ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 578/2023
ijustice
J.T.A. TRAVEL LTD
Ενάγουσα
ν.
ATLANTICA HOTEL MANAGEMENT LTD
Εναγόμενη
Αίτηση Ημερομηνίας 09.04.2026
Ημερομηνία: 06.10.2026.
Εμφανίσεις:
Για την Εναγόμενη – Αιτήτρια: κ. Σαββίδης με κα Χατζηπαπαφωτίου για Γεώργιος Λ. Σαββίδης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Ενάγουσα – Καθ΄ ης η αίτηση: κα Λυσιώτη για Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σία και Κωνσταντίνα Λυσιώτη Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Εναγόμενη (στο εξής «Αιτήτρια») αξιώνει με την υπό κρίση αίτηση την έκδοση των ακόλουθων τεσσάρων διαταγμάτων:
«1. Διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου για την καταχώρηση της Απάντησης της Εναγόμενης στην Υπεράσπιση της Ενάγουσας στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης για δεκαπέντε (15) ημέρες από την ημερομηνία δακτυλογράφησης του Διατάγματος.
2. Διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου για την καταχώρηση αίτησης από την Εναγόμενη με την οποία να αιτείται άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιάδικων για τις εταιρείες ΑΤΛΑΝΤΙΚΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΝΙΚΟΤΕΛ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ & ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΕ και IONIAN SUN AE για δεκαπέντε (15) ημέρες από την ημερομηνία δακτυλογράφησης του Διατάγματος.
3. Διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης από την Εναγόμενη Κλήσης για Οδηγίες αναφορικά με την Ανταπαίτησή της, για δεκαπέντε (15) ημέρες από την ημερομηνία δακτυλογράφησης του Διατάγματος.
4. Διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης Παραρτήματος στην Κλήση για Οδηγίες της Ενάγουσας για δεκαπέντε (15) ημέρες από την ημερομηνία δακτυλογράφησης του Διατάγματος.»
Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια επιθυμεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Ενάγουσας (στο εξής «Καθ΄ ης η αίτηση») που περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Επιπλέον, επιθυμεί να καταχωρήσει αίτηση με την οποία θα ζητά άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς τρία νομικά πρόσωπα για τα οποία προβάλλονται σχετικοί ισχυρισμοί στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση.
Ο λόγος για τον οποίο δεν καταχωρήθηκαν εμπρόθεσμα τα επίμαχα έγγραφα για τα οποία ζητείται παράταση χρόνου, οφείλεται σε έκτακτες προσωπικές συνθήκες της συνηγόρου που χειριζόταν την παρούσα υπόθεση για λογαριασμό της Αιτήτριας. Οι εν λόγω συνθήκες προέκυψαν λίγο πριν από την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και σε συνδυασμό με τη συχνή απουσία των διευθυντών της Αιτήτριας και των προσώπων τα οποία γνωρίζουν τα γεγονότα της υπόθεσης στο εξωτερικό, δεν επέτρεψαν την εμπρόθεσμη καταχώρηση των προαναφερόμενων εγγράφων.
Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση εγείροντας 11 λόγους, οι οποίοι μπορεί να συνοψιστούν στους ακόλουθους:
· Το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική εξουσία έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
· Δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε καλός λόγος και/ή αντικειμενική αδυναμία που να δικαιολογεί την έκδοση των διαταγμάτων παράτασης χρόνου.
· Δεν δικαιολογείται η υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου.
· Η αίτηση είναι αυθαίρετη και/ή καταχρηστική και/ή η νομική της βάση είναι ελλιπής.
Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα πλήξει τα συνταγματικά δικαιώματα της Καθ΄ ης η αίτηση η οποία έχει συμμορφωθεί με όλες τις νομοθετικά προνοούμενες υποχρεώσεις της. Καταληκτικά, η Καθ΄ ης η αίτηση ζητεί την απόρριψη της επίδικης αίτησης.
Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεών τους, ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψη μου το σύνολο των επιχειρημάτων των συνηγόρων.
Νομική Πτυχή – Συμπεράσματα
Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στις Δ.30 θθ.1 και 2 και στη Δ.57 θ.2 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παραθέτω αυτούσιες τις σχετικές δικονομικές ρυθμίσεις:
«Δ.30 1. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών.
(β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα.
(γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής:
Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα.
Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση.
(δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο.
(ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.
2. (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού.
(β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.
……………………………………………………………………………………………………
Δ.57. θ2. A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order».
Καθίσταται φανερό από τη διατύπωση των προαναφερόμενων ρυθμίσεων ότι το ζήτημα της παράτασης των προθεσμιών για την καταχώρηση κλήσης για οδηγίες, Παραρτήματος, δικογράφου και γενικότερα για τη λήψη οποιουδήποτε διαβήματος που προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
Ειδικότερα, όσον αφορά τις προβλεπόμενες στη Δ.30 προθεσμίες έχει επισημανθεί και νομολογιακά ότι με την τροποποίηση που επήλθε στη Δ.30 στις 28.07.2017 έχει πλέον καμφθεί η πλήρης αυστηρότητα που υπήρχε, αφού τυχόν παραβίαση των εν λόγω προθεσμιών δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης (Χαραλάμπους ν. Γεωργίου κ.α., Πολ. Έφεση αρ. 185/2017, ημερ.18.04.2018, Go Ahead Insurance Consultants Ltd v. Κούλας κ.ά., Πολ. Έφεση αρ. Ε.23/19, ημερ.17.02.2025 και Τσιάρτα ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ, Πολ. Έφεση αρ. Ε20/2021, ημερ.24.02.2026).
Ερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σημειώνω εξαρχής ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης (09.04.2026) είχαν παρέλθει οι προθεσμίες για την καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, Παραρτήματος στην κλήση οδηγιών της Καθ΄ ης η αίτηση και αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Συγκεκριμένα, από τον ηλεκτρονικό φάκελο της διαδικασίας προκύπτει ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 17.12.2025 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 05.02.2026. Η δε κλήση οδηγιών της Καθ΄ ης η αίτηση εκδόθηκε στις 24.02.2026.
Επομένως, κατά τον χρόνο καταχώρησης της επίδικης αίτησης, η προθεσμία για την έκδοση κλήσης οδηγιών στην ανταπαίτηση δεν είχε εκπνεύσει καθώς δεν είχαν παρέλθει οι 90 ημέρες από τη συμπλήρωση των δικογράφων της ανταπαίτησης. Στη Χαραλάμπους ν. Γεωργίου κ.α. (ανωτέρω) διευκρινίστηκε ότι τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα υπό την έννοια που προβλέπεται στη Δ.26 θ.11 (βλ. και Οδηγία Πρακτικής του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ.28.07.2017). Κατά συνέπεια, οι 90 ημέρες για την έκδοση κλήσης οδηγιών στην ανταπαίτηση άρχισαν να τρέχουν στις 12.02.2026, ήτοι με τη συμπλήρωση 7 ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση.
Έχοντας ξεκαθαρίσει τα πιο πάνω ζητήματα θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δικαιολογείται η παράταση των προθεσμιών της Δ.30 θθ.1(α) και 2(α).
Στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση παρατίθεται ο λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με τις προβλεπόμενες προθεσμίες. Οι ισχυρισμοί που επικαλείται η Αιτήτρια δεν αναδεικνύουν αντικειμενική αδυναμία τήρησης των εν λόγω προθεσμιών. Κατά συνέπεια αυτό το οποίο απομένει να εξεταστεί είναι εάν αποκαλύπτεται άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.
Θεωρώ ότι τα όσα προβάλλονται περί έκτακτων προσωπικών συνθηκών της συνηγόρου που χειριζόταν την υπόθεση σε συνδυασμό με τη συχνή απουσία στο εξωτερικό των διευθυντών της Αιτήτριας και των προσώπων που έχουν γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, συνιστούν, υπό τις περιστάσεις, καλό λόγο για την παράταση των προθεσμιών.
Δεν παραβλέπω τη θέση της Καθ΄ ης η αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει η Αιτήτρια προς δικαιολόγηση της καθυστέρησης είναι γενικοί και αόριστοι. Παρατηρώ, όμως, ότι δεν προβάλλεται οτιδήποτε συγκεκριμένο στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ ης η αίτηση προς αντίκρουση των ισχυρισμών της Αιτήτριας. Ούτε και ζητήθηκε η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας παρέμειναν, επί της ουσίας, αναντίλεκτοι.
Περαιτέρω, τονίζω ότι η αίτηση καταχωρήθηκε πριν την εκπνοή της προθεσμίας έκδοσης κλήσης για οδηγίες στην ανταπαίτηση. Αυτό το δεδομένο συνηγορεί στο ότι η Αιτήτρια δεν εγκατέλειψε την ανταπαίτησή της. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν περιφρονητική προς τις διαδικασίες συμπεριφορά της Αιτήτριας.
Ως εκ των ανωτέρω, θεωρώ ότι η Αιτήτρια δεν επέδειξε αδιαφορία ή περιφρόνηση. Κλείνοντας το κεφάλαιο της παράτασης των προθεσμιών που προνοούνται στην Δ.30, παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Go Ahead Insurance Consultants Ltd (ανωτέρω):
«… Σημειώνω ότι ουδέποτε ο σκοπός της Δ.30 ήταν να προκαλέσει ταλαιπωρία ή αδικία σε οποιονδήποτε διάδικο, ιδιαίτερα σε αυτόν που με την συμπεριφορά του δεν επέδειξε πλήρη αδιαφορία ή περιφρόνηση για τις διαδικασίες. Συντρέχει ως εκ τούτου κατά την κρίση μου, καλός λόγος για να επεκταθεί η προθεσμία έκδοσης κλήσης για οδηγίες από την εφεσείουσα και να συνεχίσει η αγωγή από το στάδιο που διακόπηκε όταν απορρίφθηκε».
Αναφορικά, τώρα, με την παράταση του χρόνου για την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και της αίτησης για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, εφαρμογή έχει η Δ.57 θ.2 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με αυτή, κάθε διάδικος μπορεί πριν από την πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας, αλλά και μετά από αυτήν, να υποβάλει αίτηση για την παράτασή της, η οποία μάλιστα, δυνάμει της Δ.48 θ.8(1) (qq), υποβάλλεται μονομερώς. Στην υπόθεση Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου (2008) 1 Α.Α.Δ. 1083, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.57 θ.2 και την παράταση χρόνου για καταχώρηση δικογράφων:
«Μονομερείς αιτήσεις επέκτασης ή σύντμησης χρόνου δυνατόν να γίνουν για δευτερεύοντα ή παρεμφερή θέματα κάτω από τη Δ.57, θ.2, όπως για καταχώρηση δικογράφων πριν, βεβαίως, ο αντίδικος λάβει ουσιαστικά μέτρα για τελεσίδικη επίλυση της διαφοράς τερματίζοντας έτσι την αγωγή (Odgers’ Principles of Pleading and Practice 21η Έκδ. σελ. 72).»
Θεωρώ ότι όσα αναφέρθηκαν στην Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω) βρίσκουν ανάλογη εφαρμογή και στην παράταση χρόνου για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Η πιο πάνω προσέγγιση βρίσκει έρεισμα στην τροποποίηση που επήλθε στη Δ.10 θ.1(2) στις 29.12.2000. Με την εν λόγω τροποποίηση διαγράφηκε η φράση ότι η προθεσμία για την καταχώρηση αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δεν παρατείνεται. Η διαγραφή της ρητής απαγόρευσης παράτασης της προθεσμίας υποδηλώνει ότι, πλέον, η προθεσμία των 30 ημερών μπορεί να παραταθεί. Συνεπώς, το ζήτημα της παράτασης της προθεσμίας της Δ.10 θ.1(2) εντάσσεται στη γενική εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.57 θ.2 για επέκταση των προβλεπόμενων προθεσμιών.
Υπό το πιο πάνω πρίσμα, θεωρώ ότι το χρονικό διάστημα των 2 και 3 περίπου μηνών, αντίστοιχα, που μεσολάβησε από την εκπνοή της προθεσμίας καταχώρησης Απάντησης στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και της αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, δεν είναι τόσο μεγάλο, έτσι ώστε το όλο ζήτημα να εξεταστεί κάτω από τον φακό της ύπαρξης μεγάλης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης. Στην απόφαση Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Λάμπρου Αδάμου Χ”Νικόλα (1990) 1 Α.Α.Δ. 470, επισημάνθηκαν σχετικά τα ακόλουθα:
«Το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική εξουσία να παρατείνει το χρόνο. Η εξουσία αυτή είναι ελεύθερη και αδέσμευτη και ασκείται με βάση τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Καθυστέρηση, ειδικά όταν είναι μακρά, πρέπει να αιτιολογείται ικανοποιητικά, διαφορετικά αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον παραβάτη των προθεσμιών.»
Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, θεωρώ ότι δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς τον σκοπό παράτασης των προθεσμιών καταχώρησης του δικογράφου της Απάντησης στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και της αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου.
Κατάληξη
Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Κατά συνέπεια, εκδίδονται διατάγματα ως οι παραγράφοι 1-4 της αίτησης.
Η Αιτήτρια να ζητήσει τη σύνταξη του διατάγματος εντός των επόμενων δύο ημερών.
Όσον αφορά τα έξοδα, θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι αυτά επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Αυτό διότι, η όλη διαδικασία που σχετίζεται με την υπό κρίση αίτηση προκλήθηκε από την παράλειψη της Αιτήτριας να συμμορφωθεί με τους προβλεπόμενους χρονικούς περιορισμούς που θέτουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Υπό αυτές τις περιστάσεις, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα.
Υπ. ..…………….…………..
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο