ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Αγωγή αρ.: 3548/2014
Mεταξύ:
THEMIS PORTFOLIO (H3) MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED
Εvάγουσα
-και-
1. Ιωάννα Κυπριανού Παπαδοπούλου
2. Νίκος Παπαδόπουλος
Εvαγόμενοι
-----------------------------------------------------
Αίτηση ημερομηνίας 11/9/2025 για διόρθωση απόφασης
Ημερομηνία: 8/7/2026
Εμφανίσεις:
Για την Ενάγουσα / Αιτήτρια: κ. Ι. Χατζηπαρασκευάς για C. D. Messios LLC.
Για τους Εναγόμενους 1 και 2 / Καθ’ ων η αίτηση: κα Μ. Μιχαήλ για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης & Σία ΔΕΠΕ.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Το Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση), στις 22/5/2023, κατόπιν συμφωνίας των μερών, εξέδωσε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €503.483,95 πλέον τόκους. Επιπλέον, εξέδωσε διάταγμα ως η παράγραφος 36Γ (α) της έκθεσης απαίτησης, ήτοι διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου 2 για την εκποίηση της υποθήκης με αρ. Υ4185/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου.
Με την επίδικη αίτηση της, η Αιτήτρια ζητά τη διόρθωση της απόφασης, κατά τρόπο ώστε να διαγραφεί η πρόταση «εναντίον του εναγόμενου αρ. 2 την εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό Υ4185/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου» και να αντικατασταθεί με την πρόταση «εναντίον των εναγόμενων αρ.1 και 2 την εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό Υ6539/11 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας».
Η θέση της Αιτήτριας είναι ότι μεταξύ των διαδίκων είχε συμφωνηθεί όπως δηλωθεί απόφαση στο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, για την έκδοση διατάγματος για την πώληση σε δημόσιο πλειστηριασμό της Υποθήκης με αριθμό Υ6539/11 ημερ. 03/06/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, όπως αυτό ζητείτο στο κλητήριο ένταλμα της αγωγής. Ως εκ τούτου, κατά την 22/5/2023, ημερομηνία εμφάνισής τους στο Δικαστήριο προς δήλωση της απόφασης, είχε λεχθεί και ζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η έκδοση διατάγματος για εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό Υ6539/11 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.
Παρά ταύτα, κατά την σύνταξη της απόφασης, εκ παραδρομής, αντί να διατάσσεται η εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό Υ6539/11 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, διατάχθηκε η εκποίηση της Υποθήκης με αριθμό Υ4185/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Σε σχέση με την τελευταία, σημειώνει ότι το περιγραφόμενο ακίνητο στην Υποθήκη υπ’ αριθμό Υ4185/10 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, εκποίηση της οποίας επίσης ζητείτο με το κλητήριο ένταλμα της αγωγής, το 2017 είχε δοθεί έναντι χρέους και το προϊόν του DFAS (Debt for Asset Swap) κατατέθηκε σε άλλες υποχρεώσεις των Εναγόμενων, άσχετες με τη παρούσα. Συνεπώς, η εν λόγω υποθήκη ούτως ή άλλως από το 2017 δεν έχει οποιοδήποτε αντικείμενο και έχει απαλειφθεί.
Ως εκ των ανωτέρω, θεωρεί πως είναι αναγκαίο, δίκαιον και ορθό όπως γίνει διόρθωση της απόφασης του δικαστηρίου ημερομηνίας 22/5/2023 έτσι ώστε «να συνάδει με το αιτητικό που έχει συμπληρωθεί στο Κλητήριο Ένταλμα, με την πραγματική κατάσταση πραγμάτων και να συνάδει με τους όρους της μεταξύ των μερών συμφωνίας» και «να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη».
Οι Εναγόμενοι 1 και 2 / Καθ’ ων η αίτηση (στο εξής οι Καθ’ ων η αίτηση) αντέδρασαν στην αίτηση με την καταχώρηση ένστασης, προβάλλοντας 11 λόγους ένστασης.
Το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς τις θέσεις των δύο πλευρών, οι οποίες προκύπτουν τόσο από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση όσο και από τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν με άδεια του Δικαστηρίου, καθόσον αυτό δεν είναι αναγκαίο.
Η ουσία του πράγματος, έγκειται στο ότι κατά τη συγγραφή της απόφασης, το Δικαστήριο μελετώντας τη νομολογία επί του ζητήματος που απασχολεί, διαπίστωσε ότι η αίτηση επιβάλλεται να εξεταστεί από το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση.
Στην υπόθεση Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους (1993) 1 ΑΑΔ 179, αναφέρθηκε ότι:
« Ο όρος "γραμματικό λάθος" ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την απόφασή του το δικαστήριο επεδίκασε στην Αγωγή Αρ. 739/84 έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. Στη Sofocli ν. Leonidou (1988) 1 C.L.R. 583, 587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25 θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του [βλ. επίσης R. v. Cripps [1983] 3 All E.R. 72 (C.A.) ].
Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ' αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασής του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του.»
(έμφαση δοθείσα)
Η απόφαση ανωτέρω μνημονεύεται και στην Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ v. Γεώργιου Νεοφύτου (2009) 1 ΑΑΔ 557, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
« Εξετάσαμε με προσοχή όλα τα ενώπιον μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η αίτηση είναι ορθό και δίκαιο να εγκριθεί, κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας που παρέχεται από τη Δ.25 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αλλά και κατά την άσκηση της σχετικής συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου. Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι, σύμφωνα με την προαναφερόμενη δικονομική πρόνοια αλλά και τη σχετική συμφυή εξουσία του δικαστηρίου, είναι επιτρεπτή η προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου απόφασης στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (Δέστε: Γεωργίου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (1999) 1 Α.Α.Δ. 1043, Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους (1993) 1 Α.Α.Δ. 179 και E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manuf. Ltd (1999) 1 Α.Α.Δ. 443).
Σύμφωνα με τη Δ.25 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Δ.28 θ.11, το δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία δηλαδή για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (Δέστε: Σιβιτανίδης (ανωτέρω)).
Η αντίστοιχη αγγλική πρόνοια (Δ.28 θ.11) αλλά και η συμφυής εξουσία του δικαστηρίου να διαφοροποιεί τα δικά του διατάγματα με σκοπό την περαιτέρω διευκρίνιση της έννοιας τους ώστε να καθίστανται απόλυτα σαφή, χρησιμοποιήθηκαν από τα αγγλικά δικαστήρια σε σειρά αποφάσεων τους. Χρήσιμη αναφορά, σε υποθέσεις όπου ασκήθηκε αυτή η εξουσία, μπορεί να γίνει, στις εξής αποφάσεις: Re Roper, 45 Ch. D. 226, η οποία αφορούσε οδηγίες ως προς έξοδα, Re Inchcape, 1942 Ch. 394, η οποία επίσης αφορούσε οδηγίες ως προς τα έξοδα, Armitage v. Parsons, 1908 2 Κ.Β. 410, η οποία αφορούσε στη διόρθωση υπερβολικού ποσού εξόδων και Doswell v. Norton, 18 T.L.R. 228, η οποία αφορούσε στη διόρθωση της κλίμακας των εξόδων. »
(έμφαση δοθείσα)
Η αίτηση για διόρθωση απόφασης θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί από διαφορετικό Δικαστήριο εν σχέσει με αυτό που την εξέδωσε, όμως θα πρέπει να συντρέχει καλός λόγος. Για παράδειγμα, στην Αναφορικά με την Αίτηση των MÜFLIS T. İMAR BANKASI T.A.S. İFLAS İDARESİ, Πολ. Αίτ. 149/2021, ημερ.20 Ιουλίου 2021, δόθηκε άδεια για καταχώρηση προνομιακού εντάλματος certiorari, καθώς θεωρήθηκε ότι η απόρριψη της αίτησης για διόρθωση από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, με το σκεπτικό ότι δεν μπορούσε να διορθώσει λάθος σε απόφαση άλλου Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το ότι δεν ήταν εφικτός ο χειρισμός της αίτησης διόρθωσης της απόφασης από την Δικαστή που την εξέδωσε, εφόσον εν τω μεταξύ είχε διοριστεί ως Δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο, δημιουργούσε συζητήσιμη υπόθεση. Στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης πάντως, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι η εξουσία διόρθωσης ασκείται κατ’ αρχήν από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε.
Εν προκειμένω, η Δικαστής που εξέδωσε την απόφαση της οποίας επιζητείται η διόρθωση είναι τοποθετημένη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και δεν συντρέχει κάποιος λόγος για να αποφασιστεί το ζήτημα από άλλο ή/και το παρόν Δικαστήριο.
Θα πρόσθετα δε εδώ, ότι στην παρούσα περίπτωση, έχοντας υπόψη τον τρόπο που είναι διατυπωμένο το πρακτικό, χωρίς οποιαδήποτε καταγραφή των δηλώσεων των συνηγόρων των μερών, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία ο χειρισμός του ζητήματος από τη Δικαστή που εξέδωσε την απόφαση και άκουσε τους διαδίκους, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις άσκησης της εξουσίας διόρθωσης και κατά πόσον η επίδικη απόφαση αποτυπώνει ή όχι την πραγματική πρόθεση του Δικαστηρίου.
Κατάληξη
Ως εκ των ανωτέρω, δίνονται οδηγίες όπως ο φάκελος τεθεί, δια του Πρωτοκολλητείου, ενώπιον της Δικαστού που εξέδωσε την επίδικη απόφαση, προκειμένου να επιληφθεί της αίτησης ημερομηνίας 11/9/2025.
(Υπ.) ……………..……..………….
Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ.
Πιστόν αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο