της.
Η καθ’ ης η αίτηση διαβεβαίωσε τηλεφωνικώς την αιτήτρια ότι θα προχωρήσει την υπόθεση στο κτηματολόγιο όμως μετέπειτα την απέσυρε. Προς υποστήριξη του πιο πάνω ισχυρισμού της επισυνάπτει σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία με λειτουργό του κτηματολογίου. Αναφέρει περαιτέρω ότι η διαχειρίστρια δεν κατέβαλε τα μεταβιβαστικά τέλη προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι δεν της εξοφλήθηκε η δικηγορική αμοιβή της και παρά του ότι ο αποβιώσαντας άφησε λογαριασμό από τον οποίο μπορούσε να αντλήσει χρήματα για να καλύψει τα δικηγορικά της έξοδα καθώς και τα μεταβιβαστικά τέλη δεν το έπραξε.
Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ακόμη ότι λόγω της καθυστέρησης από πλευράς της καθ’ ης η αίτηση έχει υποστεί σημαντική οικονομική και προσωπική ζημιά διότι έχει ήδη ειδοποιήσει τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος στο οποίο διαμένει ότι θα αποχωρήσει και εκείνος την πιέζει να το εγκαταλείψει ενώ παράλληλα, επιβαρύνεται με φόρους, τέλη και άλλα έξοδα που σχετίζονται με το επίμαχο ακίνητο.
Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της προς την καθ’ ης η αίτηση και παρά την επικοινωνία που είχαν στις 8.10.2025 όταν την παρακάλεσε να ενεργήσει και της είπε ότι θα το πράξει, μέχρι σήμερα δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια με αποτέλεσμα η αδικαιολόγητη αδράνεια που επιδεικνύει να επηρεάζει την ολοκλήρωση της διαχείρισης και να προκαλεί οικονομική ζημιά.
Για τους πιο πάνω λόγους ζητά από το Δικαστήριο να «να εκδώσει διάταγμα ή θεραπεία κατά τη διακριτική του εξουσία, όπως θεωρήσει δίκαιο και πρόσφορο, για να υποχρεώσει τη διαχειρίστρια να προβεί άμεσα στις αναγκαίες ενέργειες για μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ονόματι» της σύμφωνα με τον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο, Κεφ. 189, «συγκεκριμένα αλλά χωρίς περιορισμό στο άρθρο 25, 31, 33, 41, 53, 57 και 58 και στον περί Μεταβιβάσεως Ακινήτων Νόμο 9/65...»
Η Ένσταση
Η καθ’ ης η αίτηση προτάσσει 7 λόγους για τους οποίους υποστηρίζει ότι η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί τους οποίους παραθέτω αυτούσιους:
«1. Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή αντικανονική.
2. Η Διαχειρίστρια ενήργησε δυνάμει των εκ του Νόμου (Κεφ.189) απορρεόντων καθηκόντων της για την εξόφληση των χρεών της διαχείρισης πριν από τη διανομή της περιουσίας.
3. Η Αιτήτρια αρνείται να καταβάλει τις νόμιμες οφειλές και τα έξοδα που αναλογούν στο μερίδιο της, καθιστώντας τη μεταβίβαση του ακινήτου αδύνατη και ζημιογόνα για τη διαχείριση
4.Η Αιτήτρια και/ή η αντιπρόσωπος της επέδειξαν κακόπιστη συμπεριφορά προσπαθώντας να παρακάμψουν τη νόμιμη διαδικασία διαχείρισης και τη Διαχειρίστρια.
5. Δεν υφίσταται οποιαδήποτε αδράνεια ή παρακώλυση από πλευράς της Διαχειρίστριας, αντιθέτως, η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στην υπαναχώρηση της Αιτήτριας από τα συμφωνηθέντα.
6. Η Διαχειρίστρια έχει δικαίωμα επίσχεσης (lien) επί της ακίνητης περιουσίας μέχρι την πλήρη αποπληρωμή των εξόδων διαχείρισης.
7. Η Αιτήτρια διεκδικεί δικαιώματα επί κινητής περιουσίας (τραπεζικός λογαριασμός) τα οποία, βάσει διαθήκης ανήκουν σε έτερο πρόσωπο.»
Στην ένορκη δήλωση της καθ’ ης η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια και η αντιπρόσωπος της, είχαν υποσχεθεί ότι θα κάλυπταν το ήμισυ των εξόδων της διαχείρισης και ότι τούτη αποτελούσε προϋπόθεση για την μεταβίβαση του ακινήτου. Εν τέλει κατέστη σαφές ότι η αιτήτρια αρνείτο να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό.
Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ήταν επιβεβλημένη η απόσυρση της αίτησης μεταβίβασης ούτως ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της διαχείρισης καθότι η αιτήτρια και συγκεκριμένα η αντιπρόσωπος της επιχείρησε εν αγνοία της να επιτύχει την μεταβίβαση χωρίς προηγουμένως να εξοφληθούν οι οφειλές της διαχείρισης καθιστώντας το ακίνητο ως μοχλό πίεσης και εξασφάλισης των πιστωτών της διαχείρισης. Επισυνάπτει δε σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία με λειτουργό του κτηματολογίου.
Εν σχέση με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας περί άντλησης χρημάτων από τραπεζικό λογαριασμό του αποβιώσαντα, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο εν λόγω λογαριασμός αποτελεί κινητή περιουσία η οποία ανήκει αποκλειστικά στην άλλη κληρονόμο, Ανδρούλα Παπαγεωργίου σύμφωνα με την διαθήκη του αποβιώσαντα. Δεν κάνει επίσης αποδεκτούς του λοιπούς ισχυρισμούς της αιτήτριας και ισχυρίζεται ότι η μόνη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ήταν με την αντιπρόσωπο της αιτήτριας Θέκλα Φράγκου ούτε αποδέχεται την οποιαδήποτε αδράνεια από μέρους της. Αντίθετα, κάθε προσπάθεια της να προμηθεύσει την αιτήτρια με αποδείξεις των εξόδων προσέκρουσε στην άρνηση της τελευταίας να τις αποδεχθεί. Προς τούτο επισυνάπτει δέσμη αποστολής των σχετικών αποδείξεων.
Νομική Πτυχή
Η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί στα πλαίσια του φακέλου της διαχείρισης και αντιμετωπίζεται ως ενδιάμεση αίτηση. Αρχικά θα πρέπει να τονιστεί ότι δεν νοείται στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης, ο εκάστοτε αιτητής να επικαλείται ολόκληρο το νομοθέτημα προς υποστήριξη της αίτησης του καθότι αντίκειται στην αρχή ότι ένα ένδικο μέσο για να είναι έγκυρο πρέπει να προσδιορίζει με σαφήνεια την νομική βάση επί της οποίας εδράζεται. Τούτο το αναφέρω ένεκα του ότι η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται ως αναφέρω και πιο πάνω στον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο Κεφ.189 «συγκεκριμένα αλλά χωρίς περιορισμό» στα άρθρα 25, 31, 33, 41, 53, 57 και 58.
Ως υποδεικνύεται από την Νομολογία μας, σε ενδιάμεσες αιτήσεις «ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου» (βλ. Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α. (1990) 1 ΑΑΔ 965 KOZINSKAYA RIVER LIMITED ν. KLCC HOLDINGS LIMITED Πολ. Εφ. Ε43/2013, ημερομηνίας 23.3.2017, Φλουρέντζου ν. CASHGROVE BETTING LTD (2007) 1 ΑΑΔ 393, Αναφορικά με τη EVAND PROMOTIONS LTD (1998) 1 ΑΑΔ 736).
Από την νομική βάση της παρούσας αίτησης ελλείπει παντελώς η Δ.48 ή η οποιαδήποτε διάταξη των θεσμών πολιτικής δικονομίας.
Στην Μαχλουζαρίδης πιο πάνω υιοθετήθηκε ο πιο κάτω λόγος της Kouppa and Another v. Vassiliades (1981) 1 J.S.C. 120:
«Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά· εν όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθη χαρακτήρα, για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασης τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση των επιτακτικών προνοιών της Δ.48 θ.1 . Δεν είναι τυχαίο ότι το νομικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να καθορίζεται· συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα προσδιορίζονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά με ακρίβεια ώστε το Δικαστήριο, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση, να είναι σε θέση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος διά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς.»
Εν όψει των πιο πάνω η αίτηση καθίσταται θνησιγενής.
Παρά τα πιο πάνω εξετάζοντας τα άρθρα επί των οποίων στηρίζεται αναφέρω τα εξής.
Το άρθρο 25 του Κεφ.189 ανωτέρω αφορά στο πότε η κληρονομία στην περίπτωση που το αποβιώσαν πρόσωπο άφησε διαθήκη περιέρχεται στον προσωπικό αντιπρόσωπο. Τα δε άρθρα 31 και 33 αφορούν γενικά στα καθήκοντα και εξουσίες του προσωπικού αντιπροσώπου και την εξουσία του Δικαστηρίου σε ορισμένες περιπτώσεις να διατάξει πώληση ή εκμίσθωση ή υποθήκευση, αναλόγως της περίστασης με σκοπό την διευκόλυνση της διανομής της περιουσίας. Το άρθρο 41 αφορά στον τρόπο με τον οποίο ο εκτελεστής της διαθήκης ή ο διαχειριστής σε διαχείριση με συνημμένη διαθήκη συλλέγει και καταβάλλει χρέη και διανέμει την περιουσία. Δεν διαβλέπω με ποιο τρόπο τα πιο πάνω άρθρα μπορούσαν να υποστηρίξουν την υπό εξέταση αίτηση.
Σε ό,τι αφορά την συμπερίληψη γενικά και αόριστα του περί Μεταβιβάσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 στην νομική βάση εάν η αιτήτρια αποσκοπούσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψιν του τις διατάξεις του άρθρου 18 το οποία αφορά το μέρος του πιο πάνω νόμου σε σχέση με δηλώσεις δικαιοδόχου – δικαιοπάροχου σημειώνω ότι η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται κατ’ εξοχή σε μεταβιβάσεις μεταξύ ζώντων και δεν αφορά σε διανομή και εγγραφή περιουσίας δυνάμει κληρονομικής διαδοχής ως παρουσιάζεται εδώ να είναι η απαίτηση της αιτήτριας μέσω του πρώτου αιτητικού της αίτησης της (βλ. Χωματένος ν Παττίχη Πολ. Εφ. 15/2013 ημερομηνίας 2.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:A270
Παραμένει ως μοναδικό σχετικό με τα υπό εξέταση θέματα το άρθρο 53 του Κεφ.189 πιο πάνω, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής:
«53.-(1) Πρoσωπικoί αvτιπρόσωπoι ή oπoιoσδήπoτε από αυτούς, πιστωτές, κληρoδόχoι ή οι πλησιέστεροι συγγενείς, ή πρόσωπα που αξιώvoυv μέσω των eν λόγω πιστωτών ή δικαιoύχωv με εκχώρηση ή με άλλο τρόπο, δύvαvται να ζητήσoυv από το Δικαστήριο με εναρκτήρια κλήση (originating summons) την επίλυση, χωρίς διαχείριση της κληρovoμιάς σε Δικαστήριο, οποιουδήποτε από τα πιο κάτω ζητήματα ή θέματα:
(α) οποιοδήποτε ζήτημα που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα συμφέρovτα του προσώπου που αξιώνει ότι είναι πιστωτής, κληρoδόχoς, o πλησιέστερος συγγενής ή εκ του vόμoυ κληρovόμoς
(β) τη διακρίβωση oπoιασδήπoτε τάξης πιστωτών, κληρoδόχωv, πλησιέστερων συγγεvώv ή άλλων
(γ) την παροχή oπoιωvδήπoτε συγκεκριμέvωv λoγαριασμώv από τους εκτελεστές ή τους διαχειριστές και όταν είναι αvαγκαίo, τα αποδεικτικά στοιχεία των eν λόγω λoγαριασμώv
(δ) την καταβολή στο Δικαστήριo oπoιωvδήπoτε χρημάτων που βρίσκovται στα χέρια των εκτελεστών ή των διαχειριστών
(ε) την έκδοση διαταγών προς τους εκτελεστές ή τους διαχειριστές για να διαπράξoυv ή να απέχoυv από τη διάπραξη oπoιασδήπoτε συγκεκριμένης πράξης υπό την ιδιότητα τους ως εκτελεστών ή διαχειριστών
(στ) την έγκριση oπoιασδήπoτε πώλησης, αγοράς, συμβιβασμού ή άλλης συναλλαγής
(ζ) την επίλυση οποιουδήποτε ζητήματος που προκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρovoμιάς.
(2) Οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί που ισχύoυv εκάστοτε, οι oπoίoι αφoρoύv εναρκτήριες κλήσεις (originating summons) εφαρμόζovται σε κάθε διαδικασία δυνάμει του άρθρου αυτού.
(3) Αιτήσεις δυνάμει του άρθρου αυτού δύvαvται να ακoύovται και να απoφασίζovται όχι ενώπιον ακρoατήριo (in chambers).»
Καθίσταται πρόδηλο από τα πιο πάνω ότι το άρθρο το οποίο επικαλείται η αιτήτρια για να στηρίξει την αίτηση της, επιβάλλει όπως τα θέματα ή ζητήματα που καλύπτει το εν λόγω άρθρο επιλυθούν στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης.
Στην υπόθεση MIKIS & MARKOS SIDERIS HOLDINGS LIMITED ν Σιδέρη (2009) 1 ΑΑΔ 1390 επεξηγήθηκε ότι η καταχώρηση εναρκτήριας αίτησης με βάση το άρθρο 53 πιο πάνω, «σαφώς δεν στοχεύει στην επίλυση διαφορών αναφορικά με τις οποίες υπάρχει έντονη αμφισβήτηση είτε πρόκειται για υποχρεώσεις της περιουσίας απορρέουσες από χρέη προς τρίτους ή αντιστρόφως κλπ.. Το Αρθρο 53 του νόμου και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους το άρθρο τούτο παραπέμπει, τυγχάνουν εφαρμογής αποκλειστικά για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου.»
Στην υπόθεση επίσης Τερζής ν Πετουφά (2011) 1 ΑΑΔ 336 λέχθηκε ότι δεν τίθεται θέμα δυνάμει του πιο πάνω άρθρου όπως εκδοθεί ευθέως διαταγή με την οποία να διατάζεται ο διαχειριστής ή ο εκτελεστής να προβεί σε συγκεκριμένη ενέργεια. Μπορεί όμως δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 53 ανωτέρω να δοθούν από το Δικαστήριο οδηγίες ή και καθοδήγηση ως προς τον τρόπο με τον οποίο τα ζητήματα πρέπει να προσεγγιστούν.
Η εναρκτήρια κλήση όμως δεν ταυτίζεται με ενδιάμεση αίτηση. Αντίθετα, ως οι διατάξεις της Δ.12 των θεσμών πολιτικής δικονομίας αφορά οιανδήποτε άλλη κλήση που δεν εμπίπτει σε θέμα που εκκρεμεί στο Δικαστήριο («any summons other than a summons in a pending cause or matter»). Στην υπόθεση Wortham κ.ά. ν. Τσίμον κ.α. (2001) 1Α Α.Α.Δ. 1442, επιβεβαιώθηκε ότι οι θεραπείες που προσφέρονται στο άρθρο 53 μπορούν να δοθούν μόνο στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης.
Η αιτήτρια έχει ακολουθήσει συνεπώς κατά την κρίση μου λανθασμένο ένδικο μέσο.
Συμπεράσματα - Κατάληξη
Η ουσιαστική διαφορά που φαίνεται να προκύπτει θα μπορούσε ενδεχομένως να ενταχθεί στις διατάξεις των εδαφίων (ε) και (ζ) του άρθρου 53 ανωτέρω. Τονίζω και επισημαίνω ότι όμως ότι υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα που οδήγησαν στο να μην μεταβιβαστεί το ακίνητο ή το μερίδιο του ακινήτου στην αιτήτρια από την διαχειρίστρια δηλαδή των γεγονότων που θα τεκμηρίωναν τον ισχυρισμό της αιτήτριας και αμφισβήτηση των διεκδικήσεων της από πλευράς της καθ’ ης η αίτηση.
Πέραν και επιπρόσθετα των πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν έχει τεθεί μαρτυρία μέσω των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση σε σχέση με το τι ακριβώς συμφωνήθηκε μεταξύ των κληρονόμων σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο παρά του ότι στην επικοινωνία στον ηλεκτρονικό φάκελο της διαχείρισης διαφαίνεται ότι σε κάποιο στάδιο είχε επέλθει κάποιας μορφή συμφωνία.
Εν όψει όλων των πιο πάνω όμως καθώς και της διαπίστωσης ότι η αιτήτρια έχει ακολουθήσει λανθασμένο ένδικο μέσο, θεωρώ ότι παρέλκει η εξέταση του κατά πόσο τα πιο πάνω θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο αίτησης δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 53.
Τέλος, η χρήση λανθασμένου ένδικου μέσου κατά την κρίση μου δεν αφορά σε απλή παρατυπία που θα μπορούσε μέσω τη να διασωθεί μέσω της Δ.64 (βλ. Αναφορικά με τον Παναγιώτη Ευστρατίου (1997) 1(Β) ΑΑΔ 751) η οποία ούτως ή άλλως ελλείπει από την νομική βάση της αίτησης Σε κάθε περίπτωση εδώ καθορίζεται ρητά δια νόμου η διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί επομένως δεν τίθεται θέμα εφαρμογής των θεσμών πολιτικής δικονομίας (βλ. κατ’ αναλογία Γεώργιου Γεωργίου ν. Θέμη Θεμιστοκλέους (2002) 1 ΑΑΔ 1498).
Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα να καταβληθούν από την περιουσία.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο