ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1761/2022

 

Μεταξύ:

CONVA HOLDINGS LTD

Ενάγουσα

και

 

NEO PLAZA LTD

Εναγόμενη

 

Αναφορικά με τον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ.62

Αναφορικά με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 82-90, 91Α έως 91Δ

Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1 Θ.2 και 5, Δ.48 Θ.1,2,3,4,7 και 9

Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60) άρθρα 2 και 32

 

και

 

CONVA HOLDINGS LTD

Αιτήτρια

 

και

 

1. NEO PLAZA LTD

2 MARTISIO LTD

Καθ΄ ων η Αίτηση

 

30 Μαρτίου, 2026.

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή: κ. Σπύρου για Ηλίας Α. Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ΄ ης η Αίτηση 1: κ. Μούντης για Δρ. Κ. Χρυστοστομίδης & Σία ΔΕΠΕ

Για Καθ’ ης η Αίτηση 2: κ. Αρτέμης για Τορναρίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Αίτηση Ενάγοντα/Αιτητή ημερομηνίας 11.8.2025
για ενδιάμεσο διάταγμα

 

Αυτή η απόφαση πραγματεύεται κατά πόσο προσωρινό ενδιάμεσο διάταγμα που εξασφάλισε μονομερώς στις 12.8.2025 η Conva Holdings Ltd (στο εξής η «Conva Holdings») πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι την εκδίκαση εκκρεμούσας αίτησης για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης ημερομηνίας 11.8.2025 (στο εξής η «Κυρίως Αίτηση») ή εάν αυτό πρέπει να ακυρωθεί.

 

Προς καλύτερη κατανόηση ξεκινώ με μια σύντομη αναφορά στο υπόβαθρο όπως προκύπτει από τον φάκελο και τις θέσεις των εμπλεκομένων.

 

Η Neo Plaza Ltd (στο εξής η «Neo Plaza») είχε εξασφαλίσει πιστωτικές διευκολύνσεις από την Astrobank Public Company Limited (στο εξής η «Astrobank») με σκοπό την ανέγερση εμπορικού κέντρου με την ονομασία Neo Plaza, σε ακίνητο της εταιρείας στην Κοκκινοτριμιθιά (στο εξής το «Εμπορικό Πάρκο» και το «Επίδικο Ακίνητο»). Προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων, η Neo Plaza είχε παραχωρήσει στην Astrobank υποθήκες επί του Επίδικου Ακινήτου καθώς και ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί του συνόλου της περιουσίας της.

 

Η Conva Holdings Ltd (στο εξής η «Conva Holdings») είχε δανείσει χρήματα στην Neo Plaza για κάλυψη μέρους της χρηματοδότης για την ανέγερση του Εμπορικού Κέντρου.

 

Η ανέγερση του Εμπορικού Κέντρου ολοκληρώθηκε όμως οι πιστωτικές διευκολύνσεις κατέστησαν υπερήμερες με αποτέλεσμα η Astrobank να διορίσει Διαχειριστή/Παραλήπτη της περιουσίας της Conva Holdings στις 22.12.2022. Η Astrobank καταχώρησε επίσης εναντίον της Neo Plaza και των εγγυητών της, την αγωγή 543/2023 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αναφορικά με τις υπερήμερες χορηγήσεις. Ο Διαχειριστής/Παραλήπτης είχε ενημερώσει τους διευθυντές της Neo Plaza ότι δεν ενδιαφερόταν να υπερασπιστεί την αγωγή 543/203 και, ένεκα αυτού, η Neo Plaza εμφανίζεται σε εκείνη τη διαδικασία με πρωτοβουλία των διευθυντών. Η αγωγή εκείνη εκκρεμεί προς εκδίκαση. Παράλληλα με την αγωγή εκείνη, η Astrobank ξεκίνησε διαδικασία εκποίησης του Επίδικου Ακινήτου στη βάση του Μέρους VIA του Ν.9/65.

 

Η Conva Holdings καταχώρησε την παρούσα αγωγή 11.8.2022 με την οποία διεκδικούσε το οφειλόμενο υπόλοιπο του ποσού που είχε δανείσει στην Neo Plaza για την ανέγερση του Εμπορικού Πάρκου. Το κλητήριο ένταλμα της αγωγής επιδόθηκε στον τότε μοναδικό διευθυντή της Neo Plaza, κ. Νεόφυτο Νεοφύτου (στο εξής ο «Ν.Ν.») στις 22.8.2023. Η Neo Plaza δεν καταχώρησε εμφάνιση στην αγωγή και στις 2.11.2022 η Conva Holdings εξασφάλισε απόφαση ερήμην. Όταν ο Διαχειριστής/Παραλήπτης ενημερώθηκε για την εν λόγω απόφαση, προώθησε διαδικασία παραμερισμού αυτής, η οποία και παραμερίστηκε με σχετική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου. Στην πορεία, με απόφαση του Διαχειριστή/Παραλήπτη, η Neo Plaza σταμάτησε να εμφανίζεται με αποτέλεσμα στις 8.7.2025 να εκδοθεί εκ νέου απόφαση στην αγωγή ερήμην της Neo Plaza για ποσό περίπου €1.877.000 πλέον τόκους και έξοδα (στο εξής το «Εξ Αποφάσεως Χρέος»).

 

Μετά την έκδοση της απόφασης, η Conva Holdings ενημερώθηκε ότι η Neo Plaza είχε μεταβιβάσει το Επίδικο Ακίνητο στην Καθ΄ης η Αίτηση 2, Martisio Ltd (στο εξής η «Martisio»), που είναι και το μοναδικό ακίνητο της Neo Plaza. H Martisio είναι κατά 100% θυγατρική εταιρεία της Astrobank. Το «Επίδικο Ακίνητο» είχε μεταβιβαστεί έναντι ποσού €9.600.000, που η Conva Holdings χαρακτηρίζει ως «εικονικό και/ή εξευτελιστικό». Αυτό οδήγησε την Conva Holdings στην καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης, με την οποία επιδιώκει την ακύρωση της μεταβίβασης του Επίδικου Ακινήτου. Υποστηρίζει μέσω της Κυρίως Αίτησης ότι κανένα ποσό πληρώθηκε από την Martisio στη Neo Plaza για την απόκτηση του Επίδικου Ακινήτου, ότι η Astrobank παρά τη μεταβίβαση δεν έχει μειώσει την αξίωση της στην αγωγή 543/2023, ότι με βάση ιδιωτική εκτίμηση η αγοραία αξία του Επίδικου Ακινήτου ανέρχεται σε €17.000.000 και με βάση τις αξίες του Κτηματολογίου σε €15.600.000 και ότι η μεταβίβαση έγινε για να εμποδίσει την είσπραξη του Εξ Αποφάσεως Χρέους.

 

Μαζί με την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης, η Conva Holdings καταχώρησε και την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία αξίωνε ενδιάμεσο διάταγμα που να απαγορεύει στην Martisio να αποξενώσει ή επιβαρύνει το Επίδικο Ακίνητο μέχρι την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Για σκοπούς αυτής της Αίτησης, υποστήριξε ότι ο Διαχειριστής/Παραλήπτης της Neo Plaza ελέγχεται από την Astrobank και γι΄ αυτό επέτρεψε τη μεταβίβαση του Επίδικου Ακινήτου υπό τις πιο πάνω συνθήκες και με αυτούς τους όρους. Υποστήριξε επίσης ότι η Martisio ελέγχεται από την Astrobank και, ένεκα αυτού, υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης του Επίδικου Ακινήτου πριν την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Κάτι τέτοιο θα καθιστούσε την Κυρίως Αίτηση άνευ αντικειμένου ενώ θα εξουδετέρωνε οποιαδήποτε προοπτική πληρωμής του Εξ Αποφάσεως Χρέους.

 

Όταν το Δικαστήριο εξέτασε την υπό κρίση Αίτηση μονομερώς, έκρινε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις και εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα (στο εξής το «Επίδικο Διάταγμα»).

Η Neo Plaza (που εμφανίζεται μέσω του Διαχειριστή/Παραλήπτη) και η Martisio έχουν εγείρει ένσταση στη συνέχιση ισχύος του Επίδικου Διατάγματος, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για έκδοση του και διατήρηση του. Ένας από τους λόγους που προβάλλουν είναι ότι η Conva Holdings δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο πλήρη εικόνα και όλα τα σχετικά στοιχεία κατά την έκδοση του Επίδικου Διατάγματος.

 

Συνεπώς, το προς απόφαση ζήτημα είναι κατά πόσο τα δεδομένα, ως έχουν διαμορφωθεί μετά την καταχώρηση των ενστάσεων, δικαιολογούν την οριστικοποίηση του Επίδικου Διατάγματος μέχρι την περάτωση της Κυρίως Αίτησης ή εάν αυτό πρέπει να ακυρωθεί.

 

Σημειώνω ότι έχω μελετήσει όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου μέσω της Αίτησης και των ενστάσεων αντίστοιχα, καθώς και όσα αναφέρθηκαν στις αγορεύσεις των συνηγόρων, γραπτές και προφορικές. Γνωρίζω επίσης το περιεχόμενο του φακέλου της παρούσας αγωγής.

 

Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, κρίνω ότι δεν μπορεί να επιτραπεί η συνέχιση ισχύος του Επίδικου Διατάγματος και ότι αυτό πρέπει να ακυρωθεί. Οδηγούμαι σε αυτό το συμπέρασμα γιατί διαφάνηκε πως όταν η Conva Holdings αποτάθηκε μονομερώς στο Δικαστήριο και εξασφάλισε το Επίδικο Διάταγμα δεν είχε αποκαλύψει πλήρως και ειλικρινά όλα τα δεδομένα που περιβάλλουν την υπόθεση με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να παραπλανηθεί. Δηλαδή, η εντύπωση που δημιουργήθηκε από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση είναι πολύ διαφορετική από αυτή που αποκαλύφθηκε μέσω των ενστάσεων. Τα δε επιπλέον γεγονότα, που διαφοροποιούν τα δεδομένα, είναι γεγονότα που ήταν εις γνώση της Conva Holdings και των αξιωματούχων της.

 

Η παρούσα Αίτηση συνοδευόταν από ένορκη δήλωση του κ. Μιχαηλίδη που περιγράφει τον εαυτό του ως «εκ των διευθυντών» της Conva Holdings. Δεν αναφέρει όμως ότι η Conva Holdings και η Neo Plaza είναι συνδεδεμένες εταιρείες και ο Ν.Ν. ήταν κατά την καταχώρηση της αγωγής ο μοναδικός διευθυντής και των δύο εταιρειών. Ούτε αναφέρει ότι ο Ν.Ν. συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι διευθυντής της Neo Plaza ενώ στην Conva Holdings αντικαταστάθηκε τις 30.6.2023 από τον υιό του Κωνσταντίνο Νεοφύτου (στο εξής «Κ.Ν.»). Ούτε επισημαίνει ότι οι δύο εταιρείες ανήκαν και ανήκουν στον Ν.Ν. και στους δύο υιούς του.

 

Αυτά τα πρόσθετα γεγονότα επισημαίνονται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ενώ, όπως διαφάνηκε, επιβεβαιώνονται ουσιαστικά από στοιχεία του φακέλου (προηγούμενες ένορκες δηλώσεις και δηλώσεις συνηγόρων). Δεν αμφιβάλλω ότι αυτή η Αίτηση και η Κυρίως Αίτηση είναι ένα ανεξάρτητο διάβημα του φακέλου όμως εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της αγωγής και, συνεπώς, μπορώ να αντλήσω πληροφορίες.

 

Η σχέση μεταξύ του Ν.Ν., του Κ.Ν., του δεύτερου υιού και των δύο εταιρειών είναι καθοριστική. Όπως φάνηκε από τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν μέσω των ενστάσεων, ο Ν.Ν. ήταν συνεχώς ενήμερος για τις ενέργειες που γίνονταν σε σχέση με την πώληση του Επίδικου Ακινήτου και του Εμπορικού Πάρκου. Η μεταβίβαση στη Martisio δεν ήταν ένα δεδομένο με το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπη εξ απήνης η Conva Holdings. Ήταν η κατάληξη μιας μακράς διαδικασίας που, όχι μόνο δεν έγινε εν κρυπτώ αλλά έγινε με συνεχή ενημέρωση προς τον Ν.Ν.

 

Σαφώς η Conva Holdings και η Neo Plaza είναι δύο εταιρείες, ξεχωριστά νομικά πρόσωπα. Όμως δεν μπορώ να αγνοήσω ότι πρόκειται για συνδεδεμένες εταιρείες, που ανήκουν και διοικούνται από την ίδια οικογένεια. Θα ήταν αφελές να ισχυριστεί κάποιος ότι πληροφορίες και έγγραφα που λάμβανε ο Ν.Ν. ως διευθυντής της Neo Plaza δεν ήταν επίσης εις γνώση του Κ.Ν. και, κατ΄ επέκταση, της Conva Holdings. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο Ν.Ν. ενημέρωνε τους υιούς του, που είναι οι μέτοχοι και των δύο εταιρειών, για πληροφορίες που περιέρχονταν σε γνώση του σε σχέση με το Επίδικο Ακίνητο και το Εμπορικό Πάρκο. Να ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο, ότι δηλαδή ο Ν.Ν. κρατούσε τις πληροφορίες αυτές μόνο για τον εαυτό του, δεν στέκει στη βάσανο της λογικής.

 

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο που εντάσσεται στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης και δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για τελικά συμπεράσματα σε σχέση με γεγονότα που θα αποφασιστούν κατά την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Προσπάθησα συνειδητά να περιοριστώ στα επίδικα θέματα αυτής της διαδικασίας. Η γραμμή δεν ήταν ευδιάκριτη. Εφόσον όμως η Conva Holdings εξασφάλισε και δη μονομερώς ένα δραστικό διάταγμα εναντίον της Martisio οφείλω να ασχοληθώ με τα γεγονότα στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να αποφασίσω εάν ορθά είχε εκδοθεί εκείνο το διάταγμα.

 

Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι αυτό το κατάλληλο στάδιο για τελική κρίση επί αμφισβητούμενων γεγονότων. Όμως, η παρούσα δεν είναι μια τυπική, μηχανική διεργασία. Αυτή η απόφαση επηρεάζει δραστικά τα εκατέρωθεν δικαιώματα και – έστω με περιορισμούς στην έκταση της επιτρεπόμενης ανάλυσης – το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει δικαστική κρίση επί των ενώπιον του δεδομένων.

 

Όπως θα επιχειρήσω να εξηγήσω, προκύπτει μέσω των ενστάσεων ένα πλέγμα γεγονότων, που υποστηρίζονται με τα τεκμήρια, που δεν μπορεί παρά να ήταν εις γνώση της Conva Holdings και που έπρεπε να τα θέσει ρητά και με σαφήνεια υπόψη του Δικαστηρίου όταν επιλήφθηκε της Αίτησης μονομερώς.

 

Η διαδικασία πλειστηριασμού του Επίδικου Ακινήτου που είχε ξεκινήσει η Astrobank ήταν ανεπιτυχής. Αυτό δεν μπορεί παρά να ήρθε σε γνώση του Ν.Ν., ως διευθυντή της Neo Plaza. Μετά την εξέλιξη αυτή, η Astrobank είχε τα δικαιώματα που παρέχουν τα άρθρα 44Η και 44ΙΑ του Μέρους VIA του Ν.9/65. Είχε δηλαδή το δικαίωμα να προσπαθήσει να πωλήσει το Επίδικο Ακίνητο με ιδιωτική πώληση ή να το αγοράσει η ίδια. Αυτό είναι επίσης κάτι για το οποίο πρέπει να έλαβε ενημέρωση βάσει του Ν.9/65 ο Ν.Ν.

 

Μετά τον ανεπιτυχή πρώτο πλειστηριασμό ξεκίνησε η διαδικασία που οδήγησε στην μεταβίβαση του Επίδικου Ακινήτου στην Martisio. Όμως, όπως διαφάνηκε μέσω των ενστάσεων, το πλαίσιο ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που εισηγείται με την Αίτηση η Conva Holdings.

 

Ο Διαχειριστής/Παραλήπτης είχε, μεταξύ άλλων, την εξουσία (αντίγραφο του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης έχει παρουσιαστεί σε προηγούμενο στάδιο) να πωλεί περιουσία της Neo Plaza.

 

Τον Ιανουάριο και Απρίλιο 2024 ο Διαχειριστής/Παραλήπτης απέστειλε ενημερωτικό δελτίο για την πώληση του Εμπορικού Πάρκου σε όλους τους εγγεγραμμένους κτηματομεσίτες αρχικά της Λευκωσίας και μετέπειτα της Κύπρου. Παράλληλα διενήργησε διαγωνισμό κλειστών προσφορών για την πώληση του Εμπορικού Πάρκου, δημοσιεύοντας τη διαδικασία στον ημερήσιο τύπο, σε δύο εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας για τρεις συνεχείς ημέρες, περιλαμβανομένου Σαββατοκύριακου. Το κουτί προσφορών ήταν στο γραφείο του ελεγκτή της Neo Plaza. Παράλληλα ενημέρωσε γραπτώς τον Ν.Ν. για τη δημοσίευση της πρόσκλησης ενδιαφέροντος για την πώληση του Εμπορικού Πάρκου και του ζήτησε εάν γνωρίζει κάποιον ενδιαφερόμενο να τον ενημερώσει για τη διαδικασία (Τεκμήριο 9 στην ένσταση).

 

Η μόνη προσφορά που υποβλήθηκε μέσω της διαδικασίας κλειστών προσφορών ήταν της Martisio, για ποσό €8.000.000. Η προσφορά δεν έγινε αποδεκτή από τον Διαχειριστή/Παραλήπτη. Κατόπιν διαπραγματεύσεων το προσφερόμενο ποσό αυξήθηκε σε €9.250.000. Στις 10.4.2024 ο Διαχειριστής/Παραλήπτης ενημέρωσε γραπτώς τον Ν.Ν. για την υποβολή της προσφοράς από τη Martisio, αρχικά για €8.000.000 και μετά για €9.250.000. Τον ενημέρωσε επίσης ότι δεν υπήρξε ενδιαφέρον από τους κτηματομεσίτες. Του ζήτησε εάν υπάρχει άλλος ενδιαφερόμενος για την αγορά του Επίδικου Ακινήτου για ποσό μεγαλύτερο από €9.250.000 τότε να τον ενημερώσει μέχρι 19.4.2024 (Τεκμήριο 10 στην ένσταση). Ο Ν.Ν. δεν απάντησε.

 

Στις 30.4.2024 υπεγράφη μεταξύ Astrobank και Martisio το πωλητήριο έγγραφο για την αγορά του Επίδικου Ακινήτου (στο εξής το «Πωλητήριο Έγγραφο»). Το τελικό ποσό για το οποίο αγοράστηκε το Επίδικο Ακίνητο από την Martisio ήταν €9.600.000 πλέον Φ.Π.Α. Μέσω της μονομερούς Αίτησης, η πλευρά της Conva Holdings παρέλειψε να θέσει υπόψη μου την πρόνοια του Πωλητηρίου Εγγράφου σύμφωνα με την οποία η Neo Plaza (ή οποιοδήποτε πρόσωπο αυτή ήθελε υποδείξει) διατηρούσε δικαίωμα επαναγοράς του Επίδικου Ακινήτου για ποσό €9.600.000, για περίοδο ενός έτους από την υπογραφή του. Ούτε τέθηκε υπόψη μου η πρόνοια του Πωλητηρίου Εγγράφου ότι το αντίτιμο θα πιστωνόταν έναντι του ενυπόθηκου χρέους προς την Astrobank, άρα δεν θα εισέπραττε το ποσό η Neo Plaza. Αντίθετα, μέσω της ένστασης η αναφορά του κ. Μιχαηλίδη ήταν μόνο ότι κανένα ποσό εισέπραξε η Neo Plaza αφήνοντας να νοηθεί ότι η μεταβίβαση έγινε χωρίς αντάλλαγμα ή με εικονικό αντάλλαγμα.

 

Η μεταβίβαση του Επίδικου Ακινήτου στην Martisio έγινε στις 27.6.2024 και την ίδια μέρα ο Διαχειριστής/Παραλήπτης απέστειλε στον Ν.Ν. αντίγραφο του Πωλητηρίου Εγγράφου, τον ενημέρωσε για το δικαίωμα επαναγοράς και του ζήτησε να τον ενημερώσει εάν γνώριζε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο αγοραστή (Τεκμήριο 11 της ένστασης). Το δικαίωμα επαναγοράς δεν εξασκήθηκε και το Επίδικο Ακίνητο παραμένει εγγεγραμμένο στην Martisio.

 

Τα πιο πάνω είναι δεδομένα για τα οποία ενημερώθηκε εγγράφως ο Ν.Ν.

 

Στις ενστάσεις υπάρχουν και άλλα στοιχεία. Μεταξύ άλλων, υπάρχει αναφορά ότι για τον καθορισμό της τιμής πώλησης του Επίδικου Ακινήτου ο Διαχειριστής/Παραλήπτης εξασφάλισε δύο εκτιμήσεις τον Μάρτιο και Απρίλιο 2024, ότι έγιναν δηλώσεις στα πλαίσια της αγωγής 543/2023 περί μείωσης της αξίωσης και αφαίρεσης του τιμήματος πώλησης από το ποσό που αξιώνει εκεί η Astrobank, παρουσιάζονται επικαιροποιημένες καταστάσεις λογαριασμού όπου φαίνεται η πίστωση του ποσού. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι η Conva Holdings ως μη εξασφαλισμένος πιστωτής και λαμβάνοντας υπόψη τις εξασφαλισμένες οφειλές και τα περιουσιακά στοιχεία της Neo Plaza, καμία προοπτική διαθέτει να εισπράξει το Εξ Αποφάσεως Χρέος. Αυτά τα στοιχεία, δεν με έχουν απασχολήσει στο παρόν στάδιο. Θεωρώ ότι ο κατάλληλος χρόνος να εξεταστούν ενδελεχώς είναι κατά την ακρόαση της Κυρίως Αίτησης.

 

Για σκοπούς αυτού του σταδίου θα σταθώ σε όσα ανέφερα πιο πάνω, που ήταν μεν εις γνώση του Ν.Ν. και – κατ’ επέκταση της Conva Holdings – όμως δεν τέθηκαν ενώπιον μου κατά την έκδοση του Επίδικου Διατάγματος.

 

Όπως διαφαίνεται, η εντύπωση που δόθηκε αρχικά δεν συνάδει με την πραγματική εικόνα. Η μεταβίβαση δεν έγινε εν κρυπτώ, με αδιαφανή και αυθαίρετο τρόπο, ούτε με εικονικό αντάλλαγμα. Φαίνεται ότι ήταν αποτέλεσμα μιας διαδικασίας, με δημόσια πρόταση και προσπάθειες προώθησης του Επίδικου Ακινήτου σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο αγοραστή, με συνεχή ενημέρωση προς τον Ν.Ν. Επίσης, η πώληση έγινε με το Πωλητήριο Έγγραφο που περιλάμβανε δικαίωμα της Neo Plaza για επαναγορά του ακινήτου εντός ενός έτους για το ίδιο ποσό.

 

Η φύση και έκταση του καθήκοντος για πλήρη αποκάλυψη στα πλαίσια αίτησης που καταχωρείται μονομερώς, για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, επεξηγείται με σταθερό και ξεκάθαρο τρόπο στη νομολογία. Πρόσωπο που αποτείνεται μονομερώς στο Δικαστήριο, οφείλει να αποκαλύψει όχι μόνο εκείνα τα γεγονότα που ο ίδιος θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά να αποκαλύψει πλήρως και δίκαια (fully and fairly)^[1] όλα τα γεγονότα τα οποία είναι σημαντικά και ουσιώδη για να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Όπως αναφέρθηκε στην Αγγλική υπόθεση Fundo Soberano De Angola v Dos Santos [2018] EWHC 2199:

 

«It is a duty owed to the court which exists in order to ensure the integrity of the court’s process.»

 

Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα εκπηγάζει από τις αρχές της επιείκειας. Το καθήκον αποκάλυψης του αιτητή είναι απόρροια του δόγματος της επιείκειας που επιτάσσει ότι αυτός ο οποίος προσέρχεται στην επιείκεια πρέπει να έρχεται με καθαρά χέρια. Είναι ζήτημα τόσο σημαντικό που μπορεί να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο^[2].

 

Κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης, η άλλη πλευρά στερείται του θεμελιώδους δικαιώματος να ακουστεί πριν αποφασιστεί ένα ζήτημα το οποίο την επηρεάζει και την αφορά. Το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει και να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια βασιζόμενο μόνο στη μαρτυρία και εκδοχή ενός εκ των διαδίκων. Το καθήκον και υποχρέωση επομένως του αιτούντος διάδικου είναι απόλυτο και αυστηρό. Η διαδικασία που διεξάγεται μονομερώς χαρακτηρίζεται ως uberrima fides, υψίστης πίστεως. Σε περιπτώσεις όπου διαφαίνεται ότι διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς, εκδόθηκε χωρίς να έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά γεγονότα τότε, αναπόδραστη συνέπεια είναι ότι ο αιτητής θα στερηθεί το διάταγμα που εξασφάλισε κατά παράβαση της υποχρέωσης του αυτής^[3].

 

Στην υπόθεση Γρηγορίου ν Χριστοφόρου κ.α. (1995)1 Α.Α.Δ. 248 αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής:

 

«Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου… Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα.»^[4].

 

Εάν ο αιτητής δεν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τότε, όταν αυτά αποκαλυφθούν, ανατρέπεται η βάση επί της οποίας εκδόθηκε ένα μονομερές διάταγμα, καθιστώντας το έκθετο σε ακύρωση^[5].

 

Τα πιο πάνω συγκεφαλαιώθηκαν εκ νέου στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Investar SPC Ltd v Investar Investments Ltd, Πολιτική έφεση Ε50/2021 ημερομηνίας 15.2.2024. Στην ίδια απόφαση επισημάνθηκε ότι σε περιπτώσεις διαταγμάτων που εκδίδονται ex parte, είναι αδιάφορο εάν υπήρχε πρόθεση ή όχι για παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Εάν τα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αντικειμενικά κρινόμενα, δεν έδιναν πλήρη και ακριβή εικόνα τότε το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί.

Όπως εξήγησα, αυτό συνέβη στην παρούσα περίπτωση. Η πλευρά της Conva Holdings, αδιάφορο εάν αυτό έγινε με πρόθεση ή όχι, δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο όλα τα σχετικά γεγονότα ώστε να επιτρέψει στο Δικαστήριο να διαμορφώσει πλήρη εικόνα πριν αποφασίσει εάν έπρεπε να εκδώσει ή όχι το Επίδικο Διάταγμα.

 

Η εντύπωση που αντικειμενικά αποκόμισε το Δικαστήριο στο μονομερές στάδιο, απέχει από την πραγματικότητα.

 

Η πιο πάνω διαπίστωση σφραγίζει την τύχη του Επίδικου Διατάγματος που δεν μπορεί να διατηρηθεί για αυτό τον λόγο.

 

Ανεξάρτητα από το πιο πάνω, έχω εξετάσει κατά πόσο το Επίδικο Διάταγμα θα μπορούσε, ενδεχομένως, να διαφοροποιηθεί ή να εκδοθεί νέο με βάση την εικόνα ως έχει διαμορφωθεί[6]. Η απάντηση είναι αρνητική, διότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας. Υπό τις περιστάσεις που διαφάνηκαν μέσω των ενστάσεων και διαφοροποίησαν την αρχική εικόνα, δεν θα ήταν πρόσφορο και δίκαιο (στη βάση του άρθρου 32(1) του Ν.14/60) να παρασχεθεί η αιτούμενη ενδιάμεση θεραπεία. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω, έχοντας συναίσθηση της σύμπτωσης κάποιων από των αμφισβητούμενων γεγονότων αυτής της διαδικασίας και της Κυρίως Αίτησης.

 

Καταληκτικά, για τους λόγους που εξήγησα, το Επίδικο Διάταγμα ημερομηνίας 12.8.2025 δεν μπορεί να διατηρηθεί. Συνακόλουθα, ακυρώνεται.

 

Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον της Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν και θα εγκριθούν.

 

 

 

(Υπ.)  ……………………………………………
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής