ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 1475/18
Μεταξύ:
NIKOLAY SARANCHA
Ενάγοντας
και
Νίκος Καλλής
Εναγόμενος
--------------------
Αίτηση ημερ. 20.05.26 για άδεια καταχώρισης Σ.Ε.Δ
Ημερομηνία: 30.07.26
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Π. Μιχαήλ για Π. Α. Μιχαήλ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενο/Καθ’ου η Αίτηση: Καμιά εμφάνιση
Ο Εναγόμενος εμφανίζεται αυτοπροσώπως
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
1. Στην παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει το ποσό των €70.000 καθώς και γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις λόγω διάρρηξης της μεταξύ των μερών συμφωνίας ημερ. 21.01.16 για πολιτογράφηση του Ενάγοντα και/ή ως χρήματα εισπραχθέντα και αναληφθέντα («money had and received») αλλά και ένεκα της αμέλειας και/ή δόλιας και/ή απατηλής και/ή παραπλανητικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου και/ή ιδιοποίησης χρημάτων και/η διάπραξης ποινικών αδικημάτων εκ μέρους του Εναγόμενου.
Ιστορικό της παρούσας αγωγής
2. Στα πλαίσια της υπό κρίση αγωγής εκκρεμεί προς εκδίκηση η αίτηση ημερ. 23.09.25 (εφ’εξής «η αίτηση ημερ. 23.09.25»), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του «Φ.Χ.» ημερ. 23.09.25 και με την οποία ο Ενάγοντας αιτείται όπως η μαρτυρία του δοθεί με εικονοτηλεδιάσκεψη. Ο Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση ημερ. 12.12.25 στην αίτηση ημερ. 23.09.25.
3. Ακολούθως, ο συνήγορος του Ενάγοντα υπέβαλε αίτημα για άδεια καταχώρισης αίτησης για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 23.09.25, δυνάμει του άρθρου 4 των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικοί) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (35/22), το οποίο αίτημα εγκρίθηκε από το παρόν Δικαστήριο στις 07.05.26.
Η επίδικη αίτηση
4. Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου αποτελεί η αίτηση ημερ. 20.05.26 (εφ’εξής «η επίδικη αίτηση») για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της «Φ.Ν», η οποία είναι γραμματέας του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επισυνάπτεται ως «Τεκμήριο Α» στην επίδικη αίτηση.
5. Η νομική βάση της επίδικης αίτησης στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θ. 1 και 2, Δ.48 θ. 1, 2, 3, 4 (2), 8 και 9 και Δ.64, στον Κ.3.8 και 60.2 (1) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου.
6. Η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της «Φ.Ν» ημερ. 20.05.26 (εφ’εξης «η Ε/Δ Φ.Ν.»), η οποία είναι γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα και δηλώνει εξουσιοδοτημένη, από τον Ενάγοντα, όπως προβεί στην ένορκη δήλωση καθώς αυτός διαμένει στο εξωτερικό και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπου υποβάλλεται σε θεραπεία και προς τούτο εμποδίζεται να μεταβεί στην Κύπρο
7. Σύμφωνα με την ομνύουσα, στις 30.04.26 ο Αιτητής απέστειλε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με επισυνημμένο ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 29.04.26 στη ρωσική και αγγλική γλώσσα, τα οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1. Θέση της ομνύουσας είναι ότι μετά τη λήψη του πιο πάνω ηλεκτρονικού μηνύματος κρίθηκε αναγκαίο, από τον συνήγορο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα, όπως καταχωρηθεί η επίδικη αίτηση. Περαιτέρω, με αναφορά στο Τεκμήριο 1, ισχυρίζεται ότι υπάρχει αντικειμενική αδυναμία του Ενάγοντα να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου σε άμεση μελλοντική ημερομηνία που θα οριστεί η υπόθεση καθώς και ότι είναι άγνωστο αν θα μπορέσει και αργότερα να μαρτυρήσει με φυσική παρουσία. Συνεπώς, εισηγείται ότι συντρέχει αναγκαιότητα και καλός λόγος για την έγκριση της επίδικης αίτησης, προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την αίτηση 23.09.25. Ειδικότερα, εισηγείται ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι αναγκαία, προκειμένου να απαντηθεί ζήτημα που εγείρεται με την ένσταση ημερ. 12.12.25 στην αίτηση ημερ. 23.09.25, αναφορικά με τον χρόνο που έχει παρέλθει από την έκδοση του ιατρικού πιστοποιητικού που την υποστηρίζει και, συνακόλουθα, με την σημερινή κατάσταση της υγείας του Αιτητή.
Ένσταση Εναγόμενου
8. Η επίδικη αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Εναγόμενου. Η ένσταση του Εναγόμενου ημερ. 03.07.26 υποστηρίζεται από 10 λόγους ένστασης που δύναται να συνοψισθούν ως εξής: (1) η επίδικη αίτηση γίνεται καταχρηστικά και σκοπό έχει την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών αντίθετους με τη νομολογία και νομοθεσία (λόγοι ένστασης Α και Β), (2) η επίδικη αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή σκοπό έχει την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής και ως εκ τούτου παραβιάζεται το δικαίωμα του Καθ’ου η Αίτηση, ως προβλέπει το άρθρο 30 (2) του Συντάγματος και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (λόγοι ένστασης Γ και Ε), (3) δεν προκύπτει επαρκής και/ή καλός λόγος, ως προϋποθέτει η νομολογία και νομοθεσία, για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (λόγοι ένστασης Δ, Στ και Ιβ), (4) η επίδικη αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και στερείται επαρκούς θεμελίωσης και ο Καθ’ου η Αίτηση αμφισβητεί ότι η «Φ.Ν.» είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση (λόγοι ένστασης Ζ και Ιε), (5) η αίτηση ημερ. 23.09.25 ήταν ανεπαρκώς τεκμηριωμένη και ο Αιτητής επιχειρεί εκ των υστέρων να την θεραπεύσει με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και συνεπώς η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποσκοπεί σε θεραπεία ουσιώδους ελλείψεως της αίτησης ημερ. 23.09.25 (λόγοι ένστασης Η και Θ), (6) τυχόν έγκριση της επίδικης αίτησης θα επέτρεπε στον Αιτητή να βελτιώσει την αποδεικτική του βάση και αποτελεί προσπάθεια εκ των υστέρων αναδόμησης της αίτησης ημερ. 23.09.25, αφού έλαβε γνώση της ένστασης του Καθ’ου η Αίτηση, γεγονός αντίθετο με τη νομολογία και τις αρχές της δικαίας δίκης και που παραβιάζει την αρχή της ισότητας των όπλων και υπονομεύει την ορθή και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (λόγοι ένστασης Ι, Ια, Ιγ και Ιδ) και (7) η επίδικη αίτηση σκοπεύει στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου, αφού ενώ ο ιατρός του Αιτητή ισχυρίζεται ότι αυτός αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας τα τελευταία 10 χρόνια, δεν εξηγείται πως ο Αιτητής ταξίδεψε στη Ρωσία περί το 2023 και μετά χωρίς οποιονδήποτε πρόβλημα (λόγος ένστασης Ιστ).
9. Η νομική βάση της ένστασης του Εναγόμενου βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, θ. 1-9 και Δ.64, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, στα άρθρα 25 και 30 του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Ε.Δ.Α.Δ καθώς στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
10. H ένσταση του Εναγόμενου υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του ιδίου ημερ. 03.07.26 (εφ’εξης «η Ε/Δ Εναγόμενου»), όπου υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της «Φ.Ν.» ως προβάλλονται στην Ε/Δ Φ.Ν. ως «επιεικώς απαράδεκτες και ανυπόστατες». Προς τούτο αμφισβητεί ότι η «Φ.Ν.» είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης καθώς και ότι ο Αιτητής γνωρίζει για την επίδικη αίτηση, αφού από το 2023 ο Αιτητής δεν εμφανίστηκε ποτέ σε καμία διαδικασία ενώ άλλοι προέβαιναν σε ένορκες δηλώσεις για λογαριασμό του.
11. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η Ε/Δ Φ.Ν. είναι ελλιπές αφού δεν δίδεται καμιά εξήγηση γιατί παρέλειψαν, κατά την καταχώριση της αίτησης ημερ. 23.09.25, να παρουσιάσουν γεγονότα που να δικαιολογούν την αδυναμία του Αιτητή να καταθέσει με φυσική παρουσία. Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι κατά ρητή ομολογία του «Φ.Χ.», ο ίδιος γνώριζε πως η ένορκη δήλωση του ετοιμάστηκε πολύ πριν την καταχώριση της αίτησης ημερ. 23.09.25. Περαιτέρω, υποστηρίζεται ότι ο ίδιος και ο συνήγορος του Αιτητή είχαν υποχρέωση να την ελέγξουν, αντί να αναμένουν την ένσταση του Εναγόμενου για να εντοπίσουν την ανεπάρκεια της αίτησης ημερ. 23.09.25. Επίσης, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής επιχειρεί εκ των υστέρων να θεραπεύσει την ανεπάρκεια της αίτησης ημερ. 23.09.25 με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφού έλαβε γνώση της ένστασης του Εναγόμενου ημερ. 12.12.25.
12. Ο Εναγόμενος επίσης ισχυρίζεται ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αφορά απλή διευκρίνηση δευτερεύοντος ζητήματος αλλά επιχειρεί να δημιουργήσει νέα αποδεικτική βάση, όσον αφορά την αίτηση ημερ. 23.09.25, καθώς και ότι τυχόν έγκριση της επίδικης αίτησης θα επιτρέψει την ουσιώδη τροποποίηση της αποδεικτικής βάσης και του πραγματικού υπόβαθρου της αίτησης ημερ. 23.09.25, αφού ο Αιτητής έλαβε γνώση της ένστασης του Εναγόμενου ημερ. 12.12.25. Προς τούτο, θέση του Εναγόμενου είναι ότι ο Αιτητής είχε υποχρέωση να επιδείξει εύλογη επιμέλεια κατά την παρουσίασή της αίτησης ημερ. 23.09.25 και ότι είναι ανεπίτρεπτο διάδικος να βελτιώνει εκ των υστέρων την υπόθεση του, προσκομίζοντας, μετά την καταχώριση της ένστασης, νέα αποδεικτικά στοιχεία προς ενίσχυση μιας ανεπαρκούς αίτησης. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος εισηγείται ότι δεν πρέπει να δοθεί στον Αιτητή διαδικαστικό πλεονέκτημα με την έγκριση της επίδικης αίτησης, γεγονός που θα έδιδε στον Αιτητή δεύτερη ευκαιρία να επαναδιατυπώσει την αίτηση του και θα παραβίαζε την αρχή της ισότητας των όπλων.
13. Ο Εναγόμενος επιπλέον υποστηρίζει ότι η επίδικη αίτηση αποσκοπεί στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου, καθότι, ενώ ο ιατρός του Αιτητή ισχυρίζεται ότι ο τελευταίος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας κατά τα τελευταία δέκα έτη, δεν εξηγείται πως ο Αιτητής ταξίδεψε στη Ρωσία περί το 2023 και μεταγενέστερα, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε πρόβλημα. Ειδικότερα, αναφέρει ότι ο Αιτητής βρισκόταν στη Δημοκρατία το 2023, όποτε και κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του Εναγόμενου, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης υπ’αρ. 17513/18 του Ε.Δ. Λευκωσίας, στην οποία ήταν παραπονούμενος. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, τα πιο πάνω δημιουργούν εύλογο ερώτημα ως προς το πως ταξίδεψε ο Αιτητής, εφόσον, σύμφωνα με τον θεράποντα ιατρό του, τα προβλήματα υγείας του είναι χρόνια και προϋπήρχαν. Το ζήτημα αυτό, κατά τον Εναγόμενο, δεν διευκρινίζεται ούτε στην επίδικη αίτηση ούτε στην αίτηση ημερ. 23.09.25.
14. Τέλος, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η επίδικη αίτηση υποβάλλεται με πολλή καθυστέρηση και ενώ ο Αιτητής ήταν έτοιμος στις 04.05.26 για αγορεύσεις στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 23.09.25. Συνεπώς, ζητά την απόρριψη της επίδικης αίτησης με έξοδα υπέρ του.
Γραπτές Αγορεύσεις των μερών
15. Στα πλαίσια της επίδικης αίτησης ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και αμφότεροι συνήγοροι αγόρευσαν γραπτώς και προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων τους. Εξέτασα με πολλή προσοχή τις θέσεις των μερών και τη Νομολογία στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο για σκοπούς υποστήριξης των θέσεων που εγείρουν, χωρίς να καθίσταται αναγκαίο η ειδική επίκλησή τους καθότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT STOCK COMPANY), Πολιτική Έφεση Αρ. 117/2018, ημερ. 16.03.22).
16. Σημειώνεται, βεβαίως, ότι ο Εναγόμενος/Καθ’ου η Αίτηση δεν προώθησε τους ισχυρισμούς του αναφορικά με την έλλειψη εξουσιοδότησης της «Φ.Ν.» να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης και της παραβίασης του δικαιώματος του σε εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου. Ένεκα της αρχής ότι ισχυρισμοί που δεν προωθούνται θεωρούνται εγκαταλειφθέντες, οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Καθ’ου η Αίτηση, που δεν προωθήθηκαν, δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο (βλ. σχετικά Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1/19, ημερ. 28.05.20).
Νομική Πτυχή
17. Η Δ.48 θ.4(2) των παλαιών Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας (εφ’εξής «οι Θ.Π.Δ.»), παρέχει στο Δικαστήριο την διακριτική εξουσία να επιτρέψει, για καλό λόγο, την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ειδικότερα, η Δ.48 θ.4 (2) των Θ.Π.Δ προνοεί τα εξής:
«Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»
18. Σύμφωνα με την υπόθεση Κοκκίνου ν. Κοκκίνου (2016) 1 Α.Α.Δ. 2523, «καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1) (2010) 1 Α.Α.Δ. 195 κρίθηκε ότι η μαρτυρία που οι εφεσείοντες επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου σχετιζόταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που ο εφεσίβλητος είχε προβάλει με την ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της ένστασης και συνίστατο σε διευκρινίσεις και ισχυρισμούς, η προβολή των οποίων κρίθηκε επιθυμητή, ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.
19. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 116/22, ημερ. 17.11.23, ECLI:CY:AD:2023:B127, αναφορικά με το ζήτημα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Το ζήτημα της καταχώρισης ή μη συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να καταδεικνύεται η ύπαρξη «καλού λόγου», ο οποίος να καθιστά αναγκαία την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ως κατ' επανάληψη έχει υποδειχθεί από τη νομολογία η παραχώρηση ή μη τέτοιας άδειας θα πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με την φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη φύση της διαδικασίας και των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Εν πάση περιπτώσει θα πρέπει να αφορά γεγονότα και στοιχεία που ανάλογα με τη φύση της υπόθεσης, πραγματικά και ουσιαστικά να απασχολούν και ως εκ τούτου, θα πρέπει να τεθούν υπόψιν του Δικαστηρίου. Παράλληλα, έχει αναγνωριστεί η δυνατότητα να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν σε αυτή θα γίνει αναφορά σε γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από αντιδίκους. Η καθυστέρηση εξάλλου στη διεκδίκηση θεραπείας ως η υπό συζήτηση, μπορεί να αποτελέσει μεταβλητή - εντασσόμενη πάντα στο σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεση - που λαμβάνεται υπόψιν, κατά πόσο αυτή θα εγκριθεί ή όχι. Τέτοια καθυστέρηση, όπως κατ' επανάληψη έχει κριθεί, μπορεί να αποτελέσει έκφανση και μορφή της κατάχρησης των διαδικασιών.»
Εξέταση της επίδικης αίτησης
20. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, κρίσιμο να αποφασιστεί είναι κατά πόσο καταδείχθηκε «καλός λόγος» προκειμένου να δοθεί άδεια καταχώρισης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (βλ. Τεκμήριο Α) σε συνάρτηση με το αιτητικό της αίτησης ημερ. 23.09.25, όπου αξιώνεται άδεια προσαγωγής της μαρτυρίας του Ενάγοντα με την κατάλληλη τεχνολογία για εξ’αποστάσεως επικοινωνία και/ή εικονοτηλεδιάσκεψη και/ή βιντεοδιάσκεψη μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας υπό τους όρους και προϋποθέσεις που θα κρίνει αναγκαίες το Δικαστήριο για τη λήψη της μαρτυρίας του Ενάγοντα.
21. Η αίτηση ημερ. 23.09.25 επιδιώκει να επιτραπεί στον Ενάγοντα να καταθέσει μέσω εικονοτηλεδιάσκεψης, κατά την ακρόαση της υπόθεσης, λόγω της κατάστασης της υγείας του. Προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 23.09.25 παρατηρώ ότι προσκομίστηκε ως τεκμήριο Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 06.12.24 στη ρωσική και αγγλική γλώσσα ενώ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 23.09.25 προβλήθηκε περαιτέρω ο ισχυρισμός ότι, μέχρι την καταχώριση της αίτησης ημερ. 23.09.25, η κατάσταση της υγείας του Αιτητή δεν είχε μεταβληθεί προς το καλύτερο προκειμένου να ταξιδέψει στην Κύπρο και, για τον λόγο αυτό, ο θεράπων ιατρός του δεν είχε εκδώσει νεότερο πιστοποιητικό. Με την ένστασή του ημερ. 12.12.25, ο Εναγόμενος προβάλλει ότι η αίτηση ημερ. 23.09.25 είναι ελλιπής αφού δεν υποστηρίζεται από τη σημερινή κατάσταση της υγείας του Αιτητή, ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει δίκαια και αντικειμενικά επί του θέματος.
22. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (βλ. Τεκμήριο Α) επιδιώκεται να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου νεότερο ιατρικό πιστοποιητικό, ημερ. 29.04.26 (βλ. Τεκμήριο 1), το οποίο, σύμφωνα με τη μαρτυρία της «Φ.Ν.», παραλήφθηκε στις 30.04.26. Η μαρτυρία αυτή σχετίζεται άμεσα με το πιο πάνω ζήτημα που εγέρθηκε με την ένσταση του Εναγόμενου ημερ. 12.12.25 και παρέχει πιο πρόσφατη πληροφόρηση αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα. Τούτο αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της φύσης της επιδιωκόμενης θεραπείας, στο πλαίσιο της αίτησης ημερ. 23.09.25, η οποία αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Αιτητής θα καταθέσει σε μελλοντική ημερομηνία, κατά την ακροαματική διαδικασία της υπό κρίση αγωγής.
23. Έχω λάβει υπόψη τη θέση του Εναγόμενου ότι ο Αιτητής όφειλε, επιδεικνύοντας εύλογη επιμέλεια, να είχε εξασφαλίσει επικαιροποιημένη ιατρική μαρτυρία πριν από την καταχώριση της αίτησης ημερ. 23.09.25 και ότι δεν πρέπει να του επιτραπεί να ενισχύσει εκ των υστέρων μια ανεπαρκώς υποστηριζόμενη αίτηση. Πράγματι, προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 23.09.25 ότι ο ομνύοντας γνώριζε, κατά την καταχώριση αυτής, ότι το ιατρικό πιστοποιητικό είχε εκδοθεί στις 06.12.24 και επέλεξε να στηριχθεί στη θέση ότι η κατάσταση της υγείας του Αιτητή δεν είχε μεταβληθεί και ότι, για τον λόγο αυτό, ο θεράπων ιατρός του δεν είχε εκδώσει νεότερο πιστοποιητικό. Το γεγονός αυτό αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Δεν είναι, όμως, αφ’εαυτού αποφασιστικό, αφού το εξεταζόμενο ζήτημα δεν είναι κατά πόσο η αρχική αίτηση υποστηρίχθηκε επαρκώς, αλλά κατά πόσο συντρέχει «καλός λόγος» για να επιτραπεί η συμπλήρωση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας πριν από την εξέταση της αίτησης ημερ. 23.09.25.
24. Το νέο ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 29.04.26 (βλ. Τεκμήριο 1) αποτελεί αναμφίβολα πρόσθετο αποδεικτικό υλικό αναφορικά με πιο επικαιροποιημένη κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα και όχι απλώς διευκρίνιση δευτερεύοντος ζητήματος. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν το καθιστά αφ’ εαυτού ανεπίτρεπτο. Η προτεινόμενη μαρτυρία δεν εισάγει νέα πραγματική βάση, δεν μεταβάλλει τη φύση της αίτησης ημερ. 23.09.25 και δεν διαφοροποιεί την επιδιωκόμενη θεραπεία. Αφορά τον ίδιο εξαρχής προβληθέντα ισχυρισμό περί αδυναμίας του Ενάγοντα να καταθέσει με φυσική παρουσία και αποσκοπεί στην επικαιροποίηση της μαρτυρίας που τον υποστηρίζει, απαντώντας συγχρόνως στο συγκεκριμένο ζήτημα που εγέρθηκε με την ένσταση. Δεν πρόκειται, συνεπώς, για δεύτερη ευκαιρία επαναδιατύπωσης της αίτησης, αλλά για πρόσθετη μαρτυρία σχετική με υφιστάμενο και ουσιώδες επίδικο ζήτημα αναφορικά με την κατάσταση υγείας του Ενάγοντα και κατά πόσο αυτή τον εμποδίζει να καταθέσει με φυσική παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η περίπτωση εμπίπτει στις αρχές που διατυπώθηκαν στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα (Αρ. 1) (2010) 1 Α.Α.Δ. 195, αναφορικά με την παραχώρηση άδειας για την προσκόμιση μαρτυρίας που σχετίζεται με ισχυρισμούς και θέσεις οι οποίες προβλήθηκαν με την ένσταση, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.
25. Όσον αφορά τη θέση του Εναγόμενου ότι η επίδικη αίτηση προωθήθηκε καθυστερημένα και αφού η αίτηση ημερ. 23.09.25 ορίστηκε για Ακρόαση, διαπιστώνω, από το φάκελο της υπόθεσης, ότι η ένσταση του Εναγόμενου, στο πλαίσιο της αίτησης ημερ. 23.09.25, καταχωρήθηκε στις 12.12.25 ενώ η αίτηση ημερ. 23.09.25 ορίστηκε για Ακρόαση στις 11.03.26, ημερομηνία η οποία στις 18.02.26 ακυρώθηκε επειδή εκκρεμούσε η αίτηση ημερ. 16.01.26 για παραχώρηση άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία απορρίφθηκε καθώς καταχωρήθηκε χωρίς να ληφθεί άδεια με βάση το άρθρο 4 των περί της Εκδίκασης Καθυστερημένων Υποθέσεων (Ειδικοί) Διαδικαστικών Κανονισμών του 2022 (35/2022). Περαιτέρω, το νέο ιατρικό πιστοποιητικό εκδόθηκε στις 29.04.26, παραλήφθηκε στις 30.04.26 και η επίδικη αίτηση φέρει ημερομηνίας 20.05.26 επειδή έπρεπε να ληφθεί άδεια καταχώρισης της με βάση το άρθρο 4 των πιο πάνω Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία λήφθηκε στις 07.05.26. Από το πιο πάνω ιστορικό προκύπτει ότι ο Αιτητής δεν παρέμεινε αδρανής μετά την καταχώριση της ένστασης ημερ. 12.12.25, αλλά είχε ήδη από τις 16.01.26 επιδιώξει άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Μετά δε την απόρριψη της προηγούμενης αίτησης για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ακολουθήθηκε η διαδικασία εξασφάλισης της απαιτούμενης προηγούμενης άδειας και προωθήθηκε η επίδικη αίτηση. Υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν διαπιστώνεται αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή κατάχρηση της διαδικασίας κατά την προώθηση της επίδικης αίτησης.
26. Έχω, επίσης, λάβει υπόψη τον ισχυρισμό ότι η επίδικη αίτηση αποσκοπεί στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου, επειδή ο Αιτητής ταξίδεψε και βρισκόταν στη Δημοκρατία το 2023, παρά το γεγονός ότι ο θεράπων ιατρός του αναφέρεται σε χρόνια και προϋπήρχαν προβλήματα υγείας. Οι ισχυρισμοί αυτοί αφορούν ζητήματα που θα εξεταστούν στο πλαίσιο της αίτησης ημερ. 23.09.25, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας που επιδιώκεται να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιπρόσθετα, η δυνατότητα του Ενάγοντα να ταξιδέψει το 2023, ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, δεν αρκεί, χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, για να αντικρούσει τη μαρτυρία αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα το 2026 ή για να καταδείξει ότι η επίδικη αίτηση αποσκοπεί στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Τα πιο πάνω, φρονώ ότι πρόκειται για ζητήματα που αφορούν την αξιολόγηση της ουσίας της αίτησης ημερ. 23.09.25 και όχι το κατά πόσο πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση της προτεινόμενη συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ενώ επί τούτου σημειώνεται ότι η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δεν συνεπάγεται αποδοχή της αλήθειας, της επάρκειας ή του αποδεικτικού βάρους των όσων εγείρονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
27. Ούτε διαπιστώνεται ότι η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας παραβιάζει την αρχή της ισότητας των όπλων. Το ακριβές περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είχε τεθεί υπόψη του Εναγόμενου και αυτός είχε την πλήρη δυνατότητα να τοποθετηθεί, ως προς το κατά πόσο δικαιολογείται η επίδικη αίτηση, δυνατότητα την οποία άσκησε με την ένσταση του. Περαιτέρω, η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δεν περιορίζει τη δυνατότητα του Εναγόμενου να αμφισβητήσει τη βαρύτητα και την επάρκεια της νέας μαρτυρίας κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 23.09.25 ενώ ταυτόχρονα ο Εναγόμενος δεν υπέβαλε οποιοδήποτε γραπτό ή προφορικό αίτημα για άδεια καταχώρισης δικής του συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
28. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης και του ιατρικού πιστοποιητικού ημερ. 29.04.26 που τη συνοδεύει (βλ. Τεκμήριο Α), καθώς και τον σκοπό για τον οποίο επιδιώκεται η καταχώριση της, ως αναφέρω ανωτέρω, κρίνω ότι έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Η άμεση συνάφεια της νεότερης ιατρικής μαρτυρίας με ζήτημα που εγέρθηκε ειδικώς με την ένσταση του Εναγόμενου ημερ. 12.12.25 και η ανάγκη ύπαρξης επικαιροποιημένης εικόνας της κατάστασης υγείας του Αιτητή συνηγορούν υπέρ της παραχώρησης της άδειας. Συνεπώς, η καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα παράσχει στο Δικαστήριο πληρέστερη και πιο επικαιροποιημένη εικόνα, σχετικά με την κατάσταση υγείας του Ενάγοντα. Τούτο θα υποβοηθήσει την εξέταση της αίτησης ημερ. 23.09.25 και εξυπηρετεί το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
Κατάληξη
29. Για λόγους που εκτεθήκαν πιο πάνω, η επίδικη αίτηση εγκρίνεται. Άδεια δίδεται για καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της «Φ.Ν.» ως το Τεκμήριο Α εντός 10 ημερών από σήμερα.
30. Η υπόθεση και η αίτηση ημερ. 23.09.25 ορίζονται για Οδηγίες στις 14.09.26 και η ώρα 9:00π.μ.
Τα έξοδα
31. Ως προς τα έξοδα της επίδικης αίτησης, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Εναγόμενου/Καθ’ου η Αίτηση και προς όφελος του Ενάγοντα/Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας.
(Υπ.)……………………...
Α. Παρπαρίνου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο