ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ν. Μαθηκολώνη, Π.Ε.Δ.

Αρ. Απαίτησης: 3Φ/26

 

Μεταξύ:

NATALIA TSAGOLOVA

Αιτήτρια

και

 

1.  SKENDLEBY INVESTMENTS LIMITED

2.  ASHOT EGIAZARYAN

Καθ’ ων η αίτηση

-----------------------------

Μονομερής Αίτηση ημερ. 29/01/2026 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων

 

06 Φεβρουαρίου 2026

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή: κ. Ι. Οικονόμου με κ. Ζιβανάρη

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Με την μονομερή αίτηση ημερομ. 29.01.2026 η Αιτήτρια αιτείται τον διορισμό ενδιάμεσου παραλήπτη επί των μετοχών της Καθ’ ης η αίτηση 1 στην Ρωσική Εταιρεία Centurion Alliance JSC (στο εξής η καλούμενη «Centurion»), μέχρι τη διεκπεραίωση της απαίτησης της Αιτήτριας ημερομ. 27.01.2026 ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου Odintsovo της Περιφέρειας της Μόσχας (στο εξής καλούμενη «η ρωσική διαδικασία»), ο οποίος παραλήπτης θα έχει τις εξουσίες που αναφέρονται στην αίτηση και οι οποίες ουσιαστικά περιστρέφονται γύρω από το διορισμό Γενικού Διευθυντή στην εταιρεία Centurion. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αιτείται και διάταγμα που να απαγορεύει στην Καθ’ ης η αίτηση 1 να εμποδίζει την άσκηση των εν λόγω εξουσιών από τον Παραλήπτη εφόσον τέτοιος ήθελε διοριστεί.

 

Η υπό εξέταση αίτηση υποβλήθηκε χωρίς να υπάρχει σχετική απαίτηση, στη βάση του Κανονισμού 25.4(1)(α), αφού η ζητούμενη ενδιάμεση θεραπεία ζητείται ως επικουρική της ρωσικής διαδικασίας, δηλαδή διαδικασίας η οποία πραγματοποιείται εκτός δικαιοδοσίας.

 

Πιο συγκεκριμένα, ως θα διαφανεί από τα όσα αναφέρονται και πιο κάτω, η ρωσική διαδικασία αφορά διαδικασία που καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 2, ο οποίος είναι πρώην σύζυγος της, μέσω της οποίας ζητεί όπως μεταβιβαστεί στην ίδια το ½ του μεριδίου που αυτός κατέχει στην Καθ’ ης η αίτηση 1, η οποία είναι με τη σειρά της η μοναδική μέτοχος στην εταιρεία Centurion, η οποία είναι ιδιοκτήτρια μεταξύ άλλων ενός εμπορικού κέντρου σημαντικής αξίας. Το πώς ακριβώς διασυνδέεται η μία διαδικασία με την άλλη επεξηγείται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και αναλύθηκε και στο πλαίσιο της αγόρευσης του συνηγόρου της Αιτήτριας.  Συγκεκριμένα η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση της αξίας και στην επιβίωση της εταιρείας Centurion στην οποία, ως προαναφέρθηκε, η Αιτήτρια θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να καταστεί δικαιούχος μέσω των μετοχών που ο Καθ’ ου η αίτηση 2 κατέχει στην Καθ’ ης η αίτηση 1, η οποία ως ήδη λέχθηκε είναι κατά 100% μέτοχος στη Centurion.

 

Το γιατί ζητείται η συγκεκριμένη παρέμβαση επεξηγείται στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση ενώ συνοπτικά περιγράφεται και στις σελίδες 4 και 5 της γραπτής αγόρευσης που παρέδωσαν οι συνήγοροι της Αιτήτριας στο Δικαστήριο.  Ως προκύπτει ο γενικός διευθυντής της Centurion απεβίωσε περί τα μέσα Αυγούστου 2024, ο δε αναπληρωτής γενικός διευθυντής που ορίστηκε βάσει πληρεξουσίου ημερομ. 09.01.2025 ολοκλήρωσε τα καθήκοντα του στις 31.12.2025 αφού το εν λόγω πληρεξούσιο έληξε και έκτοτε η Centurion δεν έχει γενικό διευθυντή και συνεπεία τούτου κινδυνεύει με κλείσιμο τραπεζικών λογαριασμών, διαγραφή από τον σχετικό εταιρικό μητρώο της Ρωσικής Ομοσπονδίας που ισοδυναμεί με πτώχευση, ενώ παράλληλα αδυνατεί να ασκεί ενέργειες καθημερινής διοίκησης και αντιμετωπίζει δυσχέρειες στη συνέχιση συμβάσεων που αφορούν βασικές υπηρεσίες αλλά και στη σύναψη νέων συμβάσεων. Όπως επίσης αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, μοναδικός μέτοχος στην Centurion και οποίος θα μπορούσε να προχωρήσει στον διορισμό γενικού διευθυντή είναι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 εταιρεία, η οποία όμως δεν προχωρεί στην εν λόγω ενέργεια με αποτέλεσμα η εν λόγω εταιρεία εν τη απουσία γενικού διευθυντή για να τη διοικεί, να περιέρχεται σε κατάσταση κατάρρευσης με αποτέλεσμα να πλήττεται το συμφέρον που η ίδια η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι θα αποκτήσει μέσω της ρωσικής διαδικασίας στην εν λόγω εταιρεία.  Προς επίρρωση του ότι υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να αποκτήσει τέτοιο δικαίωμα η Αιτήτρια επικαλείται το ότι ο σύζυγος της έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα της αυτό τόσο σε Ε/Δ που καταχώρησε στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας που καταχωρήθηκε στην Κύπρο αλλά και στο πλαίσιο διαδικασίας στην Καλιφόρνια όπου καταχωρήθηκε αίτηση προς επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών και στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε  μερική συναινετική απόφαση όπου αποφασίστηκε ότι όλη η κοινή τους περιουσία πρέπει να διανεμηθεί σε ίσα μέρη, συμπεριλαμβανομένων και των μετοχών που ο πρώην σύζυγος της κατέχει στην Centurion εταιρεία η οποία είναι ιδιοκτήτρια ενός εμπορικού κέντρου (Europark).  Μια απόφαση την οποία ενώ η ίδια πίστευε πως ο σύζυγος της θα εφάρμοζε εντούτοις αντελήφθη περί τον Απρίλιο του 2025 ότι αυτός δεν είχε πρόθεση να το πράξει και με δόλιο τρόπο διοχέτευε έσοδα της Καθ’ ης η αίτηση 1 προς όφελος του αποκλείοντας την ίδια. Ως δε επίσης προκύπτει εκ των όσων ισχυρίζεται είναι πως ο σύζυγος της είναι δικαιούχος σε σχέση με το 50% των μετοχών της Καθ’ ης η αίτηση 1, κάτι που ως ισχυρίζεται καθιστά την ίδια δικαιούχο του 1/2 , δηλαδή του 25% στην Καθ’ ης η αίτηση 1.

 

Έτσι η Αιτήτρια ως εν δυνάμει δικαιούχος κατά 25%, ζητεί να διοριστεί παραλήπτης επί των μετοχών της Καθ’ ης η αίτηση 1 στην Centurion, ο οποίος μέσω των εξουσιών που θα του παραχωρηθούν θα μπορεί να διορίσει Γενικό Διευθυντή στην Centurion, με απώτερο σκοπό να αποφευχθεί η κατάρρευση της ένεκα των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω και τα οποία αποτελούν απόρροια του γεγονότος ότι δεν υπάρχει Γενικός Διευθυντής στην εταιρεία.

 

Το γιατί θεωρεί ότι συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος δικαιολογείται με αναφορά στην κατάσταση στην οποία περιέρχεται σταδιακά η Centurion  η οποία πλέον σύμφωνα με την Αιτήτρια βρίσκεται στο χείλος της απόλυτης καταστροφής, ενώ κινδυνεύει και με διαγραφή που θα ισοδυναμεί με πτώχευση, δεδομένα τα οποία όπως η Αιτήτρια τονίζει συνοψίζονται σε επιστολή του αναπληρωτή γενικού διευθυντή της Centurion Τεκμήριο ΕΟ-25, όπου αναφέρει «ελλείψει νέου διευθύνοντος συμβούλου κινδυνεύει να διαγραφεί από το ενιαίο κρατικό μητρώο νομικών προσώπων ή να χρεοκοπήσει, κάτι που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στο κλείσιμο του εμπορικού κέντρου Europark». Ως προς το γιατί δεν παρείχετο ευχέρεια να δοθεί ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και γιατί δεν παρατηρείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της λέχθηκε πως η αίτηση καταχωρήθηκε 2 μόλις μέρες μετά την καταχώριση της ρωσικής διαδικασίας και μόλις λίγες εβδομάδες μετά τη λήξη του πληρεξουσίου με το οποίο είχε διοριστεί ο Αναπληρωτής Διευθυντής της Centurion. Υποστηρίζει δε πως δεν θα μπορούσε να καταχωρηθεί η σχετική αίτηση πριν την 31.12.25 αφού υπήρχε μέχρι την εν λόγω ημερομηνία έγκυρο πληρεξούσιο προς τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή και τυχόν καταχώριση της απαίτησης πριν από την εν λόγω ημερομηνία ενδεχομένως να θεωρείτο πρόωρη. Πέραν τούτου, αναφέρει ότι για την ετοιμασία και καταχώριση της αίτησης απαιτείτο να συντονιστεί διεθνής νομική ομάδα γεγονός που συνεπαγόταν πολύπλοκες διασυνοριακές διαδικασίες αλλά και μελέτη και μετάφραση μεγάλου αριθμού εγγράφων και μαρτυριών. Η Αιτήτρια αναφέρει ακόμα ότι αν και ενημερώθηκε περί ενός σχεδίου του Καθ’ ου η αίτηση 2 να υφαρπάζει περιουσία από την Centurion εν αγνοία της, από τον Απρίλιο 2025 δεν αντέδρασε επειδή πίστευε πως υπήρχε η πιθανότητα ο Καθ’ ου η αίτηση 2 να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της Καλιφόρνιας όπου αποδέχθηκε ότι το ½ της περιουσίας που αποκτήθηκε εντός γάμου συμπεριλαμβανομένων και των μετοχών στην Καθ’ ης η αίτηση 1 ανήκει κατά ½ στην Αιτήτρια, ενώ επιπρόσθετα μετά από την καταχώριση αίτησης πτώχευσης του Καθ’ ου η αίτηση 2, η Αιτήτρια προέβαλε την αξίωση της περί συνιδιοκτησίας των κοινών τους περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο της διαδικασίας πτώχευσης, προκειμένου ακριβώς να διαφυλάξει τα δικαιώματά της.

 

Ακόμα αναφέρει ότι ήταν υπόψη της ότι ο διαχειριστής της περιουσίας του Καθ’ ου η αίτηση 2 επιχειρούσε να διαπραγματευθεί τον διορισμό γενικού διευθυντή στην Centurion με τους τελικούς δικαιούχους του έτερου μετόχου της Καθ’ ης η αίτηση 1 και ανέμενε να διαπιστώσει κατά πόσο οι εν λόγω διαπραγματεύσεις θα ευδοκιμούσαν.

 

Το άρθρο 9 του Περί πολιτικής Δικονομίας Νόμου ως τροποποιήθηκε προβλέπει ότι:

 

9.— (1) Κάθε Διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται να εκδοθεί με αίτηση ενός από τους διαδίκους, χωρίς ειδοποίηση στον άλλο, όπως αυτό προβλέπεται στις πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023.

 

Στους δε Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023 προβλέπονται τα εξής:

 

«23.6 (1) Αίτηση μπορεί να υποβληθεί χωρίς να επιδοθεί αντίγραφο αυτής στον καθ’ ου η αίτηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

(α) όταν υπάρχει κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις∙

(β) όταν όλοι οι διάδικοι συγκατατίθενται∙

(γ) όταν το δικαστήριο απαλλάσσει τον αιτητή από την υποχρέωση επίδοσης∙

(δ) όταν ο πρωταρχικός σκοπός προάγεται καλύτερα με τον τρόπο αυτό∙

(ε) όταν αυτό επιτρέπεται από Νόμο, κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα.»

 

Ήταν εξ ανέκαθεν πάγια η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του άρθρου 9 του Κεφ. 6, ότι προκειμένου να παρασχεθεί θεραπεία στη βάση μονομερούς αιτήσεως, κατ’ επίκληση του άρθρου 9(1) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, πρέπει να καταδειχθεί, ως θέμα δικαιοδοτικό, ότι το ζήτημα είναι κατεπείγον ή ότι συντρέχουν άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις[1]. Τα πιο πάνω τώρα εντοπίζονται στον Κανονισμό 23.1 (6) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.   Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος και η ανάγκη για παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως, είναι απαραίτητη προκειμένου να δικαιολογηθεί η άσκηση εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς, η δε συνδρομή του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων, ως θέμα λογικής προτεραιότητας, πρέπει να διερευνάται πριν τη διερεύνηση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. 

 

Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings (2004) 1(Α) ΑΑΔ 203, 207 «Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικό του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί ….. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά νόμο συμφέροντά του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντιδίκου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνον, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.». 

 

Εν προκειμένω από τα όσα η Αιτήτρια θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι η κατάσταση της εν λόγω εταιρείας δεν είναι μέσα σε αυτόν τον τελευταίο μήνα που χειροτέρευσε.  Το δε γεγονός πως δεν θα μπορούσε να υποβάλει την αίτηση ενωρίτερα επειδή η εν λόγω εταιρεία είχε Γενικό Διευθυντή και εν συνεχεία Αναπληρωτή Διευθυντή, δεν είναι απόλυτα ορθό αφού είχε αφενός γνώση του κατ’ ισχυρισμόν δόλιου σχεδίου του Καθ’ ου η αίτηση 2 από τον Απρίλιο του 2025 ενώ ως ήδη λέχθηκε η κατάσταση της Καθ’ ης η αίτηση 1 δεν χειροτέρευσε μέσα στον τελευταίο μήνα, γεγονός που οδηγεί στο ότι δυνητικά θα μπορούσε να αποταθεί και ενωρίτερα στο Δικαστήριο.  Το γεγονός δε που αναφέρεται πως από 26.4.26 υπάρχει ο κίνδυνος να διαγραφεί από το ρωσικό εταιρικό μητρώο, πέραν του ότι είναι δυνητικός αφού δεν πρόκειται περί αυτόματης διαγραφής, ως ειλικρινά παραδέχεται η πλευρά της Αιτήτριας, η εν λόγω ημερομηνία απέχει χρονικά κατά δύο και πλέον μήνες.  Επομένως υπό τις περιστάσεις δεν θεωρώ πως συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος.

 

Εν πάση περιπτώσει όμως δεν θα πρέπει να διαλανθάνει την προσοχή κάποιου ότι ακόμα εκεί και όπου αποδεικνύεται το στοιχείο του κατεπείγοντος, η εξουσία που παρέχεται από το άρθρο 9(1) του Κεφ. 6 στο Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα είναι δυνητική και το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να μην εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς.  Τούτο επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Cyprus Sulphur and Copper Company Ltd κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ (1990) 1 ΑΑΔ 1051, 1062 και 1066:

 

« Ο δικηγόρος των εφεσειόντων υπέβαλε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος ικανοποιήθηκε, όπως φανερώνεται από το λεκτικό της πρωτόδικης απόφασης. Ως εκ τούτου, με βάση το εδάφιο 1 του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, το πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος.

 

Το εδάφιο αυτό είναι δυνητικό. Απονέμει εξουσία στο Δικαστήριο, “επί αποδείξει του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαζουσών περιστάσεων”, να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα σε μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, την οποία πρέπει να ασκεί δικαστικά με βάση τις ορθές αρχές και τα γεγονότα της υπόθεσης.

…………………………………….

Η εισήγηση του δικηγόρου των εφεσειόντων είναι ότι, μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε υποχρέωση να προχωρήσει στην εξέταση αν τα άλλα κριτήρια, που προβλέπει το Άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 μέχρι 1990, ικανοποιούνταν και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.

 

Τόσον η παράγραφος (1) του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, όσον και η παράγραφος (3) του θ.8 της Δ.48, μιλούν με γλώσσα διάφορη και δεικνύουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο πρωτόδικος Δικαστής διατηρεί την ευχέρεια να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία εάν θα προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση, ή εάν θα δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά.»

 

Τα ίδια ισχύουν και με βάση τους νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας όπου στον Κανονισμό 23.9 (1) διαβάζουμε τα εξής:

 

«Ακρόαση διαδικαστικών οδηγιών σε αιτήσεις χωρίς ειδοποίηση

(1)  Όταν η αίτηση γίνεται χωρίς ειδοποίηση, το δικαστήριο κατά την ΑΔΟ δύναται:

(α) να εκδώσει διάταγμα∙ ή

(β) να απορρίψει την αίτηση∙ ή

(γ) να αναβάλει την ΑΔΟ για καλό λόγο∙ ή

(δ) να αναβάλει την ΑΔΟ σε άλλη ημερομηνία και ώρα και να δώσει οδηγίες για επίδοση της αίτησης σε τέτοια πρόσωπα ως το δικαστήριο κρίνει κατάλληλο. Σε τέτοια περίπτωση η αίτηση θα προχωρήσει ως αίτηση με ειδοποίηση στην επόμενη ΑΔΟ».

 

Εξετάζοντας κατά πόσο εν προκειμένω θα δικαιολογείτο να εξασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιληφθεί της αιτήσεως χωρίς οι Καθ’ ων η αίτηση να λάβουν γνώση, αυτό που προβληματίζει ιδιαίτερα είναι πως στην ουσία ζητείται από την Αιτήτρια χωρίς ακόμα να είναι εγγεγραμμένη μέτοχος της ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο αναγνωρισμένη δικαιούχος στην Καθ’ ης η αίτηση 1 για οποιοδήποτε αριθμό μετοχών και ενώ η απαίτηση της στην ρωσική διαδικασία για να αναγνωριστεί ως τέτοια δεν έχει ακόμα τελεσιδικήσει αλλά μόλις έχει πρόσφατα καταχωρηθεί, ζητεί να διοριστεί παραλήπτης επί όλων των μετοχών της Καθ’ ης η αίτηση 1 (ενώ η ίδια δυνητικά θα έχει κατά το μέγιστον συμφέρον μόνο στο 25%), με εξουσία μάλιστα αυτός να διορίσει γενικό διευθυντή στην εταιρεία Centurion η οποία είναι ιδιοκτήτρια σημαντικής περιουσίας. Ο οποίος βέβαια Γενικός Διευθυντής, εξυπακούεται ότι θα έχει ευρείες εξουσίες για να δεσμεύει την εν λόγω εταιρεία ποικιλοτρόπως. Και τούτο παρά το γεγονός ότι πέραν από τον σύζυγο της που είναι δικαιούχος κατά ένα μέρος στην Καθ’ ης η αίτηση 1, στην εν λόγω εταιρεία το 50% των μετοχών κατέχεται από άλλη εταιρεία με τελικούς δικαιούχους άλλα πρόσωπα τα οποία δεν είναι καν διάδικοι στην παρούσα διαδικασία και τα συμφέροντα των οποίων προφανώς θα επηρεαστούν από τη διενέργεια μιας τόσο δραστικής πράξης. Τούτα κατά την κρίση μου συνιστούν σοβαρούς λόγους και περιστάσεις οι οποίες συνηγορούν προς το ότι υπό κρίση προσφέρεται για εξέταση μονομερώς και χωρίς να δοθεί ειδοποίηση στους Καθ’ ων η αίτηση.

 

Δεν μου έχει διαφύγει πως η Αιτήτρια διατείνεται πως όπως και να έχει η ενέργεια την οποία επιζητεί θα είναι προς όφελος όλων των μετόχων. Τούτο όμως δεν θεωρώ ότι μεταβάλλει τα πράγματα αφού εκλαμβάνει ως δεδομένες θέσεις χωρίς να υπάρχει αντικειμενικό έρεισμα και ενώ, ως και οι συνήγοροι της παραδέχθηκαν ενώπιον μου, μπορούν να προβούν μόνο σε υποθέσεις ως προς τους λόγους για τους οποίους πιθανόν οι υφιστάμενοι μέτοχοι να μην έχουν προχωρήσει στον διορισμό γενικού διευθυντή στην εταιρεία Centurion. Ούτε συμφωνώ ότι οι εξουσίες που ζητείται να παραχωρηθούν στον παραλήπτη που θα διοριστεί στην Καθ’ ης η αίτηση 1 είναι πολύ περιορισμένες, ως ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας, αφού παρά το φαινομενικό γεγονός ότι αυτό που ο Παραλήπτης θα δικαιούται να πράξει είναι «μόνο» να διορίσει τον Γενικό Διευθυντή της εταιρείας Centurion, έχει ήδη επισημανθεί πως ο διορισμός ενός προσώπου σε μια τέτοια νευραλγική θέση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια ενέργεια με περιορισμένες προεκτάσεις.   Τουναντίον.

 

Συνεπώς κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μονομερώς.  Συνεπώς η αίτηση ορίζεται για ΑΔΟ στις 13.2.26 και ώρα 9 π.μ.

 

 

 

 

                                                                                    (Υπ.) …………………………………

                                                                                                    Ν. Μαθηκολώνη, Π.Ε.Δ.

 

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ