ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Απαίτησης (Μέρος 7): 2586/2023 I-Justice
Μεταξύ:
ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Λευκωσία
Ενάγουσας
και
1. ELENA MAXIMENKO άλλως ELENA MAKSIMENKO, Λεμεσός
2. NIKITA MAXIMENKO, Λεμεσός
3. DALIA MAXIMENKO άλλως DARIA MAXIMENKO, Λεμεσός
Εναγομένων
Ημερομηνία: 31.10.25
Εμφανίσεις:
Για Ενάγουσα: κα Τ. Γρηγορίου μαζί με κα Β. Γρηγορίου και κα Χρ. Πολυβίου
για Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενους 1, 2 & 3: καμία εμφάνιση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Απαίτηση της Ενάγουσας:
Η παρούσα υπόθεση διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ από 01.09.23.
Στις 10.11.23 η Ενάγουσα καταχώρησε Έντυπο Απαίτησης (Έντυπο αρ. 4) δυνάμει του Μέρους 7απαιτώντας την έκδοση διατάγματος το οποίο:
(α) να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1, 2 & 3 (στο εξής οι «Εναγόμενοι») και/ή αντιπροσώπους τους και/ή συγγενικά πρόσωπα και/ή άτομα συνδεδεμένα μ’ αυτούς να εισέρχονται, κατέχουν και επεμβαίνουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στη διώροφη κατοικία αρ.2, στην αποθήκη αρ.17 και στην αυλή αρ.10 (στο εξής το «ακίνητο») που βρίσκονται εντός του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 0/31330, φ/σχ. 0/2-208-341, τμήμα 6, τεμάχιο ΕΠΙ163 επί της οδού [ ] αρ.10 στον Ποταμό Γερμασόγειας,
(β) να διατάζει τους Εναγομένους και/ή οι αντιπροσώπους και/ή συγγενικά πρόσωπα και/ή άτομα συνδεδεμένα μ’ αυτούς να εκκενώσουν και να παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου,
(γ) να επιτρέπει στην Ενάγουσα να ανακτήσει την κατοχή του ακινήτου εντός 10 ημερών από την επίδοση του διατάγματος στους Εναγομένους.
Σε ότι αφορά τα χρηματικά ποσά που επίσης απαιτούνται στην ίδια υπόθεση (σημεία (ε) & (στ) του Εντύπου Απαίτησης), η Ενάγουσα προέβηκε σε απόσυρση τους κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στη βάση σχετικής ρητής δήλωσης.
Το Έντυπο Απαίτησης συνοδεύεται από Έκθεση Απαίτησης. Με βάση το περιεχόμενο της, στο βαθμό και στην έκταση που έχει παραμείνει για εκδίκαση, η Ενάγουσα χορήγησε δάνειο ύψους USD$1.364.840,00 στην Εναγόμενη 1 και στον σύζυγο της (Oleg Maksimenko – στο εξής «Oleg») δυνάμει σχετικής σύμβασης ημερ. 20.02.08, ως εξασφάλιση του οποίου υποθηκεύτηκε προς όφελος της Ενάγουσας το ακίνητο με την υποθήκη Υ1288/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, του οποίου ιδιοκτήτες ήταν η Εναγόμενη 1 και ο Oleg. Επειδή τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν όπως τα ανάμενε, η Ενάγουσα καταχώρισε την αγωγή αρ. 5150/14 στο Ε.Δ. Λεμεσού. Στις 04.10.19 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Oleg, ενώ στις 07.06.23 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης, μέσα από τις οποίες αμφότεροι κλήθηκαν να καταβάλουν στην Ενάγουσα συγκεκριμένο ποσό πλέον τόκους. Επειδή περί το έτος 2018 η Ενάγουσα ενεργοποίησε διαδικασία εκποίησης του ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965, δεν ζητήθηκε η έκδοση διατάγματος εκποίησης της πιο πάνω υποθήκης στην αγωγή αρ. 5150/14.
Προς υλοποίηση του σκοπού εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι την περίοδο 2020-2021 αποστάληκαν και επιδόθηκαν στον Oleg και στην Εναγόμενη 1 ειδοποιήσεις τύπου Θ, Ι, κατάσταση λογαριασμού, ΙΑ και ΙΒ. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, λόγω της αποτυχίας του προγραμματισμένου στις 30.07.21 πλειστηριασμού, η ίδια άσκησε το δικαίωμα που της παρέχει η νομοθεσία για την αγορά του ½ μεριδίου της Εναγομένης 1 και του ½ μεριδίου του Oleg, ενημερώνοντας τους με επιστολές ημερ. 21.02.22 ότι το προϊόν πώλησης ανερχόταν στα €680.000 για έκαστο, δηλαδή συνολικά στα €1.360.000. Επίσης η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι με επιστολές της ενημέρωσε τον Oleg και την Εναγόμενη 1 ότι το προϊόν της πώλησης που καθορίστηκε από δύο ανεξάρτητες εκτιμήσεις, αφαιρουμένου των σχετικών φόρων και τελών, αντιστοιχούσε στο ποσό των €619.589,65 σε ότι αφορά το μερίδιο του Oleg και στο ποσό των €618.808,91 σε ότι αφορά το μερίδιο της Εναγομένης 1. Σύμφωνα πάντοτε με την Ενάγουσα, επειδή δεν υπήρξε οποιαδήποτε ένσταση η ίδια ενημέρωσε τον Oleg και την Εναγόμενη 1 για την επικύρωση της διάθεσης του προϊόντος πώλησης του ακινήτου. Ποσό δε ύψους USD$1.356.045,44 (ισότιμο σε €1.238.397,66) πιστώθηκε έναντι του δανείου στην πιο πάνω αγωγή αρ. 5150/14.
Είναι ακόμη η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι από τις 22.03.222 κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, καθεστώς που εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα. Περαιτέρω η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι στο ακίνητο διαμένουν μέχρι σήμερα οι Εναγόμενοι, οι οποίοι παρέλειψαν να το εγκαταλείψουν παρόλο ότι κλήθηκαν από την ίδια δυνάμει επιστολών ημερ. 28.06.23 και 30.09.23 που τους επέδωσε να της παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου.
Η Υπεράσπιση των Εναγομένων:
Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης (Έντυπο Αρ.10) δια δικηγόρου στις 13.12.23. Ακολούθησε η καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων στις 06.02.24. Με βάση το περιεχόμενο της, οι Εναγόμενοι, μεταξύ άλλων, παραδέχονται την εκδίκαση της αγωγής αρ. 5150/14 στο Ε.Δ. Λεμεσού και για την έκδοση εις βάρος της Εναγομένης 1 και του Oleg δικαστικών αποφάσεων, πλην όμως η Εναγόμενη 1 διαφωνεί με το περιεχόμενο της απόφασης που την αφορά και γι’ αυτό άσκησε την έφεση αρ. Ε127/2021, ως είναι δικαίωμα της. Οι Εναγόμενοι διαφωνούν με τα ποσά των εκτιμήσεων και ισχυρίζονται ότι η αξία του ακινήτου έχει υποτιμηθεί. Επίσης αρνιούνται ότι κατέχουν παράνομα το ακίνητο και ισχυρίζονται ότι αυτό αποτελεί την κύρια και μόνη κατοικία τους αδυνατώντας να μετακινηθούν.
Απάντηση στην Υπεράσπιση:
Στις 24.01.24 η Ενάγουσα καταχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Είναι η θέση της ότι στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αξία του ακινήτου αφού τους είχε δοθεί δικαίωμα να το πράξουν διορίζοντας εκτιμητή με σκοπό τον καθορισμό της αξίας του ακινήτου όταν τους επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπος ΙΒ, πλην όμως δεν το άσκησαν με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να προχωρήσει με το διορισμό εκτιμητή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.9/1965. Επίσης η Ενάγουσα αναφέρει ότι οι εκτιμήσεις και η αξία του ακινήτου, στη βάση των οποίων έγινε η ανάκτηση του ακινήτου, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αγωγής αρ. 5150/14 χωρίς η Εναγόμενη 1 να υπάρξει οποιαδήποτε αμφισβήτηση από την Εναγόμενη 1.
Γεγονότα που συνέβησαν στην Ακροαματική Συνεδρίαση:
Με βάση το εισηγούμενο χρονοδιάγραμμα εκδίκασης που εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 21.06.24, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 20.10.25, 21.10.25, 22.10.25 και 24.10.25.
Στις 20.10.25 η ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης, ως είχε προγραμματιστεί. Αμφότεροι συνήγοροι προέβηκαν σε προφορικές εναρκτήριες αγορεύσεις. Επειδή οι διάδικοι εξέφρασαν στο Δικαστήριο, δια των συνηγόρων τους, τη βούληση να ετοιμάσουν παραδεκτά γεγονότα περιορίζοντας έτσι την έκταση της γραπτής μαρτυρίας των μαρτύρων της Ενάγουσας και κατ’ επέκταση μειώνοντας έτσι το χρόνο της ακρόασης, η ακρόαση ορίστηκε για συνέχιση την επόμενη δικάσιμο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου δικαιολογούσε την έγκριση του κοινού αιτήματος αναβολής. Παράλληλα εγκρίθηκε αίτημα αναβολής από μέρους της Ενάγουσας για συνέχιση εκδίκασης της υπόθεσης στις 21.10.25 ένεκα προγραμματισμένων ιατρικών εξετάσεων της ευπαιδεύτου συνηγόρου της, για το οποίο οι Εναγόμενοι δεν είχαν ένσταση. Ως εκ τούτου στη βάση των δεδομένων που είχαν δημιουργηθεί, επόμενη δικάσιμος ήταν στις 22.10.25.
Στις 22.10.25 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης, παρόντες στο Δικαστήριο ήταν οι Εναγόμενοι 2 και 3, οι οποίοι είναι τέκνα της Εναγομένης 1. Δήλωσαν ότι αντιλαμβάνονται την αγγλική γλώσσα και γι’ αυτό δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο που τους εκπροσωπούσε και είχε δηλώσει ότι γνώριζε την αγγλική γλώσσα ορκίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου να μεταφράζει πιστά στους εν λόγω Εναγομένους ότι θα λεγόταν στο Δικαστήριο από τα ελληνικά στα αγγλικά και αντίστροφα. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 όχι μόνο δεν είχαν ένσταση ή επιφύλαξη στη μετάφραση από το συγκεκριμένο άτομο που εκτελούσε δωρεάν γι’ αυτούς χρέη μεταφραστή τη συγκεκριμένη δικάσιμο, αλλά έδειξαν να μην αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε πρόβλημα απαντώντας σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου με τη βοήθεια του μεταφραστή.
Στο μεταξύ άλλος δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τους Εναγομένους στην παρούσα υπόθεση, ο κύριος Λάκης Παπαμιχαήλ, ζήτησε άδεια από το Δικαστήριο να αποσυρθεί από τη νομική εκπροσώπηση τους επειδή, όπως είπε, υπήρχε διαφωνία του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου με τους Εναγομένους ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης. Ο κύριος Παπαμιχαήλ εξήγησε στο Δικαστήριο τη μορφή της διαφωνίας που υπήρχε ανάμεσα στο δικηγορικό γραφείο που εργαζόταν και τους Εναγομένους-πελάτες του. Προς υποστήριξη της θέσης του, ο εν λόγω δικηγόρος παρουσίασε στο Δικαστήριο σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 20.10.25 που απέστειλε στην Εναγόμενη 1 παραθέτοντας λεπτομέρειες της διαφωνίας.
Σε ερώτηση του Δικαστηρίου προς τους Εναγομένους 2 και 3 σχετικά με την αποστολή του γραπτού μηνύματος, οι τελευταίοι επιβεβαίωσαν ότι η Εναγόμενη 1 παρέλαβε το εν λόγω μήνυμα, το περιεχόμενο του οποίου η ίδια ανέγνωσε. Περαιτέρω σε ερώτηση του Δικαστηρίου αν συγκατατίθενται στο να δοθεί άδεια στο δικηγορικό γραφείο που τους εκπροσωπεί να αποσυρθεί, οι Εναγόμενοι 2 και 2, αφού επιβεβαίωσαν ότι υπάρχει διαφωνία με το δικηγόρο τους ως προς το χειρισμό της υπόθεσης, απάντησαν καταφατικά. Ενόψει αυτών των δεδομένων, το Δικαστήριο έδωσε άδεια στο δικηγορικό γραφείο Α. Παπαμιχαήλ & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. να αποσυρθεί από δικηγόρος των Εναγομένων στη συγκεκριμένη υπόθεση.
Μετά την απόσυρση του δικηγόρου τους οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέβαλαν αίτημα αναβολής για συνέχιση της εκδίκασης της υπόθεσης επειδή η Εναγόμενη 1 μετέβηκε στην Ουκρανία. Ήταν η θέση των Εναγομένων όπως η υπόθεση αναβληθεί μέχρι η Εναγόμενη 1 επιστρέψει από το εξωτερικό και διορίσει νέο δικηγόρο. Στα πλαίσια του εκπλήρωσης του πρωταρχικού σκοπού των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που βρίσκονταν σε ισχύ, το Δικαστήριο προέβηκε σε διάφορες ερωτήσεις μέσα από τις οποίες διαπίστωσε ότι:
(α) οι Εναγόμενοι ήταν ενήμεροι από το δικηγόρο τους για τις ορισθείσες ημερομηνίες ακρόασης από τις 21.06.24,
(β) οι Εναγόμενοι ήταν ενήμεροι ότι υπήρχε διαφωνία με το δικηγόρο τους ως προς το χειρισμό της υπόθεσης, πλην όμως δεν προχώρησε έγκαιρα σε αντικατάσταση του ώστε να μην επηρεαστούν οι ημερομηνίες ακρόασης,
(γ) η Εναγόμενη 1 ήταν δηλωμένη ως μία εκ των μαρτύρων υπεράσπισης,
(δ) παρόλα αυτά η Εναγόμενη 1 επέλεξε να απουσιάζει τις ημερομηνίες που η υπόθεση της ήταν ορισμένη για ακρόαση και που η ίδια θα έδιδε μαρτυρία για την υπόθεση της και προτίμησε να μεταβεί σε χώρα που εμπλέκεται σε πόλεμο με κάποια άλλη χώρα με τη δικαιολογία να βοηθήσει μία γειτόνισσα της στην Ουκρανία,
(ε) παρόλο ότι το Δικαστήριο διέκοψε κατ επανάληψη προκειμένου να δώσει επαρκή χρόνο στους Εναγομένους 2 και 3 να επικοινωνήσουν με την Εναγόμενη 1, εντούτοις η πλευρά των Εναγομένων δεν ήταν σε θέση να αναφέρει στο Δικαστήριο πόσο χρόνο χρειάζονταν για να συνεχιστεί η εκδίκαση της υπόθεσης τους.
Ένεκα των πιο πάνω διαπιστώσεων και επειδή δεν προβλήθηκε οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί αναβολή εκδίκασης της υπόθεσης, το αίτημα των Εναγομένων 2 και 3, κατόπιν εξέτασης του, δεν έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο. Ευθύς με την απόρριψη του αιτήματος αναβολής τους, οι Εναγόμενοι 2 και 3 επέλεξαν συνειδητά να μην συμμετέχουν στην ακροαματική διαδικασία αποχωρώντας από την αίθουσα Δικαστηρίου γνωστοποιώντας την απόφαση τους στο Δικαστήριο. Το έπραξαν αφού πρώτα το Δικαστήριο τους εξήγησε τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα είχαν αν επέλεγαν να αποχωρήσουν.
Το Δικαστήριο εφάρμοσε τον πρωταρχικό σκοπό που θέτουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και το πνεύμα της αυστηρότητας που διέπει τις πρόνοιες τους συνεκτιμώντας όλα τα ενώπιον του δεδομένα σε συνάρτηση με την υποχρέωση να κατοχυρώσει το συνταγματικό δικαίωμα της Ενάγουσας για εκδίκαση της απαίτησης της εντός εύλογου χρονικού διαστήματος δυνάμει των προνοιών του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Σταθμίζοντας όλους τους παράγοντες το Δικαστήριο έκρινε πως η εκδίκαση της υπόθεσης θα έπρεπε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί, πράγμα που έπραξε χωρίς καθυστέρηση.
Όπως ήδη λέχθηκε, η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 20.10.25 και ολοκληρώθηκε στις 22.10.25. Μοναδικός μάρτυρας της Ενάγουσας (ΜΕ) ήταν ο κύριος Γρηγόρης Γρηγορίου, πρώην λειτουργός στην Υπηρεσία Είσπραξης Χρεών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, μετέπειτα λειτουργός αντίστοιχης υπηρεσίας στην Ενάγουσα όταν μεταβιβάστηκαν σ’ αυτήν τα περιουσιακά στοιχεία της πρώην Marfin Popular Bank Public Co Ltd στη βάση της ΚΔΠ 104/2013, αργότερα στην εταιρεία Themis Portfolio Management Holdings Ltd, έπειτα στη θυγατρική εταιρεία Themis Portfolio Management Ltd παρέχοντας υπηρεσίες διαχείρισης χαρτοφυλακίου και τέλος από τις 21.11.22 πίσω στην υπηρεσία της Ενάγουσας όπου είναι ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση. Ως εκ της θέσεως και των καθηκόντων του, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης.
Ο μάρτυρας κατέθεσε γραπτή μαρτυρία, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ενόρκως. Το έγγραφο παρουσιάστηκε ως Ένδειξη ‘Α’. Μέσα από το έγγραφο αυτό γίνεται καταγραφή των επαγγελματικών σχέσεων της Εναγομένης 1 και του συζύγου της Oleg με την Ενάγουσα καθώς επίσης γίνεται επίκληση γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, όπως τα αντιλαμβάνεται η πλευρά της Ενάγουσας. Περαιτέρω προβάλλονται στοιχεία που σύμφωνα με τον μάρτυρα αποδεικνύουν τη βάση αγωγής και καταδεικνύουν το βάσιμο των θεραπειών που η Ενάγουσα αξιώνει στο πλαίσιο της απαίτησης της. Επιπλέον παρουσιάζονται πληροφορίες που κατά τον μάρτυρα εξηγούν και δικαιολογούν το λόγο που οι θεραπείες ζητούνται εναντίον όλων των Εναγομένων. Προς υποστήριξη της Ένδειξης ‘Α’ ο μάρτυρας κατέθεσε έγγραφα ως Τεκμήρια 1-15 & 16Α-16Γ.
Δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε σκοπό η αυτούσια καταγραφή του ΜΕ και η επαναδιατύπωση του περιεχομένου των εγγράφων που υποστηρίζουν την μαρτυρία του (Α.S.A Farmakas Table Water Ltd ν. Ikame Trading C. Ltd κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 97/2010 ημερ. 18.05.15). Γι’ αυτό δεν προτίθεμαι να επαναλάβω εκείνα που αναφέρονται σ’ αυτά. Ωστόσο στα πλαίσια καταγραφής των ευρημάτων του Δικαστηρίου εκεί και όπου κριθεί ότι χρειάζεται, θα γίνεται αναφορά σε αποσπάσματα από το περιεχόμενο τους.
Από τους Εναγόμενους δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία.
Στάδιο Τελικής Αγόρευσης:
Ενόψει του γεγονότος ότι ο δικηγόρος των Εναγομένων αποσύρθηκε και ουδείς από τους Εναγόμενους επέλεξε να συμμετέχει στη διαδικασία, η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας ήταν η μόνη που προέβηκε σε τελική αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Η κυρία Γρηγορίου προσπάθησε με εμπεριστατωμένη νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και με αναφορά σε νομοθεσίες και παραπομπή σε νομολογία που θεωρούν ότι υποστηρίζουν την εκδοχή της, να πείσει για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων της. Το περιεχόμενο της αγόρευσης της εν λόγω συνηγόρου δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα της.
Μη συμμετοχή Εναγομένων στην ακροαματική διαδικασία:
Η μη συμμετοχή των Εναγομένων στην ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης και γενικότερα η εθελοντική και συνάμα αδικαιολόγητη απουσία τους κατά την εκδίκαση της υπόθεσης είχε ως συνέπεια τη μη προώθηση της δικογραφημένης εκδοχής της σε σχέση με την υπεράσπιση της. Η μοναδική εκδοχή που προωθήθηκε και καλούμαι να εξετάσω στη βάση του μαρτυρικού υλικού που προσάχθηκε είναι αυτή της Ενάγουσας.
Σε ό,τι αφορά την απαίτηση της Ενάγουσας, η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους και για λογαριασμό της και ειδικότερα τόσο η γραπτή μαρτυρία της που υιοθετήθηκε ενόρκως, όσο και οι απαντήσεις που ο ΜΕ έδωσε στις διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου όσο και τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια προς υποστήριξη της μαρτυρίας του ΜΕ παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι Εναγόμενοι επέλεξαν διά της απουσίας εκπροσώπησης τους αλλά και διά της προσωπικής τους απουσίας να μην ακουστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η απουσία τους υποδεικνύει πρόθεση εγκατάλειψης και η προώθησης των θέσεων και ισχυρισμών τους όπως αυτοί περιέχονται στην υπεράσπιση τους (Westside Engineering Ltd, τώρα μετονομασθείσα σε Westside Enterprises Ltd ν. A. Soulis Enterprises Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 11584, ημερ. 23.01.04).
Ωστόσο ανεξάρτητα των πιο πάνω, το Δικαστήριο προχώρησε σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, ήτοι του μαρτυρικού υλικού της απαίτησης της Ενάγουσας υπό το φως του περιεχομένου της υπεράσπισης των Εναγομένων προβαίνοντας σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα.
Αξιολόγηση μαρτυρίας:
Στρέφω ευθύς την προσοχή μου στην αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας.
Η αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που παρουσιάζεται στη δίκη αποτελεί σημαντικό καθήκον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για πολυσύνθετο και λεπτό έργο μεγάλης σημασίας που πρέπει να εκτελείται με προσοχή και επιμέλεια. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα τη ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή το μάρτυρα. Ειδικότερα έχω προσέξει πως συμπεριφερόταν από το εδώλιο του μάρτυρα, την ποιότητα και πειστικότητα των αναφορών του, αντιπαραβολή της κατάθεσης του με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου αλλά και με τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας υπό το φως των δικογραφημένων ισχυρισμών των Εναγομένων. Το δε μαρτυρικό υλικό δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά αξιολογήθηκε ως ενιαίο σύνολο και με λογική προσέγγιση επί της ουσίας του.
Ο ΜΕ δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Προσήλθε ενώπιον της δικαιοσύνης καταθέτοντας όλα όσα ο ίδιος γνώριζε. Η θέση που κατέχει στην Ενάγουσα σε συνδυασμό με τα επαγγελματικά καθήκοντα που έχει ως ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται την υπόθεση αυτή του επιτρέπουν να έχει πρόσβαση σε έγγραφα και πληροφορίες από το αρχείο της υπηρεσίας του και αφού τα μελέτησε να τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο ως προϊόν προσωπικής του αντίληψης. Αυτό με τη σειρά του έδωσε στον μάρτυρα τη δυνατότητα να αναφερθεί στο ιστορικό των επαγγελματικών σχέσεων της Εναγομένης 1 και του συζύγου της Oleg με την Ενάγουσα καθώς επίσης να παραθέσει γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Επίσης λόγω της άμεσης επαφής που έχει με την υπόθεση αυτή ο ΜΕ είχε τη δυνατότητα να προβάλει στοιχεία σχετικά με τη βάση αγωγής της Ενάγουσας και να τα συνδέσει με τις αξιώσεις που διεκδικούνται εναντίον των Εναγομένων. Οι διάφορες αναφορές του συνοδεύονται από έγγραφα, τα οποία τεκμηριώνουν το περιεχόμενο τους. Οι δε αναφορές του ΜΕ έχουν λογική συνοχή με τη χρονική αλληλουχία των γεγονότων που προκύπτουν μέσα από την προσκόμιση πραγματικής μαρτυρίας. Η μαρτυρία του ΜΕ είναι σαφής και περιεκτική. Η εντύπωση που αποκόμισα από την όλη στάση και συμπεριφορά του είναι ότι πρόκειται για ειλικρινή μάρτυρα που πρόθεση του ήταν απλά να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν μπορεί παρά να λεχθεί ότι η μαρτυρία του είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις.
Ένα σημείο που χρήζει σχολιασμού είναι οι διάφορες επιστολές που η Ενάγουσα επικαλείται. Σε ότι αφορά τις επιστολές ημερ. 28.06.23 δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποστάληκαν και επιδόθηκαν στους Εναγομένους στις 02.08.23 αφού το γεγονός αυτό είναι παραδεκτό από τους Εναγομένους μέσα από την υπεράσπιση τους (Τεκμήριο 15). Ομοίως για τις επιστολές ημερ. 29.09.23 που χωρίς αμφιβολία αποστάληκαν επιδόθηκαν στους Εναγομένους στις 30.09.23 αφού όχι μόνο το γεγονός αυτό είναι επίσης παραδεκτό από τους Εναγομένους μέσα από την υπεράσπιση τους, αλλά υπάρχουν σχετικές ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη που επιβεβαιώνουν παράδοση των εν λόγω εγγράφων έναντι υπογραφής του παραλήπτη (Τεκμήρια 16Α-16Γ).
Σε ότι αφορά τις επιστολές ημερ. 21.02.22 και 23.03.22 (Τεκμήρια 8, 9 & 10), παρατηρώ ότι μέσα από την υπεράσπιση δεν υπάρχει ρητή και ειδικής αμφισβήτησης της αποστολής τους με το ταχυδρομείο, ως είναι η θέση του ΜΕ. Αυτό που υπάρχει είναι απλώς μία γενική και αόριστη άρνηση των σχετικών παραγράφων της έκθεσης απαίτησης. Το γεγονός ότι δεν δικογραφείται ευθέως άρνηση για αποστολή τους μέσω του ταχυδρομείου σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για επιστροφή τους ως μη παραληφθείσες, δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ότι οι επιστολές αυτές αποστάληκαν στους παραλήπτες που κατονομάζονται σ’ αυτές, οι οποίοι τις παρέλαβαν.
Εν πάση περιπτώσει, οι αναφορές του μάρτυρα παρουσιάζουν γεγονότα, τα οποία αποδεικνύονται ότι διαδραματίστηκαν από πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Στην απουσία άλλης περί του αντιθέτου μαρτυρίας που να τα αντικρούει, δεν έχω κανένα λόγο να μην αποδεχτώ τη μαρτυρία του ΜΕ. Ουδέποτε ο μάρτυρας αυτός μου έδωσε την εντύπωση ότι απέκρυψε γεγονότα που γνωρίζει ή ότι προέβηκε σε αναφορές που εν γνώσει του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το γεγονός της επιβεβαίωσης της μαρτυρίας του από άλλο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και της μη αντίκρουσης της από άλλη μαρτυρία, σε συνδυασμό με την απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που θα έπληττε την αξιοπιστία του ΜΕ, είναι παράγοντες που της προσδίδουν αποδεικτική βαρύτητα και πειστικότητα (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd (1998) 1 Α.Α.Δ. 820).
Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ και ότι το περιεχόμενο της εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων, περιλαμβανομένου της Ένδειξης ‘Α’ και των Τεκμηρίων 1-5, 8-15 & 16Α-16Γ.
Αναφορικά με τα Τεκμήρια 6 & 7 που αποτελούν δικαστικές αποφάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (υπό διαφορετικές συνθέσεις), να λεχθεί ότι μέχρι σήμερα το περιεχόμενο τους δεν έχει ανατραπεί σε ανώτερο δικαστικό επίπεδο. Συνεπώς στα έγγραφα αυτά αποδίδεται η σημασία που τους αρμόζει.
Ευρήματα:
Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης και λαμβάνοντας υπόψη μου τα γεγονότα που προκύπτουν να είναι παραδεκτά μέσα από τα δικόγραφα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο:
1. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι τα παιδιά της Εναγομένης 1 και του Oleg (παραδεκτό στην υπεράσπιση).
2. Η Ενάγουσα είναι δημόσια τραπεζική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (παραδεκτό στην υπεράσπιση, Τεκμήρια 1 & 2).
3. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Ενάγουσα διεξήγαγε συστηματικά και αδιάλειπτα τραπεζικές εργασίες έναντι κέρδους στη βάση σχετικής άδειας που της δόθηκε για τον σκοπό αυτό (παραδεκτό στην υπεράσπιση, Τεκμήριο 3).
4. Δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερ. 20.02.08 η Ενάγουσα χορήγησε πιστωτική διευκόλυνση στην Εναγόμενη 1 και στον Oleg με αντάλλαγμα την εγγραφή της υποθήκης αρ. Υ1288/2008 προς όφελος της Ενάγουσας του ½ μεριδίου που έκαστος είχε επί του ακινήτου, ως συνιδιοκτήτες του που ήταν, στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού για το ποσό των USD$1.499.124,00 (Τεκμήριο 5).
5. Επειδή τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν όπως τα ανάμενε, η Ενάγουσα καταχώρισε την αγωγή αρ. 5150/14 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της Εναγομένης 1 και του Oleg.
6. Στις 04.10.19 το Ε.Δ. Λεμεσού εξέδωσε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Oleg ερήμην του τελευταίου με την οποίαν ο Oleg διατασσόταν να πληρώσει στην Ενάγουσα συγκεκριμένο επιδικασμένο ποσό. Επίσης εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης της υποθήκης αρ. Υ1288/2008 με δημόσιο πλειστηριασμό αναφορικά με το ½ μερίδιο του Oleg (παραδεκτό στην υπεράσπιση, Τεκμήριο 6).
7. Στις 07.06.23, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Ε.Δ. Λεμεσού εξέδωσε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1 με την οποίαν η Εναγόμενη 1 διατασσόταν να πληρώσει στην Ενάγουσα συγκεκριμένο επιδικασμένο ποσό . Η δε ανταπαίτηση της Εναγομένης 1 για διαγραφή του εγγράφου υποθήκης απορρίφθηκε (παραδεκτό στην υπεράσπιση, Τεκμήριο 7). Η Εναγόμενη 1 άσκησε έφεση εναντίον της απόφασης, ως ήταν δικαίωμα της, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί.
8. Περί το έτος 2018 και πριν από την εκδίκαση της αγωγής αρ. 5150/14 σε σχέση με την Εναγόμενη 1, η Ενάγουσα ενεργοποίησε τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 προκειμένου να εκποιήσει την υποθήκη αρ. Υ1288/2008 με δημόσιο πλειστηριασμό αναφορικά με το ½ μερίδιο της Εναγομένης 1. Σε διάφορες περιπτώσεις η Ενάγουσα προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκποιήσει το μερίδιο της Εναγομένης 1 επί του υποθηκευμένου ακινήτου.
9. Στο μεταξύ ανεπιτυχείς ήταν και οι προσπάθειες της Ενάγουσας να πωλήσει με πλειστηριασμό το μερίδιο του Oleg επί του ακινήτου.
10. Ένεκα της αποτυχίας πλειστηριασμού των ενυπόθηκων μεριδίων, η Ενάγουσα αγόρασε τα μερίδια του Oleg και της Εναγομένης 1 επί του ακινήτου, για το οποίο γεγονός η Ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 21.02.22 ενημέρωσε τον Oleg και την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 8).
11. Το τίμημα πώλησης καθορίστηκε στη βάση δύο εκθέσεων εκτίμησης ημερ. 19.02.21 με αγοραία αξία κατά το χρόνο εκείνο €1.260.000 και 02.03.21 με αγοραία αξία κατά το χρόνο εκείνο €1.460.000 που ετοιμάστηκαν από δύο διαφορετικούς ιδιώτες εκτιμητές, τις οποίες η Ενάγουσα εξασφάλισε (Τεκμήρια 13 & 14).
12. Περαιτέρω η Ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 21.02.22 πληροφόρησε τον Oleg και την Εναγόμενη 1 για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ακινήτου (Τεκμήριο 9).
13. Επειδή τόσο ο Oleg όσο και η Εναγόμενη 1 δεν προέβηκαν σε οποιοδήποτε μέτρο αντίδρασης σε σχέση με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης του ακινήτου από την Ενάγουσα, η τελευταία με επιστολή της ημερ. 23.03.22 ενημέρωσε τον Oleg και την Εναγόμενη 1 για την επικύρωση της διάθεσης του προϊόντος πώλησης του ακινήτου προβαίνοντας σε ανάκτηση του ακινήτου (Τεκμήριο 10).
14. Με το τίμημα πώλησης του ακινήτου πιστώθηκε ο λογαριασμός δανείου.
15. Στις 08.04.22 το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξέδωσε πιστοποιητικό εγγραφής του ακινήτου επί ολόκληρου του μεριδίου εις το όνομα της Ενάγουσας (Τεκμήριο 4).
16. Σε κάποιο στάδιο ο Oleg εγκατέλειψε το ακίνητο, οι δε Εναγόμενοι εξακολοθούν να διαμένουν σ’ αυτό και να το κατέχουν.
17. Με επιστολές της ημερ. 28.06.23 που επιδόθηκαν στους Εναγομένους στις 02.08.23 και ημερ. 29.09.23 που επιδόθηκαν στους Εναγομένους στις 30.09.23, η Ενάγουσα κάλεσε τους Εναγομένους να εγκαταλείψουν και/ή εκκενώσουν το ακίνητο παραδίδοντας στην ίδια κενή και ελεύθερη την κατοχή του, πλην όμως οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να το πράξουν με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να διαμένουν σ’ αυτό (παραδεκτό στην υπεράσπιση, Τεκμήρια 15 & 16Α-16Γ).
Εξέταση επιδίκων θεμάτων – Νομική Πτυχή – Συμπεράσματα:
Θα παραθέσω τώρα τα συμπεράσματα τα οποία εξάγονται κατόπιν εξέτασης των επιδίκων ζητημάτων της αγωγής. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται αναφορά της νομικής πτυχής που διέπει το συγκεκριμένο θέμα.
Ένα από τα επίδικα ζητήματα είναι η νομιμότητα και εγκυρότητα ιδιοκτησίας του ακινήτου. Κατ’ αρχάς, η έκδοση πιστοποιητικού εγγραφής όλου του ακινήτου εις το όνομα της Ενάγουσας, ως είναι το Τεκμήριο 4 που έχει κατατεθεί, καταδεικνύει την ύπαρξη τίτλου ιδιοκτησίας προς όφελος της Ενάγουσας. Η εγγραφή-τίτλος ενός ακινήτου αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ιδιοκτησίας από το πρόσωπο προς όφελος του οποίου το ακίνητο έχει εγγραφεί (Πίριλλου v. Κονναρή (2000) 1 Α.Α.Δ. 1153). Το τεκμήριο αυτό της ιδιοκτησίας είναι μαχητό και μπορεί να προσβληθεί (Mihtat v. Loizou, VI C.L.R. 13, Theodorou v. Hadji Antoni (1961) C.L.R. 203, Socratous v. Mezou (1975) 1 C.L.R. 62 και Παναγιώτου ν. Χ" Κυριάκου (1991) 1 Α.Α.Δ. 362, 377). Το μαχητό τεκμήριο προσβάλλεται με σχετική μαρτυρία. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υφίσταται κάτι τέτοιο αφού ουδεμία τέτοια μαρτυρία έχει προσκομιστεί που να καταρρίπτει το μαχητό τεκμήριο.
Αντίθετα, το διάταγμα του Δικαστηρίου για εκποίηση του μεριδίου του Oleg σε συνδυασμό με την εφαρμογή της διαδικασίας αγοράς και ανάκτησης του ακινήτου από την Ενάγουσα λόγω ανεπιτυχούς πώλησης του με πλειστηριασμό δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965, χωρίς να υπάρξει ένσταση είτε από την Εναγόμενη 1 είτε από τον Oleg, ενισχύει το γεγονός ότι η Ενάγουσα νόμιμα αγόρασε και απέκτησε το εν λόγω ακίνητο έναντι καθορισμένου τιμήματος πώλησης, η αξία αγοράς του οποίου καθορίστηκε μέσα από δύο εκτιμήσεις που ετοιμάστηκαν στη βάση σχετικών εκθέσεων από δύο διαφορετικούς ιδιώτες εκτιμητές, ως προνοούν οι διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965.
Έχω ικανοποιηθεί ότι η Ενάγουσα εφάρμοσε δεόντως τις σχετικές πρόνοιες, χωρίς να υπάρξει αντίδραση και/ή παράπονο και/ή ένσταση τόσο από τον Oleg όσο και από την Εναγόμενη 1 στη βάση των δικαιωμάτων που οι σχετικές διατάξεις του Μέρους VIA παρέχουν στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Συνεπώς καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα νόμιμα και έγκυρα κατέστη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου.
Παράλληλα θα πρέπει να σημειωθεί το εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι διαμένουν στο ακίνητο μέχρι σήμερα. Παρά την έκκληση της Ενάγουσας να το εγκαταλείψουν παραδίδοντας ελεύθερη και κενή την κατοχή του σ’ αυτήν δυνάμει σχετικών επιστολών, οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να το πράξουν, γεγονός το οποίο οι Εναγόμενοι παραδέχονται μέσα από την έκθεση υπεράσπισης τους. Με λίγα λόγια οι Εναγόμενοι διαμένουν στο ακίνητο που πλέον δεν τους ανήκει. Οι Εναγόμενοι διαμένουν στο ακίνητο, του οποίου εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης πλέον δεν είναι η Εναγόμενη 1 και/ή ο Oleg αλλά πλέον γ Ενάγουσα. Οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να διαμένουν στο ακίνητο παρόλο ότι η Ενάγουσα, ως ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, τους έχει ζητήσει κατά τρόπο σαφή και ρητό να παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου, αρνούμενοι έτσι να το πράξουν.
Το άρθρο 43(1) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ.148) κωδικοποιεί το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη περιουσία, «το οποίο συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.»
Η αγωγή καταχωρίστηκε από την Ενάγουσα που κατά το χρόνο καταχώρηση της ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, η οποία ισχυρίζεται παράνομη επέμβαση σ’ αυτό υπό τη μορφή παράνομης κατοχής και διαμονής σ’ αυτό και ουσιαστικά αξιώνει άρση της παράνομης επέμβασης που επικαλείται. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια είναι ότι όλοι αυτοί που διαμένουν στο ακίνητο είναι Εναγόμενοι στην παρούσα υπόθεση. Ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να αποδεικνύει ότι, εκτός από τους Εναγομένους, διαμένει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο ακίνητο.
Οι Εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους δέχονται ότι εισέρχονται στο ακίνητο, το οποίο κατέχουν και στο οποίο διαμένουν. Περαιτέρω αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να αποχωρήσουν από το ακίνητο παραδίδοντας ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου παρόλο ότι τους ζητήθηκε επανειλημμένως γραπτώς από την Ενάγουσα. Αυτό αποδεικνύει ότι οι Εναγόμενοι διαμένουν και κατέχουν το ακίνητο χωρίς τη συγκατάθεση και/ή συναίνεση και/ή άδεια της Ενάγουσας. Η στάση και η συμπεριφορά αυτή των Εναγομένων τους καθιστά παράνομα επεμβασίες του ακινήτου (Β. Παπακόκκινου κ.α. ν. Αγγελικής Σμυρλή κ.α. (2009) 1 ΑΑΔ 1653). Ορθά και δικαίως η Ενάγουσα αξιώνει άρση της παράνομης επέμβασης στο ακίνητο που αποτελεί ιδιοκτησία της.
Το γεγονός ότι στο παρελθόν οι Εναγόμενοι διέμεναν νόμιμα είναι άνευ σημασίας. Άνευ αξίας είναι και το γεγονός ότι το ακίνητο του οποίου η αγοραία αξία είναι πέραν του €1.000.000 χρησιμοποιείται από τους Εναγομένους ως η κύρια κατοικία διαμονής τους. Εξάλλου με το τίμημα πώλησης του ακινήτου πιστώθηκε ο λογαριασμός δανείου της Εναγομένης 1 και του Oleg.
Συνακόλουθα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι Εναγόμενοι παράνομα επεμβαίνουν και κατέχουν το ακίνητο.
Κατάληξη:
Υπό το φως όλων των πιο πάνω και στη βάση της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, έχοντας κατά νου τα ευρήματα και συμπεράσματα η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεση της εναντίον των Εναγομένων 1, 2 & 3 στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.
Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 & 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα υπό τη μορφή έκδοσης διαταγμάτων ως οι παράγραφοι 32 & 33 της Έκθεσης Απαίτησης με τις εξής, ωστόσο, διαφοροποιήσεις:
(α) τόσο στην παράγραφο 32 όσο και στην παράγραφο 33 διαγράφεται η φράση «και/ή αντιπροσώπους τους και/ή συγγενικά και/ή συνδεδεμένα με αυτούς πρόσωπα»,
(β) στην παράγραφο 33 η περίοδος εκκένωσης και παράδοσης της ελεύθερης και κενής κατοχής του ακινήτου από τους Εναγομένους στην Ενάγουσα καθορίζεται σε 60 ημέρες από την επίδοση του διατάγματος σ’ αυτούς.
Σε ότι αφορά την αξιούμενη θεραπεία υπό την παράγραφο 35 της Έκθεσης Απαίτησης, αυτό αποτελεί μέτρο εκτέλεση της δικαστικής απόφασης και μπορεί να εξασφαλιστεί όχι στο στάδιο αυτό αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο υπό τις δικονομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που παρατίθενται στο Μέρος 52 και στα Έντυπα 96 & 97 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023.
Σε ότι αφορά τα έξοδα, έχοντας υπόψη μου τους Κανονισμούς 39.2 και 39.4(1)(α) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023, δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 & 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα.
Τα έξοδα να καταβληθούν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που κοινοποιηθούν στους Εναγομένους.
(Υπ.) ……..........................................
Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο