ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Απαίτησης: 5/2026 (i-justice)
Μεταξύ:
Evgeny Strzhalkovsky
Ενάγοντα
και
1. The Insider SIA
2. Andris Janson
3. Sergey Panov
Εναγόμενων
------------------
Μονομερής αίτηση, ημερομηνίας 12/5/2026
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5/6/2026
EMΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για ενάγοντα - αιτητή: κα Α. Δρουσιώτου, για HARRIS KYRIAKIDES (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.)
Για εναγόμενους 1, 2 και 3 - καθ’ ων η αίτηση: καμιά εμφάνιση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή του με έντυπο απαίτησης μαζί με έκθεση απαίτησης, στις 7/1/2026. Με την αγωγή του αξιώνει εναντίον των εναγόμενων, γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές και/ή επαυξημένες και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για δυσφήμηση, καθώς και την έκδοση αριθμού διαταγμάτων.
Στο πλαίσιο μονομερούς αίτησης που είχε καταχωρήσει ο ενάγοντας, στις 23/3/2026 εξασφάλισε διάταγμα επίδοσης του εντύπου απαίτησης και της έκθεσης απαίτησης της αγωγής, στους τρεις εναγόμενους, με υποκατάστατη επίδοση στη Λετονία, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση.
Με το ίδιο διάταγμα δόθηκε στους εναγόμενους, δικαίωμα καταχώρησης εμφάνισης, εντός 30 ημερολογιακών ημερών από την επίδοση.
Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Μαρίας Αυξεντίου, τα παραπάνω έγγραφα και όλα τα άλλα έγγραφα που διαλαμβάνονται στο πιο πάνω διάταγμα επιδόθηκαν στους εναγόμενους, στις 3/4/2026.
Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση εντός της ταχθείσας προθεσμίας, οπότε, ο ενάγοντας, στις 12/5/2026 καταχώρησε την υπό κρίση - μονομερή αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση απόφασης εναντίον τους, ως ακολούθως:
«Α. Εναντίον των Εναγομένων 1 – 3 αλληλέγγυα ή/και κεχρωσμένα, γενικές ή/και ειδικές αποζημιώσεις για δυσφήμιση ή/και λίβελο ή/και επιζήμια ψευδολογία που έγινε με την δημοσίευση ή/και έκδοση ή/και κυκλοφορία ή/και κοινοποίηση ή/και ανάρτηση του δημοσιεύματος ημερομηνίας 03/04/2025 στην Αγγλική γλώσσα με τίτλο “From KGB agent-cum-pimp to Monaco aristocrat: How a family of Russian spies became European tycoons” το οποίο βρίσκεται αναρτημένο στο διαδίκτυο ή/και στον ισότοπο ή/και ιστοσελίδα https://theins.ru/ και είναι προσβάσιμο στον σύνδεσμο (URL) https://theins.ru/en/inv/280249 (το Πρώτο Δυσφημιστικό Δημοσίευμα).
Β. Εναντίον των Εναγομένων 1 – 3 αλληλέγγυα ή/και κεχρωσμένα, γενικές ή/και ειδικές αποζημιώσεις για δυσφήμιση ή/και λίβελο ή/και επιζήμια ψευδολογία που έγινε με την δημοσίευση ή/και έκδοση ή/και κυκλοφορία ή/και κοινοποίηση ή/και ανάρτηση του δημοσιεύματος ημερομηνίας 14/08/2025 στην Αγγλική γλώσσα με τίτλο “Chianti from Medvedev, Montepulciano by Yakunin, and Merlot à la Mikhalkov: A brief guide to the Italian vineyards of Putin’s inner circle” το οποίο βρίσκεται αναρτημένο στο διαδίκτυο ή/και στον ισότοπο ή/και ιστοσελίδα (website) https://theins.ru/ και είναι προσβάσιμο στον σύνδεσμο (URL) https://theins.ru/en/inv/284032 (το Δεύτερο Δυσφημιστικό Δημοσίευμα).
(το Πρώτο Δυσφημιστικό Δημοσίευμα και το Δεύτερο Δυσφημιστικό Δημοσίευμα στο εξής θα αναφέρονται συλλογικά ως τα Δυσφημιστικά Δημοσιεύματα).
Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον ή/και απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 – 3 ή/και τους αντιπροσώπους τους ή/και εντολείς τους να επαναλαμβάνουν ή/και μεταδίδουν ή/και αναρτούν ή/και κυκλοφορούν ή/και διανέμουν ή/και διατηρούν διαδικτυακά ή/και αναδημοσιεύουν ή/και διατηρούν σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ή/και άλλως πως δημοσιεύουν σε παγκόσμια κλίμακα ή/και παγκοσμίως τα Δυσφημιστικά Δημοσιεύματα ή/και να επαναλαμβάνουν τα γραφθέντα σε αυτό ή/και δυσφημίζουν τον Ενάγοντα ή/και περαιτέρω δημοσιεύουν την πιο πάνω δυσφήμιση σε βάρος του Ενάγοντα ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον την διαγραφή ή/και την απενεργοποίηση οπτικοακουστικών δεδομένων ή/και βίντεο που εντοπίζονται ή/και βρίσκονται αναρτημένα στο κανάλι που διατηρεί η Εναγόμενη 1 στο YouTube με την επωνυμία the Insider ή/και στο κανάλι που διατηρεί η Εναγόμενη 1 στο YouTube με την επωνυμία the Insider Live στο ή/και σε οποιοδήποτε άλλο κανάλι διαχειρίζονται ή/και έχουν οι Εναγόμενοι και είναι προσβάσιμα στους συνδέσμους https://www.youtube.com/watch?v=uFeM-qDYy2Q και https://www.youtube.com/watch?v=Dj1x8-NHeL8, τα οποία έχουν πανομοιότυπο ή/και παρόμοιο περιεχόμενο με το Πρώτο Δυσφημιστικό Άρθρο ή/και με το Δεύτερο Δυσφημιστικό Άρθρο.
Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον ή/και απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 – 3 ή/και τους αντιπροσώπους τους ή/και εντολείς τους να επαναλαμβάνουν ή/και μεταδίδουν ή/και αναρτούν ή/και κυκλοφορούν ή/και διανέμουν ή/και διατηρούν διαδικτυακά ή/και αναδημοσιεύουν ή/και διατηρούν σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ή/και άλλως πως δημοσιεύουν οιοδήποτε έτερο δημοσίευμα, πληροφορία ή θέμα αφορά στον Ενάγοντα ή/και αναφέρει το όνομα του Ενάγοντα ή ή/και αναφέρεται άμεσα ή/και έμμεσα στον Ενάγοντα σε παγκόσμια κλίμακα ή/και παγκοσμίως ή/και ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον την διαγραφή ή/και την απενεργοποίηση οπτικοακουστικών δεδομένων ή/και βίντεο που εντοπίζονται ή/και βρίσκονται αναρτημένα στο κανάλι που διατηρεί η Καθ’ ης η Αίτηση 1 στο YouTube με την επωνυμία the Insider ή/και στο κανάλι που διατηρεί η Καθ’ ης η Αίτηση στο YouTube με την επωνυμία the Insider Live στο ή/και σε οποιοδήποτε άλλο κανάλι διαχειρίζονται ή/και έχουν οι Καθ’ ων η Αίτηση και είναι προσβάσιμα στους συνδέσμους https://www.youtube.com/watch?v=uFeM-qDYy2Q και https://www.youtube.com/watch?v=Dj1x8-NHeL8, τα οποία έχουν πανομοιότυπο ή/και παρόμοιο περιεχόμενο με το Πρώτο Δυσφημιστικό Άρθρο ή/και με το Δεύτερο Δυσφημιστικό Άρθρο.
Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 – 3 όπως προβούν εντός τριών (3) ωρών από την επίδοση ή κοινοποίηση του διατάγματος σε διαγραφή ή/και αφαίρεση ή/και απόσυρση των Δυσφημιστικών Δημοσιευμάτων σε παγκόσμια κλίμακα ή/και παγκοσμίως από το διαδίκτυο ή/και ιστότοπο ή/και ιστοσελίδα (web-site) https://theins.ru/ ή/και από οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα ή ιστότοπο ελέγχουν ή διαχειρίζονται ή/και οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα ή/και ιστότοπο δημοσίευσε τα Δυσφημιστικά Δημοσιεύματα κατόπιν δικής τους άδειας ή έγκρισης ή/και διαγραφή ή/και την απενεργοποίηση οπτικοακουστικών δεδομένων ή/και βίντεο που εντοπίζονται ή/και βρίσκονται αναρτημένα στο κανάλι που διατηρεί η Εναγόμενη 1 στο YouTube με την επωνυμία The Insider ή/και στο κανάλι που διατηρεί η Εναγόμενη 1 στο YouTube με την επωνυμία The Insider Live στο ή/και σε οποιοδήποτε άλλο κανάλι διαχειρίζονται ή/και έχουν οι Εναγόμενοι και είναι προσβάσιμα στους συνδέσμους https://www.youtube.com/watch?v=uFeM-qDYy2Q και https://www.youtube.com/watch?v=Dj1x8-NHeL8, τα οποία έχουν πανομοιότυπο ή/και παρόμοιο περιεχόμενο με το Πρώτο Δυσφημιστικό Άρθρο ή/και με το Δεύτερο Δυσφημιστικό Άρθρο.
ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 – 3 όπως προβαίνουν εντός τριών (3) ημερών από την επίδοση ή κοινοποίηση του διατάγματος σε δημοσίευση ή/και ανάρτηση ή/και κοινοποίηση δημόσια απολογίας ή/και συγγνώμης προς τον Ενάγοντα η οποία θα αναρτηθεί στον ιστότοπο ή/και ιστοσελίδα (web-site) https://theins.ru/ ή/και σε οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα ή ιστότοπο ελέγχουν ή διαχειρίζονται ή/και σε οποιαδήποτε άλλη τρίτη ιστοσελίδα ή/και ιστότοπο δημοσίευσε τα Δυσφημιστικά Δημοσιεύματα κατόπιν δικής τους άδειας ή έγκρισης.
Ζ. Τιμωρητικές ή/και επαυξημένες και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις.
Η. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κρίνει δίκαιη ή/και εύλογη το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις.
Θ. Νόμιμo τόκo.
Ι. Έξοδα και Φ.Π.Α.»
Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη η δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα, Αθηνά Ελένη Γιωργαλλέτου.
Τα ουσιαστικά γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής του ενάγοντα και θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμά του εναντίον των εναγόμενων, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της αγωγής του πρώτου είναι τα ακόλουθα:
Ο ενάγοντας κατάγεται από τη Ρωσία και κατέχει άδεια διαμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία όπου και κατοικεί. Είναι επιχειρηματίας, με επιχειρηματικές δραστηριότητες σε διάφορες ευρωπαϊκές και άλλες χώρες και κυρίως στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Οι εναγόμενοι 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης στη Λετονία και ιδιοκτήτες και/ή διαχειριστές τής ενημερωτικής ιστοσελίδας με την επωνυμία «The Insider» η οποία εντοπίζεται στο σύνδεσμο https://theins.ru. H εν λόγω ιστοσελίδα παρουσιάζεται ως μια διαδικτυακή έκδοση που ειδικεύεται στην ερευνητική δημοσιογραφία, τον έλεγχο γεγονότων και την πολιτική ανάλυση.
Ο εναγόμενος 2, στον ουσιώδη χρόνο ήταν ο αρχισυντάκτης (editor-in-chief) της ιστοσελίδας και ο εναγόμενος 3, ο συγγραφέας συγκεκριμένων άρθρων, τα οποία αναφέρονται στον ενάγοντα και τα οποία έχουν δημοσιευθεί και βρίσκονται ακόμη δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα.
Κατά ή περί τις 3/4/2025 δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα, άρθρο, με τίτλο «From KGB agent-cum-pimp to Monaco aristocrat: How a family of Russian spies became European tycoons» το οποίο φέρεται να έχει συγγραφεί από τον εναγόμενο 3 και εντοπίζεται στο σύνδεσμο (URL) https://theins.ru/en/inv/280249. Το άρθρο είναι ελεύθερα προσβάσιμο παγκοσμίως, περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το εν λόγω άρθρο (στο εξής και «πρώτο δημοσίευμα») είναι δυσφημιστικό, καθώς περιέχει πληθώρα ψευδών, αναληθών και δυσφημιστικών ισχυρισμών και/ή δηλώσεων σε βάρος του ενάγοντα και/ή σε βάρος συγγενικών του προσώπων με σκοπό να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του. Οι ισχυρισμοί και/ή οι δηλώσεις αυτές παρουσιάζονται υπό τη μορφή γεγονότων και αποδίδουν στον ενάγοντα, μεταξύ άλλων, εγκληματική και/ή παράνομη και/ή μεμπτή και/ή ανήθικη συμπεριφορά.
Ειδικότερα, ο τίτλος και οι εναρκτήριες παράγραφοι του άρθρου αναφέρουν ότι ο πατέρας του ενάγοντα, Vladimir Strzhalkovsky, δραστηριοποιείτο ως μαστροπός. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι ψευδής και/ή δυσφημιστικός και παντελώς ατεκμηρίωτος και έχει σκοπό την ταπείνωση και/ή εξευτελισμό του πατέρα του ενάγοντα και κατ’ επέκταση, του ενάγοντα. Ο ενάγοντας και/ή οποιοδήποτε συγγενικό του πρόσωπο δεν έχουν καμία σχέση.
Η συγκεκριμένη αναφορά στο άρθρο έχει ως εξής:
“Mr Vladimir Strzhalkovsky, Vladimir Putin’s acquittance from the Lenigrad KGB, was in the tourist business and ran a side hustle as a pimp”.
Το πρώτο δημοσίευμα επιχειρεί κατ’ επανάληψη να παρουσιάσει τον ενάγοντα και τον πατέρα του, ως πράκτορες της KGB και Ρώσους κατασκόπους ή στοιχεία υπηρεσιών πληροφοριών. Σ’ αυτό, ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής:
“Now the former KGB agent and his son, also a trained Russian spy, have settled in Europe, where they created a group of companies that includes five luxury spa hotels in Italy and Greece, a pub in Austria, half a dozen restaurants in Moscow, and alcohol producers in Italy, France, and the Czech Republic. Despite a massive turnover, many of these assets show zero or negative profits, raising suspicions of money laundering. Meanwhile, the Strzhalkovskys not only escaped international sanctions but also became cozy with European aristocrats.
…
In late 1999, three months after Putin was appointed prime minister, his former KGB colleague was appointed deputy minister for physical culture, sport, and tourism.
…
Strzhalkovsky's subsequent appointments have shown that he retains ties to both Putin and another Leningrad KGB colleague, Nikolai Patrushev, who served as the Secretary of Russia's Security Council from 2008 to 2024. In 2015, Strzhalkovsky joined the supervisory board of Rosselkhozbank. Kommersant's sources attributed the appointment to his acquaintance with Nikolai Patrushev, whose son Dmitry chaired the bank's board. His supervisory board candidate application also suggested he had held the position of nuclear operator Rosatom's special envoy for the development of nuclear technologies in Africa.
…
In 2019, PASMI drew attention to the fact that the children of Patrushev and Strzhalkovsky own neighboring cottages in the Russian resort town of Gelendzhik, not far from the site of Putin’s infamous $1 billion palace. The Patrushevs’ neighbor — the nominal owner of a three-story cottage valued at $240,000 — was nine-year-old Vanda Vladimirovna Strzhalkovskaya.
…
To be fair, the Strzhalkovskys do have aristocratic roots, albeit not Russian ones. Their family belonged to the Polish nobility and was mentioned in the list of families in the “Highest Approved Heraldry” of the Kingdom of Poland. Vladimir even sponsored the publication of The Strzhalkovskys of the Pulkocits Coat of Arms: Ten Centuries of a Knightly Family, a book written for him by Professor Oleg Nikolaevich Naumov of Moscow State Regional University. But Vladimir's passion for aristocratic titles goes beyond pride in his ancestors: like Patrushev, he also sees himself among the new Russian aristocracy. In September 2005, the former KGB officer received “hereditary nobility” from Maria Vladimirovna Romanova of the House of Hohenzollern-Romanov. In May 2009, he was ennobled with the title of knight of the Order of St. Anna of the First Class. The order was presented by Alexander Zakatov, the personal secretary of the imperial family and the director of the Russian Imperial House's office.”
Οι πιο πάνω αναφορές είναι ψευδείς. Ο ενάγοντας και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο της οικογένειάς του δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την KGB ή οποιεσδήποτε άλλες υπηρεσίες, ενώ οποιαδήποτε θέση κατείχαν και/ή κατέχουν ήταν και/ή είναι λόγω των προσόντων τους.
Το πρώτο δημοσίευμα παρουσιάζει τον πατέρα του ενάγοντα, ως «ανεπαρκή» σε σχέση με καθήκοντα που εκτελούσε ως διοικητικό στέλεχος εταιρείας. Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής:
“Strzhalkovsky's most lucrative job was as chair of the board of mining giant Norilsk Nickel, a position he held from August 2008 to December 2012. As analysts noted, his main function was not to manage the company but to lobby for Nornickel owner Vladimir Potanin's interests in the Kremlin. Strzhalkovsky himself was nicknamed “The Tourist” at Nornickel's enterprises — not only because of his past work in the tourism sector but also because he preferred to manage one of the country's largest industrial enterprise — one which operated largely north of the Arctic Circle — without leaving Moscow.
…
Meanwhile, the Tourist's pay was more than generous — one of the highest in Russia. Strzhalkovsky received $400,000 a month and two types of bonuses on top of that: the first in the amount of $3 million a year provided that the company did not show losses, and the second calculated based on the annual increase in the value of phantom Nornickel shares in Strzhalkovsky's name. Vedomosti's sources estimated that these bonuses were worth up to $25 million a year, with business outlet RBC putting the range of Strzhalkovsky's total income for 2009 at between $17 million and $25 million. While Strzhalkovsky was receiving record payments, the municipal authorities in the single-industry town of Norilsk were putting off the repairs of worn-out infrastructure in an effort to reduce their budget deficit. Using the weighted average exchange rate of 2009, Strzhalkovsky would have received approximately 500 million rubles at Nornickel in that year. Meanwhile, the mayor of Norilsk put off repairs to two worn-out sewers and to installing lighting on Krasnoyarskaya and Ordzhonikidze Streets in order to economize 99.6 million rubles of the city’s budget.
…
Despite record payments to top management, Nornickel's development lagged behind that of other Russian enterprises. Analysts polled by Vedomosti pointed out that in the four years under Strzhalkovsky's leadership, the company's value rose by 11.6%, while the MICEX index added 42% over the same period. But despite his underwhelming performance, Strzhalkovsky received the largest termination payment in Russian history. His golden parachute amounted to $100 million, which was just under 10% of Nornickel's dividend payout for the period.”
Υπονοείται επίσης, ότι ο πατέρας του ενάγοντα οφείλει την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη σχέση του με τον Vladimir Putin και παρουσιάζει με παραπλανητικό τρόπο φωτογραφικό και/ή άλλο υλικό.
Πέραν των πιο πάνω προβαίνει σε ανυπόστατους και κακόβουλους ισχυρισμούς και/ή υπαινιγμούς περί διαφθοράς και δήθεν σχέσεων του πατέρα του ενάγοντα με τον Πρόεδρο, Donald Trump και το σχετίζουν με το διορισμό του στο διοικητικό συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου. Ειδικότερα αναφέρονται τα εξής:
“The tens of millions of dollars Strzhalkovsky received from Nornickel led him to the post of Deputy Chairperson of the Board of Directors of the Bank of Cyprus — against his will. Strzhalkovsky placed at least half of his Russian severance package in a family account with the Cyprus Popular Bank (Laiki). But the 2013 banking crisis derailed his plans. In May, following a decision by the Cypriot authorities, most of Laiki Bank's assets and loans were transferred to the Bank of Cyprus. The bank was soon restructured as part of the Cypriot government’s bailout agreement with international creditors. More than 20,000 bank customers who had deposits of more than 100,000 euros became owners of 81.4% of its shares after 47.5% of their uninsured savings were converted into equity at a rate of 1 euro per share. As a result, Strzhalkovsky became deputy chairperson of the bank's board and the head of the risk committee. Incidentally, the list of the bank's major shareholders also came to include four individuals directly or indirectly linked to Donald Trump.”
Mε το ίδιο δημοσίευμα, ο ενάγοντας παρουσιάζεται ως Ρώσος κατάσκοπος με ναζιστικές απόψεις και θέσεις. Οι σχετικοί ισχυρισμοί αποτελούν κατασκευασμένες ιστορίες και απλή παρουσίαση πληροφοριών με σκοπό να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ο ενάγοντας είναι πράκτορας των Ρωσικών υπηρεσιών, ότι έχει τύχει συγκεκριμένης εκπαίδευσης, ότι διατηρεί ναζιστικές πεποιθήσεις, ότι έχει ηγηθεί παραστρατιωτικής ομάδας και ότι ενεπλάκη σε βίαια επεισόδια. Οι εν λόγω ισχυρισμοί σε καμία περίπτωση ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Υπάρχει επίσης ψευδής αναφορά σε σχέση με τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του στον τομέα των αλκοολούχων ποτών στην Ευρώπη και γίνεται προσπάθεια παρουσίασης νόμιμων επιχειρήσεών του, ως παράνομων δραστηριοτήτων. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής:
“Vladimir Strzhalkovsky’s golden parachute and the tens of millions of dollars he earned at Norilsk Nickel eventually turned into a full-fledged alcohol empire in Europe, registered in his son's name. Former SVR officer Evgeny Strzhalkovsky became a citizen of Monaco and took charge of the family’s foreign assets. At the heart of this operation is the discreet Monegasque company Thesauro Praetor SAM, whose name translates from Latin as “treasurer.” The younger Strzhalkovsky serves as both president and majority beneficiary, a fact confirmed by registration documents for the French company Maison Eugene Rene and the British firm The Leeward Rum Company Limited. Through Thesauro Praetor SAM, he controls a network of companies across Austria, the UK, Italy, and France.”
Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ακόμη, ότι ο ενάγοντας έχει υπηκοότητα στο Μονακό, κάτι που δεν είναι αληθές, αφού κατέχει απλώς, άδεια παραμονής στο Μονακό.
Υπάρχει επίσης η ακόλουθη παραπλανητική αναφορά σε σχέση με ακίνητη περιουσία του ενάγοντα στη Σκωτία:
“In 2017, he purchased the 12-room Knockdow mansion on the Cowal Peninsula in Scotland, a manor once owned by the Lamont clan. The £4 million purchase included the castle’s decorative gardens and 250 acres of surrounding forest. As British journalists have pointed out, the estate is located near Loch Striven, a little-known but strategically important refueling station used by the British and U.S. navies in the Atlantic and Arctic Oceans.”
Το ίδιο πάντοτε δημοσίευμα αναφέρει ότι ο ενάγοντας κατέχει ζυθοποιείο, κάτι που δεν ισχύει καθώς το 2017 προχώρησε στην πώλησή του. Η συγκεκριμένη αναφορά έχει ως εξής:
“Strzhalkovsky owns a brewery as well. Until 2017, his Monaco-based company held full ownership of the Czech craft brewery Svabin. Although brewery representatives, in response to an inquiry from The Insider, denied any ongoing ties to Thesauro Praetor, there is reason to believe that its subsequent sale was merely intended to obscure the true beneficiary of the enterprise.”
Υπάρχει επίσης αναφορά στην HMBIA (Historical Medieval Battles International Association) την οποία συνδέει με τον ενάγοντα, ο οποίος, στο παρελθόν ήταν απλώς χορηγός στον εν λόγω οργανισμό.
Στο ίδιο άρθρο, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι περιουσιακά στοιχεία στη Ρωσία έχουν εγγραφεί επ’ ονόματι της μητέρας του ενάγοντα με σκοπό την απόκρυψη του πραγματικού δικαιούχου. Γίνεται προσπάθεια παρουσίασης νόμιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της μητέρας του, ως παράνομων. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής:
“In Russia, assets are registered under the name of Natalia Ivanovna Strzhalkovskaya, Evgeny’s mother and the first wife of Vladimir Strzhalkovsky. Until May 2018, Natalia held a stake in a St. Petersburg yacht club, owning 30% of Russkiy Yachting LLC. Her involvement coincided with a period during which the club’s two other co-owners — Vladimir Loginov, vice president of the All-Russian Sailing Federation, and Dmitry Sokolov, the founder of several Moscow bars — filed complaints with various authorities regarding the attempted corporate raiding of their business.”
Τα περιουσιακά στοιχεία που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της μητέρας του ενάγοντα, της ανήκουν και σε καμία περίπτωση γίνεται προσπάθεια απόκρυψης του ενάγοντα, ως τελικού πραγματικού δικαιούχου.
Στο ίδιο άρθρο γίνεται προσπάθεια παρουσίασης των νόμιμων επιχειρήσεων, τόσο του ενάγοντα όσο και ατόμων του οικογενειακού του περιβάλλοντος, ως παράνομων. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής:
“The tangled ownership structure appears designed to obscure suspicious financial transactions between Strzhalkovskay-owned firms …. These financial arrangements raise serious suspicions that the true purpose of these hotels is money laundering and asset legalization.”
Οι δηλώσεις στο πρώτο δημοσίευμα σχετικά με ύποπτες οικονομικές δραστηριότητες και ξέπλυμα χρήματος, καθώς και οι αρνητικές αναφορές σχετικά με μέλη της οικογένειας του ενάγοντα γίνονται για την υποβάθμιση της φήμης και της υπόληψης του ενάγοντα.
Οι αναφορές στο εν λόγω δημοσίευμα που συνδέουν τον ίδιο και τον πατέρα του με την KGB, τις μυστικές υπηρεσίες και με χειραγώγηση της αριστοκρατίας είναι ψευδείς, κακόβουλες και δυσφημιστικές. Γίνεται προσπάθεια παρουσίασης ακόμη και φιλανθρωπικών και άλλων δραστηριοτήτων του ενάγοντα, ως παράνομων. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής:
“for Patrushev’s colleagues Vladimir and Evgeny Strzhalkovsky, integrating into the circles of real European aristocracy proved remarkably easy.”
…
“Evgeny Strzhalkovsky's former coach, Sergey Myasishchev, whose students are known for an unsporting fighting style and rules violations, became the head of the marshals' committee and oversees fighters’ compliance with all rules and regulations.”
…
“Participation in the historical sport likely helped Strzhalkovsky build a closer relationship with Prince Albert II of Monaco, who personally presented awards to tournament winners.”
…
“It is possible that connections made through the sports-historical club influenced the ease with which Strzhalkovsky was granted a Monaco passport — and with which his vermouth maker received the right to use an alcoholic beverage trademark.”
…
“Vladimir's passion for aristocratic titles goes beyond pride in his ancestors: like Patrushev, he also sees himself among the new Russian aristocracy. In September 2005, the former KGB officer received “hereditary nobility” from Maria Vladimirovna Romanova of the House of Hohenzollern-Romanov.”
Ακόμη γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί μια γενικότερη αρνητική εικόνα για τον ενάγοντα, χωρίς να υπάρχει καμία απόδειξη για τα όσα αναφέρουν, με σκοπό την υποβάθμιση της φήμης του.
Το πρώτο δημοσίευμα περιέχει επίσης ψευδείς ισχυρισμούς και αναφορές ότι ο ενάγοντας προσπαθεί να αποφύγει τις διεθνείς κυρώσεις. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής:
“Former SVR officer Evgeny became a subject [citizen] of Monaco and kept his alcohol-related assets in Austria, Italy, Monaco, France, and the Czech Republic.”
…
In fact, in 2023, Strzhalkovsky was able to sell his superyacht, Ragnar, without any complications. At one time, the 68-meter vessel, capable of breaking through ice, featured a cozy British pub-style interior, water sports equipment, an amphibious quad bike, heli-skiing gear, and a giant slide. Then, just shy of two years ago, Strzhalkovsky sold the vessel to billionaire Roy E. Carroll for an estimated price of €69.5 million.”
…
“Suspicions around the Strzhalkovskys' European assets do not only concern matters of money laundering, but also security.”
“It does not require much imagination to guess at how Russian intelligence services might benefit from controlling a network of luxury hotels across Europe, fostering connections within aristocratic circles, developing an infrastructure for money laundering, and employing the professional experience of an escort business organizer to boot.»
Όλες οι επιχειρηματικές δραστηριότητες και συναλλαγές του ενάγοντα είναι νόμιμες, φορολογικά συμμορφούμενες και δεν αποτέλεσαν ποτέ αντικείμενο έρευνας για οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα.
Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, το πρώτο δημοσίευμα παρουσιάζει - μεταξύ άλλων - τους πιο κάτω ανυπόστατους και/ή αβάσιμους και/ή ψευδείς και/ή δυσφημιστικούς ισχυρισμούς για τον ενάγοντα:
Πρώτο, παρουσιάζει τον πατέρα του και/ή συγγενικό του πρόσωπο, ως μαστροπό. Δεύτερο, περιέχει επανειλημμένα ισχυρισμούς που παρουσιάζουν τον ενάγοντα, ως πράκτορα της KGB ή/και άλλων ρωσικών υπηρεσιών και/ή Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Τρίτο, περιέχει ανακρίβειες και/ή ψευδείς ισχυρισμούς και/ή δυσφημιστικούς ισχυρισμούς σχετικά με την επαγγελματική πορεία του ενάγοντα και/ή της οικογένειάς του και/ή συγγενικών του προσώπων. Τέταρτο, παρουσιάζει τον ενάγοντα και/ή τους συγγενείς του και/ή συγγενικά του πρόσωπα, ως διεφθαρμένους και συνδεδεμένους με τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας και/ή με τον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Πέμπτο, αποδίδει στον ενάγοντα, ακραίες ιδεολογικές πεποιθήσεις, παραστρατιωτική δράση και κατασκοπευτική δραστηριότητα. Έκτο, παρουσιάζει τις επαγγελματικές δραστηριότητες του ενάγοντα, ως εγκληματικές και/ή ύποπτες και/ή τις συσχετίζει με ξέπλυμα χρήματος και/ή παράνομες δραστηριότητες. Έβδομο, παρουσιάζει ψευδώς, ότι ο ενάγοντας κατέχει υπηκοότητα του Μονακό.
Κατά ή περί τις 14/8/2025, ο εναγόμενος 3 φαίνεται να έχει συγγράψει και δεύτερο δυσφημιστικό άρθρο σε βάρος του ενάγοντα (στο εξής και «δεύτερο δημοσίευμα») με τίτλο «Chianti from Medvedev, Montepulciano by Yakunin, and Merlot à la Mikhalkov: A brief guide to the Italian vineyards of Putin’s inner circle» το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα που διατηρούν οι εναγόμενοι 1 και εντοπίζεται στο σύνδεσμο (URL) https://theins.ru/en/inv/284032 και είναι διαθέσιμο και προσβάσιμο ανά το παγκόσμιο.
Συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο πατέρας του ενάγοντα ήταν πρώην αξιωματικός της KGB και ανέλαβε θέσεις ισχύος, εξαιτίας των προσωπικών του επαφών με τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Vladimir Putin, Nikolai Patrushev. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι περί τη δεκαετία του 1990, ο πατέρας του ενάγοντα στράφηκε στον τουρισμό και ήταν μπλεγμένος σε δραστηριότητες και/ή κύκλωμα πορνείας και/ή οργανωμένο έγκλημα πορνείας και/ή μαστροπείας. Το σχετικό απόσπασμα ακολουθεί και πάλι αυτούσιο:
“Vladimir Strzhalkovsky, a former KGB officer from the Leningrad Region, rose to power via his connections with Vladimir Putin and Nikolai Patrushev. In the 1990s, Strzhalkovsky left the security services to enter the tourism business and was also involved in organizing prostitution.”.
Οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι παντελώς ψευδείς και/ή δυσφημιστικοί και/ή ανυπόστατοι. Το περιεχόμενο αυτής της δήλωσης ή/και του ισχυρισμού είναι άνευ πραγματικής υπόστασης, καθότι δεν αναφέρεται ότι τέτοιες κατηγορίες είχαν απορριφθεί από το αρμόδιο Δικαστήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο και καμία κατηγορία για εκπόρνευση και/ή μαστροπεία δεν απαγγέλθηκε εναντίον του πατέρα του ενάγοντα, ούτε προσωπικά ούτε υπό την ιδιότητά του, ως μετόχου ταξιδιωτικού γραφείου, το οποίο ήταν εκ των κατηγορουμένων στη σχετική δικαστική διαφορά.
Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι εναγόμενοι μέσα από το περιεχόμενο του εν λόγω άρθρου επιλέγουν να παρουσιάζουν ως γεγονός, κατάφωρα ψεύδη τα οποία γνωρίζουν ή/και εύλογα θα μπορούσαν να γνωρίζουν μέσα από στοιχειώδη έρευνα. Σκοπός είναι σαφώς να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντα και/ή της οικογένειάς του και/ή μελών της οικογένειάς του και να υπονομεύσουν την επαγγελματική σταδιοδρομία του πατέρα του.
Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο πατέρας του ενάγοντα και/ή συγγενικό του πρόσωπο διορίστηκε σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις μετά την εκλογή του Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ αργότερα, περί το 2008 διορίστηκε ως διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Norilsk Nickel για περίπου τέσσερα έτη και κατόπιν, παρά το πέρας της καριέρας του στον εταιρικό τομέα, διατήρησε δεσμούς με τις Ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας και ήταν μέλος του εποπτικού συμβουλίου του τραπεζικού ιδρύματος Rosselkhozbank. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής:
“In late 1999, three months after Putin became prime minister, Strzhalkovsky was appointed deputy minister for physical culture, sports, and tourism. He later became chairman of the State Committee for Physical Culture, Sports, and Tourism. In 2000, he was named deputy minister of Economic Development and Trade, under German Gref.
Despite having never worked a single day in industry, in 2008 Strzhalkovsky was named CEO of the mining giant Norilsk Nickel. He held the post for four years, earning an annual salary of between $17 million and $25 million. Upon his departure from the company in 2012, he received a $100 million “golden parachute.” The severance package was the largest in Russian history.
Even after his corporate career came to an end, Strzhalkovsky maintained close ties with Russian security services. He serves on the supervisory board of Rosselkhozbank, chaired by Dmitry Patrushev. Children of former intelligence officers own neighboring cottages to the Strzhalkovskys in the resort town of Gelendzhik. And Strzhalkovsky’s own son, Yevgeny, is a graduate of the Russian Foreign Intelligence Academy.”
Το περιεχόμενο του πιο πάνω αποσπάσματος είναι καθ’ όλα ψευδές και παραπλανητικό. Οι εναγόμενοι υπαινίσσονται και/ή υπονοούν και/ή ισχυρίζονται ότι οι θέσεις που κατείχε ο πατέρας του ενάγοντα κατά τη διάρκεια της καριέρας του ήταν συνέπεια, των κατ’ ισχυρισμών προσωπικών του σχέσεων, μεταξύ άλλων, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν ή/και οποιαδήποτε άλλη σύνδεση με την KGB. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι αληθές και/ή είναι ατεκμηρίωτο. Όλες οι θέσεις που κατείχε ο πατέρας του ενάγοντα τού απονεμήθηκαν εξαιτίας των επαγγελματικών του προσόντων, της εμπειρίας του και/ή της φήμης του.
Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι η οικογένεια του ενάγοντα δραστηριοποιείται στους τομείς του αλκοόλ και της φιλοξενίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και/ή στην Ελλάδα και/ή στην Ιταλία και μέχρι πρόσφατα κατείχε και περιουσιακά στοιχεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέσα από αυτές τις δηλώσεις, ο εναγόμενος 3 προσπαθεί να εμπεδώσει στο μέσο αναγνώστη ότι ο ενάγοντας ή/και η οικογένειά του χρησιμοποιούν επιχειρηματικές οντότητες με σκοπό την απόκρυψη ή/και το ξέπλυμα χρημάτων. Συγκεκριμένα στο άρθρο αναφέρονται τα εξής:
“The Strzhalkovsky family owns a European alcohol and hospitality holding, as was detailed in an April 2025 investigation by The Insider. Until recently, the family also held several assets in the U.K., including the Sandbank whisky distillery, the 12-bedroom Knockdow House mansion in Scotland, and a stake in Global Wine Solutions, a major global supplier of luxury alcohol for superyachts.
Following scrutiny from British financial regulators, the Strzhalkovskys sold off their UK holdings. However, in the EU, they appear to still be in business. Irina Strzhalkovskaya owns three hotels in the Italian spa town of Abano Terme, two hotels in Greece, and shares in three other Italian hotels.”
Οι εναγόμενοι προσπαθούν να παρουσιάσουν παραπλανητικά και/ή αρνητικά ότι οι απολύτως νόμιμες επιχειρηματικές δραστηριότητες του ενάγοντα ή/και προσώπων συνδεδεμένων με αυτόν ή/και την οικογένειά του δεν είναι νομότυπες ή/και υποσκάπτουν αλλότρια κίνητρα των εν λόγω επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, ισχυρισμός τελείως ψευδής και/ή ανυπόστατος και/ή ανυποστήρικτος και/ή δυσφημιστικός.
Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας κατέχει εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα του αλκοόλ και εδρεύει στο Μονακό, της οποίας τα περιουσιακά στοιχεία αποτιμώνται περί τα 20,5 εκατομμύρια περί το 2022. Παράλληλα ισχυρίζονται ότι περί το 2008 υπήρξαν επαγγελματικές αντιπαραθέσεις μεταξύ του πατέρα του ενάγοντα και του Matviyenko σχετικά με την Norilsk Nickel, όπου τα πρόσωπα αυτά, κατ’ ισχυρισμόν εκπροσωπούσαν αντίπαλα συμφέροντα βασικών μετόχων και ο πατέρας του ενάγοντα, περί το 2012 αποχώρησε από το διοικητικό συμβούλιο της Norilsk Nickel. Το σχετικό απόσπασμα ακολουθεί αυτούσιο.
“Yevgeny Strzhalkovsky, through his Monaco-based firm Thesauro Praetor, owns the vermouth producer Monte Carlo, the in-development Burgundy winery Gundibald Vignobles, the Czech brewery Svabin, and the Piedmont winery La Scarpa. As of the end of 2022, La Scarpa’s assets were valued at €20.52 million.
In 2008, Matviyenko crossed paths with another future winemaker featured in this story — Vladimir Strzhalkovsky. Both were in the top management of Norilsk Nickel, but on opposite sides of a corporate battle, representing different company shareholders. Strzhalkovsky, who represented Vladimir Potanin’s interests in the Kremlin, was CEO. Matviyenko, representing Deripaska, served as first deputy CEO and was responsible for day-to-day operations — effectively running the enterprise.
When Deripaska’s associate Nat Rothschild described Norilsk Nickel's affairs to Vedomosti in 2010, he was stunned that the CEO and his top deputy in charge of operations had not spoken for six months. Strzhalkovsky eventually left Norilsk Nickel in 2012. Matviyenko remained on the company’s board of directors until 2014. There is no public record of him holding any executive posts since.”
Με τα πιο πάνω, οι ενάγοντες υπαινίσσονται και/ή ισχυρίζονται και/ή υπονοούν ότι τα περιουσιακά στοιχεία του ενάγοντα αποτιμώνται σε αρκετά εκατομμύρια, αφήνοντας υπαινιγμούς και/ή υπόνοιες για τη νομιμότητα των δραστηριοτήτων του. Περαιτέρω αφήνονται υπαινιγμοί και/ή υπόνοιες για την επαγγελματική δραστηριότητα του πατέρα του και/ή της οικογένειάς του, προσπαθώντας να υπονομεύσουν την επαγγελματική τιμή και υπόληψη του ενάγοντα και/ή του πατέρα του.
Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα αναφέρονται στον ενάγοντα και έγινε αντιληπτό ότι αναφέρονται σ’ αυτό, αφού κατονομάζεται προσωπικά, ενώ παρουσιάζονται και φωτογραφίες του.
Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα αποδίδουν στον ενάγοντα και σε μέλη της οικογένειάς του, εγκληματική και ανήθικη συμπεριφορά, δραστηριότητες κατασκοπείας, οικονομικές ατασθαλίες, ξέπλυμα χρήματος και διεφθαρμένες επιχειρηματικές πρακτικές. Οι ψευδείς αυτοί ισχυρισμοί έχουν διαδοθεί διεθνώς, περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου ο ενάγοντας διεξάγει επιχειρηματική δραστηριότητα, προκαλώντας σοβαρή και συνεχιζόμενη ζημία.
Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ο ενάγοντας έχει υποστεί ζημιά στην επαγγελματική του υπόληψη ή/και δραστηριότητα ή/και υπόσταση ή/και θέση του στην κοινωνία και έχει πληγεί η προσωπικότητα ή/και η καλή φήμη και το όνομά του. Επίσης, λόγω αυτών των σχολίων ή/και αναρτήσεων ή/και δημοσιευμάτων έχει εκτεθεί σε δημόσιο χλευασμό, απέχθεια, περιφρόνηση, έχθρα και εμπαιγμό.
Η δημοσίευση των δυσφημιστικών δημοσιευμάτων προκάλεσε σοβαρή ζημιά στη φήμη του, επηρεάζοντας αρνητικά τις επιχειρηματικές του σχέσεις και/ή τη δημόσια εικόνα και/ή την επαγγελματική του αξιοπιστία. Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα έχουν αναπαραχθεί και/ή αναδημοσιευθεί και σε άλλες ιστοσελίδες και/ή μέσα ενημέρωσης και/ή διαδικτυακές πλατφόρμες εκτείνοντας την ζημιά του.
Ο ενάγοντας έχει υποστεί ζημιά εντός της δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην οποία δραστηριοποιείται και στην οποία έχει το «κέντρο των συμφερόντων του». Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα είναι προσβάσιμα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ζημιά στην φήμη του ενάγοντα έλαβε χώρα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Παρά το γεγονός ότι οι εναγόμενοι κλήθηκαν με επιστολή των δικηγόρων του ενάγοντα, ημερομηνίας 19/11/2025 (Προδικαστηριακό Πρωτόκολλο) να διαγράψουν το πρώτο δυσφημιστικό δημοσίευμα και να προβούν σε γραπτή απολογία προς τον ενάγοντα σε σχέση με τα όσα περιέχονται σ’ αυτό σε σχέση με τον ίδιο, αρνούνται ή/και παραλείπουν μέχρι και σήμερα να το πράξουν.
Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι δικαιούται επιπρόσθετα προς τις γενικές αποζημιώσεις και σε τιμωρητικές ή/και επαυξημένες αποζημιώσεις εναντίον των εναγόμενων και προς υποστήριξη αυτού του αιτήματος, θα στηριχθεί μεταξύ άλλων και στα πιο πάνω επιβαρυντικά γεγονότα για τους εναγόμενους.
Η Γιωργαλλέτου, στην ένορκη δήλωση στην οποία έχει προβεί προς απόδειξη της υπόθεσης του ενάγοντα, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:
Ο λόγος για τον οποίο προβαίνει στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι ότι λόγω των επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων του ενάγοντα τού ήταν δύσκολο να προβεί στην υπογραφή της ένορκης δήλωσης. Πέραν τούτου, η παρούσα ένορκη δήλωση πραγματεύεται και νομικά ζητήματα. Ο ενάγοντας έχει διαβάσει την παρούσα ένορκη δήλωση και συμφωνεί με το περιεχόμενό της.
Η ίδια υιοθετεί πλήρως τα γεγονότα που περιγράφονται και αναφέρονται στις παραγράφους 1 μέχρι 43 της έκθεσης απαίτησης.
Εξ όσων την ενημερώνει ο ενάγοντας, τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα έχουν αναπαραχθεί σε άλλες ιστοσελίδες με αποτέλεσμα η ανεπανόρθωτη βλάβη του να έχει λάβει περαιτέρω διάσταση.
Εξ όσων την ενημερώνει ο ενάγοντας, οι εναγόμενοι 1 διατηρούν δύο κανάλια στη πλατφόρμα YouTube, το πρώτο, με την επωνυμία «The Insider» το οποίο εντοπίζεται στο σύνδεσμο https://www.youtube.com/@TheInsiderVideo και έχει περίπου 649 χιλιάδες ακόλουθους (subscribers) (το Πρώτο Κανάλι) και το δεύτερο, με την επωνυμία «The Insider Live» το οποίο εντοπίζεται στον σύνδεσμο https://www.youtube.com/@theinsiderlive και έχει περί τις 166 χιλιάδες ακόλουθους (subscribers) (το Δεύτερο Κανάλι).
Το περιεχόμενο του πρώτου δυσφημιστικού άρθρου φαίνεται ότι αναπαράχθηκε και υπό τη μορφή βίντεο, τόσο στο πρώτο κανάλι όσο και στο δεύτερο. Ειδικότερα, στο πρώτο κανάλι αναρτήθηκε στις 11/4/2025 και έχει μέχρι σήμερα 75.052 προβολές και εντοπίζεται στο σύνδεσμο https://www.youtube.com/watch?v=uFeM-qDYy2Q (το Βίντεο ημερ.11/04/2025). Περαιτέρω, σύμφωνα με την περιγραφή του εν λόγω βίντεο, ο δημιουργός του παραπέμπει μέσω συνδέσμου στο πρώτο δυσφημιστικό άρθρο.
Στο δεύτερο κανάλι αναρτήθηκε βίντεο, παρόμοιου περιεχομένου με το πρώτο δυσφημιστικό άρθρο, στις 10/4/2025, το οποίο εντοπίζεται στο σύνδεσμο https://www.youtube.com/watch?v=Dj1x8-NHeL8 και μέχρι σήμερα έχει 35.854 προβολές (το Βίντεο ημερ.10/4/2025). Το εν λόγω βίντεο, επίσης παραπέμπει στο πρώτο δυσφημιστικό άρθρο στην περιγραφή αυτού με αναφορά σχετικού συνδέσμου.
Από τα στοιχεία που έχει παραθέσει ανωτέρω είναι προφανές, ότι οι εναγόμενοι είναι υπεύθυνοι για τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα, εξαιτίας των οποίων ο ενάγοντας έχει υποστεί ζημιά στην επαγγελματική του δραστηριότητα, στην υπόληψη και υπόστασή του, όπως επίσης και στη θέση του στη κοινωνία. Έχει πληγεί η προσωπικότητα, η καλή του φήμη και το όνομά του και περαιτέρω, έχει εκτεθεί σε δημόσια χλεύη, απέχθεια, περιφρόνηση, έχθρα και εμπαιγμό.
Η δημοσίευση των δυσφημιστικών δημοσιευμάτων του προκάλεσε σοβαρή ζημιά στη φήμη του, επηρεάζοντας αρνητικά τις επιχειρηματικές του σχέσεις και/ή τη δημόσια εικόνα και/ή την επαγγελματική του αξιοπιστία. Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα έχουν αναπαραχθεί και αναδημοσιευθεί και σε άλλες ιστοσελίδες, άλλα μέσα ενημέρωσης και άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες, όπως τα κανάλια που διατηρούν οι εναγόμενοι στην πλατφόρμα YouTube, εκτείνοντας τη ζημιά του ενάγοντα.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τα αιτητικά Γ, Δ και Ε του εντύπου απαίτησης, εξ όσων την ενημερώνουν οι δικηγόροι του ενάγοντα κρίνεται επιβεβλημένη η διευκρίνιση αυτών, συγκεκριμενοποιώντας ότι οι εναγόμενοι οφείλουν να διαγράψουν τα βίντεο, ημερομηνίας 10/4/2025 και 11/4/2025, καθότι αποτελούν αναπαραγωγή, διανομή και περαιτέρω κυκλοφορία των δυσφημιστικών αναρτήσεων σε άλλες πλατφόρμες και πόσο δε μάλλον, σε παγκόσμια κλίμακα, αφού η διαδικτυακή δυσφήμιση δεν γνωρίζει γεωγραφικά όρια. Συνεπώς, η διαγραφή τους εμπίπτει στο πλαίσιο εφαρμογής των εν λόγω αιτητικών. Περαιτέρω, εν προκειμένω, μόνο η αναπαραγωγή στην πλατφόρμα YouTube έχει ξεπεράσει τις 100 χιλιάδες άτομα τα οποία είδαν το δυσφημιστικό περιεχόμενο των δυο αυτών βίντεο και έχουν κατά το ελάχιστο σχηματίσει αρνητική και άσχημη εικόνα για τον ενάγοντα.
Ο ενάγοντας έχει υποστεί ζημιά εντός της δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην οποία δραστηριοποιείται και στην οποία έχει το «κέντρο των συμφερόντων του». Τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα είναι προσβάσιμα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ζημιά στη φήμη του ενάγοντα έλαβε χώρα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ειλικρινά πιστεύει ότι η εντύπωση που θα αποκόμιζε οποιοσδήποτε αναγνώστης των επίδικων αναρτήσεων, θα ήταν κατά το ελάχιστο αρνητική, μειωτική και απαξιωτική για τον ενάγοντα.
Για τους πιο πάνω λόγους, εισηγείται ότι η απαίτηση του ενάγοντα έχει αποδειχθεί και ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγόμενων.
Όλοι οι παραπάνω ισχυρισμοί της μάρτυρος παρέμειναν αναντίλεκτοι. Με αυτό δεδομένο, γίνονται αποδεκτοί και αποτελούν και δικά μου συμπεράσματα αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης.
Σύμφωνα με το άρθρο 17(1) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 (στο εξής «Νόμος»):
«17.-(1) Η δυσφήμηση συvίσταται στη δημoσίευση από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με έvτυπo, γραπτό, ζωγραφιά, oμoίωμα, χειρovoμίες, λόγια ή άλλoυς ήχoυς, ή με κάθε άλλo μέσo oπoιασδήπoτε φύσης, περιλαμβαvόμεvης και της εκπoμπής με ασύρματη τηλεγραφία, δημoσιεύματoς τo oπoίo-
(α) απoδίδει σε άλλo πρόσωπo έγκλημα ή
(β) απoδίδει σε άλλo πρόσωπo αvάρμoστη συμπεριφoρά σε δημόσια θέση ή
(γ) εκ φύσεως τείvει στo vα βλάψει ή vα επηρεάσει με δυσμέvεια τηv υπόληψη άλλoυ πρoσώπoυ στo επάγγελμα, επιτήδευμα, τηv εργασία, απασχόληση, ή τη θέση τoυ ή
(δ) εvδέχεται vα εκθέσει άλλo πρόσωπo σε γεvικό μίσoς, περιφρόvηση ή χλεύη ή
(ε) εvδέχεται vα πρoκαλέσει τηv απoστρoφή ή απoφυγή oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ από άλλoυς.
Για τoυς σκoπoύς τoυ εδαφίoυ αυτoύ "έγκλημα" σημαίvει πoιvικό αδίκημα ή άλλη αξιόπoιvη πράξη βάσει oπoιoυδήπoτε voμoθετήματoς πoυ ισχύει στη Δημoκρατία, καθώς και πράξη πoυ τελέστηκε oπoυδήπoτε η oπoία, αv τελείτo στη Δημoκρατία, θα ήταv αξιόπoιvη σε αυτή.
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 18 του Νόμου:
«18.-(1) Πρόσωπo δημoσιεύει δυσφημηστικό δημoσίευμα αv πρoκαλεί τέτoια χρήση τoυ εvτύπoυ, γραπτoύ, ζωγραφιάς, oμoιώματoς, χειρovoμιώv, λόγωv ή άλλωv ήχωv ή άλλωv μέσωv, με τα oπoία μεταδίδεται τo δυσφημηστικό δημoσίευμα, είτε με έκθεση, αvάγvωση, απαγγελία, περιγραφή, παράδoση, κoιvoπoίηση, διαvoμή, επίδειξη, έκφραση, εκφώvηση ή άλλως πως, ώστε τo δυσφημηστικό vόημα αυτoύ vα περιέρχεται ή vα εvδέχεται vα περιέλθει σε γvώση oπoιoυδήπoτε άλλoυ πρoσώπoυ ή-
(α) Αυτoύ πoυ δυσφημείται από αυτό ή
(β) τoυ συζύγoυ ή της συζύγoυ αυτoύ πoυ δημoσίευσε τη δυσφημηστική δήλωση κατά τη διάρκεια τoυ γάμoυ.
(2) Για τoυς σκoπoύς τoυ άρθρoυ αυτoύ, κoιvoπoίηση με αvoικτή επιστoλή ή ταχυδρoμικό δελτάριo, αvεξάρτητα αv απoστέλλεται πρoς αυτόv πoυ δυσφημείται ή πρoς άλλo, συvιστά δημoσίευση».
Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου «Κεφάλαιο 148 ΑΣΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ Δίκαιο και Αποφάσεις», σελ. 60, η δυσφήμηση συνίσταται σε δημοσίευση ψευδούς δήλωσης η οποία εκθέτει κάποιο σε μίσος, χλεύη ή περιφρόνηση ή προκαλεί την αποστροφή ή την αποφυγή του σε ορθώς σκεπτόμενα μέλη της κοινωνίας γενικά. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους και δεν είναι ανάγκη να καταδειχθεί ότι κάποιος πίστεψε το δημοσίευμα ή τη δήλωση για να διαπραχθεί το αδίκημα, το οποίο διαπράττεται ακόμη κι αν το πρόσωπο στο οποίο έγινε η δημοσίευση δεν πίστεψε τη δήλωση ή ακόμη, γνώριζε ότι ήταν αναληθής.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες δυσφήμησης, προστίθεται. Ο λίβελος, που συνίσταται σε δημοσίευμα που γίνεται με μόνιμη μορφή και η προφορική δυσφήμιση, η οποία έχει παροδική μορφή. Η τελευταία περιλαμβάνει μόνο χειρονομίες, λόγια ή άλλους ήχους, εκτός από εκπομπές με ασύρματη τηλεγραφία. Όλες οι άλλες μορφές δυσφήμησης συνιστούν μόνιμη μορφή.
Για σκοπούς στοιχειοθέτησης του αδικήματος, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι, πρώτο, το δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό, δεύτερο, αναφέρεται σε κάποιο πρόσωπο και τρίτο, δημοσιεύτηκε. Το κατά πόσο ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό είναι θέμα πραγματικό και το κριτήριο είναι η έννοια που θα αποδιδόταν σ’ αυτό από λογικώς σκεπτόμενα άτομα και όχι η φύση της πρόθεσης του εναγόμενου. Όπως αναφέρεται συναφώς με το θέμα στην υπόθεση Εκδόσεις Αρκτίνος ν. Γεωργιάδη (2011) 1 Α.Α.Δ. 407:
«Το κριτήριο αν ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό είναι κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος προς τον οποίο απευθύνεται το κείμενο θα μπορούσε να το αντιληφθεί κατά δυσφημιστικό τρόπο και όχι να αποδώσει απλώς ο ίδιος ο ενάγων ένα δυσφημιστικό νόημα στο δημοσίευμα θεωρώντας τον εαυτό του θιγμένο ενώ το κείμενο μπορεί να είναι δεκτικό και άλλων αθώων ερμηνειών. Κατά την εξέταση του κειμένου, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την ετυμολογία συγκεκριμένων λέξεων αλλά εξετάζει το κείμενο στην ολότητά του με αναφορά στον χρόνο και τον τόπο του δημοσιεύματος αλλά και την κρατούσα κοινή γνώμη για το θέμα. Στον Gatley on Libel and Slander, 11η έκδ., σελ. 103 αναφέρονται τα εξής:
«The general approach. In ruling on meaning, the court is not determining the actual meaning of the words but delimiting the outside boundaries of the possible range of meaning and setting the "ground rules" for the trial.
Thus in Shah v. Standard Chartered Bank the allegations were capable of bearing the meaning that the plaintiffs were guilty of money laundering; but the use of miscellaneous qualifying words such as "alleged" or "apparently" meant that in the alternative they were capable of imputing no more than reasonable suspicion. The nature of the exercise has been summarized as follows (citations omitted):
"(1) The governing principle is reasonableness. (2) The hypothetical reasonable reader is not naïve but he is not unduly suspicious. He can read between the lines. He can read in an implication more readily than a lawyer and may indulge in a certain amount of loose thinking but he must be treated as being a man who is not avid for scandal and someone who does not, and should not, select one bad meaning where other non-defamatory meanings are available. (3) Over-elaborate analysis is best avoided. (4) The intention of the publisher is irrelevant. (5) The article must be read as a whole, and any "bane and antidote" taken together. (6) Τhe hypothetical reader is taken to be representative of those who would read the publication in question. (7) In delimiting the range of permissible defamatory meanings, the court should rule out any meaning which, can only emerge as the produce of some strained, or forced, or utterly unreasonable interpretation ... (8) It follows that it is not enough to say that by some person or another the words might to be understood in a defamatory sense". (Jeynes v. New Magazines Ltd [2008] EWCA Civ. 130.»
Σε ελεύθερη μετάφραση:
«Η γενική προσέγγιση: Κατά την απόφαση ως προς το νόημα, το δικαστήριο δεν καθορίζει την πραγματική σημασία των λέξεων, αλλά προσδιορίζει τα ακραία όρια του δυνατού εύρους των εννοιών και θέτει τους «βασικούς κανόνες» για τη δίκη.
Έτσι, στην υπόθεση Shah v. Standard Chartered Bαnk, οι ισχυρισμοί ήταν ικανοί να αποδώσουν το νόημα ότι οι ενάγοντες ήταν ένοχοι για ξέπλυμα χρήματος· αλλά η χρήση των διαφόρων διακριτικών λέξεων όπως "κατ' ισχυρισμόν" ή "προφανώς" σήμαινε εναλλακτικά ότι δεν μπορούσαν να προσδώσουν τίποτε περισσότερο πέραν της εύλογης υποψίας. Η φύση του θέματος έχει συνοψιστεί ως εξής (οι αναφορές παραλείπονται):
«(1) Η βασική αρχή είναι η λογική. (2) Ο υποθετικός λογικός αναγνώστης δεν είναι αφελής αλλά ούτε υπερβολικά καχύποπτος. Μπορεί να διαγιγνώσκει. Μπορεί να αντιληφθεί ένα υπονοούμενο πιο εύκολα από ότι ένας δικηγόρος και μπορεί να ενδώσει σε ένα πιο χαλαρό (ελεύθερο) τρόπο σκέψης αλλά πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένας άνθρωπος που δεν διψά για σκάνδαλα και ως κάποιος που δεν επιλέγει ή δεν θα πρέπει να επιλέγει μόνο την κακή σημασία, όπου υπάρχουν άλλες μη δυσφημιστικές σημασίες. (3) Υπερβολικά λεπτομερής ανάλυση είναι καλύτερα να αποφεύγεται. (4) Η πρόθεση του δημοσιεύοντος είναι άσχετη. (5) Το άρθρο πρέπει να αναγνωστεί ως σύνολο και «το δηλητήριο με το αντίδοτο» να συνεξεταστούν. (6) Ο υποθετικός αναγνώστης θεωρείται αντιπροσωπευτικός εκείνων που θα διάβαζαν το επίμαχο δημοσίευμα. (7) Οριοθετώντας το φάσμα των επιτρεπτών δυσφημιστικών σημασιών, το δικαστήριο θα πρέπει να αποκλείει κάθε έννοια η οποία μπορεί να προκύψει μόνο και μόνο ως παράγωγο ορισμένης παρατραβηγμένης, εξαναγκαστικής ή εντελώς παράλογης ερμηνείας. (8) Επομένως, δεν αρκεί να πούμε ότι, από ορισμένους, οι λέξεις θα μπορούσαν να γίνουν αντιληπτές ως δυσφημιστικές.»
Στις περιπτώσεις όπου τα επίδικα δημοσιεύματα, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αποδίδουν στον παραπονούμενο κάποια συμμετοχή σε σχέση με ποινικά αδικήματα, το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί με βάση τις πιο πάνω κατευθυντήριες γραμμές είναι μέχρι ποιό βαθμό συμμετοχή σε αυτό αποδίδεται στον παραπονούμενο.
Στον Gatley (ανωτέρω), σελ. 124 αναφέρονται τα εξής:
«It is usually said that there are two levels of imputation below that of guilt ("Level 1") which are possible in such a situation, both of which are defamatory, though in different degrees: that there are reasonable grounds to suspect that the claimant is involved ("Level 2") or that there are grounds to investigate what the claimant has done ("Level 3"). In Lewis v. Daily Telegraph [1964] A.C. 234 it was admitted that the words were defamatory in the last sense (or something like it) but the defendants could justify that by showing that the investigation was taking place.»
Σε ελεύθερη μετάφραση:
«Συνήθως λέγεται ότι υπάρχουν δύο επίπεδα καταλογισμού, κάτω από εκείνο της ενοχής (επίπεδο 1), τα οποία είναι δυνατόν σε μια τέτοια περίπτωση, να είναι και τα δύο δυσφημιστικά, διαφορετικού όμως βαθμού σοβαρότητας: ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι για να υποψιαστεί κανείς την εμπλοκή του ενάγοντος (επίπεδο 2) ή ότι υπάρχει βάσιμος λόγος για να διερευνηθεί τί έπραξε ο ενάγων (επίπεδο 3). Στην υπόθεση Lewis ήταν παραδεκτό ότι οι λέξεις ήταν δυσφημιστικές με την τελευταία έννοια (ή κατά τρόπο ανάλογο), αλλά οι εναγόμενοι μπόρεσαν να το αιτιολογήσουν, προβάλλοντας ότι η διεξαγωγή της έρευνας ελάμβανε χώρα.»
Εν ολίγοις, συνάγεται από τα πιο πάνω πως αν αναφέρεται στο δημοσίευμα ότι ο παραπονούμενος είναι υπό υποψία ή ότι διερευνάται γι' αυτόν υπόθεση δεν μπορεί ευλόγως να ερμηνευτεί ή να γίνει αντιληπτό ότι σημαίνει πως αυτός είναι ένοχος γιατί αν ο κοινός λογικός άνθρωπος σκεφτόταν πως όποτε υπάρχει αστυνομική έρευνα ο υπό διερεύνηση είναι ένοχος, θα ήταν σχεδόν αδύνατο να δοθεί ακριβής πληροφόρηση για οτιδήποτε για το οποίο το κοινό ενδιαφέρεται να γνωρίζει και να πληροφορείται. Συνάγεται επίσης πως σε περίπτωση που τα επίδικα δημοσιεύματα επιδέχονται μιας πιο «αθώας» ερμηνείας από την πιο σοβαρή που εισηγείται ο παραπονούμενος, τότε θα προτιμηθεί η πρώτη.»
Όλες οι παραπάνω αρχές υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στη μεταγενέστερη υπόθεση Φιλελεύθερος Λτδ (Ο) ν. Δώρου Γεωργιάδη και Άλλων (2014) 1 Α.Α.Δ.1621.
Σε σχέση με το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος σύμφωνα και πάλιν με το παραπάνω σύγγραμμα, ο ενάγοντας πρέπει να αποδείξει ότι το επίδικο δημοσίευμα αναφερόταν σ’ αυτόν ή ότι λογικώς σκεπτόμενα πρόσωπα που το γνώριζαν θα συνέδεαν το δημοσίευμα με αυτόν. Δεν απαιτείται όμως να αποδείξει ότι πρόθεση του εναγόμενου ήταν να αναφερθεί σ’ αυτόν ή ότι ο εναγόμενος γνώριζε την ύπαρξή του. Σε σχέση, τέλος με το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, η δημοσίευση μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, φτάνει να περιέλθει στη γνώση ενός τουλάχιστον προσώπου, άλλου από το δυσφημούμενο.
Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές παρατηρώ τα εξής:
Στο ερώτημα κατά πόσο τα επίμαχα δημοσιεύματα είναι δυσφημιστικά, απαντώ καταφατικά. Αρχίζοντας από το πρώτο είναι δυσφημιστικό επειδή, πράγματι, όπως είναι η θέση του ενάγοντα, μεταξύ άλλων, πρώτο, παρουσιάζει τον πατέρα του, ως μαστροπό, δεύτερο, παρουσιάζει τον ίδιο, ως πράκτορα της KGB και των Ρωσικών υπηρεσιών, τρίτο, περιέχει ανακρίβειες και/ή ψευδείς ισχυρισμούς και/ή δυσφημιστικούς ισχυρισμούς σχετικά με την επαγγελματική πορεία του ενάγοντα και της οικογένειάς του, τέταρτο, παρουσιάζει τον ενάγοντα και/ή τους συγγενείς του, ως διεφθαρμένους και συνδεδεμένους με τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας και/ή με τον Πρόεδρο των Η.Π.Α, πέμπτο, αποδίδει στον ενάγοντα, ακραίες ιδεολογικές πεποιθήσεις, παραστρατιωτική δράση και κατασκοπευτική δραστηριότητα, έκτο, παρουσιάζει τις επαγγελματικές δραστηριότητες του ενάγοντα, ως εγκληματικές και/ή ύποπτες και/ή τις συσχετίζει με ξέπλυμα χρήματος και/ή παράνομες δραστηριότητες και τέλος, παρουσιάζει ψευδώς ότι ο ενάγοντας κατέχει υπηκοότητα του Μονακό.
Δυσφημιστικό είναι και το δεύτερο δημοσίευμα, στο βαθμό που περικλείει ανάλογους ισχυρισμούς με το πρώτο δημοσίευμα.
Από το περιεχόμενο των επίμαχων δημοσιευμάτων, είναι σαφές, ότι αυτά εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής, όλων των περιπτώσεων που σύμφωνα με το άρθρο 17(1) του Νόμου, ένα δημοσίευμα θεωρείται δυσφημιστικό.
Απ’ εκεί και πέρα έχει αποδειχθεί ότι τα επίμαχα δημοσιεύματα αναφέρονται και στον ενάγοντα και ότι δημοσιεύθηκαν, αλλά και αναπαράχθηκαν υπό μορφή βίντεο, σε δύο κανάλια, στη πλατφόρμα YouTube, με πέραν των 100.000 προβολών.
Ακολουθεί ότι το αδίκημα στοιχειοθετείται πλήρως.
Στο ερώτημα, εάν αυτό ισχύει και για τους τρεις εναγόμενους, απαντώ αρνητικά.
Το αδίκημα στοιχειοθετείται εναντίον των εναγόμενων 1, οι οποίοι στον ουσιώδη χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες και/ή διαχειριστές της ενημερωτικής ιστοσελίδας η οποία δημοσίευσε τα επίμαχα δυσφημιστικά δημοσιεύματα. Ασφαλώς στοιχειοθετείται και εναντίον του εναγόμενου 3, που είναι ο συντάκτης των εν λόγω δημοσιευμάτων.
Ο εναγόμενος 2, στον ουσιώδη χρόνο ήταν ο αρχισυντάκτης της ιστοσελίδας στην οποία δημοσιεύτηκαν τα επίμαχα δυσφημιστικά δημοσιεύματα. Ωστόσο, ούτε δικογραφικά προβάλλεται η θέση μα ούτε και από τη μαρτυρία προκύπτει ότι αυτός, είτε διάβασε τα επίδικα δημοσιεύματα προτού δημοσιευθούν και έγκρινε το περιεχόμενό τους είτε ότι ήταν σε γνώση του το περιεχόμενό τους είτε ακόμη ότι έδωσε τη συγκατάθεσή του για τη δημοσίευσή τους.
Σύμφωνα με τη Λουκαϊδης ν. Εκδοτική Εταιρεία Αλήθεια Λτδ κ.ά (2003) 1 Α.Α.Δ. 22, η αστική ευθύνη για δυσφημιστικά δημοσιεύματα της εφημερίδας πρέπει να αποδεικνύεται. Θα πρέπει δηλαδή, να είναι πραγματική και όχι πλασματική. Εκτός κι αν αποδειχθεί γνώση του διευθυντή ή κατά νόμο υπεύθυνου της εφημερίδας για τα δυσφημιστικά δημοσιεύματα ή έγκριση του κειμένου τους ή ενθάρρυνση της προβολής τους, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναντίον του αστική ευθύνη για τη διάπραξη του αδικήματος.
Οι παραπάνω αρχές - τηρουμένων των αναλογιών - θεωρώ ότι τυγχάνουν εφαρμογής και στην περίπτωση του εναγόμενου 2, ο οποίος ενάγεται, απλώς και μόνο, υπό την ιδιότητά του, ως αρχισυντάκτη τής ιστοσελίδας στην οποία δημοσιεύτηκαν τα επίμαχα δυσφημιστικά δημοσιεύματα.
Ακολουθεί ότι η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2 είναι έκθετη σε απόρριψη.
Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Νικολάου (1993) 1 Α.Α.Δ. 285:
«Η υπόσταση του ανθρώπου είναι συνυφασμένη με την υπόληψη του στην κοινωνία. Προσβολή της υπόληψης συντελεί στον κοινωνικό εξοστρακισμό και συγχρόνως αποτελεί δοκιμασία για τα αισθήματα του ανθρώπου. Η αποζημίωση είναι το μέσο που παρέχει ο νόμος για την αποκατάσταση του δυσφημισθέντα.»
Κάτι ανάλογο επισημαίνεται και στην υπόθεση ΔΙΑΣ Λτδ κ.ά. ν. Ναθαναήλ (1993) 1 Α.Α.Δ. 893. Καθόλα σχετικά και τα ακόλουθα από την απόφαση στην υπόθεση Χατζηπαναγιώτου ν. Δρουσιώτη κ.ά. (2009) 1 Α.Α.Δ. 1321:
«Αναφορικά με το ύψος της αποζημίωσης, σε περιπτώσεις δυσφήμισης, καθοδηγητικά είναι τα όσα αναγράφονται στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, 10η έκδοση, Κεφ. 9, σελ. 228-258. Οι αποζημιώσεις είναι η πρωταρχική θεραπεία, σε περιπτώσεις δυσφημίσεων. Ο σκοπός της επιδίκασης αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του ενάγοντα από τα αποτελέσματα της δυσφημιστικής δήλωσης. Οι γενικές αποζημιώσεις, στην περίπτωση της δυσφήμισης, εξυπηρετούν τρεις βασικούς στόχους: (α) τη θεραπεία του ενάγοντα από τη βλάβη που υπέστη εξαιτίας της δημοσίευσης της δήλωσης, (β) την αποκατάσταση της ζημιάς στην πληγείσα φήμη του ενάγοντα και (γ) τη δικαίωσή του. Οι αποζημιώσεις, σε περιπτώσεις δυσφήμισης όπως η παρούσα, δεν υπολογίζονται με αναφορά σε οποιοδήποτε μαθηματικό τύπο. Το δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του όλους τους σχετικούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων, τη συμπεριφορά του ενάγοντα, τη θέση και την υπόληψή του, τη φύση της δυσφήμισης, τον τρόπο και το βαθμό της δημοσίευσης, την απουσία ή την άρνηση του εναγομένου να απολογηθεί και να αποκαταστήσει τη φήμη του ενάγοντα και τη συμπεριφορά του εναγόμενου από το χρόνο της δημοσίευσης της δυσφήμισης μέχρι την απόφαση.»
Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης, στις παραπάνω αρχές παρατηρώ τα εξής:
Το τι αποδίδεται στον ενάγοντα με τα επίμαχα δυσφημιστικά δημοσιεύματα και οι επιπτώσεις στον ίδιο αναφέρεται σε άλλο σημείο πιο πάνω. Απ’ εκεί και πέρα, τα εν λόγω δημοσιεύματα αναπαράχθηκαν υπό μορφή βίντεο σε δύο κανάλια στην πλατφόρμα YouTube, με πέραν των 100.000 προβολών, ενώ οι εναγόμενοι, ειδικά για το πρώτο δημοσίευμα, που είναι και το πιο σοβαρό, μολονότι κλήθηκαν γραπτώς να το διαγράψουν και να απολογηθούν στον ενάγοντα, δεν το έκαναν.
Δεδομένης της φύσης της δυσφήμησης, του τρόπου που αυτή έγινε και της έκτασής της, της θέσης του ενάγοντα στην κοινωνία, ο οποίος είναι επιχειρηματίας με δραστηριότητες σε διάφορες ευρωπαϊκές και άλλες χώρες και κυρίως στην Κυπριακή Δημοκρατία και γενικά με συνυπολογισμό όλων των σχετικών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς προσδιορισμού του ύψους των αποζημιώσεων που επιδικάζονται σε ανάλογες περιπτώσεις, θεωρώ ότι ένα ποσό της τάξης των €50.000 αποτελεί δίκαιη και εύλογη αποζημίωσή του ενάγοντα, για σκοπούς αποκατάστασής του για τις επιπτώσεις στον ίδιο, συνεπεία της δυσφήμησής του από τους εναγόμενους 1 και 3.
Για δυο λόγους, η αξίωση του ενάγοντα για επιδικασμό τιμωρητικών και/ή επαυξημένων και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Καταρχάς, το ποσό των €50.000 που θα επιδικαστεί υπέρ του και σε βάρος των εναγόμενων θεωρώ ότι αντανακλά και το στοιχείο της τιμωρίας των τελευταίων για τη διάπραξη του αδικήματος. Ακολούθως είναι και το γεγονός, ότι, ένας από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιδικασμού των τιμωρητικών αποζημιώσεων είναι και η οικονομική κατάσταση του εναγόμενου και στην προκειμένη περίπτωση, ίχνος μαρτυρίας υπάρχει αναφορικά με αυτή σε σχέση και με τους δυο εναγόμενους (βλ. Κωνσταντίνου ή Μήτα ν. Γ. & Σοφοκλέους Λτδ (2003) 1 Α.Α.Δ 1952).
Τέλος, το γεγονός ότι εναντίον των εναγόμενων θα εκδοθεί απόφαση για καταβολή αποζημιώσεων στον ενάγοντα για το διαπραχθέν σε βάρος του αδίκημα, αποτελεί το λόγο για τον οποίο, ούτε και η αξίωσή του για δημόσια απολογία και/ή συγνώμη μπορεί να ικανοποιηθεί.
Κατ’ ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση, στη έκταση που έχει αναφερθεί, επιτυγχάνει.
Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος των εναγόμενων 1 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €50.000, με νόμιμο τόκο.
Επιπλέον, εναντίον των εναγόμενων 1 και 3 εκδίδεται διάταγμα, ως οι παράγραφοι Γ, Δ και Ε της αίτησης, με διαφοροποίηση, αναφορικά με το Ε, όπου ορίζεται ως χρόνος συμμόρφωσης με το διάταγμα, 24 ώρες από την επίδοσή του.
Η αίτηση, κατά λοιπά και εναντίον του εναγόμενου 2, συνολικά, απορρίπτεται.
Τα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή - στην κλίμακα του ποσού των επιδικασθεισών αποζημιώσεων - και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος των εναγόμενων 1 και 3.
(Υπ.) …..…………………………
Κ. Κωνσταντίνου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΚ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο