ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 22/2023(i)
Μεταξύ:
ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΙΑΤΣΟΣ
Ενάγοντα
-και-
ΜΑΡΙΑΜ ΑΣΧΑΝΙΑΝ
Εναγόμενης
Ημερομηνία: 4.6.2026
Εμφανίσεις:
Για τον Ενάγοντα – Καθ’ ου η Αίτηση: κα. Κοσιάρη για ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Εναγόμενη – Αιτήτρια: Β. Σωτηρίου για ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, ο Ενάγων διεκδικεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις μεταξύ άλλων, συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο επεσυνέβη στις 22.12.2021 μεταξύ των οχημάτων που οδηγούσε ο Ενάγων και η Εναγόμενη με αποτέλεσμα να προκληθούν υλικές ζημιές καθώς και τραυματισμοί και ο Ενάγων καταλογίζει αμέλεια στην Εναγόμενη. Η Εναγόμενη πέραν του ότι αρνείται την οποιαδήποτε ευθύνη για το εν λόγω ατύχημα, ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων υπήρξε αμελής και διεκδικεί με ανταπαίτηση από αυτόν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις.
Αφού προηγήθηκαν κλήσεις για οδηγίες, καταχωρήθηκαν σχετικά παραρτήματα ,ακολούθησαν καταχωρήσεις εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, καταχωρήθηκαν ονομαστικοί κατάλογοι μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας των μερών στις 11 και 12.4.2024 αντίστοιχα. Η αγωγή ακολούθως ορίστηκε για ακρόαση στις 18.3.2025, ημερομηνία κατά την οποία αναβλήθηκε η ακρόαση και η αγωγή ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στις 13.1.2026.
Στο μεταξύ, η Εναγόμενη (στο εξής η Αιτήτρια) καταχώρησε στις 12.11.2025 την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά:
«Α. Άδεια και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ή/και να επιτρέπεται η τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Εξ’ ανταπαιτήσεως Ενάγουσας ημερομηνίας 16/03/2023 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ως ακολούθως:
(1) Δια της διαγραφή της τελείας στην υποπαράγραφο 11.4. της παραγράφου 11 της ανταπαίτησης και της προσθήκης μετά τη φράση «στα ιδιαίτερα μαθήματα της» της ακόλουθης πρότασης:
«ή/και λόγω των ψυχολογικών και/ή ψυχιατρικών συμπτωμάτων που ανέπτυξε συνεπεία του επίδικου ατυχήματος».
(2) Δια της προσθήκης μετά την υφιστάμενη υποπαράγραφο 11.4 της παραγράφου 11 της Ανταπαίτησης, την πιο κάτω υποπαράγραφο ως υποπαράγραφο υπ’ αριθμό 11.5 της παραγράφου 11 της ανταπαίτησης:
«11.5. Μετά το επίδικο ατύχημα, ανέπτυξε Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή και Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD) και έκτοτε χρήζει συνεχούς παρακολούθησης από ψυχίατρο και/ή κλινικό ψυχολόγο. Ως αποτέλεσμα του ατυχήματος υπέφερε και/ή υποφέρει ή/και θα υποφέρει στο μέλλον από ευρύ φάσμα ψυχολογικών συμπτωμάτων που έχουν επηρεάσει ουσιωδώς την καθημερινή της λειτουργικότητα και/ή την ικανότητα της να σπουδάσει και/ή την συναισθηματική της σταθερότητα και/ή την κοινωνική της ζωή. Ως εκ τούτου, τελούσε και/ή τελεί υπό φαρμακευτική αγωγή και/ή ψυχοθεραπευτική και/ή ψυχαναλυτική παρακολούθηση με στόχο την αντιμετώπιση του ψυχικού τραύματος».
(3) Αναρρύθμιση των υφιστάμενων υποπαραγράφων 11.5 και 11.6 της παραγράφου 11 της Ανταπαίτησης σε 11.6 και 11.7 αντίστοιχα.
(4) Δια της προσθήκης στην παράγραφο 12 της ανταπαίτησης μετά την υφιστάμενη υποπαράγραφο 12.5 των πιο κάτω υποπαραγράφων:
«12.6. Έξοδα Κλινικού ψυχολόγου Μάριου Χιναλλά €160
12.7. Ιατρικά έξοδα Δρ. Λ. Βερεσιέ €516
12.8. Έξοδα Φαρμακευτικής Αγωγής €200
12.9. Έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού Δρ. Βερεσιέ €450»
(5) Δια της διόρθωσης του συνόλου στο σημείο 12 που περιλαμβάνει τις ειδικές ζημιές της Εναγόμενης σε «€18.196,00.»
(6) Δια της προσθήκης στην παράγραφο 14 – αιτητικό «Α», μετά την φράση «απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων» της φράσης «και/ή μελλοντικά έξοδα και/ή μελλοντικές αποζημιώσεις».
(7) Δια της διόρθωσης του ποσού στην υφιστάμενη παράγραφο 14Β του αιτητικού της Ανταπαίτησης σε «€18.196,00.»
Β. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζεται ο χρόνος εντός του οποίου θα καταχωρισθούν τα τροποποιημένα δικόγραφα.
Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή/και διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο.
Δ. Όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό υπόθεσης.»
Ακρόαση - Αγορεύσεις
Η υπό εξέταση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ζητήσει να αντεξετάσει την άλλη. Τα μέρη καταθέσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους τις οποίες υιοθέτησαν. Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι το περιεχόμενο τους έχει εξεταστεί από το Δικαστήριο και είναι υπόψιν μου έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της παρούσας απόφασης.
Η Αίτηση
Η υπό κρίση αίτηση βασίζει στην Δ.25 θ.1-5 και στην Δ.48 θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην Νομολογία.
Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι μετά την καταχώρηση της ανταπαίτησης της, προέκυψαν νέα δεδομένα, αναφορικά με ψυχική βλάβη συνεπεία του ατυχήματος και σε σχέση με την θεραπεία που λαμβάνει, τα οποία δεν ήταν αποκρυσταλλωμένα και συνδεδεμένα με το επίδικο ατύχημα κατά τον χρόνο που έδιδε οδηγίες στους δικηγόρους της για καταχώρησης υπεράσπισης και ανταπαίτησης.
Σύμφωνα πάντα με την Αιτήτρια, μετά το ατύχημα άρχισε να αναπτύσσει διάφορα συμπτώματα, όπως άγχος, φόβο, ανησυχία, κρίσεις πανικού, διαταραχές ύπνου, τάση απομόνωσης, εφιάλτες, δυσκολία επίτευξης μαθησιακών στόχων, κακή λειτουργικότητα και συναισθηματική αστάθεια που την εμποδίζουν να σπουδάσει και φοβίες στην οδήγηση, για τα οποία αρχικά δεν είχε την δυνατότητα να αντιληφθεί την αιτία και δεν είχε καθαρή αντίληψη της πραγματικότητας ένεκα των πιο πάνω συμπτωμάτων. Συνεπεία των πιο πάνω, δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα και τη φύση του προβλήματος της και ότι αυτό συνδεόταν με το επίμαχο τροχαίο ατύχημα. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2024 αποφάσισε να αναζητήσει βοήθεια και αποτάθηκε στην Δρα. Βερεσιέ η οποία την παράπεμψε στον Μάριο Χιναλλά. Η Αιτήτρια άρχισε να παρακάθεται σε συνεδριάσεις με τους δυο με σκοπό την αξιολόγηση της ψυχικής της κατάστασης.
Στις 26.8.2025, ο Μάριος Χιναλλάς αποφάνθηκε ότι τα συμπτώματα που είχε αναπτύξει προέρχονταν από το επίμαχο τροχαίο ατύχημα και συνέταξε σχετικά ιατρική βεβαίωση (Τεκμήριο 1). Στις 22.9.2025 η Δρα. Βερεσιέ, κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και συνέταξε σχετικά ιατρική έκθεση (Τεκμήριο 2). Τόσο ο Μάριος Χιναλλάς όσο και η Δρα. Βερεσιέ έχουν την γνώμη ότι η παροχή ψυχολογικής στήριξης και θεραπείας για αντιμετώπιση των ψυχοτραυματικών γεγονότων που προκλήθηκαν στην Αιτήτρια συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος, πρέπει να συνεχιστεί και στο μέλλον. Για την παρακολούθηση, εξέταση και θεραπεία της από τους πιο πάνω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι υπέστη διάφορα έξοδα.
Η οποιαδήποτε καθυστέρηση παρατηρήθηκε οφείλεται στην αναμονή της ετοιμασίας της έκθεσης Τεκμήριο 2 ούτως ώστε να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη η εικόνα της ψυχικής της κατάστασης. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στον Ενάγοντα (στο εξής Καθ’ ου η Αίτηση), η οποία να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Καταληκτικά σημειώνει ότι, δεν θα προκύψει εκτροχιασμός της πορείας της υπόθεσης και ότι είναι αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για να μην της αποστερηθεί το δικαίωμα να προωθήσει όλες τις απαιτήσεις της εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση.
Η Ένσταση
Η ένσταση στηρίζεται στην Δ.48 θ. 1-3, 4(1)-(3), 5-13, στην Δ.25 θ.1-6, Δ.39 θ.1-21, Δ.21 θ.1-15, Δ.19 θ.1-27, στην Δ.59 θ.1-35 και στην Δ.64 θ.1(1)-(3), 2, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στην Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση προτάσσει 11 λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Δεν κρίνω σκόπιμο να τους παραθέσω αυτούσιους. Η ουσία της ένστασης, ως διαφαίνεται και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει, έγκειται στο ότι η Αιτήτρια επέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος της, το οποίο αίτημα δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου είναι επιτρεπτή η τροποποίηση μετά την καταχώρηση κλήσης για οδηγίες καθώς επίσης αποτελεί προσπάθεια της Αιτήτριας να κατασκευάσει μαρτυρία.
Σύμφωνα με τα όσα ο Καθ’ ου η Αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, που συνοδεύει την ένσταση, η υπεράσπιση και ανταπαίτηση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε στις 17.3.2023. Η Αιτήτρια αναφέρεται στην ύπαρξη νέων δεδομένων τα οποία ωστόσο δεν προσδιορίζει χρονικά. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό του ότι αν ήταν σοβαρά και αληθινά τα προβλήματα που λέει η Αιτήτρια ότι αντιμετώπιζε θα έπρεπε να αναζητήσει βοήθεια έγκαιρα και όχι μετά την πάροδο τριών ετών. Τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια μέσω της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση αποτελούν προσπάθεια κατασκευασμού μαρτυρίας.
Νομική Πτυχή
Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation (1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε σύνοψη των αρχών που διέπουν τα αιτήματα για τροποποίηση των δικογράφων ως ακολούθως:
«(1) Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2) Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30. 2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4) Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave ν. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.»
Στην υπόθεση Alexandra Rent a Car Ltd ν. Νεάρχου (1992) 1 Α.Α.Δ. 111 τονίστηκαν τα πιο κάτω:
«Διευκρινίζουμε όμως πως δεν ενθαρρύνουμε συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, αν αυτές δεν είναι απαραίτητες σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 Κ.1, που προβλέπουν πως η τροποποίηση επιτρέπεται με σκοπό τον προσδιορισμό των πραγματικών επίδικων ζητημάτων μεταξύ των διαδίκων. Αναμένεται επιμέλεια στη σύνταξη των δικογράφων, έτσι που να τα χαρακτηρίζει η περιεκτικότητα, ακρίβεια και διαύγεια.»
Νομική βάση για την αιτούμενη τροποποίηση αποτελεί η Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα:
«1. (1) Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη:
Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.
(2) Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη:
……..
(3) Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.»
Στην παρούσα περίπτωση η αγωγή καταχωρίστηκε μετά τις 1.1.2016, και η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες δυνάμει των προνοιών της Δ.30 συνεπώς εφαρμόζεται η Δ.25 θ.1.(3) η οποία διέπει το θέμα της τροποποίησης μετά την έκδοση κλήσης για οδηγίες.
Ως προς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζονται αιτήσεις τροποποίησης στην βάση της Δ.25, μετά την τροποποίηση της, παραπέμπω στην υπόθεση MONOKO (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΤΔ V C & S AMART MOVE DEVELOPERS LTD, Πολ. Έφ. Ε99/2022, ημερομηνίας 3.10.25, απόφαση Εφετείου σε μονομελή σύνθεση, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Η νέα διαταγή 25 δεν αναφέρεται ειδικά, στην ερμηνεία της φράσης «καλόπιστο λάθος». Κατά την κρίση μου, το καλόπιστο λάθος δεν επεκτείνεται στην παράλειψη προσθήκης κάποιων ισχυρισμών, αλλά περιορίζεται στην τυπικά λανθασμένη σύνταξη του δικογράφου, σε παραλείψεις και σε μικρές ασάφειες ή σε απλά τυπογραφικά λάθη. Με αυτή την έννοια δεν συνιστά καλόπιστο λάθος, η παράλειψη προσθήκης νέων ισχυρισμών, ειδικά αν αυτοί ήταν γνωστοί από πριν στον αιτητή. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση της Λ. Δημητριάδου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην αγωγή 813/2017 Οδυσσέως ν. Σ.Κ.Τ., ημερ. 30/12/2019, στην οποία αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι η παράλειψη καταγραφής γεγονότων που θεμελιώνουν τη βάση της αγωγής, δεν μπορούν να υπαχθούν στην έννοια του εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους.
Στην ίδια υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), διατυπώνεται η άποψη ότι οι νέες Δ.25 και Δ.30, αναμφίβολα επιβάλλουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή και επιμέλεια στους συνηγόρους κατά το στάδιο σύνταξης των δικογράφων, αφού τα περιθώρια άσκησης διακριτικής ευχέρειας σε αιτήματα τροποποίησης από πλευράς Δικαστηρίου, είναι πλέον ιδιαίτερα περιορισμένα. Εν ολίγοις, η νέα προσέγγιση πραγμάτων, απαιτεί από όλους τους διαδίκους και τους συνηγόρους τους, να μεριμνούν δεόντως για την συμπερίληψη όλων των αναγκαίων ισχυρισμών στα δικόγραφά τους, ούτως ώστε να αποφεύγεται η τροποποίηση δικογράφων, σε προχωρημένο στάδιο της δίκης.»
Το ζήτημα του κατά πόσον θα επιτραπεί ή όχι τροποποίηση επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Nandro Safety Rolex & Door Ltd ν. L & Μ Rolex Ltd Πολ. Εφ. Ε91/22 ημερομηνίας 28.5.2025, Φοινιώτης (ανωτέρω)) και η εξουσία του Δικαστηρίου είναι ευρεία εφόσον το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο και σε οποιαδήποτε διαδικασία να προβεί σε τροποποιήσεις εφόσον εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης (βλ. E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd (1999) 1 Α.Α.Δ. 443, Andrenal Shipping Company Ltd κ.α. ν. Compania Naviera Iris S.A. (2016) 1 ΑΑΔ 1859).
Εφαρμογή – Συμπεράσματα
Έχοντας εξετάσει όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, λαμβάνοντας υπόψιν και όσα καταγράφω αμέσως πιο πάνω σε σχέση με την νομική πτυχή του ζητήματος, παρατηρώ ότι τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια όντως έχουν προκύψει μετά την καταχώρηση του δικογράφου της υπεράσπισης και ανταπαίτησης.
Με βάση την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο δυνάμει του θ.1(3) της Δ.25 (ανωτέρω) κρίνω ότι το αίτημα μπορεί να εγκριθεί. Δεν διέλαθε της προσοχής μου η επισήμανση των συνηγόρων του Καθ’ ου η Αίτηση ότι, τα συμπτώματα της Αιτήτριας άρχισαν να αναπτύσσονται ως ισχυρίστηκε μετά το ατύχημα χωρίς να προσδιορίζει χρονικά πότε. Επισημαίνω όμως ότι, η αξιοπιστία της εκδοχής της ανταπαίτησης της Αιτήτριας, δεν προσφέρεται προς εξέταση στο παρόν στάδιο.
Ως προς τον χρόνο που υποβλήθηκε το αίτημα, στην υπόθεση Ikos Cif Ltd v. Coward κ.ά. (2014) 1(Α) Α.Α.Δ. 663 λέχθηκαν τα εξής:
«Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων... Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα.»
Στη βάση όλων των πιο πάνω, δεν θεωρώ ότι επέδειξε τέτοια καθυστέρηση η Αιτήτρια ούτως να συνηγορήσει αυτή στην απόρριψη του αιτήματος. Η δικαιολόγηση και ο βαθμός χρησιμότητας της αιτούμενης τροποποίησης κρίνονται επαρκή. Δεν θεωρώ επίσης ότι στα στάδιο που βρίσκεται η διαδικασία θα προκληθεί τέτοια βλάβη στον Καθ’ ου η Αίτηση η οποία να μην ικανοποιείται με ανάλογη διαταγή για έξοδα.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως το Α ης αίτησης.
Δίδονται περαιτέρω οι ακόλουθες οδηγίες:
- Τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος.
- Τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης υπεράσπισης και ανταπαίτησης.
Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί.
H αγωγή ορίζεται για Οδηγίες στις 17.9.2026 ώρα 9 π.μ.
Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης και τα σπαταληθέντα (thrown away) επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ του Καθ’ ου η Αίτηση ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο