ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Μιχάλη Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ.
Αίτηση/Έφεση αρ.: 104/2026.
ΑΝΑΦΟΡΙΚΆ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1965, ΝΟΜΟ 9/1965
Μεταξύ:
1. ΛΑΖΑΡΟΥ ΠΑΠΠΟΥΤΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
2. ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΠΠΟΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Αιτητές
/Εφεσείοντες
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
Καθ' ης η Αίτηση
/Εφεσίβλητης
-------------------
Ημερομηνία: 21/04/2026.
Εμφανίσεις:
Για τους Αιτητές/Εφεσείοντες: κ. Α. Γ. Γιάγκου.
Για την Καθ’ ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη: κ. Α. Θέμης για την Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
---------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
(Δοθείσα Αυθημερόν)
[ 1 ]. Με την παρούσα απόφαση, η οποία εκδίδεται αυθημερόν της ακρόασης, επιδιώκεται, κατά το δυνατόν, η συνοπτική αιτιολόγηση και η άμεση διεκπεραίωση της Αίτησης/Έφεσης, χωρίς καθυστέρηση, ενόψει του επικείμενου πλειστηριασμού που αποτελεί το αντικείμενο αυτής. Δεδομένου ότι ο εν λόγω πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί να διενεργηθεί στις 28/04/2026 και ώρα 10:00 π.μ., κρίνεται αναγκαία η άμεση έκδοση της παρούσας απόφασης, πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία και ώρα διεξαγωγής του, ως το ορθότερο υπό τις περιστάσεις.
[ 2 ]. Το Δικαστήριο είχε ενώπιόν του την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση των Αιτητών, καθώς και την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 προς υποστήριξή της. Είχε, επίσης, ενώπιόν του την Ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση με τους σχετικούς λόγους που εγείρονται ως προς τη βασιμότητά της, καθώς και την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου προς επίρρωσή της, όπως και τις θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων, όπως αυτές αποτυπώνονται στις κατατεθείσες γραπτές αγορεύσεις, ενώ οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν περαιτέρω τις θέσεις τους και προφορικώς ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ειδική αναφορά επί όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν του, έχει, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, λάβει υπόψη το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, καθώς και τις θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων.
[ 3 ]. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Α(1) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Νόμος 9/1965, οι διατάξεις του Μέρους VIA εφαρμόζονται σε κάθε σύμβαση υποθήκης, ανεξαρτήτως του χρόνου εγγραφής της στο κτηματικό μητρώο. Περαιτέρω, δυνάμει του Άρθρου 44Α(2), οι διατάξεις του Μέρους VI δεν παρεμποδίζουν τον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA. Επιπλέον, με βάση το Άρθρο 44Α(4Α), η εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης δυνάμει αυτού, είτε πριν είτε μετά την έναρξη ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, Νόμος 87(Ι)/2018, στις 13/07/2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA. Συναφώς, διατηρείται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.
[ 4 ]. Σε σχέση με τις ανωτέρω πρόνοιες του Νόμου 9/1965, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα από την ένορκη δήλωση του Ανδρέου, τους ισχυρισμούς του στην παράγραφο 7 αυτής και το σχετικό Τεκμήριο 1, η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση αφορά την Υποθήκη Υ7762/2007 και τα ακίνητα που είναι επιβαρυμένα από αυτήν. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέου και προκύπτει από το σχετικό Τεκμήριο 3, γεγονός το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς των Αιτητών, η Καθ’ ης η Αίτηση, σε σχέση με την ανωτέρω υποθήκη και το συναφές εκ συμβάσεως πιστωτικής διευκόλυνσης χρέος, έχει εξασφαλίσει υπέρ αυτής και σε βάρος των Αιτητών διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 03/11/2010, η οποία ενεγράφη στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης στις 17/05/2011. Συνεπώς, οι διατάξεις του Μέρους VIA δύνανται να τύχουν εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση και, εφόσον η Καθ’ ης η Αίτηση έχει επιλέξει την ενεργοποίηση των σχετικών προνοιών και διαδικασιών, με βάση την πιο πάνω επιφύλαξη του Άρθρου 44Α(4Α), οι Αιτητές, ανεξαρτήτως της εξασφάλισης σε βάρος τους και υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 03/11/2010 και της εγγραφής αυτής στις 17/05/2011 στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης, διατηρούν το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA τηρουμένων των προβλεπόμενων προθεσμιών.
[ 5 ]. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Β(1), σε περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο Άρθρο 27, ήτοι υπερημερίας στην πληρωμή δόσης ή τόκου σε σύμβαση υποθήκης, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται απαιτητό και η υπερημερία διαρκεί τουλάχιστον 120 ημέρες από την ημερομηνία που αυτό κατέστη πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή του Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία του Μέρους VIA, εκτός εάν η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ανασταλεί δυνάμει άλλης νομοθεσίας, κανονισμών ή οδηγιών. Όπως ορίζει το Άρθρο 44Β(2), οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά την έννοια του Άρθρου 44ΙΕ, προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητή, σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, συνοδεύεται από την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος και εμπεριέχει τυποποιημένη πληροφόρηση, στην οποία περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που καθορίζονται ρητά και εξαντλητικά στο εν λόγω άρθρο. Ωστόσο, δεν υφίσταται υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», όταν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση κατά του ενυπόθηκου οφειλέτη ή έχει ήδη καταχωριστεί αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI.
[ 6 ]. Στην προκείμενη περίπτωση, βάσει των ανωτέρω προνοιών του Άρθρου 44Β, το γεγονός, ως προαναφέρθηκε, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση, σε σχέση με την ανωτέρω υποθήκη και το συναφές εκ συμβάσεως πιστωτικής διευκόλυνσης χρέος, έχει εξασφαλισμένη υπέρ αυτής και σε βάρος των Αιτητών διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 03/11/2010, η οποία ενεγράφη στο μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης στις 17/05/2011, καθιστούσε μη υποχρεωτική την αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ».
[ 7 ]. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(1), τηρουμένων των διατάξεων του ανωτέρω Άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να κινήσει τη διαδικασία του Μέρους VIA με επίδοση ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», συνοδευόμενης από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον οφειλέτη να εξοφλήσει το απαιτούμενο ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, εντός προθεσμίας τουλάχιστον 45 ημερών, με ενημέρωση ότι, σε περίπτωση μη πληρωμής, δύναται να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των διατάξεων του εν λόγω Μέρους VIA.
[ 8 ]. Η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» από αδειοδοτημένο ίδρυμα, κατά την έννοια του Άρθρου 44ΙΕ, επιδίδεται μόνο μετά την παρέλευση τουλάχιστον 30 ημερών από την αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» και απευθύνεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ο όρος «επίδοση», για τους σκοπούς του Άρθρου 44Γ(1), ερμηνεύεται σύμφωνα με το Άρθρο 44ΙΕ και σημαίνει, όπως αναλυτικότερα επεξηγείται στη συνέχεια, την αποστολή ειδοποίησης με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή ή καταχωρισμένη διεύθυνση του προσώπου ή, εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοσή της. Συναφώς, ο όρος «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει κάθε πρόσωπο που έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στο κτηματικό μητρώο, και περιλαμβάνει και οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος.
[ 9 ]. Σε ό,τι αφορά την εξεταζόμενη περίπτωση και σε σχέση με τις ανωτέρω πρόνοιες του Νόμου 9/1965, από τη μαρτυρία του Ανδρέου, μέσω της προαναφερθείσας ένορκης δήλωσής του και ειδικότερα από τις παραγράφους 10 έως 12 αυτής, καθώς και τα σχετικά Τεκμήρια 4 και 5, προκύπτει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία, κατά την έννοια του Άρθρου 44ΙΕ και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 6, 7 και 9 της εν λόγω ένορκης δήλωσης, αποτελεί αδειοδοτημένο ίδρυμα, στις 16/06/2025, και χωρίς να υπείχε, υπό τις περιστάσεις και για τον προαναφερθέντα λόγο, υποχρέωση έκδοσης και αποστολής προς τους Αιτητές προγενέστερης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εξέδωσε προς αυτούς ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» (εφεξής «η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι»).
[ 10 ]. Όπως προκύπτει περαιτέρω από τους πιο πάνω ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης Ανδρέου, η Καθ’ ης η Αίτηση, στις 24/06/2025, επιχείρησε την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» προς τους Αιτητές, δια της αποστολής συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου στη διεύθυνση Ανδρέα Βιολάρη 3, 2616 Καλό Χωριό Ορεινής.
[ 11 ]. Παρεμβάλλεται ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας 1, όπως αυτοί περιλαμβάνονται στην προειιρημένη ένορκη δήλωσή της που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης, και ειδικότερα στις παραγράφους 6 και 13, η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» δεν επιδόθηκε ούτε στην ίδια ούτε στον Αιτητή 2 από την Καθ’ ης η Αίτηση, μέσω αποστολής συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου στην ανωτέρω διεύθυνση ─η οποία, όπως ρητώς αναφέρεται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης και προκύπτει από τα Τεκμήρια 2 και 3, καθώς και από τους σχετικούς ισχυρισμούς στις παραγράφους 2 και 3, αποτελεί, κατά τους ίδιους ισχυρισμούς, τη διεύθυνση της κοινής τους κατοικίας με τον Αιτητή 2.
[ 12 ]. Όπως προκύπτει από τους ισχυρισμούς των διαδίκων, όπως αυτοί προβάλλονται και στις αγορεύσεις των συνηγόρων τους, στην προκείμενη περίπτωση τίθεται κατ’ αρχάς προς κρίση, ως ζήτημα πρωταρχικής σημασίας, κατά πόσον υπήρξε, σύμφωνα με το προειρημένο Άρθρο 44Γ(1), δέουσα επίδοση προς τους Αιτητές εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι».
[ 13 ]. Συναφείς, ως έχει ήδη λεχθεί, τυγχάνουν οι πρόνοιες του ερμηνευτικού Άρθρου 44ΙΕ, το οποίο, αναφορικά με τον όρο «επίδοση», προνοεί ότι αυτός σημαίνει:
«(…) σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: (…)».
[ 14 ]. Έπεται ότι, προϋπόθεση της δέουσας επίδοσης κατά το Άρθρο 44Γ(1) αποτελεί η παράδοση της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, αφενός, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση κατοικίας του προσώπου στο οποίο, σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Μέρους VIA, αυτή πρέπει να επιδοθεί ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο κτηματικό μητρώο και, αφετέρου, μόνο στην περίπτωση που τούτο δεν είναι εφικτό, η ιδιωτική επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης.
[ 15 ]. Συναφής τυγχάνει η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 01/12/2023, όπου, μεταξύ άλλων, εξετάζοντας τους σκοπούς του Νομοθέτη αναφορικά με τις πρόνοιες του προαναφερθέντος Άρθρου 44ΙΕ του Νόμου 9/1965, αναφέρθηκε ότι ο Νομοθέτης:
«Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως προς τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν έκδοσης σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.».
Περαιτέρω δε, επισημάνθηκε πως:
«(…) το γεγονός ότι με την προσωπική επίδοση ο παραλήπτης ή ενδιαφερόμενος ειδοποίησης, επικοινωνίας ή εγγράφου σαφέστατα λαμβάνει γνώση και δύναται να υπερασπιστεί ή να ασκήσει τα όποια ένδικα μέσα του παρέχονται, (…) δεν δικαιολογεί ερμηνεία άλλη από εκείνη που είναι κρυστάλλινα καθαρή.».
Και διευκρινίστηκε ότι:
«Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος, συνακόλουθα, φέρει και το βάρος απόδειξης του “ανέφικτου” της εκ του Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης.».
[ 16 ]. Οι σελίδες 1 - 6 του Τεκμηρίου 4 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέου, οι οποίες σχετίζονται με την ανωτέρω μαρτυρία του και ειδικότερα με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 10, αφορούν, ευλόγως, ιδίως λόγω των αναφορών στα ίδια τα έγγραφα με την επιγραφή «Track and Trace Results» στις σελίδες 1, 3 και 5 και των, προφανώς επεξηγηματικών του περιεχομένου τους, σημειώσεων στις σελίδες 2, 4 και 6, την υπηρεσία ιχνηλάτησης και παρακολούθησης της αποστολής της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» προς τους Αιτητές, καθώς και, σύμφωνα με τον σχετικό ισχυρισμό, προς τον Έφορο Φορολογίας, η οποία, όπως συνάγεται από τους ισχυρισμούς του μάρτυρα, ταχυδρομήθηκε, μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου.
[ 17 ]. Και τούτο πιθανολογείται, καθότι ο μάρτυρας, αναφορικά με το πιο πάνω Τεκμήριο 4, δεν αναφέρει από που προέρχεται και κατά πόσο αυτό αποτελεί πράγματι εκτύπωση από την επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος, αναφορικά με την πορεία αποστολής της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», όπως ισχυρίζεται, «για τον κάθε παραλήπτη, δηλαδή για την Αιτήτρια 1, τον Αιτητή 2 και το Τμήμα Φορολογίας και την Ειδοποίηση «Ι» που παρέλαβε το Τμήμα Φορολογίας (με αυτή τη σειρά)».
[ 18 ]. Όπως, λοιπόν, ευλόγως μπορεί να λεχθεί κατόπιν εξέτασης των εγγράφων του Τεκμηρίου 4, σε συνδυασμό με τον ισχυρισμό της ανωτέρω παραγράφου 10 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέου ότι αυτά τίθενται σε σειρά, με τα πρώτα να αφορούν τους Αιτητές και το τελευταίο τον Έφορο Φορολογίας, οι σελίδες 1 έως 4 του Τεκμηρίου 4 αφορούν την υπηρεσία ιχνηλάτησης και παρακολούθησης της αποστολής προς τους Αιτητές της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», η οποία ταχυδρομήθηκε μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, με αναφορά συστημένων ταχυδρομικών αντικειμένων RB030047752CY και RB030047770CY, αντίστοιχα.
[ 19 ]. Από την εξέταση των ανωτέρω προκύπτει ότι, βάσει των καταχωρήσεων που περιλαμβάνονται στις ανωτέρω ξεχωριστές αναφορές ιχνηλάτησης και παρακολούθησης, οι οποίες κατά τα λοιπά είναι πανομοιότυπες, οι πιο πάνω αποστολές, κατά το χρονικό διάστημα από 24/06/2025 έως και 27/06/2025, τελούσαν σε εκκρεμότητα ως προς την παράδοση/παραλαβή τους, χωρίς να προκύπτει ότι έτυχαν επεξεργασίας ή πότε ακριβώς αυτή έλαβε χώρα, προς επιστροφή στο σημείο ταχυδρομικής κατάθεσής τους για σκοπούς παραλαβής τους από την Καθ’ ης η Αίτηση ή άλλως πως. Η εμπλοκή της Καθ’ ης η Αίτηση δεν φαίνεται να προκύπτει σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο, ιδίως δε κατά την 27/06/2025, και δη ως προς το ότι τα εν λόγω ταχυδρομικά αντικείμενα της παραδόθηκαν κατά την ημερομηνία αυτή ως επιστραφέντα αζήτητα.
[ 20 ]. Είναι αξιοσημείωτο ότι η τελευταία καταχώρηση στα πιο πάνω έγγραφα, όπως προκύπτει από τις σελίδες 1 και 3 του Τεκμηρίου 4, φέρει ημερομηνία 27/06/2025 και αναφέρει ως τοποθεσία «Kalo Chorio Oreinis 2616», ως στάδιο διακίνησης «Item not delivered / Pending delivery», ήτοι «Το αντικείμενο δεν έχει παραδοθεί / Εκκρεμεί η παράδοσή του», και ως πρόσθετες πληροφορίες «No Home Delivery: registered/insured/COD taxes Notification issued 2025R/86 P» και «No Home Delivery: registered/insured/COD taxes Notification issued 2025R/85 P», αντίστοιχα.
[ 21 ]. Σύμφωνα τώρα με τους ισχυρισμούς Ανδρέου στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του και το σχετικό ως προς αυτούς Τεκμήριο 5, το οποίο αφορά τις ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη Αχιλλέα Τσολιά ημερομηνίας 01/07/2025, η πιο πάνω επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» επιδόθηκε στους Αιτητές στις 27/06/2025.
[ 22 ]. Συνεπώς, εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι, κατά τον χρόνο επίδοσης της πιο πάνω επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» μέσω ιδιώτη επιδότη, ήτοι στις 27/06/2025 σε έκαστο των Αιτητών, η διαδικασία επίδοσής τους διά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου τελούσε ακόμη σε εκκρεμότητα. Δεν προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο, πέραν της παρόδου μικρού χρονικού διαστήματος τεσσάρων ημερών, το οποίο να καθιστούσε την επίδοση μέσω ταχυδρομείου «ανέφικτη» κατά τις ισχύουσες διαδικασίες του Τμήματος, ούτε και ότι η Καθ’ ης η Αίτηση τελούσε σε γνώση περί συνδρομής τέτοιας περίπτωσης. Αυτό, όπως και την συνέχεια και καταληκτικά σχολιάζεται, είναι και το ουσιώδες.
[ 23 ]. Εν προκειμένω, αν και το ζήτημα δεν είναι κρίσιμο, σημειώνεται ότι το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, καθότι πρόκειται περί πασιδήλου γεγονότος, ότι και οι τέσσερις πιο πάνω ημέρες ήταν εργάσιμες. Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τις ανωτέρω καταχωρήσεις στις σελίδες 1 και 3 των εγγράφων του Τεκμηρίου 4, κατά την εν λόγω περίοδο, μόνον μία ημέρα προκύπτει κατά την οποία, κατά τεκμήριο κανονικότητας, λειτουργούσε το συγκεκριμένο ταχυδρομικό γραφείο, το οποίο ήταν τοπικά αρμόδιο για την παράδοσή τους προς τους Αιτητές, ήτοι το «Kalo Chorio Oreinis 2616», και συγκεκριμένα η 27/06/2025, ημερομηνία κατά την οποία, ως ήδη αναφέρθηκε, η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» επιδόθηκε στους Αιτητές από ιδιώτη επιδότη.
[ 24 ]. Τα ανωτέρω, βεβαίως, προκύπτουν, όπως έχει ήδη λεχθεί, από την εξέταση των εγγράφων του Τεκμηρίου 4 και δη των σελίδων 1 - 4, τα οποία, αν και μπορεί ευλόγως να γίνει αποδεκτό, δοθείσας της μαρτυρίας του Ανδρέου μέσω της ένορκης δήλωσής του, ότι αφορούν συστημένα ταχυδρομικά αντικείμενα μέσω του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου, ήτοι την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», ως προς τα υπόλοιπα δεν παρέχουν επαρκή και σαφή επεξήγηση των καταχωρήσεων που περιλαμβάνουν.
[ 25 ]. Ελλείψει ειδικής και επεξηγηματικής μαρτυρίας εκ μέρους του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου ή άλλης αποδεκτής μαρτυρίας μέσω της ένορκης δήλωσης του Ανδρέου ή άλλως πως, ως προς την πραγματική σημασία των συγκεκριμένων όρων και καταχωρήσεων, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει σε ερμηνεία κατ’ εκτίμηση, όπως έχει ήδη ανωτέρω επιχειρήσει, των χρησιμοποιουμένων όρων.
[ 26 ]. Σε σχέση ιδιαιτέρως με τους ισχυρισμούς του Ανδρέου περί αποστολής της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» στις 24/06/2025, ως συστημένων ταχυδρομικών αντικειμένων προς έκαστο των Αιτητών, τα οποία, κατά τον ισχυρισμό του, δεν παραλήφθηκαν ποτέ από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται μόνο να προβεί σε υποθέσεις, ελλείψει περαιτέρω μαρτυρίας, ως προς το σε ποιο ταχυδρομικό γραφείο κατατέθηκαν τα επίδικα συστημένα αντικείμενα προς αποστολή, καθώς και ως προς το ενδεχόμενο προώθησής τους μεταξύ ταχυδρομικών γραφείων των Επαρχιών Λάρνακας και Λευκωσίας, με τελική προώθηση, ενδεχομένως, σε έτερο ταχυδρομικό γραφείο προς σκοπούς παράδοσης λόγω τοπικότητας, καθώς και ως προς την εν γένει διαχείρισή τους μέχρι και την 27/06/2025, ημερομηνία κατά την οποία η σχετική καταχώρηση αναφέρει ως στάδιο διακίνησης «Item not delivered / Pending delivery», ήτοι «Το αντικείμενο δεν έχει παραδοθεί / Εκκρεμεί η παράδοσή του», με ό,τι ευλόγως δύναται να συναχθεί από τούτο, καθώς και από τις αντίστοιχες πρόσθετες πληροφορίες «No Home Delivery: registered/insured/COD taxes Notification issued 2025R/86 P» και «No Home Delivery: registered/insured/COD taxes Notification issued 2025R/85 P», το περιεχόμενο των οποίων δεν δύναται να ερμηνευθεί.
[ 27 ]. Σε ότι αφορά τα ανωτέρω, είναι αξιοσημείωτο, ο Ανδρέου, μέσω της ανωτέρω ένορκης δήλωσής του, πέραν του ισχυρισμού ότι οι Αιτητές δεν παρέλαβαν ποτέ από το Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου τις επίδικες ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» που απεστάλησαν ως συστημένα αντικείμενα, δεν αναφέρει ούτε ισχυρίζεται ότι τα εν λόγω αντικείμενα επιστράφηκαν στην Καθ’ ης η Αίτηση, ούτε και τον χρόνο επιστροφής τους. Ως εκ τούτου, δεν προκύπτει ακριβής και αξιόπιστη συσχέτιση με την αναφορά του στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσής του, σύμφωνα με την οποία, λόγω του ανέφικτου της επίδοσης με τον συγκεκριμένο τρόπο, η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε σε ιδιωτική επίδοση μέσω επιδότη.
[ 28 ]. Σε κάθε περίπτωση, οι πιο πάνω εκτιμήσεις, αν και παραμένουν εύλογες, τίθενται άνευ σχετικής βεβαιότητας και δεν μπορούν, ως εκ τούτου, να αποτελέσουν υπόβαθρο σχετικών ευρημάτων του Δικαστηρίου, λόγω της έλλειψης ειδικής και επεξηγηματικής μαρτυρίας, ως προελέχθη, είτε εκ μέρους του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου είτε άλλης αποδεκτής μαρτυρίας, μέσω της ένορκης δήλωσης του Ανδρέου ή άλλως, και δη αξιόπιστης, αναφορικά με την πραγματική ή ακριβή έννοια των καταχωρήσεων του συστήματος ιχνηλάτησης και παρακολούθησης.
[ 29 ]. Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδεχθεί ότι αποδείχθηκε, διά αξιόπιστης μαρτυρίας ή, εν πάση περιπτώσει, στον απαιτούμενο σχετικό βαθμό απόδειξης, ο ισχυρισμός της Καθ’ ης η Αίτηση περί του ανέφικτου της επίδοσης στους Αιτητές της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», διά συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο επιτεύχθηκε η ιδιωτική επίδοση μέσω επιδότη, ως προκύπτει από τον μη αμφισβητούμενο από πλευράς των Αιτητών ισχυρισμό του Ανδρέου στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσής του και από το Τεκμήριο 5, στις 27/06/2025. Το σχετικό νομικό βάρος απόδειξης έφερε η Καθ’ ης η Αίτηση, το οποίο δεν έχει αποσείσει.
[ 30 ]. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός του Ανδρέου επί του ζητήματος κρίνεται γενικός, αόριστος, στερούμενος επαρκούς αιτιολόγησης και εν τέλει αναξιόπιστος. Αντιθέτως, υπό το φως των ισχυρισμών της Αιτήτριας 1, όπως αυτοί περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωσή της, και ειδικότερα στις παραγράφους 6, 10 - 13, η οποία προβάλλει ακριβώς την θέση ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» δεν επιδόθηκε ούτε στην ίδια ούτε στον Αιτητή 2 από την Καθ’ ης η Αίτηση μέσω αποστολής συστημένου ταχυδρομικού αντικειμένου στην ανωτέρω διεύθυνση, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Αιτητές έχουν αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που έφεραν ως προς τα σχετικά επίδικα γεγονότα.
[ 31 ]. Ως εκ των ανωτέρω, ο ισχυρισμός της Καθ’ ης η Αίτηση, όπως αυτός προβάλλεται μέσω των αναφορών του Ανδρέου στην ένορκη δήλωσή του, περί του ανέφικτου της ταχυδρομικής επίδοσης των επίδικων ειδοποιήσεων κατά τον Τύπο «Ι», κατά τον κρίσιμο χρόνο της προσωπικής επίδοσης μέσω ιδιώτη επιδότη, στις 27/06/2025, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και, συνακόλουθα, απορρίπτεται.
[ 32 ]. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(2), σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, κατά την έννοια που, ως προαναφέρθηκε, ορίζει το Άρθρο 44ΙΕ, δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του πιο πάνω Άρθρου 44Γ(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ως ανωτέρω, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, η οποία επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
[ 33 ]. Προκύπτει, συνεπώς, ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» που προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ(2) αποτελεί παράγωγη διαδικαστική πράξη, η οποία προϋποθέτει την προηγούμενη επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» του Άρθρου 44Γ(1) και τη μη συμμόρφωση με αυτή, και ότι μεταξύ των δύο υφίσταται αιτιώδης και χρονική εξάρτηση. Ως εκ τούτου, παράλειψη συμμόρφωσης με τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 44Γ(1) ως προς τη νομιμότητα της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», δύναται να συνεπάγεται ακυρότητα της μεταγενέστερης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», λόγω πλημμέλειας που άπτεται του προγενέστερου και προϋποτιθέμενου σταδίου της διαδικασίας, ακόμη και εάν κατά τα λοιπά έχουν τηρηθεί όλες οι σχετικές προϋποθέσεις του Άρθρου 44Γ(2) από τον ενυπόθηκο δανειστή.
[ 34 ]. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τον ισχυρισμό του Ανδρέου στην παράγραφο 14 της προειρημένης ένορκης δήλωσής του, λόγω μη συμμόρφωσης των Αιτητών με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», η οποία τους επιδόθηκε στις 27/06/2025, η Καθ’ ης η Αίτηση, στις 09/01/2026 και μετά τη λήξη της προθεσμίας των 45 ημερών που προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ(1), ήτοι την 11/08/2025, εξέδωσε προς τους Αιτητές και τον Έφορο Φορολογίας ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «ΙΑ», στις οποίες αναφέρεται ότι τα ενυπόθηκα ακίνητα πρόκειται να πωληθούν με πλειστηριασμό στις 28/04/2026 και ώρα 10:00, τις οποίες, σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(2) και τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση ως προς τα σχετικά γεγονότα, όφειλε να επιδώσει στους Αιτητές και στον Έφορο Φορολογίας το αργότερο μέχρι και τις 14/03/2026.
[ 35 ]. Ωστόσο, η προαναφερθείσα παράλειψη συμμόρφωσης της Καθ’ ης η Αίτηση με τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 44Γ(1) ως προς τη νομιμότητα της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», ιδίως ως προς τη δέουσα και κανονική επίδοσή της, συνεπάγεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ακυρότητα της μεταγενέστερης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», καθότι η τελευταία δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ερείδεται σε νόμιμη και έγκυρη ολοκλήρωση του προκαταρκτικού σταδίου της διαδικασίας, ήτοι της έναρξης και πλήρους ενεργοποίησης της προβλεπόμενης στο Άρθρο 44Γ(1) προθεσμίας των 45 ημερών προς συμμόρφωση, η οποία, λόγω της ως άνω πλημμέλειας, δεν ενεργοποιήθηκε νομίμως.
[ 36 ]. Σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ(3), ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», που εκδίδεται δυνάμει του Άρθρου 44Γ(2), να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης σκοπούμενης πώλησης, για τους λόγους που καθορίζονται στις παραγράφους (α) έως (η) του ίδιου άρθρου. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την παράγραφο (γ), ως λόγος παραμερισμού προβλέπεται ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας καταβολής της οφειλής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, η οποία καθορίζεται από την προηγηθείσα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», όπως και εν προκειμένω, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί ανωτέρω.
[ 37 ]. Συναφώς, σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Παντέλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 01/12/2023, το ζήτημα κατά πόσο ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ισχυρίζονται ότι παρέλαβαν την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» χωρίς δέουσα και κανονική επίδοση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 44Γ(2), δεν επηρεάζει το δικαίωμά τους για καταχώριση έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 44Γ(3), για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», όπως και στην προκείμενη περίπτωση των Αιτητών.
[ 38 ]. Οι Αιτητές, στην προκείμενη περίπτωση, με δεδομένο το παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων γεγονός, όπως αυτό προκύπτει και από την παράγραφο 16 της προαναφερθείσας ένορκης δήλωσης του Ανδρέου και το σχετικό Τεκμήριο 8, ότι η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε σε αυτούς από ιδιώτη επιδότη στις 16/02/2026, η καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης στις 20/03/2026 ήταν εμπρόθεσμη, καθότι η σχετική προθεσμία των 45 ημερών έληγε στις 02/04/2026.
[ 39 ]. Τα ανωτέρω προδιαγράφουν και την κατάληξη του Δικαστηρίου αναφορικά με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση, χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξέτασης και κρίσης επί των λοιπών ζητημάτων που ήγειραν αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων. Ως εκ τούτου, η Αίτηση/Έφεση, για τους προαναφερθέντες λόγους, κρίνεται βάσιμη και η επιδίωξη παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» δικαιολογείται, στο μέτρο που οι σχετικοί λόγοι Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV και VII συνάδουν με το ανωτέρω σκεπτικό του Δικαστηρίου.
[ 40 ]. Αν και συνοπτικά, σε σχέση με ορισμένες από τις θέσεις που προώθησε ο συνήγορος της Καθ’ ης η Αίτηση, σημειώνεται ότι, ανεξαρτήτως του τύπου που χρησιμοποιήθηκε για την καταχώριση της Αίτησης/Έφεσης και της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας 1, καθώς και του κατά πόσο αυτός ήταν ο ορθός ή μη, η Καθ’ ης η Αίτηση είχε πλήρη γνώση των θέσεων και εισηγήσεων των Αιτητών, τόσο μέσω των διατακτικών της Αίτησης/Έφεσης όσο και μέσω των προβαλλόμενων λόγων, αλλά και μέσω της ένορκης μαρτυρίας της Αιτήτριας 1.
[ 41 ]. Υπό τις περιστάσεις, η Καθ’ ης η Αίτηση είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει πλήρως τις θέσεις της μέσω της ένστασής της και της ένορκης δήλωσης του μάρτυρα Ανδρέου, και δεν μπορεί να λεχθεί ότι τα δικαιώματά της, και ιδίως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, έχουν επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο.
[ 42 ]. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί μη συνένωσης του Εφόρου Φορολογίας ως αναγκαίου διαδίκου, λόγω της εξασφάλισης που αυτός διατηρεί επί των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι, πέραν του ότι τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει από τις διατάξεις του Άρθρου 44Γ(3), από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι οι Αιτητές κοινοποίησαν την Αίτηση/Έφεση στον Έφορο Φορολογίας σε εύλογο χρόνο πριν από την ακρόαση. Ο Έφορος Φορολογίας, παρότι δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία για λόγους που ο ίδιος επέλεξε, είχε γνώση της υπόθεσης και δεν προέβη σε οποιοδήποτε διάβημα. Εν πάση περιπτώσει, το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας δεν θα μπορούσε να επηρεάσει τη νομική του θέση ως εξασφαλισμένου πιστωτή, ώστε να τίθεται βάσιμα ζήτημα συνένωσής του ως αναγκαίου διαδίκου.
[ 43 ]. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η Αίτηση/Έφεση κρίνεται βάσιμη ως προς του λόγους έφεσης Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV και VII στο μέτρο που αυτοί συνάδουν με το ανωτέρω σκεπτικό του Δικαστηρίου οι οποίοι επιτυγχάνουν και, ως εκ τούτου, εκδίδεται δυνάμει του Άρθρου 44Γ(3) του Νόμου 9/1965 διάταγμα παραμερισμού της έγγραφης ειδοποιήσεως ημερομηνίας 09/01/2026 κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, την οποία η Καθ’ ης η Αίτηση, Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, εξέδωσε σε σχέση με τους Αιτητές, Λαζάρου Παππουτα Χριστίνα και Ανδρέου Παππούτα Γεώργιο. Με την εν λόγω ειδοποίηση, η Καθ’ ης η Αίτηση γνωστοποίησε την πρόθεσή της να προβεί σε πώληση, μέσω ηλεκτρονικού συστήματος πλειστηριασμού, στις 28/04/2026 και ώρα 10:00 π.μ., των ενυπόθηκων ακινήτων: (α) με αριθμό εγγραφής: 0/5684, φύλλο/σχέδιο/τμήμα: 38/15/0, τεμάχιο: 410, μερίδιο: 1/1, είδος: χωράφι, ελιές 1, κοινότητα: Καλό Χωριό Ορεινής, Επαρχία Λευκωσίας και (β) με αριθμό εγγραφής: 0/5683, φύλλο/σχέδιο/τμήμα: 38/15/0, τεμάχιο: 409, μερίδιο: 1/1, είδος: χωράφι, ελιές 1, κοινότητα: Καλό Χωριό Ορεινής, Επαρχία Λευκωσίας·, τα οποία έχουν υποθηκευθεί δυνάμει της Υποθήκης αρ. Υ7762/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» ως άνω, επιφέρει ακύρωση του προγραμματισθέντος πλειστηριασμού και διακόπτει τη διαδικασία εκποίησης που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965.
[ 44 ]. Κατ’ ακολουθία, τα έξοδα διαδικασίας ποσού €3.450, πλέον €655,50 Φ.Π.Α., πλέον €203,50, όπως κατά την ακρόαση της Αίτησης/Έφεσης συνοπτικά υπολογίστηκαν και συμφωνήθηκαν από τους συνηγόρους ως εύλογα και δίκαια υπό τις περιστάσεις, εγκρίνονται από το Δικαστήριο ως τέτοια και επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και κατά της Καθ’ ης η Αίτηση.
Υπογραφή: ____________________
Μιχάλης Γ. Λοΐζου, Α. Ε. Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο