ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 364/2025 I-Justice
Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224 ως και τις Τροποποιήσεις αυτών.
Μεταξύ:
1. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
2. ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
3. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
4. ΙΩΑΝΝΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
5. J & TH. DEVELOPMENTS LTD
6. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Εφεσείοντες-Αιτητές
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
Εφεσίβλητη-Καθ’ ης η αίτηση
Ημερομηνία: 18.12.25
Εμφανίσεις:
Για Εφεσείοντες 1-6/Αιτητές 1-6: κος Π. Αγαθοκλέους για Γερολέμου,
Αγαθοκλέους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εφεσίβλητη/Καθ’ ης η αίτηση: κος Χρ. Κωνσταντινίδης για ΠΑΝΑΓΟΣ &
ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Αίτηση-Έφεση:
Με την παρούσα αίτηση-έφεση, η οποία καταχωρίστηκε ηλεκτρονικά στις 21.11.25 ουσιαστικά δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965) και περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 (Κ.Δ.Π.185/2015), οι Εφεσείοντες 1-6/ Αιτητές 1-6 (στο εξής οι «Αιτητές») αιτούνται την έκδοση διατάγματος που να:
Α. Ακυρώνει και/ή παραμερίζει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.10.25.
Β. Ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων που περιγράφεται στην εν λόγω ειδοποίηση, ο οποίος είναι ορισμένος στις 29.12.25 και ώρα 10:00 π.μ.
Γ. Ακυρώνει και/ή αναστέλλει τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».
Οι λόγοι επί των οποίων προωθείται η παρούσα υπόθεση, όπως αυτοί καταγράφονται στο σώμα του εγγράφου, είναι οι εξής:
(α) Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και/ή οι προγενέστερες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» δεν έχουν αποσταλεί δεόντως και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
(β) Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη και/ή παράτυπη επειδή η διαδικασία του Μέρους VIA δεν έχει εκκινήσει νομότυπα και/ή νόμιμα αφού η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι παράνομη και/ή παράτυπη και/ή δεν απευθύνεται προσωπικά σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
(γ) Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί και/ή επιδοθεί πριν τη λήξη πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή.
(δ) Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και/ή οι προγενέστερες αυτών ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις και/ή το περιεχόμενο τους είναι εσφαλμένο και/ή παράνομο και/ή παράτυπο και/ή κατά παράβαση του νομοθετημένου Τύπου του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου.
(ε) Η Καθ’ ης η αίτηση δεν επέδωσε στους Αιτητές την Ειδοποίηση Τύπου «Θ», η οποία περιέχει την πληροφόρηση που απαιτεί το άρθρο 44Β(2) του Νόμου.
Υπήρχε και έκτος λόγος, ο οποίος όμως, κατόπιν σχετικής ρητής δήλωσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών, εγκαταλείφθηκε πριν από την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης.
Η υπό κρίση αίτηση-έφεση συνοδεύεται από ένορκη δηλώσεις των Αιτητών 3 & 4, στις οποίες επισυνάπτονται έγγραφα προς υποστήριξη τους. Ανάμεσα σ’ αυτά είναι οι επίμαχες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ».
Στην ένορκη δήλωση του ο Αιτητής 4 δηλώνει άγνοια για πιο λόγο ο ιδιώτης επιδότης επέλεξε να αφήσει στην οικία του Αιτητή 3 και της Αιτήτριας 1 (σύζυγος Αιτητή 3) την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που προοριζόταν για όλους τους Αιτητές. Όπως είπε, η εν λόγω ειδοποίηση δεν επιδόθηκε στον ίδιο και στη σύζυγο του (Αιτήτρια 2). Επίσης αναφέρει ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν του επιδόθηκε προσωπικά, αλλά εντόπισε 5 δέσμες εγγράφων ημερ. 06.06.25 της ειδοποίησης αυτής αφημένα στην αυλή της οικίας του στην οδό που περιγράφει στην §5 της ένορκης δήλωσης του που απευθύνονται στον ίδιο υπό την ιδιότητα του εγγυητή και κατόχου εμπράγματου βάρους (ΠΩΕ215/2011), στην Αιτήτρια 2 (σύζυγο του) και στους Αιτητές 5 & 6. Οι δέσμες αυτές επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του ομνύοντα ως Τεκμήριο 1. Αναφερόμενος στην Ειδοποίηση Τύπου «Ι» που απευθύνεται στον Αιτητή 6 (υιός του ομνύοντα) ο ομνύοντας επισημαίνει ότι σ’ αυτή καταγράφεται διεύθυνση διαφορετική από αυτή που ο υιός του διαμένει. Επικαλείται δε περιεχόμενο που είναι λανθασμένο και δεν συνάδει με τη νομοθεσία επειδή το εν λόγω έγγραφο αναφέρεται σε πωλητήριο που βρίσκεται κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και όχι Λεμεσού.
Στην ένορκη δήλωση του ο Αιτητής 3 αποκαλύπτει την επαγγελματική σχέση των διαδίκων και την ιδιότητα που έκαστος από αυτούς εμπλέκεται στην υπόθεση αυτή. Όπως είπε, στις Αιτήτριες 1 & 2 χορηγήθηκε πιστωτική διευκόλυνση υπό τη μορφή δανείου ύψους Λ.Κ.£300.000 (ισότιμο σε €512.000) δυνάμει σύμβασης δανείου. Οι Αιτητές 3, 4 & 5 εγγυήθηκαν δυνάμει συμφωνίας εγγύησης ημερ. 23.10.07 τις υποχρεώσεις των Αιτητριών 1 & 2 που απορρέουν από την χορηγηθείσα σ’ αυτές πιστωτική διευκόλυνση (Τεκμήριο 2). Ο ίδιος μαζί με τον Αιτητή 4 που είναι αδελφός του είναι διευθυντές και μέτοχοι της Αιτήτριας 5 εταιρείας περιορισμένης ευθύνης που είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 1). Με βάση τις αναφορές του, η Αιτήτρια 5 είναι η ιδιοκτήτρια των τριών ακινήτων που περιγράφονται στην §2 της ένορκης δήλωσης του, τα οποία δυνάμει συμφωνίας υποθήκης ημερ. 23.10.07 υποθηκεύτηκαν προς όφελος της τότε ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς και έπειτα της Καθ’ ης η αίτησης. Ο δε Αιτητής 6 είναι κάτοχος εμπράγματου βάρους (ΠΩΕ215/2011) επί ενός από τα τρία περιγραφόμενα ενυπόθηκα ακίνητα (Τεκμήριο 3). Όπως επίσης σημειώνει, στις 05.11.25 τον επισκέφθηκε στην οικία του που διαμένει μαζί με την Αιτήτρια 2 ιδιώτης επιδότης αφήνοντας του επτά δέσμες εγγράφων χωρίς να του ζητήσει να υπογράψει (Τεκμήριο 5). Ήταν η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» μαζί με το Δελτίο με την οποίαν ενημερώθηκε για πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων στις 29.12.25. Οι δέσμες εγγράφων αφορούσαν τον ίδιο και όλους τους υπόλοιπους Αιτητές. Ακολούθως ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τους λόγους επί του οποίους προωθείται η παρούσα υπόθεση, τους οποίους και επεξηγεί.
Η Ένσταση:
Στις 03.12.25 η Καθ’ ης η αίτηση/Εφεσίβλητη (στο εξής η «Καθ’ ης η αίτηση») καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί 14 λόγους. Ορισμένοι από τους λόγους που υπόκεινται σε εξέταση επαναλαμβάνονται με κάποιους άλλους, ενώ άλλοι καλύπτονται μεταξύ τους. Κοινό σημείο τους είναι η θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.
Η νομική βάση της ένστασης είναι ουσιαστικά παρόμοια μ’ αυτήν της υπό κρίση αίτησης.
Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κυρίου Αντρέα Αντρέου, λειτουργού ανάκτησης χρεών στην υπηρεσία της Dovalue Cyprus Limited (πρώην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd), η οποία δυνάμει σχετικής συμφωνίας ενεργεί για λογαριασμό της Καθ’ ης η αίτησης αναλαμβάνοντας τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και συναφών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων. Ανάμεσα στις περιπτώσεις που διαχειρίζεται η Καθ’ ης η αίτηση είναι και η παρούσα. Προς ενίσχυση του περιεχομένου της ένορκη δήλωσης επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα. Θα αναφερθώ περιληπτικά στο περιεχόμενο της προκειμένου να γίνει αντιληπτή η εκδοχή της Καθ’ ης η Αίτησης στην ολοκληρωμένη της μορφή.
Αυτό που αναφέρεται είναι ότι στις Αιτήτριες 1 & 2 χορηγήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στη βάση σχετικής σύμβασης δανείου που συνομολογήθηκε και υπογράφηκε. Προς τούτο ανοίχτηκε λογαριασμός δανείου εις τα ονόματα των εν λόγω Αιτητριών. Για την εξασφάλιση των συμβατικών υποχρεώσεων τους, η Αιτήτρια 5 υποθήκευσε προς όφελος της τότε ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς, δυνάμει σύμβασης και υποθηκεύσεως ακινήτου, τα τρία επίμαχα ακίνητα που περιγράφονται στο σώμα της παρούσας αίτησης-έφεσης. Η υποθήκη φέρει αριθμό Υ12269/2007 και αφορά ολόκληρο το μερίδιο στα τρία ακίνητα. Η εν λόγω υποθήκη κατατέθηκε στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο (Τεκμήριο 2). Ως επιπρόσθετη κάλυψη των συμβατικών υποχρεώσεων των Αιτητριών 1 & 2 που πηγάζουν από τη σύμβαση δανείου, οι Αιτητές 3, 4 & 5 παρείχαν προσωπικές εγγυήσεις δυνάμει σχετικών συμφωνιών εγγύησης (Τεκμήριο 3).
Επειδή προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ των διαδίκων, η Καθ’ ης η αίτηση προχώρησε στη χρήση της διαδικασίας δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965 αποστέλλοντας, αρχικά με απλό ταχυδρομείο της Ειδοποίηση Τύπου «Θ» στους Αιτητές 1-5 (Τεκμήριο 6), ακολούθως με συστημένο ταχυδρομείο και επιδίδοντας με ιδιώτη επιδότη σε όλους του Αιτητές την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 7) και τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» (Τεκμήριο 9) και «ΙΒ». Σύμφωνα με το ενόρκως δηλών, η επίδοση με ιδιώτη επιδότη κρίθηκε αναγκαία ώστε να λάβουν γνώση της διαδικασίας οι Αιτητές μετά που μόνο Αιτητής 6 παρουσιάστηκε στο ταχυδρομείο και παρέλαβε τις εν λόγω ειδοποιήσεις (Τεκμήρια 7Α & 9Α). Το δε ιστορικό διακίνησης των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ» παρέχεται ως Τεκμήρια 7 & 9. Καταλήγοντας ο ενόρκως δηλών παρέχει τα δικά του επιχειρήματα βάση των οποίων, όπως υποστηρίζει, οι λόγοι επί των οποίων η παρούσα υπόθεση προωθείται είναι έκθετοι σε απόρριψη.
Ακροαματική Διαδικασία:
Η εκδίκαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση-έφεση και την ένσταση. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ’ αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο προς απόδειξη των εκδοχών των μερών.
Τελικές Αγορεύσεις:
Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία και σε διατάξεις του Ν.9/1965, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις και ισχυρισμούς τους που αναφέρουν μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων στο πλαίσιο των γεγονότων που επίσης σημειώνεται στα ίδια έγγραφα. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων.
Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων
και/ή δεν έχουν αμφισβητηθεί:
Στο παρόν στάδιο θεωρώ επίσης σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι:
(1) Η Καθ’ ης η αίτηση είναι 100% θυγατρική και διαχειρίστρια των περιουσιακών στοιχείων της ΣΕΔΙΠΕΣ, η οποία ενεργούσε ως πιστωτικό ίδρυμα, ένα εκ των οποίων ήταν η ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς.
(2) Η Καθ’ ης η αίτηση διαχειρίζεται όλες τις περιπτώσεις χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων μαζί με συναφείς εξασφαλίσεις-εγγυήσεις από την ΣΕΔΙΠΕΣ και/ή από πρώην πιστωτικά ιδρύματα σε διάφορα φυσικά και νομικά πρόσωπα.
(3) Ανάμεσα στις περιπτώσεις αυτές ήταν και η παρούσα.
(4) Δυνάμει σχετικής συμφωνίας, η εταιρεία Dovalue Cyprus Limited (πρώην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ενεργεί για λογαριασμό της Καθ’ ης η αίτησης αναλαμβάνοντας τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων και συναφών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων.
(5) Ανάμεσα στις περιπτώσεις που διαχειρίζεται η Καθ’ ης η αίτηση είναι και η παρούσα.
(6) Στις Αιτήτριες 1 & 2 χορηγήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις υπό τη μορφή δανείου δυνάμει σύμβασης (πρωτοφειλέτιδες).
(7) Ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων των πρωτοφειλετιδών για τις χορηγούμενες πιστωτικές διευκολύνσεις η Αιτήτρια 5 ενέγραψε προς όφελος του πιστωτικού ιδρύματος την υποθήκη αρ. Υ12269/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, η οποία περιλαμβάνει την υποθήκευση των τριών ακινήτων που περιγράφονται στην προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ».
(8) Ιδιοκτήτρια των υποθηκευμένων ακινήτων είναι η Αιτήτρια 5 και το μερίδιο που υποθηκεύτηκε είναι το όλο και στα τρία επίμαχα ακίνητα (ενυπόθηκος οφειλέτης).
(9) Η υποθήκη αρ. Υ12269/2007 μαζί με σχετικά έγγραφα κατατέθηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού.
(10) Ως επιπρόσθετη κάλυψη των υποχρεώσεων των πρωτοφειλετιδών για τις χορηγούμενες πιστωτικές διευκολύνσεις, οι Εναγόμενοι 3, 4 & 5 παρείχαν προσωπικές εγγυήσεις δυνάμει συμφωνιών εγγύησης.
(11) Επειδή προέκυψαν διαφορές ανάμεσα στους διαδίκους που αφορούν τις συμβατικές υποχρεώσεις των Αιτητών 1-5 στις χορηγηθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις και στις εξασφαλίσεις-καλύψεις τους, η Καθ’ ης η αίτηση, ως ενυπόθηκος δανειστής που είναι, ενεργοποίησε τη διαδικασία που προβλέπεται από τις πρόνοιες τους Μέρους VIA του Ν.9/1965.
(12) Η Αιτήτρια 1 είναι η σύζυγος του Αιτητή 3, η Αιτήτρια 2 είναι η σύζυγος του Αιτητή 4, ο Αιτητής 3 είναι αδελφός του Αιτητή 4 και ο Αιτητής 6 είναι υιός του Αιτητή 4.
(13) Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Αιτήτρια 5 ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών με διευθυντές και μετόχους της τους Αιτητές 3 & 4.
(14) Οι Αιτήτριες 1 & 2 φέρουν την ιδιότητα των πρωτοφειλετιδών, οι Αιτητές 3 & 4 φέρουν την ιδιότητα των εγγυητών, η Αιτήτρια 5 φέρει την ιδιότητα του ενυπόθηκου οφειλέτη και η Καθ’ ης η αίτηση φέρει την ιδιότητα του ενυπόθηκου δανειστή.
(15) Ο Αιτητής 6 είναι κάτοχος εμπράγματου βάρους υπό τη μορφή κατατιθεμένου πωλητηρίου εγγράφου (ΠΩΕ215/2011) αναφορικά με το ενυπόθηκο ακίνητο υπό το σημείο Β(iii) από το σώμα της αίτησης-έφεσης.
(16) Ο Αιτητής 4 είναι επίσης κάτοχος εμπράγματου βάρους υπό τη μορφή κατατιθεμένου πωλητηρίου εγγράφου (ΠΩΕ215/2011) αναφορικά με το ενυπόθηκο ακίνητο υπό το σημείο Β(iii) από το σώμα της αίτησης-έφεσης.
Τα πιο πάνω περαιτέρω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου.
Νομική Πτυχή:
Αυτό που κατ’ αρχήν πρέπει να λεχθεί είναι ότι εφόσον η παρούσα αίτηση-έφεση καταχωρήθηκε στις 21.11.25, αυτή θα εξεταστεί στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που πραγματεύονται την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή περιλαμβανομένων όλων των τροποποιήσεων με τελευταίο τροποποιητικό νόμο τον Ν.4(Ι)/2024 που τέθηκε σε ισχύ στις 09.02.24 και οι οποίες τροποποιήσεις αναφέρονται συγκεκριμένα στο μέρος αυτό της νομοθεσίας (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου Πολιτική Έφεση Αρ. 110/2019 ημερομηνίας 18.02.20), πάντοτε βέβαια του νομικού καθεστώτος που αναλόγως διέπει το κάθε στάδιο της υπόθεσης στο οποίο θα γίνεται αναφορά.
Με βάση το άρθρο 44Α(1) της κείμενης νομοθεσίας οι πρόνοιες του Μέρους VIA που αφορούν την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από ενυπόθηκο δανειστή εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης που είτε εγγράφηκε στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.
Η έναρξη της διαδικασίας σηματοδοτείται με την ενεργοποίηση του άρθρου 44Γ(1) σύμφωνα με το οποίο ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη Ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερη των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της. Παράλληλα με την ειδοποίηση αυτή ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλομένου ποσού που καθορίζεται σ' αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος μέρους.
Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», τότε εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ(2). Με βάση το άρθρο αυτό ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σ' οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, ήτοι την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, στην οποίαν αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» γίνεται εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
Στο άρθρο 44ΙΕ που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Μέρους VIA παρέχονται ορισμένες χρήσιμες έννοιες, μερικές από τις οποίες παραθέτω πιο κάτω:
«επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:
«ενυπόθηκος οφειλέτης» σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα:
«ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος·
[οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου].
Ο πλειστηριασμός ενός ακινήτου δύναται να ακυρωθεί με προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε (Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερομηνίας 10.12.19), ECLI:CY:AD:2019:A519. Το ένδικο μέσο είναι η καταχώρηση αίτησης-έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο σε σχέση με τη διαδικασία που προνοείται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Με βάση το άρθρο 44Γ(3) του Μέρους VIA, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»), μόνο για τους λόγους που εξαντλητικά καταγράφονται στις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου (Αίτηση της χχχ Παπακόκκινου (πιο πάνω)), οι οποίοι είναι:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις,
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί,
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή,
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου,
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου,,
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος,
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση και
(η) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο ή
η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου ή
ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου.
Δεν χρειάζονται να συντρέχουν όλοι οι πιο πάνω λόγοι. Ένας από αυτούς να αποδειχτεί ότι ευσταθεί αρκεί για να καταστήσει την αίτηση-έφεση επιτυχή με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ισχυρισμός Αιτητών για κατάχρηση διαδικασίας από την Καθ’ ης η αίτηση:
Θα πρέπει να λεχθεί ότι η θέση αυτή προβλήθηκε για πρώτη φορά μέσα από τη γραπτή αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών χωρίς έτσι να περιλαμβάνεται στο σώμα της παρούσας αίτησης-έφεσης ως ένας από τους λόγους, βάση των οποίων προωθείται η υπόθεση αυτή. Το γεγονός αυτό παραδέχτηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών μετά από υπόδειξη του Δικαστηρίου. Για το λόγο αυτό η πλευρά της Καθ’ ης η αίτησης ζητεί την απόρριψη του.
Με κάθε σεβασμό στον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ’ ης η αίτησης, δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω θέση του. Παρόλο ότι ο λόγος αυτός δεν έχει εγερθεί μέσα από το σώμα της αίτησης-ένστασης, εντούτοις επειδή άπτεται ισχυρισμού περί κατάχρησης της διαδικασίας που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο ενασχόλησης από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο ακόμη και αυτεπάγγελτα (Μ & Π Αρτοποιείο Άγιος Μάμας Λίμιτεδ v. Αθανασίου Ποινική Έφεση Αρ. 104/2019 ημερ. 03.07.20), ECLI:CY:AD:2020:B216, θα τον εξετάσω και μάλιστα κατά προτεραιότητα των άλλων λόγων επειδή προφανώς σε περίπτωση που επιτύχει δεν θα χρειαστεί η εξέταση της ουσίας της υπόθεσης.
Εξ όσον γίνεται αντιληπτό ο ισχυρισμός της κατάχρησης έγκειται στη θέση ότι υπογράφηκε συμφωνία συνολικής διευθέτησης δια της παραχώρησης όλων των ενυπόθηκων ακινήτων στην Καθ’ ης η αίτηση και την απόσυρση όλων των εκκρεμουσών αγωγών με αποτέλεσμα να μην δικαιολογείται πλέον η συνέχιση της εν λόγω δικαστικής διαδικασίας.
Είναι γεγονός ότι ανάμεσα στους Αιτητές 1-4, ενδεχομένως και της Αιτήτριας 5 εταιρείας αν αναγνωριστεί ότι οι Αιτητές 3 & 4 συμμετέχουν τόσο υπό την προσωπική τους ιδιότητα όσο και ως διευθυντές της εν λόγω εταιρείας κατόπιν εξουσιοδότησης τους από το Διοικητικό Συμβούλιο της να ενεργήσουν με τον τρόπο αυτό παρά το ότι δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε πρακτικό συνεδρίασης για τον σκοπό αυτό και καμία σφραγίδα της εταιρείας υπάρχει στο έγγραφο διευθέτησης, και της Καθ’ ης η αίτησης υπογράφηκε συμφωνία διευθέτησης των διαφορών τους στις 12.11.25. Η συμφωνία που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην ΕΔΑ3 διέπεται από συγκεκριμένους όρους. Μέρος της διευθέτησης είναι η παραχώρηση των τριών επίμαχων ακινήτων ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 5 στην Καθ’ ης η αίτηση.
Με κάθε σεβασμό στους Αιτητές δεν έχω αντιληφθεί που προκύπτει ζήτημα κατάχρησης ενόσω συνεχίζεται η διαδικασία εκποίησης των επίμαχων ακινήτων. Η συμφωνία διευθέτησης προνοεί, μεταξύ άλλων, την απόσυρση όλων των αγωγών που εκκρεμούν ανάμεσα στους διαδίκους. Ωστόσο η παρούσα διαδικασία δεν αφορά αγωγή. Είναι διαδικασία αίτησης-έφεσης, ένα εντελώς ξεχωριστό, ανεξάρτητο και διαφορετικό ένδικο μέσο, το οποίο σαφώς δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του συγκεκριμένου όρου που επικαλούνται οι Αιτητές.
Πέραν όμως και ανεξαρτήτως του πιο πάνω, αδυνατώ να παρακολουθήσω το συλλογισμό της κατάχρησης τη στιγμή που η συμφωνία διευθέτησης προνοεί την παραχώρηση των επίμαχων ενυπόθηκων ακινήτων στην Καθ’ ης η αίτηση. Η παρούσα διαδικασία αποσκοπεί στην εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων από την Καθ’ ης η αίτηση. Μπορεί να λεχθεί ότι η εκποίηση των εν λόγω ενυπόθηκων ακινήτων είναι μορφή παραχώρησης τους στην Καθ’ ης η αίτηση. Επομένως η συμφωνία διευθέτησης συμπληρώνεται, ανάμεσα σ’ άλλα, με την παραχώρηση των ενυπόθηκων ακινήτων στην Καθ’ ης η αίτηση με την παρούσα εκκρεμούσα διαδικασία εκποίησης να οδηγεί τελικά στο αποτέλεσμα αυτό. Θα είχε νόημα η θέση των Αιτητών περί κατάχρησης αν τα ενυπόθηκα ακίνητα είχαν παραχωρηθεί και η παρούσα διαδικασία προχωρούσε. Δεν είναι όμως τέτοια περίπτωση.
Το πιο πάνω σκεπτικό υποστηρίζεται από την παρουσία του πιο κάτω αποσπάσματος που αποτελεί μέρος των όρων που διέπουν τη συμφωνία διευθέτησης:
«Πρόσθετα, σημειώνεται ότι σε περίπτωση που υφίσταται οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου/ενυπόθηκων ακινήτου/ακινήτων, τέτοια διαδικασία θα παραμένει σε ισχύ και θα προωθείται σε όλα τα στάδια εκτός εάν στο μεταξύ γίνει αποδεκτή και υλοποιηθεί η συνημμένη προσφορά.»
Από τα πιο πάνω προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι διάδικοι έχουν συμφωνήσει σε τερματισμό διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, μόνο όταν η συμφωνία υλοποιηθεί. Επειδή στην παρούσα υπόθεση όμως κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, η διαδικασία συνεχίζει να προωθείται, ως η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. Είναι άνευ σημασίας αν υλοποίηση της συμφωνίας εναπόκειται ή όχι στην Καθ’ ης η αίτηση. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η παραχώρηση των ακινήτων χρειάζεται τη συμβολή τόσο της Καθ’ ης η αίτησης όσο και των Αιτητών για να πραγματοποιηθεί και μέχρι σήμερα παραμένει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αυτό δεν έχει γίνει.
Την ίδια στιγμή αν μπορεί να λεχθεί οτιδήποτε είναι ότι αποτελεί σχήμα οξύμωρο από τη μία οι Αιτητές να συμφωνούν στην παραχώρηση των ενυπόθηκων ακινήτων και από την άλλη να αντιτίθενται σε διαδικασία που επιφέρει το αποτέλεσμα που συμφωνούν.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η θέση των Αιτητών περί κατάχρησης της παρούσας διαδικασίας για το λόγο που επικαλέστηκαν κρίνεται αβάσιμη και ως εκ τούτου απορρίπτεται.
Η θέση των Αιτητών για μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ»:
Αν κάποιος αναγνώσει τους λόγους για τους οποίους προωθείται η παρούσα αίτηση-έφεση θα αντιληφθεί ότι ο ισχυρισμός των Αιτητών για μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτούς. Η εν λόγω θέση τους τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από τη γραπτή αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών.
Θα πρέπει να λεχθεί ότι το Δικαστήριο εξετάζει μόνο τους λόγους που καταγράφονται στο σώμα της αίτησης-έφεσης και η πλευρά της Καθ’ ης η αίτησης είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί γι’ αυτούς. Εφόσον η συγκεκριμένη θέση δεν είναι ένας από τους αναφερόμενους λόγους και η πλευρά της Καθ’ ης η αίτησης δεν μπόρεσε να την σχολιάσει, δεν υπόκειται σε εξέταση από το Δικαστήριο. Η αγόρευση του δικηγόρου δεν συνιστά όχημα για να προστίθενται έντεχνα στο περιεχόμενο του λόγοι που αποτελούν εκ των υστέρων επιλογές του διαδίκου προκειμένου να διαφεύγουν σχολιασμό από τον αντίδικο. Ούτε είναι τρόπος προσαγωγής μαρτυρίας για να γίνεται δεκτή ως δεόντως προσαχθείσα (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto Spa (2000) 1Α Α.Α.Δ. 447).
Για το λόγο που εξήγησα, η εν λόγω θέση των Αιτητών είναι έκθετη σε απόρριψη.
Ακόμη όμως και να ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους η παρούσα αίτηση-έφεση προωθείται, ο συγκεκριμένος δεν συγκεντρώνει προοπτική επιτυχίας. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» δεν εμπίπτει στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που εξαντλητικά καταγράφονται στις πρόνοιες του άρθρου 44Γ(3) του Μέρους VIA του N.9/1965 δυνάμει των οποίων ασκείται το ένδικο μέσο της αίτησης-έφεσης, όπως είναι η παρούσα υπόθεση. Η χρήση της φράσης «μόνο για τους ακόλουθους λόγους» καθιστά αντιληπτό ότι το ένδικο μέσο της αίτησης-έφεσης ασκείται μόνο για τους λόγους που ειδικά καθορίζονται στο εν λόγω άρθρο. Η εν λόγω ειδοποίηση δεν εντάσσεται στη διαδικασία που προνοείται μέσα από τις πρόνοιες του Μέρους VIA και ακολουθείται στην παρούσα υπόθεση, τα στάδια της οποίας περιγράφονται στα εδάφια (1) και (2) του άρθρου 44Γ. Απλή ανάγνωση των προνοιών των εδαφίων (1), (2) και (3) του άρθρου 44Γ επιβεβαιώνουν το σκεπτικό αυτό. Εφόσον βρίσκεται εκτός του πεδίου εμβέλειας και εφαρμογής του άρθρου 44Γ που αποτελεί το ένδικο μέσο που ασκήθηκε για την προώθηση της παρούσας υπόθεσης, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» δεν θα μπορούσε να τύχει εξέτασης στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας.
Εξέταση της αίτησης-έφεσης σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης:
Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση επί των σημείων που τελικά προωθούνται υπό το φως των λόγων ένστασης που τα αφορούν και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου.
Με τον 1ο λόγο έφεσης οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν επιδόθηκε δεόντως. Όπως διευκρινίζεται στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, ο λόγος αυτός περιλαμβάνει δύο πτυχές: πρώτο ότι δεν έγινε ορθή προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο και δεύτερο ότι η επίδοση που έγινε με ιδιώτη επιδότη είναι κακή.
Σε ότι αφορά το πρώτο σκέλος είναι η θέση των Αιτητών ότι από το ιστορικό διακίνησης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» με συστημένο ταχυδρομείο δεν καταγράφεται το ανέφικτο της επίδοσης ώστε να δικαιολογείται επίδοση με ιδιώτη επιδότη. Χωρίς να διευκρινίζεται με σαφήνεια ποιο είναι ακριβώς το στοιχείο εκείνο που, σύμφωνα με τους Αιτητές, καθιστά την περίπτωση αυτή από αυτές που δεν υπάρχει το «ανέφικτο», αφήνεται να εννοηθεί ότι προβάλλουν τη θέση αυτή επειδή στο έγγραφο του ιστορικού διακίνησης για κανένα Αιτητή δεν σημειώνεται η φράση ‘Unclaimed-item returned to sender’ (§14 σελίδες 6 & 7 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου των Αιτητών). Αντίθετη είναι η θέση της Καθ’ ης η αίτησης, η οποία ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να παραλάβουν την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που τους αποστάληκε συστημένη με το ταχυδρομείο.
Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω γίνεται αντιληπτό ότι η επίκληση για μη δέουσα επίδοση περιορίζεται στην εξέταση ύπαρξης ή όχι στοιχείου για «ανέφικτο» στην επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» με ταχυδρομείο μέσω της συστημένης οδού υπό την έννοια που οι Αιτητές αφήνουν να εννοηθεί. Αυτό σημαίνει ότι δεν αμφισβητείται:
(α) ότι η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αποστάληκε με συστημένο ταχυδρομείο,
(β) ότι η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» απευθύνεται στους Αιτητές και γενικότερα σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στην έννοια της νομοθεσίας,
(γ) ότι στην προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αναγράφονται οι ορθές διευθύνσεις των Αιτητών και γενικότερα όλων των ενδιαφερομένων προσώπων.
Απομένει να εξεταστεί αν η προσπάθεια επίδοσης με ιδιώτη επιδότη έγινε μετά που η αποστολή της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» κατέστη μη εφικτή. Η νομική έννοια της επίδοσης εξηγείται μέσα από το άρθρο 44ΙΕ. Ερμηνεία των προνοιών του εν λόγω άρθρου καθιστά σαφές ότι η πρώτη επιλογή αποστολής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι μέσω της συστημένης οδού του ταχυδρομείου. Μόνο σε περίπτωση που η συστημένη αποστολή της με το ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδίδεται μέσω ιδιώτη επιδότη. Η ερμηνεία του άρθρου 44ΙΕ έτυχε εξέτασης από το Εφετείο στην υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ v. Παντέλα Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021 ημερ. 01.12.23, το σκεπτικό της οποίας επιβεβαιώνει αυτό που σημειώθηκε πιο πάνω. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα:
«Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.»
[η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου].
Το «ανέφικτο» της επίδοσης μέσω στης συστημένης οδού του ταχυδρομείου δεν διαπιστώνεται μόνο όταν η επιστολή επιστραφεί ως αζήτητη. Σε σχέση με το σημείο αυτό παραπέμπω στην Αναφορικά με την αίτηση της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ για την έκδοση εντάλματος certiorari Πολιτική Αίτηση Αρ. 114/25 ημερ. 18.07.25, στην οποίαν μνημονεύεται η υπόθεση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ v. Παντέλα (πιο πάνω), όπου το πιο κάτω απόσπασμα είναι διαφωτιστικό:
«Η κατάληξη του κατώτερου Δικαστηρίου ότι το ανέφικτο της επίδοσης δια συστημένου ταχυδρομείου μπορεί να διαπιστωθεί μόνο εφόσον η συστημένη επιστολή επιστραφεί ως αζήτητη δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα στο λεκτικό του εν λόγω άρθρου είτε στην προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου. Το κατώτερο Δικαστήριο τόνισε εμφατικά ότι μόνο σε τέτοια περίπτωση καθίσταται ανέφικτη η επίδοση με συστημένη επιστολή. Το άρθρο όσο και η προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου δεν συγκεκριμενοποιούν τα στοιχεία εκείνα που δυνατό να δεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Το μεν άρθρο μιλά γενικά για το ανέφικτο τέτοιας επίδοσης και στην απόφαση λέχθηκε η γενική νομική αρχή και ότι εκεί δεν είτε τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδείκνυε το ανέφικτο της επίδοσης, χωρίς όμως να γίνει ρητή αναφορά σε συγκεκριμένα στοιχεία που όντως δεικνύουν το ανέφικτο αυτής.»
[η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου].
Το ιστορικό διακίνησης της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.10.25 που μαζί με το Δελτίο Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων ότι αποστάληκαν στους Αιτητές μέσω της συστημένης οδού του ταχυδρομείου στις ορθές, κατά την έννοια της νομοθεσίας, διευθύνσεις τους, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 9 στην ένσταση της Καθ’ ης η αίτησης. Ανατρέχοντας σ’ αυτό παρατηρώ τα εξής:
(α) ο Αιτητής 6 παρέλαβε την εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο στις 04.11.25,
(β) η εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο για τον Αιτητή 4, η οποία του αποστάληκαν εις διπλούν, ήταν και τις δύο φορές έτοιμα για παραλαβή από τις 29.10.25,
(γ) η εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο για την Αιτήτρια 5 ήταν έτοιμα για παραλαβή από τις 29.10.25,
(δ) η εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο για τον Αιτητή 3 ήταν έτοιμα για παραλαβή από τις 30.10.25,
(ε) η εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο για την Αιτήτρια 1 ήταν έτοιμα για παραλαβή από τις 31.10.25 και
(στ) η εν λόγω ειδοποίηση μαζί με το δελτίο για την Αιτήτρια 2 ήταν έτοιμα για παραλαβή από τις 29.10.25.
Ο προσδιορισμός του καθεστώτος «ανέφικτου» δεν περιορίζεται στην αναγραφή σημείωσης ‘Unclaimed-item returned to sender’. Δεν εξαρτάται μόνο από το αν θα γράψει ένας λειτουργός του ταχυδρομείου το εάν ένας πελάτης προσέλθει ή όχι για να παραλάβει το αντικείμενο του. Αυτό θα ήταν μία ακραία τυπολατρία χωρίς επαφή με την πραγματικότητα. Η ύπαρξη καθεστώτος «ανέφικτου» δύναται να προσδιοριστεί και από άλλους παράγοντες που δεν σχετίζονται με τον πελάτη, οι οποίοι στην ουσία καθιστούν στη συγκεκριμένη περίπτωση την παράδοση με το ταχυδρομείο εγγράφου χωρίς βασικά αποτέλεσμα. Επομένως η κάθε περίπτωση δεν μπορεί να είναι τυποποιημένη αλλά εξαρτάται από τα περιστατικά και τις συνθήκες που την περιβάλλουν, τα οποία εκτιμούνται στο σύνολο τους, περιλαμβανομένου και αυτού που ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών ευσεβάστως εισηγήθηκε.
Έρχομαι να εξετάσω το δεύτερο σκέλος του 1ου λόγου έφεσης που είναι το ζήτημα της επίδοσης των εν λόγω εγγράφων με ιδιώτη επιδότη. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί επίσης κοινό έδαφος των διαδίκων ότι η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.10.25 μαζί με το Δελτίο Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού παραδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή 3 σε σχέση με όλους τους Αιτητές (§7 ΕΔΑ3 & §27ΕΔΑΑ). Υπάρχει διάσταση σε ότι αφορά την ημερομηνία παραλαβής των εγγράφων αλλά δεν θα με απασχολήσει. Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας είτε τα έγγραφα αυτά παραδόθηκαν στις 05.11.25 όπως αναφέρει ο Αιτητής 3 είτε στις 06.11.25 όπως αναφέρει ο ιδιώτης επιδότης με το Τεκμήριο 9Α που επισυνάπτεται στην ένσταση, ουδεμία σημασία έχει. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία που τα έγγραφα αυτά ήταν διαθέσιμα για παραλαβή τους από το ταχυδρομείο μέχρι που αυτά παραδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη στον Αιτητή 3 δημιούργησε καθεστώς ανέφικτου επίδοσης με το ταχυδρομείο. Επομένως ορθά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Καθ’ ης η αίτηση προχώρησε σε επίδοση των εγγράφων με ιδιώτη επιδότη ώστε οι Αιτητές να λάβουν γνώση του περιεχομένου τους. Το γεγονός οι Αιτητές 1-5 ουδέποτε εμφανίστηκαν στο ταχυδρομείο, αφού αν το έπρατταν θα αποτελούσε αντικείμενο αναφοράς στις ένορκες δηλώσεις των Αιτητών 3 & 4 (κάτι τέτοιο δεν σημειώνεται), επιβεβαιώνει το σκεπτικό του Δικαστηρίου σε ότι αφορά το «ανέφικτο».
Το επόμενο σημείο που χρήζει εξέτασης είναι αν η επίδοση των εν λόγω εγγράφων στους Αιτητές με ιδιώτη επιδότη συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και με τον περί Εταιρειών Νόμο (Κεφ.113). Να σημειωθεί ότι στο θέμα της επίδοσης με ιδιώτη επιδότη οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν μέχρι τις 30.08.23 ταυτίζονται μ’ αυτές των διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που τέθηκαν σε ισχύ από 01.09.23.
Για τον Αιτητή 6, στον οποίον τα έγγραφα επιδόθηκαν μέσω της συστημένης οδού του ταχυδρομείου, δεν θα ασχοληθώ επειδή η προσπάθεια επίδοσης του και με ιδιώτη επιδότη είναι εκ του περισσού.
Για τον Αιτητή 3 που τα έγγραφα του επιδόθηκαν προσωπικά από τον ιδιώτη επιδότη, το θέμα ολοκληρώνεται εδώ.
Για την Αιτήτρια 1 που είναι σύζυγος του Αιτητή 3 και με τον οποίον συζεί κάτω από την ίδια οικογενειακή στέγη και στη διεύθυνση που αυτή διαμένει, η επίδοση των εγγράφων στον Αιτητή 3 συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οπότε θεωρείται ορθή, έγκυρη, νομότυπη και νόμιμη.
Για την Αιτήτρια 5 που είναι εταιρεία, η επίδοση των εγγράφων στον Αιτητή 3 προσωπικά που, κατά παραδοχή του ιδίου (§2 ΕΔΑ3) και τελικά αδιαμφισβήτητα, είναι διοικητικός σύμβουλος της συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, είναι σύμφωνη με την υφιστάμενη νομολογία (I.P.M. Industries Co. Ltd κ.α. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (2006) 1Β Α.Α.Δ. 1319, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited (2002) 1 Α.Α.Δ. 43) και δεν έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 372 του Κεφ.113. Οπότε η συγκεκριμένη επίδοση θεωρείται ορθή, έγκυρη, νομότυπη και νόμιμη.
Σε ότι αφορά την Αιτήτρια 2, στην οποίαν η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί προσωπικά αλλά αφέθηκε στον Αιτητή 3, θα πρέπει να εξεταστεί αν η επίδοση θεωρείται δέουσα. Με βάση τους δικονομικούς κανόνες επίδοσης, η μόνη πτυχή που αφορά την περίπτωση αυτή και συνεπώς χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο εμπίπτει στο ότι η επίδοση έγινε σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας της το οποίο φαίνεται να είναι 16 ετών και άνω και βρισκόταν τότε στην πόλη της ή στο χωριό της ή εντός της περιοχής της. Με γνώμονα ότι, όπως ήδη λέχθηκε, στο σημείο αυτό οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που ίσχυαν μέχρι τις 30.08.23 ταυτίζονται μ’ αυτές των διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που τέθηκαν σε ισχύ από 01.09.23 και επειδή πουθενά ο όρος «οικογένεια» δεν ορίζεται σε κανένα από αυτούς, ανάτρεξα σε προγενέστερη νομολογία για καθοδήγηση. Στην Θεοδώρου κ.α. v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας (2003) 1 Α.Α.Δ. σημειώνονται τα εξής:
«Δεν δίδεται ορισμός της λέξης «οικογένεια» στους σχετικούς κανονισμούς ούτε και η έρευνα μας αποκάλυψε απόφαση που να ερμηνεύει τον όρο στο πλαίσιο της πιο πάνω Διαταγής.
Στην υπόθεση Χαράλαμπος Τουμαζή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, προσφ 940/95, ημερ. 19/3/97, υιοθετείται ο ορισμός της λέξης «οικογένεια», όπως δίδεται στο «Σύντομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό» - Ελευθερουδάκη. Αναφέρει:
«Η έννοια της λέξης «οικογένεια» πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη συνήθη χρήση και έννοια της λέξης, χωρίς να δίδονται ερμηνείες παράλογες με παράλογα αποτελέσματα. Το «Σύντομον Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό» - Ελευθερουδάκη ερμηνεύοντας τη λέξη «οικογένεια» αναφέρει:
«Οικογένεια εν τη στενοτέρα εννοία ομάς αποτελούμενη εκ των δια νομίμου γάμου συνδεομένων γονέων και των τέκνων αυτών, εν τη ευρυτέρα εννοία ομάς περιλαμβάνουσα τους δύο γονείς τα τέκνα των και συζύγους των αρρένων τέκνων και τους τούτων απογόνους. Η μορφή της οικογένειας εξαρτάται από την εκάστοτε μορφή του πολιτισμού έκαστου λαού και εκ των οικονομικών συνθηκών αυτού.»
Να σημειωθεί, χωρίς βεβαίως να μειώνει τη σημασία της αναφοράς στην υπόθεση, ότι ο ορισμός δίδεται το πλαίσιο του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου αρ. 52/80. Στο πλαίσιο του ίδιου Νόμου η λέξη «οικογένεια» απασχόλησε το Δικαστήριο και στην υπόθεση Ανδρέας Γ. Θωμά ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, προσφ. αρ. 935/94, ημερ. 30/1/96. Αφού ο δικαστής Κωνσταντινίδης συζητά την έννοια του όρου με αναφορά σε αριθμό σχετικών αυθεντιών καταλήγει:
«Συνυπολογίζω συναφώς πως δεν συνάγεται από τα λεξικά κάποια σταθερή έννοια του όρου «οικογένεια» καλυπτική κάθε χρήσης της λέξης και πως, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να περιλάβει και τους αδελφούς. (Βλ. Το Μεγάλο Λεξικό της Νεολληνικής Γλώσσας, το Λεξικόν Πρωίας, Νέον Λεξικόν - Δ. Β. Δημητράκου, Νέο Ελληνικό Λεξικό - Ε. Κριαρά, Words and Phrases Legally Defined - John B. Saunders, Stroud's Judicial Dictionary, Jowitt's Dictionary of English Law, The Shorter Oxford English Dictionary)."
Στο Λεξικόν Πρωΐας η λέξη «οικογένεια» ορίζεται σαν
«ομάς ανθρώπων συνδεδεμένων διά δεσμών αίματος, ήτοι αποτελούμενη από τους γονείς, τα τέκνα, ή και τους εκγόνους, ζώσα δε συνήθως υπό την αυτήν στέγην και έχουσα κοινά συμφέροντα.»
Παρόμοιος ορισμός δίδεται και στο Νέον Ορθογραφικόν Ερμηνευτικόν Λεξικόν του Δ. Δημητράκου:
«ομάς ανθρώπων, διά δεσμών αίματος συνδεδεμένη, ζώσα υπό την αυτήν συνήθως στέγην.»
O συνήγορος των εφεσειόντων μας παρέπεμψε στο John B. Saunders, Words and Phrases Legally Defined, 2nd Ed. P. 228, όπου δίδονται διάφοροι ορισμοί της λέξης «family". Δεν κάμνουμε ειδική αναφορά σε κάποιον από τους ορισμούς αυτούς, που ας λεχθεί δίδονται σε σχέση με θέματα κληρονομικής διαδοχής. Αυτό όμως που προκύπτει είναι ότι η λέξη επιδέχεται μια ποικιλία ερμηνειών ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Green v. Marsden [1853] 1 Drew 646:
"it is still in itself a word of most loose and flexible description."
Αυτό που άνετα προκύπτει είναι ότι κατά πόσο συγκεκριμένο πρόσωπο θεωρείται μέλος μιας οικογένειας εξαρτάται όχι μόνο από τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά και από τους σκοπούς της συγκεκριμένης νομικής πρόνοιας στην οποία η λέξη «οικογένεια» απαντάται.
Βρίσκουμε ότι η Χαρίκλεια Ξενοφώντος ήταν μέλος της οικογένειας των εφεσειόντων μέσα στην έννοια του όρου όπως αυτός απαντάται στη Δ.5. Καταλήγουμε σ' αυτό το συμπέρασμα έχοντας υπόψη τη στενή συγγενική σχέση της με τους εφεσείοντες αλλά και το γεγονός ότι κατοικούσε στον ίδιο χώρο μαζί τους. Επιπλέον λαμβάνουμε υπόψη ότι σκοπός του νομοθέτη ήταν να διευκολύνει την επίδοση όπου αυτή δεν είναι δυνατό να γίνει προσωπικά στον διάδικο, φέρνοντας σε γνώση του το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η επίδοση.
Βρίσκουμε σαν αποτέλεσμα ότι η επίδοση που έγινε στη Χαρίκλεια Ξενοφώντος στις 25/7/01 ικανοποιούσε τις πρόνοιες της Δ.5. Και αυτός ο λόγος έφεσης επομένως απορρίπτεται.»
Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια 2 είναι απλά η σύζυγος του αδελφού του Αιτητή 3. Επομένως με την στενή έννοια του όρου «Οικογένεια» δεν συγκαταλέγεται στα άτομα που θα την καθιστούσαν μέλος της άμεσης οικογένειας του Αιτητή 3 στον οποίον επιδόθηκε η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που απευθυνόταν και προοριζόταν για επίδοση στην ίδια, υπό την μορφή της συζύγου, τέκνου, απογόνου αυτών και γενικότερα να σχετίζεται με τα δεσμά του γάμου. Ούτε και θεωρείται μέλος της «Οικογένειας» με την ευρύτερη έννοια του όρου να συνδέεται με δεσμό αίματος καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τον Αιτητή 3. Ούτε και διαμένει στην ίδια οικία με τον Αιτητή 3. Ούτε διαμένουν στην ίδια διεύθυνση. Όπως προκύπτει από τη σύμβαση εγγύησης (Τεκμήριο 3 στην ΕΔΑΑ) αλλά και από το Πιστοποιητικό Έρευνας ημερ. 08.04.25 ακίνητης ιδιοκτησίας που έγινε από την Καθ’ ης η αίτηση στο Τμήμα Κτηματολογίου (μέρος Τεκμηρίου 4 στην ΕΔΑΑ) ο Αιτητής 3 διαμένει μαζί με τη σύζυγο του (Αιτήτρια 1) στην οδό Παντελή Κατελάρη αρ.7, 2323 Λακατάμια ενώ η Αιτήτρια 2 διαμένει μαζί με το σύζυγο της (Αιτητή 4) στην οδό Αριστοφάνους αρ.17, Ανάγυα 2640 Λευκωσία. Τα στοιχεία αυτά που έχω αναφέρει τα άντλησα από την ένσταση της Καθ’ ης η αίτησης. Επομένως ήταν διευθύνσεις γνωστές στην Καθ’ ης η αίτηση από την αρχή. Παράλληλα πρόκειται για στοιχεία που ήταν καταχωρημένα στο μητρώο του Κτηματολογίου. Πρόκειται για στοιχεία που έκδηλα καταδεικνύουν ότι η Αιτήτρια 2 δεν διαμένει ούτε την ίδια κοινότητα, ούτε στην ίδια περιοχή αλλά ούτε και στον ίδιο Δήμο με τον Αιτητή 3.
Κατά συνέπεια, τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά και οι σκοποί της συγκεκριμένης νομικής πρόνοιας στην οποία η λέξη «οικογένεια» απαντάται δεν κατατάσσουν την Αιτήτρια 2 ως μέλος της οικογένειας του Αιτητή 3. Επίσης, ακόμη και αν θεωρείτο μέλος της οικογένειας του Αιτητή 3, από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό δεν έχει καταδειχτεί ότι διαμένουν στην ίδια κοινότητα ή περιοχή ή δήμο, ως απαιτούν οι πρόνοιες του σχετικού δικονομικού θεσμού. Μπορεί να διαμένουν στην ίδια επαρχία αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι βρίσκονται στην ίδια πόλη. Είναι γι’ αυτό που στην επαρχία Λευκωσίας υπάρχουν πέραν τους ενός δήμοι. Αν κάποιος ανατρέξει στους όρους «επαρχία» και «πόλη» από το Ερμηνευτικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Β’ Έκδοση στις σελίδες 640 και 1438 θα αντιληφθεί ότι ορίζονται με διαφορετικό τρόπο.
Με γνώμονα ότι δεν πληρούνται οι πρόνοιες του σχετικού δικονομικού θεσμού, η επίδοση στην Αιτήτρια 2 δεν θεωρείται ότι έγινε με τον δέοντα τρόπο. Συνακόλουθα ο 1ος λόγος έφεσης επιτυγχάνει και στις δύο πτυχές του ενώ ταυτόχρονα οι λόγοι ένστασης αρ.1, 4 (το μέρος που αφορά την Αιτήτρια 2), 5 (το μέρος που αφορά την Αιτήτρια 2) και 9 (το μέρος που αφορά την Αιτήτρια 2) απορρίπτονται ως αβάσιμοι.
Η Καθ’ ης η αίτηση είχε το δικονομικό δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να εξασφαλίσει διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης με σκοπό να επιδώσει στην Αιτήτρια 2 είτε μέσω του Αιτητή 3 είτε δια οποιουδήποτε άλλου τρόπου με τον οποίον η Αιτήτρια 2 θα μπορούσε να λάβει γνώση της παρούσας διαδικασίας. Για λόγους άγνωστους στο Δικαστήριο δεν το άσκησε.
Εν όψει της προδιαγραφόμενης κατάληξης της παρούσας αίτησης‑έφεσης λόγω της επιτυχίας του λόγου έφεσης αρ. 1 αναφορικά με την Αιτήτρια 2 (άρθρο 44Γ(3)(β) του Μέρους VIA του Ν.9/1965) στην ολότητα του και ταυτόχρονα της απόρριψης των λόγων ένστασης αρ.1, 4 (στο βαθμό και στην έκταση που αφορά την Αιτήτρια 2), 5 (στο βαθμό και στην έκταση που αφορά την Αιτήτρια 2) και 9 (στο βαθμό και στην έκταση που αφορά την Αιτήτρια 2), παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων έφεσης αλλά και υπολοίπων λόγων ένστασης.
Στη βάση του σκεπτικού που έχει αναλυθεί και ειδικότερα επί των διαπιστώσεων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, η υπό κρίση αίτηση-έφεση επιτυγχάνει στο βαθμό και στην έκταση που έχει εξηγηθεί. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερ. 10.10.25, ως το σημείο (Α) της αίτησης-έφεσης. Η έκδοση του εν λόγω διατάγματος καθιστά αχρείαστη και συνάμα περιττή την έκδοση διατάγματος ως το σημείο (Β) της αίτησης-έφεσης. Είναι αυτονόητο ότι ο πλειστηριασμός που είχε οριστεί να διεξαχθεί στις 29.12.25 ακυρώνεται. Παράλληλα με τα πιο πάνω καλύπτεται και το σημείο (Γ) της αίτησης-έφεσης.
Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκασή τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης‑έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1-6/Εφεσειοόντων 1-6 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτησης/Εφεσίβλητης.
(Υπ.) .............................
Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο