ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Αφρ. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ.

                                                                                     Αρ. Απαίτησης: 863/2024 (Ι-justice)

 Μεταξύ:

 

                                    Στέλιος Κούντουρος & Υιοι Λίμιτεδ

Ενάγουσας,

ν.

 

SSDA GLOBAL LTD

 

Εναγόμενης.

 

Αίτηση (Εκκρεμούσα διαδικασία) ημερομηνίας 7/1/2025 για επέκταση χρόνου παραγραφής

 

Ημερομηνία: 16 Μαρτίου, 2026

 

Για την Ενάγουσα / Αιτήτρια:

κα Σ. Σταύρου για ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΠΑΥΛΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε.

 

Για την Εναγόμενη / Καθ’ης η Αίτηση 1:

κα Ι. Χριστοφή για D.KATSIS LLC

 

Για την Εναγόμενη στην Πρόσθετη Απαίτηση δυνάμει του Μέρους 21 καν.7 / Καθ’ης η Αίτηση 2:

κα Ν. Κατροτζανή για ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

I.    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

1.   Η Ενάγουσα/Αιτήτρια (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Αιτήτρια») με την υπό κρίση Αίτηση της αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επεκτείνεται ο χρόνος παραγραφής αναφορικά με τις αξιώσεις και/ή αγώγιμα δικαιώματα που προωθούνται με την πιο πάνω Απαίτηση και/ή που προέκυψαν από την προφορική και/ή γραπτή συμφωνία υπεργολαβίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Εναγόμενης/Καθ’ης η Αίτηση (στο εξής θα αναφέρεται ως η «Καθ’ης η Αίτηση 1») και/ή από τα τιμολόγια με αριθμούς 9819 και/ή 9866 και/ή 9867 και/ή 9930 που εξέδωσε η Αιτήτρια, για δύο χρόνια από τις 17/9/2022 και/ή 1/11/2022 και/ή 12/2/2023 και/ή μέχρι την καταχώριση της Απαίτησης.

 

II.   ΣΥΝΟΨΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ

Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ

2.   Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Αιτήτρια εταιρεία, μεταξύ άλλων, δραστηριοποιείται και/ή παρέχει υπηρεσίες εργολαβίας και/ή προμήθειας αρχιτεκτονικών και άλλων προϊόντων και σχετικών συμβουλευτικών υπηρεσιών και κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε μακροχρόνια και/ή επαγγελματική συνεργασία με την Καθ’ης η Αίτηση 1 εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείτο στον τομέα ανέγερσης και/ή παράδοσης έργων.

 

3.   Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι σύναψαν κατά τις 13/6/2019 και 5/7/2019 προφορικές και/ή γραπτές και/ή άλλως πως συμφωνίες υπεργολαβίας και/ή για την παροχή μεταξύ τους υπηρεσιών, δια της οποίας η Αιτήτρια συμφώνησε να αναλάβει την προμήθεια και/ή την τοποθέτηση και/ή εγκατάσταση προϊόντων και/ή υλικών σε έργο στο εξής το «Επίδικο Έργο») το οποίο αφορούσε ανέγερση και/ή παράδοση της κατοικίας ιδιοκτησίας της Α.Μ. (στο εξής η «Καθ’ης η Αίτηση 2»). Στα πλαίσια των συμφωνηθέντων, η Καθ’ης η Αίτηση 1 κατέβαλε στην Αιτήτρια στις 19/6/2019 και 15/7/2019 ποσά ύψους ποσό ύψους €2.300 και €3.031,25 αντίστοιχα.

 

4.   Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της, η Αιτήτρια παρείχε τις πιο πάνω συμφωνηθείσες υπηρεσίες και εξέδωσε και/ή απέστειλε τέσσερα (4) τιμολόγια (Αρ.9819, 9866, 9867 και 9930) στο όνομα της Καθ’ης η Αίτηση 1 για το συνολικό ποσό €11.854,37σ, τα οποία η τελευταία αποδέχθηκε και/ή ουδέποτε αμφισβήτησε. Αφού η Καθ’ης η Αίτηση 1 κατέβαλε και το ποσό των €500 στις 5/6/2024, το οποίο πιστώθηκε έναντι του τιμολογίου αρ.9930, το υπόλοιπο της Καθ’ης η Αίτηση 1 ανέρχετο σε €5.670,95σ και εξακολουθεί να οφείλεται προς την Αιτήτρια.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ & ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ & ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ

5.   Η Καθ’ης η Αίτηση 1 εμφανίστηκε στην διαδικασία καταχωρώντας μέσω δικηγόρου σημείωμα εμφάνισης στις 24/9/2024, σημειώνοντας στο σχετικό έντυπο ότι προτίθεται να αμφισβητήσει την απαίτηση ή μέρος αυτής.

 

6.   Ακολούθως, η Καθ’ης η Αίτηση 1 καταχώρησε υπεράσπιση μέσω της οποίας εγείρει προδικαστικές ενστάσεις σε σχέση με την νομιμοποίηση της Αιτήτριας να εγείρει την υπό κρίση απαίτηση εναντίον της εν όψει α) της ανυπαρξίας και/ή μη κατάδειξης αγώγιμου δικαιώματος και/ή βάσης αγωγής εναντίον της Καθ’ης η Αίτηση 1, εφόσον ουδεμία συμβατική και/ή πελατειακή σχέση και/ή σχέση εργολαβίας διατηρούσε με την Αιτήτρια αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα της απαίτησης και β) της μη κατάδειξης δικαιώματος δικονομικής παράστασης (locus standi) μετά την πάροδο 5 σχεδόν ετών, χωρίς να έχει προηγουμένως καθ’οιονδήποτε τρόπο εκφράσει τις προθέσεις της προς την Καθ’ης η Αίτηση 1.

 

7.   Σε σχέση με την ουσία της απαίτησης, η Καθ’ης η Αίτηση 1 παραδέχεται στην υπεράσπιση της τους ισχυρισμούς της ως προς την ιδιότητα της κατά τον επίδικο χρόνο, αλλά αρνείται και αγνοεί τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ισχυριζόμενη ότι ουδεμία συμβατική ή άλλη σχέση υπήρξε μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με το επίδικο έργο ώστε να δικαιολογείται η εναντίον της απαίτηση. Στο ίδιο πλαίσιο, ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι ισχυριζόμενες από πλευράς τους πληρωμές έγιναν από την Καθ’ης η Αίτηση 2 απευθείας προς την Αιτήτρια.

 

8.   Αναφορικά με την πληρωμή του ποσού των €500 στις 5/6/2024, η Καθ’ης η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι αφορούσε άλλο έργο και ότι αυθαίρετα και/ή παράνομα και/ή εκδικητικά αποκόπηκε από την Αιτήτρια σε σχέση με το επίδικο έργο, και εγείρει σχετική ανταπαίτηση εναντίον της Αιτήτριας.

 

9.   Η Καθ’ης η Αίτηση 1 παράλληλα ήγειρε πρόσθετη απαίτηση εναντίον της Καθ’ης η Αίτηση 2, στην βάση της οποίας διεκδικεί από την τελευταία αποζημίωση και/ή κάλυψη οποιουδήποτε ποσού ήθελε αποφασιστεί από το Δικαστήριο εναντίον της, τόκου και εξόδων στην απαίτηση της Αιτήτριας. Η Καθ’ης η Αίτηση 2 εμφανίστηκε στην διαδικασία και καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης, μέσω της οποία προβαίνει κυρίως σε γενική άρνηση του περιεχομένου της Έκθεσης Πρόσθετης Απαίτησης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

10.          Η Αιτήτρια καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση της στην ανταπαίτηση της Καθ’ης η Αίτηση 1, μέσω της οποίας τοποθετείται επί των προδικαστικών ενστάσεων της τελευταίας, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης και αρνείται τους ισχυρισμούς της Καθ’ης η Αίτηση 1, στην έκταση που συγκρούονται με τους δικούς της, προβάλλοντας τις σχετικές τις θέσεις και ζητεί απόρριψη της Ανταπαίτησης.

 

III. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗ & ΕΝΣΤΑΣΗ

ΑΙΤΗΣΗ

11.          Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων στην απαίτηση και εδράζεται, μεταξύ άλλων, μεταξύ άλλων, επί του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου Ν.66(Ι)/2012, άρθρα 2-4, 6, 7 και 22 και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του γραμματέα της Αιτήτριας εταιρείας (στο εξής η «ΕΔ-ΚΚ»).

 

12.          Ο ομνύοντας στα πλαίσια της ΕΔ-ΚΚ επαναλαμβάνει κυρίως, σε εκτενέστερο όμως βαθμό και με περισσότερη λεπτομέρεια, τις δικογραφημένες θέσεις της Αιτήτριας, ως προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης, επισυνάπτοντας σχετικά έγγραφα ως τεκμήρια προς υποστήριξη αυτών.

 

13.          Επιπρόσθετα, ο Ενόρκως Δηλών αναφέρεται στην έκδοση των τιμολογίων Αρ.9819, 9866, 9867 και 9930 και στην παραγραφή των αξιώσεων της Αιτήτριας μετά την παρέλευση τριών χρόνων από τις ημερομηνίες έκδοσης τους, δηλαδή στις 17/9/22, 1/11/23 και 12/2/23, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, λόγω πλάνης ως προς τον χρόνο παραγραφής των αγώγιμων δικαιωμάτων της Αιτήτριας και ένεκα ειλικρινούς πεποίθησης της ότι μπορούσε να επιτευχθεί μια φιλική και δίκαιη διευθέτηση μεταξύ των διαδίκων, ένεκα της καλής μεταξύ τους συνεργασίας και σχέσης, σε συνδυασμό με την απογοήτευση της με το δικαστικό σύστημα, η Αιτήτρια δεν κινήθηκε εναντίον της Καθ’ης η Αίτηση 1 δικαστικά εντός της σχετική περιόδου. Με την καταβολή του ποσού €500 στις 5/6/2024 η Αιτήτρια αντιλήφθηκε ότι η Καθ’ης η Αίτηση 1 δεν είχε πραγματική πρόθεση να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της και αποτάθηκε στους δικηγόρους της, οι οποίοι την συμβούλευσαν ανάλογα ως προς την προώθηση της απαίτησης της και των απαιτούμενων διαβημάτων. 

 

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ’ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ 1

14.          Η αίτηση της Αιτήτριας προσέκρουσε στην ένσταση που καταχώρησε η Καθ’ης η Αίτηση 1, η οποία, όπως και η αίτηση, βασίζεται, μεταξύ άλλων, επί του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου Ν.66(Ι)/2012, άρθρα 2-4, 6, 7 και 22 και στην οποία προβάλλονται διάφοροι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει η αίτηση, σύμφωνα με την Καθ’ης η Αίτηση 1, να επιτύχει και τους οποίους παραθέτω συνοπτικά ως εξής: 1. Η Αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων και το Μέρος 23 δεν είναι πρόσφορη μέθοδος για επέκταση του χρόνου παραγραφής, 2. Η Αίτηση και/ή Απαίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και διεκδικεί καταπιεστικές και/ή δυσανάλογες θεραπείες, 3. Η Αίτηση αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη και δεν δικαιολογείται η αναγκαιότητα της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, 4. Η Αιτήτρια παραπλανεί το Δικαστήριο και/ή δεν έχει προβεί σε αληθινή και πλήρη αποκάλυψη αναφορικά με ουσιώδεις γεγονότα και/ή απέκρυψε στοιχεία και/ή έγγραφα που είχε στην κατοχή της και/ή δεν έρχεται με καθαρά χέρια, 5. Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και έχει δημιουργηθεί πολλαπλότητα διαδικασιών λόγω της πληθώρας ένδικων μέτρων που χρησιμοποίησε η Αιτήτρια, 6. Το ισοζύγιο των πιθανοτήτων γέρνει προς την απόρριψη της αίτησης, 7. Η Αίτηση δεν δικαιολογείται πραγματικά και/ή νομικά, 8. Η Αιτήτρια ενήργησε παράνομα, παράτυπα και πρόωρα και δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της Αιτήτριας και 9. Η Αιτήτρια δεν θα υποστεί και/ή δεν προσήγαγε μαρτυρία για οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη και/ή μη ανακτήσιμη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.

 

15.          Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση, προκύπτουν από την ένορκη δήλωση δικηγόρου από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ’ης η Αίτηση 1 (στο εξής η «ΕΔ-ΝΧ») ο οποίος δηλώνει τη σχετική του εξουσιοδότηση και την πηγή της πληροφόρησης του. Προς υποστήριξη των λόγων ένστασης της Καθ’ης η Αίτηση 1, ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τους τελευταίους, με αναφορά και στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Καθ’ης η Αίτηση 1, και προβαίνει σε σχετική επιχειρηματολογία, κυρίως νομικής φύσεως.

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ’ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ 2

16.          Η Καθ’ης η Αίτηση 2 συμμετείχε στην διαδικασία εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης καταχωρώντας επίσης ένσταση η οποία βασίζεται επίσης, μεταξύ άλλων, επί του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου Ν.66(Ι)/2012, άρθρα 2-4, 6, 7 και 22 και στην οποία προβάλλονται διάφοροι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει η αίτηση της Αιτήτριας να επιτύχει και τους οποίους παραθέτω συνοπτικά ως εξής: 1. Υπό τις περιστάσεις και λόγω της έκτασης της καθυστέρησης, η οποία παραβλάπτει τα δικαιώματα της Καθ’ης η Αίτηση 1ς, δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της επέκτασης του χρόνου παραγραφής, 2. Η Αιτήτρια δεν προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων και παραπλανεί το Δικαστήριο, 3. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, 4. Η αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αδικαιολόγητη, 5. Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει αντικειμενικές δυσκολίες για την εκπρόθεσμη καταχώρηση της Αίτησης και/ή της Απαίτησης και/ή της μη συμμόρφωσης με τις προθεσμίας του Ν.66(Ι)/2012 και 6. Η αίτηση συνιστά ανεπίτρεπτη παρέκκλιση από το σκοπό και/ή το πνεύμα και/ή την φιλοσοφία της υπεράσπισης της παραγραφής.

 

17.          Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση, προκύπτουν από την ένορκη δήλωση δικηγόρου από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ’ης η Αίτηση 2 (στο εξής η «ΕΔ-ΟΧ») ο οποίος δηλώνει τη σχετική του εξουσιοδότηση και την πηγή της γνώσης του. Προς υποστήριξη των λόγων ένστασης της Καθ’ης η Αίτηση 2, ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τους τελευταίους, με αναφορά και στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Καθ’ης η Αίτηση 2, και προβαίνει σε σχετική επιχειρηματολογία, κυρίως νομικής φύσεως.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ

18.          Συμπληρωματικά της ΕΔ-ΚΚ καταχωρήθηκε και η Ένορκη Δήλωση από τον ίδιο ομνύοντα (στο εξής η «ΣΕΔ-ΚΚ»), μέσω της οποίας απαντά και διευκρινίζει τα στο περιεχόμενο των ΕΔ-ΝΧ και ΕΔ-ΟΧ, προς υποστήριξη της αίτησης της Αιτήτριας.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΠΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ

19.          Η Καθ’ης η Αίτηση 1 με τη σειρά της καταχώρησε επίσης συμπληρωματικά της ΕΔ-ΝΧ, ένορκη δήλωση του ίδιου ομνύοντα (στο εξής η «ΣΕΔ-ΝΧ»), μέσω της οποίας ο ομνύοντας αρνείται του ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ΣΕΔ-ΚΚ, και προβαίνει σε απάντηση και διευκρινήσεις επί αυτών.

IV. ΑΚΡΟΑΣΗ

20.          Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στην βάση της πιο πάνω αναφερόμενης γραπτής μαρτυρίας που προσάχθηκε εκατέρωθεν προς υποστήριξη της Αίτησης και των Ενστάσεων.

 

21.          Όλες οι πλευρές, μέσω των συνηγόρων τους, καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στον φάκελο της υπόθεσης, και κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση για ακρόαση, προέβηκαν επίσης σε προφορική επιχειρηματολογία ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους..

 

22.          Έχω μελετήσει την αίτηση, τις ενστάσεις, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και συνημμένα τεκμήρια σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των δικογράφων, τα οποία συμπληρώθηκαν πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων και δεν κρίνεται σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτό στη συνέχεια.

 

 

V.  ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ & ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

23.          Σύμφωνα με την Νομολογία, το ισχύον δίκαιο αναφορικά με ζητήματα παραγραφής προσδιορίζεται κατά το χρόνο προώθησης του σχετικού δικονομικού διαβήματος και είναι «με αναφορά στο χρόνο καταχώρησης της αγωγής (που) εξετάζεται κατά πόσο η απαίτηση έχει εκ τούτου παραγραφεί.» (βλ. Δημητρίου Ανδρέας, άλλως Ανδρέας Δημητρίου Στυλιανού ν. Αικατερίνης Δημητρίου (2012) 1 ΑΑΔ 834 και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΥΑΓΟΡΟΥ ΧΑΤΖΗΤΤΟΦΗ v. ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Αρ. E406/2016, 2/10/2023)[1].

 

24.          Περαιτέρω, σύμφωνα με την Χριστοδουλίδης Όμηρος ν. Global Capital Securities and Financial Services Ltd (2012) 1 ΑΑΔ 636, επειδή η παραγραφή αποτελεί δικονομικό κανόνα δικαίου, αν έχει παραγραφεί η απαίτηση με προγενέστερο νόμο αυτή δεν εξαφανίζεται αλλά μπορεί να προωθηθεί δικονομικά εφόσον με το νεότερο νόμο επεκτείνεται ο χρόνος της παραγραφής.

 

25.          Στην υπό εξέταση υπόθεση, τόσο κατά την καταχώρηση του Έντυπου Απαίτησης όσο και την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, ήτο σε ισχύ ο Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος  Ν.66(Ι)/2012, επί του οποίου εδράζεται τόσο η αίτηση, όσο και οι ενστάσεις.

 

26.          Σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Ν.66(Ι)/2012, το Δικαστήριο πλέον δεν λαμβάνει αυτεπάγγελτα υπόψη την παραγραφή δικαιώματος έγερσης αγωγής. Διευκρινίζεται ότι η προσέγγιση πριν τεθεί σε ισχύ ο Νόμος αρ. 66(Ι)/2012 ήταν διαφορετική εφόσον, σύμφωνα με την απόφαση ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. MALAK κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 118/2012, 21/6/2018, ECLI:CY:AD:2018:A297, προέκυπτε από τη σχετική Νομολογία[2] ότι το ζήτημα της παραγραφής, ενώ έπρεπε να εγείρεται στο δικόγραφο από το διάδικο που επιθυμούσε να το εγείρει, ως δικαιοδοτικό ζήτημα, μπορούσε να εγερθεί και αυτοβούλως από το Δικαστήριο.

 

27.          Η δυνατότητα επέκτασης του χρόνου παραγραφής, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης, προνοείται από το Άρθρο 22 του Ν.66(Ι)/2012 το οποίο προβλέπει τα εξής:

 

«22. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου άρθρου του παρόντος Νόμου το δικαστήριο δύναται να επεκτείνει τον προβλεπόμενο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου χρόνο παραγραφής για περίοδο μέχρι δύο έτη εφόσον κρίνει αυτό δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση υποβάλλεται με εναρκτήρια κλήση πριν από την έγερση της αγωγής ή με παρεμπίπτουσα αίτηση μετά την δικογράφηση παραγραφής ως το άρθρο 21.»

 

28.          Η γραμματική ερμηνεία[3] του Άρθρου 22[4], κατά την άποψη μου, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι παρεμπίπτουσα αίτηση δύναται να καταχωριστεί μόνο μετά την δικογράφηση παραγραφής σύμφωνα με το άρθρο 21 του Ν.66(Ι)/2012, το οποίο με την σειρά του αναφέρει τα εξής:

 

«21. Στα πλαίσια διαδικασίας αγωγής την παραγραφή μπορεί να προτείνει με δικογράφηση οποιοσδήποτε διάδικος έχει έννομο συμφέρον.»

 

29.          Η υπό εξέταση αίτηση, συνιστά προφανώς παρεπίμπτουσα αίτηση και όχι εναρκτήρια κλήση. Συμπεραίνεται από την πιο πάνω ερμηνεία του Άρθρου 22 του Ν.66(Ι)/2012 ότι η δυνατότητα για την καταχώρηση αίτησης της εν λόγω φύσεως ενεργοποιείται μόνο στην περίπτωση που ένας εκ των διαδίκων, με έννομο συμφέρον, επιλέξει[5] να επωφεληθεί του νομοθετικά κατοχυρωμένου δικαιώματος του για έγερση του ζητήματος παραγραφής, κατόπιν όμως δικογράφησης του τελευταίου, ως προνοεί το Άρθρο 21.

 

30.           Στην παρούσα περίπτωση, ως διαφαίνεται από το περιεχόμενο της σχετικής δικογραφίας, ουδείς εκ των Καθ’ων η Αίτηση, ήγειρε ζήτημα παραγραφής. Ενώ εγείρονται στα πλαίσια των δικογράφων που καταχώρησε η πλευρά της Καθ’ης η Αίτηση 1 προδικαστικές ενστάσεις, αυτές άπτονται της νομιμοποίησης της Αιτήτριας να εγείρει την αγωγή στην βάση μη ύπαρξης ή κατάδειξης αγώγιμου δικαιώματος, ‘locus standi’ και χωρίς να έχει εκφράσει προηγουμένως τις προθέσεις της, αλλά δεν εγείρεται συγκεκριμένα ζήτημα παραγραφής του δικαιώματος της να εγείρει την εναντίον τους αγωγή. Να σημειωθεί ότι το ίδιο ισχύει και για τα δικόγραφα τα οποία καταχωρήθηκαν στα πλαίσια της Πρόσθετης Απαίτησης.

 

31.          Συνακόλουθα, κρίνω ότι, εφόσον δεν πληρείται η σχετική προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 22 για την καταχώρηση της, η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.

VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

32.          Υπό το φως των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται.

 

33.          Σε ότι αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα (βλ. Μέρος 39 Καν.2(1)) ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά σε σχέση με το ύψος των εξόδων, τον τρόπο και χρόνο καταβολής τους, λαμβάνω υπόψη μου όλες τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης της έκβασης της διαδικασίας και το περιεχόμενο των καταλόγων εξόδων που καταχώρησαν τα μέρη με σκοπό την υποβοήθηση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση της σχετικής διαταγής και το γεγονός ότι οι Καθ’ων η Αίτηση έτυχαν ξεχωριστής εκπροσώπησης.

 

34.          Ως αποτέλεσμα, επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης υπέρ της Εναγόμενης/Καθ’ης η Αίτηση 1 και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας, τα οποία έχουν υπολογιστεί συνοπτικά από πλευράς του Δικαστηρίου (έχοντας υπόψη το Μέρος 39 Καν.7(1)) στο ποσό των €963 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €6 ως πραγματικά έξοδα και υπέρ της Εναγόμενης στην Πρόσθετη Απαίτηση/Καθ’ης η Αίτηση 2 και εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας, τα οποία έχουν υπολογιστεί συνοπτικά από πλευράς του Δικαστηρίου (έχοντας υπόψη το Μέρος 39 Καν.7(1)) στο ποσό των €963 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €6 ως πραγματικά έξοδα.

 

35.          Τα έξοδα  να καταβληθούν εντός 14 ημερών από σήμερα.

 

 

 

 

                                                                                    (Υπ.)............................

                                                                                   Αφρ. Χαραλαμπίδη, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής