(i)           να αποφευχθεί η πρόκληση αμηχανίας στον Αιτητή (to prevent the defendant from being embarrassed), ή/και

(ii)          για να αποφευχθούν τα έξοδα στα οποία θα υποβληθεί ο Αιτητής σε μία διαδικασία σε επίπεδο Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστηρίου, στην οποία έχει προστεθεί κακόπιστα, λανθασμένα ή/και παράτυπα.

Γ. Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται ή/και διαγράφεται ή/και παραμερίζεται ή/και ακυρώνεται εναντίον του Αιτητή το Έντυπο Απαίτησης, ή/και οιοδήποτε άλλο δικαστικό έγγραφο ή/και αίτηση ή/και δικόγραφο κατατέθηκε στο πλαίσιο του Έντυπου Απαίτησης ή/και όλων των απορρεόντων απ’ αυτό δικαστικών διαβημάτων, ως παράτυπο ή/και ανεπίτρεπτο ή/και αντίθετο με την νομολογία ή/και ως νόμω και ουσία αβάσιμο.  

Δ. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται (set aside) και/ή να ακυρώνεται και/ή να διαγράφεται (strike out) η επίδοση του Εντύπου Απαίτησης ή/και οιοδήποτε άλλο δικαστικό έγγραφο ή/και αίτηση ή/και δικόγραφο κατατέθηκε στο πλαίσιο του Έντυπου Απαίτησης ή/και όλων των απορρεόντων απ’ αυτό δικαστικών διαβημάτων, προς τον Εναγόμενο 3 / Αιτητή.

Ε. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλονται οποιεσδήποτε και όλες οι εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίες (stay of proceedings) σε σχέση ή/και αναφορικά ή/και απορρεόντων από το Έντυπο Απαίτησης, εναντίον του Εναγόμενου 3 / Αιτητή μέχρι την εκδίκαση της παρούσης

ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη ή/και περαιτέρω ή/και παρεπόμενο διάταγμα ή/και θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις.

Α.Η αίτηση είναι πρόωρη, καθότι καταχωρήθηκε πριν από την Έκθεση Απαίτησης, η οποία συνιστά την αποκλειστική πηγή αναζήτησης εύλογης αιτίας αγωγής και έλλειψη της κατά την καταχώρηση της αίτησης, αποστερεί την αίτηση από το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο και την καθιστά απαράδεκτη και πρέπει να την οδηγήσει σε απόρριψη.

Άνευ επηρεασμού του πιο πάνω λόγου:

Β.Το έντυπο απαίτησης αποκαλύπτει εύλογη αιτία και καλή βάση αγωγής και σε καμία περίπτωση δικαιολογείται η απόρριψη του χωρίς τη διεξαγωγή δίκης.

Γ.Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η κείμενη νομοθεσία και νομολογία για την απόρριψη / ακύρωση / διαγραφή της Απαίτησης και/ή του ονόματος του Αιτητή από την Απαίτηση.

Δ.Οι Καθ’ ων / Ενάγοντες προωθούν διαφορετικά αγώγιμα δικαιώματα εναντίον των Εναγόμενων και αξιώνουν αποζημιώσεις εναντίον τους αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. 

Ε.Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή ενοχλητική και καταχωρήθηκε με σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης ημερ.25.6.24 και/ή την  αναστολή τυχόν ενδιάμεσων διαταγμάτων ήθελαν εκδοθεί στο μεταξύ

ΣΤ.Η αίτηση επηρεάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Καθ’ ων / Εναγόντων να προσφύγουν στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων τους στην συγκεκριμένη διαφορά.

«Το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την διαγραφή οποιουδήποτε δικογράφου για τον λόγο ότι αυτό δεν αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε κάθε τέτοια περίπτωση ή στην περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση καταδεικνύεται από τα δικόγραφα να είναι επιπόλαιη και ενοχλητική το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την αναστολή ή την απόρριψη της αγωγής ή να εκδώσει απόφαση αναλόγως όπως θεωρήσει δίκαιο».   

Ο Θεσμός 3 της Διάταξης 27 των παλαιών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας είναι πανομοιότυπος με τον θεσμό 4 της Διάταξης 25 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών.  Σύμφωνα με το Αγγλικό σύγγραμμα Annual Practice του 1958 η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο με τον πιο πάνω κανονισμό ασκείται μόνο σε εμφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις και αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή ότι η διαδικασία είναι επιπόλαιη και ενοχλητική (frivolous and vexatious).  Η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από τον πιο πάνω θεσμό ασκείται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν χωρεί αμφιβολία.  Η διαγραφή δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd (1991) 1 ΑΑΔ 246, Nur Celik Sanayi Ve Ticaret A.A. κ.α. ν. Το Πλοίο Marwa M κ.α. (2003) 1 ΑΑΔ 1159 και Nagle v. Feilden (1966) 1 All E R 689).  Δεν διατάσσεται διαγραφή δικογράφου εκτός αν αυτό είναι τόσο ανυπόστατο (demurrable) ώστε να μην δύναται να διασωθεί ούτε με διαταγή για τροποποίησή του (Βλ. σελίδα 574 υπό τον τίτλο: «Scope of this Rule»).  Στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και Άλλων (2004) 1(Γ) ΑΑΔ 1852 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι με την Δ.27, θ.3 των Θεσμών της Πολιτικής εξετάζεται από το Δικαστήριο η εγκυρότητα του δικογράφου.  Στην υπόθεση In Re Pelmaco Development Ltd (1991) 1 ΑΑΔ 246, που πιο πάνω μνημονεύεται, λέχθηκε ότι η διαπίστωση κατά πόσο η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου.  Γι’ αυτό όχι μόνο το πρωτόδικο Δικαστήριο αλλά και το Εφετείο είναι σε θέση να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με την δικαιϊκή υπόσταση δικογράφου.

Αίτηση δυνάμει του πιο πάνω θεσμού μπορεί να υποβληθεί πριν την καταχώρηση της Υπεράσπισης, όχι, όμως, πριν την παράδοση της Έκθεσης Απαίτησης.  Πριν την παράδοση της Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορεί να διαταχθεί αναστολή της διαδικασίας δυνάμει του επικαλούμενου θεσμού.  Και αυτό είναι λογικό αφού όταν γίνεται επίκληση του δεν επιτρέπεται η προσαγωγή μαρτυρίας και το θέμα κρίνεται από το Δικαστήριο μόνο υπό το φως των ισχυρισμών που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης (Βλ. Annual Practice του 1958, σελ. 575 υπό τους τίτλους: «Application» και «No reasonable cause of action»).    

Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο υπό συζήτηση κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που ένα δικόγραφο κρινόμενο και ιδωμένο μέσα από τους ισχυρισμούς και μόνο που εκτίθενται σε αυτό είτε δεν αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα, είτε αποκαλύπτει μια διαδικασία, απαίτηση ή υπεράσπιση, επιπόλαιη και ενοχλητική (frivolous and vexatious). 

Υπό το φως των πιο πάνω και αφ’ ης στιγμής η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης ορθά η πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση διατείνεται ότι το αίτημα είναι πρόωρο και, επομένως, έκθετο σε απόρριψη.  Η μεταγενέστερη καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης δεν σώζει τα πράγματα.  Η αίτηση θα πρέπει να κριθεί στην βάση των δεδομένων που υπήρχαν κατά τον χρόνο καταχώρησης της.  Σε σχέση με το τελευταίο δεν διατυπώθηκε διάφορη άποψη από την πλευρά του Αιτητή.  Αυτό που διατυπώθηκε είναι ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να παραμένει άπρακτος για 9 μήνες μέχρι να καταχωρηθεί και επιδοθεί σε αυτόν η Έκθεση Απαίτησης ενώ έτρεχαν ενδιάμεσες διαδικασίες.  Το επιχείρημα δεν μπορεί να έχει απήχηση καθότι η νομολογιακή επιταγή για καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορεί να παρακαμφθεί.  Σημειώνεται, επίσης, ότι ο επικαλούμενος Κανονισμός δεν δίδει στο Δικαστήριο την εξουσία να διαγράψει ή να ακυρώσει το έντυπο απαίτησης.  Ούτε να διαγράψει το όνομα διαδίκου από το έντυπο απαίτησης.  Ο επικαλούμενος Κανονισμός δίδει στο Δικαστήριο την εξουσία να διαγράψει ή να ακυρώσει δικόγραφο. 

Η πλευρά του Αιτητή ισχυρίζεται ότι δεν ήταν απαραίτητη η καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης πριν την υποβολή της υπό κρίση αίτησης επειδή η ανυπαρξία εύλογης αιτίας έγερσης απαίτησης είναι έκδηλη από το έντυπο απαίτησης.  Σύμφωνα με την πλευρά του Αιτητή το έντυπο απαίτησης και η αίτηση των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 25.6.24 καταδεικνύουν «πλήρως το πραγματικό υπόβαθρο της απαίτησης και τη βάση της, ήτοι τα δήθεν δικαιώματα των Εναγουσών τα οποία απορρέουν από τις κατ’ ισχυρισμό Μισθώσεις … και τον τερματισμό τους από τον Π/Δ…».  Ισχυρίζεται, επίσης, ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία έγερσης απαίτησης εναντίον του Αιτητή καθότι οι ενέργειες που καταλογίζονται σε αυτόν έλαβαν χώρα ενώ αυτός ενεργούσε υπό την ιδιότητα του Π/Δ δυνάμει των εξουσιών που είχε από τους όρους των ομολόγων στην βάση των οποίων διορίσθηκε.  Σύμφωνα με Αγγλική Νομολογία την οποία η πλευρά του Αιτητή επικαλέσθηκε για τον πιο πάνω λόγο ο Αιτητής δεν υπέχει προσωπική ευθύνη οπότε και τις συνέπειες από τυχόν λάθη ή παραλείψεις του δεν τις επωμίζεται αυτός προσωπικά, αλλά οι εταιρείες.  Οπότε η συνένωση του στην αγωγή είναι λανθασμένη.  Στην αντίπερα όχθη η πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση διατείνεται, πρώτο, ότι ο Αιτητής ενάγεται υπό την προσωπική του ιδιότητα άσχετα αν στον τίτλο της αγωγής αναφέρεται η ιδιότητα του Π/Δ και, δεύτερο, το ότι στον τίτλο της αγωγής αναφέρεται η ιδιότητα του Π/Δ δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της απαίτησης. 

Δεν είμαι διατεθειμένος να λάβω υπόψη μου την αίτηση ημερομηνίας 25.6.24.  Η εν λόγω αίτηση δεν υπέχει την μορφή δικογράφου και δεν εξομοιώνεται με τις έγγραφες προτάσεις.  Όσον αφορά στο έντυπο απαίτησης υποδεικνύεται ότι ό,τι σε αυτό μόνο αναφέρεται είναι η φύση της απαίτησης και οι αξιωμένες θεραπείες.  Συγκεκριμένα παράβαση σύμβασης από μέρους των εταιρειών και «αμέλεια ή/και παράβαση καθήκοντος καλής πίστης (good faith) και δέουσας επιμέλειας (due diligence) εναντίον του εναγόμενου 3 έναντι των εναγόντων που έχουν συμφέρον στην εναπομένουσα περιουσία των εναγόμενων 1 και 2 και/ή είναι πιστωτές των εναγόμενων 1 και 2».  Δεν παρατίθενται τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η φύση της απαίτησης.  Χωρίς αυτά δεν μπορεί να αποφασισθεί αν υπάρχει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή αιτία έγερσης απαίτησης.  Το Δικαστήριο δεν μπορεί να θεωρήσει ως δεδομένο ότι ο Αιτητής ενάγεται για λάθη ή παραλείψεις που έκανε υπό την ιδιότητά του ως Π/Δ.  Όπως ανωτέρω αναφέρθηκε η βάση της αγωγής εναντίον του αποκρυσταλλώνεται μόνο μέσω της Έκθεσης Απαίτησης.  Μόνο μέσω της Έκθεσης Απαίτησης μπορεί να διαπιστωθεί υπό ποια ιδιότητα ενάγεται, αν ενάγεται υπό την ιδιότητά του ως Π/Δ ή υπό την προσωπική ή οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα του.  Αν ενάγεται υπό την προσωπική του ιδιότητα η αναφορά της ιδιότητας του στον τίτλο της αγωγής, φρονώ, πως δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της απαίτησης. 

Οι υποπαράγραφοι (β) και (γ) του Μέρους 3.3.2 των Κανονισμών προνοούν για την διαγραφή δικογράφου όταν αυτό συνιστά κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας ή διαφορετικά ενδέχεται να παρεμποδίσει την δίκαιη διεκπεραίωση της διαδικασίας ή όταν υπήρξε παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα.  Αφ’ ης στιγμής κατά τον χρόνο υποβολής της υπό κρίση αίτησης δεν υπήρχε καταχωρημένη Έκθεση Απαίτησης θεωρώ πως δεν υπάρχει πεδίο εφαρμογής ούτε και για τις υποπαραγράφους (β) και (γ). 

Υποδεικνύονται επιπρόσθετα τα ακόλουθα.  Αναφορικά με την υποπαράγραφο (β) υποδεικνύεται ότι στην γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων του Αιτητή δεν γίνεται συσχέτιση της ισχυριζόμενης υπάρχουσας κατάχρησης με δικόγραφο στην αγωγή.  Σύμφωνα με την πλευρά του Αιτητή η κατάχρηση συνίσταται στο ότι ο Αιτητής δεν ενάγεται προσωπικά οπότε δια της συνένωσης του οι Καθ’ ων η αίτηση ζητούν διπλή αποζημίωση εναντίον των εταιρειών.  Η θέση αυτή δεν ενεργοποιεί την υποπαράγραφο (β).  Πρέπει το δικόγραφο το ίδιο να είναι καταχρηστικό για να ενεργοποιηθεί η υποπαράγραφος (β). 

Αναφορικά με την υποπαράγραφο (γ), φρονώ, πως αυτή δεν αναφέρεται σε επιλήψιμο δικόγραφο άσχετα αν στο τέλος της ημέρας δυνάμει της εν λόγω υποπαραγράφου διατάσσεται η διαγραφή δικογράφου, αλλά σε παραλείψεις διαδικαστικής φύσεως στα πλαίσια της εκκρεμοδικίας και, γενικά, στον τρόπο με τον οποίο έχει προωθηθεί η απαίτηση ή η υπεράσπιση, όπως στην περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με προθεσμίες που καθορίζονται από κανονισμούς ή διατάγματα.  Τίποτε τέτοιο δεν υποστηρίζεται να συντρέχει στην υπό εξέταση περίπτωση.  Τουναντίον η πλευρά του Αιτητή θεωρεί ότι συνιστά παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα εντός της υποπαραγράφου (γ) το ότι ο τίτλος της αγωγής είναι λανθασμένος.  Στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων του Αιτητή αναφέρεται ότι όχι μόνο οι εταιρείες έχουν στην ουσία εναχθεί διπλά – πρώτη παρατυπία – αλλά και ότι ο Αιτητής έχει εναχθεί ως ένας εναγόμενος υπό δυο διαφορετικές ιδιότητες – δεύτερη παρατυπία.  Φρονώ πως θέματα λανθασμένου τίτλου, κακής συνένωσης διαδίκου και διαγραφής δεν καλύπτονται από την υποπαράγραφο (γ) και, γενικά, δεν διέπονται από το Μέρος 3.3.2 των Κανονισμών.  Σχετική ως θέμα αρχής είναι η υπόθεση Mepa Underwriting Management Ltd και Άλλων v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων (1997) 1 ΑΑΔ 772.         

Ο λόγος ένστασης υπό παράγραφο Α ευσταθεί.  Η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει.  Η υπό κρίση αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.

Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγουσών/Καθ’ ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόμενου 3/Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι άμεσα εισπρακτέα.

                                                                    (Υπ.) ..…..…………………………                                                                                                            

                                                                                   Π. Μιχαηλίδης, ΠΕΔ

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

Αναφορά: Διαγραφή Δικογράφου        

Subject: Civil / Other Actions / Interim