ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 30/2026
Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/65) όπως τροποποιήθηκε, Μέρος VIΑ, Άρθρα 37-44, 44ΑΑ- 44ΙΑΑ
Και
Μεταξύ:
GEDEMMA PROPERTIES LIMITED
Εφεσειόντων
Kαι
CAC CORAL LIMITED
Εφεσίβλητων
--------------------------------
Ημερομηνία: 13/2/2026
Εμφανίσεις:
Για εφεσείοντες: κ. Γ. Μαλαχτός, για Γ & Α ΜΑΛΑΧΤΟΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ
Για εφεσίβλητους: κ. Χρ. Κωνσταντινίδης, για ΠΑΝΑΓΟΣ & ΠΑΝΑΓΟΣ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Οι εφεσείοντες, προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που τους είχαν παραχωρηθεί από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, με την υποθήκη [ ] (στο εξής «επίδικη υποθήκη») υποθήκευσαν τρία ακίνητά τους στη Λεμεσό (στο εξής «επίδικα ακίνητα»). Οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι υποκατέστησαν την πιο πάνω τράπεζα στα δικαιώματά της που απορρέουν από τις εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις, τροχοδρομώντας τις σχετικές διαδικασίες πώλησης των επίδικων ακινήτων, δυνάμει του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2014 (στο εξής «Νόμος») - το οποίο διαλαμβάνει για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή - στις 17/10/2025 εξέδωσαν την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ(2) του Νόμου, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο «ΙΑ» (στο εξής «επίμαχη ειδοποίηση») την οποία επέδωσαν στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση, στις 18/12/2025. Με αυτή, τους ειδοποιούν ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη - προς όφελός τους - χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 3/11/2006 και γι’ αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση των επίδικων ακινήτων με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 19/2/2026 και ώρα 10:00 π.μ.
Όλα τα παραπάνω γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών.
Οι εφεσείοντες, στις 29/1/2026 καταχώρησαν την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητούν διάταγμα ακύρωσης ή παραμερισμού και της επίμαχης ειδοποίησης και ακύρωσης του σκοπούμενου με αυτή, πλειστηριασμού των επίδικων ακινήτων.
Η έφεση αποτελείται από 19 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο μοναδικός διευθυντής των εφεσειόντων, Γεώργιος Οικονόμου.
Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση. Αποτελείται από 15 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη ο Γιώργος Χαραλάμπους.
Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω.
Με τον 13ο λόγο έφεσης υποβάλλεται και για την επίμαχη ειδοποίηση ότι κατά παράβαση της νομοθεσίας, δεν έχει επιδοθεί δεόντως και/ή έχει αποσταλεί και/ή δεν έγινε προσπάθεια αποστολής της με συστημένο ταχυδρομείο.
Συναφώς με αυτό το λόγο, ο ενόρκως δηλών για τους εφεσίβλητους, στην ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την ένσταση στην έφεση αναφέρει τα εξής:
Στις 19/11/2025, οι εφεσίβλητοι απέστειλαν στους εφεσείοντες με συστημένο ταχυδρομείο την επίμαχη ειδοποίηση, η οποία δεν παραλήφθηκε από το ταχυδρομείο από τους εφεσείοντες και επιστράφηκε στους εφεσίβλητους, ως αζήτητη. Εν προκειμένω, οι τελευταίοι, για να είναι βέβαιοι ότι οι εφεσείοντες έλαβαν γνώση της εν λόγω ειδοποίησης, την επέδωσαν με ιδιωτική επίδοση.
Επειδή, η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», δυνάμει του άρθρου 44Γ(3) του Νόμου αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της, τίθεται το ερώτημα, κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση, η επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση, είναι ή όχι δέουσα.
Το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου προνοεί ότι:
«Για σκοπούς του παρόντος Μέρους –
……….
«επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:
Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:
……….»
Από την παραπάνω διάταξη, ως θέμα ερμηνείας - για ό,τι μας ενδιαφέρει - προκύπτουν τα εξής:
Η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο απευθύνεται. Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση.
Συναφώς με το θέμα, στην υπόθεση ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολ. Έφ. Αρ. 159/2021, ημερ. 1/12/2023 επισημαίνονται τα εξής:
«Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.
…..
…..
Την υποχρέωση επίδοσης της ειδοποίησης τη φέρει ασφαλώς ο ενυπόθηκος δανειστής, ο οποίος συνακόλουθα φέρει και το βάρος να αποδείξει το «ανέφικτο» της δια Νόμου επιβαλλόμενης μεθόδου επίδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο στοιχείο προσκομίστηκε από πλευράς εφεσείουσας.»
Από το παραπάνω απόσπασμα είναι σαφές, ότι ο εναλλακτικός τρόπος για ιδιωτική επίδοση της ειδοποίησης, προϋποθέτει το ανέφικτο της επίδοσής της με συστημένη επιστολή.
Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γεώργιου Δ. Μπαμπινιώτη, δεύτερη έκδοση (2002) «εφικτός» είναι αυτός τον οποίο μπορεί να προσεγγίσει και να πραγματοποιήσει κανείς. Το αντίθετο του «εφικτός» είναι το ανέφικτος, αδύνατος, ακατόρθωτος. Σύμφωνα με το ίδιο λεξικό «ανέφικτος» είναι αυτός που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, να εφαρμοστεί στην πράξη.
Κατά τη γνώμη μου, το κρίσιμο ερώτημα που καλούμε να απαντήσω, είναι το εξής: οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι έχουν και το βάρος απόδειξης του ανέφικτου της επίδοσης της επίμαχης ειδοποίησης στους εφεσείοντες, με παράδοσή της με συστημένη επιστολή απέδειξαν ότι καθ’ ον χρόνο τους την είχαν επιδώσει με ιδιωτική επίδοση, ήταν ανέφικτο να τους την επιδώσουν με συστημένη επιστολή;
Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική. Ακολουθεί η αναγκαία αιτιολογία.
Από διάφορα στοιχεία μαρτυρίας που οι εφεσίβλητοι έχουν θέσει ενωπιόν μου προκύπτουν τα εξής:
Εξέδωσαν την επίμαχη ειδοποίηση, στις 17/10/2025 και στις 19/11/2025 την παρέδωσαν στο ταχυδρομείο για να επιδοθεί με συστημένη επιστολή στους εφεσείοντες, στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου τους. Από το περιεχόμενο του εγγράφου με τίτλο «Τrack and Τrace Αποτελέσματα» (τεκμ. 10 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση στην έφεση) το οποίο καταγράφει την πορεία που διέγραψε η επίμαχη ειδοποίηση, από την παραλαβή της από το ταχυδρομείο και εντεύθεν, προκύπτουν τα ακόλουθα:
Η επίμαχη ειδοποίηση παραλήφθηκε από το ταχυδρομείο και συγκεκριμένα από το κατάστημά του στα Λατσιά, στις 19/11/2025, το οποίο, μια ώρα αργότερα, την έστειλε σε κάποιο άλλο κατάστημά του στη Λευκωσία. Αυτό, με τη σειρά του, την επομένη, 20/11/2025 την έστειλε σε κάποιο άλλο κατάστημα στη Λεμεσό από το οποίο παραλήφθηκε στις 24/11/2025. Από εκεί, την ίδια μέρα στάλθηκε στο σημείο παράδοσης/παραλαβής, επίσης στη Λεμεσό. Για την 25/11/2025, κάτω από τη στήλη «Γεγονός» υπάρχει η φράση “Receive item at collection point for pick - up”, ενώ, για την 5/1/2026, που είναι η επόμενη ημερομηνία που αναφέρεται στο ίδιο έγγραφο, κάτω από την ίδια στήλη υπάρχουν οι φράσεις “Item not delivered/Pending delivery” και κάτω από τη στήλη με τίτλο «Επιπρόσθετες πληροφορίες» η φράση “Unclaimed item returned to sender”. Η επόμενη ημερομηνία που αναφέρεται στο ίδιο, πάντοτε, έγγραφο είναι η 16/1/2026 και κάτω από τη στήλη «Γεγονός» υπάρχει η φράση “Send item to domestic location”. Η τελευταία ημερομηνία που αναφέρεται στο έγγραφο είναι η 23/1/2026 και κάτω από την ίδια στήλη αναγράφεται ό,τι ακριβώς και για τις 16/1/2026.
Από τα παραπάνω, τα βασικά συμπεράσματα που εξάγονται - για ό,τι μας ενδιαφέρει - είναι τα εξής: η προσπάθεια επίδοσης της επίμαχης ειδοποίησης στους εφεσειόντες, με παράδοσή της με συστημένη επιστολή άρχισε από το ταχυδρομείο στη Λεμεσό, στις 25/11/2025 και συνεχιζόταν μέχρι και τις 5/1/2026, ημερομηνία κατά την οποία επιστράφηκε ως αζήτητη στο κατάστημα του ταχυδρομείου στη Λεμεσό. Οι εφεσίβλητοι επέδωσαν την επίμαχη ειδοποίηση στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση, στις 18/12/2025.
Είναι φανερό ότι η επίδοση της επίμαχης ειδοποίησης στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση δεν ήταν δέουσα. Από τη στιγμή που μέχρι και τις 5/1/2026 εκκρεμούσε ακόμη η επίδοσή της με συστημένη επιστολή και η σχετική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, που με απλά λόγια σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή, θα μπορούσε να επιδοθεί με τη συγκεκριμένη μέθοδο και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, οι εφεσίβλητοι δεν μπορούν να ισχυρίζονται βάσιμα, ότι η επίδοσή της προηγουμένως με ιδιωτική επίδοση και συγκεκριμένα, στις 18/12/2025 έγινε επειδή ήταν ανέφικτο να την επιδώσουν με συστημένη επιστολή.
Πολύ περισσότερο, αν ληφθεί υπόψη ότι από το περιεχόμενο του παραπάνω εγγράφου το οποίο καταγράφει την πορεία που διέγραψε η επίμαχη ειδοποίηση, από την παραλαβή της από το ταχυδρομείο και εντεύθεν, οι εφεσίβλητοι δεν προκύπτει να είχαν λάβει γνώση αυτής της πορείας και ειδικά ότι η επίμαχη ειδοποίηση δεν είχε παραληφθεί από τους εφεσείοντες, πριν από τις 23/1/2026, που είναι η ημερομηνία κατά την οποία αυτή επιστράφηκε στη Λευκωσία και συγκεκριμένα στο κατάστημα του ταχυδρομείου από το οποίο είχε σταλθεί στη Λεμεσό, στις 20/11/2025.
Για να το θέσω και κάπως διαφορετικά, όταν στις 18/12/2025 οι εφεσίβλητοι επέδωσαν την επίμαχη ειδοποίηση στους εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση, ίχνος μαρτυρίας υπάρχει ότι ήταν ανέφικτο, δηλαδή αδύνατο, να την επιδώσουν με συστημένη επιστολή. Το ανέφικτο της επίδοσής της με τη συγκεκριμένη μέθοδο ξεκαθάρισε αργότερα και συγκεκριμένα, στις 5/1/2026.
Όπως υποδείχθηκε στη ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (ανωτέρω), η εφεσείουσα όφειλε να επιχειρήσει να επιδώσει την επίμαχη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνον αν τούτο ήταν ανέφικτο, θα μπορούσε να προχωρήσει με τη διαδικασία της ιδιωτικής επίδοσης.
Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ.
Η αποτυχία των εφεσίβλητων να αποδείξουν το ανέφικτο της επίδοσης της επίμαχης ειδοποίησης στους εφεσείοντες, με παράδοσή της με συστημένη επιστολή καθιστά την επίδοση της σ’ αυτούς, με ιδιωτική επίδοση, μη δέουσα, γεγονός το οποίο διαγράφει και την έκβαση της έφεσης η οποία γίνεται αποδεκτή.
Μολονότι η έφεση έχει κριθεί, εντούτοις, χάριν πληρότητας της απόφασής μου, αλλά και για το ενδεχόμενο που οι μέχρι τώρα διαπιστώσεις μου κριθούν εσφαλμένες σε ανώτερο επίπεδο δικαστικής κρίσης, δηλαδή έφεσης, θα ήθελα ασχοληθώ υπό μορφή γενικών παρατηρήσεων και με μερικούς ακόμη λόγους έφεσης τους οποίους εγείρουν οι εφεσείοντες.
Το άρθρο 44Γ(3) του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα:
«Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Από την παραπάνω πρόνοια είναι σαφές - ως θέμα ερμηνείας - ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορούν να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 8 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο συγκεκριμένο εδάφιο. Με αυτό δεδομένο και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι το συγκεκριμένο εδάφιο και γενικά το Μέρος VIΑ του Νόμου δε διαλαμβάνουν δικαίωμα έφεσης παραμερισμού οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης, στο βαθμό που οι εφεσείοντες με την υπό κρίση έφεση προβάλλουν οποιοδήποτε λόγος έφεσης, που δεν περιλαμβάνεται στους πιο πάνω ή ακόμη και να περιλαμβάνεται, που αφορά σε οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση, εκτός από την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», όλοι αυτοί οι λόγοι έφεσης είναι νόμω αβάσιμοι.
Το ίδιο ισχύει και για όσους από τους λόγους έφεσης αφορούν σε διάφορα άλλα θέματα τα οποία επικαλούνται οι εφεσείοντες, ως λόγους παραμερισμού της επίμαχης ειδοποίησης.
Ένας τέτοιος λόγος, για παράδειγμα, είναι ο 8ος με τον οποίο υποβάλλεται ότι η επίμαχη ειδοποίηση είναι άκυρη και πρέπει να ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί διότι η διαδικασία που προωθούν οι εφεσίβλητοι σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου είναι καταχρηστική και/ή γίνεται με κακή πίστη. Ομοίως και ο 9ος λόγος, με τον οποίο υποβάλλεται ότι οι εφεσίβλητοι εκβιαστικά απαιτούν ποσό μεγαλύτερο από τα όσα προβλέπει ο περί Τόκου Νόμος 2/1977 ο οποίος τυγχάνει εφαρμογής και δυνάμει του οποίου, ο οφειλόμενος τόκος δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερος του κεφαλαίου. Το ίδιο ισχύει και για τους 14ο και 16ο λόγους, με τους οποίους υποβάλλεται ότι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Ι» και κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν έχουν επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
Κατ’ ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση επιτυγχάνει.
Εκδίδεται απόφαση με την οποία η επίμαχη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 17/10/2025, παραμερίζεται.
Αναφορικά με τα έξοδα δε βλέπω για ποιο λόγο μπορώ να αποστώ του κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Με αυτό δεδομένο, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων και σε βάρος των εφεσίβλητων.
(Υπ.) ….…………………………..
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο