ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Αριθμός Αγωγής: 2724/2021
Μεταξύ:
1. PAUL CHESTER KUSMIERZ
2. TABERNACLE LIMITED
3. STATABON LIMITED
4. MASTER MANAGEMENT Sp. Z.o.o.
PLANET POLAND Sp. Z.o.o.
Ενάγοντες
και
1. GRIFFIN PROPERTY FINANCE II FUNDUSZ INWESTYCYJNY ZAMKNIETY
AKTYWOW NIEPUBLICZNYCH W LIKWIDCJI
2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙΜΑΚΛΙΩΤΗΣ
Εναγόμενοι
23 Μαρτίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγομενους 1/Αιτητές: κα Μιχαήλ για A.G. Erotokritou LLC
Για Ενάγοντες/Καθ’ ων η Αίτηση: κα Κωνσταντίνου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στην αίτηση των Εναγόμενων 1/Αιτητών ημερομηνίας 25.11.2025 για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτηση τους ημερομηνίας 25.11.2022
Προς καλύτερη παρακολούθηση ξεκινώ με μια σύντομη αναφορά σε γεγονότα που προηγήθηκαν.
Το 2018 οι Αιτητές έχουν εξασφαλίσει δικαστική απόφαση στην Πολωνία εναντίον του Ενάγοντα 1 για ποσό €7.000.000 (στο εξής το «1ο Διάταγμα Πληρωμής»). Στα πλαίσια προσπαθειών εκτέλεσης εκείνης του 1ου Διατάγματος Πληρωμής εξασφάλισαν στην Κύπρο διάταγμα διορισμού παραλήπτη επί της περιουσίας του Ενάγοντα 1 το οποίο, κατόπιν ακρόασης, κατέστη απόλυτο στις 24.11.2020 (στο εξής το «Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη»). Ακολούθως, στις 4.1.2021 ο Ενάγοντας 1 πέτυχε τον παραμερισμό του 1ου Διατάγματος Πληρωμής στην Πολωνία και συνακόλουθα το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη στην Κύπρο ακυρώθηκε στις 8.2.2021.
Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή ζητώντας αποζημιώσεις για ζημιές που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί κατά την περίοδο που το Διάταγμα Διορισμού Παραλήπτη ήταν σε ισχύ.
Στα πλαίσια αυτής της αγωγής εκκρεμεί προς εκδίκαση αίτηση ημερομηνίας 25.12.2022 με την οποία επιδιώκεται ο παραμερισμός της αγωγής στη βάση του ότι αυτή προωθείται καταχρηστικά και ότι δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα (στο εξής η «Αίτηση Παραμερισμού»). Η ένσταση των Εναγόντων στην Αίτηση Παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 13.6.2025.
Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Με αυτήν, ζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης Παραμερισμού. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει και από το κείμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι Εναγόμενοι 1 θέλουν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι το Πολωνικό Δικαστήριο επανέκδωσε διάταγμα πληρωμής εναντίον του Ενάγοντα (στο εξής το «Νέο Διάταγμα Πληρωμής»), που στις 19.6.2024 επικυρώθηκε από το Εφετείο της Βαρσοβίας. Θέλουν επίσης να παρουσιάσουν ότι το Εφετείο της Βαρσοβίας απέρριψε σχετική έφεση του Ενάγοντα 1 καθώς και ότι στις 23.10.2025 εκδόθηκε από τις Πολωνικές αρχές βεβαίωση για την αναγνώριση του Νέου Διατάγματος Πληρωμής από το Δικαστήριο της Βαρσοβίας στη βάση του άρθρου 53 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012.
Η πλευρά των Εναγόντων έχει εγείρει ένσταση στην παρούσα Αίτηση υποστηρίζοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση της, ότι η Αίτηση υποβλήθηκε με καθυστέρηση και ότι εάν χορηγηθεί η αιτούμενη άδεια θα εκτροχιαστεί η εκδίκαση της Αίτησης Παραμερισμού.
Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω στο υπόβαθρο και στις εκατέρωθεν θέσεις γιατί δεν θεωρώ ότι είναι αναγκαίο. Πριν προχωρήσω όμως σημειώνω ότι έχω εξετάσει την υπό κρίση Αίτηση και την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, το κείμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και τις αγορεύσεις των συνηγόρων. Γνωρίζω επίσης το περιεχόμενο του φακέλου καθώς και την Αίτηση Παραμερισμού.
Οι αρχές που διέπουν την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι καλά γνωστές. Η εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται από την κάθε πλευρά όμως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η διακριτική αυτή ευχέρεια του Δικαστηρίου πηγάζει από τη Δ.48 θ.4(2) των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί ότι:
«Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων…»
Οι γενικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας έχουν αναλυθεί στη νομολογία από την οποία αντλώ σχετική καθοδήγηση[1].
Όπως προκύπτει από τη νομολογία, δεν αμφισβητείται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να παραχωρήσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όμως η άδεια αυτή πρέπει να παρέχεται στις κατάλληλες περιπτώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι ο αιτητής αποκαλύπτει καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να συμπληρώσει τη μαρτυρία του. Τι συνιστά «καλό λόγο» για τους σκοπούς της Δ.48 θ4(2), δεν είναι κάτι που μπορεί να προσδιοριστεί κατά τρόπο γενικό. Είναι ζήτημα πραγματικό και συναρτάται με το είδος της κυρίως αίτησης στα πλαίσια της οποίας υποβάλλεται το αίτημα, τα δεδομένα της κάθε περίπτωσης και την αιτιολόγηση που προβάλλεται από την πλευρά του αιτητή.
Καθοριστικής σημασίας για το εδώ αποτέλεσμα, είναι κατά πόσο εξυπηρετούνται οι ανάγκες της Αίτησης Παραμερισμού με το να επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Είναι υπό αυτό το πρίσμα που εξετάζω εάν η πλευρά των Εναγόμενων έχει καταδείξει «καλό λόγο» ώστε να δοθεί η αιτούμενη άδεια[2].
Δεν θα υπεισέλθω σε αξιολόγηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής μαρτυρίας. Περιορίζομαι να σημειώσω ότι φαίνεται να υπάρχει σύνδεση και σχετικότητα μεταξύ των επίδικων θεμάτων της Αίτησης Παραμερισμού και της πρόσθετης μαρτυρίας που επιδιώκεται να παρουσιάσει. Περαιτέρω, δεν διακρίνω αυτή η πρόσθετη μαρτυρία να είναι έκδηλα ανεπίτρεπτη ή αντινομική.
Σε σχέση με το θέμα της καθυστέρησης στην καταχώρηση αυτής της Αίτησης, πρέπει να σημειώσω ότι δεν διαπιστώνω ουσιαστική καθυστέρηση. Επισημαίνω ότι η ένσταση στην Αίτηση Παραμερισμού καταχωρήθηκε μόλις στις 13.6.2025. Επιπρόσθετα, το τελευταίο γεγονός που επιδιώκει η Εναγόμενη 1 να παρουσιάσει συνέβη στις 23.10.2025 (πρόκειται για την έκδοση της βεβαίωσης δυνάμει του ΕΚ1215/2012 σε σχέση με το Νέο Διάταγμα Πληρωμής). Όλα δε τα γεγονότα που η Εναγόμενη 1 θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση είναι μεταγενέστερα της Αίτησης Παραμερισμού, συνεπώς δεν θα μπορούσαν να παρουσιαστούν εξ αρχής.
Περαιτέρω, δεν διαπιστώνω ότι εάν επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα προκληθεί βλάβη στα δικαιώματα της άλλης πλευράς. Εξ άλλου, εάν η άλλη πλευρά αισθάνεται ότι θα πρέπει να της δοθεί αντίστοιχο δικαίωμα απάντησης και συμπλήρωσης της δικής της μαρτυρίας τότε μπορεί να προωθήσει σχετικό αίτημα.
Τέλος, θεωρώ ότι η πλευρά της Εναγόμενης 1 ενεργεί καλόπιστα προωθώντας την παρούσα Αίτηση και ότι μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα δοθεί στο Δικαστήριο πληρέστερη εικόνα των δεδομένων που ενδέχεται να είναι βοηθητικά στην απόφαση επί της Αίτησης Παραμερισμού.
Στο ευρύτερο πλαίσιο της Αίτησης Παραμερισμού και σταθμίζοντας όλα τα ενώπιον μου στοιχεία, θεωρώ ότι είναι ορθότερο να επιτραπεί παρά να αποκλειστεί η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην Εναγόμενη 1 να παρουσιάσει όλα τα γεγονότα που θεωρεί σχετικά και επί των οποίων θα καλέσει το Δικαστήριο να βασιστεί στην εκδίκαση της Αίτησης Παραμερισμού.
Τα πιο πάνω συνιστούν, θεωρώ, καλό λόγο ώστε να δοθεί η αιτούμενη άδεια.
Σημειώνω, παρενθετικά, ότι δυνάμει των προνοιών των νέων Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών/απαντητικών ενόρκων δηλώσεων από τις αντίδικες πλευρές είναι πλέον μέρος της διαδικασίας εκδίκασης ενδιάμεσων αιτήσεων και δεν απαιτείται προηγούμενη άδεια από το Δικαστήριο.
Καταληκτικά, η Αίτηση εγκρίνεται.
Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στην πλευρά των Εναγόμενων 1 να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στη μορφή που επισυνάπτεται στην παρούσα Αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα.
Σε σχέση με τα έξοδα της Αίτησης, ενόψει της φύσης αυτής, θεωρώ ορθό να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης Παραμερισμού ημερομηνίας 25.11.2022 αλλά να μην είναι εναντίον των Εναγόμενων 1/Αιτητών και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή.
(Υπ.) …………………………………………..
Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
[1] Ενδεικτικά, A. Messios & Sons Ltd (2010) 1 Α.Α.Δ. 195, Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Λτδ (1997)1 Α.Α.Δ. 979, Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α. (2008) 1 Α.Α.Δ. 510
[2] Σχετική και η Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ, Πολιτικές Εφέσεις 312/2010 και 351/2011, ημερομηνίας 17.7.2014
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο