ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΟΦΙΑ ΚΩΡΤ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΡΔΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μιράντας Σάρδου, Αρ. Αγωγής: 1753/22, 20/1/2026
print
Τίτλος:
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΟΦΙΑ ΚΩΡΤ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΡΔΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μιράντας Σάρδου, Αρ. Αγωγής: 1753/22, 20/1/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1753/22 i-justice

Μεταξύ:

 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΟΦΙΑ ΚΩΡΤ

Ενάγουσα

 

και

 

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΡΔΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μιράντας Σάρδου

Εναγόμενος

-------------------

 

Αίτηση ημερ. 13.01.25 για έκδοση διατάγματος προσαγωγής εγγράφων από την Ενάγουσα

 

Ημερομηνία:   20 .01.26

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για  Ενάγουσα/Καθ’ης η Αίτηση: κα. Π. Καλυβίτου για Κ. Κ. Σαβεριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

Ο Εναγόμενος/Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

 

1.    Με την παρούσα αγωγή, ως προκύπτει από το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερ. 28.10.2022, η Ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €2.378,53, που αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο του Εναγόμενου αναφορικά με κοινόχρηστα έξοδα της πολυκατοικίας «SOFIA COURT» στη Λεμεσό, μέχρι τις 17.10.22.

 

H επίδικη αίτηση

 

2.    Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου αποτελεί η αίτηση ημερ. 13.01.25 του Εναγόμενου (εφ’εξής «η επίδικη αίτηση») με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος όπως η Εναγόμενη διαταχθεί να παραδώσει στον Εναγόμενο/Αιτητή τα κάτωθι έγγραφα και πληροφορίες, τα οποία παραθέτω αυτούσια:

 

«1. Αποδείξεις για έξοδα τα οποία χρεώνονται σε τιμολογήσεις των κοινοχρήστων στις ημερομηνίες 14/7/2020 και 31/12/2021.

2. Τραπεζικές καταστάσεις λογαριασμών της διαχείρισης για την περίοδο 1/1/2018 μέχρι σήμερα για το 35 day notice account και για το current account από 21/3/2018 μέχρι σήμερα. Εάν άλλαξαν τα accounts να παράσχουν τα αντίστοιχα statements των περιόδων μέχρι σήμερα. Να δηλώσουν αν υπάρχουν άλλοι κρυφοί και/ή φανεροί λογαριασμοί στην ίδια τράπεζα και/ή σε οποιαδήποτε άλλη τράπεζα.

3. Το πόρισμα της πυροσβεστικής για έρευνα που έκανε για πυρκαγιά, εφόσον αυτή επηρέασε την θέρμανση του επιδίκου διαμερίσματος.

4. Να προσκομιστεί η υπογραμμένη συμφωνία για τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας Σοφία Κώρτ από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και επίσης να επισυναφθούν και όλα τα σχετικά παραρτήματα προς μελέτη από τον Εναγόμενο.

5. Να παραδοθεί η συμφωνία της Ενάγουσας με την ασφαλιστική εταιρεία και από πότε έχει συναφθεί, καθώς και οι όποιες προσαυξήσεις μέχρι σήμερα, εφόσον και αν υπάρχουν. Σχετικές προσφορές ΠΡΟ της ασφάλισης στην επιλεγείσα εταιρεία να προσκομιστούν.

6. Να παραδοθεί η συμφωνία για την συντήρηση του ανελκυστήρα και από πότε έχει συναφθεί, καθώς και οι όποιες προσαυξήσεις μέχρι σήμερα, εφόσον και αν υπάρχουν. Σχετικές προσφορές ΠΡΟ της υπογραφής με την επιλεγείσα εταιρεία να προσκομιστούν.»

 

3.    Η νομική βάση της επίδικης αίτησης στηρίζεται στα άρθρα 23(1), 28 και 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.28, 30, 39 και 48, στα άρθρα 38ΙΒ, 38ΙΔ, 38ΙΘ, 38ΚΗ(3) του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ 224, στα άρθρα 16 και 34 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ 9, στα άρθρα 29(1), 31 , 32, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν/14/60, στη νομολογία, στην πρακτική, στη Διακριτική Ευχέρεια, στην επιείκεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.

 

4.  Την επίδικη αίτηση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου ημερ. 13.01.25 (εφ’εξής «η Ε/Δ Eναγόμενου.»), ο οποίος αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και πως έλαβε πληροφορίες από τους δικηγόρους του ως προς τα νομικά ζητήματα. Ακολούθως, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι στηρίζεται την επίδικη αίτηση σε πρόσφατη αλληλογραφία που απόστειλε στην Ενάγουσα αλλά και στους δικηγόρους αυτής για παροχή των αιτούμενων πληροφορίων, χωρίς ουδεμία ανταπόκριση.

 

5.  Ειδικότερα, ο Εναγόμενος, σε σχέση με το αιτητικό (1) εξειδικεύει γιατί χρειάζεται τα εν λόγω έγγραφα σε συνάρτηση με τα όσα ο ίδιος αποκαλύπτει στη δική του Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερ. 11.07.24 καθώς και ότι τα ζήτησε από την Ενάγουσα και τους δικηγόρους της, χωρίς ανταπόκριση. Προς τούτο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.12.24 προς τους δικηγόρους της Ενάγουσας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1. Αναφορικά με το αιτητικό (3), ο Εναγόμενος αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι αναγκαίο για να ενημερωθεί πως η πυρκαγιά έχει επηρεάσει την ιδιοκτησία του και αν δικαιούται να αποζημιωθεί από την ασφάλεια και/ή την Ενάγουσα. Τέλος, όσο αφορά το αιτητικό (4), ο Εναγόμενος αναφέρει ότι η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της ημερ. 27.09.24 αποκαλύπτεται την «Γενική συμφωνία μεταξύ της εταιρείας OMIROS & SONS (ESTATES) LTD και των κατόχων ή ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκεκριμένου κτηριακού συγκροτήματος» ανυπόγραφη και χωρίς τα σχετικά παραρτήματα της τα οποία ζητά να του παραδοθούν.

 

6.  Αναφορικά με τα αιτητικά (2), (5) και (6) της επίδικης αίτησης, ο Εναγόμενος, κατά την ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης, δήλωσε ότι δεν επιμένει στην προώθηση τους. Ως εκ τούτου, η παράθεση της μαρτυρίας του Εναγόμενου σε σχέση με τα εν λόγω αιτητικά κρίνεται περιττή. 

 

Ένσταση στην επίδικη αίτηση

 

7.  Η επίδικη αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας ημερ. 13.05.25 (εφ’εξής «η ένσταση»). Η ένσταση υποστηρίζεται από 6 λόγους ένστασης που δύναται να συνοψισθούν ως εξής: (1) η επίδικη αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη, αστήρικτη και/ή στηρίζεται επί λανθασμένων και/ή είναι αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και/ή δεν συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία ενώ ο Εναγόμενος/Αιτητής δεν έθεσε το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο αλλά και οποιαδήποτε μαρτυρία επαρκούς αιτιολόγησης της αίτησης του (λόγοι ένστασης 1, 3 και 4), (2) η επίδικη αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και άσχετη με τα επίδικα θέματα, ώστε να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης αυτής (λόγος ένστασης 2), (3) ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι η Καθ’ης η Αίτηση είναι κάτοχος των επίδικων εγγράφων και ότι αυτά είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα (λόγος ένστασης 5) και (4) η επίδικη αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (λόγος ένστασης 6).

 

8.  Η νομική βάση της ένστασης βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.28 θ. 6 – 9, Δ.48 θ. 1-4, 8 και 9 και Δ.64, στα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος καθώς και στις αρχές  της επιείκειας καθώς και στην συμφυή εξουσία και την πρακτική του Δικαστηρίου. 

 

9.     H ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της κας. «Ε.Β» ημερ. 13.05.25 (εφ’εξής «η Ε/Δ Ε.Β.») όπου αναφέρει  ότι είναι μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής «ΣΟΦΙΑ ΚΩΡΤ», ότι τα γεγονότα εμπίπτουν στην προσωπική της γνώση και για όσα γεγονότα δεν γνωρίζει πληροφορείται και συμβουλεύεται από τους συνηγόρους της Ενάγουσας. Η ομνύουσα απορρίπτεται το περιεχόμενο της Ε/Δ του Εναγόμενου και προβάλλει τη θέση της, ως λαμβάνει νομική συμβουλή, ότι η νομική βάση της επίδικης αίτησης περιλαμβάνει άρθρα και διατάξεις που δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης.

 

10.  Περαιτέρω, η ομνύουσα αναφέρει ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε μαρτυρία ώστε να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα των αιτούμενων εγγράφων ως προς τα επίδικα θέματα, ήτοι οφειλόμενα κοινόχρηστα για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ούτε η ίδια θεωρεί ότι υπάρχει αναγκαιότητα αποκάλυψης και παράδοσης των αιτούμενων εγγράφων για να αποκρυσταλλωθούν τα επίδικα θέματα. Τέλος, αναφορά γίνεται στην Ε/Δ Ε.Β. στην ετήσια Γενική Συνέλευση της Ενάγουσας, όπου συζητούνται και παρουσιάζονται οικονομικές καταστάσεις του έτους και ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε παρευρέθηκε και εξέφρασε τις ανησυχίες και/ή τα παράπονα του. Ως εκ τούτου, ζητά την απόρριψη της επίδικης αίτησης.

 

 

 

Γραπτές Αγορεύσεις των μερών

 

11.  Στα πλαίσια της επίδικης αίτησης αμφότεροι αγόρευσαν γραπτώς και προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων τους. Ο Εναγόμενος/Αιτητής, ως αναφέρω ανωτέρω, περιόρισε το αίτημα του στα αιτητικά (1), (3) και (5) της επίδικης αίτησης.

 

12.  Εξέτασα με πολύ προσοχή τις θέσεις των μερών και την Νομολογία στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων που εγείρουν. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις των μερών, όπου κριθεί αναγκαίο, πιο κάτω.

 

Νομική Πτυχή

 

13. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος ένορκης προσαγωγής  (Production) εγγράφων πηγάζει από την Δ.28 θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προς τούτο, η επίδικη αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που φέρει τον  τίτλο «Discovery and Inspection» και ρυθμίζει γενικά την διαδικασία αποκάλυψης και επιθεώρησης εγγράφων πριν την ακρόαση της αγωγής. Ειδικότερα, η Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί για την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων που αφορούν την αποκάλυψη, προσαγωγή και επιθεώρηση εγγράφων:

 

(α) Διάταγμα Ένορκης Αποκάλυψης εγγράφων (Discovery) βάσει της Δ.28  θ.1–3: Πρόκειται για τη συνήθη διαδικασία, μέσω της οποίας ένας διάδικος υποχρεούται να αποκαλύψει, επί όρκου, όλα τα έγγραφα που έχει ή είχε στην κατοχή ή τον έλεγχό του και τα οποία σχετίζονται με οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα.

 

(β) Διάταγμα Ένορκης Προσαγωγής (Production) Εγγράφων βάσει της Δ.28 θ.4: Αφορά έγγραφα τα οποία βρίσκονται στην κατοχή διαδίκου και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα, τα οποία το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει να προσαχθούν επί όρκου.

 

(γ) Διάταγμα Επιθεώρησης (Inspection) Εγγράφων βάσει της Δ.28 θ.5:
Αφορά επιθεώρηση έγγραφων που δεν έχουν αποκαλυφθεί στα δικόγραφα.

 

(δ) Διάταγμα Επιθεώρησης Εγγράφων βάσει της Δ.28 Θ.9:
Αφορά επιθεώρηση εγγράφων που αναφέρονται στα δικόγραφα. Προς τούτο ακολουθείται η διαδικασία για επιθεώρησή τους ως καθορίζεται στις Δ.28 θ.6–8.

 

(ε) Διάταγμα Ειδικής Αποκάλυψης συγκεκριμένων εγγράφων βάσει της Δ.28 θ.11: Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει διάδικο να αναφέρει, επί όρκου, κατά πόσο συγκεκριμένο έγγραφο ή κατηγορία εγγράφων που προσδιορίζονται στην αίτηση βρίσκεται ή βρισκόταν στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχό του και, εάν όχι, πότε αποξενώθηκε από αυτό και τι απέγινε.

 

14. Στην επίδικη αίτηση, ως αναφέρω ανωτέρω, η έκδοση διατάγματος Ένορκης Προσαγωγής Εγγράφων διέπεται από τη Δ.28 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα :

 

«4. It shall be lawful for the Court or a Judge, at any time during the pendency of any cause or matter, to order the production by any party thereto upon oath of such of the documents in his possession or power, relating to any matter in question in such cause or matter, as the Court or Judge shall think right; and the Court may deal with such documents when produced in such manner as shall appear just.»

Σε ελεύθερη μετάφραση:

 

«4.  Θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο ή Δικαστή καθ’ οιονδήποτε χρόνο κατά την διάρκεια εκκρεμότητας οιουδήποτε ζητήματος να διατάξει την προσαγωγή από οιονδήποτε διάδικο ενόρκως τέτοιων εγγράφων που έχει στην κατοχή ή τον έλεγχο του και που είναι σχετικά με οιονδήποτε επίδικο θέμα όπως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα κρίνει ορθό και το Δικαστήριο μπορεί να χειριστεί τα έγγραφα αυτά όταν θα προσαχθούν με τέτοιο τρόπο που θα ήθελε φανεί δίκαιος.»

 

15. Η πιο πάνω διαταγή είναι πιστή αντιγραφή της O.31  r.14 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Συνεπώς σχετικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα  Annual Practice του 1958 στις σελίδες 718[1]σε σχέση με την εν λόγω διαταγή, όπου αναφέρεται ότι δεν θα διαταχθεί διάδικος να προσαγάγει κάποιο έγγραφο εκτός εάν αμέσως ή εμμέσως έχει παραδεχθεί τόσο την κατοχή όσο και την σχετικότητα του. Περαιτέρω, στην σελίδα 719 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρονται τα πιο κάτω ως προς την σχετικότητα των εγγράφων με τα επίδικα θέματα:

 

«“Relating to”

Documents are relevant which contain information which may either directly or indirectly enable the party seeking discovery either to advance his own case or damage that of his adversary or which may fairly lead him to a train of inquiry which may have either of these two consequences.» 

 

16. Ως προς το ποια έγγραφα είναι σχετικά στην την υπόθεση Τηλλυρή ν. Λαϊκής Τράπεζας (1998) 1 Α.Α.Δ 2271, η οποία αφορούσε έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων δυνάμει της Δ.28 θ.1, λέχθηκαν τα εξής τα οποία θεωρώ μπορεί να ισχύουν κατ’αναλογία:

 

«Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεσή του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης.»

 

17. Παράλληλα δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων που κατατίθεται από τον διάδικο, η οποία σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα, θεωρείται καταληκτική  (conclusive) αναφορικά με τα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή του. Προς τούτο παραπέμπω στο σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Tόμος 12, παρ. 44[2],  όπου γίνεται αναφορά στην έκταση που η ένορκη δήλωση αποκάλυψης είναι καταληκτική:

 

«44. How far affidavit conclusive. Subject to the exceptions mentioned hereafter, the statements in the affidavit of documents are conclusive with regard to the documents that are or have been in the possession or power of the party giving the discovery (g), both as to there relevancy (h), and as to the grounds stated in support of a claim for protection from inspection (i).» 

 

18. Όσον αφορά την προϋπόθεση «κατοχής» και «ελέγχου» των εγγράφων από τον Καθ’ου η αίτηση, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την σελίδα 718 του συγγράμματος The Annual Practice 1958:

 

«“Possession or Power”

Possession or Power for the purpose of justifying an order for production has a narrowest meaning than for the purpose of inclusion in an affidavit of documents. For the purpose of an order for production it means sole legal possession, a right and power to deal with them (Kearsly v. Philipps. 10 Q.B.D 36,40 and before the C.A, ibid p.465 followed in Coomes v. Hayward [1913] 1 K.B. 150); the sole property in them  (Murray v. Walter Cr & Ph 114); joint possession with other persons is not sufficient. Where the document is not in the party’s sole legal possession it is sufficient for him to state the fact; it is not necessary to allege or show the refusal of the co-owners…» 

 

19. Περαιτέρω για σκοπούς έκδοσης διατάγματος παρουσίασης εγγράφων ο όρκος του Καθ' ου η αίτηση περί της μη σχετικότητας των αιτούμενων εγγράφων μπορεί να θεωρηθεί καταληκτικός. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα The  Annual Practice του 1959 σελ. 713 όπου υπό τον τίτλο «Conclusiveness of Affidavit» καταγράφονται τα ακόλουθα:

 

«Upon Application for Production: «The party's oath that a particular document is irrelevant is conclusive against ordering its production, unless the Court is satisfied from certain sources that in spite of his oath to the contrary the document is relevant mere suspicion derived from these sources .... does not entitle the Court to order production».

 

Εξέταση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων

 

20. Στην υπό κρίση υπόθεση ζητείται η παράδοση των αποδείξεων για έξοδα τα οποία χρεώθηκαν σε τιμολογήσεις των κοινοχρήστων στις 14.07.2020 και 31.12.2021, το πόρισμα της πυροσβεστικής για πυρκαγιά και η υπογεγραμμένη συμφωνία για τα κοινόχρηστα της επίδικης πολυκατοικίας. Η Καθ'ης η αίτηση στην Ε.Δ. Ε.Β., δεν αναφέρει κατά πόσο τα εν λόγω έγγραφα βρίσκονται στην κατοχή της, αλλά στις παραγράφους 5 και 8 απορρίπτει την αναγκαιότητα παράδοσης τους προς αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων. Σημειώνεται ότι κατά τις προφορικές αγορεύσεις των μερών, η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε ότι δεν υπάρχει πόρισμα της πυροσβεστικής ούτε υπογεγραμμένη συμφωνία για τα κοινόχρηστα της επίδικης πολυκατοικίας παρά μόνο η ανυπόγραφη «Γενική συμφωνία μεταξύ της εταιρείας OMIROS & SONS (ESTATES) LTD και των κατόχων ή ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκεκριμένου κτηριακού συγκροτήματος», η οποία επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της Ενάγουσας ημερ. 27.09.24.

 

21. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές και ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υφίσταται ενώπιον του Δικαστηρίου άμεση ή έμμεση ένορκη μαρτυρία κατά πόσο τα απαιτούμενα έγγραφα βρίσκονται στην κατοχή της Ενάγουσας, κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.28 θ. 4 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τα όσο ανέφερε προφορικά η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας, ήτοι ότι δεν υπάρχει πόρισμα της πυροσβεστικής υπηρεσίας καθώς και ότι η Ενάγουσα έχει στην κατοχή της μόνο την ανυπόγραφη «Γενική συμφωνία μεταξύ της εταιρείας OMIROS & SONS (ESTATES) LTD και των κατόχων ή ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκεκριμένου κτηριακού συγκροτήματος», όπως επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της ημερ. 27.09.24 και βρίσκεται εντός του ηλεκτρονικού φακέλου της παρούσας υπόθεσης, δεν επαρκούν προς εξέταση του παρόντος αιτήματος, καθώς η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας (βλ. El Fath Co for International Trade SAE v. EDT Shipping Ltd κ.ά. (1992) 1(B) Α.Α.Δ. 1255). Εν πάση περιπτώσει, τονίζεται ότι η αξιολόγηση της προαναφερθείσας συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένου ότι είναι ανυπόγραφη, άπτεται ζητημάτων αξιολόγησης της μαρτυρίας της Ενάγουσας προς απόδειξη της υπόθεσης της και τα οποία θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία.  

 

22. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, καταλήγω περαιτέρω ότι, όσο αφορά τα αιτούμενα έγγραφα (1) και (3) της επίδικης αίτησης, αυτά δεν είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης, ως καθορίζονται από τη δικογραφία (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (1991) 1 Α.Α.Δ. 24 και Μελάς ν. Κυριάκου (2003) 1 Α.Α.Δ. 826).

 

23. Ειδικότερα, αναφορικά με τις αποδείξεις για έξοδα τα οποία χρεώθηκαν σε τιμολογήσεις των κοινοχρήστων στις 14.07.2020 και 31.12.2021, από τη δικογραφία της Ενάγουσας δεν προκύπτει με σαφήνεια, στο παρόν στάδιο, κατά πόσο το οφειλόμενο ποσό των €2.378,53 αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο του Εναγόμενου αναφορικά με κοινόχρηστα έξοδα της επίδικης πολυκατοικίας για αυτή την εν λόγω χρονική περίοδο. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερ. 28.10.2022 της Ενάγουσας δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια η χρονική περίοδος αναφορικά με τα πιο πάνω οφειλόμενα κοινόχρηστα, παρά μόνο ότι αυτά οφείλονται μέχρι τις 17.10.2022. Εντούτοις στην κατάσταση λογαριασμού ημερ. 17.10.2022 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της Ενάγουσας ημερ. 27.09.24 και αποτελεί έγγραφα προς απόδειξη της υπόθεσης της, διαφαίνεται ότι η επίδικη περίοδος αφορά το έτος 2022, χωρίς να προκύπτει από την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού ότι το οφειλόμενο ποσό των €2.378,53 αφορά κοινόχρηστα της 14.07.2020 και 31.12.2021.

 

24. Περαιτέρω, αναφορικά με το πόρισμα της πυροσβεστικής υπηρεσίας, από τη δικογραφία αμφότερων μερών δεν προκύπτει ότι η πυρκαγιά αποτελεί επίδικο θέμα. Μάλιστα, δεν δικογραφείται ότι υπήρξε πυρκαγιά στην επίδικη πολυκατοικία. Συνεπώς, οποιοδήποτε κατ’ισχυρισμό πόρισμα της πυροσβεστικής υπηρεσίας δεν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Ούτε φυσικά είναι δυνατό ο Αιτητής/Εναγόμενος στις Γραπτές Αγορεύσεις του να μετατρέπει το αίτημα του σε παράδοση γραπτής διευκρίνισης της πυροσβεστικής υπηρεσίας ως προς το πού οφειλόταν η πυρκαγιά και πως αυτή προκλήθηκε, κάτι το οποίο, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι επίδικο, για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω.

 

Κατάληξη

 

25. Για λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, τα αιτητικά (1), (3) και (4) της επίδικης αίτησης απορρίπτονται ενώ τα αιτητικά (2), (5) και (6) της επίδικης αίτησης απορρίπτονται λόγω μη προώθησης.

 

26. Η υπόθεση ορίζεται για Οδηγίες στις 03.02.26 και η ώρα 9:00π.μ.

 

Τα έξοδα

 

27. Ως προς τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή/Εναγόμενου και προς όφελος της Καθ’ης η Αίτηση/Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας.

 

 

 

(Υπ.) ………………………...

Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.

 

 

 

 

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής

 

 

 

 

). 



[1] «No order for production of a document can be made against a party unless he has directly or indirectly admitted both possession and relevancy».

[2] Σελ. 30 και 31.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο