ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Μιχάλη Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ.
Αίτηση/Έφεση αρ.: 72/2026.
ΑΝΑΦΟΡΙΚΆ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1965, ΝΟΜΟ 9/1965
Μεταξύ:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Αιτητής
/Εφεσείοντας
-και-
THEMIS PORTFOLIO (S1) MANAGEMENT HOLDINGS LTD
Καθ' ης η Αίτηση
/Εφεσίβλητης
-------------------
Ημερομηνία: 05/03/2026.
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή/Εφεσείοντα: κ. κ. Φ. Γέρου και Α. Θεοδώρου
Για την Καθ’ ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη: κα Ο. Χαραλάμπους για την Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε.
---------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
(Ex Tempore)
Με την παρούσα προφορική απόφαση, η οποία εκδίδεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και χωρίς επιφύλαξη, επιδιώκεται, κατά το δυνατόν, η συνοπτική αιτιολόγηση και η άμεση διεκπεραίωση της Αίτησης/Έφεσης, χωρίς καθυστέρηση, ενόψει του επικείμενου πλειστηριασμού που αποτελεί το αντικείμενο αυτής. Δεδομένου ότι ο εν λόγω πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί να διενεργηθεί σήμερα και ώρα 10:00 π.μ., κρίνεται αναγκαία η άμεση έκδοση της παρούσας απόφασης, πριν από την προγραμματισμένη ώρα διεξαγωγής του, ως το ορθότερο υπό τις περιστάσεις.
Όπως προκύπτει από τους προβαλλόμενους από τους διαδίκους ισχυρισμούς και όπως το ζήτημα αναφύεται μέσω των συνηγόρων τους στις γραπτές τους αγορεύσεις, στην προκείμενη περίπτωση τίθεται κατ’ αρχάς προς κρίση ως ζήτημα πρωταρχικής σημασίας, το κατά πόσον υπήρξε, σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(3)(β) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Νόμος 9/1965 (εφεξής «ο Νόμος 9/1965»), δέουσα επίδοση προς τον Αιτητή εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση της έγγραφης ειδοποιήσεως κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος ημερομηνίας 05/12/2025, με την οποία, όπως αποτελεί κοινό τόπο, γνωστοποιείται η πρόθεσή της να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο αναφέρεται λεπτομερώς στην Αίτηση/Έφεση, με πλειστηριασμό κατά τη συγκεκριμένη προαναφερθείσα ημερομηνία και ώρα που μνημονεύονται.
Συναφείς τυγχάνουν οι πρόνοιες του ερμηνευτικού Άρθρου 44ΙΕ του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, το οποίο, αναφορικά με τον όρο «επίδοση», προνοεί ότι αυτός σημαίνει:
«(…) σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: (…)»
Έπεται ότι, προϋπόθεση της δέουσας επίδοσης κατά το Άρθρο 44Γ(2) του Νόμου 9/1965 αποτελεί η παράδοση της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, αφενός, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση κατοικίας του προσώπου στο οποίο, σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, αυτή πρέπει να επιδοθεί ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο Κτηματικό Μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και, αφετέρου, μόνο στην περίπτωση που τούτο δεν είναι εφικτό, η ιδιωτική επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης.
Συναφής τυγχάνει η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 01/12/2023, όπου, μεταξύ άλλων, εξετάζοντας τους σκοπούς του Νομοθέτη αναφορικά με τις πρόνοιες του προαναφερθέντος Άρθρου 44ΙΕ του Νόμου 9/1965, αναφέρθηκε ότι ο Νομοθέτης:
«Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως προς τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.».
Περαιτέρω δε, επισημάνθηκε πως:
«(…) το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση ο παραλήπτης ή ενδιαφερόμενος ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, (…) δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη από εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή.».
Και διευκρινίστηκε ότι:
«Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος, συνακόλουθα, φέρει και το βάρος απόδειξης του “ανέφικτου” της εκ του Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης.».
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση Παπαλαμπριανού που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ’ ης η Αίτηση και ειδικότερα από τις παραγράφους 23, 24, 37(β), 59, 60, 61 και 63 αυτής, η Καθ’ ης η Αίτηση, στις 05/12/2025, εξέδωσε προς τον Αιτητή έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙA» του Δεύτερου Παραρτήματος, την παράδοση της οποίας επεδίωξε προς αυτόν με αποστολή συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου στην οδό [ ] 31, [ ] Αγλαντζιά, Λευκωσία (εφεξής «η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ»).
Οι σελίδες 2 - 4 του Τεκμηρίου 8 στην ένορκη δήλωση Παπαλαμπριανού που σχετίζεται με την πιο πάνω μαρτυρία του, αφορούν, σύμφωνα και με την σελίδα 1 του εν λόγω Τεκμηρίου, την υπηρεσία ιχνηλάτησης και παρακολούθησης αποστολής προς τον Αιτητή της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙA», η οποία ταχυδρομήθηκε μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου με αναφορά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου RB030861580CY.
Από την εξέταση των ανωτέρω προκύπτει ότι, βάσει των καταχωρήσεων που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω αναφορά ιχνηλάτησης και παρακολούθησης, η πιο πάνω αποστολή, κατά το χρονικό διάστημα από 12/12/2025 έως και 19/01/2026, τελούσε σε εκκρεμότητα ως προς την παράδοσή/παραλαβή της και ότι, την 19/01/2026, έτυχε επεξεργασίας προς επιστροφή στο σημείο ταχυδρομικής κατάθεσής της και ακολούθως προς αποστολή στο σημείο παραλαβής της από την Καθ’ ης η Αίτηση. Η εμπλοκή της Καθ’ ης η Αίτηση φαίνεται να επέρχεται μόνον στις 29/01/2026, οπότε και το εν λόγω ταχυδρομικό αντικείμενο της παραδόθηκε ως επιστραφέν αζήτητο.
Σύμφωνα και πάλι με το Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση Παπαλαμπριανού, στις σελίδες 10 – 12 αυτού, οι οποίες αφορούν την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Πανίκκου Αριστείδου ημερομηνίας 26/01/2026, η πιο πάνω επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙA» επιδόθηκε στον Αιτητή στις 17/01/2026 με επίδοση προς την Σουκ Χαρ, η οποία, όπως αναφέρεται, είναι η οικιακή βοηθός και συγκάτοικος του Αιτητή.
Συνεπώς, εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι, κατά τον χρόνο επίδοσης της πιο πάνω επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙA» μέσω δικαστικού επιδότη, ήτοι στις 17/01/2026, η διαδικασία επίδοσής της διά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου τελούσε ακόμη σε εκκρεμότητα («pending»). Δεν προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο, πέραν της παρόδου χρονικού διαστήματος 36 ημερών, το οποίο να καθιστούσε την επίδοση μέσω ταχυδρομείου «ανέφικτη» κατά τις ισχύουσες διαδικασίες του Τμήματος, ούτε και ότι η Καθ’ ης η Αίτηση τελούσε σε γνώση περί συνδρομής τέτοιας περίπτωσης. Αυτό, όπως και την συνέχεια και καταληκτικά σχολιάζεται, είναι και το ουσιώδες.
Εν προκειμένω, αν και δεν είναι το κρίσιμο, σημειώνεται παρενθετικά ─ζήτημα για το οποίο το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, καθότι αποτελεί πασίδηλο γεγονός─ ότι εκ των ανωτέρω 36 ημερών, οι 11 ήταν ημέρες Σαββατοκύριακου και οι τέσσερις ήταν δημόσιες αργίες ─ήτοι τα Χριστούγεννα, η 26η Δεκεμβρίου 2025, η Πρωτοχρονιά και τα Θεοφάνια─. Συνεπώς, κατά την εν λόγω περίοδο, μόνον 21 ημέρες ήταν εργάσιμες, κατά τις οποίες ─κατά τεκμήριο κανονικότητας─ λειτουργούσε κανονικά το συγκεκριμένο ταχυδρομικό γραφείο το οποίο ήταν τοπικά αρμόδιο για την παράδοση του προς τον Αιτητή.
Τα ανωτέρω, βεβαίως, προκύπτουν, όπως έχει ήδη λεχθεί, από την εξέταση των εγγράφων του Τεκμηρίου 8, τα οποία, αν και μπορεί ευλόγως να γίνει αποδεκτό, δοθείσας της μαρτυρίας του Παπαλαμπριανού μέσω της ένορκης δήλωσής του, ότι αφορούν συστημένο ταχυδρομικό αντικείμενο μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, ήτοι την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» προς τον Αιτητή, ως προς τα λοιπά δεν παρέχουν επαρκή και σαφή επεξήγηση των καταχωρήσεων που περιλαμβάνουν.
Ελλείψει ειδικής και επεξηγηματικής μαρτυρίας εκ μέρους του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου ή άλλης αποδεκτής μαρτυρίας μέσω της ένορκης δήλωσης Παπαλαμπριανού ή άλλως, ως προς την πραγματική σημασία των συγκεκριμένων όρων και καταχωρήσεων (όπως π. χ. μπορεί να λεχθεί ότι γίνεται σχετικά με το περιεχόμενο της σελίδας 1 του Τεκμηρίου 8 βάσει της επεξηγητικής μαρτυρίας της παραγράφου 17 της ένορκης δήλωσης Παπαλαμπριανού), το Δικαστήριο δύναται μόνον να ερμηνεύσει κατ’ εκτίμηση τους χρησιμοποιούμενους όρους και να υποθέσει σε ποιο ταχυδρομικό γραφείο κατατέθηκε το επίδικο συστημένο αντικείμενο προς αποστολή, σε ποιο έτερο γραφείο προωθήθηκε προς σκοπούς παράδοσης λόγω τοπικότητας, καθώς και ποια υπήρξε η εν γένει διαχείρισή του μέχρι και την τελική παράδοση του πίσω στην Καθ’ ης η Αίτηση.
Οι πιο πάνω εκτιμήσεις, ωστόσο, παραμένουν εύλογες πλην όμως άνευ βεβαιότητας λόγω της έλλειψης σχετικής επεξηγηματικής μαρτυρίας, ως προ ελέχθη, είτε εκ μέρους του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, είτε εκ μέρους του Παπαλαμπριανού ή άλλως, αναφορικά με την πραγματική ή και ακριβή έννοια των καταχωρήσεων του συστήματος ιχνηλάτησης και παρακολούθησης.
Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδεχθεί ότι αποδείχθηκε, διά αξιόπιστης μαρτυρίας ή, εν πάση περιπτώσει, κατά τον απαιτούμενο βαθμό, ο ισχυρισμός περί του ανέφικτου της επίδοσης της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» διά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου κατά τον χρόνο κατά τον οποίο επετεύχθη η ιδιωτική επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη. Το σχετικό νομικό αποδεικτικό βάρος έφερε η Καθ’ ης η Αίτηση, το οποίο δεν απεσείσθη.
Ειδικότερα, ο ισχυρισμός του Παπαλαμπριανού επί του ζητήματος κρίνεται γενικός και αόριστος, στερούμενος επαρκούς αιτιολόγησης. Αντιθέτως, υπό το φως των ισχυρισμών του Αιτητή, όπως αυτοί προκύπτουν από την ένορκη δήλωσή του στις παραγράφους 17, 18, 23 και 24, ο οποίος προβάλλει ακριβώς την θέση ότι, κατά το χρονικό διάστημα από 12/12/2025 έως και 19/01/2026, η παράδοση/παραλαβή της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» διά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου τελούσε σε εκκρεμότητα, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Αιτητής έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που έφερε ως προς τα σχετικά επίδικα γεγονότα.
Ως εκ τούτου, ο ανωτέρω ισχυρισμός της Καθ’ ης η Αίτηση περί ανέφικτου της ταχυδρομικής επίδοσης κατά τον κρίσιμο χρόνο της προσωπικής επίδοσης μέσω ιδιώτη επιδότη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και, συνακολούθως, απορρίπτεται.
Σε σχέση με τα ανωτέρω, κρίνεται σκόπιμο να σχολιαστεί ειδικά ο ισχυρισμός του Παπαλαμπριανού, όπως αυτός διατυπώνεται στην παράγραφο 61 της ένορκης δήλωσής του, και ιδίως η θέση του ότι το έναυσμα για την ιδιωτική επίδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτέλεσε το γεγονός ότι, για χρονικό διάστημα περίπου ενάμιση μηνός από την ταχυδρόμησή της ως συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου, ο Αιτητής δεν είχε μεταβεί στο ταχυδρομείο προς παραλαβή της. Ο ισχυρισμός αυτός, υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και σε κάθε περίπτωση, ως καταληκτικά σχολιάζεται περαιτέρω, δεν μπορεί να έχει την νομική σημασία που η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση αποδίδει στο φερόμενο αυτό γεγονός.
Και τούτο, διότι, δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία θετικού ισχυρισμού εκ μέρους του Παπαλαμπριανού, ούτε προκύπτει άλλως εκ της ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσας μαρτυρίας, ότι κατά τον χρόνο που η Καθ’ ης η Αίτηση παρείχε οδηγίες στον δικαστικό επιδότη για την ιδιωτική επίδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» στον Αιτητή ─και δη κατά τον χρόνο κατά τον οποίο ο δικαστικός επιδότης προέβη στην επίδοση στις 17/01/2026─ η Καθ’ ης η Αίτηση είχε ήδη λάβει πληροφόρηση από το Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, είτε μέσω του συστήματος ιχνηλάτησης και παρακολούθησης είτε άλλως πως, ότι το εν λόγω συστημένο ταχυδρομικό αντικείμενο παρέμενε αζήτητο ή ότι υπήρχε καθυστέρηση στην αναζήτησή του προς παραλαβή από τον Αιτητή και δη ότι η παράδοση/παραλαβή του είχε καταστεί ανέφικτη.
Αφετέρου, υπό το πρίσμα των προηγούμενων, υπό τις περιστάσεις, ο πιο πάνω χρόνος από 09/12/2025 μέχρι και τις 17/01/2026 των 40 ημερών, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως διάστημα κατά το οποίο ο Αιτητής δεν αναζήτησε την ειδοποίηση προς παραλαβή κατόπιν ενημέρωσης από το Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, αλλά αντιστοιχεί στον χρόνο που συνολικά απαιτήθηκε για τη διαχείριση της ειδοποιήσεως από το Τμήμα και την προώθησή της στο τοπικά αρμόδιο ταχυδρομικό γραφείο όπου και επαναλαμβάνεται, για σκοπούς, όπως συνάγεται, του Τμήματος εκκρεμούσε σύμφωνα με τις διαδικασίες του για παραλαβή από τον Αιτητή μέχρι και τις 19/01/2026. Σχετικά με το γεγονός αυτό, δηλαδή, την ενημέρωση του Αιτητή από το Τμήμα για σκοπούς παραλαβής, να σημειωθεί επιπλέον ότι ο ισχυρισμός του περί του ότι συντελέστηκε στις 12/12/2025 δεν έχει ανατραπεί.
Το κρίσιμο, ωστόσο, σε σχέση με όλα τα προαναφερόμενα, είναι το ζήτημα του «ανέφικτου» της επίδοσης της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», όπως επιβάλλεται εκ του Νόμου 9/1965, σύμφωνα και με την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 01/12/2023, στην οποία έγινε ανωτέρω αναφορά. Συγκεκριμένα, η επίδοση διενεργείται με αποστολή της ειδοποίησης ως συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου και η παράδοσή της μέσω της μεθόδου αυτής δεν δύναται να θεωρηθεί ανέφικτη για σκοπούς προσωπικής επίδοσης με δικαστικό επιδότη, παρά μόνον όταν τούτο κρίνεται αντικειμενικά από τους μηχανισμούς του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου. Αντιθέτως, δεν μπορεί να θεωρείται ανέφικτη βάσει υποκειμενικών εκτιμήσεων της Καθ’ ης η Αίτηση ως προς την πάροδο του χρόνου.
Η εκτίμηση, ωστόσο, της Καθ’ ης η Αίτηση στην προκείμενη περίπτωση ως προς τον χρόνο, δεν φαίνεται να είναι άσχετη προς τις πρόνοιες του Άρθρου 44Γ(2) του Νόμου 9/1965, καθότι, δεδομένου ότι η ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είχαν καθοριστεί για τις 05/03/2026 και ώρα 10:00 στην επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αυτή όφειλε να έχει επιδοθεί στον Αιτητή, σύμφωνα με τον Νόμο 9/1965 και όπως ανωτέρω αναλύθηκε, το αργότερο μέχρι τις 19/01/2026.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι ο καθορισμός της ημερομηνίας του πλειστηριασμού θα πρέπει, κατά τον χρόνο λήψης της σχετικής απόφασης και ιδίως, όταν η Καθ’ ης η Αίτηση έχει ουσιαστική συνδρομή ως προς το ζήτημα αυτό, να λαμβάνει δεόντως υπόψη την παράμετρο του χρόνου και το εύλογο περιθώριο ενεργειών όλων των εμπλεκομένων. Τούτο, ώστε το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου ενδέχεται να καταστεί αντικειμενικά ανέφικτη η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου να είναι σαφές και ευκρινώς προσδιορισμένο, αποτρέποντας την ανάδειξη ζητημάτων όπως αυτών που ανέκυψαν στην παρούσα υπόθεση.
Στην προκείμενη περίπτωση, η Καθ’ ης η Αίτηση, με την έκδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» στις 05/12/2025, με την οποία, επαναλαμβάνεται, καθόριζε ως ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου την 05/03/2026 και ώρα 10:00, διαμόρφωσε ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο, βάσει της πρόνοιας του Άρθρου 44Γ(2) του Νόμου 9/1965 ανωτέρω, παρείχε για σκοπούς επίδοσης προθεσμία μόλις 45 ημερών, ήτοι το αργότερο μέχρι και την 19/01/2026. Εκ των ανωτέρω 45 ημερών, 18 ήταν μη εργάσιμες, λόγω Σαββατοκύριακων και δημόσιων αργιών, γεγονός που περιόριζε ουσιωδώς το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο ενεργειών.
Στρέφοντας το Δικαστήριο σε κάποια επιμέρους θέματα που σχετίζονται και με το ζήτημα των εξόδων της διαδικασίας, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής, με την ένορκη δήλωσή του, η οποία καταχωρήθηκε για την υποστήριξη της Αίτησης/Έφεσης, ισχυρίστηκε ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», φερόμενη να του επιδόθηκε στις 17/01/2026, παραδόθηκε «δια της απλής άφεσης του εγγράφου κάτω από την πόρτα του επίδικου ακινήτου, το οποίο αποτελεί την πρώτη κατοικία των γονέων του».
Ο ισχυρισμός αυτός ανετράπη από τη μαρτυρία του Παπαλαμπριανού, ο οποίος παρουσίασε την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Πανίκκου Αριστείδου, ημερομηνίας 26/01/2026, ως μέρος του Τεκμηρίου 8, αποδεικνύοντας ότι η επίδοση προς τον Αιτητή στις 17/01/2026 έγινε στην Σουκ Χαρ, η οποία, όπως αναφέρεται, είναι οικιακή βοηθός και συγκάτοικος του Αιτητή.
Συνεπώς, πέραν του γενικού ισχυρισμού του Αιτητή ─ο οποίος δεν πρόβαλε ρητώς ότι, λόγω του προαναφερόμενου τρόπου επίδοσης, δεν έλαβε γνώση της προσωπικής επίδοσης στις 17/01/2026, ούτε διευκρίνισε πότε άλλως έλαβε γνώση αυτής, αν αυτό ήθελε να υποστηρίξει με την αναφορά ότι η ειδοποίηση αφέθηκε κάτω από την πόρτα της οικίας των γονέων του─ ισχυρισμός ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, ανατράπηκε από την Καθ’ ης η Αίτηση, δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε λόγος για να δικαιολογήσει γιατί η Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε μόλις στις 27/02/2026, ήτοι περίπου ένα μήνα μετά την επίδοση και μόλις έξι ημέρες πριν από τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό της 05/03/2026. Εκ των ανωτέρω έξι ημερών, οι δύο αφορούσαν Σαββατοκύριακο, ενώ η μία αντιστοιχεί στην ημέρα του ίδιου του πλειστηριασμού.
Σημειώνεται περαιτέρω ότι, κατόπιν αιτήματος των συνηγόρων του Αιτητή, η υπόθεση ορίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για τις 03/03/2026, ήτοι δύο ημέρες πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία του πλειστηριασμού, γεγονός που έθετε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα τόσο για την Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία είχε ήδη γνωστοποιήσει την πρόθεσή της για καταχώριση ένστασης, όσο και για το Δικαστήριο, το οποίο κλήθηκε να διεκπεραιώσει τη διαδικασία με ορθότητα, διατηρώντας το ισοζύγιο των δικαιωμάτων των διαδίκων.
Ωστόσο, ο Αιτητής, με δεδομένη την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» με ιδιωτική επίδοση στις 17/01/2026, είχε, σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(3) του Νόμου 9/1965, δικαίωμα για καταχώρηση της Αίτησης/Έφεσης του εντός 45 ημερών, ήτοι το αργότερο μέχρι τις 03/03/2026.
Υπό τις ανωτέρω περιστάσεις, η Καθ’ ης η Αίτηση, ως και προελέχθη, με την έκδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» στις 05/12/2025, με την οποία καθόριζε ως ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου την 05/03/2026 και ώρα 10:00, διαμόρφωσε ένα χρονοδιάγραμμα το οποίο, βάσει της πρόνοιας του Άρθρου 44Γ(2) του Νόμου 9/1965, παρείχε για σκοπούς επίδοσης προθεσμία μόλις 45 ημερών, ήτοι μέχρι και την 19/01/2026. Η περιορισμένη αυτή προθεσμία ουσιωδώς περιόριζε το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο ενεργειών. Κατά συνέπεια, όταν η επίδοση έγινε στις 17/01/2026, τα χρονικά περιθώρια για τον Αιτητή περιορίστηκαν περαιτέρω, ο οποίος, παρότι δικαιωματικά μπορούσε να καταχωρήσει την Αίτηση/Έφεσή του το αργότερο μέχρι τις 03/03/2026, επέλεξε να την καταχωρήσει στις 27/02/2026.
Η εκδίκαση της υπόθεσης, ώστε να ολοκληρωθεί πριν από τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό ως το ορθό υπό τις περιστάσεις, επέβαλε τόσο στο Δικαστήριο όσο και στην Καθ’ ης η Αίτηση η οποία, ως είχε δικαίωμα, αντιτάχθηκε της Αίτησης/Έφεσης, την ανάγκη ενεργειών για τη διασφάλιση της ορθής διεκπεραίωσης της διαδικασίας, με ταυτόχρονη διατήρηση του ισοζυγίου των δικαιωμάτων των διαδίκων.
Κατά το σύνολο των ανωτέρω περιστάσεων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν υπέστη ζημία στο δικαίωμά της για δίκαιη δίκη. Η προδικαστική της ένσταση κρίνεται αβάσιμη, ενώ τα δεδομένα αυτά σε συνδυασμό και με όλα τα προαναφερόμενα, δικαιολογούν και την επιδίκαση των εξόδων της διαδικασίας υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση, ιδιαιτέρως λόγω της επιτυχούς έκβασης της Αίτησης/Έφεσης του ως άνω.
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η Αίτηση/Έφεση κρίνεται βάσιμη ως προς του λόγους έφεσης 5 και 6 οι οποίοι επιτυγχάνουν και, ως εκ τούτου, εκδίδεται δυνάμει του Άρθρου 44Γ(3) του Νόμου 9/1965 διάταγμα παραμερισμού της έγγραφης ειδοποιήσεως ημερομηνίας 05/12/2025 κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, την οποία η Καθ’ ης η Αίτηση, Themis Portfolio (S1) Management Holdings Ltd, εξέδωσε σε σχέση με τον Αιτητή, Αντώνη Ιωάννου. Με την εν λόγω ειδοποίηση, η Καθ’ ης η Αίτηση γνωστοποίησε την πρόθεσή της να προβεί σε πώληση, μέσω ηλεκτρονικού συστήματος πλειστηριασμού, στις 05/03/2026 και ώρα 10:00 π.μ., του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 2/[ ], φύλλο/σχέδιο/τμήμα 21/56W2/2, τεμάχιο [ ], διαμέρισμα αρ. 2 στο ισόγειο, ακάλυπτος χώρος στάθμευσης αρ. 5 στο ισόγειο και αυλή αρ. 4 στο ισόγειο εμβαδό 14 τ.μ.: αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης, 1/1 μερίδιο, το οποίο έχει υποθηκευθεί δυνάμει της Υποθήκης αρ. Υ2151/2003 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» ως άνω, επιφέρει ακύρωση του προγραμματισθέντος πλειστηριασμού και διακόπτει τη διαδικασία εκποίησης που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 στο βαθμό που αφορά τον ως άνω Αιτητή, Αντώνη Ιωάννου και το ανωτέρω μερίδιό του στο πιο πάνω ενυπόθηκο ακίνητο.
Κατ’ ακολουθία, τα έξοδα, ποσού €3.300 πλέον Φ.Π.Α., όπως κατά την ακρόαση της Αίτησης/Έφεσης συνοπτικά υπολογίστηκαν και συμφωνήθηκαν από τους συνηγόρους ως εύλογα και δίκαια υπό τις περιστάσεις, εγκρίνονται από το Δικαστήριο ως τέτοια και επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και κατά της Καθ’ ης η Αίτηση.
Υπογραφή: ____________________
Μιχάλης Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο