ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Aιτ.: 15/24(i)
Αναφορικά με τον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ.189
-και-
Αναφορικά με τον ΚΩΣΤΑ ΑΝΔΡΕΟΥ υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος ΣΤΑΥΡΗ ΣΠΟΝΤΗ
Αιτητή
Ημερομηνία: 22.6.2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητή: κ. Α. Μαθηκολώνης για ΑΝΔΡΕΑΣ Θ. ΜΑΘΗΚΟΛΩΝΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Ενδιαφερόμενο Μέρος – Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λάρνακας: κα. Χατζηζαχαρία
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτητής αιτείται ως ακολούθως:
«Α. Διάταγμα ή και Απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο να αναγνωρίζονται ως δικαιούχοι του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 99/106,Φυλ./Σχ. 50/27(παλαιός αριθμός L/27), Τεμάχιο 254, ΜΕΡΙΔΙΟ ½, χωράφι, στην περιοχή Αλεθρικό της Επαρχίας Λάρνακας, οι νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντος Χρίστου Σταυρή Σποντή ως αυτοί αναφέρονται στη διαχείριση υπ’ αριθμόν 52/92.
Β. Διάταγμα ή και Απόφαση Δικαστηρίου, το οποίο να διατάζει τον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας να επιστρέψει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 99/106, Φυλ./Σχ. 50/27(παλαιός αριθμός L/27), Τεμάχιο 254, ΜΕΡΙΔΙΟ ½, χωράφι, στην περιοχή Αλεθρικό της Επαρχίας Λάρνακας, στη διαχείριση υπ’ αριθμόν 52/92 μεταβιβάζοντας το εν λόγω ακίνητο εις το όνομα του αποβιώσαντα ώστε να ολοκληρωθεί η εν λόγω Διαχείριση.
Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο θεωρεί ορθή και δίκαιη υπό τηις περιστάσεις».
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και οδηγήθηκε σε ακρόαση. Αμφότερες οι πλευρές κατάθεσαν γραπτό κείμενο στο Δικαστήριο το οποίο υιοθέτησαν χωρίς να προσθέσουν οτιδήποτε. Ουδεμία πλευρά ζήτησε να αντεξετάσει την άλλη. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο θα αποφασίσει την υπό κρίση αίτηση με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του στην βάση των ενόρκων δηλώσεων.
Σημειώνω ευθύς εξ αρχής ότι, έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων το οποίο εξέτασα με προσοχή και είναι υπόψιν μου, έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά σε αυτό στην παρούσα απόφαση.
Η Αίτηση
Στρεφόμενος τώρα στην υπό κρίση αίτηση, τούτη στηρίζεται στο άρθρο 53(1)(ζ) του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ.189 και στο άρθρο 65 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224.
Ως αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση, είναι δισέγγονο και διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 13.11.2020 (Τεκμήριο 1). Για την διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα εκκρεμεί η Διαχείριση αρ. 52/92. Μέχρι την 1.3.2005 το ακίνητο που περιγράφεται στα αιτητικά Α και Β ανωτέρω, ήταν στην ιδιοκτησία του αποβιώσαντα και μέρος της εν λόγω Διαχείρισης (Τεκμήριο 3).
Σύμφωνα με τον Αιτητή, στις 11.12.2019 λίγο πριν διοριστεί Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα ένας εκ των κληρονόμων και εξάδελφος του προέβη σε αίτηση για έκδοση πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμήριο 4) αναφορικά με το εν πιο πάνω ακίνητο και ενημερώθηκε με επιστολή του Κτηματολογίου (Τεκμήριο 5) ότι το επίμαχο ακίνητο καταχωρίστηκε κατόπιν απόφασης στην Κυπριακή Δημοκρατίας. Ακολούθως ο Αιττής αποτάθηκε με επιστολή του 14.6.2022 στο Κτηματολόγιο ζητώντας να πληροφορηθεί γιατί το ακίνητο εγγράφηκε στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς ενημέρωση ή ειδοποίηση (Τεκμήριο 6). Σε μετέπειτα κατ’ ιδίαν επικοινωνία του με το Κτηματολόγιο ενημερώθηκε ότι για να εξεταστεί οποιοδήποτε αίτημα του θα πρέπει να προσκομίσει πιστοποιητικό θανάτου, κληρονόμων και κατοχής του ακινήτου από τον Πρόεδρο Κοινοτικού Συμβουλίου του Αλεθρικού.
Τον Μάρτιο του 2023, ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Αλεθρικού παρά τις διαβεβαιώσεις που του δόθηκαν από συγγενείς και προκάτοχους του (Τεκμήριο 7) εξέδωσε πιστοποιητικό (Τεκμήριο 8) με το οποίο σύμφωνα με τον Αιτητή δεν πιστοποιείται οτιδήποτε. Μετά το πιο πάνω γεγονός και κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του αποτάθηκε στον Έπαρχο για έκδοση πιστοποιητικού κατοχής, πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να το εκδώσει καθότι ο Πρόεδρος της Κοινότητας δεν είχε αρνηθεί να εκδώσει πιστοποιητικό αλλά εξέδωσε εκείνο που ο ίδιος θεωρούσε ορθό. Στην συνέχεια, η αίτηση του απορρίφθηκε καθότι ως ήταν η θέση του Κτηματολογίου (Τεκμήριο 9), στο Τεκμήριο 8 δεν πιστοποιείται η κατοχή του ακινήτου και ότι θα πρέπει να προσκομιστεί Διάταγμα του Δικαστηρίου στο οποίο να αναφέρονται τα δικαιούμενα σε εγγραφή πρόσωπα. Λόγω της πιο πάνω εξέλιξης έγινε προσπάθεια να εξασφαλιστεί νέο πιστοποιητικό από τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Αλεθρικού το οποίο εκδόθηκε τον Μάιο του 2023 (Τεκμήριο 10) το οποίο είναι πανομοιότυπο με το Τεκμήριο 8.
Εξ’ όσων ενημερώνεται από τους δικηγόρους του και εξ’ όσων ο ίδιος αντιλαμβάνεται η μοναδική λύση στο πρόβλημα για να προχωρήσει η διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντα, είναι να εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ξεκαθαρίζεται και να δηλώνεται ότι το πιο πάνω ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας του αποβιώσαντα και μέρος της Διαχείρισης αρ. 52/92 και ότι τα δικαιούμενα σε εγγραφή πρόσωπα είναι οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα. Ο Αιτητής αναφέρει περαιτέρω ότι, στις 17.1.2024 έλαβε επιστολή (Τεκμήριο 13) με την οποία ενημερώθηκε από το Κτηματολόγιο ότι έγινε απαλλοτρίωση του ακινήτου. Όλα τα πιο πάνω, υποστηρίζει ο Αιτητής, είναι τουλάχιστον περίεργα και ύποπτα καθότι ένα ακίνητο για το οποίο υπάρχουν τόσα έγγραφα και είναι μέρος Διαχείρισης ξαφνικά βρέθηκε εγγεγραμμένο στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία αναφέρει ο Αιτητής, αντί να φροντίσει να ξεκαθαρίσει το καθεστώς του ακινήτου, αποφάσισε «εν μια νυχτί» και χωρίς να ρωτήσει οποιονδήποτε εκ των ενδιαφερόμενων ότι το ακίνητο της ανήκει. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, ως προκύπτει από έγγραφα (Τεκμήρια 14 και 15) που του παραδόθηκαν από λειτουργούς του Κτηματολογίου, ο ισχυρισμός του Κτηματολογίου ότι το 1928 διεκδικήθηκε με αγορά το ακίνητο και κατοχή από τον αποβιώσαντα και τον αδελφό του είναι αντίθετος με το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων.
Κατόπιν περαιτέρω προσπαθειών του Αιτητή να εξασφαλίσει πιστοποιητικό έρευνας, του παραδόθηκε έγγραφο (Τεκμήριο 16) από το οποίο διαπιστώνεται ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία το 2017 χωρίς όμως να υπάρχει τέτοια σημείωση στο Τεκμήριο 14 κάτι το οποίο βρίσκεται σε σύγκρουση με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 15 και 16. Το εν λόγω ακίνητο ισχυρίζεται ο Αιτητής, είναι τεράστιας έκτασης και μεγάλης αξίας. Ποτέ δεν ήταν στην κατοχή της Δημοκρατίας ούτε άλλου προσώπου εκτός του αποβιώσαντα και των κληρονόμων του. Για τους πιο πάνω λόγους εισηγείται ότι θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα για να διανεμηθεί η περιουσία του αποβιώσαντα και να ολοκληρωθεί η διαχείρισης αρ. 52/92 καθότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι η μοναδική επιλογή που παραμένει για τον ίδιο και τους κληρονόμους.
Η Ένσταση
Με την ένσταση του, το Ενδιαφερόμενο Μέρος προβάλλει του κάτωθι 10 λόγους, στην ουσία 9, για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί:
«1. Η θεραπεία που επιδιώκεται δεν μπορεί να αποδοθεί στο πλαίσιο της εκδίκασης της απαίτησης η οποία καταχωρήθηκε με το Μέρος 8 (θα έπρεπε να καταχωρηθεί αγωγή με το Μέρος 7 εφόσον πρόκειται για διεκδίκηση κυριότητας ακινήτου) και ως εκ τούτου η επίδικη υπόθεση είναι καταδικαστέα σε απόρριψη.
2. Η επίδικη αίτηση αποτελεί λανθασμένο ένδικο μέσο και λανθασμένα βασίζεται στο άρθρο 53(1), εφόσον το εν λόγω άρθρο τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις όπου δικαιούχος δύναται να ζητήσει από το δικαστήριο, με εναρκτήρια κλήση (originating summons) την επίλυση θέματος που καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, χωρίς διαχείριση της κληρονομιάς σε Δικαστήριο, ενώ στην επίδικη περίπτωση εκκρεμεί διαχείριση με αρ. 52/1992. αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
3. Η επίδικη αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη εφόσον δεν έχει αποδειχθεί με οποιαδήποτε τρόπο από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν ότι ο απαιτητής είναι δικαιούμενο πρόσωπο σε εγγραφή.
4. Η επίδικη απαίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα.
5. Ο αιτητής και/ή οι προηγούμενη διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους και δεν προσκόμισαν στο κτηματολόγιο τα απαραίτητα έγγραφα και/ή δικαιολογητικά που να δικαιολογούν τους ισχυρισμούς τους ότι ο αποβιώσαντας είναι δικαιούμενο σε εγγραφή πρόσωπο.
6. Ο αιτητής κωλύεται να προωθεί την επίδικη απαίτηση εφόσον με προηγούμενη δήλωση κληρονόμου του αποβιώσαντος στο Κτηματολόγιο (Ανδρέας Κωστή Χριστοδούλου) υπέγραψε πάνω στον τύπο Ν63 ΑΙΑ 15 ότι το υπόλοιπο μέρος του τεμαχίου 254, το οποίο φαίνεται με πράσινο χρώμα στο Τεκμήριο 6, ουδέποτε το καλλιέργησαν ή κατείχαν.
7. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρονται όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία καθιστούν την επίδικη αίτηση έκθετη σε απόρριψη και τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η απαίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
8. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
9. Δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
10. Το ενδιαφερόμενο μέρος επιφυλάσσει το δικαίωμα του όπως βασιστεί σε άλλους λόγους ένστασης με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.»
Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023, Μέρος 1-3, 7-9, 20, 21, 23, 32, 39 και 60, στο άρθρο 53 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο Κεφ.189, στα άρθρα 2, 4 και 65 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου και στην νομολογία.
Προς υποστήριξη της, η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ευάγγελου Δήμου ο οποίος είναι Κτηματολογικός Γραφέας στον Κλάδο Διακατοχής του Κτηματολογίου.
Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, η επίδικη διαφορά αφορά το τεμάχιο 254 του κτηματικού σχεδίου 50/27, το οποίο με τον φάκελο ΔΑΕ350Ι2005 (Β.Φ. ΔΑΕ7Ι2006) εκσυγχρονίσθηκε και μεταφέρθηκε στην νέα εγγραφή 0/13060 του κτηματικού σχεδίου 50/27 με νέο τεμάχιο 943, έκτασης 99338 τ.μ., μετά από απαλλοτρίωση για διαπλάτυνση δρόμου στις 4.4.2017. Το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 943 (μέρος του παλιού 254) κατά την Γενική Χωρομετρία και Εκτίμηση το έτος 1918 ήταν καταχωρημένο ως χαλίτικο στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 1).
Με τον φάκελο Α916/1928 ο οποίος ανοίχθηκε από κάποιον G. MILLS για να εφοδιαστεί με ξυλεία για σκοπούς επεξεργασίας καπνού, μετά από επιτόπια εξέταση το κτήμα καταχωρήθηκε κατά ½ μερίδιο έκαστος στα ονόματα Χρίστος Γεωργίου και Σταυρή Γεωργίου (άλλως Σπονδή). Αναφέρει επίσης ότι, για το επίδικο ακίνητο υπάρχει η εγγραφή 818 χωρίς χωρομετρική αναφορά τους έτους 1874 στο όνομα Γιωρκή Αναστάση το ΟΛΟ μερίδιο, ο οποίος ήταν ο πατέρας των πιο πάνω και σύμφωνα με τους φάκελους Α916/1928 και Α1327/1987 καλύπτει μέρος του τεμαχίου 943 (παλιό 254) του κτηματικού σχεδίου. Επισυνάπτει προς τούτο πιστοποιητικό της Χωρητικής Αρχής Αλεθρικού, σχεδιάγραμμα και τίτλο ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 2). Μέρος της πιο πάνω εγγραφής, μεταφέρθηκε στην εγγραφή 3333 και ακολούθως στην εγγραφή 3377 χωρίς χωρομετρική αναφορά ημερομηνίας 8.11.1901 στο όνομα Παρουσία Στυλιανού και βρίσκεται μέχρι σήμερα σε ισχύ. Η εγγραφή 3377 δεν έχει εκσυγχρονιστεί αλλά δεν μπορεί να διευκρινιστεί από το Κτηματολόγιο τι καλύπτει επί γης η εν λόγω εγγραφή.
Ακολούθως, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, με τον φάκελο Α916/1928 δεν εκδόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας στα ονόματα των Χρίστου Γεωργίου και Σταυρή Γεωργίου επειδή ο Διευθυντής δεν είχε πεισθεί ότι το ακίνητο καλλιεργείτο συνεχώς και εξ ολοκλήρου από τους πιο πάνω, αφού στο πιστοποιητικό αναφέρεται ότι το ακίνητο τα τελευταία 15 χρόνια καλλιεργείτο κατά τόπους, από καιρός εις καιρό και αφηνόταν πάλι ακαλλιέργητο. Επίσης, το πιστοποιητικό θανάτου και κληρονόμων που αφορά στον Γιωρκή Αναστάση (ανωτέρω) δεν ήταν ολοκληρωμένο και για τον λόγο αυτό δόθηκαν οδηγίες από τον Διευθυντή να διεξαχθεί νέα επιτόπια εξέταση (Τεκμήριο 3). Παρά τα πιο πάνω, στο σημείωμα (Τεκμήριο 4) αναφέρεται, το ακίνητο 254 να καταχωρηθεί στους Χρίστο Γεωργίου και Σταυρή Γεωργίου. Όμως η εν λόγω καταχώρηση έγινε χωρίς να διαγραφεί η καταχώρηση στην σελίδα φόρων 206 η οποία καταγράφει το επίδικο ακίνητο ως χαλίτικο στο όνομα της Δημοκρατίας, χωρίς να υπάρχει καταχωρημένη οποιαδήποτε σημείωση.
Σύμφωνα επίσης με τον ομνύοντα, στις 23.4.1948 ανοίχθηκε ο φάκελος Α595/1948 με αιτήτρια την Ανθούσα Σταυρή και εκδόθηκε η εγγραφή 0/9845 (νέο τεμάχιο 593) στο όνομα της, η οποία καλύπτει το τεμάχιο 254/1 μέρος του τεμαχίου 254 το οποίο δεν έχει σχέση με το τεμάχιο 254/1 δυνάμει αγοράς από την Δημοκρατία και τα τεμάχια 214/61 και 214/3/3 δυνάμει κληρονομιάς και διανομής από τον πατέρα της Σταυρή Γιωρκή. Από το πιστοποιητικό που βρίσκεται στον φάκελο του 1948 φαίνεται ότι το τεμάχιο 254/1 ήταν χαλίτικη γη, η οποία καλλιεργείτο προηγουμένως από τον Σταυρή Γιωρκή, το έτος 1913, και όχι μεταγενέστερα ως προκύπτει από τον τύπο Ν63 ΑΙΑ5 και το πιστοποιητικό της Χωρητικής Αρχής Αλεθρικού (Τεκμήριο 5). Παρά την αποξένωση επίσης, του 254/1 για το υπόλοιπο μέρος του 254 δεν εκδόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας και η αρίθμηση του τεμαχίου παράμεινε η ίδια, δηλαδή τεμάχιο 254. Για τους πιο πάνω λόγους, προβάλλεται ο ισχυρισμός από τον ομνύοντα ότι, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η Δημοκρατία ήταν το δικαιούμενο προς εγγραφή πρόσωπο του ακινήτου και για αυτόν τον λόγο η Ανθούσα Σταυρή αποτάθηκε στην Δημοκρατία για να αποκτήσει μέρος του ακινήτου.
Προχωρεί ακόμη να αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι, στις 18.2.1992 έγινε επιτόπια εξέταση με φάκελο Α1327/1987, ο οποίος αφορούσε αίτηση κληρονομίας με αιτητή τον Ανδρέα Κωστή Χριστοδούλου, κληρονόμο του Σταυρή Γιωρκή για έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας καθώς επίσης και του μέρους του τεμαχίου 254. Κατά την επιτόπια εξέταση ο πιο πάνω αιτητής υπόγραψε στον τύπο Ν63 ΑΙΑ 15 ότι το υπόλοιπο μέρος του τεμαχίου 254 ουδέποτε το καλλιέργησαν ή το κατείχαν (Τεκμήριο 7). Εφόσον δεν προσκομίστηκαν τα απαραίτητα έγγραφα για τα τεμάχια που αφορούσε η πιο πάνω αίτηση, δεν εκδόθηκαν τίτλοι ιδιοκτησίας με αποτέλεσμα η αίτηση να παραμεριστεί (Τεκμήριο 8).
Με τα έγγραφα διαχείρισης 52/92 ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Σταυρή Γιωρκή επανήλθε με την αίτηση Α91/1996 για εγγραφή ακινήτων στο όνομα του. Για το τεμάχιο 254Α συμπληρώθηκε ο σχετικός τύπος (Τεκμήριο 9) αλλά, με συγκατάθεση του (Τεκμήριο 10) δεν εκδόθηκε τίτλος καθότι δεν γνώριζε τους κληρονόμους του Γιωρκή Αναστάση, εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη της εγγραφής 818, όπως επίσης ούτε ο κοινοτάρχης του γνώριζε με αποτέλεσμα η εν λόγω αίτηση να παραμεριστεί. Ακολούθως, στις 21.6.2011 έγινε επιτόπια εξέταση με τον φάκελο Α920/2008 ο οποίος αφορούσε εγγραφή κτημάτων δυνάμει κατοχής στο όνομα του Ζαχαρία Ηρακλέους, διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Χρίστου Γιωρκή Σποντή, με έγγραφα διαχείρισης αρ. 215/08 του Ε.Δ. Λάρνακας. Για το τεμάχιο 254, για το ½ μερίδιο δεν έγινε εξέταση γιατί ο αιτητής απέσυρε το αίτημα του σε σχέση με αυτό (Τεκμήριο 11).
Στις 7.11.2003, είχε ανοιχθεί ο φάκελος ΑΔΛ78/2003 που αφορούσε εξακρίβωση ιδιοκτησίας, με αιτητή τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου στα πλαίσια μηχανογράφησης για το τεμάχιο 943 (μέρος του παλιού 254). Για το ίδιο ακίνητο, υπάρχει καταχώρηση στην σελίδα φόρων 206 ότι είναι χαλίτικο στο όνομα της Δημοκρατίας και υπάρχει και καταχώρηση του ως ιδιωτικό τεμάχιο στις σελίδες φόρων 116 και 351 στα ονόματα των Χρίστου Γιωρκή και Σταυρή Γιωρκή αντίστοιχα. Το θέμα μελετήθηκε παρουσία Ανώτερου Κτηματολογικού Λειτουργού Εγγραφής, παριστάμενων λειτουργών και άλλων κλάδων, οπότε και αποφασίστηκε και δόθηκαν οδηγίες όπως το ακίνητο καταχωρηθεί ως κρατική γη με σημείωση ότι, μέρος του διεκδικείται από ιδιώτες και ο πιο πάνω φάκελος, ΑΔΛ78/2003, παράμεινε σε εκκρεμότητα (Τεκμήριο 12).
Επιπρόσθετα, στις 14.6.2022, με επιστολή (Τεκμήριο 13), ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα, ζήτησε ενημέρωση για τον περαιτέρω χειρισμό του ακινήτου. Στις 21.6.2026 ο Κώστας Τσακίρογλου, κληρονόμος, προσήλθε στο κτηματολόγιο και ενημερώθηκε προφορικά και ενυπόγραφα ότι για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης πρέπει να προσκομιστεί πιστοποιητικό κατοχής του επίδικου ακινήτου ή μέρους του (Τεκμήριο 14). Ο νέος διαχειριστής στην συνέχεια, με έγγραφα διαχείρισης αρ. 52/92 προσκόμισε βεβαίωση από τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Αλεθρικού (Τεκμήριο 15) ότι δεν μπορεί να πιστοποιήσει την κατοχή του τεμαχίου και βάση προηγούμενων βεβαιώσεων από προηγούμενους κοινοτάρχες, το ακίνητο βρισκόταν στη συνεχή και αδιαφιλονίκητη κατοχή του Χρίστου Γιωρκή μέχρι το έτος 1925 οπότε και απεβίωσε.
Μετέπειτα, με επιστολή 3.5.2023 (Τεκμήριο 16) ενημερώθηκαν οι Κώστας Ανδρέου και ο Ζαχαρίας Ηρακλέους, διαχειριστές των αποβιωσάντων Σταυρή Γιωρκή και Χρίστου Γιωρκή αντίστοιχα, ότι πρέπει να προσκομιστούν πιστοποιητικά θανάτου και κληρονόμων και πιστοποιητικό κατοχής του επίδικου ακινήτου αλλιώς, θα πρέπει να προσκομιστεί διάταγμα από αρμόδιο Δικαστήριο. Ενημερώθηκαν περαιτέρω για την διαδικασία που ακολουθήθηκε με τον φάκελο ΑΔΛ78/2003 ανωτέρω και η καταχώρησης της σημείωσης ΕΣ82/2009 έγινε στα κτηματικά μητρώα με τον φάκελο ΔΛΙ 2/2009 στις 13.2.2009 (Τεκμήριο 17). Με νέα βεβαίωση του Πρόεδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Αλεθρικού ημερομηνίας 13.9.2023 (Τεκμήριο 18) επαναπιστοποιήθηκε ότι αυτός δεν γνωρίζει την κατοχή του τεμαχίου 254.
Ο ομνύοντας σημειώνει επίσης ότι, έγινε χωρομετρική και σχεδιαστική εργασία για το τεμάχιο 943 (μέρος του παλιού 254) του κτηματικού σχεδίου 50127 στο χωρίο Αλεθρικό και αποτυπώθηκαν στο κτηματικό σχέδιο τα σχέδια των φακέλων Α916/1928 και Α1327/1987 (Τεκμήριο 19). Η αίτηση αναφέρει, καταληκτικά, πρέπει να απορριφθεί καθότι ο αιτητής δεν είναι δικαιούμενο σε εγγραφή πρόσωπο.
Νομική Πτυχή
Η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί με κύρια νομική βασική της το άρθρο 53 του Κεφ.189 πιο πάνω, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής:
«53.-(1) Πρoσωπικoί αvτιπρόσωπoι ή oπoιoσδήπoτε από αυτoύς, πιστωτές, κληρoδόχoι ή oι πλησιέστερoι συγγεvείς, ή πρόσωπα πoυ αξιώvoυv μέσω τωv εv λόγω πιστωτώv ή δικαιoύχωv με εκχώρηση ή με άλλo τρόπo, δύvαvται vα ζητήσoυv από τo Δικαστήριo με εvαρκτήρια κλήση (originating summons) τηv επίλυση, χωρίς διαχείριση της κληρovoμιάς σε Δικαστήριo, oπoιoυδήπoτε από τα πιo κάτω ζητήματα ή θέματα:
(α) oπoιoδήπoτε ζήτημα πoυ επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα συμφέρovτα τoυ πρoσώπoυ πoυ αξιώvει ότι είvαι πιστωτής, κληρoδόχoς, o πλησιέστερoς συγγεvής ή εκ τoυ vόμoυ κληρovόμoς
(β) τη διακρίβωση oπoιασδήπoτε τάξης πιστωτώv, κληρoδόχωv, πλησιέστερωv συγγεvώv ή άλλωv
(γ) τηv παρoχή oπoιωvδήπoτε συγκεκριμέvωv λoγαριασμώv από τoυς εκτελεστές ή τoυς διαχειριστές και όταv είvαι αvαγκαίo, τα απoδεικτικά στoιχεία τωv εv λόγω λoγαριασμώv
(δ) τηv καταβoλή στo Δικαστήριo oπoιωvδήπoτε χρημάτωv πoυ βρίσκovται στα χέρια τωv εκτελεστώv ή τωv διαχειριστώv
(ε) τηv έκδoση διαταγώv πρoς τoυς εκτελεστές ή τoυς διαχειριστές για vα διαπράξoυv ή vα απέχoυv από τη διάπραξη oπoιασδήπoτε συγκεκριμέvης πράξης υπό τηv ιδιότητα τoυς ως εκτελεστώv ή διαχειριστώv
(στ) τηv έγκριση oπoιασδήπoτε πώλησης, αγoράς, συμβιβασμoύ ή άλλης συvαλλαγής
(ζ) τηv επίλυση oπoιoυδήπoτε ζητήματoς πoυ πρoκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρovoμιάς.
(2) Οι Διαδικαστικoί Καvovισμoί πoυ ισχύoυv εκάστoτε, oι oπoίoι αφoρoύv εvαρκτήριες κλήσεις (originating summons) εφαρμόζovται σε κάθε διαδικασία δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ.
(3) Αιτήσεις δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ δύvαvται vα ακoύovται και vα απoφασίζovται όχι εvώπιov ακρoατήριo (in chambers).»
Καθίσταται πρόδηλο από τα πιο πάνω , το άρθρο 53 ανωτέρω, επιβάλλει όπως τα θέματα ή ζητήματα που καλύπτει το εν λόγω άρθρο επιλυθούν στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης. Στην υπόθεση Wortham κ.ά. ν. Τσίμον κ.α. (2001) 1Α Α.Α.Δ. 1442, επιβεβαιώθηκε ότι οι θεραπείες που προσφέρονται στο άρθρο 53 μπορούν να δοθούν μόνο στα πλαίσια εναρκτήριας αίτησης.
Στην υπόθεση MIKIS & MARKOS SIDERIS HOLDINGS LIMITED ν Σιδέρη (2009) 1 ΑΑΔ 1390 επεξηγήθηκε ότι η καταχώρηση εναρκτήριας αίτησης με βάση το άρθρο 53 πιο πάνω, «σαφώς δεν στοχεύει στην επίλυση διαφορών αναφορικά με τις οποίες υπάρχει έντονη αμφισβήτηση είτε πρόκειται για υποχρεώσεις της περιουσίας απορρέουσες από χρέη προς τρίτους ή αντιστρόφως κλπ.. Το Αρθρο 53 του νόμου και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους το άρθρο τούτο παραπέμπει, τυγχάνουν εφαρμογής αποκλειστικά για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου.»
Ως επισημαίνεται συναφώς με τα πιο πάνω και στην υπόθεση Κοφτερού ν. Jimmerson Πολ. Εφ. 232/12 ημερομηνίας 31.1.2019, αίτηση «η οποία υποβάλλεται κατ' επίκληση του άρθρου 53 πρέπει, όπως προβλέπεται στο εδάφιο (1) αυτού, να καταχωρείται με εναρκτήρια κλήση, η οποία, κατά κανόνα, χρησιμοποιείται προς επίλυση νομικών διαφορών, όταν δεν υπάρχει αντιδικία ως προς τα γεγονότα.»
Εφαρμογή - Συμπεράσματα
Αρχικά θα πρέπει να σημειώσω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση της συνηγόρου του Ενδιαφερόμενου Μέρους ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει την αίτηση καθότι εκκρεμεί διαχείριση της κληρονομίας εφόσον παρέχεται η δυνατότητα επίλυσης ζητημάτων που προκύπτουν κατά την διαχείριση της κληρονομιάς ως προνοεί παράγραφος (ζ) του άρθρου 53(1) ανωτέρω.
Στην υπό εξέταση περίσταση δεν προκύπτει να υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ κληρονόμων ή μεταξύ του διαχειριστή και των κληρονόμων.
Προφανώς ο αιτητής θεωρεί ότι τα ζητήματα που εγείρει με την αίτηση αποτελούν ζητήματα τα οποία έχουν προκύψει κατά την διαχείριση της κληρονομιάς (βλ. 53(1)(ζ) ανωτέρω) εξ ου και καταχώρηση εναρκτήρια αίτηση δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 53 ανωτέρω. Σύμφωνα με τι διατάξεις του Μέρους 8 Κ.1(4) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας «διαδικασία του Μέρους 8 μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε απαίτηση ή αίτηση σε σχέση με την οποία νόμος ή κανονισμός προνοεί όπως η απαίτηση ή αίτηση εγείρεται με εναρκτήρια κλήση, αίτηση ή άλλη εναρκτήρια διαδικασία, εκτός όταν νόμος ή κανονισμός προβλέπει διακριτή διαδικασία.»
Το ζήτημα όμως που έχει προκύψει είναι ότι, το επίδικο ακίνητο του οποίου ο αιτητής επιδιώκει διάταγμα να αναγνωριστούν οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα ως δικαιούχοι, έχει καταχωρηθεί ως κρατική γη με σημείωση ότι, μέρος του διεκδικείται από ιδιώτες και ο σχετικός φάκελος παραμένει μέχρι σήμερα σε εκκρεμότητα. Η απόφαση τούτη όμως δεν έχει προσβληθεί ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου.
Θεωρώ ότι το ζήτημα που προβάλλεται, εφόσον στην ουσία εκείνο που διεκδικείται ως προκύπτει από το αιτητικό Β της αίτησης, είναι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα του αποβιώσαντα, δεν είναι θέμα το οποίο το Δικαστήριο δύναται να επιλύσει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας καθότι τα γεγονότα που το περιβάλλουν αφενός δεν είναι ξεκαθαρισμένα, αφετέρου τυγχάνουν αμφισβήτησης εφόσον ο ίδιος ο αιτητής χαρακτηρίζει τα γεγονότα «τουλάχιστον περίεργα και ύποπτα». Με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη και η εξέταση του αιτητικού Α ειδικότερα χωρίς την ύπαρξη ολοκληρωμένου πιστοποιητικού κληρονόμων.
Πέραν τούτου, το τεμάχιο 254 του κτηματικού σχεδίου 50/27, το οποίο με τον φάκελο ΔΑΕ350Ι2005 (Β.Φ. ΔΑΕ7Ι2006) εκσυγχρονίσθηκε και μεταφέρθηκε στην νέα εγγραφή 0/13060 του κτηματικού σχεδίου 50/27 με νέο τεμάχιο 943, έκτασης 99338 τ.μ., μετά από απαλλοτρίωση για διαπλάτυνση δρόμου στις 4.4.2017. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η απαλλοτρίωση προσβλήθηκε στο αρμόδιο Δικαστήριο επίσης. Το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να παραμερίσει ή ακυρώσει διαδικασία απαλλοτρίωσης.
Κατά την κρίση μου, η φύση της αξίωσης εκφεύγει των διατάξεων του άρθρου 53 ανωτέρω, το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο επί του οποίου εδράζεται η αίτηση και το οποίο περιορίζεται σε θέματα που αφορούν ρύθμιση κληρονομικών θεμάτων. Προκύπτει συνεπώς ότι, η θεραπεία που ζητά ο αιτητής ίσως να έπρεπε να ζητηθεί με αγωγή. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να ζητηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Άλλωστε και το άρθρο 65 του Κεφ.224 ανωτέρω κάνει αναφορά σε αγωγή.
Εν όψει των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενδιαφερόμενου Μέρους ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο