Milla Global Inc. ν. Flystar Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 2746/2022, 27/2/2026
print
Τίτλος:
Milla Global Inc. ν. Flystar Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 2746/2022, 27/2/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 2746/2022

Μεταξύ:

 

                                               Milla Global Inc.

Ενάγουσα

                                                        και

 

1. Flystar Holdings Limited

2. Katz Beteiligungs GmbH

3. Hermetia Baruth GmbH

4. Katz Biotech AG

5. Heinrich Katz

Εναγόμενοι

 

Και ως τροποποιήθηκε με διάταγμα ημερομηνίας 4.11.2025

 

Μεταξύ:

 

                                               Milla Global Inc.

Ενάγουσα

                                                        και

 

1.  Flystar Holdings Limited

2.  Katz Beteiligungs GmbH

3.  Hermetia Baruth GmbH

4.  Katz Biotech AG

5. Kirsten Beate Katz, Konstantin Nelson Katz και Sebastian Alexander Katz από τη Γερμανία, υπό την ιδιότητα τους ως κληρονόμοι της περιουσίας του αποβιώσαντα Heinrich Katz τέως από τη Γερμανία

Εναγόμενοι

 

 

 

 

Αίτηση Ενάγουσας/Αιτήτριας ημερομηνίας 2.9.2025
για αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 20.8.2025 εκκρεμούσης έφεσης

 

27 Φεβρουαρίου, 2026.

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Χριστόδουλος Π. Κληρίδης

Για Εναγόμενους 1-5/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Χριστοδούλου δια Λουκής Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Στις 20.8.2025 το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία διέταξε να προδικαστούν προδικαστικές ενστάσεις που οι Εναγόμενοι εγείρουν στην Υπεράσπιση τους (στο εξής η «Ενδιάμεση Απόφαση»).

 

Η πλευρά της Ενάγουσας έχει εφεσιβάλει εκείνη την Ενδιάμεση Απόφαση. Παράλληλα, καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητά την αναστολή εκτέλεσης της Ενδιάμεσης Απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.

 

Οι Εναγόμενοι έχουν εγείρει ένσταση την Αίτηση υποστηρίζοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης αναστολής.

 

Για σκοπούς της παρούσας απόφασης έχω εξετάσει την Αίτηση και ένσταση καθώς και όσα αναφέρθηκαν από τους συνηγόρους στις αγορεύσεις τους.

 

Επί της ουσίας της Αίτησης, ξεκινώ σημειώνοντας ότι η καταχώρηση έφεσης δεν συνεπάγεται αυτόματα την αναστολή εκτέλεσης της εφεσιβληθείσας απόφασης. Η εφεσιβληθείσα απόφαση παραμένει εκτελεστή εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.

 

Η Δ.35 Θ.18 των (παλαιών) περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, που επικαλείται η Ενάγουσα, παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να αναστείλει, στις κατάλληλες περιπτώσεις, κάποια θετική υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από δικαστική απόφαση[1]. Η εν λόγω διάταξη προβλέπει τα εξής:

 

«An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct…»

 

Στην Μιχάλης Δημητρούδης ν Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη (2011) 1 ΑΑΔ 689, το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε ότι:

 

«το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση.»

 

Στην προκείμενη περίπτωση, η Ενδιάμεση Απόφαση δεν δημιουργεί κάποια θετική υποχρέωση στην Ενάγουσα ή κάποιο άλλο καθήκον που να επιδέχεται εκτέλεσης. Δεν διατάζεται η Ενάγουσα να προβεί σε κάποια ενέργεια, ούτε να εκτελέσει κάποια πράξη. Συνεπώς, η Ενδιάμεση Απόφαση δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναστολής.

 

Αυτό που αποφασίστηκε με την Ενδιάμεση Απόφαση είναι ότι θα προδικαστούν, προδικαστικές ενστάσεις που εγείρουν οι Εναγόμενοι. Διακρίνω ότι αυτό που η Ενάγουσα έμμεσα επιδιώκει είναι την αναστολή της εκδίκασης των προδικαστικών ενστάσεων. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί με την παρούσα Αίτηση και στη βάση της Δ.35 Θ.18.

 

Όπως επεξηγήθηκε στη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (αρ. 1) (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1384:

 

«Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγιοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd. (1984) 1 C.L.R. 708· In re E.S. (an Infant) (1986) 1 C.L.R. 119· (βλ. Επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera (1986) 1 C.L.R. 524.) H Δ.35, θ. 18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισής της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση η ενδιάμεση απόφαση, της οποίας επιδιώκεται η αναστολή δεν θέτει οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής βάσει της Δ.35, θ.18. Στην ουσία, επιδιώκεται ο παραμερισμός αυτής τούτης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτό, δεν είναι παραδεχτό, ευρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35, θ.18.»

 

Η διαπίστωση ότι η Ενδιάμεση Απόφαση δεν είναι δεκτική αναστολής καθορίζει και το αποτέλεσμα της παρούσας Αίτησης.

 

Πριν ολοκληρώσω όμως σημειώνω και το εξής. Η Ενδιάμεση Απόφαση περιλαμβάνει και διαταγή για πληρωμή των εξόδων εκείνης της ενδιάμεσης διαδικασίας, τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον της Ενάγουσας και υπέρ των Εναγόμενων. Η υποχρέωση για πληρωμή των εξόδων θα μπορούσε, δυνητικά, να αποτελέσει αντικείμενο αναστολής. Όμως δεν είναι αυτό που ζητά η Ενάγουσα. Τόσο από την Αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει όσο και από την αγόρευση του συνηγόρου της Ενάγουσας (σελίδα 2 της αγόρευσης) προκύπτει ότι η Ενάγουσα εστιάζει στην προσπάθεια αναστολής της διαταγής για προδικαστική εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων. Καμία αναφορά γίνεται στην υποχρέωση πληρωμής εξόδων.

 

Καταληκτικά, για τους λόγους που εξήγησα, η Αίτηση απορρίπτεται.

 

Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων/Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

 

                                                                                                               

(Υπ.)  …………….………………………………………
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

 

Πρωτοκολλητής



[1] Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (αρ. 1) (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, Fotiou and Another v. Petrolina Ltd. (1984) 1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant) (1986) 1 C.L.R. 119, Aftomata Eleourgia v Monastery of Mahera (1986) 1 C.L.R. 524.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο