ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 30/2020

Μεταξύ:

 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΡΥΚΟΚΙΔΗΣ

Ενάγοντας

 

και

 

 

PRINCESS YACHTS (CYPRUS) LTD

Εναγόμενη

-------------------

 

Ημερομηνία: 07.01.26

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για  Ενάγοντα: κ. Α. Μυλωνάς για Αναστάσιος Ζ. Μυλωνάς & Σια Δ.Ε.Π.Ε. 

Για Εναγόμενη: κ. Α. Γιωρκάτζης για Α. Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε.

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

 

1.    Με την παρούσα αγωγή, ως προκύπτει από το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ημερ. 09.01.2020, ο Ενάγοντας αξιώνει δηλώσεις ότι η Εναγόμενη παράνομα τερμάτισε την συμφωνία ημερ. 26.02.18 (εφ’εξής «η επίδικη συμφωνία») μεταξύ των μερών και ότι η επίδικη συμφωνία ήταν σε ισχύ καθ’όλη τη διάρκεια της συμφωνημένης περιόδου και έληξε την 30.04.2019. Περαιτέρω, ο Ενάγοντας αξιώνει το ποσό των €9.600, ως υπόλοιπο συμφωνημένης αμοιβής δυνάμει της επίδικης συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση της επίδικης συμφωνίας.

 

2.    Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν και/ή είναι καπετάνιος και/ή ναυτικός και/ή παρείχε υπηρεσίες καπετάνιου. Προς τούτο υπογράφτηκε μεταξύ του ιδίου και της Εναγόμενης η επίδικη συμφωνία για παροχή υπηρεσιών καπετάνιου από τον Ενάγοντα στην Εναγόμενη για την περίοδο από 01.05.2018 έως 30.04.2019 και η Εταιρεία «S.S. SEA COASTAL SHIPPING LTD» παραχώρησε στον Ενάγοντα πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 16.05.2018 για τη διαχείριση του σκάφους «Aquaholic Star», ιδιοκτησίας της προαναφερθείσας Εταιρείας. Επιπρόσθετα, ως η Έκθεση Απαίτησης, ήταν όρος της επίδικης συμφωνίας ότι ο Ενάγοντας θα παρείχε τις υπηρεσίες του, ως καπετάνιος, δια την περίοδο από 01.05.2018 μέχρι 30.04.2019 δια τις οποίες υπηρεσίες θα του καταβαλλόταν μηνιαίες δόσεις ύψους €3.200 για τους μήνες από Μάιο – Οκτώβριο του 2018 και €1.600 για τους μήνες από Νοέμβριο του 2018 - Απρίλιο του 2019. Στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της Εναγόμενης ημερ. 08.05.2020 γίνεται ρητή παραδοχή της επίδικης συμφωνίας και των προαναφερθέντων όρων προβάλλοντας περαιτέρω τον ισχυρισμό αναφορικά με τις υποχρεώσεις που ανέλαβε ο Ενάγοντας έναντι της Εναγόμενης δυνάμει του όρου 3 της επίδικης συμφωνίας.

 

3.    Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης είναι κατά πόσο, ενόψει της δικογραφίας, η παρούσα αγωγή εμπίπτει στην δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου ή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την άσκηση της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του ως Ναυτοδικείο.[1] Δεδομένου ότι ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ενώπιον του οποίου τίθεται μια υπόθεση προς εκδίκαση, είναι πρωταρχικής σημασίας προκειμένου να επιληφθεί της υπόθεσης ενώ η απουσία δικαιοδοσίας επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας, έχει, συνεπώς και ορθώς χαρακτηριστεί ως θέμα δημοσίας τάξεως (βλ. ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ν. ΠΙΡΙΛΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ κ.α. v. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. E37/2021, 22/6/2021). Επιπλέον, το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, πρωτόδικα και κατ' έφεση, καθώς και από αυτεπάγγελτα από το ίδιο το δικαστήριο (βλ. Central Co-Operative Bank v. CY.E.M.S. (1984) 1 C.L.R. 435, Sevegep» Ltd v. United Sea Transport Ltd και Άλλου (1989) 1(E) A.A.Δ. 729, Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου (1991) 1 Α.Α.Δ. 362, Θεοχάρους ν. Παστελλή (1993) 1 Α.Α.Δ. 240 και Λάντου κ.ά. ν. Συμεού κ.ά. (2014) 1 Α.Α.Δ. 572)

 

4.    Ενόψει των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, κρίθηκε ορθότερο, ως προκύπτει από το πρακτικό ημερ. 23.10.25, όπως το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου εξεταστεί πριν την εκδίκαση της παρούσας αγωγής, παρόλο του ότι το ζήτημα δεν εγείρεται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της Εναγόμενης ημερ. 08.05.2020.

 

5.    Προς τούτο δόθηκε ευκαιρία σε αμφότερες πλευρές να αγορεύσουν αναφορικά με την δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου στις 16.12.25. Περαιτέρω, η επίδικη συμφωνία μετ’επισυνημμένου του πληρεξούσιου εγγράφου ημερ. 16.05.2018 κατατέθηκε ως  Τεκμήριο 1, τα οποία αμφότερα μέρη δήλωσαν ότι είναι παραδεκτά.

 

Αγορεύσεις των μερών

 

6.    Αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων που εγείρουν. Ειδικότερα, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης εισηγείται ότι ενόψει του ότι η παρούσα αγωγή με βάση την δικογραφία αφορά μισθούς καπετάνιου τότε με βάση το Άρθρο 19 (α) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (14/60), ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας αγωγής έχει το Ανώτατο Δικαστήριο, υπό την άσκηση της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του ως Ναυτοδικείο. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στην σχετική Νομολογία προς υποστήριξη της θέσης που εγείρει.

 

7.    Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα επιχειρηματολόγησε ότι η επίδικη συμφωνία (βλ. Τεκμήριο 1) αποτελεί συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών (Contract for Services of Master), όπου στο άρθρο 8 της επίδικης συμφωνίας καθορίζεται το πλαίσιο της σχέσης των μερών. Συνεπώς, θέση του κ. Μυλωνά είναι ότι η παρούσα αγωγή αφορά παράβαση σύμβασης για παροχή υπηρεσιών και γι’αυτό το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Παράπεμψε στο Δικαστήριο και σε σχετική βιβλιογραφία.

 

8.    Εξέτασα με πολύ προσοχή τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και την Νομολογία και βιβλιογραφία στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων που εγείρουν. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις των μερών, όπου κριθεί αναγκαίο, πιο κάτω.

 

Νομική Πτυχή

 

9.    Σύμφωνα με τη νομολογία, η δικογραφία στοιχειοθετεί τις προϋποθέσεις για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας (βλ. Sevegep Ltd. v. United Sea Transport (1989) (ανωτέρω), Safarino v. Σταυρινού (1991) 1 Α.Α.Δ. 1059, 1063· Takis P. Markides Ltd v. Γεν. Εισαγγελέα (1997) 1 Α.Α.Δ. 1424, 1431· Παναγιώτης Παναγή ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (1999) 1 Α.Α.Δ. 1107). Προς τούτο, τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, ήτοι τα γεγονότα που προσδιορίζονται στο κλητήριο ένταλμα και την έκθεση απαίτησης που είναι και η αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους (βλ. Θεοχάρους ν. Παστελλή (1993) 1 Α.Α.Δ. 240, Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others (ανωτέρω), Sartas Importers Distributors Ltd v. Mαρούλλη (2003) 1 Α.Α.Δ. 1446). 

 

10. Αναφορικά με την εκδίκαση υποθέσεων ναυτοδικείου, το Ανώτατο Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας εκδίκασης υποθέσεων Ναυτοδικείου σε πρώτο βαθμό δυνάμει του Άρθρου 19 (α) του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960,[2] ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, πριν την τροποποίηση του με τον Ν.70(Ι)/22 (βλ. Μαχλουζαρίδης ν. 1. Αρχή Λιμένων Κύπρου κ.α., Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 9/19, ημερ. 03.03.22, ECLI:CY:AD:2022:D101) Σύμφωνα με το Άρθρο 29 (2) (α) του Ν.14/60, ως ίσχυε πριν την προαναφερθείσα τροποποίηση, το εφαρμοστέο δίκαιο είναι το αγγλικό δίκαιο, ως ίσχυε προ της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως θα τροποποποιείτο με νόμο της Δημοκρατίας, ήτοι το Administration of Justice Act 1956, ως ίσχυε στην ημεδαπή νομοθεσία.

 

11. Το άρθρο 1 του Administration of Justice Act 1956, ως ίσχυε, καθορίζει λεπτομερώς τη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας κατά τον ουσιώδη χρόνο, αλλά οι πρόνοιες του αφορούν κατά κύριο λόγο την in personam δικαιοδοσία ενώ για να ασκηθεί δικαιοδοσία επί πράγματος, in rem, το αγώγιμο δικαίωμα αντλείται από τις πρόνοιες του Άρθρου 3 του πιο πάνω Νόμου (βλ. Φορτίο επί του πλοίου «Asphodel» σημαίας Λιβερίας που τώρα βρίσκεται στο αγκυροβόλιο στο λιμάνι Λεμεσού ν. Oscar Shipping PTE Ltd (2014) 1 A.A.Δ. 2875).  Προς τούτο και σε σχέση με τα εγειρόμενα ζητήματα, το άρθρο 1 (ο) του Administration of Justice Act 1956, διαλαμβάνει τα εξής σχετικά:

 

«1. (1) The Admiralty Jurisdiction of the High Court shall be as follows, that is to say, jurisdiction to hear and determine any of the following questions or claims-

(o) any claim by a master or member of the crew of a ship for wages and any claim by or in respect of a master or member of the crew of a ship for any money or property which, under any of the provisions of the Merchant Shipping Acts 1894 to 1954, is recoverable as wages or in the court and in the manner in which wages may be recovered»

 

Σε ελεύθερη μετάφραση του Δικαστηρίου

 

«1.(1) Η ναυτική δικαιοδοσία του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι η ακόλουθη, ήτοι δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει επί οποιουδήποτε από τα ακόλουθα ζητήματα ή απαιτήσεις

-
(o) οποιαδήποτε απαίτηση από πλοίαρχο ή μέλος του πληρώματος πλοίου για μισθούς, καθώς και οποιαδήποτε απαίτηση από ή σε σχέση με πλοίαρχο ή μέλος του πληρώματος πλοίου για οποιαδήποτε ποσά ή ιδιοκτησία, τα οποία, δυνάμει οποιασδήποτε διάταξης των Νόμων περί Εμπορικής Ναυτιλίας 1894 έως 1954, είναι ανακτήσιμα ως μισθοί ή μέσω του Δικαστηρίου και κατά τον τρόπο με τον οποίο οι μισθοί δύνανται να ανακτηθούν.»

 

12. Από έρευνα του Δικαστηρίου, η πιο πάνω διάταξη φαίνεται να απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ΠΛΟΙΟ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ» v. EMMANOYΗΛ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (1993) 1 Α.Α.Δ. 991, όπου το Δικαστήριο κατέληξε ότι στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών δεν εμπίπτει κάθε εργατική διαφορά, αλλά μόνο οι εργατικές διαφορές που αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του νόμου (ήτοι του Ν.24/67) και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού με τέτοιες διαφορές θέματος.  Το Δικαστήριο κατέληξε ότι οι δεδουλευμένοι μισθοί και τα άλλα διεκδικούμενα από τους ενάγοντες ναυτικούς, στην περίπτωση εκείνη δεν συνδέονταν με τον τερματισμό της απασχόλησης, αλλά ήταν ποσά πληρωτέα ως εκ της εργοδότησης και όχι ως εκ του τερματισμού της καθώς και ότι οι μισθοί των μελών του πληρώματος πλοίου, εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ναυτοδικείου.

 

Η επίδικη συμφωνία

 

13. Για σκοπούς εξέτασης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, κρίνεται ορθό όπως παραθέσω τους όρους της επίδικης συμφωνίας. Ειδικότερα, στην επίδικη συμφωνία αναφέρεται ότι επειδή ο Πλοίαρχος («Master») είναι αυτοεργοδοτούμενος ανεξάρτητος συνεργάτης, ο οποίος παρέχει τις υπηρεσίες του ως Πλοίαρχος σκαφών σε διάφορες εταιρείες/πελάτες/ιδιοκτήτες σκαφών και επιθυμεί να παρέχει τις εν λόγω υπηρεσίες στην Εταιρεία, δηλαδή την Εναγόμενη και επειδή η Εναγόμενη είναι η διαχειρίστρια («Manager») του Μ/Υ «Aquaholic Star», ήτοι το σκάφος και το διαχειρίζεται για λογαριασμό και/ή σύμφωνα με τις οδηγίες των ιδιοκτητών του «S.S. Sea Coastal Shipping Ltd» και επιθυμεί να αποδεχθεί και να αγοράσει τις υπηρεσίες του Ενάγοντα σε σχέση με το σκάφος, ο Ενάγοντας και η Εναγόμενη συμφωνήσαν να συνάψουν την επίδικη συμφωνία.

 

14. Ακολούθως παραθέτω αυτολεξεί, στην αγγλική γλώσσα ως το κείμενο της επίδικης συμφωνίας, τους ουσιώδης όρους αυτής ως αυτά συμφωνηθήκαν από τα  μέρη, για σκοπούς αποσαφήνισης της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου:

 

«1. Definitions

 

The following terms shall have the following meanings:

 

“Conditions” means the provisions set out herein which shall be incorporated in this agreement in their entirety.

“Currency” means Euros.

“Fee” means the amount of money which the Company shall pay the Master as per clause 2.2. below.

“Notice” means the notice complying with the terms of clause 8 below.

“Payments” means the sum of money which the Company shall pay the Master according to the provisions of the present Agreement.

“Property” means anything of value which is owned by the Company, including but not limited to the Yacht.

“Services” as specified in clause 3 below.

 

2. Appointment.

 

2.1. The Master hereby agrees to provide his services, which are consisted of the Services listed in clause 3.1. below, to the Company and the Company hereby appoints the Master as its service Master in relation to the aforementioned services from the 1^st of May 2018 until the 30^th of April 2019.

 

2.2. In consideration for the provision of the Services, the Master shall invoice the Company at the end of each month with a fixed amount of €3.200,00 (Three thousand two hundred Euros) for high season months (May – October) and then €1.600,00 (One Thousand Six hundred Euros) which the latter shall pay it upon or within seven (15) days from the date of issue of the said invoice.

 

2.3. In addition to the Fee, the Company shall pay to the Master all the costs, expenses and disbursements made by the Master in the course of providing its Services to the Company, including but not limited to any and all funds of maintenance, running costs and on-board subsistence of the Yacht and/or any other out of pocket expenses.

 

2.4. All the costs mentioned in paragraph 2.3. have to be included in the corresponding invoices, the Master will issue in the name of the Company, as per paragraph 2.2 above.

 

3. Master’s Obligations

 

The Master agrees to fulfill all the following obligations towards the Company:

 

3.1. The Master shall at all times, be responsible for:

 

i.              assisting the Company in the safekeeping and welfare of the Yacht and all persons on board, whether in port or at sea, and shall help maintain the Yacht in as perfect order both mechanically and cosmetically as is consistent with usage and weather for the use of the Company and his guests;

ii.            assisting the Company with the delivery of the Yacht to any place in the world designated by the Company;

iii.           keeping his quarters clean and tidy and take all appropriate steps to preserve in good condition the equipment of the Yacht and all property on board, being responsible in particular for the return of all uniforms and other effects in good condition, fair wear and tear excepted, on termination of employment;

iv.           keeping confidential all information of a confidential, private or personal nature regarding the Yacht, the Employer, guests and passengers, whether or not the same shall be common knowledge amongst fellow Crew Members;

v.            not soliciting or accepting, directly or indirectly, any personal fees or commission of whatever nature whether from suppliers of others doing business with the Yacht;

 

[…]

 

4. Company’s obligations

 

In consideration of the Services, the Company agrees:

 

4.1. To make the Payments promptly but not later than fifteen (15) days from the date the Master’s invoice be issued.

 

4.2. Provide Medical Insurance for accidents and diseases for all the Seamen of the Yacht.

 

8. Status of the Master

 

8.1. During the Term the Master shall be an independent contractor and not be the Company’s servant.

 

8.2. In such a capacity the Master shall bear exclusive responsibility for the payment of his national insurance contributions as a self-employed person and for discharge of any income tax and V.A.T. liability arising out of remuneration for his work performed by him under this agreement. 

8.3. Subject to the terms of the present, the Master shall not be subject to any other directions from the Company as to the manner in which he shall perform his work.»

 

(υπογράμμιση του Δικαστηρίου)

 

Δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου

 

15. Έχοντας εξετάσει στην ολότητα της τόσο την επίδικη συμφωνία όσο και το επισυνημμένο πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 16.05.2018 καθώς και την δικογραφία της παρούσας υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις άνω νομολογιακές αρχές, αναφορικά με την δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου, παρά το γεγονός ότι ο Eνάγοντας παρείχε υπηρεσίες επί σκάφους και έφερε τον τίτλο του “Master”, από το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας προκύπτει σαφώς ότι η σχέση των διαδίκων δεν συνιστά συμφωνία ναυτικής εργασίας αλλά συμφωνία παροχής υπηρεσιών αυτοεργοδοτούμενου ανεξάρτητου συνεργάτη. Περαιτέρω, η παρούσα αγωγή δεν αφορά μισθούς ή ποσό το οποίο, δυνάμει οποιασδήποτε διάταξης των Νόμων περί Εμπορικής Ναυτιλίας 1894–1954, είναι ανακτήσιμο ως μισθός ή ανακτήσιμο κατά τον τρόπο με τον οποίο οι μισθοί ανακτώνται, ώστε να προσδίδεται δικαιοδοσία στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας του ως Ναυτοδικείο, με βάση το άρθρο 1(1)(o) του Administration of Justice Act 1956. Η παρούσα αγωγή αφορά την αξίωση, εκ μέρους του Ενάγοντα, δηλώσεων για παράνομο τερματισμό της επίδικης συμφωνίας, ότι αυτή ήταν σε ισχύ καθ’όλη τη διάρκεια της προαναφερθείσας συμφωνημένης περιόδου και ότι έληξε την 30.04.2019 καθώς και ποσό ύψους €9.600,00 ως υπόλοιπο συμφωνημένης αμοιβής και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση της επίδικης συμφωνίας.

 

Κατάληξη

 

16. Ως εκ τούτου, η παρούσα αγωγή εμπίπτει στην καθ’ ύλη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ως το Άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60.

 

17. H υπόθεση ορίζεται για Ακρόαση στις 19.05.26 και η ώρα 11:00π.μ.

 

Έξοδα

 

18. Σύμφωνα με το Άρθρο 43 του Ν.14/1960 και τη Δ.59 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα έξοδα  αστικής διαδικασίας τελούν υπό τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία, σύμφωνα με την νομολογία, θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και όχι αυθαίρετα, με προσήλωση στο γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν συντρέχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής, εφόσον δεν είναι αποδεκτή η αποστέρηση των εξόδων  του επιτυχόντος διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο (βλ. Φιλίππου ν. Φιλίππου (1990) 1 Α.Α.Δ. 890, Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd (1993) 1 A.A.Δ. 12, Ορφανίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ (2005) 1(Β) Α.Α.Δ. 874 και Transmarine Shipping Ltd ν. Ονουφρίου κ.ά. (2010) 1 Α.Α.Δ. 419).

 

19. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η παρούσα αγωγή εμπίπτει στην καθ’ ύλη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου και δεδομένου ότι δεν καταχωρήθηκε, από την Εναγόμενη, οποιαδήποτε αίτηση προς εξέταση του ζητήματος της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ενώ τα μέρη αγόρευσαν προφορικά επί των θέσεων τους αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα για τη δικάσιμο στις 16.12.25 επιδικαστούν υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, μειωμένα κατά το ήμισυ. Συνεπώς επιδικάζονται τα έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης για τη δικάσιμο στις 16.12.25 μειωμένα κατά το ήμισυ, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας. 

 

(Υπ.)……………………...

Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής