ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 210/26
Μεταξύ:
SUMPEL HOLDINGS LTD
Εναγόντων
-και-
1. GORDIAN HOLDINGS LTD
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ
Εναγομένων
Ενδιάμεση αίτηση ημ. 23/06/2026
Ημερομηνία: 21/07/2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές: κ. Παρπούνας
Για Καθ' ων η Αίτηση 1: κ. Λ. Παπαχαραλάμπους μαζί με κα Α. Μαυρικίου
Για Καθ' ων η Αίτηση 2: κα Μενοίκου
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (από έδρας)
Οι Αιτητές με Έντυπο αρ. 33, Αίτηση πριν από την έγερση απαίτησης επιζητούν μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή και/ή περαιτέρω αναστολή της μεταβίβασης και/ή της πώλησης και/ή της μετεγγραφής και/ή της αποξένωσης ακινήτων μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της αγωγής με αριθμό 1331/25, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Καταχώρησαν την ίδια μέρα ενδιάμεση αίτηση μονομερώς με ταυτόσημο με το ως άνω αιτητικό.
Η Αίτηση τους υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κύριου Μάριου Σοφιανού, ο οποίος εξουσιοδοτείται για αυτήν και αναφέρει ότι περί το 2006 η Αιτήτρια συμφώνησε με άλλη εταιρεία την αγορά των επίδικων ακινήτων. Κατέβαλε κάθε ποσό προς εξόφλησή τους, αλλά η αντισυμβαλλόμενη τους εταιρεία προφασιζόμενη δικαιολογίες δεν προχώρησε στη μεταβίβαση επ' ονόματι της Αιτήτριας των ακινήτων. Την 07/07/2025, έλαβαν επιστολή ημερομηνίας 09/05/2025 από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, που ειδοποιούν ότι είχε ξεκινήσει η διαδικασία εκποίησης. Από τότε προέβησαν σε διαδικασίες με απώτερο σκοπό την ακύρωση και απαγόρευση του δημόσιου πλειστηριασμού. Καταχώρησαν την Αγωγή 1331/25 και επισυνάπτουν την έκθεση απαίτησής τους σε αυτή. Εισηγούνται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, ενώ γνώριζαν την ύπαρξη των αγοραπωλητηρίων και των υποθηκών, δεν τους ενημέρωσαν για την ύπαρξη του χρέους και για την ύπαρξη της υποθήκης, με σκοπό να τους φέρουν προτετελεσμένων γεγονότων. Προχωρούν στις διαδικασίες εκποίησης καταχρηστικά και ως μέτρο εκφοβισμού για να ασκηθεί πίεση σε σχέση με την Αγωγή 1331/25. Σκοπός της αίτησής τους είναι η διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους επί των επίδικων ακινήτων.
Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, αντέδρασαν με μια σειρά λόγων ένστασης, τους οποίους ενδεικτικά θα αναφέρω και έγκεινται στην κατάργηση των δικαιωμάτων που έλκουν από την υποθήκη των επίδικων ακινήτων, συγκεκριμένα την υποθήκη με αριθμό Υ2029/2006. Εισηγούνται ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, ούτε προοπτική να δικαιούνται τις επίδικες θεραπείες. Οι συμφωνίες των αιτητών με τους αντισυμβαλλόμενους τους έχουν τερματιστεί και δεν υφίστανται πλέον δικαιώματα που να έλκονται από αυτές. Οι αιτητές, δεν έχουν προβεί σε πλήρη αποκάλυψη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων σε αυτό το στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους. Τέλος, εισηγούνται ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των αιτητών.
Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του κυρίου Αβραάμ Αδάμου. Εξηγεί το ιστορικό του πώς περιήλθαν ως ιδιοκτήτες της υποθήκης οι Καθ' ων η Αίτηση και καταγράφει το ιστορικό της υποθήκης αυτής. Σημαντικά είναι τα όσα αναφέρει για το ιστορικό των διαδικασιών που προηγήθηκαν. Ειδικότερα, αναφέρει ότι στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 3611/21, εκδόθηκε διάταγμα για εκποίηση της εν λόγω υποθήκης και την εν λόγω απόφαση επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5. Αναφέρεται στην υποχρέωση των αιτητών να προβούν σε δέουσα έρευνα πριν τη σύναψη σύμβασης με αντισυμβαλλόμενους, ούτως ώστε να ανεύρουν τα όποια εμπράγματα βάρη υφίστανται επ' αυτών, ενώ ισχυρίζεται ότι παρά την προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση, δεν τους παραδόθηκαν αποδείξεις πληρωμής καθώς η αγορά έγινε στη βάση αντιπραγματισμού.
Επίσης, σημαντικά είναι τα όσα αναφέρει για την Αγωγή 1331/25, και ότι στα πλαίσια αίτησης ημερομηνίας 26/09/2025, οι Αιτητές επιζητούσαν διάταγμα που να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια και/ή μέτρο προβλεπόμενο στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο που θα ισοδυναμούσε με εκποίηση ή πώληση των υπό κρίση ακινήτων. Ανάγνωση του Τεκμηρίου 6 και συγκεκριμένα στην τέταρτη σελίδα αυτού καταδεικνύει ότι η αξιούμενη από τους αιτητές απαγόρευση σε εκείνη την υπόθεση δεν περιοριζόταν στον πλειστηριασμό, αλλά εκτεινόταν και σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία εκποίησης ενδεχομένως να ενεργοποιείτο στο μέλλον. Προς τούτο είναι που υποστηρίζει ο κύριος Αδάμου, ότι οι αιτητές προβαίνουν σε κατάχρηση διαδικασίας, ότι δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια, αλλά και για τον λόγο της μη αποκάλυψης δέσμης επιστολών τις οποίες αποκαλύπτει ο ίδιος στα Τεκμήρια 10 έως 12. Στη συνέχεια επιχειρηματολογεί ως προς τις νομικές προεκτάσεις των ως άνω.
Η υπό εξέταση αίτηση σκοπό έχει την έκδοση ενδιάμεσων θεραπειών ως το άρθρο 32, του νόμου 14/60 θέτει. Είναι γνωστές οι αρχές που εφαρμόζονται για την επέλευση των τριών προϋποθέσεων του εν λόγω άρθρου, ήτοι, ως προς την κατάδειξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση που εν πολλοίς παραπέμπει στην αποκάλυψη αγώγιμου δικαιώματος. Την έννοια της ορατής πιθανότητας επιτυχίας που περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και την τρίτη προϋπόθεση της απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Τέλος, το Δικαστήριο εξετάζει το ισοζύγιο της ευχέρειας.
Κρίνω ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για μια σειρά από λόγους. Αρχικά και όπως παρέπεμψαν οι Καθ' ων η Αίτηση στο πλαίσιο άλλης αγωγής έχει αποφασιστεί η εκποίηση των επίδικων ακινήτων, έστω εναντίον άλλων διαδίκων. Αυτό το διάταγμα δημιουργεί συνέπειες in rem, επί ακινήτου, τις οποίες το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει. Τυχόν έκδοση των επίδικων διαταγμάτων θα απόληγε στην έκδοση αντιφατικών διαταγμάτων ισότιμων Δικαστηρίων, αφού επιχειρείται η παύση των διαδικασιών πώλησης, όπως διατάχθηκαν από άλλο ομοβάθμιο δικαστήριο. Όπως έχει νομολογηθεί στην CVCIGP II Ukraine Investment Ltd και Άλλη (2013) 1 ΑΑΔ 10, το Δικαστήριο θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις περιπτώσεις ύπαρξης συγκρουσιακών προνοιών ή αντιφατικότητας μεταξύ των αποφάσεων ισότιμων Δικαστηρίων. Αυτή η ενέργεια αποτελεί μιας μορφής υπέρβασης εξουσίας που ενδεχομένως εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης. Τόσο στην ως άνω απόφαση όσο και στη Richie κ.ά. (2008) 1(Α) A.A.Δ.639, εκδόθηκαν certiorari με τα οποία ακυρώθηκαν εκδιδόμενα διατάγματα.
Περαιτέρω, την απόφαση αυτή με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση, αλλά και απόφαση άλλου ομοβάθμιου μου Δικαστηρίου από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή, η οποία αποφασίζει μετά από αίτηση των εδώ αιτητών για διαβήματα μελλοντικά όπως και εδώ αξιώνεται, δεν την αποκάλυψαν οι αιτητές. Η τελευταία απόφαση πέραν του ότι εν πολλοίς αποφασίζει ότι ζητείται να αποφασιστεί και στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αίτηση στο πλαίσιο της αγωγής, την οποία προσπαθούν με την αίτησή τους οι αιτητές να διαφυλάξουν, ήτοι, να ανασταλούν οι ενέργειες εκποίησης μέχρι εκείνη να εκδικαστεί. Κρίνεται λοιπόν ότι αυτό το διάβημά τους αποτελεί ουσιώδες γεγονός, το οποίο όφειλαν να αποκαλύψουν. (Favero General Trading Ltd και άλλοι ν. Medousa Constructrions Ltd (2012) 1 ΑΑΔ 2476).
Ακόμα ένα ανυπέρβλητο πρόβλημα αποτελεί ότι το αιτητικό της κυρίως αίτησης τους είναι ταυτόσημο με το αιτητικό της ενδιάμεσης. Όπως έχει νομολογηθεί, δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos [1969] 1 C.L.R. 578). Εξουσία, υπέρ της έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων, πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και εκεί όπου η ανάγκη και η φύση της υπόθεσης επιβάλλει, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας (Σταυράκης Χάρης και Άλλος ν. Δήμου Λευκωσίας [2015] 1 ΑΑΔ 731). Εδώ οι αιτητές επιχείρησαν να προβούν σε αίτηση, «γενική αίτηση», όπως τη χαρακτήρισε ο συνήγορος τους με συγκεκριμένο σκοπό. Απόφανση στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο για αιτητικό ταυτόσημο με αυτό που αξιώνουν ουσιαστικά θα αποφάσιζε και την τελική θεραπεία αυτών.
Τέλος, ιδιαίτερο προβληματισμό δημιουργεί στο Δικαστήριο το δεδομένο ότι αποφασίστηκε να καταχωρηθεί αίτηση πριν την έγερση αγωγής με έντυπο αριθμός 33. Κατά τις διευκρινίσεις που ζήτησε το Δικαστήριο, δεν διαφάνηκε να προκύπτει σκοπός καταχώρησης στον μέλλον αγωγής εναντίον οποιουδήποτε, αφού αφενός υφίσταται αγωγή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και αφετέρου, όπως δηλώθηκε δεν υπάρχει πρόθεση καταχώρησης αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2, του Κτηματολογίου. Συνεπώς, το διάβημα που επιλέγηκε είναι αμφίβολο αν είναι το κατάλληλο σε σχέση με τα περιστατικά της υπόθεσης, χωρίς να αποφαίνομαι για το εν λόγω ζήτημα τελικώς.
Συμφωνώ επίσης με τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν καταδείχθηκε η όποια ανεπανόρθωτη βλάβη που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, όπως άλλωστε αποφασίστηκε και στην ενδιάμεση αίτηση της αγωγής 1331/25, από τον Δικαστή Πασχαλίδη.
Στη βάση των ως άνω, η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των αιτητών ως ο συνοπτικός υπολογισμός των οποίων προβαίνει το Δικαστήριο και δεδομένου ότι δεν έχουν καταχωρηθεί κατάλογοι εξόδων, ύψους €600, καταβλητέα αμέσως. Η κυρίως αίτηση ορίζεται για οδηγίες την 04/11/2026 στις 08:15.
( Υπ.).................................................
Α. Λουκά, Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο