ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ν. Πετρίδου, Ε.Δ.

Αίτηση/ Έφεση αρ.: 351/2025

 

Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους

 

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Α.Δ.Τ. [ ]), [ ] 38, 2047 Στρόβολος, Λευκωσία

 

Εφεσείουσα/ Αιτήτρια

 

-και-

 

GORDIAN HOLDINGS LIMITED, HE 378128, Κωστή Παλαμά 20, ASPELIA COURT, 2^ος όροφος, 1096, Λευκωσία, Κύπρος

 

Εφεσίβλητοι/ Καθ’ ων η Αίτηση

 

Ημερομηνία: 6 Αυγούστου 2025

Εμφανίσεις:

Για την Αιτήτρια: κα Χρ. Παπαχριστοδούλου, για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σια ΔΕΠΕ.

 

Μονομερής Αίτηση ημερ. 1.8.2025 για την έκδοση ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων

 

Ενδιάμεση Απόφαση

 

Μέσω της Κυρίως Αίτησης επιδιώκονται οι εξής θεραπείες:

 

«Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η ως άνω εφεσιβαλλόμενη Ειδοποίηση ημερομηνίας 09/07/2025, και/ή

 

Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου δια της οποίας να κηρύσσεται άκυρη η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος αγοράς/πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/Σχ.: 30/13Ε 2, Τεμάχιο [ ], Τοποθεσία Καμήλες – [ ] 38, Είδος: Οικόπεδο - Διώροφη Κατοικία και Καλυμμένος Χώρος Στάθμευσης, Έκταση: 326 τ.μ., Εγγεγραμμένο Μερίδιο 1/1, στην Ενορία Αγίου Βασιλείου, Στρόβολος, Λευκωσία, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας και το οποίο επιβαρύνεται με την Υποθήκη αρ. 1/Υ/5902/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, βάσει της Ειδοποίησης ημερομηνίας 09/07/2025 η οποία αποστάληκε από τους Καθ’ ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητους και που έχει ως θέμα την «Ειδοποίηση προς ενυπόθηκο οφειλέτη, ενδιαφερόμενα μέρη και κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου.», και/ή

 

Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η σκοπούμενη με την επίδικη Ειδοποίηση ημερομηνίας 09/07/2025 επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος αγοράς/πώλησης του επίδικου ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου, ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού της ως άνω εφεσιβαλλόμενης δια της παρούσας, Ειδοποίησης ημερομηνίας 09/07/2025, και/ή

 

Δ. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύττεται άκυρη η αγορά ή και πώληση του επίδικου υπό του Αιτητικού (Β) ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου η οποία έγινε δυνάμει του Άρθρου 44ΙΑ, Εδαφίου 1 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/65).».

 

Στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση μονομερής ενδιάμεση αίτηση, με την οποία η Αιτήτρια επιζητεί τις εξής θεραπείες:

 

«Α. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει να καταστεί τελική η εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων, προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 0/[ ], Φ/ΣΧ: 30/13Ε 2, Τεμάχιο [ ], Τοποθεσία Καμήλες – [ ] 38, Είδος: Οικόπεδο - Διώροφη Κατοικία και Καλυμμένος Χώρος Στάθμευσης, Έκταση: 326 τ.μ., Εγγεγραμμένο Μερίδιο 1/1, στην Ενορία Αγίου Βασιλείου, Στρόβολος, Λευκωσία, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας και το οποίο επιβαρύνεται με την Υποθήκη με αρ. 1/Υ/5902/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, βάσει της Ειδοποίησης ημερομηνίας 09/07/2025 η οποία αποστάληκε από τους Καθ’ ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητους και που έχει ως θέμα την «Ειδοποίηση προς ενυπόθηκο οφειλέτη, ενδιαφερόμενα μέρη και κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου», μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης/Έφεσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο.

 

Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ’ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους να προβούν στην επικύρωση της εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του επίδικου υπό του Αιτητικού (Α) ανωτέρω περιγραφομένου ακινήτου βάσει της Ειδοποίησης ημερομηνίας 09/07/2025 που έχει αποσταλεί από τους Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους και που έχουν ως θέμα την «Ειδοποίηση προς ενυπόθηκο οφειλέτη, ενδιαφερόμενα μέρη και κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου», μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης/Έφεσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο.

 

Γ. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους, να προχωρήσουν με την αποστολή προς την Εφεσείουσα, ειδοποίηση επικύρωσης της τελικής διάθεσης του προϊόντος της πώλησης του επίδικου υπό του Αιτητικού (Α) ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου βάσει της Ειδοποίησης ημερομηνίας 09/07/2025 που έχει αποσταλεί από τους Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους και που έχει ως θέμα την «Ειδοποίηση προς ενυπόθηκο οφειλέτη, ενδιαφερόμενα μέρη και κατόχους απαιτήσεων, επιβαρύνσεων ή δικαιωμάτων πληρωμής αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου», μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης/Έφεσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο.

 

Δ. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε διαδικασία μετεγγραφής προς τους ιδίους τους Καθ’ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο αγοραστή του επίδικου υπό του Αιτητικού (Α) ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου, μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης/Έφεσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που ήθελε καθορίσει το Σεβαστό Δικαστήριο.».

 

Έχω μελετήσει με προσοχή όλο το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, υπό το φως πάντα του περιεχομένου της Κυρίως Αίτησης και με γνώμονα τα όσα ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας, στα πλαίσια της αγόρευσής της. Για τους λόγους που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως, η υπό κρίση Αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η παράθεση του μαρτυρικού υλικού που αφορά την ουσία της.

 

Με δεδομένη τη φύση της επίδικης Aίτησης και το μονομερές του χαρακτήρα της, για να μπορεί να επιτύχει τούτη (μονομερώς), θα πρέπει να καταδειχθεί το κατεπείγον του ζητήματος (το οποίο αποτελεί δικαιοδοτικό όρο), παράγοντας ο οποίος, δεν συναρτάται αποκλειστικά με το επικείμενο του κινδύνου που επιδιώκεται να ανατραπεί, αλλά και με τη στάση και/ή, ενδεχομένως, την ολιγωρία που υπέδειξε η Αιτήτρια που επιδιώκει την ανατροπή.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, ως προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας της Αιτήτριας[1], στο απόγειο της αποδεικτικής της αξίας, είναι γνώστης του επερχόμενου κινδύνου που επιδιώκει να ανατρέψει, και δη της επικύρωσης της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, από τις 16.7.2025, ημερομηνία κατά την οποία και απέστειλε την επίδικη Ειδοποίηση ημερ. 9.7.2025 στους νυν δικηγόρους της. Παρά ταύτα, η πρώτη ενέργειά της, για να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, έλαβε χώρα την 1.8.2025, όταν και καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση, ενώ κατέστησε τούτη (την Αίτηση) δυνάμενη να εξεταστεί, μόλις χθες, στις 5.8.2025, όταν και καταχώρησε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου[2], την συμπληρωματική ένορκη δήλωση της (στο εξής «η ΣΕΔ») που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, προφανώς, αναγνωρίζοντας ότι εξέλειπε μαρτυρικό υλικό που επιθυμούσε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς εξέτασης της παρούσας. Δηλαδή, η παρούσα Αίτηση τέθηκε για σκοπούς εξέτασης της, από πλευράς της Αιτήτριας, μόλις 3 εργάσιμες μέρες πριν την ημερομηνία κατά την οποία πρόκειται να γίνει η επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου (και δη τις 8.8.2025[3]).

 

Η θέση που τέθηκε από πλευράς της, περί του ότι ο χρόνος που μεσολάβησε ήταν αναγκαίος, καθότι «η υπόθεση είναι πολύπλοκη και έγινε επίσης αλλαγή δικηγόρου» (βλ. παράγραφο 46 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση), δεν ευσταθεί. Και εξηγώ. Είναι εμφανές, από το σύνολο του ενώπιον μου μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, ότι οι νυν δικηγόροι της Αιτήτριας, είναι δικηγόροι της τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2025 όταν και καταχώρησαν, εκ μέρους της, την Απαίτηση (Επ. Δικ. Λευκωσίας) αρ. 667/2025 (βλ. Τεκμήριο 5 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση).

 

Τα όσα δε αναφέρει η Αιτήτρια περί πολυπλοκότητας της παρούσας υπόθεσης, δεν αντικατοπτρίζονται από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό. Όπως είναι εμφανές από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, αλλά και από τα όσα ανέφερε προφορικώς η συνήγορος της Αιτήτριας ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την ακρόαση της παρούσας, τα ζητήματα που προωθεί η πλευρά της για να υποστηρίξει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι, ουσιαστικά, τα εξής: (1) η αμφισβήτηση εκ μέρους της Αιτήτριας της νομιμότητας της επίδικης υποθήκης, αλλά και ότι τούτη (η υποθήκη) εξασφαλίζει το δάνειο που θα πληρωθεί από αυτήν (την υποθήκη), (2) ότι δεν αναγράφεται σε ποιο λογαριασμό θα πιστωθεί το ποσό του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, (3) ότι δεν τηρήθηκαν οι νομοθετικές πρόνοιες που αφορούν τη διαδικασία εκτίμησης του εν λόγω ενυπόθηκου ακινήτου, (4) ότι η Αιτήτρια είχε προνομιακό δικαίωμα να αγοράσει το εν λόγω ενυπόθηκο ακίνητο, το οποίο αποτελεί την πρώτη της κατοικία και (6) ότι δεν αναγράφεται, στην επίδικη Ειδοποίηση ημερ. 9.7.2025, η ημερομηνία ανάκτησης του ενυπόθηκου ακινήτου από την Καθ’ ης η Αίτηση, ούτως ώστε να μπορεί η πλευρά της Αιτήτριας να γνωρίζει αν η επίδικη Ειδοποίηση αποστάληκε εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που θέτει το άρθρο 44Ι του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965 (στο εξής «ο Νόμος»). Με κάθε σεβασμό στη σχετική θέση που προβάλλεται από πλευράς της Αιτήτριας, δεν βλέπω το οτιδήποτε περίπλοκο ή πρωτοφανές σε σχέση με τα όσα επικαλείται, το οποίο την εμπόδιζε να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση σε χρόνο που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο, ακόμα και εντός ασφυκτικών περιθωρίων, να ακούσει και την άλλη πλευρά, προτού αποφανθεί επί του ζητούμενου. Τα όσα επικαλείται αποτελούν ζητήματα τα οποία καθημερινώς τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν στο πλαίσιο τέτοιου είδους υποθέσεων, αναφορικά με π.χ τη νομιμότητα ή μη μίας υποθήκης, την τήρηση ή μη των προϋποθέσεων του Νόμου, κτλπ.

 

Πέραν όμως των πιο πάνω, αξιοσημείωτο είναι ότι τα όσα επικαλείται η Αιτήτρια αναφορικά με την κατ’ ισχυρισμόν έκδηλη παρανομία της επίδικης υποθήκης και το ζήτημα των εκτιμήσεων, ανάγονται σε χρόνο από το έτος 2023 και 2024, όπως η ίδια αναφέρει στην ΣΕΔ που καταχώρησε, εξού και προχώρησε, μέσω των νυν δικηγόρων της, τον Απρίλιο του 2025 και καταχώρησε την Απαίτηση αρ. 667/2025, εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση, με την οποία αξιώνει, μεταξύ άλλων, ακύρωση της επίδικης υποθήκης, στη βάση του ότι αυτή εξασφαλίζει οφειλή για την οποία δεν παραχωρήθηκε η εν λόγω υποθήκη. Επομένως, είναι αβίαστα που προκύπτει από τα όσα η ίδια η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι νυν δικηγόροι της ήταν γνώστες του περιεχομένου των εγγράφων που επικαλείται, αλλά και των θέσεων που προβάλλονται μέσω της παρούσας Αίτησης από πολύ πριν τις 16.7.2025 που η Αιτήτρια τους παρέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση ημερ. 9.7.2025, με αποτέλεσμα τα όσα αυτή (η Αιτήτρια) επικαλείται στην παράγραφο 37 της ΣΕΔ της, για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση από πλευράς της στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, και δη ότι «τα όσα εγείρονται και τα όσα θα έπρεπε να εξεταστούν και από πλευράς γεγονότων και από πλευράς νόμου, καθιστούσαν εξ’ όσων με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας, την υπόθεση περίπλοκη ενώ σημειωτέον πρόσφατα προχώρησα και σε αλλαγή δικηγόρου για να χειριστεί τις υποθέσεις μας», να μην υποστηρίζονται από το σύνολο του ενώπιον μου μαρτυρικού υλικού.

 

Τέλος, τα όσα προβάλλονται από πλευράς της Αιτήτριας για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, και δη ότι το δικηγορικό γραφείο που την εκπροσωπεί υπολειτουργεί λόγω των θερινών διακοπών, αλλά και ότι αποχώρησε ένας δικηγόρος από το εν λόγω γραφείο, με κάθε σεβασμό δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για να ενεργήσει το Δικαστήριο κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και να εξετάσει την υπό κρίση Αίτηση μονομερώς, χωρίς να δοθεί τουλάχιστον η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να ακουστεί. Εν πάση περιπτώσει, ο δικηγόρος που αποχώρησε από το δικηγορικό γραφείο που την εκπροσωπεί, προφανώς, δεν είναι οποιοσδήποτε εκ των δικηγόρων που η ίδια αναφέρει, τόσο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση όσο και στην ΣΕΔ (βλ. μεταξύ άλλων, τις παραγράφους 1, 9, 19 και 45 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση και παράγραφο 2 της ΣΕΔ), ότι χειρίζονται την παρούσα υπόθεση εκ μέρους της, ούτε, προφανώς, είναι οι δικηγόροι που απουσιάζουν με άδεια λόγω θερινών διακοπών, εφόσον κατά την ίδια είχε συνάντηση με τους δικηγόρους της, στις 16.7.2025, όταν και τους παρέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση.

 

Επί της ουσίας, η Αιτήτρια, με τον τρόπο που χειρίστηκε την παρούσα υπόθεση, δημιούργησε ένα πλασματικό κατεπείγον και/ή κατ’ ισχυρισμόν ιδιαίτερες περιστάσεις, έχοντας έτοιμη, από πλευράς της, την υπό κρίση Αίτηση να ακουστεί και να τύχει εξέτασης, μόλις 3 εργάσιμες μέρες πριν την ημερομηνία που θα γίνει η προτεινόμενη διάθεση πώλησης (8.8.2025), στερώντας, κατά τον τρόπο αυτό, αφενός, από το Δικαστήριο, τη δυνατότητα να διατάξει την επίδοση της παρούσας Αίτησης στην άλλη πλευρά και, αφετέρου, στην Καθ’ ης η Αίτηση να ακουστεί, ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξισορροπήσει τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους της κάθε πλευράς. Αυτή η δυνατότητα εξουδετερώθηκε από τον χειρισμό της Αιτήτριας να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση της στον ύστατο χρόνο που επέλεξε να την καταχωρήσει και να την παρουσιάσει έτοιμη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

Παρόμοιο ζήτημα απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αναφορικά με την αίτηση των C.M.K. Metal Construction Ltd, Πολιτική Αίτηση αρ. 138/18, απόφαση ημερ. 7.11.2018 και στην Μυλωνάς v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Ltd, Πολιτική Έφεση Ε176/19, απόφαση ημερ. 10.12.2019. Εκείνο που στην ουσία αποφασίστηκε στις πιο πάνω υποθέσεις ήταν ότι «η έλλειψη χρόνου για να επιδοθεί η αίτηση στην τράπεζα δημιουργήθηκε από την καθυστέρηση που επέδειξε ο εφεσείοντας και δεν μπορεί να του επιτραπεί να επικαλείται τις δικές του παραλείψεις και να αναγάγει το ζήτημα ως κατεπείγον» (βλ. Μυλωνάς v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Ltd (ανωτέρω)). Αποφασίστηκε επί τούτου ότι, «εφόσον όμως [οι ενυπόθηκοι οφειλέτες] είχαν πρόθεση να καταχωρήσουν και ενδιάμεση αίτηση για αναστολή του πλειστηριασμού, θα έπρεπε να ενεργήσουν με τέτοιον τρόπο ώστε να μην δημιουργήσουν συνθήκες πίεσης για το Δικαστήριο, αλλά κυρίως για την άλλη πλευρά. Θα έπρεπε να είχαν καταχωρήσει την έφεση και την ενδιάμεση αίτηση ενωρίτερα, οπότε και δεν θα υπήρχε ανάγκη για κατεπείγουσα αίτηση χωρίς ειδοποίηση. Η δέουσα από αυτήν την έννοια δικονομική συμπεριφορά των Αιτητών, θα έδιδε την ευκαιρία στο Δικαστήριο να προγραμματίσει και να χειριστεί την υπόθεση ακούγοντας προηγουμένως και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας τα εκατέρωθεν δικαιώματα και τους κινδύνους κάθε πλευράς. ….Αυτές όμως οι ορθές και δίκαιες δυνατότητες εξουδετερώθηκαν από τον χειρισμό των Αιτητών να καταχωρήσουν την αίτησή τους στον ύστατο χρόνο που επέλεξαν να την καταχωρήσουν» (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των C.M.K. Metal Construction Ltd (ανωτέρω)). Κρίθηκε επομένως ότι, υπό τις περιστάσεις, ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, κρίνοντας την διαπιστωθείσα καθυστέρηση στην προώθησή της ως καταλυτική για την απόρριψή της.

 

Όπως και εάν αναγνωστεί το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την επίδικη μονομερή Αίτηση, καμιά πειστική δικαιολογία δίδεται αναφορικά με τον ανωτέρω τρόπο δράσης της Αιτήτριας, και τούτο, ενώ η Αιτήτρια γνώριζε ότι οι 30 ημέρες για την επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου λήγουν στις 8.8.2025.

 

Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Βγενόπουλος κ.α. v. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε141/2014, Ε142/2014, απόφαση ημερ. 13.9.2023:

«Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 25, «προς απόδοση μονομερώς θεραπείας και μάλιστα στα στενά πλαίσια που επιβάλλει η φύση της υπό εξέταση αίτησης, θα έπρεπε να προβληθούν συγκεκριμένοι και σαφείς ισχυρισμοί που να διαφοροποιούν τα πράγματα από τη «συνήθη περίπτωση» και να δικαιολογούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος με τέτοια ένταση, ώστε να μην μπορούσε να δοθεί χρόνος λίγων ημερών για να κοινοποιηθεί η αίτηση στην άλλη πλευρά». Αόριστοι και γενικόλογοι ισχυρισμοί, όπως εν προκειμένω, ασφαλώς και δεν στοιχειοθετούσαν, ούτε θεμελίωναν, την ύπαρξη ανάγκης για παροχή θεραπείας άνευ ειδοποιήσεως.

 

Όπως είναι νομολογημένο, ένας διάδικος που αιτείται μονομερώς θεραπεία από το Δικαστήριο πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία σχετικά με τη χρονική στιγμή κατά την οποία περιήλθαν στη γνώση του τα γεγονότα τα οποία επικαλείται και να δείξει ότι κατά την εν λόγω χρονική στιγμή δεν του παρείχετο η δυνατότητα να κινήσει τις νενομισμένες διαδικασίες[4]».

 

Με δεδομένο ότι η παρούσα μονομερής Αίτηση ήταν έτοιμη από πλευράς της Αιτήτριας να ακουστεί μόλις χθες (5.8.2025) και δη 3 εργάσιμες μέρες πριν την ημερομηνία κατά την οποία λήγει η προθεσμία για την επικύρωση της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, κρίνω ότι η Αιτήτρια ενήργησε κατά τρόπο που δημιούργησε συνθήκες πίεσης στο Δικαστήριο, αλλά κυρίως στην Καθ' ης η Αίτηση, προς την οποία δεν δίδει την ευκαιρία να ακουστεί (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των C.M.K. Metal Construction Ltd (ανωτέρω)), ενώ οι περιστάσεις της υπόθεσης ήταν τέτοιες που παρεχόταν χρόνος, έστω και ασφυκτικός, για να μπορούσε το Δικαστήριο να εξετάσει αίτηση ως η επίδικη, αφού προηγουμένως άκουγε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Θεωρώ, κατά συνέπεια, ότι ελλείπει το απαραίτητο στοιχείο (δικαιοδοτικού χαρακτήρα) του κατεπείγοντος ή των εξαιρετικών περιστάσεων που θα επέτρεπε, κατ’ εξαίρεση, την μονομερή εξέταση της παρούσας Αίτησης.

 

Υπό το φως των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα, χωρίς να είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της ουσίας της Αίτησης, αφού η απόρριψη της προκύπτει ως αποτέλεσμα μη εκπλήρωσης του δικαιοδοτικού όρου για την υποβολή της (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση των David Barry Appel και Rosemary Helen Appel, απόφαση ημερ. 28.1.2025, Αμβροσιάδου Έλενα και Άλλος ν. Martin Coward και Άλλης (2013) 1 ΑΑΔ 78). 

 

 

 

Ν. Πετρίδου, Ε.Δ

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής