ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Χ. Σατσιά, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 79 / 2021
Μεταξύ:
ELIKA CYPRUS LTD
Ενάγουσας
και
Ε. Κ.
Εναγόμενου
και
Επί τοις αφορώσι τον Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62
και
Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της ELIKA CYPRUS LTD
Αιτήτρια
και
1. Ε. Κ.
2. Α. Γ.
Καθ’ ων η Αίτηση
Ημερομηνία: 02 Ιουνίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές / Ενάγοντες: κος Γ. Μαυρογιάννης για Ανδρέας Σάββα & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2: κα Μ. Κυριάκου για Πολάκης Σαρρής & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Αίτηση για ακύρωση μεταβίβασης ακινήτου, ημερ. 10.07.2024 («Αίτηση»)
Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Δια της παρούσης Αίτησης η Αιτήτρια / Ενάγουσα επιζητεί την ακύρωση της μεταβίβασης και εγγραφής του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/ΧΧΧ, Τμήμα , Φύλλο ΧΧ, Σχέδιο ΧΧΧΧΧ, Τεμάχιο ΧΧΧ, Πάνω Δευτερά, Λευκωσία, Μερίδιο 61/1256, Χωράφι 6044 τ.μ. (εφεξής «Ακίνητο») από τον Εναγόμενο / Καθ’ ου η Αίτηση 1 προς τη σύζυγο του (Καθ’ ης η Αίτηση 2), δυνάμει δωρεάς καθώς και επανεγγραφή του επ’ ονόματι του Εναγόμενου για σκοπούς εκτέλεσης και εγγραφής δικαστικής απόφασης.
2. Κατά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας η μεταβίβαση έγινε δόλια και με πρόθεση να παρεμποδίσει τους Αιτητές από του εκτελέσουν την απόφαση ημερομηνίας 08.05.2023 η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (εφεξής «Απόφαση»).
Β. Η ΑΙΤΗΣΗ
3. Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62, άρθρα 1-5, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 4, 5, 91Α, 91Β, 91Γ και 91Δ, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60 άρθρα 29, 32, 33 και 47 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Δ.40 θ.19, Δ.42, Δ.48 θθ.1, 2, 3 και 9, Δ.59, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
4. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται ή παρούσα αίτηση περιλαμβάνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην ένορκη δήλωση του Τηλέμαχου Σταμκόπουλου (εφεξής «ΕΔ ΤΣ»).
5. Στην ΕΔ ΤΣ αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Εναγόμενος / Καθ’ ου η Αίτηση 1 είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης και οφείλει στην Ενάγουσα το ποσό των €62.064,00 ως οφειλόμενα ενοίκια από την 01.05.2018 έως 30.11.2021, τόκους και ενδιάμεσα οφέλη μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής υποστατικού. Οι δικηγόροι της Ενάγουσας υπέβαλαν αίτηση για πιστοποιητικό έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου σε σχέση με ακίνητη ιδιοκτησία και αποξενώσεις της περιουσίας του Εναγόμενου / Καθ’ ου η Αίτηση 1.
6. Το πιστοποιητικό έρευνας κατέδειξε ότι ο Εναγόμενος / Καθ’ ου η Αίτηση 1, δεν έχει στο όνομα του οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία δεδομένου του ότι είχε μεταβιβάσει το Ακίνητο στη σύζυγο του, Καθ’ ης η Αίτηση 2, δια δωρεάς (Τεκμήριο 3 ΕΔ ΤΣ).
7. Περαιτέρω, στην ΕΔ ΤΣ εκφράζεται η πεποίθηση του ενόρκως δηλούντα ότι η μεταβίβαση έγινε κακόπιστα, χωρίς αντάλλαγμα και δόλια με πρόθεση να εμποδιστεί η Αιτήτρια να ασκήσει το δικαίωμα της για εγγραφή της δικαστικής απόφασης επί του Ακινήτου με σκοπό την εκτέλεση της Απόφασης. Η Καθ’ ης η Αίτηση 2 δέχθηκε την εγγραφή και μεταβίβαση του Ακινήτου στο όνομα της κακόπιστα και δόλια με πρόθεση να παρεμποδίσει την Αιτήτρια να εκτελέσει την Απόφαση.
Γ. ΟΙ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ
8. Οι Καθ’ ων η Αίτηση υπέβαλαν διαφορετικές ενστάσεις στην Αίτηση το περιεχόμενο των οποίων, ωστόσο, είναι πανομοιότυπο. Στο σώμα των ενστάσεων προβάλλονται έξι λόγοι ένστασης.
9. Στην ουσία προβάλλεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι η Αιτήτρια δεν είναι πιστωτής εν τη εννοία του σχετικού νόμου κατά τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του Ακινήτου, η μεταβίβαση του επίδικου Ακινήτου δεν έγινε δόλια, η ΕΔ ΤΣ περιέχει ανακρίβειες και η Αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και υποβλήθηκε με καθυστέρηση.
10. Η ένσταση την οποία υπέβαλε ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου (εφεξής «ΕΔ ΕΚ») στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι:
10.1 Ενοικίασε από την Ενάγουσα / Αιτήτρια ένα κατάστημα στο οποίο θα λειτουργούσε γυμναστήριο. Η αντιμετώπιση που είχε από την Αιτήτρια ήταν σκληρή, άκαμπτη και απρόσωπη καθότι, η Αιτήτρια αρνήθηκε να προβεί στις συμφωνημένες μετατροπές στο υποστατικό οι οποίες θα του επέτρεπαν να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας, με αποτέλεσα να βρεθεί εκτεθειμένος και να επιβαρυνθεί με πρόστιμα και κατά τη διάρκεια της πανδημίας ζήτησε μείωση ενοικίου λόγω των περιοριστικών μέτρων αλλά η Αιτήτρια αρνήθηκε.
10.2 Αντιθέτως η Αιτήτρια ήγειρε την παρούσα αγωγή, στην οποία ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 είχε ανταπαίτηση, την οποία εν τέλη απέσυρε και αποδέχθηκε την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης για το ποσό των €62.064 χωρίς τόκο.
10.3 Αφού πέρασαν πέντε περίπου μήνες από την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης η Αιτήτρια έλαβε σωρεία μέτρων εκτέλεσης εναντίον του ιδίου και της Καθ’ ης η Αίτηση 2 – συζύγου του. Συγκεκριμένα καταχωρίστηκε αίτηση έρευνας, η παρούσα Αίτηση, αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος καθώς και ποινική υπόθεση στην οποία κατηγορείται για δόλια μεταβίβαση ακινήτου.
10.4 Το επίδικο ακίνητο αποτελεί την πρώτη κατοικία του στην οποία διαμένει με την Καθ’ ης η Αίτηση 2 και τα δύο ανήλικα παιδιά τους. Αποκτήθηκε μέσω δανεισμού δυνάμει στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 21.04.2021. Επί του Ακινήτου ενεγράφη υποθήκη ημερομηνίας 18.06.2021 (Τεκμήριο 2 – συμφωνία δανείου).
10.5 Ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 αποδέχθηκε όπως υποθηκευτεί ένα δικό του ακίνητο για το ποσό των €85.000 με δέσμευση να της το μεταβιβάσει στο μέλλον και παραχώρησε προσωπική εγγύηση ύψους €85.000.
10.6 Εκτός από τα πιο πάνω ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση ανέλαβε και την ανέγερση της κατοικίας αφού είναι εργολάβος. Υπογράφθηκε σχετική σύμβαση για ανέγερση κατοικίας την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3. Συμφωνήθηκε όπως ανεγερθεί κατοικία με βάση τα αρχιτεκτονικά, στατικά και μηχανολογικά σχέδια με αντάλλαγμα την πληρωμή του ποσού των €150.000 πλέον Φ.Π.Α.
10.7 Ως Τεκμήριο 4 επισυνάπτεται δεύτερη συμφωνία στεγαστικού δανείου ημερ. 28.09.2023 στο πλαίσιο της οποία ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 παραχώρησε προσωπική εγγύηση ύψους €36.000.
10.8 Ως αντάλλαγμα των προαναφερόμενων εξασφαλίσεων τις οποίες παρείχε ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2, ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 συμφώνησε όπως παραχωρήσει το μερίδιο του επί του Ακινήτου. Υπέβαλε σχετικό αίτημα το οποίο ενέκρινε η Τράπεζα Κύπρου προς τούτο και ακολούθως υπογράφηκε τροποποιητική συμφωνία (Τεκμήριο 5, ΕΔ ΕΚ).
10.9 Εν συνεχεία μεταβιβάστηκε μερίδιο επί του Ακινήτου στο όνομα της Καθ’ ης η Αίτηση 2.
10.10 Αναφέρει ότι είναι φανερό από τα πιο πάνω γεγονότα ότι η μεταβίβαση δεν έγινε για δόλιους σκοπούς αλλά ως αντάλλαγμα εξασφαλίσεων που παρείχε ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 για να καταστεί δυνατή η απόκτηση και ανέγερση της συζυγικής οικίας.
10.11 Απορρίπτει τα όσα αναφέρονται στην ΕΔ ΤΣ περί δόλου και κακοπιστίας προσθέτοντας ότι το Ακίνητο ήτο ήδη βεβαρυμμένο με υποθήκη (Τράπεζα Κύπρου) ημερομηνίας 18.06.2021 η οποία προηγείται έναντι οποιασδήποτε άλλης επιβάρυνσης και εμποδίζει οποιαδήποτε διαδικασία αναγκαστικής πώλησης από μεταγενέστερο πιστωτή.
10.12 Κατά το χρόνο μεταβίβασης είχε ήδη προβάλει τις θέσεις του στην απαίτηση και στις 14.09.2022 καταχωρίστηκε υπεράσπιση και ανταπαίτηση.
10.13 Άνευ βλάβης και διαζευκτικά σε σχέση με τα προαναφερόμενα, αναφέρει ότι κατά τον χρόνο μεταβίβασης του Ακινήτου η Αιτήτρια δεν είχε εξασφαλίσει απόφαση υπέρ της. Επομένως, δεν θεωρείται ως πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης και συνεπώς δεν νομιμοποιείται να υποβάλει την Αίτηση υπό την ιδιότητα του πιστωτή.
10.14 Περαιτέρω, αναφέρει ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση πέντε μηνών στην υποβολή της Αίτησης. Το γεγονός ότι καταχωρίστηκε και ποινική υπόθεση (αρ. 1364 / 2024) που αφορά το ίδιο αντικείμενο καθιστά την Αίτηση καταχρηστική.
11. Όπως προαναφέρθηκε η Καθ’ ης η Αίτηση 2 υπέβαλε χωριστή ένσταση στην οποία προβάλλονται οι ίδιοι λόγοι ένστασης. Η ένσταση της υποστηρίζεται από την ένορκη της δήλωση (εφεξής «ΕΔ ΑΓ»).
12. Στην ΕΔ ΑΓ, επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο της ΕΔ ΕΚ. Επιπρόσθετα, διευκρινίζει πως η ίδια δεν ήταν μέρος της διαδικασίας στην αγωγή, επισυνάπτει πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας σε σχέση με το Ακίνητο (Τεκμήριο 6 ΕΔ ΑΓ), αναφέρει ότι η μεταβίβαση του μεριδίου του Καθ’ ου η Αίτηση 1 στο όνομα της δεν έγινε δόλια αλλά ως αντάλλαγμα της παροχής των εξασφαλίσεων, ούτως ώστε να αποκτηθεί η συζυγική οικία με βάση τα πλάνα τους για κοινή ζωή.
13. Δεν καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε.
14. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων οι οποίες υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση, αντίστοιχα και με την καταχώριση από μέρους των συνηγόρων των μερών εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων στις οποίες περιλαμβάνονται και αναπτύσσονται οι εκατέρωθεν θέσεις τους.
15. Τα επιχειρήματα και όλη η μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε, αμφοτέρων των πλευρών, εξετάστηκαν σε όλη τους την εμβέλεια από το Δικαστήριο, χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησής τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης η ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY, Πολ. Εφ. Αρ. 117/2018, 16.032022, ECLI:CY:AD:2022:A113, Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 490)
Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
16. Το Κεφ. 62 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας η οποία θεωρείται ως «δόλια» βάσει των διατάξεων των άρθρων 3 και 4 του Νόμου.
17. Το άρθρο 3(1) του Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας, που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο, με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε απ' αυτούς να ανακτήσουν απ' αυτόν τα χρέη τους, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών:
«3.-(1) Κάθε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να αvακτήσoυv από αυτόν, τα χρέη αυτού ή αυτών, θα θεωρείται ότι είναι δόλια, και θα είναι άκυρη εvαvτίov του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών, και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιουσία που φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλο τρόπο δύναται να κατασχεθεί και να πωληθεί προς ικαvoπoίηση οποιουδήποτε χρέους από δικαστική απόφαση που οφείλεται από το πρόσωπο που πρoβαίvει στη δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.
(2) Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γovιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση. […]
4. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόμου αυτού η όποια έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην όποια το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο Δικαστήριο ενώπιον του oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί.»
18. Το άρθρο 91Α του Κεφ. 6 προνοεί ότι οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου εξ αποφάσεως οφειλέτη εφόσον γίνεται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη συνιστά πράξη καταδολίευσης. Με βάση το εδάφιο (2) του άρθρου 91Α η πράξη μεταβίβασης τεκμαίρεται ότι έγινε με σκοπό την καταδολίευση εξ αποφάσεως πιστωτή ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο εν λόγω πιστωτής (ίδετε επίσης ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ (σε εκκαθάριση) κ.ά. ν. Lakis Georgiou Construction Limited, Πολ. Εφ. 214 / 2012, 28.09.2018).
19. Το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6 προνοεί ότι οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση μπορεί να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη, λαμβανομένων προσηκόντως υπόψη των συμφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου.
20. Αναφέρω ότι έχει νομολογηθεί πως η διαδικασία αυτή έχει πρωτογενή χαρακτήρα, συνιστά αυτόνομη διαδικασία, παρά το γεγονός ότι δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής (Άντρη Ιωακείμ και Άλλη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, (Αρ. 1) (2003) 1 ΑΑΔ 198).
21. Στην απόφαση GRON ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, ECLI:CY:AD:2019:A146, Πολιτική Εφεση Αρ. 328/2013, 16/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:A146 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Παρατηρούμε ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 3 του Κεφαλαίου 62 διαδικασία ακύρωσης μεταβίβασης αρχίζει με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή, η οποία, κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 4 «.... γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί.». Αυτό, όπως κρίθηκε και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. Λτδ κ.ά. ν. Lakis Georgiou Construction Ltd, ECLI:CY:AD:2018:A422, ECLI:CY:AD:2018:A422, Πολ. Εφ. 214/2012, ημερ. 28.9.2018, ECLI:CY:AD:2018:A422, «... είναι και λογικό ούτως ώστε να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της κυρίως αγωγής ή άλλης εναρκτήριας διαδικασίας ... με την αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης του περιουσιακού στοιχείου.». Όπως ορθά εντόπισε το πρωτόδικο Δικαστήριο με αναφορά στην απόφαση Ιωακείμ κ.ά. (ανωτέρω) η υπό κρίση αίτηση, ως εδραζόμενη στις διατάξεις του Κεφαλαίου 62, έχει πρωτογενή χαρακτήρα και εντάσσεται στις αυτοτελείς. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, η οποία στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία, αφού με αυτή επιδιώκεται πλέον η ακύρωση, με δικαστικό διάταγμα, μεταβίβασης ως δόλιας.
Δεν εντοπίζουμε ο,τιδήποτε επιλήψιμο στο γεγονός ότι, όπως προβλέπει το άρθρο 4 του Κεφαλαίου 62, ο εξ αποφάσεως πιστωτής - Εφεσείων καταχώρησε την επίδικη αίτηση στην ίδια αγωγή, προκειμένου να εξασφαλίσει ακύρωση της μεταβίβασης του υπό αναφορά κτήματος και επανεγγραφή του στο όνομα του εξ αποφάσεως οφειλέτη. Ορθότερο θα ήταν όπως στον υφιστάμενο τίτλο της αγωγής - στο πλαίσιο της οποίας δικονομικά είναι ενταγμένη η αίτηση - προστίθετο νέος τίτλος προς χαρακτηρισμό της νέας διαδικασίας και εισαγωγή του ονόματος και της νέας ιδιοκτήτριας του επίδικου κτήματος. Το όλο ζήτημα όμως δεν πλήττεται με ανάλογο λόγο έφεσης και, εν πάση περιπτώσει, με δεδομένη την επίδοση της αίτησης για ακύρωση στη νέα ιδιοκτήτρια και τη συμμετοχή της στη διαδικασία που ακολούθησε, παρέλκει η οποιαδήποτε περαιτέρω ενασχόλησή μας με το παρόν θέμα.»
22. Σημειώνω ότι στην παρούσα περίπτωση προστέθηκε νέος τίτλος στο πλαίσιο της υφιστάμενης αγωγής προς χαρακτηρισμό της νέας διαδικασίας στον οποίο εισάχθηκε και το όνομα της νέας ιδιοκτήτριας – ήτοι της Καθ’ ης η Αίτηση 2 η οποία συμμετείχε στη διαδικασία.
23. Στην απόφαση στην υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο. (1957) Vol. 22 C.L.R., 184 (η οποία υιοθετήθηκε από τη μεταγενέστερη νομολογία ίδετε μεταξύ άλλων Pampos Zenios Trading Ltd a.ο. v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.ά. (2011) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2322), αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους.
24. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3(1) του Κεφ. 62, μπορεί να ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, ο οποίος υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.
25. Στην απόφαση Φ. Ζίττη κ.ά. ν. Φθαρτεμπορική Α/φοί Α. Κατσαρής Π. Λτδ, Πολ. Εφ. Αρ. Ε92/2014 η εφεσείουσα μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στους υπόλοιπους εφεσείοντες διάφορα χωράφια μετά την υπογραφή ενός γραμματίου αλλά πριν τη λήξη του και πριν την καταχώριση αγωγής καθώς και ορισμένα ακίνητα μετά την έγερση της αγωγής. Όλα τα ακίνητα είχαν μεταβιβαστεί πριν από την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης. Τέθηκε το ζήτημα του κατά πόσον η εφεσίβλητη κατά το χρόνο της μεταβίβασης εθεωρείτο πιστωτής εν τη εννοία του σχετικού Νόμου.
26. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση ότι η εφεσίβλητη δεν ήταν πιστωτής επειδή η μεταβίβαση είχε γίνει πριν την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης:
«Στη βάση του εδαφίου (2) του άρθρου 3 του Κεφ. 62, όταν η μεταβίβαση γίνει σε παιδί, χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα, δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης, ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει, είναι στους ώμους του δικαιοπάροχου. Το εν λόγω μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας.
Η πρόθεση που ο μεταβιβάζων είχε, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, αποτελεί το ουσιώδες, ώστε να διαπιστωθεί αν η πράξη έγινε για να καθυστερήσει τους πιστωτές του.
Αρχικώς θα εξετάσουμε τον προβληθέντα ισχυρισμό των εφεσειόντων, ότι η εφεσίβλητη δεν ήταν πιστωτής εντός της εννοίας του Κεφ. 62.
Το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής είναι θέμα πραγματικό και το δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει με κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους.
Από παλαιότερα η νομολογία καθόρισε το ζητούμενο. Σύμφωνα με την υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou and others (1957) Vol. 22 CLR 184 δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο οφειλέτης κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους του.
Οι εφεσείοντες προβάλλουν ότι το δικαστήριο λανθασμένα κατέληξε ότι η εφεσίβλητη ήταν πιστωτής με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Η αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης, όπως υποστήριξαν, μπορεί να γίνει από πιστωτή υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, παραπέμποντας στο άρθρο 2 της Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει ότι "εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής" σημαίνει πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάσσεται η πληρωμή χρημάτων.
Σημειώνουν οι εφεσείοντες, και είναι άλλωστε αποδεχτό ότι, κατά το χρόνο που έγιναν μερικές εκ των μεταβιβάσεων, δεν είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ της εφεσίβλητης. Περαιτέρω προβάλουν ότι η εφεσίβλητη δεν έχει αποδείξει το δικαίωμα της να κατατάσσεται ως πιστωτής του προσώπου από το οποίο οφείλεται το χρέος με βάση το άρθρο 2 του Κεφ. 62.
Τα όσα εισηγήθηκαν επί του προκειμένου οι εφεσείοντες δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Το ίδιο το άρθρο 4 του Κεφ. 62, προκαθορίζει ότι, «... θεωρείται δόλια που ... έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής». Θα πρέπει κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για ακύρωση να υπάρχει απόφαση υπέρ του αιτητή.
Στην Πολ. Εφ. 214/2012, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (σε εκκαθάριση) ν. Lakis Georgiou Constructions, 28 Σεπτεμβρίου 2018, σημειώθηκε ότι:
"Η δωρεά, όπως είναι εν προκειμένω η περίπτωση, προς όφελος τρίτου του περιουσιακού στοιχείου της εφεσείουσας εταιρείας τεκμαίρεται να αποτελεί πράξη καταδολίευσης των εφεσιβλήτων και αυτό ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο που έγινε η μεταβίβαση δηλαδή πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής, ή, στα δεδομένα της παρούσας διαφοράς, της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της μεταγενέστερης εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου."
[…]
Το κρίσιμο ερώτημα που αναφύεται είναι αν ο δικαιούχος γραμματίου, όταν η ημερομηνία πληρωμής δεν έχει φθάσει, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πιστωτής του εγγυητή; Η απάντηση είναι θετική, εξαρτώμενη βεβαίως από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, έστω και αν το δικαίωμα του «πιστωτή» δεν είναι ακόμη εκτελεστό, αφού δεν μπορούσε να κινήσει αγωγή για να το ανακτήσει. Εν προκειμένω, τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως περιγράφονται πιο πάνω και δη η τεκμηριωμένη αδυναμία ανταπόκρισης των πρωτοφειλετών στις υποχρεώσεις τους, σε συνάρτηση με τις ηθελημένες ενέργειες της εφεσείουσας και τη γνώση, οδηγούν στην επιβεβαίωση της ορθότητας του πρωτόδικου συμπεράσματος ως προς το χαρακτηρισμό της εφεσίβλητης ως πιστωτή.»
27. Ως προς το πότε μια μεταβίβαση θεωρείται δόλια, το ουσιώδες στοιχείo είναι η πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ως έχει νομολογηθεί όμως, αυτό το στοιχείο του «δόλου» για σκοπούς του Κεφ.62, δεν συνίσταται σε «ηθικό δόλο» (moral fraud), αλλά αφορά μόνο το κατά πόσο ο μεταβιβάζων είχε πρόθεση, να καθυστερήσει ή να δυσκολέψει τους πιστωτές του.
28. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Aphrodite N. Vassiliades v. Artemis N. Vassiliades and another (1941) V18 1 CLR 10:
"The Law of Cyprus as stated in sections 2 and 3 of the Fraudulent Transfers Avoidance Laws, 1886 and 1927 makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is not what has been called 'moral' fraud; But consist in the intention of the transferor to 'hinder' or 'delay' (that is something less than 'prevent') his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact considering all the circumstances of the case. Here the embarrassed position of Vassiliades over a period of years, the actions against him and the judgments recovered and unsatisfied and in addition the most remarkable sequence of substantial conveyances within so short a period of time constitute very strong evidence.”
29. Αναφέρεται σε αυτό το σημείο ότι ο ορθός όρος είναι να «δυσκολέψει» αντί να «παρεμποδίσει» όπως αναφέρεται στο ελληνικό κείμενο του άρθρου 3(1), ανωτέρω, διότι στο αυθεντικό αγγλικό κείμενο του Νόμου, το οποίο παρέμεινε αναλλοίωτο από το 1886 και το οποίο για σκοπούς ερμηνείας νομοθετικών προνοιών, συνιστά τον ορθό ερμηνευτικό οδηγό (βλ. Χρήστος Μαυρομμάτης ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ 69), χρησιμοποιείται η φράση «hinder», ήτοι το να καταστήσεις δύσκολο για κάποιον να κάνει κάτι ή για να γίνει κάτι (make it difficult for (someone) to do something or for (something) to happen)» και όχι η φράση «prevent» ήτοι «να εμποδίσεις».
30. Μάλιστα δε, στη Vassiliades ανωτέρω, η οποία να σημειωθεί ήταν απόφαση του Ανακτοσυμβουλίου (Privy Council) σε έφεση από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και επομένως δεσμευτική για την κυπριακή νομολογία, τονίστηκε ότι για να καταδειχθεί η απαιτούμενη για το Κεφ.62 πρόθεση, αυτό που απαιτείται να καταδειχθεί, είναι κάτι λιγότερο από «παρεμπόδιση» των πιστωτών (“…but consists in the intention of the transferor to "hinder" or "delay" (that is something less than "prevent") his creditors.”)
31. Σύμφωνα με το άρθρο 2(2) όταν η μεταβίβαση έγινε, μεταξύ άλλων, σε σύζυγο ή παιδί και «...όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή...», δημιουργείται τεκμήριο (presumption) ότι η μεταβίβαση ήταν «δόλια» και τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή έγιvε καλή τη πίστει και χωρίς πρόθεση vα δυσκολευτούν ή να καθυστερήσουν οι πιστωτές αυτού που μεταβιβάζει, είναι στους ώμους του τελευταίου καθώς και τoυ προσώπου στo οπoίo έγιvε η μεταβίβαση. Σημειώνω εδώ ότι, η φυσική αγάπη και στοργή, δεν συνιστούν «καλή αντιπαροχή» για σκοπούς του Νόμου (ίδετε Vassiliades, ανωτέρω).
32. Το εν λόγω τεκμήριο είναι βέβαια μαχητό (rebuttable presumption) και δύναται, όπως όλα τα μαχητά τεκμήρια, να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, νοουμένου ότι προσκομιστεί επαρκής αποδεκτή μαρτυρία προς τούτο.
33. Σημειώνεται τέλος ότι τόσο η απαιτούμενη πρόθεση, εκεί όπου τέτοια πρόθεση χρειάζεται να αποδειχθεί, όσο και η καλή πίστη, είναι στοιχεία που θα πρέπει να συναχθούν από το σύνολο των περιστατικών της κάθε υπόθεσης και κατά την εξέταση αυτή, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης καθώς επίσης, εκεί όπου παρέχεται η δυνατότητα, την ιδιομορφία της κυπριακής κοινωνίας που περιβάλλει την ειδική σχέση των μερών που αναφέρονται στο άρθρο 3(2) όπως είχε χαρακτηριστικά λεχθεί και στο πλαίσιο της Vassiliades, ανωτέρω (“The decision that the first respondent had satisfied this onus, which was arrived at by the Courts in Cyprus, the Judges of which have a knowledge of local conditions and habits which their Lordships do not pretend to possess, is not one which they would lightly interfere with.”)
34. Στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ, ανωτέρω, αναφέρθηκε ότι η πρόθεση καθυστέρησης ή πρόκλησης δυσκολίας σε πιστωτή μπορεί να συναχθεί από τα γεγονότα:
«Σημασία έχει η ίδια η πράξη της μεταβίβασης η οποία ομιλεί αφεαυτής και όχι, όπως εισηγήθηκαν οι εφεσείοντες, ότι αν ήθελαν πράγματι να αποστερήσουν τους εφεσίβλητους από του να εισπράξουν το λαβείν τους ήταν δυνατό να γίνει μεταβίβαση σε τρίτους στα πέντε έτη που μεσολάβησαν μεταξύ της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου. Κάτι τέτοιο παραμένει στη σφαίρα της θεωρίας εφόσον ουδέποτε έγινε, η δε μεταβίβαση έγινε διά δωρεάς και χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα, χωρίς δηλαδή, οποιαδήποτε αντιπαροχή για να παρουσιαζόταν τουλάχιστον, εκ πρώτης όψεως, η ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος για τη δικαιοπραξία αυτή. Η πρόθεση, σε αντίθεση με αυτό που υποστηρίζουν οι εφεσείοντες, συνάγεται από τα γεγονότα και μόνο.»
35. Έχοντας παραθέσει το πλαίσιο εντός του οποίου θα αποφασιστεί η παρούσα αίτηση, θα επιχειρήσω να υπαγάγω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης στις εφαρμοστέες νομικές αρχές.
36. Παραθέτω πιο κάτω ορισμένα ουσιώδη κατά τη θέση μου γεγονότα τα οποία είναι κοινώς αποδεκτά:
36.1 Η αγωγή καταχωρίστηκε την 04.11.2021. Αξιώνονταν, μεταξύ άλλων, καθυστερημένα ενοίκια για το υποστατικό το οποίο ο Εναγόμενος / Καθ’ ου η Αίτηση 1 ενοικίαζε από την Ενάγουσα ύψους €34.480 από τον Μάϊο του 2018 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2021, ενδιάμεση οφέλη ύψους €800 μηνιαίως από τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι παράδοσης κατοχής καθώς και διάταγμα παράδοσης ελεύθερης κατοχής.
36.2 Ο Εναγόμενος υπέβαλε σημείωμα εμφάνισης την 08.12.2021.
36.3 Την 21.01.2022 καταχωρίστηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης η οποία ορίστηκε την 09.03.2022.
36.4 Στις 26.07.2022 ο Καθ’ ου η Αίτηση μεταβίβασε το μερίδιο του επί του Ακινήτου (μερίδιο 61/1256) στη σύζυγο του δια δωρεάς.
36.5 Στις 14.09.2022 ο Εναγόμενος καταχώρισε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση.
36.6 Στις 08.05.2023 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου / Καθ’ ου η Αίτηση 1 για το ποσό των €62.064 χωρίς τόκο. Κάθε πλευρά τα έξοδα της. Η δε ανταπαίτηση αποσύρθηκε και απορρίφθηκε ανεπιφύλακτα.
36.7 Επί του επίδικου Ακινήτου εγγράφηκε η Υποθήκη Υ2093/2021 ημερ. 18.06.2021 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου.
36.8 Οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι σύζυγοι.
37. Προκύπτει από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα ότι η μεταβίβαση του Ακινήτου από τον Καθ’ ου η Αίτηση 1 προς τη σύζυγο του Καθ’ ης η Αίτηση 2 έλαβε χώρα μετά την καταχώριση της αγωγής και εκκρεμούσης της εκδίκασης της.
38. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό και φαίνεται και στα επίσημα αρχεία του Κτηματολογίου ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 δώρισε το μερίδιο του στη σύζυγο του, ήτοι χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα ή άλλη καλή αντιπαροχή, ή με αντάλλαγμα περιουσία ισοδύναμης αξίας. Η δε αγάπη και στοργή δεν δύναται να θεωρηθεί ως καλή αντιπαροχή.
39. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης προς την Καθ’ ης η Αίτηση 2, ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 δεν είχε στην ιδιοκτησία του οποιαδήποτε άλλη ακίνητη περιουσία.
40. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι σε σχέση με την επίδικη μεταβίβαση του Ακινήτου προς την Καθ’ ης η Αίτηση 2, ενεργοποιήθηκε δεόντως το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 3(2) του Κεφ. 62 και 91Α(2) του Κεφ. 6. Επομένως, τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου ότι η δωρεά του Ακινήτου έγινε με σκοπό την καταδολίευση της Αιτήτριας η οποία θεωρείται πιστωτής. Το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση ο Καθ’ ου η Αίτηση να δυσκολέψει ή να καθυστερήσει την Αιτήτρια το φέρουν οι Καθ’ ων η Αίτηση.
41. Η Αιτήτρια είναι ξεκάθαρο ότι αποτελεί πιστωτή. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης εκκρεμούσε ήδη η αγωγή στην οποία ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Κατά το χρόνο υποβολής της παρούσης Αίτησης υπήρχε απόφαση υπέρ των της Αιτήτριας (ίδετε Ζίττη, ανωτέρω).
42. Σημειώνω ότι με βάση τα δικόγραφα των μερών κατέστη παραδεκτό ότι η ενοικίαση τερματίστηκε την 13.02.2021. Γι’ αυτό το λόγο οι Ενάγοντες / Αιτητές καταχώρισαν και αίτηση για απόφαση λόγω παραδοχών. Κατέστη ξεκάθαρο από τη νομολογία η οποία προπαρατέθηκε ότι για να θεωρείται ο αιτητής πιστωτής δεν χρειάζεται να έχει υπέρ του απόφαση πριν από την εκάστοτε επίδικη μεταβίβαση. Απόφαση πρέπει να υπάρχει όταν κατατίθεται η αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης. Στη Ζίττης ήταν θεωρήθηκαν ως δόλιες οι μεταβιβάσεις ακινήτων οι οποίες έγιναν όταν ακόμα το γραμμάτιο που είχε υπογράψει η εκεί εφεσείουσα δεν είχε λήξει.
43. Εν προκειμένω, ο Εναγόμενος / Καθ’ ου η Αίτηση 1 χωρίς επιφύλαξη αποδέχθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον του για €62.064 στην αγωγή η οποία αφορούσε οφειλόμενα ενοίκια και αποζημιώσεις / ενδιάμεσα οφέλη για παράνομη επέμβαση επί ακινήτου των Αιτητών και απέσυρε την ανταπαίτηση του.
44. Από τα γεγονότα προκύπτει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 είχε γνώση της οφειλής πολύ πριν από την έκδοση της Απόφασης και πριν από την δωρεά του Ακινήτου προς τη σύζυγο του κατά τρόπο που δεν μπορεί λυσιτελώς να υποστηριχθεί ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης δια δωρεάς, δεν είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους του.
45. Συνεπακόλουθα, έχει ενεργοποιηθεί το υπό αναφορά τεκμήριο εφόσον και στην έννοια του «πιστωτή» που αναφέρεται στις πρόνοιες του κάθε επίμαχου νομοθετήματος ξεχωριστά εντάσσεται η Αιτήτρια, ως η εν λόγω έννοια έχει τύχει νομολογιακής ερμηνείας στις προπαρατεθείσες αποφάσεις, και η αξίωση της ως πιστωτής ήταν στη σκέψη του Καθ' ου η αίτηση 1 κατά τον επίδικο χρόνο της μεταβίβασης, αξίωση στην οποία τελικά δικαιώθηκε δια της εκ συμφώνου έκδοσης απόφασης, αλλά και ο τρόπος και χρόνος που έγινε η επίδικη μεταβίβαση δημιουργεί, κατά τη νομοθεσία, μαχητό τεκμήριο περί πρόθεσης καταδολίευσης (ίδετε τα όσα αναφέρθηκαν στις ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ και Ζίττη, πιο πάνω).
46. Το βασικό ερώτημα συνεπώς που παραμένει να απαντηθεί είναι εάν η μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από πλευράς των Καθ’ ων η Αίτηση, καταδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό ότι στην πραγματικότητα, η επίδικη μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και χωρίς πρόθεση να δυσκολευτούν ή να καθυστερήσουν οι πιστωτές του Καθ’ ου η Αίτηση ώστε να μη δικαιολογείται η ακύρωση τους.
47. Ο λόγος ο οποίος προβάλλεται για τη μεταβίβαση είναι ότι έγινε «ως αντάλλαγμα των … εξασφαλίσεων που δόθηκαν από τον πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση και λόγω της ευρείας κλίμακας αυτών, συμφωνήθηκε να παραχωρήσω το μερίδιο μου επί του εν λόγω ακινήτου» (ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου).
48. Ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 υποθήκευσε ακίνητη περιουσία του προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου και παρείχε προσωπικές εγγυήσεις για σκοπούς λήψης στεγαστικού δανείου από τους Καθ’ ων η Αίτηση. Δεν διευκρινίζεται στις ένορκες δηλώσεις των Καθ’ ων η Αίτηση τι ακριβώς συμφωνήθηκε και μεταξύ ποιων μερών.
49. Ο δε πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 ήταν και ο εργολάβος της κατοικίας που θα ανήγειραν και θα λάμβανε ως αντάλλαγμα το ποσό των €150.000 για την ανέγερση της κατοικίας. Αυτό το γεγονός κατά κάποιο τρόπο αποσιωπείται στις ένορκες δηλώσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση αφού αρκούνται στην αναφορά ότι «πέραν των πιο πάνω παραχωρήσεων, ο πατέρας της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ανέλαβε την ανέγερση της κατοικίας επί του επίδικου ακινήτου, μιας και ο ίδιος είναι αυτοεργοδοτούμενος εργολήπτης», ενώ στο Τεκμήριο 3 που επισυνάπτουν γίνεται αναφορά σε ανέγερση της κατοικίας με πληρωμή ποσού ύψους €150.000 από τους Καθ’ ων η Αίτηση προς τον πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2 και πεθερό του Καθ’ ου η Αίτηση 1.
50. Θεωρώ ότι δεν είναι καθόλου πειστική η εκδοχή που προβάλλεται από τους Καθ’ ων η Αίτηση. Ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 ήταν εγγυητής και υποθήκευσε ακίνητη περιουσία που του ανήκε από την αρχή, ήτοι από τότε που θα αγόραζαν το Ακίνητο οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως προκύπτει από τη συμφωνία δανείου ημερ. 21.04.2021 (Τεκμήριο 2 στις ΕΔ ΕΚ και ΑΓ). Δεν προέκυψε στην πορεία η ανάγκη να βοηθήσει ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση 2 παρέχοντας εξασφαλίσεις, ώστε να συμφωνηθεί να παραχωρήσει το μερίδιο του ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 στη σύζυγο του. Δεν προσκομίστηκε καμία μαρτυρία για τη φύση ή τις λεπτομέρειες της συμφωνίας όπως προανέφερα, αλλά ούτε και μαρτυρία του πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2 για να μπορεί να τεκμηριωθεί ή να καταστεί πιο πειστική και ευλογοφανής η εκδοχή η οποία προωθήθηκε.
51. Ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση είχε παράσχει «ευρείας κλίμακας» εξασφαλίσεις πριν να εξασφαλίσουν το Ακίνητο οι Καθ’ ων η Αίτηση και να αποφασίσουν όπως εγγραφεί επ’ ονόματι τους από ½ μερίδιο του Ακινήτου που αγόρασαν. Η πρόσθετη προσωπική εγγύηση που παρείχε ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση ήρθε μετά τη μεταβίβαση δια δωρεάς του Ακινήτου στην Καθ’ ης η Αίτηση, ήτοι με βάση τη συμφωνία δανείου 20.09.2023 (Τεκμήριο 4 στις ΕΔ των Καθ’ ων η Αίτηση).
52. Συνεπώς, ούτε ο χρόνος κατά τον οποίο έγινε η δωρεά προς την Καθ’ ης η Αίτηση 2 συνάδει με την εκδοχή την οποία προβάλλουν για να πειστεί το Δικαστήριο ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει.
53. Εάν όντως υπήρχε τέτοια συμφωνία επί τη βάσει των εγγυήσεων του πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2, δεν θα είχε κανένα νόημα η εγγραφή του Ακινήτου επ’ ονόματι και των δύο – Καθ’ ων η Αίτηση. Το γεγονός ότι το Ακίνητο εγγράφηκε και στους δύο εξ ημισείας παρά τις εγγυήσεις που είχαν ήδη δοθεί από τον πατέρα και πεθερό τους, αναλόγως, δεν συνάδει με την εκδοχή περί συμφωνίας επί τη βάση των εγγυήσεων του εν λόγω προσώπου. Εάν όντως αυτή ήταν η πρόθεση των μερών, τότε το Ακίνητο που θα αγοραζόταν από τους Καθ’ ων η Αίτηση μέσω του δανεισμού θα αναμενόταν να εγγραφεί εξ αρχής επ’ ονόματι της Καθ’ ης η Αίτηση 2 και όχι σε χρόνο μετά την καταχώριση της Αγωγής.
54. Πρέπει να αναφερθεί ότι στο Τεκμήριο 2 - συμφωνία δανείου αναφέρεται ότι η προσωπική εγγύηση του Δημητράκη Γεωργίου (πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2) θα ακυρωθεί όταν θα μεταβιβαστεί στο όνομα της το ακίνητο του το οποίο υποθήκευσε προς όφελος της τράπεζας. Η μεταβίβαση θα γίνει «μέχρι 30.06.2021 το αργότερο». Επομένως, προκύπτει από το Τεκμήριο 2 ότι ο πατέρας της Καθ’ ης η Αίτηση είχε συμφωνήσει να της μεταβιβάσει το ακίνητο του που είχε υποθηκεύσει και να ακυρώσει την προσωπική εγγύηση που έγινε. Αυτό προηγείτο της μεταβίβασης στην ίδια του επίδικου Ακινήτου. Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 φαίνεται ότι η πρόθεση του πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2 ήταν να της μεταβιβάσει το ακίνητο του ενώ η προσωπική εγγύηση θα ήταν κάτι προσωρινό και θα έπρεπε να ακυρωθεί. Σίγουρα το γεγονός αυτό δεν συνάδει με την εκδοχή που προέβαλαν οι Καθ’ ων η Αίτηση ότι λόγω των εγγυήσεων που παρείχε ο πατέρας της Καθ΄ ης η Αίτηση συμφωνήθηκε να μεταβιβάσει το μερίδιο του σε αυτήν. Παράλληλα με αυτά, επαναλαμβάνεται ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση αγόρασαν το Ακίνητο μέσω του τραπεζικού δανεισμού και εγγράφηκε σε αυτούς εξ ημισείας.
55. Σημειώνω ότι η εκδοχή των Καθ΄ ων η Αίτηση ενδεχομένως να είχε νόημα εάν το μερίδιο του Καθ’ ου η Αίτηση μεταβιβαζόταν στον πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2 λόγω των εξασφαλίσεων που παρείχε. Αντί τούτου, έγινε δωρεά στη σύζυγο του σε χρόνο μεταγενέστερο από αυτόν κατά τον οποίο δόθηκαν οι εν λόγω εξασφαλίσεις / εγγυήσεις.
56. Αυτό που παραμένει είναι ότι εκκρεμούσης της Αγωγής ο Καθ’ ου η Αίτηση 1 μεταβίβασε στην Καθ’ ης η Αίτηση 2 το μερίδιο του επί του Ακινήτου χωρίς καμία αντιπαροχή. Ο χρόνος ο οποίος επιλέγηκε να προβεί ο Καθ’ ου η Αίτηση στη μεταβίβαση δεν μπορεί παρά να δημιουργεί ερωτηματικά σε σχέση με το κατά πόσον ήταν γνήσια η πρόθεση του. Υπενθυμίζω βέβαια ότι το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη», εκείνης δηλαδή, του αντιδίκου του, αλλά κατά πόσο καταδείχθηκε με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του, είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).
57. Ο πεθερός του Καθ΄ ου η Αίτηση είχε παράσχει τις εγγυήσεις ένα χρόνο και τρεις μήνες πριν από την επίδικη μεταβίβαση. Ουδόλως επεξηγείται τι άλλαξε μέχρι την 26.07.2022 όταν έγινε η επίδικη μεταβίβαση δια δωρεάς. Η δε πρόσθετη προσωπική εγγύηση δόθηκε από τον πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση δεκατέσσερεις μήνες μετά την μεταβίβαση του Ακινήτου. Τα ερωτήματα σε σχέση με τον «ύποπτο» χρόνο της μεταβίβασης παραμένουν. Η δε εκδοχή των Καθ’ ων η Αίτηση σε σχέση με «συμφωνία» παρέμεινε γενική και αόριστη αφού δεν δόθηκε μαρτυρία ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας. Ούτε και εξηγείται γιατί επιλέγηκε ο χρόνος κατά τον οποίο έγινε η υπό ακύρωση μεταβίβαση.
58. Η αναφορά στις ένορκες δηλώσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι «καθίσταται φανερό από τα πιο πάνω πως, η μεταβίβαση ουδόλως έγινε για δόλιους σκοπούς αλλά ως αντάλλαγμα της παραχώρησης εξασφαλίσεων που αναφέρω ανωτέρω για να καταστεί δυνατή η απόκτηση της συζυγικής οικίας, με βάση τα πλάνα για την κοινή μας ζωή με τον σύζυγο μου και τα παιδιά μας» δεν είναι ικανή να εξηγήσει τη μεταβίβαση από σύζυγο σε σύζυγο δια δωρεάς από τη στιγμή που οι εξασφαλίσεις του πατέρα της Καθ’ ης η Αίτηση 2 δόθηκαν για να καταστεί δυνατή η απόκτηση της συζυγικής οικίας με βάση το πλάνο των συζύγων για μια κοινή ζωή. Η αναφορά αυτή κατά την θέση μου είναι κάπως οξύμωρη δεδομένου του ότι, αφενός η μεταβίβαση έγινε στη σύζυγο και όχι στον πατέρα της και αφετέρου, η βοήθεια μέσω παροχής εξασφαλίσεων για απόκτηση συζυγικής οικίας παρέχεται και στους δύο συζύγους και όχι για να εγγραφεί ολόκληρο το Ακίνητο στον ένα εκ των συζύγων.
59. Εν προκειμένω, από το χρόνο που έγινε η μεταβίβαση συνάγεται η πρόθεση καταδολίευσης.
60. Υπό το φως όλων των πιο πάνω λοιπόν και λαμβανομένου υπόψη ότι «[σ]ημασία έχει η ίδια η πράξη της μεταβίβασης η οποία ομιλεί αφεαυτής … η πρόθεση … συνάγεται από τα γεγονότα και μόνο» (ίδετε ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ., ανωτέρω), κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν παρουσίασαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση που να καταδεικνύει ότι η επί του προκειμένου θέση και εκδοχή τους είναι πιο πιθανή παρά όχι και τίποτα από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου από πλευράς τους δεν αρκούν για να ανατρέψουν αυτό που ο Νόμος θεωρεί ως δεδομένο υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις και γεγονότα της υπόθεσης, ότι δηλαδή ο Καθ' ου η αίτηση 1 προέβη στις επίδικες μεταβιβάσεις δολίως και με πρόθεση να δημιουργήσει δυσκολία ή να καθυστερήσει τον πιστωτή του.
61. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας των Καθ’ ων η Αίτηση, κρίνω ότι η Αιτήτρια πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι η επίδικη μεταβίβαση δια δωρεάς έγινε δόλια κατά την έννοια των επίμαχων διατάξεων του Κεφ.62 και Κεφ.6.
62. Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το σημείο να σχολιάσω και ειδικά ορισμένους εκ των λόγων ένστασης όπως αναπτύσσονται στην αγόρευση των Καθ’ ων η Αίτηση οι οποίοι ενδεχομένως να μην απαντήθηκαν από τα όσα έχουν προαναφερθεί:
Το κατά πόσον μπορούν το Κεφ. 6 και το Κεφ. 62 να έχουν παράλληλη εφαρμογή και το κατά πόσον η Αιτήτρια εμποδίζεται από του να ζητά τη θεραπεία που προβλέπει το Κεφ. 6:
63. Δεν ισχύει ότι το Κεφ. 6 και το Κεφ. 62 δεν μπορούν να έχουν παράλληλη εφαρμογή ως εισηγείται η συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση. Η απόφαση στην οποία αναφέρεται (Χριστοφόρου ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ακακίου (2008) 1 ΑΑΔ 708) δεν έχει αυτό το νόημα. Στη Χριστοφόρου αναφέρθηκε ότι αν αποκαλυφθεί στο πλαίσιο αίτησης έρευνας κάποια αποξένωση θα πρέπει να ακολουθήσει αίτηση με βάση το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6 για να κριθεί το κατά πόσον ή μεταβίβαση ήταν καταδολιευτική. Αν τέτοιο αίτημα περιληφθεί στην αίτηση έρευνας θα πρέπει να καθορίζεται το περιουσιακό στοιχεία το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι μεταβιβάστηκε με σκοπό την καταδολίευση πιστωτή και να ακουστεί και το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η μεταβίβαση.
64. Στη Χριστοφόρου δεν αναφέρεται ότι εάν δεν περιληφθεί στην αίτηση έρευνας τέτοιο αίτημα εμποδίζεται η Αιτήτρια από του να ζητήσει θεραπεία με ξεχωριστή αίτηση. Εν προκειμένω, έγινε ξεχωριστή αίτηση στην οποία καθορίζεται το Ακίνητο το οποίο κατ’ ισχυρισμόν μεταβιβάστηκε με σκοπό την καταδολίευση πιστωτή. Αυτή ήταν μία από τις επιλογές που αναγνωρίστηκαν στη Χριστοφόρου. Ούτε και υπάρχει κάποια βάση για τον ισχυρισμό ότι δεν μπορεί να εκδοθεί εν προκειμένω διάταγμα βάσει του άρθρου 91Γ του Κεφ. 6 επειδή δεν περιλήφθηκε τέτοιο αίτημα στην ξεχωριστή αίτηση έρευνας που καταχώρισε η Αιτήτρια.
65. Η Αιτήτρια αποφάσισε όπως εγείρει ξεχωριστή αίτηση και η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι ορθή και η ενδεδειγμένη με βάση τις αποφάσεις GRON και ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ.. Το Κεφ. 62 και οι σχετικές με δόλιες μεταβιβάσεις πρόνοιες του Κεφ. 6 είναι στην ουσία οι ίδιες και εν πάση περιπτώσει στοχεύουν προς την ίδια κατεύθυνση (ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ, ανωτέρω) και μπορεί να θεωρηθεί ότι εφαρμόζονται οι ίδιες νομολογιακές αρχές κατά την εξέταση τους.
Επί των όσων αναφέρονται σε σχέση με το ότι το επίδικο Ακίνητο δεν υπόκειται σε κατάσχεση:
66. Εν πρώτοις, επισημαίνεται ότι δεν ζητείται κατάσχεση ή εκποίηση του Ακινήτου στην Αίτηση. Επομένως, δεν θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο αυτό το ζήτημα. Κατά δεύτερο, το άρθρο 22 του Κεφ. 6 δεν αποκλείει την εκτέλεση επί ιδιοκτησίας η οποία αποτελεί κατοικία αλλά διασφαλίζει ότι θα παρέχεται στον οφειλέτη χρέους και στην οικογένεια του στέγαση.
67. Η συνήγορος παρέθεσε απόσπασμα από την απόφαση στη Λουγκρίδης ν. Eurolife Limited (2004) 1 AΑΔ 886 το οποίο, ωστόσο, έχει ακριβώς το αντίθετο νόημα από αυτό που προσπάθησε η συνήγορος να καταδείξει, δεδομένου του ότι στην εν λόγω υπόθεση αποφασίστηκε ότι σε περιπτώσεις ακύρωσης δόλιας μεταβίβασης δεν εφαρμόζεται το άρθρο 22 του Κεφ. 6: «τα άρθρα 22 και 23 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, εφαρμόζονται στη συνήθη περίπτωση κατά την οποία επιδιώκεται η έκδοση εντάλματος εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους. Δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο, στα πλαίσια εκδόσεως διατάγματος για ακύρωση της μεταβίβασης ακίνητης ιδιοκτησίας ως καταδολιευτικής, βάσει του εδαφίου (1) του άρθρου 91Γ του Νόμου 134(Ι)/1999, διατάσσει την κατάσχεση και πώληση της εν λόγω ακίνητης ιδιοκτησίας προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, βάσει του εδαφίου (2) του ίδιου άρθρου. Χωρίς, βέβαια, σε τέτοια περίπτωση, να επηρεάζεται η εγκυρότητα, και τα εντεύθεν δικαιώματα του ενυπόθηκου δανειστού, της οποιασδήποτε, προηγούμενης της ακύρωσης, υποθήκης επί του διαμερίσματος.»
Επί της καθυστέρησης στη λήψη μέτρων και του ζητήματος της κατάχρησης:
68. Εν προκειμένω, δεν θεωρώ ότι η καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης μετά από την έκδοση της Απόφασης ήταν υπέρμετρη ενόψει και της περιόδου εντός της οποίας δύναται να εκτελεστεί η μια Δικαστική Απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν προέβαλαν καν τον ισχυρισμό ότι εξαιτίας της οποιασδήποτε καθυστέρησης υπέστησαν ζημιά ή επηρεάστηκαν δυσμενώς τα δικαιώματα τους με οποιοδήποτε τρόπο.
69. Όσον αφορά το ζήτημα της ισχυριζόμενης κατάχρησης λόγω πολλαπλότητας διαδικασιών, σημειώνω ότι οι αιτήσεις στις οποίες γίνεται αναφορά έχουν διαφορετικό σκοπό καίτοι ο τελικός σκοπός τους είναι η εκτέλεση της απόφασης. Δεν τίθεται θέμα εν προκειμένω χρήσης περισσοτέρων της μίας διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν στην ίδια διαδικασία. Ο δε σκοπός της ποινικής υπόθεσης δεν είναι η εκτέλεση της απόφασης αλλά κατά βάση είναι η τιμωρία των κατηγορούμενων.
70. Επιπρόσθετα, ως έχει προαναφερθεί, η διαδικασία για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης που ακολουθήθηκε είναι ορθή και συνάδει με την πρακτική των Δικαστηρίων.
71. Συνεπώς, οι λόγοι ένστασης που αφορούν ισχυριζόμενη κατάχρηση δεν ευσταθούν και απορρίπτονται.
72. Κρίνω ωστόσο σκόπιμο να παραθέσω και απόσπασμα από την σχετική με το ζήτημα της κατάχρησης κατά τη διαδικασία εκτέλεσης απόφαση του Έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ως ήταν τότε) κ. Τ.Θ. Οικονόμου στην υπόθεση Δήμητρα Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 127 / 2011, 23.03.2017 ως προς τη σημασία της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων και το ζήτημα της εξισορρόπησης δικαιωμάτων των μερών σε αυτό το πλαίσιο:
«Περαιτέρω, χωρίς να διαγράφουμε την ανάγκη να εξετάζεται, όπου χρειάζεται, ζήτημα καταχρηστικής και/ή καταπιεστικής συμπεριφοράς ενός εξ αποφάσεως πιστωτή σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μας βρίσκει σύμφωνους ως γενική αρχή η αντίληψη ότι το ζήτημα άπτεται της εξισορρόπησης των αντιστοίχων δικαιωμάτων των διαδίκων, όπως ήταν η εισήγηση εκ μέρους της εφεσείουσας. Τέτοια εισήγηση παραβλέπει τη δεδομένη υποχρέωση του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος, υποχρέωση που υφίσταται όχι μόνο έναντι του εξ αποφάσεως πιστωτή, αλλά και έναντι της έννομης τάξης, βεβαιωμένη με δικαστική απόφαση η οποία, κατά το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, είναι δεσμευτική για όλους τους διαδίκους ευθύς ως εκδοθεί. Είναι λόγω της μη συμμόρφωσης του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εν προκειμένω της εφεσείουσας, στη δικαστική απόφαση που δημιουργείται το όλο πρόβλημα και καθίσταται αναγκαία η εγγραφή της απόφασης και η δέσμευση της περιουσίας ως μέτρο εκτέλεσης (Afroditi N. Vasiliadou v. Charilaos Eracli Harikli (1964) CLR 274).
Η εκτέλεση δε των δικαστικών αποφάσεων δεν είναι ζήτημα που εμπίπτει στην ιδιωτική σφαίρα των σχέσεων μεταξύ δύο διαδίκων, αλλά εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών (Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου (2008) 1 ΑΑΔ 708, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (2000) 1 ΑΑΔ 1034).
Συνεπώς, λανθασμένη είναι η αντίληψη περί εξισορρόπησης αντιστοίχων δικαιωμάτων μεταξύ δύο διαδίκων. Φορέας δικαιώματος, εν προκειμένω, ιδιωτικού μεν συμφέροντος αλλά δημοσίου ενδιαφέροντος, είναι ο εξ αποφάσεως πιστωτής. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση ως φορέας δικαιώματος, αλλά έχει πρωταρχικώς την υποχρέωση έναντι του αντιδίκου του αλλά και έναντι του νόμου να εξοφλήσει την απόφαση. »
Ε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
73. Ενόψει των όσων έχουν προαναφερθεί, η Αίτηση πρέπει να πετύχει.
74. Εκδίδεται συναφώς διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης και εγγραφής του επίδικου Ακινήτου ως περιγράφεται στο Τεκμήριο 3 της ΕΔ ΤΣ προς την Καθ’ ης η Αίτηση 2 και διάταγμα το οποίο να διατάσσει την επανεγγραφή του Ακινήτου επ’ ονόματι του Καθ’ ου η Αίτηση 1 για σκοπούς εκτέλεσης και εγγραφής δικαστικής απόφασης.
75. Σημειώνω ότι το Ακίνητο είναι υποθηκευμένο προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου. Επομένως, το Ακίνητο θα επανεγγραφεί στο όνομα του Καθ’ ου η Αίτηση 1, η υφιστάμενη όμως υποθήκη της Τράπεζας Κύπρου θα διατηρηθεί όπως θα πρέπει να διατηρηθεί και η προτεραιότητα της εν λόγω υποθήκης με βάση την ημερομηνία εγγραφής της.
76. Σε σχέση με τα έξοδα της Αίτησης, δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να μην ακολουθηθεί ο γενικός κανόνας, δηλαδή ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς, τα έξοδα της Αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας (ένα σετ εξόδων) και εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα.
Υπ. _________________
Χ. Σατσιάς Ε. Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο