ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Αριθμός Αγωγής: 381/2026
Μεταξύ:
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΑΒΡΑΑΜ
Ενάγοντας
και
1. ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΥΠΡΟΥ
2. SNERWIND LIMITED
3. EKKOTEK LIMITED
Εναγόμενοι
Ημερομηνία: 24.3.2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντα/Αιτητή: κα Μ. Καΐλη και κ. Α. Σιάλαρος
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
στη μονομερή αίτηση του Ενάγοντα/Αιτητή ημερομηνίας 23.3.2026
για ενδιάμεσα διατάγματα
Ο Ενάγοντας ήταν υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές υποψηφίων της Άμεσης Δημοκρατίας Κύπρου (Εναγόμενο 1 κόμμα) για τις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2026. Η εκλογική διαδικασία διεξήχθη ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας Agora μεταξύ 12.3.2026-14.3.2026. Ο Ενάγοντας δεν εξελέγη. Καταχώρησε ένσταση κατά του αποτελέσματος της εκλογικής διαδικασίας η οποία εξετάστηκε από Επιτροπή Εκλογών του κόμματος και απορρίφθηκε. Το αποτέλεσμα δεν ικανοποίησε τον Ενάγοντα ο οποίος καταχώρησε την παρούσα αγωγή.
Με την αγωγή προβάλλει τη θέση ότι η διαδικασία των εσωκομματικών εκλογών διεξήχθη αντικαταστατικά και παράτυπα. Ισχυρίζεται ότι η πλατφόρμα Agora παρουσιάζει τεχνικές δυσλειτουργίες και ως εκ τούτου τα αποτελέσματα της διαδικασίας δεν είναι αξιόπιστα. Αμφισβητεί τη σύσταση και αρμοδιότητες της Επιτροπής Εκλογών που εξέτασε και απέρριψε την ένσταση του και θεωρεί το αποτέλεσμα λανθασμένο. Ισχυρίζεται επίσης ότι η μη εκλογή, του έχει στερήσει τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος για πρόεδρος του κόμματος. Η εκλογική διαδικασία για πρόεδρο διεξήχθη μεταξύ 19.3.2026-21.3.2026 και υποψήφιοι ήταν μόνο οι επιτυχόντες της προηγούμενης ψηφοφορίας. Υποστηρίζει ότι ο κατ΄ ισχυρισμόν πρόεδρος του κόμματος (όπως τον χαρακτηρίζει) και κάποιος Λαούρης, ελέγχουν ουσιαστικά μέσω των Εναγόντων 2 και 3 εταιρειών, τη λειτουργία της πλατφόρμας και έχουν τη δυνατότητα να χειραγωγήσουν το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών. Παράλληλα υποστηρίζει ότι ενεργούν υπό συνθήκες που συνιστούν σύγκρουση συμφερόντων ενόψει του ότι ήταν και οι ίδιοι υποψήφιοι προς εκλογή.
Μέσω της αγωγής ο Ενάγοντας αξιώνει διάταγμα που να κηρύττει τις δύο ψηφοφορίες για επιλογή υποψήφιων βουλευτών και για εκλογή προέδρου του κόμματος άκυρες (παρακλητικά Α και Β), δηλωτική απόφαση ότι οι εκλογικές διαδικασίες διεξήχθησαν κατά παράβαση του καταστατικού του κόμματος και των αρχών φυσικής δικαιοσύνης (παρακλητικό Γ), διάταγμα που να εμποδίζει την εφαρμογή των αποτελεσμάτων των εκλογικών διαδικασιών (παρακλητικό Δ), διάταγμα για την επανάληψη της ψηφοφορίας (παρακλητικό Ε), διάταγμα για τη διατήρηση διαφόρων ηλεκτρονικών στοιχείων από την πλατφόρμα Agora για τις ψηφοφορίες (παρακλητικό Στ), διάταγμα για αποκάλυψη και πρόσβαση σε διάφορα εσωτερικά αρχεία του κόμματος και της πλατφόρμας (παρακλητικό Ζ), διάταγμα που να επιτρέπει τη διενέργεια τεχνικού ελέγχου της πλατφόρμας (παρακλητικό Η), την απαγόρευση οποιασδήποτε ψηφοφορίας μέσω της πλατφόρμας μέχρι τη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του καταστατικού (παρακλητικό Θ), ειδικές αποζημιώσεις €311.400 για απώλεια της αντιμισθίας του βουλευτή (παρακλητικό Ι) και γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για παραβίαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων (παρακλητικό Κ).
Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, ο Ενάγοντας καταχώρησε και την υπό κρίση Αίτηση. Η Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, σε κατεπείγουσα βάση. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, το κατεπείγον συνίσταται στο ότι το κόμμα θα πρέπει να υποβάλει τις υποψηφιότητες του για τις Βουλευτικές εκλογές μέχρι 6.5.2026 και χωρίς την άμεση επέμβαση του Δικαστηρίου ο αποκλεισμός του Ενάγοντα ως υποψήφιου θα είναι μη αναστρέψιμος.
Κατά την ακρόαση της Αίτησης που διεξήχθη νωρίτερα σήμερα, είχα την ευκαιρία να ακούσω, τις θέσεις της συνηγόρου του Ενάγοντα. Όσα αναφέρθηκαν κατά την ακρόαση είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά και δεν θα τα επαναλάβω. Έχω επίσης εξετάσει όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου για σκοπούς της Αίτησης, περιλαμβανομένων των ενόρκων δηλώσεων του Ενάγοντα, των τεκμηρίων που παρουσίασε και της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων του.
Οι προϋποθέσεις χορήγησης ενδιάμεσης θεραπείας καθορίζονται στο άρθρο 32 του Ν.14/60. Ο αιτών διάδικος πρέπει να καταδείξει (α) την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) την ύπαρξη ορατής πιθανότητας η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς ενδιάμεση παρέμβαση. Επιπρόσθετα πρέπει το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ενδιάμεσο διάταγμα[1].
Αναφορικά με την 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 σημειώνω ότι μέσω της αγωγής (έντυπο απαίτησης με έκθεση απαίτησης) ο Ενάγων εγείρει τις αξιώσεις που παρέθεσα πιο πάνω. Οι αξιώσεις αυτές δεν είναι έκδηλα αντινομικές ή απαράδεκτες. Συνεπώς η 1η προϋπόθεση πληρείται.
Προχωρώ στη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60.
Στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση, ο Ενάγοντας αναφέρει και αναπτύσσει όσα έχω περιληπτικά παραθέσει πιο πάνω. Σε αυτό το στάδιο, δεν γίνεται λεπτομερής αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά μόνο μια επισκόπηση ώστε να διακριβωθεί εάν, στην όψη της, παρέχει πεδίο για επιτυχία των αξιώσεων. Ο αιτητής πρέπει να δείξει ότι διαθέτει προοπτική επιτυχίας και το μέτρο είναι κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
Στη βάση των ενώπιον μου στοιχείων κρίνω ότι στις αξιώσεις της αγωγής που αφορούν παρατυπίες στη διεξαγωγή των δύο ψηφοφοριών έχει αποκαλυφθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας (σχετικά τα παρακλητικά Α, Β και Γ). Το αιτούμενο διάταγμα του Παρακλητικού Δ είναι, θα έλεγα παρεπόμενο, αν και δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία που να ικανοποιούν για την αναγκαιότητα έκδοσης τους ως τελική θεραπεία σε περίπτωση που πετύχουν οι αξιώσεις των παρακλητικών Α, Β και Γ.
Σε σχέση με την αξίωση για επανάληψη της ψηφοφορίας χωρίς τη χρήση της πλατφόρμας (παρακλητικό Ε) δεν έχω ικανοποιηθεί ότι μπορεί να επιτύχει με δεδομένο ότι το καταστατικό προνοεί όπως οι ψηφοφορίες διεξάγονται κατ΄ αυτό τον τρόπο. Το ίδιο ισχύει και για το αιτούμενο διάταγμα του παρακλητικού Θ.
Από την έκθεση απαίτησης και μέσα από τις ένορκες δηλώσεις του Ενάγοντα διαφαίνονται τα ακόλουθα. Οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα περί παρατυπίας και αντικανονικότητας στη διεξαγωγή της ψηφοφορίας απολήγουν το εξής παράπονο: είναι η θέση του ότι ένεκα των παρατυπιών, στερήθηκε της δυνατότητας εκλογής ως υποψήφιος του κόμματος, στερήθηκε συνακόλουθα της δυνατότητας να είναι υποψήφιος βουλευτής, κάτι που οδηγεί στο ότι δεν θα εκλεγεί βουλευτής κατά τις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2026 και συνεπώς θα στερηθεί της αντιμισθίας του βουλευτή. Για τον λόγο αυτό εγείρει την αξίωση του παρακλητικού Ι για ποσό €311.400 που αφορά «απώλεια εισοδήματος από τη βουλευτική αντιμισθία». Σε σχέση με αυτή την αξίωση οφείλω να σημειώσω πως δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Δεν παρουσιάστηκαν μέσω των ενόρκων δηλώσεων στοιχεία που να δείχνουν ή έστω να εισηγούνται ότι ο Ενάγων διαθέτει τις αναγκαίες ψήφους για να είναι υποψήφιος του κόμματος, ούτε ότι διαθέτει τις ψήφους για να δείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να εκλεγεί βουλευτής. Συνεπώς δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε αυτή την αξίωση.
Αναφορικά με τα διατάγματα διατήρησης στοιχείων, αποκάλυψης και πρόσβασης σε εσωτερικά έγγραφα του κόμματος και ελέγχου των διακομιστών της πλατφόρμας από εμπειρογνώμονα (παρακλητικά ΣΤ, Ζ και Η), δεν έχει καταδειχθεί σε ποια δικαιοδοτική βάση, με ποιο αγώγιμο δικαίωμα, θα μπορούσαν να εκδοθούν αυτά τα διατάγματα ως τελικές θεραπείες. Άρα στο παρόν στάδιο δεν έχω ικανοποιηθεί ότι μπορούν να πετύχουν.
Παραμένουν οι αξιώσεις για γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις (παρακλητικό Κ) οι οποίες δεν είναι αυτοτελείς. Οι πιθανότητες επιτυχίας αυτών των αξιώσεων θα κριθούν από την πορεία των άλλων αιτούμενων θεραπειών ως πιο πάνω.
Συνεπώς, αναφορικά με τη 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, αυτή ικανοποιείται μόνο για κάποιες εκ των αξιώσεων που εγείρονται με την αγωγή. Τονίζω ότι οι πιο πάνω διαπιστώσεις αφορούν το παρόν ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας και βασίζονται στη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου για σκοπούς της Αίτησης. Δεν προκαταλαμβάνουν το αποτέλεσμα της αγωγής.
Προχωρώ στην 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου κρίνω ότι αυτή η προϋπόθεση δεν πληρείται και εξηγώ γιατί. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Ενάγοντας έχει καθορίσει το ύψος της υλικής ζημιάς που θα υποστεί ως αποτέλεσμα των ενεργειών των Εναγόμενων για τις οποίες παραπονείται. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι «έχω ήδη στερηθεί το δικαίωμα μου να θέσω υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου του κόμματος ενώ, εάν επιτραπεί στο εναγόμενο κόμμα να προχωρήσει στη βάση των επίδικων και αμφισβητούμενων αποτελεσμάτων θα στερηθώ οριστικά και τη δυνατότητα συμμετοχής μου ως υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2026. Η απώλεια αυτή αφορά το θεμελιώδες δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι και συνδέεται με εκλογικές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα με συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό πλαίσιο, το οποίο, άπαξ παρέλθει, δεν δύναται να αναβιώσει» (παράγραφος 80 της ένορκης δήλωσης αρ.1). Στη δε περιεκτική δήλωση της φύσης της απαίτησης στο έντυπο απαίτησης, αναφέρεται ότι «ο Ενάγων αποστερήθηκε τόσο του δικαιώματος να αναδειχθεί υποψήφιος βουλευτής, όσο και του δικαιώματος υποβολής υποψηφιότητας για τη θέση προέδρου του κόμματος, η οποία δίχως οποιοδήποτε καταστατικό έρεισμα, περιορίστηκε αυθαιρέτως στους 56 εκλεγέντες, υφιστάμενος υλική ζημιά ανερχόμενη σε απώλεια μηνιαίας βουλευτικής αντιμισθίας €5.190 επί πενταετή βουλευτική θητεία, ήτοι €311.400, πλέον ηθικής βλάβης» (παράγραφος (η) του εντύπου απαίτησης). Κατά την αγόρευση της σήμερα, η συνήγορος του Ενάγοντα διευκρίνισε ότι καμιά οικονομική ζημιά προκύπτει από τη στέρηση της δυνατότητας εκλογής στη θέση του προέδρου του κόμματος. Συνεπώς, η οικονομική επίπτωση για τον Ενάγοντα αφορά τις βουλευτικές εκλογές και την έχει καθορίσει σε €311.400. Αυτή η ενδεχόμενη ζημιά, που κατά την κρίση μου συνιστά και την κύρια θεραπεία της αγωγής, μπορεί να αποκατασταθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων σε περίπτωση που η αντίστοιχη αξίωση επιτύχει κατά τη δίκη. Υπενθυμίζω ότι σε σχέση με αυτή την αξίωση δεν διαπιστώθηκε ορατή πιθανότητα επιτυχίας στο παρόν στάδιο.
Η συνήγορος του Ενάγοντα αναφέρθηκε στις ηθικές και συνταγματικές προεκτάσεις της συμμετοχής στη βουλευτική εκλογική διαδικασία. Συμφωνώ ότι αυτή η διεργασία έχει ιδιαίτερη υφή. Οφείλω όμως να επισημάνω ότι ο Ενάγων διατηρεί το δικαίωμα και τη δυνατότητα να προσφέρει τον εαυτό του ως υποψήφιο για εκλογή στο αξίωμα του βουλευτή στις επερχόμενες εκλογές του Μάη. Δεν εμποδίζεται να καταστήσει τον εαυτό του υποψήφιο στις βουλευτικές εκλογές και να διεκδικήσει το δικαίωμα στην αντιμισθία του βουλευτή. Έχω σημειώσει όσα έχει αναφέρει η συνήγορος του περί σύνδεσης του ονόματος του Ενάγοντα με το συγκεκριμένο κόμμα (αν και δεν υπάρχει μαρτυρία προς τούτο) όμως είναι δεδομένο ότι το κόμμα συστάθηκε πολύ πρόσφατα στις 20.2.2026.
Συνεπώς (και εστιάζοντας στις αξιώσεις της αγωγής για τις οποίες έκρινα ότι ικανοποιείται η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, ως πιο πάνω) δεν έχω πεισθεί ότι χωρίς την έκδοση των αιτούμενων ενδιάμεσων διαταγμάτων θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
Εφόσον οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι σωρευτικές, το αποτέλεσμα της Αίτησης έχει σφραγιστεί.
Θεωρώ όμως ορθό να αναφέρω και τα εξής.
Ενδιάμεσες θεραπείες, ιδιαίτερα όταν είναι τόσο δραστικής φύσης και όταν ζητούνται μονομερώς, πρέπει να έχουν την ελάχιστη αναγκαία έκταση για να διασφαλίσει την ακεραιότητα της κυρίως διαδικασίας. Πρέπει επίσης να είναι δίκαιες, εύλογες και αναλογικές υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Συνεπώς, ακόμα και αν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, τα αιτούμενα διατάγματα θα αντικρίζονταν υπό το πρίσμα όλων των δεδομένων της υπόθεσης για να αποφασιστεί εάν το αποτέλεσμα τους είναι εύλογο και δίκαιο.
Με τα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων Α, Β και Γ της Αίτησης, ο Ενάγων ζητά την αναστολή των αποτελεσμάτων των δύο ψηφοφοριών. Επιδιώκει δηλαδή με ένα ενδιάμεσο διάταγμα να ακυρώσει ή να αντιστρέψει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, χωρίς να έχει προηγηθεί δίκη. Με το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Δ ζητά να διαταχθεί η επανάληψη της ψηφοφορίας. Δηλαδή επιδιώκει την έκδοση (και μάλιστα μονομερώς) ενός προστακτικού διατάγματος δραστικότατης φύσης, που προκαταλαμβάνει το αποτέλεσμα της αγωγής και ακυρώνει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων. Το ίδιο ισχύει και με το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Η με το οποίο ζητά την απαγόρευση της διεξαγωγής ψηφοφορίας μέσω της πλατφόρμας Agora μέχρι την πλήρωση κάποιων (ασαφών, θα τις χαρακτήριζα) προϋποθέσεων. Δηλαδή με ένα ενδιάμεσο διάταγμα, επιδιώκει να εμποδίσει τη διεξαγωγή οποιασδήποτε ψηφοφορίας (που το καταστατικό προβλέπει ότι μόνο μέσω της πλατφόρμας θα διεξάγονται).
Πέραν των πιο πάνω, ενδεχόμενη έκδοση τέτοιων διαταγμάτων θα ανέτρεπε την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, θα επηρέαζε τους 56 επιτυχόντες υποψηφίους, όλα τα πρόσωπα που τους ψήφισαν, θα είχε επιπτώσεις στη δυνατότητα ενδεχομένως του κόμματος να τηρήσει την προθεσμία 6.5.2026 για να υποβάλει τους υποψήφιους βουλευτές του και όλους τους πολίτες που ίσως επέλεγαν να ψηφίσουν αυτά τα πρόσωπα στις εκλογές του Μαΐου. Τα Δικαστήρια δεν διστάζουν να ενεργούν δραστικά και αποφασιστικά όταν οι περιστάσεις και τα δεδομένα μιας υπόθεσης το επιτάσσουν. Όμως στην παρούσα περίπτωση αυτές οι επιδιώξεις του Ενάγοντα πρέπει να ιδωθούν στο πλαίσιο του παραπόνου ότι δηλαδή του στερήθηκε η δυνατότητα να είναι μέσα στους 56 υποψήφιους, η δυνατότητα να εκλεγεί βουλευτής της Δημοκρατίας και στερήθηκε την αντιμισθία του βουλευτή. Θεωρώ ότι οι επιπτώσεις και συνέπειες αυτών των αιτούμενων διαταγμάτων θα ήταν έκδηλα δυσανάλογες και υπέρμετρες τόσο στους εναγόμενους αλλά και σε πρόσωπα που δεν έχουν γνώση και δεν συμμετέχουν στην αγωγή.
Σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα Ε, Στ και Ζ της Αίτησης, αυτά αφορούν τη διατήρηση αποδεικτικών στοιχείων, αποκάλυψη και πρόσβαση σε πληροφορίες και έλεγχο της πλατφόρμας από τεχνικό. Πέραν του ότι δεν είναι διακριτό σε ποια νομική βάση θα μπορούσαν να εκδοθούν (στην αγόρευση αναφέρθηκαν οι αρχές Norwich Pharmacal που δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης), είναι ευρύτατα, παρεμβατικά και θα έδιναν πρόσβαση στον Ενάγοντα σε πληροφορίες, στοιχεία και προσωπικά δεδομένα που αφορούν άλλους χρήστες της πλατφόρμας, χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση τους και χωρίς να εξηγείται με ικανό τρόπο η αναγκαιότητα τόσο ευρείας πρόσβασης. Δεν έχω ενώπιον μου οτιδήποτε που θα δικαιολογούσε την έκδοση αυτών των διαταγμάτων μονομερώς, στα πλαίσια αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία. Να προσθέσω ότι τίποτα δεν εμποδίζει τον Ενάγοντα να διεκδικήσει πληροφορίες και έγγραφα που έχει στην κατοχή της η άλλη πλευρά, στην κανονική πορεία της υπόθεσης μέσω της διαδικασίας γενικής ή και ειδικής αποκάλυψης ή άλλων μηχανισμών που παρέχουν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας. Σημειώνω ότι ακόμα και χωρίς αυτές τις πληροφορίες ο Ενάγοντας καταχώρησε έκθεση απαίτησης.
Δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω.
Για τους λόγους που εξήγησα καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται.
(Υπ.)…………………………………………….
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
[1] Μεταξύ άλλων Odysseos v Pieri Estates (1982) 1 CLR 557, National Bank of Greece S.A. v Motoria Ltd (1987) 1 CLR 303, Loouis Vuitton v Dermosak Limited κ.α. (1992) 1 (Β) ΑΑΔ 1453
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο