P. HARAKIS LIMITED ν. Μ. Κ. κ.α., Αρ. Αίτησης (Πριν την έγερση Απαίτησης): 9/2024, 3/2/2026
print
Τίτλος:
P. HARAKIS LIMITED ν. Μ. Κ. κ.α., Αρ. Αίτησης (Πριν την έγερση Απαίτησης): 9/2024, 3/2/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Αφρ. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ.

                                                             Αρ. Αίτησης (Πριν την έγερση Απαίτησης): 9/2024

 Μεταξύ:

 

                                    P. HARAKIS LIMITED

Αιτήτριας,

ν.

 

1.    Μ. Κ.

2.    Κ.Π. Χ.

Καθ’ων η Αίτηση.

 

Ημερομηνία3 Φεβρουαρίου, 2026

 

Για την Αιτήτρια:

κ. Σ. Μελινιώτης για ANDREAS L.NEOKLEOUS CHAMBERS LLC.

 

Για τον Καθ’ου η Αίτηση 1:

κ. Κ. Κληρίδης για ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

I.    ΕΙΣΑΓΩΓΗ/ΙΣΤΟΡΙΚΟ

 

1.   Η υπό κρίση διαδικασία αφορά αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 9/4/2024, πριν από την έγερση Απαίτησης, δυνάμει του Μέρους 23 Kαν.2(2) των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Αίτηση»). Mέσω αυτής, η Αιτήτρια αποτάθηκε στο Δικαστήριο εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση (στο εξής θα αναφέρεται μαζί ως οι «Καθ’ων η Αίτηση»), μονομερώς (όσο αφορά τα αιτητικά Γ και Δ), για την έκδοση διαταγμάτων ένορκης αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή και/ή έλεγχο και/ή είναι εις γνώση των Καθ’ων η Αίτηση αλλά και για την προσαγωγή αντιγράφων των τελευταίων (Σημείο Α), προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ’ων η Αίτηση όπως καταστρέψουν, διαγράψουν, τροποποιήσουν ή άλλως πως αλλοιώσουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο τα προαναφερόμενα έγγραφα και/ή πληροφορίες μέχρι την τελική εκδίκαση της Αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου (Σημείο Γ), και συμπληρωματικού και/ή επικουρικού διατάγματος που να επιτρέπει τη χρήση οποιονδήποτε πληροφοριών και/ή εγγράφων που θα αποκαλυφθούν ως ανωτέρω στο πλαίσιο μελλοντικής πολιτικής δικαστικής διαδικασίας εντός δικαιοδοσίας (Σημείο Β).

 

2.   Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση), εξετάζοντας μονομερώς την Αίτηση, έδωσε οδηγίες για την επίδοση της Αίτησης στους Καθ’ων η Αίτηση και κατά συνέπεια η αίτηση κατέστη δια κλήσεως.

 

3.   Για σκοπούς πληρότητας σημειώνεται ότι, προτού η Αίτηση καταστεί δια κλήσεως, το αιτητικό της περιορίστηκε δια της απόσυρσης και συνεπακόλουθης απόρριψης της Αίτησης στην έκταση που αφορούσε την διεκδίκηση του προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ’ων η Αίτηση όπως καταστρέψουν, διαγράψουν, τροποποιήσουν ή άλλως πως αλλοιώσουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο τα προαναφερόμενα έγγραφα και/ή πληροφορίες μέχρι την τελική εκδίκαση της Αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου (Σημείο Γ).

 

4.   Παρά την μη επίδοση της υπό κρίση Αίτησης στον Καθ’ου η Αίτηση 2, ο τελευταίος έλαβε γνώση ως προς την ύπαρξη της και αντέδρασε δια της καταχώρησης ένορκης δήλωσης στον φάκελο της υπόθεσης (στο εξής η «ΕΔ-ΚΧ»). Στην ΕΔ-ΚΧ, ο Καθ’ου η Αίτηση, ως ομνύοντας, αναφέρει ότι τα προσδιορισθέντα στην Αίτηση έγγραφα ήδη παραδόθηκαν μέσω του δικηγόρου του στον δικηγόρο Α.Κ. και ότι δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και ούτε έχει γνώση για την ύπαρξη άλλων θεμάτων που εγείρονται με την Αίτηση. Οιαδήποτε άλλα σχετικά έγγραφα τα οποία φέρουν την υπογραφή του βρίσκονται στην κατοχή του προηγούμενου του δικηγόρου, Καθ’ου η Αίτηση 1, αντίγραφα των οποίων δεν του έχει παραδώσει και αποσπάστηκαν με τρόπο που αναφέρεται στην Αγωγή Χ6Χ/2024 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, για τον τρόπο που ενήργησε για τις 996 συνήθεις μετοχές που βρίσκονται επ’ ονόματι του. Στην ΕΔ-ΚΧ, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια τα ακόλουθα: 1. Επιστολή που επιδόθηκε από τον δικηγόρο του ομνύοντα στον  δικηγόρο Α.Κ. μαζί με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα (Τεκμήριο 1) και 2. Αντίγραφο της Αγωγής υπ’ αριθμόν Χ6Χ/2024 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Τεκμήριο 2). Στην συνέχεια, η υπό κρίση Αίτηση στην έκταση που αφορούσε τον Καθ’ου η Αίτηση 2, απορρίφθηκε από πλευράς του Δικαστηρίου κατόπιν απόσυρσης της από τους συνήγορους της Αιτήτριας.

 

5.    Από την άλλη, ο Καθ’ου η Αίτηση 1, αφού έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας κατόπιν επίδοσης της Αίτησης, εμφανίστηκε στην διαδικασία μέσω δικηγόρου και καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση.

II.   ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ & ΕΝΣΤΑΣΗ

ΑΙΤΗΣΗ

 

6.   Η Αιτήτρια λοιπόν, αιτείται τα πιο πάνω αναφερόμενα διατάγματα, μέσω της διαδικασίας που προβλέπουν οι νέοι κανονισμοί πολιτικής δικονομίας πριν από την έγερση απαίτησης.

 

7.   Η νομική βάση της Αίτησης, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει το Μέρος 25, καν.2(1)(α), 2(2),(3), (4) και καν.3 και 4(β), Μέρος 31 καν.7(1) έως (3), τον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60) Άρθρα 29,31 και 32, τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6) Άρθρα 4,5,7 και 9, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Άρθρα 3, 34 και 51, στον Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149), Άρθρα 16-20, τις αρχές του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας, την σύμφυτη εξουσία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου, τις Νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα αποκάλυψης εγγράφων πριν την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας στην βάση του Καν.31.7 των Κ.Π.Δ. και την σχετική Νομολογίας που αναπτύχθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην βάση της νομικής αρχής της Norwich Pharmacal Co. (1973) All ER 943 και τις Νομολογιακές αρχές που ακολούθησαν την εν λόγω υπόθεση.

 

8.   Προς υποστήριξη της Αίτησης καταχωρήθηκαν δύο (2) ένορκες δηλώσεις με ομνύοντα ένα εκ των τριών διευθυντών της Αιτήτριας / Εταιρείας. Στην Ένορκη Δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Παράρτημα ‘Β’, ο ομνύοντας αναφέρεται κυρίως στο κατεπείγον και τις ιδιαίτερες περιστάσεις οι οποίες, κατά τον ίδιο, οδήγησαν στην καταχώρηση της αίτησης σε μονομερή βάση.

 

9.   Στην Ένορκη Δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Παράρτημα ‘Α’ (στο εξής η «ΕΔ-ΠΙ») και η οποία συνοδεύεται από αριθμό τεκμηρίων, ο ομνύοντας αναφέρει ότι η Αιτήτρια είναι οικογενειακή εταιρεία, η οποία αποτελείται από ομάδα (‘γκρουπ’) εταιρειών, που κρατούν τις μετοχές της και που καταλήγουν στους τελικούς / πραγματικούς δικαιούχους / ιδιοκτήτες της. Η Αιτήτρια έχει από κάτω της δύο άλλες εταιρείες, κατά περίπου 49.9% την εταιρεία Costas P.Harakis Company Ltd (στο εξής η «Μειοψηφούσα Μέτοχος Εταιρεία») και κατά περίπου 50.0005% την Harandia Holdings Limited.

 

10.          Σύμφωνα πάντα με τον Ενόρκως Δηλούντα, στην Μειοψηφούσα Μέτοχο Εταιρεία, η οποία έχει τεθεί υπό διαχείριση από τις 14/10/2020, ήταν ιδιοκτήτης μέχρι και το 2019 ο Καθ’ου η Αίτηση 2, θείος του ομνύοντα, ενώ εμφαίνονται στο Μητρώο από 10/10/2019 ως μέτοχοι κατά 99.6% ο Καθ’ου η Αίτηση 1 και ο Καθ’ου η Αίτηση 2 κατά 0.4%. Ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ουδέποτε ενημερώθηκε για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μειοψηφούσας Μέτοχου Εταιρείας, ενώ από το 2022, όταν περιήλθε εν τέλει η αλλαγή εις γνώση τους, ο Καθ’ου η Αίτηση 2, ο Καθ’ου η Αίτηση 1 ο οποίος είναι δικηγόρος του τελευταίου, αλλά και ο μετέπειτα διορισθείς κατά το 2020 διαχειριστής της Μειοψηφούσας Μέτοχου Εταιρείας αρνούνται να απαντήσουν στα ερωτήματα της Αιτήτριας σε σχέση με τον τελικό/πραγματικό δικαιούχο της και τις ακριβείς συνθήκες της παραχώρησης 996 μετοχών της στον Καθ’ου η Αίτηση 1 το 2019. Παρά τα προαναφερόμενα, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο Καθ’ου η Αίτηση 2, θεωρεί ότι παραμένει ο τελικός ιδιοκτήτης της Μειοψηφούσας Μέτοχου Εταιρείας και ότι η Αιτήτρια πιστεύει ότι υπάρχει πιθανότητα η εν λόγω συναλλαγή να ήταν αποτέλεσμα επιρροής από τον Καθ’ου η Αίτηση 1 προς τον υπερήλικα Καθ’ου η Αίτηση 2, πράξη ποινικά και αστικά κολάσιμη στα πλαίσια της οποίας ενδεχομένως να έχει ευθύνη η Αιτήτρια εάν εκδώσει μερίσματα από τα κέρδη της στον Καθ’ου η Αίτηση 1.

 

11.          Με βάση την ΕΔ-ΠΙ οι λόγοι που η Αιτήτρια ζητεί τα έγγραφα και πληροφορίες μέσω της Αίτησης της είναι οι ακόλουθοι: α) επιτακτικά αιτήματα της ASTROBANK, Τραπεζικό Ίδρυμα στην οποία η Αιτήτρια διατηρεί ένα μοναδικό λειτουργικό εταιρικό λογαριασμό για σκοπούς των εργασιών της, για την προσαγωγή των ζητούμενων με την παρούσα αίτηση πληροφοριών και  εγγράφων που αφορούν την Μειοψηφούσα Μέτοχο Εταιρεία με σκοπό την επικαιροποίηση του λογαριασμού της Αιτήτριας, β) η ανάγκη να συμμορφωθεί η Αιτήτρια με την νομική επιταγή της για ορθή, δέουσα και συμπληρωμένη καταχώρηση στο Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων του Εφόρου Εταιρειών των πραγματικών δικαιούχων της, περιλαμβανομένου του 49.9% της Μειοψηφούσας Μέτοχος Εταιρείας, και γ) για την φύλαξη και τήρηση επαρκών πληροφοριών και εγγράφων που αφορούν όλους τους τελικούς δικαιούχους της Αιτήτριας.

 

12.          Προκύπτει από το περιεχόμενο της ΕΔ-ΠΙ ότι οι αιτίες/βάσεις αγωγής επί των οποίων βασίζεται η Αιτήτρια για την προώθηση τυχόν επακόλουθης δικαστικής διαδικασίας στην οποία ενδέχεται να είναι διάδικοι οι Καθ’ων η Αίτηση αποτελούν η παράβαση νομικής υποχρέωσης (‘breach of statutory duty’) σε σχέση με την αναγκαία συνδρομή προς την Αιτήτρια για την καταχώρηση των τελικών της δικαιούχων στο Μητρώο και η πρόκληση παράβασης δεσμευτικής σύμβασης με τρίτο (‘tortious interference with contractual relations’) σε σχέση με την επαπειλούμενη κατά τρόπο άμεσο πρόκληση τερματισμού ή παγοποίησης του εταιρικού λογαριασμού της Αιτήτριας με την ASTROBANK. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ομνύοντα η υπό κρίση διαδικασία αποσκοπεί στην αποφυγή επακόλουθης διαδικασίας ή και επίλυση της προτού ακόμη εγερθεί και την αποφυγή άσκοπης σπατάλης Δικαστικού χρόνου και εξόδων που θα δημιουργηθούν.

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ’ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1

13.          Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ’ου η Αίτηση 1, η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, Μέρος 4, Μέρος 25 καν.2(1)(α),(2) έως (4), καν.3 και 4,  Μέρος 31 καν.7(1) έως (3), στο Σύνταγμα Άρθρα 15, 17, 23, 26 και 30, στον Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο του 2007 (188(Ι)/2007) άρθρο 58 έως 79, στην Κ.Δ.Π. 112/2021 άρθρο 4 και στο Κεφ.148 άρθρα 3, 34 και 51, στο Κεφ.149 άρθρα 16-20, στις αρχές του Κοινοδικαίου, της Επιείκειας, στη σύμφυτη εξουσία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου, ως και στις σχετικές νομολογιακές αρχές που αναπτύχθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 

14.          Μέσω της ένστασης του, ο Καθ’ου η Αίτηση 1 προβάλλει συνολικά 24 λόγους ένστασης για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση της Αιτήτριας δεν πρέπει να επιτύχει και οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: 1. Η Αιτήτρια στερείται locus standi, 2. Η Αίτηση συνιστά λανθασμένο ένδικο μέσο, 3. Δεν έχει αποκαλυφθεί οιαδήποτε ενδεχόμενη έγκυρη απαίτηση που να δικαιολογεί την ανάληψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Αίτησης, 4. Οι ισχυριζόμενες επακόλουθες δικαστικές διαδικασίες είναι θεωρητικές και δεν ενδέχεται να είναι η Αιτήτρια και ο Καθ’ου η Αίτηση διάδικοι στα πλαίσια αυτών, 5. Τα ζητούμενα έγγραφα και στοιχεία δεν είναι ουσιώδη για την έκβαση της οποιασδήποτε επακόλουθης δαδικασίας ή την στοιχειοθέτηση τυχόν αγώγιμου δικαιώματος της και είναι ήδη εις γνώση και κατοχή της Αιτήτριας, 6. Δεν δικαιολογείται νομικά η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και δεν έχουν ικανοποιηθεί οι απαιτήσεις του καν.31.7(2), 7. Το Δικαστήριο δεν δύναται εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα χωρίς να αποφανθεί επί της ουσίας των δικαιωμάτων των διαδίκων, στερώντας το δικαίωμα τους σε ακροαματική διαδικασία, 8. Δεν έχει αποδειχθεί η απουσία εναλλακτικής θεραπείας, 9. Υφίστανται λόγοι εμπιστευτικότητας και πολιτικής ή θεσμικής ευαισθησίας, διαδικαστικής οικονομίας, αναλογικότητας, δίκαιης μεταχείρισης ή ισότητας των διαδίκων για τους οποίος το Δικαστήριο οφείλει να απορρίψει την Αίτηση, 10. Ο CPR 31.16 των Αγγλικών Θεσμών δεν είναι πανομοιότυπος με τον Κυπριακό Θεσμό 31.7 και δεν εφαρμόζει μέσω του τελευταίου, αλλά σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει το αντίθετο δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις στην παρούσα περίπτωση, 11. Υπάρχουν πολυπλοκότητες που δημιουργούνται από τις Κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας σε βάρος μελών της οικογένειας των τελικών δικαιούχων της Αιτήτριας και ενδεχομένως του Καθ’ου η Αίτηση 1 και οποιαδήποτε απαίτηση της Αιτήτριας θα πρέπει να επιλυθεί στα πλαίσια αγωγής, 12. Λόγω των ειδικών περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και τη πολυπλοκότητα των γεγονότων το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του Καθ’ου η Αίτηση 1 και προς απόρριψη της Αίτησης, 13. Η αίτηση προωθείται με παραπλανητικό τρόπο, κακόπιστα και συνιστά ψάρεμα μαρτυρίας, με σκοπό να πλήξει τα συμφέροντα και δικαιώματα του Καθ’ου η Αίτηση 1.

 

15.          Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση, προκύπτουν από την επισυνημμένη πολυσέλιδη Ένορκη Δήλωση του ίδιου του Καθ’ου η Αίτηση 1 (στο εξής η «ΕΔ-ΜΚ»), στην οποία εξιστορεί την δική του εκδοχή των γεγονότων σε σχέση με την μεταβίβαση των μετοχών επ’ονόματι του και αναφέρεται στα γεγονότα για τα οποία θεωρεί ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει στην βάση των λόγων ένστασης του και παρουσιάζει σωρεία τεκμηρίων προς υποστήριξη των θέσεων του.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

16.          Η Αιτήτρια προέβηκε στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (στο εξής η «ΣΕΔ-ΠΙ») εις απάντηση των θέσεων που προβάλλονται στην ΕΔ-ΜΚ και ακολούθως ο Καθ’ου η Αίτηση 1 προέβηκε αντίστοιχα στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (στο εξής η «ΣΕΔ-ΜΚ») με σκοπό την αντίκρουση του περιεχομένου της ΣΕΔ-ΠΙ.

 

III. ΑΚΡΟΑΣΗ

 

17.          Η Ακρόαση της αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως και των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.

 

18.          Και οι δύο πλευρές, μέσω των συνηγόρων τους, καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στον φάκελο της υπόθεσης, και κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση για ακρόαση, προέβηκαν επίσης σε προφορική επιχειρηματολογία ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Σημειώνεται ότι, στα πλαίσια των προφορικών του παραστάσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα περιόρισε το αιτητικό της αίτησης, εγκαταλείποντας μέρος των εγγράφων/στοιχείων που διεκδικούνταν αρχικά.

 

19.          Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, και την γραπτή μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη τους, και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων και δεν κρίνεται σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτό στη συνέχεια.


 

IV. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

 

20.          Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με βάση τους νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι τέθηκαν σε εφαρμογή την 1η Σεπτεμβρίου 2023 (στο εξής οι «ΝΚΠΔ») και πρόκειται για Αίτηση που έχει καταχωριστεί πριν από την έγερση απαίτησης δυνάμει του Μέρους 25 των ΝΚΠΔ.

 

21.          Οι θεραπείες που μπορούν να αποδοθούν πριν από την καταχώριση Απαίτησης, εντοπίζονται στο Μέρος 25 καν.2(1)(α), (2)(α) και (β), καθώς, επίσης, και στο Μέρος 31 καν.7 των ΝΚΠΔ, σε σχέση με την αποκάλυψη εγγράφων, επί των οποίων βασίζεται και η υπό εξέταση Αίτηση. Διευκρινίζεται ότι, οι θεραπείες στην βάση των προνοιών του Μέρους 25, χαρακτηρίζονται εκεί ως ‘ενδιάμεσες[1] (‘interlocutory’), ενώ η προνοούμενη στο Μέρος 31 καν.7, πριν από την έγερση Απαίτησης θεραπεία, δεν χαρακτηρίζεται ως τέτοια[2].

 

22.          Σε κάθε περίπτωση όμως, στην έκταση που τα διατάγματα διεκδικούνται ως προσωρινά, σύμφωνα με το Μέρος 25 καν.1 (‘Διατάγματα για ενδιάμεσες θεραπείες’) των ΝΚΠΔ, οι ενδιάμεσες θεραπείες, τις οποίες δύναται να χορηγήσει το Δικαστήριο, περιλαμβάνει και διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων ή επιθεώρησης περιουσίας πριν από την έγερση απαίτησης[3] και το δικαστήριο δύναται να χορηγήσει ενδιάμεση θεραπεία είτε εγείρεται αξίωση για τελική θεραπεία αυτού του είδους είτε όχι.[4] Όταν χορηγεί ενδιάμεση θεραπεία πριν από την έναρξη δικαστικής διαδικασίας, το δικαστήριο δίδει οδηγίες για την καταχώριση απαίτησης αλλά δεν είναι αναγκαίο να δοθούν τέτοιες οδηγίες για την καταχώριση απαίτησης όταν καταχωρίζεται αίτηση για έκδοση διατάγματος αποκάλυψης ή επιθεώρησης πριν από την καταχώριση απαίτησης.[5]

 

23.          Μετά τον περιορισμό του αιτητικού της αίτησης, τα αιτούμενα διατάγματα βρίσκουν έρεισμα κυρίως στις πρόνοιες του Μέρους 31 καν.7 των ΝΚΠΔ  όπου προβλέπονται τα εξής:

 

«31.7. Ειδική Αποκάλυψη πριν από την έναρξη της διαδικασίας

(1) Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται όταν καταχωρίζεται αίτηση στο δικαστήριο για αποκάλυψη πριν από την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας.

(2) Η αίτηση πρέπει να υποστηρίζεται από μαρτυρία που να περιλαμβάνει:

(α) περιγραφή κάθε ζητούμενου εγγράφου η οποία είναι επαρκής για να το προσδιορίσει, ή περιγραφή με επαρκείς λεπτομέρειες (περιλαμβανομένου του υπό εξέταση αντικειμένου) περιορισμένης και ειδικής ζητούμενης κατηγορίας εγγράφων, τα οποία εύλογα πιστεύεται ότι υπάρχουν·

(β) δήλωση η οποία να αναφέρει πώς το ζητούμενο έγγραφο ή κατηγορία εγγράφων σχετίζεται με τα ζητήματα και είναι ουσιώδης για την έκβαση της επακόλουθης δικαστικής διαδικασίας· και

(γ) δήλωση:

(i) ότι το ζητούμενο έγγραφο ή κατηγορία εγγράφων δεν είναι στην κατοχή, φύλαξη, έλεγχο ή εξουσία του αιτητή· ή

(ii) των λόγων για τους οποίους θα ήταν υπέρμετρα επαχθές για τον αιτητή να αποκαλύψει και να προσαγάγει τέτοιο έγγραφο.

(3) Χωρίς επηρεασμό της εξουσίας του δικαστηρίου να διατάξει αποκάλυψη και προσαγωγή εγγράφων από μη διάδικο, δυνάμει οποιουδήποτε άλλου κανονισμού ή νόμου, το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα, δυνάμει του παρόντος κανονισμού μόνο όταν:

(α) ο καθ’ ου η αίτηση ενδέχεται να είναι διάδικος σε επακόλουθη διαδικασία·

(β) ο αιτητής επίσης ενδέχεται να είναι διάδικος σε αυτή τη διαδικασία·

(γ) έχουν ικανοποιηθεί οι απαιτήσεις του κανονισμού 31.7(2)· και

(δ) δεν εφαρμόζεται κανένας από τους λόγους ένστασης οι οποίοι παρατίθενται στον κανονισμό 31.5(7).»

 

24.          Στο Μέρος 31 καν.5(7), προβλέπονται τα εξής:

 

«(7) Το δικαστήριο αποκλείει έγγραφο ή κατηγορία εγγράφων από αποκάλυψη ή προσαγωγή για οποιοδήποτε από τους ακόλουθους λόγους:

(α) έλλειψη σχετικότητας με τα ζητήματα ή ουσιώδους σημασίας για την έκβαση της δικαστικής διαδικασίας·

(β) νομικό κώλυμα ή προνόμιο·

(γ) ιδιαίτερη δυσκολία στην προσαγωγή της ζητούμενης μαρτυρίας·

(δ) απώλεια ή καταστροφή του εγγράφου, η οποία αποδεικνύεται προς ικανοποίηση του δικαστηρίου·

(ε) λόγοι εμπιστευτικότητας τους οποίους το δικαστήριο κρίνει επιτακτικούς·

(στ) λόγοι ειδικής πολιτικής ή θεσμικής ευαισθησίας (περιλαμβανομένης μαρτυρίας, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως απόρρητη από κυβέρνηση ή δημόσιο διεθνή οργανισμό) τους οποίους το δικαστήριο κρίνει επιτακτικούς· ή

(ζ) λόγοι διαδικαστικής οικονομίας, αναλογικότητας, δίκαιης μεταχείρισης ή ισότητας των διαδίκων, τους οποίους το δικαστήριο κρίνει επιτακτικούς.»

 

25.          Σημειώνεται ότι λόγω της σχετικά πρόσφατης εισαγωγής και εφαρμογής των ΝΚΠΔ, δυστυχώς το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει δεσμευτική Κυπριακή Νομολογία επί του θέματος.

 

V.  ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΤΥΧΗΣ ΣΤΑ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

26.          Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω νομική πτυχή, με βάση τα όσα έχουν προσαχθεί ενώπιον μου στην έκταση που παραμένουν αναντίλεκτα, κρίνω ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που θέτει το Μέρος 31 καν.7(2) των ΝΚΠΔ. Δηλαδή, η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από μαρτυρία η οποία περιλαμβάνει περιγραφή των ζητούμενων εγγράφων τα οποία εύλογα πιστεύεται ότι υπάρχουν ως προνοεί ο καν.7(2)(α), δήλωση η οποία να αναφέρει πώς τα ζητούμενα έγγραφα σχετίζονται με τα ζητήματα και είναι ουσιώδης για την έκβαση της επακόλουθης δικαστικής διαδικασίας (καν.7(2)(β)) και ότι δεν ευρίσκονται στην κατοχή, φύλαξη, έλεγχο ή εξουσία της Αιτήτριας (καν.7(2)(γ)(i)).

 

27.          Ερχόμενη τώρα στις ουσιαστικές προϋποθέσεις που θεωρώ ότι, σύμφωνα με το λεκτικό του καν.7(3), πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά. Αρχικά να αναφέρω ότι με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν διαφαίνεται ότι η αποκάλυψη και προσαγωγή των εγγράφων που επιδιώκονται μέσω της αίτησης είναι ουσιώδους σημασίας για την έκβαση της ισχυριζόμενης από πλευράς της Αιτήτριας δικαστικής διαδικασίας.

 

28.          Ειδικότερα, σε σχέση με την αιτία αγωγής στην βάση της παράβασης νόμιμου καθήκοντος (‘breach of statutory duty’), από το σύνολο της μαρτυρίας που η ίδια προσήγαγε, προκύπτει ότι η Αιτήτρια ήδη έχει επίγνωση των ισχυριζόμενων δικαιωμάτων της επί των εν λόγω εγγράφων αλλά και των υποχρεώσεων του Καθ’ου η Αίτηση 1 να της τα παραδώσει, στα πλαίσια του σχετικού Νόμου και οδηγίας. Με βάση την ίδια μαρτυρία, ο Καθ’ου η Αίτηση 1 αρνείται να της παραδώσει τα εν λόγω έγγραφα. Μέσω της μαρτυρίας του, ο Καθ’ου η Αίτηση 1, σε κάποια έκταση αποδέχεται την θέση ότι αρνείται να παραδώσει τα εν λόγω έγγραφα στην Αιτήτρια, για τους λόγους που ο ίδιος επικαλείται στην ένσταση του. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί γιατί είναι αναγκαία η έκδοση των επιδιωκόμενων με την παρούσα αίτηση διαταγμάτων για να δύναται στην πράξη να εγερθεί και προωθηθεί η δικαστική διαδικασία εναντίον του Καθ’ου η Αίτηση 1, στην συγκεκριμένη βάση, εφόσον η τα ίδια τα έγγραφα ή το περιεχόμενο τους δεν προκύπτουν ως αναγκαία ή προαπαιτούμενα για την έκβαση της εν λόγω αγωγής. Η ουσία της διαφοράς φαίνεται να άπτεται του δικαιώματος της Αιτήτριας να απαιτεί τα εν λόγω έγγραφα από τον Καθ’ου η Αίτηση 1.

 

29.           Τα πιο πάνω θεωρώ ότι εφαρμόζουν και σε σχέση με την αιτία αγωγής στην βάση της κατ’ισχυρισμό πρόκλησης παράβασης σύμβασης (‘tortious interference’), εφόσον και πάλι η διαφορά στο εν λόγω πλαίσιο άπτεται του δικαιώματος της Αιτήτριας επί των εν λόγω εγγράφων και της υποχρέωσης του Καθ’ου η Αίτηση να την προμηθεύσει με αυτά.

30.          Συνακόλουθα, εφόσον κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται ως λόγος ένστασης ότι τα αιτούμενα έγγραφα δεν είναι ουσιώδους σημασίας για την έκβαση της επακόλουθης δικαστικής διαδικασίας, καταλήγω στο ότι δεν δύναται στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.

 

31.          Παρά την πιο πάνω κατάληξη, επειδή η Αίτηση βασίζεται και επί των που αρχών που καθιερώθηκαν στην υπόθεση Norwich Pharmacal, ως αυτές εφαρμόστηκαν στην Κύπρο, με γνώμονα τις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, και θεωρώ ορθό, έστω επιγραμματικά, να αναφερθώ ως προς την τυχόν εφαρμογή τους στα δεδομένα της παρούσας.

 

32.          Συγκεκριμένα, το ζήτημα έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich στα πλαίσια αίτησης πριν την καταχώρηση απαίτησης  (με βάση το Έντυπο Ν.244 του Αγγλικού Κανονισμού (CPR) 23 - αντίστοιχου με το δικό μας Έντυπο 33) απασχόλησε τα Αγγλικά δικαστήρια στην υπόθεση Towergate Underwriting Group Ltd v Albaco Insurance Brokers LTd [2015] EWHC 2874 (Ch). Στην Towergate αποφασίστηκε, ότι η αίτηση για έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich, αποτελεί ουσιαστικό παρά επικουρικό ένδικο μέσο (‘substantive rather than ancillary’) και ως εκ τούτου πρέπει να υφίσταται κάποιου είδους εναρκτήρια διαδικασία,[6] το οποίο στα πλαίσια των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας σημαίνει ότι πρέπει η αίτηση να γίνεται με έντυπο απαίτησης[7] και ότι το Μέρος 8 (αντίστοιχο του Μέρους 8 των ΝΚΠΔ) πρέπει να χρησιμοποιείται στις πλείστες περιπτώσεις[8]. Η τελευταία προσέγγιση ακολουθήθηκε και στην Zeus Investors v HSBC Bank Plc [2020] EWHC 3273 (Comm), όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:

 

« …it should also be noted that whether or not an application for a Norwich Pharmacal relief is likely to be uncontested…a first application should be made by claim form under Part 8 and not by way of application notice, so that issues arising can be identified early and managed appropriately.»

 

33.          Όσο αφορά τυχόν αυτεπάγγελτη εξέταση από πλευράς του Δικαστηρίου για την θεραπεία του λανθασμένου ένδικου μέσου, στα πλαίσια πάντοτε του πρωταρχικού σκοπού των ΝΚΠΔ, κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις, δεν είναι επιτρεπτή εφόσον κάτι τέτοιο θα μετέβαλλε ουσιωδώς την φύση της διαδικασίας, μετατρέποντας την από αυτοτελή, πριν από την καταχώριση Απαίτησης, αίτηση, σε κυρίως διαδικασία Απαίτησης. Επίσης, ενώ τέτοια δυνατότητα φαίνεται να παρέχεται ρητά σε σχέση με απαιτήσεις οι οποίες καταχωρήθηκαν στη βάση του Μέρους 8,  οι οποίες δύναται να εξεταστούν στην βάση του Μέρους 7 ωσάν, εξ αρχής, να επρόκειτο για Απαίτηση δυνάμει του τελευταίου[9], κάτι ανάλογο, δεν προκύπτει από τους ΝΚΠΔ σε σχέση με αιτήσεις της φύσεως ως η υπό εξέταση.

 

34.          Στη βάση των ανωτέρω, κρίνω ότι τα αιτούμενα διατάγματα, δεν δύναται να εκδοθούν στα πλαίσια της υπό εξέταση διαδικασίας, ούτε στην βάση των αρχών που θέτει η Norwich.

 

VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

35.          Για τους πιο πάνω λόγους, που προσπάθησα να εξηγήσω, καταλήγω στο ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Αναπόφευκτα, η απόρριψη της θεωρώ ότι θα συμπαρασύρει σε απόρριψη και την αίτηση ημερ.22/12/25, η οποία ως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 4/2/26.

 

36.          Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση ημερ.22/12/25 απορρίπτεται ως άνευ αντικειμένου, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα και η ημερομηνία 4/2/26 ακυρώνεται. Η Αίτηση ημερ.9/4/24 (Κυρίως Αίτηση) αποτυγχάνει και απορρίπτεται.

 

37.          Σε ότι αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα (βλ. Μέρος 39 Καν.2(1)) ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά σε σχέση με το ύψος των εξόδων, τον τρόπο και χρόνο καταβολής τους, λαμβάνω υπόψη μου όλες τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης της έκβασης της διαδικασίας και της αχρείαστης έκτασης που έλαβε η προσαχθείσα μαρτυρία από πλευράς των διαδίκων η οποία ξέφυγε του περιορισμένου σκοπού της υπό εξέταση διαδικασίας με, μεταξύ άλλων, εκτενή αναφορά σε επιχειρηματολογία νομικής φύσεως στα πλαίσια της γραπτής μαρτυρίας, και του περιεχομένου των καταλόγων εξόδων που καταχώρησαν οι συνήγοροι με σκοπό την υποβοήθηση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της σχετικής διαταγής.

 

38.          Ως αποτέλεσμα, επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης υπέρ του Καθ’ου η Αίτηση 1 και εναντίον της Αιτήτριας, τα οποία έχουν υπολογιστεί συνοπτικά από πλευράς του Δικαστηρίου (έχοντας υπόψη το Μέρος 39 Καν.7(1)) στο ποσό των €3.960 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €98 ως πραγματικά έξοδα, αλλά για τους λόγους που προανέφερα, η σχετική διαταγή εκδίδεται για μειωμένο κατά 30% ποσό δικηγορικών εξόδων, δηλαδή για το ποσό των €2.772 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €98 ως πραγματικά έξοδα.

 

39.          Τα έξοδα θα είναι καταβλητέα εντός 28 ημερών από σήμερα.

 

 

                                                                                     (Υπ.)............................

                                                                                   Αφρ. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής         

 

 



[1] «25.2. Χρόνος έκδοσης διατάγματος για ενδιάμεση θεραπεία».

[2] «31.7. Ειδική Αποκάλυψη πριν από την έναρξη της διαδικασίας(1) Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται όταν καταχωρίζεται αίτηση στο δικαστήριο για αποκάλυψη πριν από την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας.»

[3] Βλ. Μέρος 25 καν.1(1)(θ) των ΝΚΠΔ.

[4] Βλ. Μέρος 25 καν.1(3) των ΝΚΠΔ.

[5] Βλ. Μέρος 25 καν.2(3) και(4) των ΝΚΠΔ.

[6] Βλ. Παρ. [8]–[10] και [25].

[7] Βλ. Παρ. [28].

[8] Βλ. Παρ. [12] και [28].

[9] Βλ. Μέρος 8 Καν.1(6).


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο