ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 1554/2023(i)
Μεταξύ:
ΔΗΜΟΣ ΛΙΒΑΔΙΩΝ
Ενάγοντας
-και-
CHRISTOS P. CHRISTOFI SERVICES LIMITED
Εναγόμενη
Ημερομηνία: 8.6.2026
Για τον Ενάγοντα: κ. Φελλάς
Για την Εναγόμενη: κ. Ταμπούρλας
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Ο Ενάγων αξιώνει την έκδοση απόφαση υπέρ του και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €187 ως «ποσό οφειλόμενο και πληρωτέο προς τον Ενάγοντα το οποίο αντιπροσωπεύει φόρους και/ή εισφορές και/ή τέλη δικαιώματα και/ή επιβαρύνσεις για το έτος 2021».
Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο Ενάγων ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από τον νόμο, επέβαλε κατόπιν απόφασης του, φόρο, τέλη για παροχή υπηρεσιών, τέλη εισφοράς, επιβαρύνσεις και δικαιώματα στην Εναγόμενη για το έτος 2021, συγκεκριμένα €170 τέλη σκυβάλων. Επειδή η Εναγόμενη αμέλησε και/ή παράλειψε να πληρώσει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του Ενάγοντα, επιβαρύνθηκε με πρόστιμο 10% επί του τέλους ήτοι, €17 επιβάρυνση.
Με την υπεράσπιση της η Εναγόμενη, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο Ενάγων πλέον δεν υφίσταται. Ισχυρίζεται ακόμη ότι, διατηρεί αρκετά υποστατικά στην περιοχή των Λειβαδιών και υπήρξε πάντοτε συνεπής στις υποχρεώσεις της. Το τέλος και η επιβάρυνση που αφορούν στην παρούσα περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθότι το συγκεκριμένο υποστατικό δεν εξυπηρετείτο από σκυβαλοφόρο. Επιβλήθηκαν όμως τέλη παρά του ότι στις επανειλημμένες οχλήσεις της Εναγόμενης και/ή των υπαλλήλων της για να περνά σκυβαλοφόρο η απάντηση του Ενάγοντα ήταν ότι η οδός επί της οποίας βρίσκεται το υποστατικό δεν εξυπηρετείτο από σκυβαλοφόρο. Κατά συνέπεια, αξιώνει την απόρριψη της αγωγής καθότι ουδέποτε της παρασχέθηκαν οι υπηρεσίες για τις οποίες της επιβλήθηκαν τέλη.
Ακρόαση - Αγορεύσεις
Η ακρόαση της υπόθεσης, έγινε στη βάση της γραπτής ένορκης μαρτυρίας που κατατέθηκε από αμφότερες τις πλευρές κατόπιν συγκατάθεσης των συνηγόρων των διαδίκων και ουδείς ζήτησε να αντεξετάσει. Πρόκειται για διαδικασία η οποία είχε εισαχθεί αρχικά από την Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν κατά τον επίδικο χρόνο.
Και οι δυο πλευρές αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις θέσεις τους με γραπτά κείμενα που παραθέσαν στο Δικαστήριο. Το περιεχόμενο και οι εισηγήσεις των διαδίκων έχουν μελετηθεί προσεκτικά από το Δικαστήριο στα πλαίσια μελέτης της υπόθεσης για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης έστω και αν δεν γίνεται αναλυτική αναφορά και επανάληψη στο περιεχόμενο των αγορεύσεων τους.
Μαρτυρία
Μαρτυρία για τον Ενάγοντα έδωσε η Μαριάννα Ζωνιά (ΜΕ1) υπάλληλος στην υπηρεσία του. Ως αναφέρει στην ένορκη δήλωση της, μεταξύ των καθηκόντων της είναι και ανάκτηση φορολογιών. Κατά πάντα ουσιώδη ως προς τα γεγονότα χρόνο ο Ενάγων ήταν Δήμος εν τη έννοια και τις πρόνοιες του περί Δήμων Νόμου 111/85 με έδρα τα Λειβάδια της Επαρχίας Λάρνακας και η Εναγόμενη ήταν δημότης και διατηρούσε επαγγελματικό υποστατικό και ασκούσε επάγγελμα εντός των δημοτικών ορίων του Ενάγοντα.
Ο Ενάγων ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από τον νόμο επέβαλε για το έτος 2021 στην Εναγόμενη €170 τέλη σκυβάλων και €17 επιβάρυνση στα εν λόγω τέλη. Η επιβάρυνση επιβλήθηκε καθότι τα τέλη δεν είχαν πληρωθεί. Επισύναψε ως προς τα πιο πάνω κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 1), κατάσταση φορολογιών (Τεκμήριο 2) και δέσμη επιστολών (Τεκμήριο 3).
Η ΜΕ1 ανάφερε επίσης ότι δεν υποβλήθηκε ένσταση από πλευράς Εναγόμενης ή αν υποβλήθηκε αυτή απορρίφθηκε. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη δεν προσέφυγε στο Διοικητικό Δικαστήριο για να αμφισβητήσει την απόφαση να της επιβληθούν τα επίδικα τέλη. Ο Ενάγων μέσω επιστολών (Τεκμήριο 4) κάλεσε την Εναγόμενη να πληρώσει τα τέλη πλην όμως μέχρι σήμερα δεν το έπραξε.
Από πλευράς Εναγόμενης, μαρτυρία έδωσε ο Χρίστος Χριστοφή (ΜΥ1) ο οποίος είναι ο διευθυντής της Εναγόμενης. Σύμφωνα με όσα ο ΜΥ1 αναφέρει, όταν στάλθηκε η ειδοποίηση επιβολής τελών σκυβάλων, επισκέφθηκε προσωπικά τον Δήμαρχο και του εξήγησε ότι ο δρόμος στον οποίο βρίσκεται το υποστατικό δεν εξυπηρετείται από σκυβαλοφόρο με αποτέλεσμα να πληρώνει ο ίδιος προσωπικά για την απομάκρυνση των σκουπιδιών. Ο Δήμαρχος του είπε ότι γνωρίζει ότι ο συγκεκριμένος δρόμος δεν εξυπηρετείται από σκυβαλοφόρο και του είπε επίσης να υποβάλει ένσταση, ότι θα επιλαμβανόταν ο ίδιος του θέματος και δεν θα υπήρχε πρόβλημα.
Στις 3.11.2021 υπόβαλε ένσταση (Τεκμήριο 1). Πάντα υπήρξε συνεπής αναφορικά με τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης, εδώ όμως πρόκειται για χρέωση υπηρεσίας η οποία ποτέ δεν παρασχέθηκε.
Βάρος Απόδειξης
Όντας πολιτική υπόθεση το βάρος βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα να αποδείξει την υπόθεση του, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έστω και αν η διαδικασία διεξάγεται στη βάση έγγραφης μαρτυρίας A.G. Lithotechnic Ltd v Πρίνος Λαχαναγορά Λιμιτεδ Πολ. Εφ. 359/19).
Επισημαίνω ότι, οι βασικοί κανόνες απόδειξης, δεν ατονούν επειδή η διαδικασία έχει διεξαχθεί στη βάση έγγραφης μαρτυρίας. Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις όπου μια θέση είναι ότι τα γεγονότα που η άλλη πλευρά έχει ισχυριστεί δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή για να καταδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου ή να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες (βλ. Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1527, Θεοδώρου ν. Karageordiades Trading Ltd, Πολ. Εφ. 267/18, ημερ. 19.12.2023) καθότι η παράλειψη να αντεξεταστεί μάρτυρας, χωρίς ικανοποιητική εξήγηση, σε ουσιώδη μέρη ή μέρος της μαρτυρίας του, ισοδυναμεί με αποδοχή της μαρτυρίας. Εκτός εάν πρόκειται για σημείο που είναι έκδηλα ανυπόστατο. Δεν αναμένεται επίσης κάποιος να επιζητήσει αντεξέταση σε σημεία που είναι παραδεκτά από τα δικόγραφα ή έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά από τους διαδίκους.
Η διαδικασία εκδίκασης στη βάση γραπτής ένορκης μαρτυρίας αφορά καθαρά στην ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Η αποδεικτική αξία της προσκομισθείσας μαρτυρίας θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των συνήθων κανόνων απόδειξης, με γνώμονα το σχετικό βάρος απόδειξης που ο κάθε διάδικος φέρει στους ώμους του. Το βάρος να αποδειχθεί ένας ισχυρισμός, βρίσκεται στους ώμους της πλευράς που προβάλλει τον ισχυρισμό και δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο θα αποδεχθεί κάποιον ισχυρισμό επειδή δεν έγινε αντεξέταση εάν από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι κάτι τέτοιο δεν ενδείκνυται (βλ. Σκορδή ν. Α. Λάντου κ.α. Πολ. Εφ. 429/12, ημερ. 22.4.2020, ECLI:CY:AD:2020:A127).
Επισημαίνω επίσης την καλά καθιερωμένη αρχή ότι, «για τους σκοπούς έκδοσης της απόφασής του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιον του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δε συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα» (βλ. Πούρικκος v. Σάββα κ.ά. (1991) 1 Α.Α.Δ. 507).
Αξιολόγηση - Ευρήματα
Όπως θα διαφανεί από τα πιο κάτω μη αμφισβητούμενα γεγονότα και λαμβάνοντας υπόψιν μου τη φύση της διαφοράς, καθίσταται κατά την κρίση μου, αχρείαστη η παράθεση και αξιολόγηση ολόκληρης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Ιωάννου ν. Αληφαντή κ.α., Ποινική Έφεση 163/17 κ.α., ημερομηνίας 7.10.2019, Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 490, SAT VISION v Interamerican Property and Casualty Ins. Co (1999) 1 A.A.Δ. 1811, Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας (2015) 3 ΑΑΔ 484).
Τα πιο κάτω ουδέποτε υπήρξαν αμφισβητούμενα γεγονότα:
- Η εξουσία του Δήμου να επιβάλει τέλη
- Το γεγονός ότι το υποστατικό της Εναγόμενης βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λειβαδιών
- Ο Δήμος επέβαλε τέλη σκυβάλων για το έτος 2021, μετά από απόφαση και ακολούθως επέβαλε επιβάρυνση 10% επί των τελών.
- Ο Δήμος απέστειλε στην Εναγόμενη σχετικά ειδοποίηση επιβολής τελών ημερομηνίας 7.7.2022 για το έτος 2021, την οποία η Εναγόμενη παράλαβε (Τεκμήριο 3)
- Οι δικηγόροι του Δήμου απέστειλαν επιστολές (Τεκμήριο 4) προς την Εναγόμενη με τις οποία ειδοποιούσαν, μεταξύ άλλων, την τελευταία ότι εκκρεμεί η καταβολή των επιβαλλόμενων από τον Δήμο τελών.
- Η Εναγόμενη παρέλαβε τις επιστολές και δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό.
- Η Κατηγορούμενη καταχώρησε ένσταση στο Δήμο η οποία απορρίφθηκε και δεν υπέβαλε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο κατά της απόφασης επιβολής τελών για το έτος 2021.
- Τα τέλη σκυβάλων και η επιβάρυνση για το 2021 παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτα.
Για τα πιο πάνω προβαίνω σε ευρήματα.
Νομική Πτυχή
Το άρθρο 46 του Περί Δήμων Νόμου ως τροποποιήθηκε προνοεί τα εξής:
«46. Κάθε δήμος έχει εξουσία να επιβάλλει και να εισπράττει τέλη ως ακολούθως:
(α) Τέλη και δικαιώματα για τις χορηγούμενες άδειες που καθορίζονται στο άρθρο 44, σύμφωνα με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας και των δημοτικών κανονισμών,
(β) τέλος ακίνητης ιδιοκτησίας, όπως καθορίζεται στις διατάξεις του άρθρου 104,
(γ) τέλος αποκομιδής σκυβάλων, το οποίο επιβάλλεται στον ιδιοκτήτη ή κάτοχο της ακίνητης ιδιοκτησίας ή του υποστατικού, το οποίο δεν υπερβαίνει τα αντίστοιχα ποσά που προβλέπονται στον Τρίτο Πίνακα:…»
Στο άρθρο 135 του ίδιου Νόμου προβλέπεται ότι:
«135.-(1) Κάθε δήμος δύναται, πέραν της ποινικής διαδικασίας, vα ενάγει και να ανακτά με αστική διαδικασία κατά οποιουδήποτε προσώπου που παραλείπει να καταβάλει οποιεσδήποτε επιβαρύνσεις, εvoίκια, δικαιώματα ή τέλη που καθορίζονται στον παρόντα Νόμο ή σε οποιουσδήποτε δημοτικούς καvovισμούς, ανεξαρτήτως του εάν η μη καταβολή αυτών οφείλεται σε πράξη ή παράλειψη τoυ προσώπου αυτού που συνιστά αδίκημα δυνάμει των διατάξεων τoυ παρόντος Νόμου ή οποιωνδήποτε τέτοιων καvovισμώv και ανεξαρτήτως εάν τo πρόσωπο που παραλείπει διώχθηκε ή όχι σε σχέση πρoς τo αδίκημα αυτό.
(2) Σε περίπτωση που τέλη, δικαιώματα, φόροι ή επιβαρύνσεις που είναι πληρωτέα, δυvάμει των διατάξεων τoυ παρόντος Νόμου ή οπoιωvδήπoτε δημοτικών καvovισμώv, δεν καταβληθούν κατά τov χρόvo κατά τον οποίο αυτά είναι δεόντως οφειλόμενα και πληρωτέα δυνάμει αυτών, o οφειλέτης τους ή οποιοδήποτε πρόσωπο απαιτείται να καταβάλλει, επιπροσθέτως πρoς τo ποσό τωv τελών, δικαιωμάτων, φόρων ή επιβαρύνσεων αυτών, καταβάλλει επιβάρυνση ίση πρoς τo εκάστοτε μέγιστο επιτρεπόμενο επιτόκιο που ισχύει στη Δημοκρατία.»
Προκειμένου, να στοιχειοθετηθούν οι κατηγορίες εναντίον της Κατηγορούμενης, το Δικαστήριο, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι έχει αποφασιστεί η επιβολή τελών, ότι η πράξη επιβολής των τελών στην Κατηγορούμενη, της έχει κοινοποιηθεί, ότι αυτή κατέστη ανέκκλητη και ότι τα τέλη δεν έχουν πληρωθεί.
Η απόφαση για επιβολή και η ειδοποίηση επιβολής τελών συνιστά διοικητική πράξη δυνάμενη να αναθεωρηθεί βάσει του Συντάγματος και να προσβληθεί με προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει τέτοια δικαιοδοσία (βλ. Sigma Radio Tv v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2006) 1 Α.Α.Δ. 155, Δήμος Αγίου Αθανασίου ν. James Peter Pazaraki (2004) 2 Α.Α.Δ. 524, Χριστοδούλου ν. Έπαρχος Λεμεσού (2000) 2 Α.Α.Δ. 128).
Το Επαρχιακό Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει έγκυρη εκτελεστή διοικητική πράξη. Για να τελειωθεί μια διοικητική πράξη πρέπει να έρθει εις γνώση του διοικούμενου και από τότε που γίνεται γνωστή η βούληση της διοίκησης ξεκινά και ο χρόνος προθεσμίας της προσφυγής (βλ. Χατζήκυριακος ν. Δημοκρατίας (1994) 4 Α.Α.Δ. 2269, Δήμος Αγίου Αθανασίου ανωτέρω).
Στην Αδάμου ν Συμβούλιο Βελτιώσεως Ξυλοφάγου (1994) 2 Α.Α.Δ. 137 τονίστηκαν τα πιο κάτω:
«Αποκλειστική δικαιοδοσία για τον έλεγχο της νομιμότητας αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων αρχών ή οργάνων της Δημοκρατίας που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο είναι αρμόδιο να προβεί στην αναθεώρηση πράξεων της Διοίκησης και να τις ακυρώσει για τους λόγους που προβλέπονται στο Άρθρο 146.1. Η αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του Άρθρου 146.1, όπως και πρόσφατα επαναλάβαμε, διαχωρίζεται θεσμικά από την πολιτική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου (Βλ. Συμβούλιο Εγγραφής Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών v. Κωνσταντίνου και Άλλων (1994) 3 Α.Α.Δ. 453). Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με την ποινική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Μόνο στην περίπτωση νόσφησης εξουσίας μπορεί πράξη να αγνοηθεί διότι στην περίπτωση εκείνη το προϊόν της νόσφησης δεν περιέρχεται στη σφαίρα του δικαίου.»
Εφαρμογή - Συμπεράσματα
Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε ότι κοινοποιήθηκε στην Εναγόμενη ειδοποίησης υποβολής τελών και επιβολή τελών καθώς και ότι επιβλήθηκε επιβάρυνση επί των τελών. Υπενθυμίζω ότι ο ΜΥ1 στην μαρτυρία του ανάφερε ότι όταν λήφθηκε η ειδοποίηση επιβολής των τελών επισκέφθηκε τον Δήμαρχο. Είναι επίσης μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε προσφυγή εντός 75 ημερών από την ημερομηνία της γνωστοποίησης. Ούτε τέθηκε μαρτυρία προς το αντίθετο. Δεν υπήρξε επίσης αμφισβήτηση ότι δεν έχουν μέχρι σήμερα πληρωθεί τα τέλη που επιβλήθηκαν στην Εναγόμενη σε ό,τι αφορά το έτος 2021 ούτε παρουσιάστηκε απόδειξη εξόφλησης.
Όλα όσα προβάλλονται από πλευράς υπεράσπισης περιβάλλονται κατά την κρίση μου από την ίδια την απόφαση του Ενάγοντα να επιβάλει τέλη η οποία δεν δύναται να αναθεωρηθεί από το παρόν Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο εξετάζεται είναι η παράλειψη της Εναγόμενης να καταβάλει τα σχετικά τέλη τα οποία δεν έχουν καταβληθεί. Ως εκ των πιο πάνω, η εγκυρότητα της απόφασης του Δήμου να επιβάλει τέλη παραμένει ως δεδομένο (βλ. James Peter ανωτέρω) και εφόσον δεν ακυρώθηκε με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου τεκμαίρεται νόμιμη με ό,τι αυτό συνεπάγεται ως προς τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Εναγόμενης (βλ. Marketrends Financial Services Ltd ν. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (2006) 1(Α) Α.Α.Δ. 223).
Τέλος, δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι τόσο στην υπεράσπιση όσο και στην αγόρευση του συνηγόρου της Εναγόμενης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι με την τροποποίηση που επήλθε στον Περί Δήμων Νόμο και την εφαρμογή του Νόμου 52(Ι)/22 ο Ενάγων έπαψε να υφίσταται εφόσον μετατράπηκε σε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λάρνακας. Ως αναφέρει όμως ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης ο εν λόγω νόμος εφαρμόζεται από την 1.7.2024 ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 31.8.2023. Η δε απόφαση για επιβολή τελών πάρθηκε πολύ νωρίτερα και κοινοποιήθηκε στην Εναγόμενη μέσω ειδοποίησης ημερομηνίας 7.7.2022. Επομένως κατά τον επίδικο χρόνο που απασχολούν τα γεγονότα της υπό εξέταση περίστασης υφίστατο ο Ενάγων ως Δήμος Λειβαδιών, εφόσον δεν είχε καταργηθεί ακόμη δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 152(1) του Νόμου 52(Ι)/22 ο περί Δήμων Νόμος που ίσχυε κατά την επίδικη περίοδο.
Σε κάθε περίπτωση, στο εδάφιο (7) του πιο πάνω άρθρου περιλαμβάνεται πρόνοια ότι ο νέος δήμος «υπεισέρχεται αυτοδικαίως ως καθολικός διάδοχος σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιμέρους δήμων και κοινοτήτων που αποτελούν τον νέο δήμο», περιλαμβανομένων δικαστικών ή άλλων νομικών διαδικασιών «από ή εναντίον των εν λόγω επιμέρους δήμων ή/και κοινοτήτων που αποτελούν τον νέο αντίστοιχο δήμο, δυνάμει των διατάξεων» του πιο πάνω Νόμου.
Στην βάση συνεπώς των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι ενώ η Εναγόμενη έλαβε γνώση των τελών σκυβάλων που της επιβλήθηκαν δεν προσέβαλε την εν λόγω διοικητική πράξη με προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου που ήταν τότε το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο, ούτε και κατέβαλε τα τέλη με αποτέλεσμα να επιβληθεί πρόσθετη επιβάρυνση.
Ως προς την επιβολή πρόσθετης επιβάρυνσης, τούτη έχει τα γνωρίσματα διοικητικής πράξης από την οποία παράγονται έννομα αποτελέσματα. Στην υπόθεση Ευαγγελία Ιωάννου Πεττεμερίδη ν. Συμβούλιο Βελτιώσεως Αμαθούντας (1990) 3 Α.Α.Δ. 2116 λέχθηκε ότι η πρόσθετη χρηματική επιβάρυνση είναι «διοικητική ποινή για εξαναγκασμό προς συμμόρφωση για χάρη της λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών. Δεν είναι κολασμός αδικήματος. Οι φορολογικές πρόσθετες επιβαρύνσεις επιβάλλονται για την ακριβή τήρηση των φορολογικών νόμων» (βλ. επίσης Meropi Michael Loizou v. Sewage Board of Nicosia (1988) 1 C.L.R. 122, Παρασκευά ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ποιν. Εφ. 329/18, ημερομηνίας 18.9.2019, ECLI:CY:AD:2019:B376).
Κατάληξη
Εν όψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ο Ενάγων έχει αποδείξει την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό, συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ του και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €187 πλέον νόμιμο τόκο από 31.8.2023.
Τα έξοδα επιδικάζονται επίσης υπέρ του Ενάγοντα ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητή
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο