ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛEΥΚΩΣΙΑΣ              

ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.                 

 

Αρ. Αγωγής: 3136/2023 (i-justice)

 

ΜΕΤΑΞΥ:

 

            ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ

Ενάγουσας

 

-και-

 

                                 1. ΑΠΑΛΟΣ ΦΑΡΜ ΛΙΜΙΤΕΔ

                                 2. ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

                                 3. ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Εναγόμενων

----------------------------------------------------------------

 

Αίτηση υπό των Εναγόμενων 1-3, ημερομηνίας 9/10/2025, για συνένωση της πιο πάνω αγωγής με τις αγωγές 2266/2020 και 2722/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας

 

Ημερομηνία: 14/4/2026

 

Εμφανίσεις:

Για τους Eναγόμενους 1-3 / Aιτητές : κα Χ. Σούρπη για Ανδρέας Χατζησέργης ΔΕΠΕ.

Για την Ενάγουσα / Καθ’ ης η αίτηση : κα Β. Χριστοφόρου για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ.

 

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η   Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Εισαγωγικά

Η Ενάγουσα / Καθ’ ης η αίτηση (στο εξής η Ενάγουσα), την 31/8/2023, καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, αξιώνοντας εναντίον των Εναγόμενων 1 – 3 / Αιτητών (στο εξής οι Εναγόμενοι) ποσό €141.688,36, ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό ή/και πίστωσης ή/και πιστωτικής διευκόλυνσης, που παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη 1 υπό την εγγύηση και ή κάλυψη των Εναγόμενων 2 και 3, πλέον τόκους και διάταγμα εκποίησης ενυπόθηκου κτήματος. 

 

Οι Εναγόμενοι αφού καταχώρησαν εμφάνιση στην υπόθεση, προέβησαν στην καταχώρηση υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Η Ενάγουσα, δε, καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. 

 

Επίδικη Αίτηση

Με την επίδικη αίτηση τους, οι Εναγόμενοι ζητούν όπως η παρούσα αγωγή συνενωθεί με τις αγωγές 2266/2020 και 2722/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας. 

 

Επισημαίνεται, προς πληρέστερη εικόνα, ότι στην εν λόγω αγωγή 2266/2020 οι διάδικοι είναι οι ίδιοι με αυτούς της παρούσας, ενώ στην αγωγή 2722/2020 είναι οι ίδιοι, με μόνη εξαίρεση την Εναγόμενη 1 εταιρεία. Περαιτέρω, και στις τρεις αγωγές, οι διάδικοι εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους.

 

Επιπλέον, σημειώνεται ότι οι πιο πάνω αγωγές 2266/2020 και 2722/2020 δεν εμπίπτουν στο πρόγραμμα εργασίας του παρόντος Δικαστηρίου. Για τον λόγο αυτό, οι σχετικοί φάκελοι ζητήθηκαν από το Πρωτοκολλητείο και τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης.  Οι εν λόγω υποθέσεις έχουν οριστεί για οδηγίες, εν αναμονή της παρούσας απόφασης, η οποία θα καθορίσει την περαιτέρω πορεία εκδίκασης τους.

 

Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 θ.2-4, Δ.33, Δ.39,  Δ.48 θ.1-4, 9 (e) και Δ.64, στο άρθρο 30 του περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960), στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023 (Κ. 1.1-1.5 του Μέρους 1, Κ. 3.7 του Μέρους 3 και Κ. 60.2 του Μέρους 60), στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, καθώς και στη Νομολογία.

 

Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, προκύπτουν από την ένορκη δήλωση του Σ. Χατζησέργη, ο οποίος είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους και αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο από μελέτη του φακέλου όσο και από πληροφορίες που έλαβε από τους Εναγόμενους αλλά και το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση η οποία αφορά ένα αμιγώς νομικό ζήτημα.

 

Στη συνέχεια, αναφέρεται στις αξιώσεις της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή καθώς και στις αξιώσεις της τελευταίας στις δύο αγωγές με τις οποίες ζητείται η συνένωση, οι οποίες ως αναφέρει αφορούν επίσης αξιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1-3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, χρηματικών ποσών, πλέον τόκους, δυνάμει συμφωνιών δανείου που υπογράφηκαν μεταξύ των διαδίκων και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού και/ή συμφωνιών υποθήκης, καθώς επίσης και την πώληση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας των Εναγομένων 1-3.

 

Όπως αναφέρει περαιτέρω, η υπεράσπιση των Εναγομένων 1-3, όπως προκύπτει από τα δικόγραφα που καταχωρίστηκαν, επικεντρώνεται αποκλειστικά στη άρνηση και αμφισβήτηση των αξιούμενων ποσών και ειδικότερα στο ότι η Ενάγουσα δεν έχει το δικαίωμα να αξιώνει τα ποσά αυτά για τον λόγο ότι οι συμφωνίες δανείων είναι άκυρες και/ή παράνομες για τους λόγους που αναφέρονται στις εκθέσεις υπεράσπισης και ανταπαίτησης που έχουν καταχωριστεί σε όλες τις προαναφερόμενες αγωγές. Σε όλες τις αγωγές, οι Εναγόμενοι ήγειραν ανταπαίτηση ίδιας φύσης.

 

Ως εκ των ανωτέρω, μεταξύ των υπό συνένωση αγωγών υφίσταμαι ουσιώδες νομικό και πραγματικό ζήτημα, το οποίο καθιστά αναγκαία και σκόπιμη τη συνένωσή τους. Ειδικότερα, η πραγματική βάση των αξιώσεων απορρέει από συμφωνίες δανείου, οι οποίες περιλαμβάνουν όμοιους όρους και στις τρεις αγωγές και συνεπώς το βάσιμο της αξίωσης, το οποίο αμφισβητείται από τους Εναγόμενους είναι κοινό και πρέπει να εξεταστεί ενιαία στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής.

 

Περιπλέον, αναφέρει ότι οι επίδικες αγωγές έχουν καταχωριστεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, υπάρχει ταύτιση διαδίκων και κοινή εκπροσώπηση τους και η συνένωση θα περιορίσει τα δικαστικά έξοδα, θα αποτρέψει τον κίνδυνο έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων και θα μειώσει την πολλαπλότητα διαδικασιών, ενώ παράλληλα θα συμβάλει στην επίτευξη του πρωταρχικού σκοπού που προβλέπεται από τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Επίσης, σημειώνει ότι στο πλαίσιο της ενιαίας ακροαματικής διαδικασίας που θα ακολουθήσει την ενδεχόμενη συνένωση, οι διάδικοι θα έχουν την ευκαιρία να προσκομίσουν τη μαρτυρία τους και να υποστηρίξουν τις θέσεις τους και η απόφαση που θα εκδοθεί επί της αγωγής – οδηγού, θα κρίνει το ουσιώδες κοινό ζήτημα σε όλες τις υπό συνένωση αγωγές που αφορά όλες τις αξιώσεις που προκύπτουν από τη σύναψη των συμφωνιών δανείου.

 

Τέλος, αναφέρει ότι για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρεί πως η συνένωση των αγωγών είναι άκρως επιβεβλημένη και συνιστά το πλέον ενδεδειγμένο δικονομικό μέτρο, λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά και νομικά ζητήματα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζει τα έξοδα και επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης.

 

Η ένσταση

Στην αίτηση, η Ενάγουσα αντέδρασε με την καταχώρηση ένστασης, εις την οποία καταγράφονται 15 λόγοι ένστασης.  Οι λόγοι ένστασης είναι οι εξής:

 

« α. Η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου.

 

β. Στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη και/ή πρωτοφανής καθυστέρηση (latches) στην καταχώρηση και/ή προώθηση της παρούσας αιτήσεως (ήτοι πέραν των 5 χρόνων από της επιδόσεως των Αγωγών υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας στους Αιτητές και/ή πέραν των 4 χρόνων από της ολοκληρώσεως των έγγραφων προτάσεων των διαδίκων στα πλαίσια των Αγώγών υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας και/ή από την ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης των Αγωγών υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 του Ε.Δ. Λευκωσίας για οδηγίες με βάση τη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως ίσχυε κατά τους ουσιώδεις χρόνους) η οποία προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης και/ή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων της Καθ’ ης η αίτηση σε βαθμό που δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων θεραπειών.

 

 

γ. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court) και καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και/ή εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα, αλλά χωρίς περιορισμό κατά παράβαση των προνοιών της νέας Δ.30 και/ή κατά παράβαση της πρακτικής του Δικαστηρίου.

 

δ. Σε περίπτωση που η αίτηση για συνένωση των Αγωγών πετύχει θα δημιουργηθεί πρακτικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, υπάρχει κίνδυνος περιπλοκής των πολλών θεμάτων που εγείρονται στις εν λόγω Αγωγές και στα πλαίσια των ανταξιώσεων και θα αντίκειται στη δικονομική αρχή όπως αυτή τίθεται στη Διαταγή 14 θεσμός 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

 

ε. Οι Αιτητές προβαίνουν σε αόριστους, γενικολόγους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην έκδοση του επιζητούμενου Διατάγματος Συνένωσης.

 

στ. Οι Αιτητές αιτούνται τη συνένωση των Αγωγών υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή ενώ μεταξύ των εγείρονται διαφορετικά επίδικα θέματα και στηρίζονται σε διαφορετικά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή διαφορετικές βάσεις Αγωγής και/ή αξιώσεις και/ή αγώγιμα δικαιώματα και/ή διαφορετικά έγγραφα και οι διάδικοι δεν είναι οι ίδιοι και στις τρεις αγωγές και/ή δεν ενάγονται υπό κοινή ιδιότητα και οι Αγωγές δεν αλληλοεξαρτώνται και υπάρχει κώλυμα στη συνένωση τους.

 

ζ. Τα επίδικα θέματα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής με αυτά που εγείρονται στις Αγωγές υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 διαφέρουν τόσο σε φύση όσο και πολυπλοκότητα και τα οιαδήποτε σημεία που τυχόν να συνυπάρχουν στις τρεις Αγωγές δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται σ' αυτές τις Αγωγές, που μπορεί να τις καταστήσουν επιθυμητές για συνένωση.

 

η. Με το αιτούμενο Διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και/ή των διαδίκων και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα καθότι οι εν λόγω Αγωγές ενδεχομένως να τύχουν διαφορετικού χειρισμού και/ή θα προσκομιστεί διαφορετική μαρτυρία σε κάθε μια εξ αυτών προς απόδειξη των επιζητούμενων αξιώσεων. Κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την εξαιτούμενη συνένωση και/ή η εξαιτούμενη συνένωση δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και/ή της δικαιοσύνης. Αντιθέτως, τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος συνένωσης θα περιπλέξει την όλη διαδικασία σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των διαδίκων, θα δημιουργούσε σύγχυση και/ή πολυπλοκότητα, θα προκαλούσε δυσμένεια στην Καθ’ ης η αίτηση και/ή θα την έφερνε σε μειονεκτική θέση. Με την υπό κρίση αίτηση επιχειρείται η συνένωση αγωγών, στην κάθε μια εκ των οποίων προωθούνται διαφορετικές αξιώσεις και η κάθε μια χαρακτηρίζεται από τη δική της αυτοτέλεια. Επομένως, η έκδοση του επιζητούμενου Διατάγματος συνένωσης καθίσταται ανέφικτη και η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι υπάρχει κίνδυνος να περιπλεχθεί η όλη διαδικασία.

 

θ. Οι Αγωγές υπ' αριθμό 2266/2020 και 2722/2020 είναι παλαιότερες της παρούσας και τυγχάνουν χειρισμού συμφώνως των προνοιών των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικοί) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2022 (35/2022), ως έχουν τροποποιηθεί και έχουν προ πολλού οριστεί για Ακρόαση και η Καθ’ ης η αίτηση έχει προετοιμαστεί για την ακροαματική διαδικασία.

 

ι. Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των εν λόγω Αγωγών και η όλη διαδικασία.

 

ια. Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος συνένωσης σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας.

 

ιβ. Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνσης και/ή αναστολής της όλης διαδικασίας και/ή παραβιάζει κατάφωρα τα συνταγματικά και/άλλα δικαιώματα της Καθ’ ης η αίτηση.

 

ιγ. Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.

 

ιδ. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των δικονομικών κανονισμών και/ή της νομολογίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων.

 

ιε. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και άνευ βλάβης των ανωτέρω αποτελεί θέση της Καθ' ης η αίτηση πως σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο πως υφίστανται τέτοια κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα που δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος συνένωσης - κάτι που η Καθ' ης η αίτηση αρνείται - τότε η οδηγός υπόθεση (leading case) στην παρούσα περίπτωση θα έπρεπε να είναι είτε η υπ' αριθμό Αγωγή 2266/2020 είτε η υπ' αριθμό Αγωγή 2722/2020 και όχι η παρούσα Αγωγή, ως αιτούνται οι Αιτητές.  »

 

Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.9, Δ.14 ΘΘ.1-5, Δ.16, Δ.19, Δ.30, Δ.33, Δ.39, Δ.48 θθ.1-9(β), 12 και 13, Δ.57, Δ.59 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ως έχουν τροποποιηθεί, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικοί) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2022 (35/2022), ως έχουν τροποποιηθεί, στους Γενικούς Κανόνες και/ή Γενικές Αρχές της νομολογίας και του Δικαίου της επιείκειας, τις σύμφυτες εξουσίες, τη νομολογία και τη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου.

 

Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση, προκύπτουν από την ένορκη δήλωση του Α. Ανδρέου, ο οποίος εργοδοτείται στην Dovalue Cyprus Ltd (στο εξής Dovalue - προηγούμενο όνομα Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd). Ως αναφέρει η τελευταία ενεργεί, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, για λογαριασμό της Ενάγουσας και της ΣΕΔΙΠΕΣ Λτδ και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων – εγγυήσεων και άλλων. Μεταξύ αυτών, περιλαμβάνεται και το δάνειο που αφορά η παρούσα αγωγή και οι συναφείς με αυτό εξασφαλίσεις. Όπως αναφέρει περαιτέρω, είναι ένας εκ των λειτουργών που χειρίζονται δικαστικές υποθέσεις, είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα και την Dovalue να προβεί στην ένορκη δήλωση και έχει γνώση των γεγονότων από μελέτη του φακέλου και των σχετικών εγγράφων, ενώ όπου αναφέρεται σε νομικές έννοιες, το έπραξε κατόπιν νομικής συμβουλής από τους δικηγόρους που εκπροσωπούν την Ενάγουσα.

 

Ακολούθως, αναφέρεται με λεπτομέρεια στις απαιτήσεις και στο ιστορικό των τριών αγωγών, αλλά και στο περιεχόμενο των υπερασπίσεων και ανταπαιτήσεων των Εναγόμενων και σημειώνει ότι οι Εναγόμενοι δεν παραθέτουν στην ένορκη τους δήλωση τα επίδικα ζητήματα και περιορίζονται σε μια γενική αναφορά στην αξίωση της Ενάγουσας, σε μια άστοχη προσπάθεια να πείσουν το Δικαστήριο ότι προκύπτουν κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα ή βάσεις αγωγών προκειμένου να πετύχουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

Σύμφωνα με το μάρτυρα, είναι εμφανές ότι η παρούσα αιτηση και ο χρόνος που οι Εναγόμενοι επέλεξαν να την καταχωρήσουν, καθώς επίσης και ότι επέλεξαν να την καταχωρήσουν στα πλαίσια της νεότερης σε αριθμό αγωγής αντί στις αγωγές του 2020, που είναι πολύ παλαιότερες της παρούσας, είναι ξεκάθαρο ότι έγινε με σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία της εκδίκασης τους, η οποία είναι ήδη βεβαρημένη με καθυστέρηση.  Είναι επίσης η θέση του ότι η αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό ή εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης.

 

Κατά τον μάρτυρα, είναι επίσης ξεκάθαρο ότι τα επίδικα ζητήματα των αγωγών δεν είναι κοινά, στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις ή αιτίες αγωγής, αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις ή πιστωτικές διευκολύνσεις γενικότερα, οι οποίες παραχωρήθηκαν με διαφορετικές συμφωνίες, η καθεμία εκ των οποίων διέπεται από τους δικούς της ξεχωριστούς όρους και οι οποίες συνομολογήθηκαν σε διαφορετικό χρόνο και ως εκ τούτου τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα δεν είναι κοινά, ενώ ούτε το υπόβαθρο των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση, όπως τίθεται στα ειδικά οπισθογραφημένα κλητήρια και εκθέσεις απαίτησης των τριών αγωγών, μπορεί να κριθεί ως κοινό. Η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κριθεί με τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και τυχόν συνένωση των  αγωγών στην προκειμένη περίπτωση, θα προκαλέσει σύγχυση και ταλαιπωρία, πολυπλοκότητα στη διερεύνηση των γεγονότων και τον προσδιορισμό των τυχόν οφειλόμενων τελικά, σε κάθε περίπτωση, ποσών.

 

Είναι επίσης η θέση του ότι στην περίπτωση που ήθελε εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης, η μαρτυρία που θα δοθεί δεν θα είναι κοινή, ενόψει της αμφισβήτησης της σύναψης έκάστης επίδικης συμφωνίας και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα καταλήξει να ακούει μαρτυρία από διαφορετικούς μάρτυρες για εκάστη εκ των τριών αγωγών. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι δεν είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές και για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή, θα πρέπει να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα, αλλά και άλλη μαρτυρία. Το γεγονός ότι καταχωρίστηκε πανομοιότυπη υπεράσπιση και ανταπαίτηση σε όλες τις αγωγές, δεν αποτελεί επιχείρημα προς άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.

Σε περίπτωση έκδοσης, δε, του διατάγματος συνένωσης, πάντα σύμφωνα με τον μάρτυρα, δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και των διαδίκων και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα, καθότι οι εν λόγω αγωγές ενδεχομένως να τύχουν διαφορετικού χειρισμού και θα προσκομιστεί διαφορετική μαρτυρία σε κάθε μία εξ αυτών προς απόδειξη των αξιώσεων. Επίσης, κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την αιτούμενη συνένωση και αντίθετα η έκδοση του διατάγματος θα περιπλέξει τη διαδικασία σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των διαδίκων, θα δημιουργούσε σύγχυση και πολυπλοκότητα, θα προκαλούσε δυσμένεια στην Ενάγουσα και θα την έφερνε σε μειονεκτική θέση. Στην καθεμιά εκ των αγωγών προωθούνται διαφορετικές αξιώσεις και η καθεμιά χαρακτηρίζεται από τη δική της αυτοτέλεια, επομένως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθίσταται ανέφικτη.     

 

Τέλος, ο μάρτυρας αναφέρει ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούνται ποια είναι τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα που υπάρχουν στις τρεις αγωγές και απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση, ζητά την απόρριψη της αίτησης.

 

Η ακρόαση της αίτησης

Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.

 

Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών-Γραπτές αγορεύσεις

Οι θέσεις των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων τους, οι οποίες έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνεται, ωστόσο, σκόπιμο να παρατεθούν στο παρόν στάδιο όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις, ενώ θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία αυτών κατωτέρω, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο.

 

Νομική πτυχή

Στην προκειμένη περίπτωση, εφαρμόζεται η Διάταξη 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε πριν την έναρξη ισχύος των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, η οποία έχει ως εξής:

« 1. When actions are brought by one and the same person against different defendants in respect of the same or substantially the same libel, the Court or a Judge may on the application of two or more of such defendants order that such actions be consolidated so that they be tried together. In a consolidated action under this Rule the damages (if any) shall be assessed in one, sum but shall be apportioned between and against such of the defendants as judgment is given against, and the Court or Judge, if he awards the plaintiff the costs of the action, shall make such order as he deems just for apportionment of such costs between and against such defendants.

 

2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.

 

3. Application for consolidation under the last preceding Rule may be made by a party to any of such actions as are therein mentioned upon notice to the other parties to such actions.

 

4. Any order under Rule 2 of this Order shall, save for special reasons to be therein stated, direct that the plaintiff or plaintiffs who first commenced proceedings shall have the conduct of the consolidated action.

 

5. Where at the trial of consolidated action it appears that the claims of the plaintiffs in the actions before consolidation or the defences of the defendants therein, as the case may be, are not conflicting, only one set of costs subsequent to the order for consolidation shall as a general Rule be allowed.  »

 

Δεν θα υπεισέλθω σε έκταση στις αρχές που διέπουν το ζήτημα της συνένωσης αγωγών, οι οποίες σε κάθε περίπτωση αποτυπώνονται και στις αγορεύσεις των συνηγόρων.  Οι αρχές αυτές συνοψίζονται ως εξής:

 

(α)  Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει συνένωση αγωγών με βάση τη Δ.14 πιο πάνω, εφόσον βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής δικαιοσύνης.

(β)  Το στοιχείο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης εξετάζεται σε συνάρτηση με το κατά πόσο υπάρχει κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα, ώστε με την συνένωση να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και να εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα.

(γ) Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης.[1]

 

Ως προς την εφαρμογή των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 στην προκειμένη περίπτωση, επισημαίνεται ότι σύμφωνα με το Μέρος 60.2:

 

« 60.2. Άσκηση διακριτικής ευχέρειας

(1) Όταν ασκείται διακριτική ευχέρεια από το δικαστήριο σε διαδικασία η οποία άρχισε πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύoς των παρόντων κανονισμών, το δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του τις αρχές οι οποίες καθορίζονται στους παρόντες κανονισμούς και, συγκεκριμένα, στο Μέρος 1 (ο πρωταρχικός σκοπός και καθήκον δικαστηρίου να διαχειρίζεται υποθέσεις) και στο Μέρος 30 (Συνήθεις Απαιτήσεις). »

 

Εξέταση της Αίτησης

Έχοντας μελετήσει την επίδικη αίτηση, την ένσταση της Καθ’ ης η αίτηση και τις σχετικές ένορκες δηλώσεις, σε συνδυασμό με τις αγορεύσεις των συνηγόρων αλλά και τους φακέλους των τριών αγωγών, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Και εξηγώ.

 

Κατ’ αρχάς, κρίνονται βάσιμες οι θέσεις της Ενάγουσας ότι η συνένωση στην προκειμένη περίπτωση θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα δημιουργήσει σύγχυση. Επισημαίνεται ότι η παρούσα αγωγή αφορά συμφωνία δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό ή και ανανέωση πίστωσης ημερ.11/6/2008. Ο εν λόγω λογαριασμός, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, υφίσταται από το 1993. Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 που απορρέουν από την εν λόγω συμφωνία, παραχωρήθηκε γραπτή εγγύηση των Εναγόμενων 2 και 3, καθώς επίσης και υποθήκη επι ακινήτου των τελευταίων στα Λατσιά.

 

Η αγωγή 2266/2020 αφορά συμφωνία δανείου της Εναγόμενης 1 ημερ.23/12/2011, με εγγύηση και πάλιν από μέρους των Εναγόμενων 2 και 3 αλλά και παραχώρηση υποθήκης από μέρους τους σε άλλο ακίνητο τους στην Αραδίππου.

 

Στην αγωγή 2722/2020 δεν εμπλέκεται η Εναγόμενη 1 καθ’οιονδήποτε τρόπο. Η αγωγή αυτή αφορά προσωπικό δάνειο των Εναγόμενων 2 και 3 στην παρούσα, με παραχώρηση υποθήκης ως εξασφάλιση επί του ακινήτου στα Λατσιά ανωτέρω.        

 

Προκύπτει, συνεπώς, ότι υπάρχουν διαφορετικές συμφωνίες, μια εκ των οποίων αφορά τρεχούμενο λογαριασμό που δημιουργήθηκε το 1993 και άλλες δύο για δανειοδότηση αλλά και ότι ως προς τις δύο συμφωνίες δανειοδότησης, η μεν πρώτη αφορά την Εναγόμενη 1 ενώ η δεύτερη αφορά τους Εναγόμενους 2 και 3 προσωπικά. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις με όμοιους ισχυρισμούς και «ίδιας φύσης», δεν θεωρώ πως συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης. Αντίθετα, η προβολή παρόμοιων ισχυρισμών, μεταξύ άλλων, περί άκυρων και/ή ακυρώσιμων συμφωνιών λόγω ψυχικής πίεσης και/ή εξαναγκασμού και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή πλάνης και/ή ψευδών παραστάσεων της Ενάγουσας σε σχέση με όλες τις συμφωνίες ανωτέρω, οι ισχυρισμοί περί καταχρηστικότητας αλλά και οι λοιποί διαζευκτικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται, επιβεβαιώνουν την κατάληξη του Δικαστηρίου για δημιουργία σύγχυσης από τυχόν συνεκδίκαση, καθότι θα απαιτηθεί διακριτή αξιολόγηση των ίδιων νομικών ισχυρισμών επί διαφορετικών συμβατικών πλαισίων και πραγματικών περιστατικών.

 

Εν πάση περιπτώσει, στην προκειμένη περίπτωση δεν εντοπίζονται στις Εκθέσεις Απαίτησης (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου (1998) 1 ΑΑΔ 1876), ούτε κοινά ζητήματα τέτοιας σημασίας που καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών ώστε να υπερισχύσουν των επιμέρους διαφορών των αγωγών. Οι αγωγές αφορούν διαφορετικές συμφωνίες και έγγραφα, διαφορετικούς λογαριασμούς και είδη λογαριασμών. Συνεπώς, δεν τίθεται ζήτημα πολλαπλότητας διαδικασιών ή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, ως εισηγείται η πλευρά των Εναγόμενων. Ως προς τη θέση, δε, που προβάλλεται στην αγόρευση της συνηγόρου των Εναγόμενων για το ενδεχόμενο εξαίρεσης δικαστή, ο οποίος θα εκδικάσει μια εκ των αγωγών και δεν θα μπορεί ουσιαστικά να εκδικάσει άλλη, σε περίπτωση μη συνένωσης, θεωρώ πως βασίζεται επί εντελώς θεωρητικού επιπέδου και δεν χρήζει εξέτασης. Ό,τι θα αρκεστώ να πω επί τούτου σε αυτό το στάδιο, είναι ότι οι αγωγές στο παρόν στάδιο τυγχάνουν χειρισμού από τρεις διαφορετικούς δικαστές. 

 

Βάσιμοι όμως, κατά την κρίση μου, είναι και οι λόγοι ένστασης της Καθ’ ης η αίτηση περί αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, για την οποία δεν έχει δοθεί καμία απολύτως δικαιολογία αλλά και για υποβολή της αίτησης κατά τρόπο που δεν συνάδει με το πλαίσιο της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

 

Επί τούτων, επισημαίνεται ότι τα δικόγραφα στην παρούσα συμπληρώθηκαν στις 22/2/2024 και οι πλευρές καταχώρησαν κλήσεις για οδηγίες. Όπως προκύπτει από τη μελέτη της κλήσης των Εναγόμενων και του σχετικού Παραρτήματος, ό,τι ζητήθηκε στο πλαίσιο των οδηγιών από τους τελευταίους ήταν η αποκάλυψη εγγράφων, εξ ου και το Δικαστήριο στις 22/5/2024 εξέδωσε σχετικό διάταγμα. Οι Εναγόμενοι δεν συμπεριέλαβαν στο Παράρτημα τους αίτημα για συνένωση αγωγών[2] και δεν έχουν δώσει κάποια δικαιολογία για τούτο. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τη Δ.30, θ.3(α)(β):

 

« 3. (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25:

 

Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση.

 

(β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής:

 

Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.»

(έμφαση δοθείσα)

 

Από τη Δ.30, θ.3 (α), προκύπτει ότι εναπόκειται στο Δικαστήριο να εκδώσει διατάγματα ακόμη και αυτεπάγγελτα, νοούμενου ότι καλύπτονται από τα Παραρτήματα. Αν στο πλαίσιο αυτό βεβαίως, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πρόσφορο να καταχωριστεί γραπτώς κάποιο αίτημα, θα δώσει ανάλογες οδηγίες αφού ακούσει όλες τις πλευρές. Ο σκοπός της υποβολής κλήσεων για οδηγίες και σχετικού Παραρτήματος δυνάμει της Δ.30, δεν είναι άλλος από την έγκαιρη προετοιμασία των αγωγών για ακρόαση και αποφυγή εκτροχιασμού των διαδικασιών, όπως ακριβώς συμβαίνει εν προκειμένω συνεπεία της συμπεριφοράς των Εναγόμενων.

 

Πέραν των ανωτέρω, επισημαίνεται ότι μετά την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων, η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 7/10/2024. Κατά την εν λόγω  ημερομηνία, δε, δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση ονομαστικών καταλόγων μαρτύρων και σύνοψης μαρτυρίας και η αγωγή ορίστηκε στις 22/1/2025, οπότε η πλευρά των Εναγόμενων ζήτησε τον ορισμό της υπόθεσης για Ακρόαση. Ακολούθως, η αγωγή ορίστηκε για Ακρόαση στις 22/9/2025.

 

Κατά την τελευταία αυτή ημερομηνία, η πλευρά των Εναγόμενων υπέβαλε αίτημα αναβολής της ακρόασης, δηλώνοντας για πρώτη φορά ότι υπήρχε πρόθεση καταχώρησης αίτησης συνεκδίκασης με άλλες δύο αγωγές. Η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 27/10/2025 και η αίτηση καταχωρίστηκε στο μεσοδιάστημα ήτοι στις 9/10/2025.

 

Την ίδια στιγμή θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι άλλες δύο αγωγές, οι οποίες όταν καταχωρίστηκε η επίδικη αίτηση ήταν ήδη ορισμένες για Ακρόαση, είχαν αναβληθεί κατ’ επανάληψη αφού, σύμφωνα με τους διαδίκους και ιδίως τους Εναγόμενους, γίνονταν προσπάθειες διευθέτησης όλων των αγωγών. Επισημαίνεται επίσης ότι τα δικόγραφα στις εν λόγω αγωγές συμπληρώθηκαν τον Ιούνιο του 2021 αλλά και ότι δεν συμπεριλήφθηκε στα Παραρτήματα των Εναγόμενων σε καμία εκ των δύο αγωγών αίτημα συνένωσης μεταξύ τους, ούτε εκδηλώθηκε, σε εύλογο χρόνο μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, τέτοια πρόθεση συνένωσης.

 

Εν πάση περιπτώσει, ως προς το γιατί δεν υπέβαλαν την αίτηση τους νωρίτερα και γιατί θα έπρεπε να αναμένουν την πάροδο οκτώ μηνών μετά τον ορισμό της παρούσας υπόθεσης για Ακρόαση, κατόπιν και δικού τους αιτήματος, για να αποφασίσουν ότι επιθυμούν την συνένωση, κατά τρόπο μάλιστα που να αναβληθεί τόσο η Ακρόαση της παρούσας αλλά και εν συνεχεία των άλλων δύο παλαιών αγωγών, εκκρεμούσης της επίδικης αίτησης, οι Εναγόμενοι δεν έχουν δώσει καμία εξήγηση. Οι όποιες συζητήσεις μεταξύ των διαδίκων προς εξεύρεση διευθέτησης, δεν αποτελούν επαρκή δικαιολογία. Σε κάθε περίπτωση, και ανεξαρτήτως των ανωτέρω, οι Εναγόμενοι όφειλαν να παράσχουν συγκεκριμένη και πειστική αιτιολόγηση για την καθυστερημένη υποβολή της αίτησης, ιδίως ενόψει της μη συμπερίληψης σχετικού αιτήματος στο Παράρτημα τους, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν.

 

Υπό τις περιστάσεις, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η συνένωση των αγωγών δεν προάγει την ορθή και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Αντίθετα, ενόψει των ουσιωδών διαφορών τους και της καθυστερημένης υποβολής της αίτησης, η αποδοχή της θα οδηγούσε σε εκτροχιασμό της διαδικασίας και επιβάρυνση του δικαστικού χρόνου. Η επίκληση του πρωταρχικού σκοπού δεν δύναται να οδηγήσει σε διαφορετική κατάληξη, καθότι η συνένωση, υπό τις περιστάσεις, δεν προάγει αλλά αντίθετα υπονομεύει την αποτελεσματική και δίκαιη διαχείριση των υποθέσεων.

 

Δεν κρίνεται, υπό το φως όλων των ανωτέρω, σκόπιμη η εξέταση άλλων λόγων ένστασης.   

 

 

Κατάληξη

Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται.

 

Τα έξοδα της Αίτησης καθορίζονται στο ποσό των €1500.- πλέον ΦΠΑ και επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας / Καθ’ ης η αίτηση και εναντίον των Εναγόμενων 1-3 / Αιτητών.

 

 

                                                                        (Υπ.) …………………………………..

                                                                                     Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.

 

Πιστόν Αντίγραφον

 

 

Πρωτοκολλητής