ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Α. Κάρνου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 766/23
Μεταξύ:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ από τη Λεμεσό
Ενάγοντος
-και-
1. APS DEBT SERVICING CYPRUS LTD από τη Λευκωσία
2. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED από τη Λευκωσία
Εναγόμενων
Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντα – Αιτητή: κ. Γ. Διογένους, για Γιώργος Διογένους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενες – Καθ’ ων η Αίτηση: κ. K. Πανάγος, για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε.
Ενδιάμεση Απόφαση
Σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα
Κατόπιν μονομερούς αίτησης εκ μέρους του ενάγοντα, στα πλαίσια της ως άνω Αγωγής, εκδόθηκε από το παρόν Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα δια του οποίου απαγορεύεται η πώληση, δωρεά, υποθήκευση, επιβάρυνση, μεταβίβαση και η με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση των ακινήτων που περιγράφονται στην αίτηση (εφεξής: «τα ακίνητα»).
Ακολούθως, κατόπιν επίδοσης της υπό κρίση αίτησης και διατάγματος στις εναγόμενες 1 και 2, καταχωρίστηκε από πλευράς τους ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος, βάσει σωρείας λόγων ένστασης, στους οποίους γίνεται αναφορά κατωτέρω, στο βαθμό που αυτό κρίνεται απαραίτητο.
Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου για σκοπούς έκδοσης του διατάγματος, περιλαμβάνεται σε ένορκη δήλωση του ενάγοντα που συνοδεύει την αίτηση (εφεξής: «η ΕΔ ΑΓ») και συνοψίζεται ως ακολούθως:
Τα αναφερόμενα στην αίτηση ακίνητα ανήκαν στο παρελθόν στην εταιρεία συμφερόντων του πατέρα του ενάγοντα ονόματι ELITE MOTORS LTD και είχαν υποθηκευτεί προς όφελος της εναγόμενης 2, προς εξασφάλιση της αποπληρωμής δανείου. Σε κάποια χρονική στιγμή, λόγω αδυναμίας του πατέρα του ενάγοντα να αποπληρώσει το ενυπόθηκο χρέος της εταιρείας του, η εναγόμενη 2 ενεργοποίησε τη διαδικασία πώλησης των ακινήτων με πλειστηριασμό και εν τέλει απέκτησε την ιδιοκτησία τους, δια ανάκτησης αυτών έναντι του χρέους, δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου.
Κατά το χρόνο της μεταβίβασης των εν λόγω ακινήτων επ’ ονόματι της εναγόμενης 2, την κατοχή τους είχε η εταιρεία ELITE MOTORS (LIMASSOL) LTD, δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 2/5/14, η οποία συνομολογήθηκε με την προηγούμενη ιδιοκτήτρια ήτοι την ELITE MOTORS LTD.
Ως εκ τούτου η ELITE MOTORS (LIMASSOL) LTD συνέχισε να κατέχει τα ακίνητα και να καταβάλλει ενοίκια στην νέα ιδιοκτήτρια, εναγόμενη 2, στη βάση της πιο πάνω συμφωνίας. Ως περαιτέρω αναφέρεται από τον ενάγοντα, στα εν λόγω ακίνητα η ενοικιάστρια εταιρεία, ο ίδιος και ο πατέρας του, δραστηριοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια στον τομέα αγοραπωλησίας αυτοκινήτων. Για τα ακίνητα αυτά υπάρχει μάλιστα ειδική άδεια από το Τμήμα Τελωνείων, ώστε να τοποθετούνται και να διαφημίζονται εντός αυτών, αυτοκίνητα πριν την εγγραφή τους και την πληρωμή φόρων.
Περί τον Ιούνιο 2022, ο ενάγων διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 προσέφεραν προς πώληση τα πιο πάνω ακίνητα, μέσω ιστοσελίδας της εναγόμενης 1 και ενδιαφέρθηκε για την αγορά τους. Με τη βοήθεια κτηματομεσίτη, συμπλήρωσε και απέστειλε στην εναγόμενη 1 έντυπο προσφοροδότησης (tender form) δια του οποίου προσέφερε ποσό ύψους Ευρώ 490.000 (βλ. Τεκμήρια 3 και 4 ΕΔ ΑΓ). Η εν λόγω προσφορά απορρίφθηκε και ακολούθως ο ενάγων, στις 24/6/22, υπέβαλε νέα προσφορά για ποσό Ευρώ 550.000 (βλ. Τεκμήριο 5 ΕΔ ΑΓ). Στις 7/7/22 λειτουργός της εναγόμενης 1 απέστειλε στη κτηματομεσιτική εταιρεία που εκπροσωπούσε τον ενάγοντα ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 6 ΕΔ ΑΓ) δια του οποίου τους πληροφόρησε ότι η πιο πάνω προσφορά έγινε αποδεκτή και ζήτησε όπως προσκομιστούν από τον ενάγοντα συγκεκριμένα στοιχεία, με σκοπό την κατάρτιση συμφωνίας κράτησης των ακινήτων.
Ακολούθησε απαντητικό ηλεκτρονικό μήνυμα του κτηματομεσίτη που ενεργούσε εκ μέρους του ενάγοντα ημερομηνίας 15/7/22 δια του οποίου αυτός ενημέρωσε την εναγόμενη 1 ότι ο ενάγων έπασχε τότε από τον ιό του Covid και ότι θα απέστελλε τα σχετικά στοιχεία που του είχαν ζητηθεί μόλις αποδεσμευόταν μετά από μερικές μέρες.
Την ίδια μέρα, λειτουργός της εναγόμενης 1 απέστειλε στους κτηματομεσίτες του ενάγοντα ηλεκτρονικό μήνυμα με τίτλο «KYC Documents for 1488-1489» και συνημμένα έντυπα, τα οποία ζήτησε να συμπληρωθούν (βλ. Τεκμήριο 7 ΕΔ ΑΓ). Έπειτα στις 23/8/22 απεστάλη εκ νέου ηλεκτρονικό μήνυμα από άλλο λειτουργό της εναγόμενης 1, δια του οποίου ζητήθηκαν έγγραφα για σκοπούς ελέγχου «KYC», με σκοπό την ετοιμασία της συμφωνίας κράτησης των ακινήτων.
Όμως, παρά τα πιο πάνω γεγονότα τα οποία, σύμφωνα με τον ενάγοντα, επιμαρτυρούν ότι η εναγόμενη 2 είχε αποδεχτεί, μέσω της εναγόμενης 1, την προσφορά του, ακολούθως οι εναγόμενοι τον ενημέρωσαν ότι η πώληση των ακινήτων δεν μπορούσε να πραγματωθεί, επειδή ο ίδιος ήταν συνδεδεμένο πρόσωπο με την τέως ιδιοκτήτρια των ακινήτων, η οποία ανήκε στον πατέρα του. Στη συνέχεια, ενεργώντας αντιφατικά με την πιο πάνω τοποθέτηση, η εναγόμενη 1 απέστειλε στους κτηματομεσίτες του ενάγοντα αντιπρόταση για πώληση των ακινήτων έναντι ποσού ύψους Ευρώ 750.000 πλέον ΦΠΑ, δίδοντας σε αυτόν προθεσμία να απαντήσει μέχρι την 21/11/22 και ενημερώνοντάς τον ταυτόχρονα ότι εάν δεν αποδεχόταν την εν λόγω αντιπρόταση, η εναγόμενη 2 θα είχε τη δυνατότητα να προχωρήσει σε πώληση των ακινήτων σε τρίτα πρόσωπα (βλ. Τεκμήριο 9 ΕΔ ΑΓ).
Ακολούθησαν συζητήσεις του ενάγοντα με αντιπροσώπους των εναγομένων, οι οποίοι όμως ήταν ανένδοτοι και δεν αποδέχονταν να τιμήσουν τη συμφωνία τους για πώληση των ακινήτων στην τιμή των Ευρώ 550.000. Περί τα τέλη Μαρτίου 2023, ο ενάγων ενημερώθηκε από αντιπροσώπους της εναγόμενης 1 ότι προτίθεντο να πωλήσουν τα ακίνητα σε τρίτο πρόσωπο. Στη βάση της εν λόγω πληροφόρησης, οι δικηγόροι του καταχώρισαν, στις 27/4/23, την ως άνω Αγωγή, καθώς και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η οποία κατέστη δια κλήσεως κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου (με διαφορετική σύνθεση) και εν τέλει αποσύρθηκε άνευ βλάβης, στις 10/11/23 καθότι σύμφωνα με τον ενάγοντα, μεσολάβησαν νέα γεγονότα τα οποία έπρεπε να τεθούν υπόψιν του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, στις 1/10/23 ο ενάγων επικοινώνησε τηλεφωνικώς με λειτουργό της εναγόμενης 1, ο οποίος του ανέφερε ότι η διαδικασία πώλησης των ακινήτων σε τρίτο πρόσωπο ενδέχετο να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων ημερών και ότι πιθανόν να είχε υπογραφτεί σχετική συμφωνία πώλησης. Ως εκ τούτου, στις 2/10/23, ο ενάγων απέστειλε στην εναγόμενη 1 επιστολή, δια της οποίας την κάλεσε να τον ενημερώσει κατά πόσον η ανωτέρω πληροφόρηση ήταν αληθής ή όχι, επισημαίνοντας ότι εκκρεμούσε η ως άνω Αγωγή και η απαίτησή του για εκτέλεση της επίδικης συμφωνίας πώλησης των ακινήτων στον ίδιο (Τεκμήριο 10 ΕΔ ΑΓ). Η επιστολή αυτή παρέμεινε αναπάντητη και ο ενάγων προσπάθησε επανειλημμένως να επικοινωνήσει με τους εναγόμενους χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Στις 10/11/23 οι δικηγόροι των εναγομένων δήλωσαν ενώπιον Δικαστηρίου ότι τα ακίνητα είχαν πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο και ως εκ τούτου, την ίδια μέρα ο ενάγων επισκέφθηκε το Κτηματολόγιο Λεμεσού όπου έλαβε προφορική ενημέρωση ότι δεν υπήρχε καταχωρημένο οποιοδήποτε πωλητήριο έγγραφο για τα επίδικα ακίνητα. Για να έχει όμως γραπτή ενημέρωση, θα μεσολαβούσε, ως του αναφέρθηκε, διάστημα πέραν των δέκα ημερών, λόγω φόρου εργασίας.
Δια της ως άνω Αγωγής του ο ενάγων αξιώνει εγγραφή των ακινήτων στο όνομά του με την καταβολή από αυτόν προς τους εναγόμενους ποσού ύψους Ευρώ 550.000, το οποίο εγγράφως αυτοί αποδέχθηκαν περί τον Ιούλιο 2022. Επιθυμία του είναι να αγοράσει τα ακίνητα στα οποία δραστηριοποιείται επιχειρηματικά μέσω της εταιρείας ELITE MOTORS (LIMASSOL) LTD. Ως υποστηρίζει, τα ακίνητα αυτά είναι μοναδικά για τις εργασίες του, εφόσον βρίσκονται σε περίοπτη θέση, είναι αδειούχα ως ‘bonded’ και επιπλέον έχουν εμπορική εύνοια πολλών ετών. Σε περίπτωση πώλησής τους σε τρίτο πρόσωπο, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ο νέος ιδιοκτήτης να απαιτήσει την έξωση της ενοικιάστριας εταιρείας, με αποτέλεσμα να προκληθεί σε αυτήν ανεπανόρθωτη ζημιά.
Τέλος, ο ενάγων υποστηρίζει ότι οι εναγόμενοι ενήργησαν προς τον ίδιο με περιφρόνηση και προσπάθησαν να καταστήσουν την παρούσα διαδικασία χωρίς αντικείμενο, δια της πώλησης των ακινήτων σε τρίτο πρόσωπο, αρνούμενοι να δώσουν στον ενάγοντα σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία ως προς την επικείμενη αυτή πώληση.
Η Ένσταση
Στις 11/9/24 καταχωρίστηκε από πλευράς εναγομένων ένσταση στην οριστικοποίηση του πιο πάνω διατάγματος η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση αρμόδιου υπαλλήλου της Themis Portfolio Management Limited (εφεξής: «η ΕΔ ΚΣ»).
Αποτελεί θέση των εναγομένων ότι το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί, καθότι ο ενάγων ενήργησε κακόπιστα και απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα κατά το μονομερές στάδιο και επειδή εν πάση περιπτώσει, δεν πληρούται καμία από τις νομικές προϋποθέσεις για έκδοση του επίμαχου προσωρινού διατάγματος. Ειδικότερα σε ότι αφορά την εναγόμενη 1, εγείρεται ο ισχυρισμός ότι αυτή ενεργούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο ως αντιπρόσωπος της εναγόμενης 2 και ότι ως εκ τούτου ουδεμία συμβατική σχέση έχει ή θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί μεταξύ αυτής και του ενάγοντα σε σχέση με την πώληση των ακινήτων. Επιπλέον, δυνάμει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 27/11/23, η εναγόμενη 1 διαλύθηκε χωρίς εκκαθάριση και το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων μεταβιβάστηκαν στη Themis Portfolio Management Limited.
Σχετικώς με τη συμφωνία ενοικίασης των ακινήτων από την ELITE MOTORS LTD στην ELITE MOTORS (LIMASSOL) LTD (Τεκμήριο 6 στην ΕΔ ΚΣ) αποτελεί θέση του ομνύοντα ότι αυτή συνομολογήθηκε κατά παράβαση των όρων της υποθήκης που είχε εγγραφεί προς όφελος της εναγόμενης 2 επί των ακινήτων, εφόσον δεν λήφθηκε η προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της τελευταίας για την εν λόγω ενοικίαση. Επιπλέον, πρόκειται για ενοικίαση των ακινήτων σε εταιρεία συμφερόντων του προσώπου που ήλεγχε την ενυπόθηκη οφειλέτιδα, με όρους που δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική αγορά.
Σε ότι αφορά την κατ’ ισχυρισμό συμφωνία πώλησης των ακινήτων, αναφέρονται στην ΕΔ ΚΣ τα εξής:
Στις 22/6/22 ο ενάγων ενδιαφέρθηκε να αγοράσει τα ακίνητα τα οποία ήταν αναρτημένα στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της εναγόμενης 1 η οποία δημιουργήθηκε για σκοπούς προώθησης της πώλησης ακινήτων της εναγόμενης 2. Στις 7/7/22 η δεύτερη πρόταση που υπέβαλε ο ενάγων έγινε αποδεκτή υπό τους όρους και προϋποθέσεις που εκτίθεντο στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της εναγόμενης 1. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος αποτείνετο στη συγκεκριμένα ιστοσελίδα, δεσμευόταν από τους όρους και προϋποθέσεις που παρατίθεντο σε αυτήν. Αντίγραφο της εν λόγω διαδικτυακής ιστοσελίδας στην οποία περιλαμβάνονται οι όροι και προϋποθέσεις που δέσμευαν τον κάθε ενδιαφερόμενο αγοραστή, περιλαμβανομένου και του ενάγοντα, επισυνάπτεται στην ΕΔ ΚΣ ως Τεκμήριο 9. Ως επισημαίνετο στην ιστοσελίδα αυτή, ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος αγοραστής όφειλε να διαβάσει τους όρους και προϋποθέσεις που εφαρμόζονταν εν σχέσει με τις πωλήσεις ακινήτων. Στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 1 της ΕΔ ΑΓ υπάρχει επικεφαλίδα «Terms and Conditions» η οποία εάν επιλέγετο διαδικτυακά, θα φανέρωνε τους όρους και προϋποθέσεις για αγορά των ακινήτων, τους οποίους ο ενάγων όφειλε να γνωρίζει και να αποκαλύψει στο Δικαστήριο. Επιπλέον, στην ιστοσελίδα της εναγόμενης 1 υπήρχε μέρος με θέμα ‘συχνές ερωτήσεις και απαντήσεις’ (Τεκμήριο 10 ΕΔ ΚΣ) στο οποίο αναγράφεται ότι για να διεκπεραιωθεί πώληση ακινήτων πρέπει να προηγηθεί η εκτέλεση συμφωνίας κράτησης και συμφωνίας πώλησης.
Ενδεικτικά ο ομνύων παραπέμπει στον όρο 8, σύμφωνα με τον οποίο μετά την αποστολή προσφοράς, η εναγόμενη 2 διατηρούσε το δικαίωμα, ανά πάσα στιγμή, να προχωρήσει σε πώληση οποιουδήποτε ακινήτου σε οποιονδήποτε τρίτο. Επιπρόσθετα, παραπομπή γίνεται και στον όρο 9, ο οποίος προνοεί ότι οι εναγόμενες είχαν δικαίωμα να αναθεωρήσουν το τίμημα πώλησης χωρίς ειδοποίηση, οποτεδήποτε πριν τη σύναψη γραπτής συμφωνίας κράτησης και/ ή συμφωνίας πώλησης. Δηλαδή, σύμφωνα με τον ομνύοντα, πριν την υπογραφή συμφωνίας πώλησης, εάν η εναγόμενη 2 έκρινε ότι η συναλλαγή δεν ήταν πλέον κερδοφόρα, είχε δικαίωμα να μην προχωρήσει στην πώληση, χωρίς οποιοδήποτε κόστος ή ευθύνη.
Επιπλέον, η αποδοχή της προσφοράς υπόκειτο σε όλους τους απαραίτητους ελέγχους συμμόρφωσης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και λήψη γνώσης λεπτομερειών πελάτη, καθώς και σε επαλήθευση της πηγής κεφαλαίων και σε καταρτισμό συμφωνίας πώλησης με συγκεκριμένους όρους.
Στην προκειμένη περίπτωση, ως ο ομνύων αναφέρει, δεν έγινε έλεγχος της πηγής προέλευσης των χρημάτων του ενάγοντα, ούτε ταυτοποίηση στοιχείων, εφόσον ο ίδιος παρέλειψε να αποστείλει στην εναγόμενη 1 τα ζητηθέντα έγγραφα για σκοπούς ετοιμασίας συμφωνίας κράτησης, κατά παράβαση των σχετικών όρων και προϋποθέσεων. Τα εν λόγω έγγραφα ζητήθηκαν επανειλημμένως από την εναγόμενη 1, αλλά ο ενάγων ουδέποτε παρέδωσε τα έγγραφα αυτά, με αποτέλεσμα να μην υπογραφτεί ποτέ συμφωνία κράτησης των ακινήτων. Ως αναγράφεται στο κάτω μέρος του εντύπου προσφοράς, το οποίο υπέβαλε ο ενάγων, για να δεσμεύεται η εναγόμενη 2 να του πωλήσει τα ακίνητα, θα έπρεπε αυτός να καταβάλει το 10% του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης, κάτι που δεν έγινε, αλλά δεν επισημάνθηκε στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο.
Περαιτέρω, αποτελεί θέση του ομνύοντα ότι ο ενάγων απέκρυψε από την εναγόμενη 1 το γεγονός ότι ήταν υιός του οφειλέτη και κάτοχος των ακινήτων, υποστηρίζοντας παραπλανητικά ότι τα ακίνητα έπρεπε να πωληθούν σε χαμηλότερη τιμή, εφόσον αυτά κατέχονταν από ενοικιαστές, οι οποίοι ίσως αρνούνταν να τα παραδώσουν στον νέο ιδιοκτήτη.
Όταν έγινε αντιληπτή από τις εναγόμενες η σύνδεση του ενάγοντα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη και οφειλέτη, τον ενημέρωσαν ότι η πώληση των ακινήτων στον ίδιο αποτελούσε παράβαση εσωτερικών κανονισμών της εναγόμενης 2. Παρόλα αυτά, εφόσον διαπιστώθηκε ότι ο ενάγων θα αγόραζε τα ακίνητα χωρίς το πρόβλημα κατοχής από τρίτο πρόσωπο, στις 14/11/22 του έγινε αντιπρόταση για πώληση των ακινήτων στην πραγματική τους αξία, δηλαδή για ποσό ύψους Ευρώ 750.000, πλέον ΦΠΑ, αλλά ο ενάγων απέρριψε την αντιπρόταση αυτή.
Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ουδέποτε συνήφθη οποιαδήποτε νομικά εκτελεστή συμφωνία κράτησης ή πώλησης των ακινήτων μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης 2 και ως εκ τούτου η τελευταία δεν δεσμεύτηκε να πωλήσει τα ακίνητα στον ενάγοντα. Ούτε θα μπορούσε το Δικαστήριο να διατάξει την εναγόμενη 2 να μεταβιβάσει τα ακίνητα στον ενάγοντα έναντι του ανταλλάγματος που αυτός προτείνει, εφόσον δεν υπάρχουν συμφωνηθέντες όροι. Η αποδοχή της προσφοράς του ενάγοντα έγινε υπό την αίρεση εκπλήρωσης συγκεκριμένων όρων και προϋποθέσεων και σύναψης τελικής σύμβασης. Η εναγόμενη 2 δεν είχε την πρόθεση να δημιουργηθεί έννομη σχέση με τον ενάγοντα πριν την υπογραφή συμφωνίας πώλησης των ακινήτων. Δια της αποδοχής της πρότασης του ενάγοντα, απλώς δόθηκε σε αυτόν αποκλειστικότητα για σκοπούς συζήτησης των όρων πώλησης των ακινήτων. Τίποτε περισσότερο.
Τόσο η εναγόμενη 2, όσο και ο ενάγων ήταν ελεύθεροι να υπαναχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις, χωρίς να υπέχουν ευθύνη αποζημίωσης του άλλου μέρους.
Εφόσον λοιπόν ο ενάγων δεν συμφώνησε στην αντιπρόταση της ενάγουσας η οποία έγινε τον Νοέμβριο 2022, στις 29/3/23 η εναγόμενη 2 πώλησε τα ακίνητα σε τρίτο πρόσωπο, ακολουθώντας την ενδεδειγμένη διαδικασία. Παρέμεινε μόνο να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση των ακινήτων και να πληρωθεί το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης.
Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο ενάγων γνώριζε ότι τα ακίνητα είχαν πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο πριν την καταχώριση της ως άνω Αγωγής, αλλά απέκρυψε το γεγονός αυτό από το Δικαστήριο. Επισημαίνεται ότι οι δικηγόροι του ενάγοντα, ενεργώντας ως δικηγόρο της Elite Motors (Limassol) Ltd, στις 28/3/23 απέστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα στην εναγόμενη 1, αναφέροντάς της πως επιβάλλεται να ενημερώσει τους αγοραστές των ακινήτων ως προς τη συμφωνία ενοικίασης αυτών στην Elite Motors (Limassol) Ltd (βλ. Τεκμήριο 13 ΕΔ ΚΣ).
Μετά την καταχώριση ένστασης από πλευράς των εναγομένων, στις 21/1/25 ο ενάγων καταχώρισε αίτηση για λήψη άδειας αντεξέτασης του ΚΣ καθώς και για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εν λόγω αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και στις 22/9/25 απορρίφθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της. Εν συνεχεία η κυρίως αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί με προσοχή. Αναφορά στις θέσεις των συνηγόρων γίνεται κατωτέρω, στο βαθμό που αυτό κρίνεται απαραίτητο.
Νομική Πτυχή:
Ισχυρισμός Απόκρυψης Ουσιωδών γεγονότων – Στοιχείο του Κατεπείγοντος
Προτού προχωρήσω σε εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου Ν.14/60, για οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος, χρήζει εξέτασης, κατά προτεραιότητα, ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι δεν συνέτρεχαν κατεπείγοντες λόγοι, οι οποίοι να παρείχαν στο Δικαστήριο το απαραίτητο δικαιοδοτικό υπόβαθρο για έκδοση του επίδικου διατάγματος χωρίς να τους δοθεί πρώτα το δικαίωμα να ακουστούν και επιπλέον ότι ο ενάγων, ενεργώντας κακόπιστα, απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα, με σκοπό να πετύχει μονομερώς την έκδοση του διατάγματος.
Ως έχει παγίως νομολογηθεί, στην περίπτωση που αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος υποβάλλεται μονομερώς, στη βάση του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θα πρέπει, κατ’ αρχάς, να καταδειχθεί ότι συντρέχουν κατεπείγοντες λόγοι που να δικαιολογούν εξέταση της αίτησης, χωρίς να δοθεί δικαίωμα στην άλλη πλευρά να ακουστεί. Η ύπαρξη κατεπείγοντος λόγου αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα στα πλαίσια μονομερούς αίτησης.
Η έκδοση προσωρινού διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης, συνιστά μέτρο κατ’ εξαίρεση, εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί (βλ. μεταξύ άλλων Louis Vuitton v. Δέρμοσακ (1992) 1(Β) Α.Α.Δ.1453, 1463). Ο αιτηθείς μονομερώς την έκδοση προσωρινού διατάγματος έξω από το κανονικό πλαίσιο της δίκης, οφείλει κατά κανόνα, να παρουσιάζει στο Δικαστήριο ξεκάθαρα, πλήρως και με ειλικρίνεια όλο το φάσμα των σχετικών γεγονότων. Στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd (1996) 1 Α.Α.Δ. 597, 601-602 ο αείμνηστος Δικαστής Πικής, έθεσε το ζήτημα ως εξής:
«Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου … … … ... ... ... ... ... ... Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. … … .... Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής».
Καθήκον του αιτούντος την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι να αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση της αίτηση. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Vasilyeva v. Φοβερού κ.ά (2011) 1 Α.Α.Δ. 1672 (σελ. 1676):
«Η διαπίστωση απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση διατάγματος που εκδόθηκε με μονομερή αίτηση με αποτέλεσμα το διάταγμα να καθίσταται ακυρωτέο. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να υπάρχει σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επιδρά καταλυτικά ανεξαρτήτως από την ύπαρξη πρόθεσης εξαπάτησης του δικαστηρίου ή αν έγινε καλόπιστα. Σε κάθε περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό και η μη αποκάλυψη συναρτάται με τις εξ αντικειμένου συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου».
Οι αρχές που διέπουν το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων συνοψίσθηκαν επίσης στην υπόθεση Bloczek Limited v. Vianova Holding Limited (2013) 1 Α.Α.Δ. 1460 ως ακολούθως:
«Είναι θεμελιωμένη αρχή του δικαίου της επιεικείας ότι η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή, την υποχρέωση αποκάλυψης στο δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, εκείνων δηλαδή που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Τέτοιες αιτήσεις είναι υψίστης πίστεως και γι’ αυτό ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει εις γνώσιν του δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή οποιαδήποτε γεγονότα θα εγνώριζε αν ασκούσε εύλογη επιμέλεια, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο (τον αντίδικο του) και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιωδών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου, σε μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του δικαστηρίου και το δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να ακυρώσει ένα μονομερώς εκδοθέν, παρεμπίπτον διάταγμα, για το λόγο της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, χωρίς καν να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Επομένως τέτοιο θέμα, όταν εγείρεται, εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Το τί συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό … … …
Η αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων συναρτάται με την ύψιστη καλή πίστη που ο αιτητής πρέπει να επιδείξει ερχόμενος στο δικαστήριο και ζητώντας θεραπεία σύμφωνα με το δίκαιο της επιεικείας … … …».
Συνοψίζοντας, υπό το φως της ανωτέρω νομολογίας, προκύπτει με σαφήνεια ότι το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε κατόπιν μονομερούς αίτησης, εάν διαφανεί ότι κατά το στάδιο της έκδοσής του, δεν υπήρξε πλήρης και/ ή ειλικρινής αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων τα οποία ενδεχομένως να επηρέαζαν την κρίση του.
Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Commerzbank AUSLANDSBANKEN Holdin A.G. κ.α. v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση Ε6/14 ημ. 27.2.2015:
«Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ.312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο …. και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του ….».
Κρίση Δικαστηρίου:
Έχοντας μελετήσει με προσοχή τις θέσεις αμφότερων των συνηγόρων καταλήγω, χωρίς αμφιβολία, ότι υπήρξε εν προκειμένω σοβαρή παράλειψη από πλευράς ενάγοντα - αιτητή να θέσει υπόψιν του Δικαστηρίου κατά το μονομερές στάδιο, όλα τα σχετικά και ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία εάν είχαν αποκαλυφθεί, ενδεχομένως να επηρέαζαν την κρίση του.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΕΔ ΚΣ, στην ιστοσελίδα/ ηλεκτρονική πλατφόρμα μέσω της οποίας ο ενάγων με τη βοήθεια κτηματομεσίτη υπέβαλε πρόταση για αγορά των ακινήτων, υπήρχαν αναρτημένοι όροι και προϋποθέσεις, δεσμευτικοί για κάθε χρήστη της ιστοσελίδας και για κάθε ενδιαφερόμενο αγοραστή. Η θέση αυτή του ΚΣ δεν έτυχε αμφισβήτησης με οποιονδήποτε τρόπο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δια της αίτησής του για αντεξέταση και καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 21/1/25, ο ενάγων δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη των πιο πάνω όρων και προϋποθέσεων, ούτε τον ισχυρισμό του ΚΣ ότι οι όροι αυτοί ήταν αναρτημένοι στην ιστοσελίδα της εναγόμενης 1 δια της οποίας διαφημίζονταν τα ακίνητα προς πώληση. Αυτό που ο ενάγων υποστήριξε ήταν απλώς ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ότι υπήρχαν οι όροι αυτοί και ότι ως εκ τούτου δεν τους απέκρυψε από το Δικαστήριο.
Συνεπώς, η μαρτυρία του ΚΣ εκ μέρους των εναγομένων ότι οι όροι που καταγράφονται στο Τεκμήριο 9 της ΕΔ ΚΣ υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο αναρτημένοι στην ιστοσελίδα/ ηλεκτρονική πλατφόρμα της εναγόμενης 1, μέσω της οποίας προσφέρονταν προς πώληση τα επίμαχα ακίνητα και οτι οι όροι αυτοί ήταν δεσμευτικοί για κάθε ενδιαφερόμενο προσφοροδότη, γίνεται αποδεκτή.
Σε ότι αφορά το ερώτημα κατά πόσον ο ενάγων γνώριζε ή όχι τους πιο πάνω όρους κατά τον χρόνο υποβολής των προσφορών του, αυτό δεν δύναται, κατά την κρίση μου, να απαντηθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ούτε θα μπορούσε να απαντηθεί ακόμη και αν είχε επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ενάγοντα ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τους όρους αυτούς. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει στο στάδιο αυτό σε εις βάθος αξιολόγηση της μαρτυρίας, ώστε να καταλήξει σε ευρήματα αξιοπιστίας.
Εν πάση όμως περιπτώσει, είτε γνώριζε είτε δεν γνώριζε ο ενάγων τους προρρηθέντες όρους και προϋποθέσεις είχε την υποχρέωση, ενεργώντας με εύλογη επιμέλεια, να ενημερωθεί για αυτούς και να τους θέσει υπόψιν του Δικαστηρίου, αφ’ ης στιγμής αποφάσισε να ζητήσει την έκδοση προσωρινού διατάγματος σε μονομερή βάση.
Έχοντας μελετήσει τους εν λόγω όρους - Τεκμήριο 9 ΕΔ ΚΣ, η προρρηθείσα παράλειψη του ενάγοντα κρίνεται ουσιώδης. Ενδεικτικά, παραπέμπω στον όρο 8 επί του Τεκμηρίου 9 στην ΕΔ ΚΣ, ο οποίος διέπει τη διαδικασία υποβολής προσφοράς (Tender Process). Ως ρητώς αναγράφεται στην προτελευταία παράγραφο της τέταρτης σελίδας του Τεκμηρίου 9 στην αγγλική γλώσσα «The Bank reserves further the right at any time to proceed with the sale of any Property to any third party». Σε ελεύθερη μετάφραση, η τράπεζα, δηλαδή η εναγόμενη 2, διατηρούσε το δικαίωμα να πωλήσει τα ακίνητα σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο σε οποιοδήποτε χρόνο κατά τη διαδικασία αυτή.
Επιπλέον, στη σελίδα 7 του Τεκμηρίου 9, στην οποία συνεχίζεται το κείμενο του όρου 9, αναφέρονται τα εξής:
«We and/ or the Bank have the right to review and reconsider the selling price at any time without prior notice.
Acceptance of the offer shall not in any case be binding on the Bank to ultimately proceed with the sale of the property without the prior signing of the sale agreement by the Bank. Until the singing of the sale agreement and if the Bank considers that the transaction is no longer profitable, the Bank may opt out not to proceed at no cost and without any liability for compensation or damages.
Acceptance of a tender and/ or offer will be subject to all the necessary compliance and anti-money laundering (AML) checks and review and during this process the potential buyers must provide us with any and all information and documentation requested in order to successfully carry out the aforementioned checks and reviewς. Any acceptance of a tender and/ or offer by the Bank will also be subject to verification of source of funds and to agreeing on the final terms of the relevant sale agreement».
Από απλή ανάγνωση των πιο πάνω όρων, οι οποίοι, ως έχει ήδη αναφερθεί, βρίσκονταν αναρτημένοι στην ιστοσελίδα/ ηλεκτρονική πλατφόρμα της εναγόμενης 1 δια της οποίας προσφέρθηκαν προς πώληση τα επίμαχα ακίνητα, προκύπτει, χωρίς αμφιβολία, ότι αυτοί σχετίζονται με το καίριο ερώτημα κατά πόσον καταδεικνύεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας των αξιώσεων του ενάγοντα στην Αγωγή, στη βάση του ισχυρισμού του ότι δια της αποδοχής της προσφοράς του δημιουργήθηκε μεταξύ του ιδίου και των εναγομένων, νομικά δεσμευτική σύμβαση πώλησης των ακινήτων. Τους όρους αυτούς επικαλείται η πλευρά των εναγομένων για να υποστηρίξει τη θέση ότι ουδέποτε η εναγόμενη 2, ενεργώντας μέσω της αντιπροσώπου της, εναγόμενης 1, συνεβλήθη με τον ενάγοντα, εφόσον η αποδοχή της προσφοράς του έγινε υπό την αίρεση ότι αυτός θα προσκόμιζε στην εναγόμενη 1 όλα τα απαραίτητα στοιχεία και έγγραφα που του ζητήθηκαν για σκοπούς ελέγχου της προέλευσης των χρημάτων του (κάτι που παρέλειψε να πράξει) και ακολούθως θα υπεγράφετο συμφωνία κράτησης και έπειτα συμφωνία πώλησης των ακινήτων μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης 2, κάτι το οποίο δεν έγινε. Αποτελεί περαιτέρω θέση των εναγομένων ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας πριν την υπογραφή συμφωνίας κράτησης των ακινήτων, η εναγόμενη 2 διατηρούσε το δικαίωμα να πωλήσει τα ακίνητα σε τρίτους, ή να αναθεωρήσει το τίμημα πώλησης ή να υπαναχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις.
Χωρίς να έχει όμως ενώπιον του το Δικαστήριο τους πιο πάνω όρους, δεν ήταν δυνατόν, κατά το μονομερές στάδιο, να εξετάσει κατά πόσον οι όροι αυτοί εξουδετερώνουν ή όχι τη θέση του ενάγοντα ότι έχει καταδειχθεί από πλευράς του ορατή πιθανότητα επιτυχίας του στην Αγωγή. Τονίζεται στο σημείο αυτό ότι η ύπαρξη των εν λόγω όρων στην ιστοσελίδα/ πλατφόρμα της εναγόμενης 1 καθ’ όλο τον ουσιώδη χρόνο δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς ενάγοντα. Επομένως, η θέση του κ. Διογένους ότι ο ενάγων δεν γνώριζε ότι υπήρχαν οι εν λόγω όροι, δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την υποχρέωση του τελευταίου να τους αποκαλύψει, ασκώντας εύλογη επιμέλεια, κατά το μονομερές στάδιο.
Σχετικώς με το ζήτημα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα, δια της γραπτής του αγόρευσης, παραπέμπει σε αγγλική νομολογία σύμφωνα με την οποία σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν το Δικαστήριο διαπιστώνει αθώα παράλειψη αποκάλυψης γεγονότων, δύναται να ακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα και να εκδώσει νέο διάταγμα υπό όρους, όταν αυτό απαιτεί το συμφέρον της Δικαιοσύνης. Εν προκειμένω η παράλειψη η οποία έχει διαπιστωθεί δεν αφήνει κατά την κρίση μου οποιοδήποτε περιθώριο για συνέχιση της ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος επί οποιονδήποτε όρων. Πρόκειται για σοβαρή και ουσιώδη παράλειψη αποκάλυψης στοιχείων, τα οποία εάν είχαν τεθεί υπόψιν του Δικαστηρίου ενδεχομένως να οδηγούσαν σε διαφορετική κατάληξη. Ως εκ τούτου η διαπιστωθείσα παράλειψη κρίνεται μοιραία και το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση, χωρίς να απαιτείται εξέταση του κατά πόσον πληρούνται οι προυποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Νόμου ή στο άρθρο 4 του Κεφ.6, που αποτελούν μέρος της νομικής βάσης της αίτησης.
Κατάληξη:
Για τους πιο πάνω λόγους, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα παραμερίζεται και η αίτηση απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων – καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα – αιτητή, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
………………………….
Α. Κάρνου Α.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο