ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 395/21
Μεταξύ:
ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ Κ. ΙΩΑΝΝΟΥ
Ενάγοντας
και
ΔΗΜΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Κυριάκου Κυριάκου
Εναγόμενος
--------------------
Αίτηση τροποποίησης ημερ. 02.02.26
Ημερομηνία: 06.03.26
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Εναγόμενο/Αιτητή: κ. Χρ. Σ. Χριστοφόρου για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου Δ.Ε.Π.Ε.
Για Ενάγοντα/Καθ’ου η Αίτηση: κ. Στ. Κ. Στυλιανού για Στέλιος Κ. Στυλιανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(Ex-tempore)
1. Στην παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας, με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνει το ποσό €38.095, ως υπόλοιπο οφειλόμενο από εκτελεσθείσες ηλεκτρολογικές και/ή άλλως πως εργασίες στην υπό ανέγερση και/ή κατασκευή πολυκατοικία στα Κάτω Πολεμίδια, στη Λεμεσό, €3.000, ως αποζημιώσεις για την απώλεια της αμοιβής και/ή του κέρδους που θα είχε ο Ενάγοντας από την εκτέλεση και/ή αποπεράτωση των συμφωνηθεισών ηλεκτρολογικών εργασιών που δεν εκτελεστήκαν, λόγω παράνομου τερματισμού της συμφωνίας και/ή υπαίτιας υπαναχώρησης των Εναγομένων, €4.764, ως οφειλόμενο ποσό από εκτελεσθείσες εργασίες τοποθέτησης και/ή εγκατάστασης και/ή διασωληνώσεις για την εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης στην προαναφερόμενη πολυκατοικία, €4.650, ως οφειλόμενο ποσό από τοποθετήσεις και/ή εγκαταστάσεις διασωληνώσεων για κεντρική θέρμανση σε 3 κατοικίες στην περιοχή Ανθούπολη στον Ύψωνα, στην επαρχία Λεμεσού καθώς και για το κτίσιμο και επένδυση ενός τζακιού σε μια από τις πιο πάνω κατοικίες και €500, ως αποζημιώσεις για τη ζημιά και/ή απώλεια που υπέστη ο Ενάγοντας ένεκα των ηλεκτρολογικών εργασιών που δεν έχουν εκτελεστεί.
Η επίδικη αίτηση
2. Κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του Εναγόμενου, ο ευπαίδευτος συνήγορος αυτού, ζήτησε και έλαβε άδεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του Άρθρου 4 του περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικοί) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (35/2022) για καταχώριση της παρούσας αίτησης ημερ. 02.02.26 (εφ’εξής «η επίδικη αίτηση»), με την οποία αιτείται διάταγμα τροποποίησης της υφιστάμενης Έκθεσης Υπεράσπισης του ημερ. 02.04.21 με την προσθήκη δύο νέων παραγράφων 6 και 7, ως αναγράφονται στην επίδικη αίτηση και την συνακόλουθη αναρίθμηση των παραγράφων.
3. Η νομική βάση της επίδικης αίτησης στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, θ. 1, Δ.48, θ. 1 - 4, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου
4. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του «Δ.Κ» ημερ. 02.02.26 (εφ’εξης «η Ε/Δ Δ.Κ»), ο οποίος είναι ο Εναγόμενος στην υπό κρίση αγωγή. Ο ομνύοντας αναφέρει ότι, μετά την κατάθεση της μαρτυρίας του Ενάγοντα, εντόπισε τα διατακτικά πληρωμών που έκδιδε ο Πολιτικός Μηχανικός/Αρχιτέκτονας της επίδικης πολυκατοικίας προς πληρωμή της εργοληπτικής εταιρείας «ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Λτδ» (εφ’εξής «η εργοληπτική εταιρεία»), που αφορούσαν δελτία ποσοτήτων που περιλαμβάνουν ηλεκτρολογικές εργασίες καθώς και τις αποδείξεις είσπραξής. Θέση του ομνύοντα είναι ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία καθότι, κατά τη κατάθεση της μαρτυρίας του, το Δικαστήριο δεν επέτρεψε την κατάθεση των δελτίων ποσοτήτων, στη βάση των οποίων εκδόθηκαν τα διατακτικά πληρωμής, καθώς και τις αποδείξεις εισπράξεων από την εργοληπτική εταιρία, ως εκτός δικογράφων. Περαιτέρω, προβάλλει την θέση ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν προσθέτει νέα γεγονότα ή αντικρούεται με δικογραφημένους ισχυρισμούς, αλλά πρόκειται για «δικογραφική τακτοποίηση» ώστε να συμπεριληφθούν τα δελτία ποσοτήτων και αποδείξεις εισπράξεων των ποσών που αναφέρονται στα διατακτικά πληρωμών της εργοληπτικής εταιρείας, προς επιβεβαίωση των δικογραφημένων ισχυρισμών του ότι ο Ενάγοντας ήταν υπεργολάβος ηλεκτρολόγος της εργοληπτικής εταιρείας που πράγματι του όφειλε ποσό χρήματων και γι’αυτό επήλθε η συμφωνία των μερών, ως δικογραφείται στην υφιστάμενη παράγραφο 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης ημερ. 02.04.21. Προς τούτο προσθέτει ότι με την κατάθεση των διατακτικών πληρωμής, χωρίς την κατάθεση των δελτίων ποσοτήτων βάσει των οποίων εκδόθηκαν, δεν δύναται να αποδείξει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του.
5. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, με την αιτούμενη τροποποίηση δεν προκαλείται καμία βλάβη και ζημιά στον Ενάγοντα αλλά θα εκτεθούν με περισσότερη σαφήνεια και ακρίβεια οι ισχυρισμοί και η θέση του Εναγόμενου και θα συμπεριληφθούν τα έγγραφα που αποδεικνύουν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Επιπρόσθετα, ο ομνύοντας θεωρεί ότι είναι ορθό και δίκαιο να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης καθώς χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να προχωρήσει η δικαστική διαδικασία καθότι δεν θα μπορέσει να αποδείξει τους δικογραφημένους του ισχυρισμούς.
Ένσταση Καθ’ης η Αίτηση
6. Η επίδικη αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Ενάγοντα/Καθ’ου η Αίτηση. Η ένσταση του Καθ’ου η Αίτηση ημερ. 12.02.26 υποστηρίζεται από 10 λόγους ένστασης που δύναται να συνοψισθούν ως εξής: (1) ότι η επίδικη αίτηση είναι καταχρηστική, αντικανονική, παράτυπη και ελλαττωματική, καθότι αδικαιολόγητα υποβλήθηκε σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και αποδοχή της θα προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση και θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα του Καθ’ου η Αίτηση (λόγοι ένστασης 1, 4 και 7), (2) ουδένα καλόπιστο λάθος έγινε στη σύνταξη της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου ή και δεν έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την σύνταξη ή και καταχώριση της υφιστάμενης Έκθεσης Υπεράσπισης (λόγος ένστασης 2), (3) δεν δίδεται ικανοποιητικός λόγος που τα ισχυριζόμενα νέα γεγονότα δεν συμπεριλήφθηκαν στην υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης και ο Εναγόμενος γνώριζε ή με τη δέουσα επιμέλεια μπορούσε να γνωρίζει έγκαιρα τα ισχυριζόμενα νέα γεγονότα, (λόγοι ένστασης 3 και 5), (4) η αιτούμενη τροποποίηση συνεπάγεται επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και ο Αιτητής προσπαθεί να εισάγει νέα υπόθεση και νέους λόγους ή και βάση Υπεράσπισης (λόγος ένστασης 6), (5) η βλάβη και ο δυσμενής επηρεασμός των συνταγματικών δικαιωμάτων του Καθ’ου η Αίτηση δεν μπορούν να καλυφθούν με την επιδίκαση εξόδων και αν εγκριθεί η επίδικη αίτηση θα παραβιαστεί η αρχή της ισότητας των όπλων, καθώς ο Καθ’ου η Αίτηση θα αποστερηθεί του δικαιώματος να παρουσιάσει την υπόθεση του επί όλων των εγερθέντων θεμάτων (λόγοι ένστασης 8 και 10) και (6) η μη έγκριση της επίδικης αίτησης δεν αποστερεί στον Εναγόμενο το δικαίωμα του να ακουστεί και/ή να υπερασπισθεί και/ή να προβάλει τους ισχυρισμούς του (λόγος ένστασης 9).
7. Η νομική βάση της ένστασης του Καθ’ου η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, θ. 1 – 5, Δ.48, θ. 1 – 4, Δ.64, θ. 1 και 2, στο άρθρο 30(3)(β) του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
8. H ένσταση του Καθ’ου η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του «Α.Ι» ημερ. 12.02.26 (εφ’εξης «η Ε/Δ Α.Ι.»), ο οποίος είναι ο Ενάγοντας στην υπό κρίση αγωγή. Στην Ε/Δ Α.Ι., ο ομνύοντας αναφέρει ότι ο Εναγόμενος γνώριζε τις θέσεις του από τον Απρίλιο του 2021 και μετά την παρέλευση 5 περίπου ετών, προσπαθεί να τροποποιήσει την Υπεράσπιση του, χωρίς να προβάλλει οποιοδήποτε βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση υποβολής της επίδικης αίτησης. Απορρίπτει επιπλέον ο ομνύοντας τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος προέβη στην αναζήτηση των διατακτικών πληρωμής, των δελτίων ποσοτήτων που περιλαμβάνουν τις ηλεκτρολογικές εργασίες και των αποδείξεων είσπραξης, μετά την κατάθεση της μαρτυρίας του Ενάγοντα ενώπιον του Δικαστηρίου. Θέση του ομνύοντα είναι ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής και συνεπώς πρέπει να απορριφθούν καθώς, κατά τη θέση του, τα δελτία ποσοτήτων, διατακτικά πληρωμών και αποδείξεις πληρωμών αφορούν την εταιρεία «Pasadena Developers Ltd» και την εργολήπτρια εταιρεία, με τις οποίες ο ίδιος δεν έχει συμβατική σχέση.
9. Αναφορά γίνεται από τον ομνύοντα στο γεγονός ότι η αιτούμενη τροποποίηση προέκυψε αφού κατέθεσε ο ίδιος, όπου δεν του ετέθη η θέση ότι για τις εκτελεσθείσες εργασίες του, στην επίδικη πολυκατοικία, αυτός πληρωνόταν από την εργοληπτική εταιρεία και εξέδιδε αποδείξεις είσπραξης στο όνομα της, ούτε του υποδείχθηκαν τα δελτία ποσοτήτων, τα διατακτικά πληρωμών και οι αποδείξεις είσπραξης. Θέση του Ενάγοντα είναι ότι εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, ο ίδιος θα αποστερηθεί του δικαιώματος να τοποθετηθεί πάνω στους τροποποιημένους ισχυρισμούς, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της ισότητας των όπλων. Επιπρόσθετα εισηγείται ότι δεν έχουν προκύψει νέα δεδομένα που δεν υπήρχαν κατά τη σύνταξη και καταχώριση της υφιστάμενης Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου και ότι η αιτούμενη τροποποίηση συνεπάγεται τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων με την εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης.
10. Τέλος, ο ομνύοντας προβάλλει τη θέση ότι η επίδικη αίτηση επιφέρει αδικαιολόγητη καθυστέρηση, επηρεάζοντας το συνταγματικό δικαίωμα του για εκδίκαση της υπόθεσης σε εύλογο χρόνο, ενώ η αιτούμενη τροποποίηση θα τον θέσει σε δυσμενή και μειονεκτική θέση, βλάβη η οποία δεν δύναται να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ αυτού. Ως εκ τούτου αξιώνει την απόρριψη της επίδικης αίτησης.
Γραπτές Αγορεύσεις των μερών
11. Στα πλαίσια της επίδικης αίτησης ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν γραπτώς προς υποστήριξη των θέσεων τους. Εξέτασα με πολύ προσοχή τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και τη Νομολογία στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων που εγείρουν. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις των μερών, όπου κριθεί αναγκαίο, πιο κάτω.
Νομική Πτυχή
12. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στη Δ.25 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως τροποποιήθηκε. Ειδικότερα, εφόσον οι αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρούνται μετά το στάδιο της κλήσης για Οδηγίες, σχετικό είναι τα όσα διαλαμβάνει η Δ.25 Θ.1(3), που προνοεί τα εξής:
«Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.»
13. Από το πιο πάνω λεκτικό της Δ.25 Θ.1(3) προκύπτει ότι η τροποποίηση δικογράφου, μετά την έκδοση κλήσης για οδηγίες, δεν είναι επιτρεπτή με εξαίρεση την τροποποίηση δικογράφου για διόρθωση εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας και στην περίπτωση που, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την λήψη των οδηγιών. Επομένως, ως άλλωστε λέχθηκε στην MONOKO (ΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΤΔ ν. C & S AMART MOVE DEVELOPERS LTD, Πολιτική Έφεση αρ. Ε99/2022, ημερομηνίας 03.10.2025, η νομολογία της παλιάς Δ.25 δεν είναι βοηθητική στην εξέταση της επίδικης αίτησης καθώς οι σχετικές πρόνοιες της νέας Δ.25 είναι εντελώς διαφορετικές και δεν παρέχεται πλέον ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο, όπως προβλεπόταν στην παλαιά Δ.25.
14. H ερμηνεία του «καλόπιστου λάθους» έχει εξεταστεί από το Εφετείο στην πρόσφατη απόφαση ΜΟΝΟΚΟ (ανωτέρω), υπό μονομελή σύνθεση, όπου κρίθηκε ότι η έννοια του καλόπιστου λάθους δεν εκτείνεται με τρόπο ώστε να καλύπτει λάθη που αφορούν ισχυρισμούς που ήταν γνωστοί από πριν στον εκάστοτε αιτητή. Ειδικότερα στην ΜΟΝΟΚΟ (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά:
«Η νέα διαταγή 25 δεν αναφέρεται ειδικά, στην ερμηνεία της φράσης «καλόπιστο λάθος». Κατά την κρίση μου, το καλόπιστο λάθος δεν επεκτείνεται στην παράλειψη προσθήκης κάποιων ισχυρισμών, αλλά περιορίζεται στην τυπικά λανθασμένη σύνταξη του δικογράφου, σε παραλείψεις και σε μικρές ασάφειες ή σε απλά τυπογραφικά λάθη. Με αυτή την έννοια δεν συνιστά καλόπιστο λάθος, η παράλειψη προσθήκης νέων ισχυρισμών, ειδικά αν αυτοί ήταν γνωστοί από πριν στον αιτητή. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση της Λ. Δημητριάδου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην αγωγή 813/2017 ., ημερ. 30/12/2019, στην οποία αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι η παράλειψη καταγραφής γεγονότων που θεμελιώνουν τη βάση της αγωγής, δεν μπορούν να υπαχθούν στην έννοια του εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους.
Στην ίδια υπόθεση (ανωτέρω), διατυπώνεται η άποψη ότι οι νέες Δ.25 και Δ.30, αναμφίβολα επιβάλλουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή και επιμέλεια στους συνηγόρους κατά το στάδιο σύνταξης των δικογράφων, αφού τα περιθώρια άσκησης διακριτικής ευχέρειας σε αιτήματα τροποποίησης από πλευράς Δικαστηρίου, είναι πλέον ιδιαίτερα περιορισμένα. Εν ολίγοις, η νέα προσέγγιση πραγμάτων, απαιτεί από όλους τους διαδίκους και τους συνηγόρους τους, να μεριμνούν δεόντως για την συμπερίληψη όλων των αναγκαίων ισχυρισμών στα δικόγραφά τους, ούτως ώστε να αποφεύγεται η τροποποίηση δικογράφων, σε προχωρημένο στάδιο της δίκης.» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου).
Εξέταση της επίδικης αίτησης
15. Στην παρούσα περίπτωση, όπως προκύπτει από την Ε/Δ Δ.Κ, ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η παράλειψη δικογράφησης των ισχυρισμών που ο Εναγόμενος επιδιώκει να προσθέσει με την αιτούμενη τροποποίηση οφείλεται σε εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας. Τα όσα αναφέρει ο ομνύοντας σχετικά με την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης, ήτοι ότι δεν προσθέτει νέα γεγονότα ούτε αντικρούει τους ήδη δικογραφημένους ισχυρισμούς, αλλά πρόκειται για «δικογραφική τακτοποίηση» ώστε να συμπεριληφθούν τα δελτία ποσοτήτων και αποδείξεις εισπράξεων των ποσών που αναφέρονται στα διατακτικά πληρωμών της εργοληπτικής εταιρείας, προς επιβεβαίωση των ήδη δικογραφημένων ισχυρισμών, δεν εμπίπτουν στις εξαιρέσεις που θέτει η Δ.25 Θ.1(3). Συνεπώς, η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να υπαχθεί στην πρώτη εξαίρεση της Δ.25 Θ.1 (3). Εν πάση περιπτώσει, η επιδιωκόμενη τροποποίηση αφορά ισχυρισμούς που ήταν εξ αρχής γνωστοί στον Αιτητή και ως εκ τούτου δεν δύναται να υπαχθούν, κατά την κρίση μου, στην έννοια του καλόπιστου λάθους, ως ερμηνεύθηκε στην υπόθεση ΜΟΝΟΚΟ (ανωτέρω).
16. Αναφορικά με τη δεύτερη εξαίρεση κατά την οποία είναι επιτρεπτή η τροποποίηση δικογράφου, ούτε καν γίνεται επίκληση αυτής από την πλευρά του Αιτητή, δηλαδή ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση της υφιστάμενης Έκθεσης Υπεράσπισης, με την προσθήκη δύο νέων παραγραφών, αφορά νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την καταχώρηση του δικογράφου του οποίου τώρα σκοπείται η τροποποίηση. Συνακόλουθα, είναι προφανές ότι η αιτούμενη τροποποίηση, δια της προσθήκης των δύο νέων παραγράφων 6 και 7 στην υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης ημερ. 02.04.21, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της δεύτερης εξαίρεσης της Δ.25 Θ.1(3).
17. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχει καμία εκ των δύο εξαιρέσεων που θέτει η πιο πάνω Δ.25 Θ.1(3) και συνεπώς η επίδικη αίτηση απορρίπτεται
Κατάληξη
18. Για λόγους που εκτεθήκαν πιο πάνω, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται.
19. Η υπόθεση ορίζεται για συνέχιση της Ακρόασης, με τη κατάθεση της μαρτυρίας του ΜΥ.1, στις 20.03.2026 και του ΜΥ.2 στις 31.03.2026 και η ώρα 11:00π.μ.
Τα έξοδα
20. Ως προς τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή/Εναγόμενου και υπέρ του Καθ’ου η Αίτηση/Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας.
(Υπ.)……………………...
Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο