Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας
Ενώπιον: Μ. Παπαϊωάννου, Π. Ε. Δ.
Αρ. Αίτησης:480/23 (i-justice)
Μεταξύ:
Μ. Α ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
Ενάγοντες
και
1. P & P PROKOPIOU TRADING LIMTED
2. HOP THIRSTY FRIENDS LIMITED
Εναγομένων
Ημερομηνία: 21 Απριλίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές: κ. Πέτρου για Ηρακλής Ν. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ων η Αίτηση 1: κα Ιακώβου για Μ. ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Ενδιάμεση Απόφαση στην Αίτηση Ημερομηνίας 05.06.2024 για αντικατάσταση Ενάγουσας και τροποποίηση
Με αυτή την αίτηση η Αιτήτρια αιτείται την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων:
1. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στην Αιτήτρια να παρέμβει στην υπό τον ως άνω και τίτλο αγωγή και/ή υποκαταστήσει και/ή αντικαταστήσει την Ενάγουσα Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ και/ή να συνεχίσει τη διαδικασία εναντίον των Εναγομένων επ’ ονόματι της.
2. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται ο τίτλος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή του κλητηρίου εντάλματος αυτής και/ή των οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων και/ή δικογράφων καταχωρήθηκαν στα πλαίσια αυτής με την απάλειψη του ονόματος Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ και της αντικατάστασης του με το όνομα ICYCLOCK PRIVATE EQUITY LTD (HE 408570).
3. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης ως ακολούθως:
3.2. Με την προσθήκη της ακόλουθης παραγράφου, ως παράγραφος 2Α, μετά την παράγραφο 2:
«2Α. Η Ενάγουσα, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου και/ή συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 29/11/2022 και/ή άλλης ημερομηνίας, αγόρασε από την εταιρεία Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ το 1/2 μερίδιο του Υποστατικού που αποτελούσε ιδιοκτησία της τελευταίας. Το υποστατικό και/ή το μερίδιο μεταβιβάστηκε επ’ ονόματι της Αιτήτριας κατά ή περί τις 29/09/2023».
3.3. Με την αντικατάσταση των λέξεων «Ενάγουσα» και «Ενάγουσας» στις παραγράφους 5, 6, 8, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 23, 24 και 29Α της Έκθεσης Απαίτησης με το όνομα «Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ»
3.4. Με την προσθήκη της ακόλουθης παραγράφου, ως παράγραφος 24Α, μετά την παράγραφο 24:
«24Α. Κατά ή περί την 29/11/2022 υπεγράφη συμφωνία πώλησης μεταξύ της Ενάγουσας και της Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, με την οποία συμφωνήθηκε η πώληση του Υποστατικού και/ή του 1/2 μεριδίου του Υποστατικού που αποτελούσε ιδιοκτησία της Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, στην Ενάγουσα (εφεξής η «Συμφωνία»).
Ήταν, μεταξύ άλλων, ρητοί και/ή εξυπακουόμενοι όροι της Συμφωνίας οι ακόλουθοι:
α) Η Ενάγουσα θα αγόραζε το 1/2 μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2582, φ/σχέδιο 30/47Ε1 & Ε2, Τμήμα 13 επί της Οδού Ερμού 11, Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου, Λευκωσία, το οποίο αποτελούσε ιδιοκτησία της Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ.
β)Το μερίδιο διαχωρίστηκε μετά από Συμφωνία Διαχωρισμού και/ή Συμπληρωματική Συμφωνία Διαχωρισμού μεταξύ της Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ και της εταιρείας INDIGO ZONE LTD, η οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του υπόλοιπου 1/2 μεριδίου.
γ) Το μερίδιο που θα αγόραζε η Ενάγουσα, σύμφωνα με τη Συμφωνία και/ή τις Συμφωνίες Διαχωρισμού, αποτελείτο από όλα τα κτήρια και/ή κατασκευές που ενοικιάζονταν από τους Εναγόμενους.
δ) Η Ενάγουσα θα αντικαθιστούσε πλήρως την Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της που απορρέουν από τις Συμφωνίες Διαχωρισμού.
Η Ενάγουσα επιφυλάσσει το δικαίωμά της να αναφερθεί σε έκταση στους όρους και/ή περιεχόμενο της Συμφωνίας και/ή των Συμφωνιών Διαχωρισμού κατά τη δικάσιμο.
Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.9 Θ.Θ 1-13, Δ.11 Θ.Θ 1-4, Δ.12 Θ.Θ 1-10, Δ.25 Θ.Θ 1-6, Δ.40 Θ.Θ 1-19, Δ.48 Θ.Θ 1-4 και 9, στο Κοινοδίκαιο, στη Νομολογία και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Σαββίδη, διευθυντή και γραμματέα της εταιρείας CAPITANO LTD, η οποία είναι διευθύντρια και γραμματέας της Αιτήτριας ICYCLOCK PRIVATE EQUITY LIMITED. Επισυνάπτεται προς τούτο, δέσμη αποτελούμενη από έκτυπα από την επίσημη ιστοσελίδα του εφόρου εταιρειών, στα οποία φαίνονται τα πιο πάνω, ως Τεκμήριο 1. Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική του εμπλοκή στην υπόθεση και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος τόσο από την CAPITANO LTD όσο και από την Αιτήτρια να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει επίσης ότι είναι δικηγόρος και ως εκ τούτου τυχόν αναφορά του σε νομικά θέματα γίνεται ένεκα του επαγγέλματος του.
Ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών, αυτή η αγωγή καταχωρήθηκε την 23/02/2023, ενώ ιδιοκτήτρια του μεριδίου του ακινήτου που αφορά η αγωγή ήταν η εταιρεία Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Ενάγουσα. Κατά την 29/09/2023, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 29/11/2022, το ½ μερίδιο του ακινήτου που ανήκε στην Ενάγουσα μεταβιβάστηκε στο όνομα της εταιρείας ICYCLOCK PRIVATE EQUITY LTD, Αιτήτριας στην παρούσα. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του πωλητηρίου και ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο του νέου τίτλου ιδιοκτησίας. Το εν λόγω ακίνητο είναι μέχρι σήμερα εγγεγραμμένο επ’ ονόματι της Αιτήτριας. Με την παρούσα αγωγή διεκδικείται, μεταξύ άλλων, η ανάκτηση κατοχής από τους Εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι κατέχουν το μέρος του ακινήτου που ανήκει πλέον στην Αιτήτρια παράνομα, και η διεκδίκηση αποζημιώσεων και διαφυγόντων κερδών ένεκα της παράνομης επέμβασης των Εναγομένων επί του ακινήτου. Η μοναδική που έχει δικαίωμα να συνεχίσει την παρούσα αγωγή όσο αφορά τις πιο πάνω αξιώσεις είναι η Αιτήτρια, αφού η κυριότητα του ακινήτου έχει μεταβιβαστεί επ’ ονόματι της και το ζήτημα της έξωσης και των ενδιάμεσων οφελών που προκύπτουν από αυτή είναι δικαιώματα που έχει η ίδια ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου.
Ως εκ τούτου, είναι η θέση του ότι πρέπει να δοθεί άδεια για αντικατάσταση της Ενάγουσας από την Αιτήτρια και συνέχιση της διαδικασίας από αυτή, προσθέτει δε ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους Εναγόμενους και ή στην Ενάγουσα, η οποία συγκατατίθεται στην έκδοση τους.
Οι Εναγόμενοι 1 καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση.
Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1,2,3,4, Δ.9,11,25 στον περί Εταιρειών Νόμο, άρθρο 327, στις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου.
Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ενστάσεως είναι, αυτούσιοι οι ακόλουθοι:
(α) Η αίτηση είναι ανυπόστατη και από Νομικής και πραγματικής σκοπιάς διότι επιζητούνται θεραπείες που σχετίζονται άμεσα με την ενάγουσα στην αγωγή, η οποία είναι ανύπαρκτο Νομικό πρόσωπο καθ’ ότι έχει διαγραφεί από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών από 21ης/7/2023.
(β) Ένεκα της διαγραφής της ενάγουσας από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών από 21ης/7/2023 η αγωγή καθίσταται άνευ αντικειμένου και/ή η ύπαρξη της ανύπαρκτη, καθ’ ότι δεν μπορεί να υφίσταται αγωγή χωρίς ενάγοντα.
(γ) Ειδικότερα η αιτουμένη θεραπεία για αντικατάσταση ή υποκατάσταση της ενάγουσας στην αγωγή ή η παρεμβολή της σ’ αυτήν έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.
(δ) Ένεκα της διαγραφής της ενάγουσας από το αρχείο του Εφόρου Εταιρειών και της ανυπαρξίας κατ’ επέκταση αναγκαίου διαδίκου ουδεμία απόφαση μπορεί να ληφθεί στην αγωγή, ή να εφαρμοσθεί άλλη διαδικασία.
(ε) Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, επιζητούνται θεραπείες σε μια αγωγή που δεν διαθέτει ενάγοντες, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με την εγκυρότητα και Νομιμότητα της ύπαρξης της.
(στ) Ανεξαρτήτως των ανωτέρω και εάν ακόμη η ενάγουσα δεν θεωρηθεί διεγραμμένη και/ή εάν η διαγραφή της δεν επενεργεί με τους ανωτέρω τρόπους, οι θεραπείες που επιζητούνται δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς την έγκριση της ενάγουσας, η οποία έγκριση δεν υπάρχει και ούτε μπορούσε να υπάρξει.
(ζ) Λαμβανομένου υπόψη ότι η αιτήτρια κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ενεγράφη σαν τοιαύτη την 29ην/9/2023 καθίσταται αμφίβολη η Νομιμότητα της ιδιοκτησίας της την οποία απέκτησε από ανύπαρκτο Νομικό πρόσωπο και/ή πρόσωπο που δεν είχεν την δυνατότητα συναλλαγής δυνάμει του Περί Εταιρειών Νόμου και του Περί Συμβάσεων Νόμου.
(η) Η επιχειρούμενη τροποποίηση είναι Νομικά και πραγματικά αβάσιμη στο παρόν στάδιο. Εκτός των άλλων, επιζητείται η τροποποίηση εάν και εφ’ όσον επιτύχει η αντικατάσταση της ενάγουσας με την αιτήτρια.
(θ) Η καθυστέρηση που εσημειώθη στην υποβολή της αίτησης είναι αδικαιολόγητη, λαμβανομένου υπόψη ότι η αιτήτρια ενεγράφη σαν ιδιοκτήτρια την 29/9/2023.
(ι) Η αίτηση είναι καταχρηστική.
(κ) Η αίτηση είναι Νομική αστήρικτη.
(λ) Δεν συμπληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την παροχή της αιτουμένης θεραπείας.
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Πόλυ Προκοπίου ο οποίος, ως αναφέρει, είναι μέτοχος και διευθυντής στην Εναγόμενη Εταιρεία 1, P & P PROKOPIOU TRADING LIMITED, γνωρίζει πλήρως και λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση.
Ως ο ενόρκως δηλών αναφέρει, η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε την 23/2/2023 υπό της Εταιρείας Μ.Α. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ. Από έρευνα που διενήργησε στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών την 27/1/2025 διεπίστωσε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία διεγράφη από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών την 21/7/2023, σύμφωνα με το άρθρο 327 του Περί Εταιρειών Νόμου. Καταθέτει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 την έρευνα που διενήργησε.
Όπως τον συμβουλεύουν επίσης οι δικηγόροι τους με βάση τις πρόνοιες της ιδίας Νομοθεσίας η διαγραφή της Ενάγουσας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 21/7/2023. Επισυνάπτει τη δημοσίευση ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2. Επισημαίνει ότι όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1 η Ενάγουσα την 27/1/2025 που διενήργησε την έρευνα εξακολουθούσε να είναι διαγραμμένη. Όπως επίσης τους συμβουλεύουν οι δικηγόροι τους η διαγραφή της Ενάγουσας ισοδυναμεί με την ανυπαρξία της σαν νομικό πρόσωπο, αφού δεν υφίσταται πλέον και δεν υφίστατο από την 21/7/2023. Ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να παραχωρήσει την συγκατάθεση της για τις αιτούμενες θεραπείες, η οποία είναι απαραίτητη.
Η διαγραφή της ενάγουσας είχε και συνεχίζει να έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις. Η κυριότερη των οποίων ήταν η αδυναμία της να διενεργήσει οποιανδήποτε πράξη από την ημέρα της διαγραφής της. Και επειδή η αιτήτρια στην παρούσα αίτηση ισχυρίζεται ότι ενεγράφη ως ιδιοκτήτρια του επιδίκου ακινήτου την 29/9/2023, την οποία ιδιοκτησία απέκτησε από διαγραφείσα Εταιρεία, δημιουργείται το μεγάλο ερώτημα με ποιο τρόπο η διαγραφείσα Εταιρεία μεταβίβασε το ακίνητο στην αιτήτρια. Κατά την άποψη επίσης των δικηγόρων τους η καταχωρηθείσα εναντίον τους αγωγή, επειδή παραμένει ουσιαστικά χωρίς Ενάγοντες, θεωρείται ανύπαρκτη. Με αποτέλεσμα τα αιτήματα που υπεβλήθησαν για αντικατάσταση της διαγραφείσας Ενάγουσας και/ή υποκατάστασης της με την αιτήτρια να μη διαθέτουν νομικό έρεισμα, όπως επίσης και οι υπόλοιπες θεραπείες.
Οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις θέσεις τους μέσω εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων καθώς και προφορικών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων λαμβάνω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτό όπου το κρίνω απαραίτητο. Απαντήσεις στα διάφορα επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει.
Αποτέλεσε αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα της Αιτήτριας σύμφωνα με τον τίτλο ιδιοκτησίας, Τεκμήριο 3 στην αίτηση. Εν πρώτοις θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστεί το βασικό επιχείρημα της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ’ ης η αίτηση στην αγόρευση της ότι, αφενός δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα μεταβίβασης λόγω της διαγραφής της Ενάγουσας και, αφετέρου ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ο τρόπος με τον οποίο η αιτήτρια κατέστη ιδιοκτήτρια του εν λόγω ακινήτου.
Έχω την άποψη ότι το ζήτημα της εγκυρότητας της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου, ενόψει της διαγραφής της Ενάγουσας εταιρείας, αποτελεί ζήτημα που άπτεται της ουσίας το οποίο δεν δύναται να αποφασιστεί στο παρόν στάδιο. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας την αίτηση υπό το πρίσμα της Δ.12 οφείλει να περιοριστεί στη διαπίστωση της ύπαρξης του τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι της Αιτήτριας, ο οποίος δημιουργεί το αναγκαίο δικονομικό υπόβαθρο για την αντικατάσταση.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Με βάση την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, αλλά και την γραπτή αγόρευση των συνηγόρων της, η Αιτήτρια βασίζει το Αίτημα της για υποκατάσταση της ως Eνάγουσας στην Δ.12 ενώ το αίτημα για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης στην Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.25 των Θεσμών προνοεί περί της τροποποίησης δικογράφων. Η δε Δ.12 Θ.Θ.1-4 προνοεί τα ακόλουθα:
«1. A cause or matter shall not become abated by reason of the death or bankruptcy of any of the parties, if the cause of action survive or continue, and shall not become defective by the assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite; and, whether the cause of action survives or not, there shall be no abatement by reason of the death of either party between the termination of the hearing and judgment, but judgment may in such case be given notwithstanding the death.
2. In case of the death, or bankruptcy, or devolution of estate by operation of law, of any party to a cause or matter, the Court or a Judge may, if it be deemed necessary for the complete settlement of all the questions involved, order that the personal representative, trustee or other successor in interest (if any) of such party be made a party, or be served with notice in such manner and form as hereinafter prescribed, and on such terms as the Court or Judge shall think just, and. shall make such order for the disposal of the cause or matter as may be just.
3. In case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved.
4. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence.
Η εφαρμογή της Δ.12 σε συνδυασμό με τη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εξετάστηκε στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη (2011) 1Α.Α.Δ. 825. Στην πιο πάνω υπόθεση, δυνάμει δικαστικού διατάγματος είχε μεταβιβαστεί ολόκληρη η επιχείρηση, ιδιοκτησιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις των Εφεσειόντων στην Τράπεζα Κύπρου, η οποία, με τη σειρά της, επιθυμούσε την τροποποίηση της αγωγής με βάση τις διατάξεις της Δ.25 και Δ.12 των θεσμών, ώστε να φαίνεται ότι η Τράπεζα Κύπρου ήταν πλέον ο διάδικος που κατείχε τα δικαιώματα συνέχισης της δικαστικής διαδικασίας.
Σ' αυτό το σημείο κρίνεται σκόπιμο όπως παρατεθεί το ακόλουθο απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση στις σελίδες 840‑ 841:
«Τόσο οι πρόνοιες της Δ.12 όσο και οι πρόνοιες της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τις οποίες επικαλούνταν οι αιτητές στην αίτηση τους, μαζί με το συνοδευτικό υλικό που περέσχαν μέσω της ένορκης δήλωσης τους και των τεκμηρίων, υποστήριζαν και δικαιολογούσαν πλήρως την αιτούμενη θεραπεία που εζητείτο. Οι αιτητές είχαν ήδη εξασφαλίσει την έγκριση του Δικαστηρίου για τη νομιμοποίηση της δυνατότητας τους όπως συνεχίσουν τη δικαστική διαδικασία στην αγωγή μέσω του Διατάγματος της 13.12.2005 και εκείνο που εζητείτο με την αίτηση τους, ήταν η τυπική εφαρμογή της νέας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της εκκρεμούσας αγωγής, με την υποκατάσταση του υφιστάμενου ενάγοντα από το νέο ο οποίος δικαιωματικά μπορούσε να συνεχίσει την αρξάμενη διαδικασία. Είτε αυτή η θεραπεία χαρακτηριζόταν ως «υποκατάσταση» ή «τροποποίηση» ή και τα δύο, ή άλλως πως, δεν ενέχει καμιά σημασία. Το Δικαστήριο εκαλείτο όπως εγκρίνει την επελθούσα αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματος του ενός διαδίκου από άλλο και αυτό μπορούσε να γίνει δικονομικά στη βάση τόσο της Διαταγής 12 όσο και της Διαταγής 25 στις οποίες βασιζόταν η αίτηση και θα είχε ως αποτέλεσμα τη νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας από το νέο διάδικο. Παραχωρουμένης δηλαδή της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου, εγκρινόταν η υποκατάσταση του και παρείχετο συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και εδικαιούτο.
Όπως οι ίδιες οι πρόνοιες της Δ.12, κ.3 αναφέρουν, σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα. Σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, κ.8(1)(p) η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διάδικου μπορεί να γίνει μονομερώς (ex parte).»
Στην υπό κρίση αίτηση, υπό το φως των πιο πάνω, και ιδιαίτερα λόγω του αναντίλεκτου γεγονότος ότι το ακίνητο περιήλθε στην ιδιοκτησία της Αιτήτριας, καταλήγω ότι η Αιτήτρια είχε το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει να συνεχίσει εκείνη τη διαδικασία αφού προηγουμένως καταστεί διάδικος στην αγωγή και γίνουν οι ανάλογες τροποποιήσεις.
Οι επιφυλάξεις του Δικαστηρίου στην υπόθεση Κυθρεώτης Νίκος κ.α. –ν- Άθου Μιχαηλίδη Millington-Ward (2001) 1 ΑΔΔ 1480 τις οποίες έχει επικαλεστεί η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση προς υποστήριξη της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης θεωρώ πως δεν βρίσκουν έρεισμα ενόψει της απόφασης στην στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη (πιο πάνω). Των πιο πάνω λεχθέντων, ενδεχομένως να πρέπει να προβληματίσει την Αιτήτρια, σε σχέση με την μετέπειτα πορεία της υπόθεσης, το γεγονός ότι οι αποζημιώσεις εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση ενδεχομένως να περιοριστούν στην περίοδο μετά που κατέστη διάδικος η νέα ιδιοκτήτρια του ακινήτου (Βλ. Κυθρεώτης Νίκος κ.α., πιο πάνω).
Προωθήθηκε επίσης μέσω της αγόρευσης της των Καθ’ ων η αίτηση ότι απαιτείται η συγκατάθεση της Ενάγουσας για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Με όλο το σέβας στην ευπαίδευτη συνήγορο δεν φαίνεται να εντοπίζεται τέτοια προϋπόθεση στην Δ.12, η οποία δεν απαιτεί τη ρητή συγκατάθεση του αποχωρούντος διαδίκου, αλλά εστιάζει στη μεταβίβαση του επίδικου συμφέροντος. Από τη στιγμή που η Αιτήτρια παρουσιάζει τεκμήριο ιδιοκτησίας, η δικονομική της υποκατάσταση αποτελεί φυσικό επακόλουθο της μεταβίβασης του τίτλου, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και να αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών.
Τέλος, η εισήγηση για καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης κρίνεται ως ανεδαφική. Η Καθ’ ης η Αίτηση 1, με τον λόγο ένστασης (θ) ισχυρίζεται ότι η «καθυστέρηση» που σημειώθηκε στην καταχώριση της παρούσας είναι αδικαιολόγητη, λαμβανομένου υπόψη ότι η Αιτήτρια ενεγράφη ως ιδιοκτήτρια στις 29.09.2023.
Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Σιακόλα (1999) 1 Α.Α.Δ. 44, επιβεβαιώθηκε καταρχάς η λεγόμενη σύγχρονη τάση της νομολογίας όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση εκείνη, η αγωγή είχε καταχωρηθεί κατά το 1986 ενώ το συγκεκριμένο αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε κοντά το 1998, δηλαδή περί τα 12 χρόνια αργότερα και ενώ η ακρόαση είχε προηγουμένως αρχίσει και διεξαχθεί μερικώς δύο φορές αλλά διατάχθηκε η εξ υπαρχής ακρόαση λόγω διορισμού των εκδικαζόντων Προέδρων ως Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Το Εφετείο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση και εγκρίνοντας την αίτηση επεσήμανε και τα εξής:
«Στην προκείμενη περίπτωση υπήρξε όντως μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση. Η έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτή τη δυνατότητα θα πρέπει εδώ, σε επίπεδο θεωρητικό, να την υποθέσουμε. Διότι θα έπρεπε εξ αρχής να ήταν γνωστή στο συνήγορο των εφεσειόντων η δικονομική ανάγκη για την παροχή λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου. Που σημαίνει πως υπήρξε σφάλμα. Αυτό όμως δεν θα μπορούσε, καθώς μας φαίνεται, να οφειλόταν σε ο,τιδήποτε άλλο από εκείνο που ο συνήγορος των εφεσειόντων πρόσφερε ως εξήγηση στο Δικαστήριο, ήτοι, ότι τελούσε με την αντίληψη, βάσει της δικής του πείρας, πως δεν αναμενόταν και δεν χρειαζόταν η έκθεση λεπτομερειών των διατάξεων και κανόνων του αλλοδαπού δικαίου. Η πρωτόδικη άποψη ότι η εν λόγω εξήγηση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ικανοποιητική νομίζουμε πως δεν εδικαιολογείτο. Καμιά απολύτως ένδειξη δεν υπήρχε ότι η καθυστέρηση δεν ήταν καλόπιστη.»
Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε 9 μήνες μετά την μεταβίβαση του ακινήτου επ’ ονόματι της αιτήτριας. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ μεταβίβασης και καταχώρισης της Αίτησης, προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, ότι η υπόθεση αναβαλλόταν με από κοινού αιτήματα των συνηγόρων εν αναμονή υποβολής πρότασης από τους Καθ’ ων η αίτηση προς διευθέτηση της υπόθεσης. Πρόσθετα σημειώνεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν επικαλείται οποιαδήποτε δυσμενή επίπτωση λόγω της επικαλούμενης καθυστέρησης.
Δεν φαίνεται επομένως να σημειώθηκε οποιαδήποτε μη καλόπιστη καθυστέρηση ή οποιαδήποτε αργοπορία μετά που διαφάνηκε η αναγκαιότητα για λήψη του συγκεκριμένου διαβήματος, η δε αιτιολογία για τη μη λήψη του διαβήματος νωρίτερα, ήταν εμφανής μέσω της προηγηθείσας διαδικασίας.
Στη βάση των πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται, ως οι παραγράφοι 1-3, με τη διαγραφή της φράσης «παρέμβει στην υπό τον ως άνω και τίτλο αγωγή και/ή» στην παράγραφο 1. Ο χρόνος καταχώρισης του τροποποιημένου δικογράφου καθορίζεται σε 30 μέρες από τη σύνταξη του παρόντος Διατάγματος.
Ενόψει του γεγονότος ότι η Αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο για να θεραπεύσει μια δικονομική εκτροπή που προέκυψε από δικούς της χειρισμούς και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ένσταση των Εναγομένων βασίστηκε στη νομική ασάφεια που προκάλεσε η διαγραφή της Ενάγουσας, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια θεωρώ ότι η πλέον δίκαιη διαταγή είναι όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα.
(Υπ.) Μ. Παπαϊωάννου, Π. Ε. Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο