ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης : 3/2023
Αναφορικά με την Ανδρούλα Κωστή Φώτη (Α.Δ.Τ. [ ]), από την Αμμόχωστο
---------------------------------
Ημερομηνία: 18 Αυγούστου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτητή: κ. Παπαθεοδώρου για Αλεξάνδρου & Παπαθεοδώρου Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Χατζηκωνσταντή για Γ. Φ. Πιττάτζιης Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Αίτηση ημερ.29/05/2026 για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης
Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 11/03/2026 έτσι ώστε να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί που παρατίθενται στην κταχωρισθείσα Ένσταση ημερ. 20/04/2026.
Ως νομική βάση της αίτησης καταγράφονται οι Δ.38, Δ.39 θ.θ. 1-29, Δ.48 θ.θ. 1- 4 και 7-13, Δ.59 και Δ.54 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Άρθρο 30 του Συντάγματος, τα άρθρα 9, 14, 15, 20, 21, 23, 70, 90 και 93 καθώς και το Πρώτο Παράρτημα του περί Πτωχεύσεως Νόμου, οι περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί, ο περί του Τμήματος Αφερεγγυότητας και Συναφών Θεμάτων Νόμος, Ν.68(Ι)/2020, η Νομολογία, το Κοινοδίκαιο, οι αρχές της Επιείκειας καθώς και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης καταγράφονται στην ένορκη δήλωση της κας Θεμιστοκλέους, Λειτουργού στο Τμήμα Αφερεγγυότητας, η οποία τα γνωρίζει ως εκ της θέσεως της. Ισχυρίζεται ότι επιζητείται η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση ισχυρισμών που καταχωρίστηκαν στην Ένσταση που αφορά την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 11/03/2026. Σκοπός της καταχώρισης είναι να απαντηθούν, με την παράθεση των πραγματικών γεγονότων και των θέσεων του Αιτητή, οι ισχυρισμοί που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Κωστάκη Μουτσουρή, ημερ. 20/04/2026 οι οποίοι, κατά τον ισχυρισμό της, αλλοιώνουν το πραγματικό υπόβαθρο και επιχειρούν να εκτροχιάσουν και επεκτείνουν τα επίδικα θέματα της αίτησης. Υποστηρίζει ότι τα γεγονότα που περιγράφονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι απαραίτητα έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη εικόνα των γεγονότων που αφορούν την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 11/03/2026. Προωθεί τη θέση ότι αν δεν παραχωρηθεί η αιτούμενη άδεια θα επηρεαστούν αρνητικά τα δικαιώματα του Αιτητή.
Είναι ο δικός της ισχυρισμός ότι η αναγκαιότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προέκυψε μετά την καταχώριση της Ένστασης της Πτωχεύσασας, η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Μουτσουρή, ο οποίος καταγράφει σειρά από αβάσιμους και άσχετους ισχυρισμούς οι οποίοι χρήζουν απάντησης. Υποστηρίζει ότι υπάρχει καλός λόγος που δικαιολογεί την παραχώρηση της άδειας αφού με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα τεθούν γεγονότα και μαρτυρία, η οποία θα οδηγήσει στο να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα όλων των ουσιωδών δεδομένων για να μπορέσει να εξετάσει και να αποφασίσει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος που ζητείται στην αίτηση ημερ. 11/03/2026.
Προωθεί την άποψη ότι δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της Πτωχεύσασας στην οποία δόθηκε δικαίωμα να καταχωρίσει ένσταση και να προβάλει τους ισχυρισμούς της. Παράλληλα υποστηρίζει ότι η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν θα προκαλέσει οποιανδήποτε καθυστέρηση στην εκδίκαση της αίτησης ημερ. 11/03/2026. Ισχυρίζεται ότι τα όσα καταγράφονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν μπορούσαν να περιληφθούν στην αρχική ένορκη δήλωση αφού κατά κανόνα η συγκεκριμένη αίτηση καταχωρείται μονομερώς και το αιτούμενο διάταγμα εκδίδεται κατά την απόλυτη κρίση και εξουσία του Δικαστηρίου χωρίς να απαιτείται η επίδοση της συγκεκριμένης αίτησης στον εκάστοτε πτωχεύσαντα. Όμως στην αίτηση ημερ. 11/03/2026 δόθηκε δικαίωμα στην Πτωχεύσασα να εμφανιστεί και να καταχωρίσει ένσταση με αποτέλεσμα να θέσει διάφορους ισχυρισμούς οι οποίοι κατά το μεγαλύτερο τους μέρος είναι άσχετοι με την υπό κρίση διαδικασία. Καταλήγει, ότι υπάρχει καλός λόγος για τον οποίο να επιτραπεί η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με Ένσταση στην οποία καταγράφηκαν δώδεκα (12) λόγοι ενστάσεως, επαναλαμβανόμενοι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου που να δικαιολογεί την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι τα γεγονότα και τα στοιχεία που επικαλείται ο Αιτητής όφειλε να τα παραθέσει στην αρχική ένορκη δήλωσή του, ότι επιχειρεί να εισάξει μαρτυρία και ισχυρισμούς που ήταν γνωστοί στον ίδιο κατά την ημερομηνία καταχώρισης της αρχικής αίτησης, ότι είχε υποχρέωση να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα κατά την καταχώριση της αρχικής ένορκης δήλωσης του, ότι η παραχώρηση άδειας θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάφορη καταπάτηση των συνταγματικών δικαιωμάτων της Πτωχεύσασας, ότι η Πτωχεύσασα δεν θα έχει το δικαίωμα να απαντήσει στους ισχυρισμούς που θα προβληθούν από τον Αιτητή στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ότι η αίτηση είναι παράτυπη, καταχρηστική, γενική, αόριστη και αβάσιμη, ότι τυχόν έγκριση της θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Πτωχεύσασα και ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος ότι είναι δίκαιο και θεμιτό και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί η συγκεκριμένη άδεια.
Η νομική βάση της Ένστασης είναι πανομοιότυπη με αυτή της Αίτησης και το Δικαστήριο δεν προτίθεται να την επαναλάβει.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της Ένστασης παρατέθηκαν από τον κ. Μουτσουρή, δικηγόρο και σύζυγο της Πτωχεύσασας. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα η Πτωχεύσασα έχει σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας τα οποία την καθιστούν μόνιμα κλινήρη και γι΄ αυτό έχει εξουσιοδοτήσει τον ίδιο, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα, όπως καταρτίσει τη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση. Προωθεί τη θέση ότι ο Αιτητής επιχειρεί να εισάξει μαρτυρία ή/και ισχυρισμούς που ήταν γνωστοί σ’ αυτόν κατά την ημερομηνία καταχώρισης της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση με σκοπό να αποστερήσει από την Καθ΄ ης η αίτηση το δικαίωμα της να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Υποστηρίζει ότι η κα Θεμιστοκλέους είχε ενημερωθεί για την απόφαση της Έφεσης Ε52/19, με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 11/11/2024, με την οποία ακυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση σε σχέση με τις δόλιες μεταβιβάσεις και διατάχθηκε η επανεκδίκαση της υπόθεσης. Παρά την απόφαση του Εφετείου στην Έφεση Ε52/19 η Gordian Holdings Ltd και η Themis δεν επανέγγραψαν επ΄ ονόματι των παιδιών της Πτωχεύσασας τα 14 ακίνητα που αφορούσαν την έφεση. Υποστηρίζει ότι ο Αιτητής καθυστέρησε υπέρμετρα, αφού είχε την ευκαιρία να προσάγει τα γεγονότα που παραθέτει στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση κατά τον χρόνο καταχώρισης της αρχικής αίτησης διότι τα συγκεκριμένα γεγονότα ήταν γνωστά σε αυτόν. Κατά τη δική του άποψη ο αιτητής προσπαθεί να επανορθώσει παραλήψεις της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και να μεταβάλει και αλλοιώσει, εκ των υστέρων, τα γεγονότα στα οποία στήριξε την αίτησή του. Επιπρόσθετα, προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
Υποστηρίζει ότι η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε αυτό το στάδιο, θα έχει ως αποτέλεσμα να καταπατηθούν παράφορα τα συνταγματικά δικαιώματα της Καθ΄ ης η αίτηση και θα ήταν άδικο και άνισο να παραχωρηθεί η συγκεκριμένη άδεια. Προωθεί τη θέση ότι τόσο ο Αιτητής όσο και η Gordian Holdings Ltd ήταν ενήμεροι για τις θέσεις της Πτωχεύσασας, για το διάταγμα πτώχευσης καθώς και για το αποτέλεσμα της Έφεσης στην απόφαση της πτώχευσης. Υποστηρίζει ότι η απόφαση για τις ισχυριζόμενες δόλιες μεταβιβάσεις ανατράπηκε από το Εφετείο και τόσο ο Αιτητής όσο και οι Πιστωτές θα πρέπει να την εφαρμόσουν. Η εφαρμογή της συγκεκριμένης απόφασης έπρεπε να προηγηθεί όλων αυτών που ζητούνται από τον Αιτητή με την μονομερή αίτηση ημερ. 11/03/2026.
Κατά την δική του άποψη ο Αιτητής προσπαθεί να αφαιρέσει από την Πτωχεύσασα τα διασφαλισμένα, από το Σύνταγμα, δικαιώματά της. Παραδέχεται ότι η Πτωχεύσασα από την επίσημη καταχώρηση της Έκθεσης Κατάστασης τον Σεπτέμβρη του 2025 μέχρι και τον Μάρτη του 2026 δεν προχώρησε στη διαδικασία σύγκλισης της Πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ο Αιτητής είχε κρίνει ότι δεν ήταν σκόπιμο να συγκληθεί η Πρώτη Γενική Συνέλευση των Πιστωτών. Υποστηρίζει ότι το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τα δικαιώματα της Πτωχεύσασας και των παιδιών της, σε σχέση με τα 14 ακίνητα τα οποία μέχρι και σήμερα δεν έχουν μεταβιβαστεί στα παιδιά της. Καταλήγει, ότι ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος που τον βαραίνει και δεν έχει αποδείξει ότι είναι δίκαιο και θεμιτό, αλλά και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθούν οι θεραπείες τις οποίες ζητά.
Και οι δύο πλευρές διαβίβασαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες κατέγραψαν τις εκατέρωθεν θέσεις, οι οποίες βέβαια είναι εκ διαμέτρου αντίθετες.
Στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του Αιτητή προωθείται η θέση ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την καταχώρηση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, συγκεκριμένα η ανάγκη απάντησης σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς που καταγράφηκαν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση και δεν ήταν σε γνώση του Αιτητή κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης. Υποδεικνύεται ότι είναι αναγκαία η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για την αποκατάσταση της πραγματικής εικόνας των γεγονότων, αλλά είναι και ουσιώδης για την ορθή αξιολόγηση των ισχυρισμών που προωθούνται από την Πτωχεύσασα.
Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ΄ης η αίτηση ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, επιχειρεί να εισάξει γεγονότα που ήταν γνωστά σ αυτόν κατά την καταχώριση της αίτησης και σκοπούν στο να παρατεθεί επιχειρηματολογία σε σχέση με το γιατί δεν συντελέστηκε η Πρώτη Γενική Συνέλευση. Καταλήγει ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα αποστερήσει από την Καθ΄ης η αίτηση τα δικαιώματά της και θα της προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά.
Εξετάζοντας την ουσία της υπό κρίση αίτησης το θέμα της καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διέπεται από την Δ.48 θ.4(2) των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπως τροποποιήθηκε το 1999, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
« Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.».
Ανάγνωση της συγκεκριμένης δικονομικής πρόνοιας οδηγεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι πέραν της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δια κλήσεως ή την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ήτοι, δίδεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια, στην περίπτωση που καταδειχθεί «καλός λόγος» από τον διάδικο που το ζητά, όπως παράσχει άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4(2), είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Τι συνιστά «καλό λόγο» έχει ερμηνευθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (2016) 1 Α.Α.Δ. 2523, στην οποία επισημάνθηκε ότι:
««καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.».
Καθοδηγητικά είναι επίσης και τα όσα καταγράφονται επί του θέματος από τον έντιμο κ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Mathew Shaw κ.ά. ν. Depha Investment Bank Ltd Αρ. Αγ. 8869/05, ημερ. 28/02/2007:
«Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ...
Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ».
Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά ν. Ανδρέα Λεωνίδα (2010) 1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην σελίδα 199 διαβάζονται τα εξής:
« Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων - αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες - αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.».
Η παραχώρηση βέβαια άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως έχει κατ’ επανάληψη υποδειχθεί από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, θα πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με τη φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Ως έχει επιβεβαιωθεί στην Κώστα ν. Κώστα (2003) 1 Α.Α.Δ. 269, ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την φύση της ενδιάμεσης αίτησης ως επίσης με το είδος των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Βλ. επίσης Κωνσταντίνου Δημητριάδη ν. Gordian Holdings Ltd Πολ. Εφ. Αρ. Ε101/2022 ημερ. 05/03/2024.
Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας, την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Δεν παρέχεται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κάθε φορά που υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα. Έτσι, δεν παρέχεται άδεια εκεί όπου ο αιτητής επιθυμεί να επαναλάβει τους αρχικούς του ισχυρισμούς, να προβεί σε στείρα άρνηση ή απόρριψη των ισχυρισμών του αντιδίκου, να προβάλει νομική επιχειρηματολογία ή εκεί όπου επιχειρείται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας.
Είναι ζήτημα, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση και με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
Η υπό κρίση αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές και μη λησμονώντας ότι αφορά σε αίτηση, ημερ. 11/03/2026, για παροχή άδειας για σύγκλιση της Πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών της Πτωχεύσασας η οποία είχε καταχωριστεί μονομερώς και λόγω του ότι η Πτωχεύσασα είχε πληροφορηθεί, με κάποιο τρόπο, για την ύπαρξή της της δόθηκε άδεια ν’ ακουστεί. Τα γεγονότα από μόνα τους εισηγούνται ότι ο Αιτητής δεν είχε κατά νου την πιθανότητα καταχώρισης ένστασης. Δέον να σημειωθεί ότι το άρθρο 14 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 στο οποίο βασίζεται η αίτηση δεν προβλέπει για την καταχώριση αίτησης δια κλήσεως.
Θα πρέπει συνακόλουθα να εξεταστεί πρώτον, κατά πόσον ο Αιτητής επιδιώκει να συμπληρώσει ηθελημένα κενά στην αρχική ένορκη δήλωση που συνόδευσε την αίτηση για σύγκληση της Πρώτης Γενικής Συνέλευσης των Πιστωτών ή να αλλοιώσει την εικόνα που αρχικά δόθηκε στο Δικαστήριο. Δεύτερον, κατά πόσο οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί.
Το Δικαστήριο αναγιγνώσκοντας την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, Τεκμήριο 1, διαπιστώνει ότι το περιεχόμενο της συμπληρώνει το περιεχόμενο της αρχικής ένορκης δήλωσης αλλά συνάμα απαντά σε ισχυρισμούς που προωθούνται από την ίδια την Πτωχεύσασα στην Ένσταση που καταχώρησε. Υπενθυμίζεται δε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών. Όμως θα πρέπει το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, της ολοκληρωμένης παρουσίασης των γεγονότων στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο θα επιτρέψει την καταχώριση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
Θα πρέπει να σημειωθούν οι ακόλουθες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Πρώτον, ότι γίνεται γενικά και αόριστα επίκληση πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην Καθ΄ης η αίτηση, στην περίπτωση έγκρισης του αιτήματος. Η ανεπανόρθωτη ζημιά δεν καθορίστηκε. Επίσης προωθείται ισχυρισμός για παραβίαση των συνταγματικών της δικαιωμάτων. Δεν δηλώθηκαν ποια συνταγματικά της δικαιώματα παραβιάζονται. Η γενική προώθηση ισχυρισμών δεν μπορεί να υπερκεράζει την αναγκαιότητα παρουσίασης όλων των ουσιωδών γεγονότων στο Δικαστήριο.
Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά του Αιτητή το Δικαστήριο καταλήγει ότι έχει αποκαλυφθεί καλός λόγος για την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού τα όσα περιέχονται σ’ αυτήν αποτελούν απάντηση και/ή αμφισβήτηση και/ή παροχή διευκρινήσεων αναφορικά με συγκεκριμένους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση. Δεν διαπιστώνεται ότι μέσω της συμπερίληψης τους στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα αλλοιωθεί το υπόβαθρο των γεγονότων που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της πρώτης ένορκης δήλωσης της κας Θεμιστοκλέους, αλλά, αντίθετα, η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου της ολοκληρωμένης διαφοράς μεταξύ των διαδίκων.
Κατ’ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται και δίδεται άδεια στον Αιτητή για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να περιληφθούν οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιλαμβάνονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Θεμιστοκλέους, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην υπό κρίση Αίτηση.
Ενόψει της επιτυχίας του Αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση τα έξοδα της, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Θα καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης.
(Υπ.)……………………………..
Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο