ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ.                                 

 Αρ. Αίτησης: 5/2025 ΦΦ

      

Μεταξύ:

Alexey Gubarev, από τη Λεμεσό

                                                                                                                                 Αιτητή

            και

1.            Leonid Grigoriev, Κυπριακή Δημοκρατία

2.            Dmitry Khmelnitsky, Κυπριακή Δημοκρατία

3.            Yuriy Shulipa, Κυπριακή Δημοκρατία

4.            Boris Demash, από την Πάφο

5.            GoDaddy.com LLC, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

6.            Cloudflare, Inc, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 

                                                                                      Καθ’ ων η αίτηση

 

Αίτηση για Παρακοή Δικαστικού Διατάγματος

 

Ημερομηνία: 30.09.26

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή: κα Ν. Λιασίδου για Harris Kyriakides (Μιχάλης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε.)

Για Καθ’ ου η αίτηση 4: παρουσιάζεται αυτοπροσώπως

Καθ’ ου η αίτηση 4: παρών

                                                    ΑΠΟΦΑΣΗ

Ιστορικό Υπόθεσης

Στις 14.02.25 ο Αιτητής, προτού εγείρει έντυπο απαίτησης, καταχώρησε μονομερώς ενδιάμεση αίτηση δυνάμει των Κ.23.2(2) και Κ.25.2(1)(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 στην οποίαν ζήτησε και πέτυχε στις 20.02.25 την έκδοση προσωρινού διατάγματος με ισχύ μέχρι την τελική εκδίκαση της απαίτησης η οποία επρόκειτο να καταχωριστεί ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου που:

«Α.       Απαγορεύει και/ή εμποδίζει τον Καθ’ ου η αίτηση 4 από το να δημοσιεύσει καθ’ οιοδήποτε τρόπο και/ή να συνεχίσει να δημοσιεύει καθ’ οιοδήποτε τρόπο και/ή να αναδημοσιεύει καθ’ οιοδήποτε τρόπο και/ή αναρτά και/ή διατηρεί διαδικτυακά ή/και σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram κ.λ.π.)

(α)       το δημοσίευμα ημερομηνίας 12.02.25 στη Ρωσική γλώσσα με τίτλο ‘Губаревский завоз: путинские айтишники захватывают Кипр’ σε μετάφραση στα Αγγλικά: ‘Gubarev delivery: Putin’s IT specialists seize Cyprus’ καθώς και του δημοσιεύματος ημερ. 13.02.25 στην αγγλική γλώσσα με τίτλο ‘Gubarev’s importation: Putin’s IT guys take over Cyprus’, το οποίο βρίσκεται αναρτημένο στο διαδίκτυο και/ή στον ιστότοπο και/ή ιστοσελίδα (web-site) https://cyprus-daily.news (το Δυσφημιστικό Δημοσίευμα), και

(β)       οιοδήποτε τρόπο έτερο δημοσίευμα, πληροφορία ή θέμα αφορά στον Αιτητή ή/και αναφέρει το όνομα του Αιτητή ή αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα στον Αιτητή.

Β.         Διατάζεται ο Καθ’ ου η αίτηση 4 όπως προβεί εντός (τριών) ωρών από την επίδοση ή κοινοποίηση του διατάγματος σε διαγραφή και/ή αφαίρεση και/ή απόσυρση του Δυσφημιστικού Δημοσιεύματος από το διαδίκτυο και/ή ιστότοπο και/ή ιστοσελίδα (web-site) https://cyprus-daily.news ή/και οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα ή ιστότοπο ελέγχει ή διαχειρίζεται ή η οποία το δημοσιεύει κατόπιν δικής του άδειας ή έγκρισης.»

 

[η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου]

 

Περαιτέρω στην ίδια αίτηση εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal εναντίον της Καθ’ ης η αίτησης 5 με το οποίο η εν λόγω Καθ’ ης η αίτηση διατάχθηκε όπως εντός 15 ημερών από την ημερομηνία επιδόσεως σ’ αυτήν του διατάγματος αποκαλύψει ενόρκως και παραδώσει στον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Λεμεσού ένορκη δήλωση στην οποίαν να επισυνάπτονται όλα τα σχετικά έγγραφα που υποστηρίζουν τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν με αντίγραφο στους δικηγόρους του Αιτητή στην οποίαν να καταγράφονται:

(α)       ποια είναι τα πρόσωπα που διαχειρίζονται την ιστοσελίδα ή/και ιστότοπο https://cyprus-daily.news,

(β)       ποιο είναι το φυσικό και/ή νομικό πρόσωπο που έχει πληρώσει δικαιώματα και είναι ο κάτοχος του διαδικτυακού ονόματος cyprus-daily.news.

 

Στις 04.03.25 τα πιο πάνω εκδοθέντα διατάγματα εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 4 & 5 αντίστοιχα κατέστησαν απόλυτα.

 

Ακολούθως στις 04.03.25, στα πλαίσια άλλης μονομερούς ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 27.02.25 που ο Αιτητής επίσης προώθησε προτού εγείρει έντυπο απαίτησης δυνάμει των Κ.23.2(2) και Κ.25.2(1)(α), εκδόθηκαν προσωρινά διατάγματα εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1, 2 & 3 με λεκτικό ακριβώς το ίδιο ως αυτά που καταγράφονται στα προαναφερόμενα σημεία Α (α) & (β) και (Β) που αφορούν τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Επιπλέον την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 04.03.26, στα πλαίσια της ίδιας αίτησης, εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα με το οποίο η Καθ’ ης η αίτηση 6 διατάχτηκε να αναστείλει τη φιλοξενία (hosting) στην ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news εντός μίας ημέρας από της επίδοσης σ’ αυτής του διατάγματος αυτού.

 

Παράλληλα το Δικαστήριο, συμμορφούμενο με τη δικονομική υποχρέωση του ως απαιτούν οι πρόνοιες του Κ.25.2(3), έδωσε οδηγίες όπως το Έντυπο Απαίτησης καταχωριστεί μέχρι τις 16.04.25.

 

Επειδή ο Αιτητής θεώρησε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση 1-6 δεν έχουν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες των πιο πάνω προσωρινών διαταγμάτων, στις 21.03.25 καταχώρησε αίτηση με την οποίαν ζητεί την τιμωρία τους. Πρόκειται για την υπό κρίση αίτηση που θα απασχολήσει το Δικαστήριο.

 

Η υπό κρίση Αίτηση

Η παρούσα αίτηση είναι δια κλήσεως και στρέφεται εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1-6. Συγκεκριμένα ο Αιτητής ζητεί:

(α)       την έκδοση διατάγματος με το οποίο να συλληφθούν και να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης οι Καθ’ ων η αίτηση 1-4 για να δείξουν λόγο γιατί να μην φυλακιστούν και/ή γιατί να μην τους επιβληθεί χρηματική ποινή, συνεπεία μη συμμόρφωσης τους με το διάταγμα ημερ. 04.03.25,

(β)       τη φυλάκιση ή/και την επιβολή χρηματικής ποινής στους Καθ’ ων η αίτηση 1-4 συνεπεία παραβίασης των διαταγμάτων ημερ. 20.02.25 και 04.03.25 από μέρους τους,

(γ)        την επιβολή χρηματικής ποινής στους Καθ’ ων η αίτηση 5 & 6 ως αποτέλεσμα παραβίασης του διατάγματος ημερ. 04.03.25 από μέρους τους,

(δ)        την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζεται η κατάσχεση περιουσίας των Καθ’ ων η αίτηση 1-6 λόγω μη συμμόρφωσης τους με τα διατάγματα ημερ. 20.02.25 και 04.03.25 αντίστοιχα,

(ε)        περαιτέρω ή διαζευκτικά την έκδοση διατάγματος με το οποίο οι Καθ’ ων η αίτηση 1-6 να εξαναγκαστούν σε υπακοή των διαταγμάτων ημερ. 20.02.25 και 04.03.25 αντίστοιχα μέσω φυλάκισης ή επιβολής χρηματικής ποινής ή μεσεγγύησης πραγμάτων ή απαγόρευσης τους να συνεχίσουν να εμφανίζονται ή/και να προβάλουν την υπεράσπιση τους στην υπό κρίση αίτηση.

 

Στην πορεία η υπό κρίση αίτηση αποσύρθηκε αναφορικά με τους Καθ’ ων η αίτηση 1 & 3 στις 25.11.25 και για τον Καθ’ ου η αίτηση 2 στις 26.09.25. Την ίδια στιγμή η παρούσα αίτηση δεν προωθήθηκε σε σχέση με τους Καθ’ ων η αίτηση 5 & 6.

 

Ένεκα της πιο πάνω εξέλιξης, η αίτηση αυτή προχώρησε μόνο σε σχέση με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Νομική βάση της αίτησης είναι, μεταξύ άλλων, το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), οι Κ.22.1, Κ.23.1-Κ.23.5, Κ.23.8 & Κ.23.16 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 ως έχουν τροποποιηθεί, το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ευρωπαϊκή νομολογία, οι αρχές του δικαίου επιείκειας, οι αρχές του κοινοδικαίου, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου.

 

Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Άντρεας Δρουσιώτου, δικηγόρου που συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή στην παρούσα αίτηση. Ακολούθως, στα πλαίσια της καθορισθείσας από το Δικαστήριο διαδικασίας, υπεβλήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με ομνύοντα το ίδιο πρόσωπο. Προς υποστήριξη του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα. Σ’ αμφότερες ένορκες δηλώσεις γίνεται επίκληση γεγονότων που η πλευρά του Αιτητή θεωρεί ότι είναι σχετικά με το αντικείμενο της παρούσας αίτησης, όπως αυτή τα αντιλαμβάνεται. Επίσης σημειώνονται στοιχεία και προβάλλονται οι λόγοι που σύμφωνα με την ομνύουσα πληρούν τις προϋποθέσεις για την χορήγηση των αξιούμενων θεραπειών. Το σύνολο των επικαλούμενων γεγονότων και αναφορών προδιαγράφουν την εκδοχή του Αιτητή.

 

Το υπόβαθρο των γεγονότων επί του οποίου στηρίζεται ο Αιτητής, όπως εκτίθεται στις δύο ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την παρούσα αίτηση, στο βαθμό και στην έκταση που αφορά τον Καθ’ ου η αίτηση 4, έχει περιληπτικά ως ακολούθως:

·                Κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 14.02.25, το Ε.Δ. Λεμεσού στις 20.02.25 εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 4 με περιεχόμενο αυτό που καταγράφεται στο κομμάτι που αφορά το ιστορικό της υπόθεσης, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 04.03.25 (Τεκμήριο 1 Ε.Δ. Λεμεσού).

·                Το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε στον Καθ’ ου η αίτηση με την υποκατάστατο μέθοδο της αποστολής μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση cyprusdailynews@gmail.com στη βάση σχετικού διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης που εξέδωσε το Ε.Δ. Λεμεσού στις 27.02.25 μετά από υποβολή αίτησης του Αιτητή για υποκατάστατη επίδοση ιδίας ημερομηνίας.

·                Με ένορκη δήλωση της ημερ. 28.02.25 η ομνύουσα δήλωσε την επίδοση του επίμαχου διατάγματος στον Καθ’ ου η αίτηση 4 σύμφωνα με το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Σχετικά έγγραφα που σύμφωνα με την ομνύουσα αποδεικνύουν επίδοση του διατάγματος σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 & 2 ΕΔ Δρουσιώτου.  

·                Στις 04.03.25 το ενδιάμεσο διάταγμα κατέστη απόλυτο (Τεκμήριο 2 Ε.Δ. Λεμεσού).

·                Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είναι ο ιδρυτής του ιστότοπου Cyprus Daily News που αυτοπροσδιορίζεται ως μία ηλεκτρονική κοινωνική και πολιτική έκδοση (online social and political publication), στην οποίαν καθημερινά αναρτούνται ειδήσεις και άρθρα στη ρωσική γλώσσα σε θέματα της Κύπρου.

·                Σύμφωνα με τον Αιτητή, με βάση την ένορκη δήλωση αποκάλυψης ημερ. 05.05.25 της Καθ’ ης η αίτησης 5, προκύπτει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είναι αυτός που έχει πληρώσει για την απόκτηση του domain name https://cyprus-daily.news.

·                Ένα από τα άρθρα που έχουν δημοσιευτεί στον πιο πάνω ιστότοπο είναι το επίμαχο για το οποίο εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα ημερ. 20.02.25 που κατέστη απόλυτο στις 04.03.25.

·                Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα της Cyprus Daily News ως ένας από τους συντάκτες.

·                Κατόπιν έρευνας στην οποίαν προέβηκε ο Αιτητής προκύπτει ότι το domain της ιστοσελίδας Cyprus Daily News αγοράστηκε από την Καθ’ ης η αίτηση 5 που ενεργεί ως πάροχος ενώ τη διαχείριση της εν λόγω ιστοσελίδας ανέλαβε η Καθ’ ης η αίτηση 6.

·                Παρά την επίδοση του επίμαχου διατάγματος το δημοσίευμα παραμένει αναρτημένο στον ιστότοπο της Cyprus Daily News.

·                Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 συνέχισε να αναρτά και να δημοσιεύει στη σελίδα της Cyprus Daily News στο Facebook δυσφημιστικές αναφορές και άρθρα εναντίον του Αιτητή με αποτέλεσμα στις 16.07.25 να εκδοθεί διάταγμα που αφορά σελίδες/προφίλ που σχετίζονται με την Cyprus Daily News και τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

·                Συνεπεία του διατάγματος ημερ. 04.03.25 η ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news δεν είναι πλέον προσβάσιμη αφού έχει απενεργοποιηθεί περί τις 20.03.25.

·                Η Cyprus Daily News επανήλθε με νέο όνομα ιστοσελίδας (domain name, ήτοι την https://cynews.cc με περιεχόμενο, σύμφωνα με τον Αιτητή, πανομοιότυπο με την ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news που έχει διακοπεί. Μετά από διάφορες νομικές ενέργειες του Αιτητή η εν λόγω ιστοσελίδα εμφανίζεται εκτός σύνδεσης.

·                Η Cyprus Daily News επανήλθε με τη δημιουργία νέας ιστοσελίδας με το όνομα https://cynews.is, το περιεχόμενο της οποίας είναι, σύμφωνα με τον Αιτητή, ακριβώς το ίδιο με τις προηγούμενες δύο ιστοσελίδες https://cyprus-daily.news και https://cynews.cc.

·                Πλέον η ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news δεν είναι προσβάσιμη ενώ η ιστοσελίδα http://cynews.cc παραπέμπει στην ιστοσελίδα https://cynews.is.

·                Μετά τις διαδικασίες για εκτέλεση διατάγματος ημερ. 03.09.25 στην Ισλανδία η ιστοσελίδα http://cynews.is κατέστη μη προσβάσιμη περί τα μέσα Νοεμβρίου 2025. Ωστόσο μετά πάροδο λίγων ημερών ο Αιτητής διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη ιστοσελίδα τέθηκε πάλι σε λειτουργία και είναι προσβάσιμη, στην οποίαν παρέπεμπε η ιστοσελίδα https://cynews.cc.     

·                Πέραν των πιο πάνω, στις 03.06.25 αναρτήθηκε σε κανάλι στο YouTube της Temirov Live, το οποίο προσδιορίζεται ως ένα ανεξάρτητο δημοσιογραφικό κανάλι με έδρα το Κιργιστάν που παρουσιάζει ειδήσεις για κατ’ ισχυρισμό διαφθορά της κυβέρνησης στο Κιργιστάν, βίντεο που σύμφωνα με τον Αιτητή περιέχει δυσφημιστικές δηλώσεις και ψευδείς αναφορές για τον Αιτητή υπό τη μορφή ειδήσεων (Τεκμήριο 4 ΣΕΔ Δρουσιώτου). Σε σχέση με τις εν λόγω αναφορές ο Αιτητής εξασφάλισε σχετικό διάταγμα διαγραφής τους ημερ. 06.06.25 (Τεκμήριο 5 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Ωστόσο ο Αιτητής διαπίστωσε ότι το Temirov Live διατηρούσε δεύτερο κανάλι στην πλατφόρμα YouTube στο οποίο ήταν δημοσιευμένο το προαναφερόμενο βίντεο που εντοπίζεται στο σύνδεσμο που υποδεικνύεται στην §18 της ΣΕΔ Δρουσιώτου (Τεκμήριο 6 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Στο παρόν στάδιο το συγκεκριμένο βίντεο κατέστη μη προσβάσιμο στην Κύπρο αλλά παραμένει αναρτημένο και προσβάσιμο στο κανάλι της Temirov Live KG.

·                Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Αιτητή, η Cyprus Daily News διαθέτει κανάλια στην πλατφόρμα Telegram, στα οποία πραγματοποιούνταν κοινοποιήσεις και αναδημοσιεύσεις αναρτήσεων (posts) με περιεχόμενο, κατά τον Αιτητή, δυσφημιστικές δηλώσεις και ψευδείς αναφορές σε σχέση με τον ίδιο ή για εταιρείες συνδεδεμένες άμεσα ή έμμεσα μ’ αυτόν.

·                Σύμφωνα με τον Αιτητή, μετά από έρευνα που ο ίδιος προέβηκε, την περίοδο 03.06.25 μέχρι 25.06.25 υπήρξαν 11.230 αναφορές και αναρτήσεις σχετικά με το πρόσωπο του ή με εταιρείες που συνδέονται μ’ αυτόν είτε άμεσα είτε έμμεσα. Συνεπεία αυτού ο Αιτητής εξασφάλισε διάταγμα διαγραφής τους ημερ. 26.08.25 (Τεκμήριο 7 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Με βάση πληροφορίες που ο Αιτητής λέει ότι εξασφάλισε, μεταξύ των ετών 2022-2025 έγιναν διάφορες συναντήσεις και συνομιλίες ενώ υπήρξε και επικοινωνία μεταξύ κάποιου Velychkovsky και του Καθ’ ου η αίτηση 4, με την τελευταία επαφή να είχε γίνει τον Ιούλιο 2025.

·                Ο Αιτητής επικαλείται έγγραφο που καταδεικνύει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 συνδέθηκε στο λογαριασμό της Καθ’ ης η αίτησης 6 στις 14.02.25.

·                Σύμφωνα με τον Αιτητή ο Velychkovsky αναφέρει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικοινωνούσε μαζί του για ζητήματα της ιστοσελίδας https://cyprus-daily.news.

·                Η πιστωτική κάρτα του Καθ’ ου η αίτηση 4 ήταν ενωμένη με τον λογαριασμό της Καθ’ ης η αίτησης 6 όταν η χρέωση μεταφέρθηκε στο λογαριασμό του το έτος 2022 και σύμφωνα με τον Αιτητή ήταν το μοναδικό άτομο που παρείχε λεπτομέρειες της κάρτας του για χρήση του λογαριασμού στην Καθ’ ης η αίτηση 5.

·                Οι πιο πάνω πληροφορίες που καταγράφονται στα τελευταία 4 σημεία περιήλθαν εις γνώση του Αιτητή από ένορκη δήλωση ημερ. 13.10.25 του Velychkovsky (Τεκμήριο 13 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Σύμφωνα με τον Αιτητή, μετά τον τερματισμό της φιλοξενίας της ιστοσελίδας https://cyprus-daily.news δυνάμει του διατάγματος ημερ. 04.03.25, η Cyprus Daily News προέβηκε σε αναρτήσεις στη σελίδα που διατηρεί στο Facebook, οι οποίες περιέχουν τοποθετήσεις, ανάμεσα σ’ άλλα, για κατ’ ισχυρισμό επιρροές του Αιτητή σε διάφορους κλάδους της κυπριακής κυβέρνησης και δεσμούς με διεφθαρμένους κύπριους αξιωματούχους καθώς επίσης ότι πράκτορες της Ρωσίας μπορούν να επηρεάσουν το δικαστικό σύστημα στην Κύπρο. Επίσης δημοσίευσαν το περιεχόμενο του επίμαχου άρθρου ημερ. 12.02.25 το οποίο αφορά τον Αιτητή (Τεκμήριο 14 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Η ανάρτηση του επίμαχου άρθρου δεν είναι πλέον διαθέσιμη στην σελίδα της Cyprus Daily News στο Facebook.

·                Σύμφωνα ακόμη με τον Αιτητή, άλλες αναρτήσεις της Cyprus Daily News στο Facebook μετά τις 04.03.25 αφορούν ισχυρισμούς ότι εταιρεία του Αιτητή χρηματοδοτείται από τον Roman Abramovich, ότι Ρώσοι πράκτορες επηρεάζουν το δικαστικό σύστημα στην Κύπρο για τα δικά τους συμφέροντα, κατηγορίες ότι ο Αιτητής  χρηματίζει τη δικαστική εξουσία στην Κύπρο και εξασφαλίζει «πουλημένες» δικαστικές αποφάσεις στο νησί (Τεκμήρια 15 & 16 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Στις 05.05.25 αναρτήθηκε άρθρο στην αγγλική γλώσσα με τίτλο «A journalist is on trial in Cyprus for an article he did not write» στην ιστοσελίδα της Cyprus Daily News που αναφέρει ότι ο Αιτητής επηρεάζει την Κυπριακή Κυβέρνηση  και τα Κυπριακά Δικαστήρια. Η ανάρτηση εντοπίζεται στο σύνδεσμο https://cynews.cc/a-journalist-is-on-trial-for-an-article-he-did--not-write/ (Τεκμήριο 18 ΣΕΔ Δρουσιώτου).

·                Σύμφωνα επίσης με τον Αιτητή, η ιστοσελίδα της Cyprus Daily News είναι ενεργή και διαθέσιμη στο κοινό (Τεκμήριο 19 ΣΕΔ Δρουσιώτου) ενώ τα επίδικα άρθρα παραμένουν αναρτημένα στην ιστοσελίδα μέχρι και σήμερα (Τεκμήριο 20 ΣΕΔ Δρουσιώτου), ενώ συνεχίζει να αναρτά νέα άρθρα παρόμοιου περιεχομένου που αφορούν τον Αιτητή ((Τεκμήριο 21 ΣΕΔ Δρουσιώτου).                 

 

Η Ένσταση του Καθ’ ου η αίτηση 4

Με την παρουσίαση του ενώπιον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο εξήγησε με σαφήνεια στον Καθ’ ου η αίτηση 4 τη φύση, τη σημασία, τη σοβαρότητα της υπό κρίση αίτησης και το αντικείμενο εκδίκασης της. Έπειτα το Δικαστήριο εξήγησε με σαφήνεια στον Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι ο ίδιος είχε δικαίωμα να διορίσει δικηγόρο για να τον εκπροσωπήσει στη διαδικασία αυτή. Παρόλα αυτά, ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επέλεξε να εκπροσωπήσει ο ίδιος τον εαυτό του.

 

Ακολούθως το Δικαστήριο καθόρισε τη διαδικασία που θα ακολουθείτο για την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης, την οποίαν εξήγησε με σαφήνεια στον Καθ’ ου η αίτηση 4. Η διαδικασία περιλάμβανε την καταχώρηση ένστασης από τον Καθ’ ου η αίτηση 4 υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση. Στη συνέχεια έκαστη πλευρά θα υπέβαλλε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, εάν το επιθυμούσε. Έπειτα δόθηκε ένορκη μαρτυρία από μέρους του Αιτητή και ακολούθησε ένορκη μαρτυρία από την πλευρά του Καθ’ ου η αίτηση 4. Η διαδικασία εκδίκασης ολοκληρώθηκε με την υποβολή γραπτών τελικών αγορεύσεων από αμφότερες πλευρές.

 

Στο σημείο αυτό οφείλω να διευκρινίσω ότι όλες οι εξηγήσεις και οι αναφορές του Δικαστηρίου προς τον Καθ’ ου η αίτηση 4 έγιναν με τη χρήση υπηρεσιών διερμηνέα σε γλώσσα που του ήταν πλήρως αντιληπτή και κατανοητή. Προτού η διαδικασία οδηγηθεί σε ακρόαση, ο ίδιος δήλωσε πως αντιλήφθηκε τις εν λόγω εξηγήσεις και αναφορές του Δικαστηρίου. Υπηρεσίες μεταφραστή σε γλώσσα που ήταν πλήρως αντιληπτή και κατανοητή στον Καθ’ ου η αίτηση 4 χρησιμοποιήθηκαν και κατά τη διαδικασία ακρόασης της υπό κρίση αίτησης, περιλαμβανομένης της δικασίμου στην οποίαν ο Καθ’ ου η αίτηση προέβηκε σε ένορκη μαρτυρία.

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 καταχώρισε έντυπο ένστασης στις 20.11.25 επί 16 λόγων. Δεν χρειάζεται να τους απαριθμήσω. Αναφορά σε κάθε ένα από αυτούς γίνεται στη συνέχεια. Κοινό τους σημείο είναι η κατηγορηματική άρνηση του Καθ’ ου η αίτηση σ’ αυτά που του αποδίδει ο Αιτητής. Η ένσταση συνοδεύεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 4, προς ενίσχυση της οποίας επισυνάπτονται έγγραφα ως τεκμήρια. Προτού ασχοληθώ με την ένσταση, κρίνω χρήσιμο να προβώ σε ορισμένες γενικές παρατηρήσεις επί των λόγων ένστασης και της ένορκης δήλωσης του Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Ειδικότερα υπάρχουν λόγοι ένστασης που απευθύνονται σε άλλες προγενέστερες διαδικασίες ή εν πάση περιπτώσει δεν αφορούν το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Ομοίως μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Καθ’ ου η αίτηση 4 γίνεται σχολιασμός διαφόρων ενόρκων δηλώσεων της Δρουσιώτου, εκ μέρους και για λογαριασμό του Αιτητή, που δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Συνεπώς το αν συνέτρεχαν ή όχι τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις για την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 20.02.25 το οποίο κατέστη απόλυτο στις 04.03.25 δεν είναι ζήτημα που χρήζει εξέτασης στην παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω ούτε αν η διαδικασία, στα πλαίσια της οποίας στις 20.02.25 εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα το οποίο κατέστη απόλυτο στις 04.03.25, διεξήχθη ή όχι στη βάση των νομικών αρχών που ισχύουν στο κυπριακό δίκαιο και των συνταγματικών δικαιωμάτων του Καθ’ ου η αίτηση 4, εξετάζεται εδώ. Ακόμη το αν ο Καθ’ ου η αίτηση 4 θεωρεί ότι οι διαδικασίες κατά τις οποίες εκδόθηκε το ενδιάμεσο διάταγμα ημερ. 20.02.25 το οποίο κατέστη απόλυτο στις 04.03.25 στερούνται νομιμοποίησης και εγκυρότητας, είναι θέμα που εξετάζεται σε ανώτερο δικαστικό επίπεδο. Επιπλέον το αν ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είναι ή όχι ικανοποιημένος από την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος το οποίο κατέστη απόλυτο στις 04.03.25, επίσης είναι ζήτημα που δεν εμπίπτει για εξέταση στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας.

 

Με κάθε σεβασμό, οι λόγοι ένστασης και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Καθ’ ου η αίτηση 4 έπρεπε να είχαν περιοριστεί στη φύση και στο αντικείμενο εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Έπεται ότι όλες οι αναφορές του Καθ’ ου η αίτηση 4 που παραπέμπουν σε σχολιασμό ενόρκων δηλώσεων άλλων διαδικασιών δεν λαμβάνονται υπόψη. Επομένως θα περιορίσω την προσοχή μου στις αναφορές του Καθ’ ου η αίτηση 4 που σχετίζονται με τις ένορκες δηλώσεις Δρουσιώτου που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση και σε αναφορές που άπτονται του πνεύματος και της φύσης ή θα μπορούσαν να σχετίζονται, κατ’ ανάλογο τρόπο, με το πνεύμα και τη φύση της παρούσας διαδικασίας.

 

Η νομική βάση της ένστασης εδράζεται, ανάμεσα σ’ άλλα, στα άρθρα 32 & 42 του Ν.14/60, τα άρθρα 4, 5, 6, 7 & 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα άρθρα 12.5 & 19 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις αρχές επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου.

 

Όπως ήδη λέχθηκε, η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 4, στην οποίαν προβάλλονται γεγονότα που σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4 έχουν διαδραματιστεί, θεωρώντας από τη γωνία αντίληψη του ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το επιλήψιμο από μέρους του. Παράλληλα επισυνάπτονται έγγραφα που κατά τη γνώμη του Καθ’ ου η αίτηση 4 τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ’ επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της παρούσας αίτησης. Τα επικαλούμενα γεγονότα και οι αναφορές σκιαγραφούν την εκδοχή του Καθ’ ου η αίτηση 4 στην παρούσα υπόθεση.

 

Το υπόβαθρο των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται ο Καθ’ ου η αίτηση 4, όπως εκτίθεται στην επισυναπτόμενη με την ένσταση ένορκη δήλωση, στο βαθμό και στην έκταση που σχετίζεται με το πνεύμα και τη φύση της παρούσας διαδικασίας, έχει συνοπτικά ως εξής:

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δηλώνει πως σέβεται το επίμαχο διάταγμα του Δικαστηρίου και ότι ουδέποτε το παραβίασε.  

-               Επίσης δηλώνει ότι δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια που αποσκοπεί στην παραβίαση του επίμαχου διατάγματος και ούτε έχει τέτοια πρόθεση.

-               Από τον Οκτώβριο 2021 ο ίδιος δεν έχει σχέση με τη συντήρηση και τη διαχείριση του ιστότοπου https://cyprus-daily.news ή με την έκδοση περιεχομένου σ’ αυτόν.

-               Επίσης ο Καθ’ ου η αίτηση 4 αναφέρει ότι δεν είναι ιδιοκτήτης ή υπάλληλος του πιο πάνω ιστότοπου. Ούτε διαθέτει δικαιώματα πρόσβασης διαχειριστή τα οποία μαζί με τους διοικητικούς κωδικούς, τον πίνακα ελέγχου και τους λογαριασμούς παρέδωσε από τον Οκτώβριο 2021. Συνεπώς δεν διαθέτει πλέον την τεχνική ή διοικητική ικανότητα να παρακολουθεί την κατάσταση του εν λόγω ιστότοπου. Παράλληλα από τότε έπαυσε να καθορίζει την εκδοτική πολιτική στο εν λόγω ιστότοπο.

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ακόμη αρνείται ότι είχε ή έχει σχέση με τη διαχείριση του domain, του server, της υποδομής ή των διοικητικών πόρων του ιστότοπου. Ως εκ τούτου, δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίον με τον οποίον οι μηχανές αναζήτησης ή αποθηκεύουν τα δεδομένα.

-               Οι δημοσιεύσεις που εμφανίζονται στον πιο πάνω ιστότοπο μετά τον Οκτώβριο 2021 αναρτήθηκαν από άλλη συντακτική ομάδα, χωρίς ο ίδιος να είναι μέλος σ’ αυτήν. Ούτε έχει νομική και τεχνική δυνατότητα να εκτελέσει οποιεσδήποτε απαιτήσεις για να μπορεί να απευθυνθεί στη συντακτική ομάδα της Cyprus Daily News.

-               Ο ίδιος δεν συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων, στην επιμέλεια, στη μετάφραση, στην τροποποίηση ή στην ανάρτηση υλικού σχετικά με τις αναφερόμενες δημοσιεύσεις. Ούτε και προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια προς αυτήν την κατεύθυνση.

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δηλώνει ότι δεν έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του εν λόγω ιστότοπου.

-               Ο δε ιστότοπος Cyprus Daily News δεν υπάρχει πλέον αφού έχει καταργηθεί και ουσιαστικά έχει καταστραφεί ένεκα των νομικών ενεργειών του Αιτητή. Παράλληλα τα δεδομένα του διακομιστή έχουν χαθεί χωρίς να είναι δυνατή η αποκατάσταση τους.

-               Ένεκα της κατάργησης του εν λόγω ιστότοπου, το επίμαχο άρθρο δεν είναι σήμερα διαθέσιμο.

-               Η πληρωμή του domain δεν καθιστά κάποιο ιδιοκτήτη ή συντάκτη τυ ιστότοπου. 

-               Ο λογαριασμός στο Facebook με το όνομα David Goldman ανήκε προηγουμένως στον Καθ’ ου η αίτηση 4, ο οποίος μεταβίβασε τη διαχείριση του προφίλ του μαζί με τον ιστότοπο στους νέους ιδιοκτήτες, χωρίς πλέον ο ίδιος να έχει σχέση.

-               Ο λογαριασμός στο Facebook με το όνομα Ron Ben Givr δημιουργήθηκε από άγνωστο πρόσωπο και δεν ανήκει στον Καθ’ ου η αίτηση 4.

-               Σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4 το επίμαχο διάταγμα του Δικαστηρίου αφορά αποκλειστικά τον ιστότοπο https://cyprus-daily.news και δεν μπορεί να επεκταθεί σε άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες οι οποίες λειτουργούν ανεξάρτητα και τυγχάνουν διαχείρισης από διαφορετικά πρόσωπα.

-               Σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4 το άρθρο με τίτλο «A journalist is on trial in Cyprus for an article he did not write» που δημοσιεύτηκε στις 05.05.25 στην ιστοσελίδα της Cyprus Daily News είναι δημοσιογραφικό υλικό που δεν συνέταξε ο ίδιος αλλά αναρτήθηκε από ανεξάρτητο συγγραφέα, το όνομα του οποίου αναφέρεται στο κείμενο της δημοσίευσης. Συγκεκριμένα κατονομάζει ως συγγραφέα του άρθρου αυτού κάποιο δημοσιογράφο με το όνομα Ιωσήφ Μπροστάιν. 

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δηλώνει ότι ουδεμία σύνδεση έχει με τη διαχείριση του ιστότοπου https://cynews.cc και ούτε με οποιεσδήποτε τεχνικές ενέργειες ή πράξεις σύνταξης που σχετίζονται με τον τομέα Cyprus Daily News.

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δηλώνει ότι δεν γνωρίζει για τη δημιουργία ή συντήρηση του ιστότοπου https://cynews.cc και ότι δεν έχει σχέση με τη φιλοξενία, τους ιδιοκτήτες, την εκδοτική πολιτική ή τις δημοσιεύσεις του. Περαιτέρω δηλώνει ότι ο ίδιος δεν συμμετέχει στην καταχώριση του domain, στη διαχείριση του διακομιστή και στη δημοσίευση οποιουδήποτε υλικού σ’ αυτόν τον ιστότοπο.

-               Σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4, μετά την αποχώρηση του από τον ιστότοπο Cyprus Daily News αρκετές φορές πραγματοποιήθηκαν αυτόματες χρεώσεις από την κάρτα του επειδή οι νέοι ιδιοκτήτες δεν καταχώρησαν αλλαγή του τρόπου πληρωμής του domain. Είναι η θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι αυτές οι χρεώσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν απόδειξη ιδιοκτησίας του εν λόγω ιστότοπου ή συμμετοχής του ιδίου στη διαχείριση του. Σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4, πρόκειται για ένα λάθος της διοίκησης που είναι συνηθισμένο κατά τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων του domain.

-               Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επίσης αναφέρει ότι μερικές φορές ο ίδιος, κατόπιν αιτήματος των νέων διαχειριστών, παρείχε τεχνική υποστήριξη εις ένδειξη φιλίας.

 

Ακροαματική Διαδικασία

Όπως λέχθηκε προηγουμένως, η εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των επισυνημμένων εγγράφων αλλά και ένορκης προφορικής μαρτυρίας. Ένορκη μαρτυρία δόθηκε από τους ομνύοντες Δρουσιώτου και Καθ’ ου η αίτηση 4, αμφότεροι οποίοι, πέραν της κυρίως εξέτασης τους, πρόσφεραν τον εαυτό τους για αντεξέταση. Ακολούθησαν γραπτές αγορεύσεις από αμφότερα μέρη. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα τεκμήρια μαζί με την προφορική ένορκη μαρτυρία που δόθηκε από την Δρουσιώτου και τον Καθ’ ου η αίτηση 4, αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο.

 

Ένορκη προφορική μαρτυρία Δρουσιώτου

Στην κυρίως εξέταση της η εν λόγω μάρτυρας απλά υιοθέτησε το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων της που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση. Παράλληλα προχώρησε στην κατάθεση του διατάγματος ημερ. 20.02.25 που αφορά τον Καθ’ ου η αίτηση 4 και της απόφασης του Δικαστηρίου να το καταστήσει απόλυτο στις 04.03.25, τα οποία παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2. Η μάρτυρας δεν έτυχε αντεξέτασης παρόλο ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είχε την ευκαιρία να το πράξει.

 

Ένορκη προφορική μαρτυρία Καθ’ ου η αίτηση 4

Στην κυρίως εξέταση του ο Καθ’ ου η αίτηση 4 αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι παραβίασε το επίμαχο διάταγμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά που ο Αιτητής τον κατηγορεί είναι αβάσιμα. Ο ίδιος, όπως είπε, δεν είχε τη δυνατότητα να παραβιάσει το εν λόγω διάταγμα. Επίσης ανάφερε ότι δεν ήταν σε θέση να πει εάν και πότε του επιδόθηκε το διάταγμα που τον κατηγορούν για παρακοή του. Αναφερόμενος στο ζήτημα αυτό είπε ότι του είχαν επιδοθεί πολλά έγγραφα αλλά αντιλήφθηκε για την επίμαχη απόφαση του Δικαστηρίου 2-3 ημέρες μετά τις 15.04.26-16.04.26. Όταν το κατάλαβε δεν ήταν σε θέση να διαγράψει το επίμαχο άρθρο και ούτε μπορούσε να αναγκάσει κάποιο να το διαγράψει επειδή δεν ήταν αυτός που το είχε δημοσιεύσει. Σύμφωνα με τον Καθ’ ου η αίτηση 4, η εμπλοκή του ονόματος του στην υπό κρίση αίτηση είναι απλά προσπάθεια του Αιτητή να πιέσει, μέσω του ιδίου, άλλα άτομα για να προβούν σε διαγραφή του εν λόγω άρθρου. Προς υποστήριξη της εκδοχής του ο Καθ’ ου η αίτηση επικαλέστηκε την ένορκη δήλωση ημερ. 13.10.25 του Velychkovsky παραπέμποντας συγκεκριμένα στις §25 και §33 του εν λόγω εγγράφου, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 13 της ΣΕΔ Δρουσιώτου. Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 σημείωσε ότι μέσα από τις προαναφερόμενες παραγράφους στο έγγραφο που επικαλέστηκε καταγράφεται ότι το «site» ανήκει σε φίλους του και προφανώς όχι στον ίδιο.

 

Αντεξεταζόμενος ο Καθ’ ου η αίτηση 4 αρνήθηκε ότι προέβηκε στην επίμαχη δημοσίευση. Ακολούθως επέμεινε ότι δεν παραβίασε το επίμαχο διάταγμα και ότι ακόμη και αν ήθελε δεν μπορούσε να το κάνει απορρίπτοντας την περί του αντιθέτου θέση του Αιτητή ότι ήταν σε θέση να διαγράψει το επίμαχο δημοσίευμα και να συμμορφωθεί έτσι με το εν λόγω διάταγμα του Δικαστηρίου. Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επανέλαβε ότι δεν ελέγχει το συγκεκριμένο «site» καθώς και τα άτομα που έκαναν τη δημοσίευση του επίμαχου άρθρου. Παρόλα αυτά είπε ότι δύο φορές τους ζήτησε από τους ιδιοκτήτες του ιστότοπου να διαγράψουν το συγκεκριμένο άρθρο αλλά αυτοί αρνήθηκαν. Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δεν αρνήθηκε ότι μπορεί να έχει παραλάβει το επίμαχο διάταγμα, το οποίο αφού μελέτησε αντιλήφθηκε ότι είναι απαγορευτικής φύσεως.

 

Τελικές Αγορεύσεις

Αμφότερες πλευρές στις γραπτές αγορεύσεις τους προσπάθησαν να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Το περιεχόμενο τους δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων.

 

Αντικείμενο εκδίκασης

Υπό το φως των πιο πάνω, γίνεται αντιληπτό ότι αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία είναι κατά πόσο ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ευθύνεται ή όχι για ανυπακοή του επίμαχου διατάγματος του Ε.Δ. Λεμεσού που εκδόθηκε στις 20.02.25 και κατέστη απόλυτο στις 04.03.25.

 

Αξιολόγηση ένορκης προφορικής μαρτυρίας

Στα πλαίσια αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης τους μάρτυρες που κατέθεσαν την μαρτυρία τους ενόρκως. Παρατήρησα τον τρόπο που απαντούσαν τις ερωτήσεις που τους υπεβλήθηκαν, την πηγή της γνώσης τους, το καλό ή κακό μνημονικό τους, την παρουσία ή απουσία είτε ουσιαστικών αντιφάσεων είτε υπερβολών στην μαρτυρία τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (Χρίστου ν.  Ηροδότου κ.ά. (2008) 1(Α) Α.Α.Δ. 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου (2009) 1(Α) Α.Α.Δ. 339 και Κυριάκου ν. Γ. Νικόλας (Μακρή) Λτδ (2009) 1(Β) Α.Α.Δ. 869). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων έγινε με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό. Τα όσα αναφέρθηκαν συναρτώνται, αντιπαραβάλλονται και συγκρίνονται με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου αλλά και με τις καταγεγραμμένες θέσεις των μερών προκειμένου να διερευνηθεί η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α. (2002) 1 Α.Α.Δ. 165). Το δε μαρτυρικό υλικό δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά αξιολογήθηκε ως ενιαίο σύνολο και με λογική προσέγγιση επί της ουσίας του.

 

Η ένορκη προφορική μαρτυρία της Δρουσιώτου δεν αναφέρει οτιδήποτε σχετικό που να χρήζει εξέτασης. Απλά υιοθετεί το περιεχόμενο των δύο ένορκων δηλώσεων της, η αξιοπιστία των οποίων θα κριθεί στη συνέχεια, εφόσον τούτο τελικά χρειαστεί στα πλαίσια εξέτασης των κριτηρίων και προϋποθέσεων που διέπουν την ουσία της παρούσας αίτησης, υπό το φως του υπόλοιπου μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια 1 και 2 που έχουν κατατεθεί ως μέρος της μαρτυρίας της, αρκεί να σημειώσω ότι αφορούν το επίμαχο ενδιάμεσο διάταγμα ημερ. 20.02.25 και την απόφαση του Δικαστηρίου να το καταστήσει απόλυτο στις 04.03.25, γεγονότα τα οποία στην ουσία δεν αμφισβητούνται από τον Καθ’ ου η αίτηση 4. Εν πάση όμως περιπτώσει, είναι δικαστικά έγγραφα που βρίσκονται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης στον οποίον ανάτρεξα εφόσον υπήρχε τέτοια δυνατότητα (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (1999) 1Γ Α.Α.Δ. 1938, Εύζωνος v. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 2146).

 

Η δε ένορκη προφορική του Καθ’ ου η αίτηση 4 δεν είναι τίποτα περισσότερο από απλή λεκτική επανάληψη των θέσεων του σε συνοπτικούς τίτλους, οι οποίες περιέχονται και αναλύονται στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση. Να σημειωθεί ότι η αξιοπιστία της ένορκης δήλωσης του Καθ’ ου η αίτηση 4 θα κριθεί στη συνέχεια, εφόσον τούτο τελικά χρειαστεί στα πλαίσια εξέτασης των κριτηρίων και προϋποθέσεων που διέπουν την ουσία της παρούσας αίτησης, σε συνάρτηση με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που έχει παρουσιαστεί. Επομένως ούτε η ένορκη προφορική μαρτυρία του Καθ’ ου η αίτηση 4, όπως είναι, προσθέτει οτιδήποτε.

 

 

Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων

Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, την εξέταση των εκδοχών των διαδίκων και την άσκηση κρίσης επί των επιδίκων θεμάτων, να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και αφορούν το αντικείμενο εκδίκασης στην παρούσα διαδικασία, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν. Αυτά είναι:

(1)        Ο Αιτητής κατάγεται από τη Ρωσική Ομοσπονδία, έχει αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα και διαμένει στη Λευκωσία.

(2)        Ο Αιτητής ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα σε στρατηγικό τομέα της οικονομίας συμμετέχοντας σε διάφορες εταιρείες και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

(3)        Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτοχος κυπριακής πολιτικής ταυτότητας και μόνιμος κάτοικος στην επαρχία Πάφου.

(4)        Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ασχολείται με την ερευνητική δημοσιογραφία και είναι δημιουργός του ιστότοπου http://cyprus-daily.news (Cyprus Daily News).

(5)        Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αίτηση χρόνο στον ιστότοπο Cyprus Daily News υπήρχε ηλεκτρονική ανάρτηση δημοσιευμάτων και άρθρων στο διαδίκτυο, τα οποία ήταν προσβάσιμα στο κοινό μέσω διαφόρων πλατφόρμων κοινωνικής δικτύωσης.

(6)        Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είναι ο δημιουργός του ιστότοπου Cyprus Daily News, τον οποίον δημιούργησε το έτος 2019.

(7)        Με τη δημιουργία του πιο πάνω ιστότοπου ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ήταν διαχειριστής και διευθυντής του.

(8)        Η Cyprus Daily News είναι μία κοινωνικοπολιτική ηλεκτρονική έκδοση, η οποία δημοσιεύει τακτικά υλικό ειδησεογραφικού και αναλυτικού χαρακτήρα, κυρίως στη ρωσική γλώσσα με περιλαμβάνει κοινό κυρίως από τη ρωσόφωνη κοινότητα της Κύπρου, των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Η.Π.Α., του Καναδά και της Ουκρανίας.

(9)        Το όνομα του χώρου του ιστότοπου Cyprus Daily News καταχωρήθηκε μέσω του διεθνούς παρόχου Καθ’ ης η αίτηση 5 με τη φιλοξενία και την προστασία του να πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση υπηρεσιών και υποδομή της Καθ’ ης η αίτησης 6.

(10)      Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είχε τη δυνατότητα να δημοσιεύει περιοδικά δικά του άρθρα ή να παρέχει προς δημοσίευση υλικό συναδέλφων του αποκλειστικά ως εξωτερικός συντάκτης του εν λόγω ιστοτόπου.   

(11)      Στις 12.02.25 δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο Cyprus Daily News ένα άρθρο με τον τίτλο ‘Gubarev delivery: Putin’s IT specialists seize Cyprus’, το οποίο είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news.

(12)      Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 12.02.25 στη ρωσική γλώσσα, μεταφράστηκε και δημοσιεύτηκε στα αγγλικά στις 13.02.25 στον ιστότοπο Cyprus Daily News και είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα https://cyprus-daily.news.

(13)      Για το πιο πάνω άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο Cyprus Daily News, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 14.02.25 του Αιτητή, το Ε.Δ. Λεμεσού στις 20.02.25 εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα.

(14)      Το ενδιάμεσο διάταγμα κατέστη απόλυτο από το Ε.Δ. Λεμεσού στις 04.03.25.

 

Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. 

 

Νομική Πτυχή

Η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιλαμβάνεται περίπτωσης τιμωρίας φυσικών και νομικών προσώπων για παρακοή δικαστικού διατάγματος αντλείται και συνάμα προσδιορίζεται μέσα από το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο στο οποίο καθορίζονται τα μέσα για την εξασφάλιση συμμόρφωσης προς τα διατάγματα, τα οποία είναι η επιβολή οικονομικών κυρώσεων υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας ή με την έκδοση διατάγματος για τη μεσεγγύηση πραγμάτων (κατάσχεση περιουσίας) ή ακόμη στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση. Πρόσθετα παρέχεται δικαιοδοσία για την επιδίκαση αποζημιώσεων (Krashias Shoe Factory Ltd also trading as "K" Shoes v. Adidas (1989) 1E Α.Α.Δ. 750).

 

Η παρακοή δικαστικού διατάγματος συνιστά μορφή περιφρόνησης Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την υπόθεση Krashias (πιο πάνω), η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δυο σκοπούς:

(α) τον πειθαναγκασμό σε υπακοή και/ή

(β) την τιμωρία του παραβάτη.

Σχετική είναι και η αγγλική υπόθεση Enfield NVC v. Mahoney [1983] 2 All E.R. 901 (CA)).

 

Το άρθρο 162 του Συντάγματος παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάζει τη φυλάκιση προσώπου που δεν υπακούει σε συμμόρφωση με δικαστικό διάταγμα ή δικαστική απόφαση μέχρι το πρόσωπο αυτό υπακούσει και συμμορφωθεί. Εν πάση όμως περιπτώσει, η φυλάκισης του δεν μπορεί να υπερβεί τους 12 μήνες.

 

Η διαδικασία παρακοής διατάγματος σε αστική υπόθεση έχει ποινικό χαρακτήρα αφού επιδιώκεται η καταδίκη και τιμωρία του παραβάτη (Halin v. Timur κ.α. (2005) 1Α A.A.Δ. 424). Παρά τον αστικό χαρακτήρα της διαδικασίας για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του Δικαστηρίου προσλαμβάνει το χαρακτήρα κατηγορίας, η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος (Πέτσα ν. Πιερίδη (2011) 1Γ Α.Α.Δ. 1716). Πρόκειται για 'οιωνοί', όπως χαρακτηρίστηκε, ποινική διαδικασία, γι’ αυτό και το μέτρο απόδειξης της είναι εκείνο που εφαρμόζεται στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Ιωάννου ν. Μανώλη, άλλως Έλλης Ρόπαλη μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Δέσποινας Σάκκα κ.α. (1998) 1Γ Α.Α.Δ. 1423, Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά (1993) 1 Α.Α.Δ. 309 και Knight v. Clifton [1971] 2 All E.R. 378).

 

Σχετική με τη φύση της διαδικασίας που ακολουθείται στην περίπτωση αίτησης για παρακοή δικαστικού διατάγματος είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Denning M.R., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση In Bramblevale, Re [1970] Ch. 128:

            «A contempt of court is an offence of a criminal character. A man may be sent to prison for it. It must be satisfactorily proved. To use the time-honoured phrase, it must be proved beyond reasonable doubt. It is not proved by showing that, when the man was asked about it, he told lies.  There must be some further evidence to incriminate him. Once some evidence is given, then his lies can be thrown into the scale against him.  But there must be some other evidence …»

 

Επίσης, στη σελίδα 92 του κυπριακού νομικού συγγράμματος 'Sentencing in Cyprus', έκδοση 1978 του κυρίου Γεώργιου Πική, Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως ήταν τότε, αναφέρονται τα εξής:

            «Lastly it must be mentioned that contempt proceedings are proceedings of a criminal nature; with the exception of cases of contempt in the face of the court, the procedure applicable to criminal cases must be followed and applied.»

 

Περαιτέρω στην υπόθεση Krashias (πιο πάνω) υποδείχτηκε ότι οι παραβιάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζονται με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στο κατηγορητήριο στις ποινικές υποθέσεις.

 

Χρήσιμη αναφορά παρέχεται επίσης στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Αρ. 1) (2011) 1(Α) A.A.Δ. 356, στην οποία επαναλαμβάνεται ότι:

«Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει της ποινικής διαδικασίας όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι επιφέρει ανάλογες σοβαρές είτε οικονομικές κυρώσεις υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας, είτε ακόμη και στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση, αλλά και διότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. (In re Bramblevale Ltd (1970) Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2) (1988) 1 All E.R. 975)…»

 

Ίδιο σκεπτικό εφαρμόστηκε στην πρόσφατη απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση I.G. κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2024 I-Justice ημερ. 26.03.25 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε ότι:

«Οι αιτήσεις παρακοής στηρίζονται στο άρθρο 42 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 έως (Αρ. 2) του 2024. Η διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιες αιτήσεις είναι ταυτόσημη με τη διαδικασία σε ποινική δίκη (βλ. Κώστα v. Κώστα (2003) 1(A) Α.Α.Δ. 269).» 

 

Επομένως το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο προς επίτευξη του σκοπού. Όπως λέχθηκε στην Θεοφάνους v. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α. (2009) 2 Α.Α.Δ. 634, «Η λειτουργία του Άρθρου 42 τείνει καθαρά προς αποκατάσταση και γίνεται επ’ ωφελεία του παραπονούμενου.» Σε αντίθεση με την ποινική δικαιοδοσία της οποίας σκοπός είναι η τιμωρία του παραβάτη για το αδίκημα που διέπραξε, η αστική δικαιοδοσία, η οποία είναι χωριστή, έχει βασικό σκοπό, ως ήδη λέχθηκε, τον εξαναγκασμό του παραβάτη σε υπακοή του διατάγματος μέσω της επιβολής κυρώσεων. Μπορεί η διαδικασία να εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αλλά η στοιχειοθέτηση και η απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό υπαγορεύεται από τις συνέπειες που επιφέρει η καταδίκη προσώπου εις βάρος του οποίου, στα πλαίσια αστικής δικαιοδοσίας, έχει προωθηθεί αίτηση παρακοής δικαστικού διατάγματος, οι οποίες ταυτίζονται με τις επιπτώσεις ποινικού δικαστηρίου (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (2003) 1 Α.Α.Δ. 1085).

 

Το δικονομικό καθεστώς εκδίκασης της παρούσας αίτησης εμπίπτει στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ από την 01.09.23. Εφόσον πρόκειται για περίπτωση που αφορά ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στις 20.02.25 κατόπιν αίτησης που καταχωρίστηκε, προτού εγερθεί έντυπο απαίτησης, στις 14.02.25, τότε έπεται ότι ισχύει το πιο πάνω νέο δικονομικό καθεστώς. Σχετικό είναι το Μέρος 50 που παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την περίπτωση αυτή. Το εν λόγω μέρος πραγματεύεται τη διαδικασία για την παρακοή δικαστικού διατάγματος. Επειδή τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που επενεργούν στην κρίση του Δικαστηρίου για την εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης, όπως αυτά διατυπώνονται στο Μέρος 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, είναι βασικά τα ίδια μ’ αυτά που περιέχονται στη Διαταγή 42Α των παλαιών θεσμών πολιτικής δικονομίας που ίσχυαν μέχρι τις 31.08.23, δηλαδή με άλλα λόγια επειδή το Μέρος 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 αντιστοιχεί στη Δ.42Α των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η υφιστάμενη νομολογία επί του κεφαλαίου αυτού είναι καθοδηγητική (κυπριακό νομικό σύγγραμμα ‘Κυπριακή Πολιτική Δικονομία’, 2^η έκδοση, Κεφ. 25, σελ. 733-734).

 

Συνεπώς οι πρόνοιες του Μέρους 50 συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το δικαιοδοτικό άρθρο 42 του Ν.14/60 Στην υπόθεση Krashias (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η φύση της διαδικασίας και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν, επιβάλλουν τη σχολαστική τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Επίσης στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Τάκη Μακρίδη (1991) 1 Α.Α.Δ. 401 σημειώθηκαν τα εξής:

            «Σε περιπτώσεις όπως εδώ, που αφορούν την ελευθερία του πολίτη, οι δικονομικές διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία πρέπει να τηρούνται αυστηρά και κατά γράμμα επί ποινή ακυρότητας της δικαστικής πράξης που ακολούθησε.»

 

Προσεχτική μελέτη των Κ.50.1 και 50.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 42 του Ν.14/60 αλλά και, κατ’ αναλογία, της σχετικής με το θέμα νομολογίας (Μαυρονικόλα v. Ξάνθου, Έφεση Αρ. 9/2009 ημερομηνίας 24.02.11, Ονουφρίου v. Bye (2007) 1(A) A.A.Δ. 371 και Halin v. Timur κ.α. (πιο πάνω)), οδηγεί στις πιο κάτω προϋποθέσεις που απαιτείται να συντρέχουν για τη νομική θεμελίωση της παρακοής με το βάρος απόδειξης τους σε επίπεδο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας να βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή:

1.         Να εκδοθεί δικαστικό διάταγμα εναντίον προσώπου (Καθ' ου η αίτηση 4) στο οποίο είτε να του δίδονται οδηγίες για να τελέσει κάτι είτε να του απαγορεύεται να κάνει κάτι (Κ.50.1(1)).

2.         Το διάταγμα του Δικαστηρίου να είναι οπισθογραφημένο με τον τρόπο και λεκτικό που ρητά σημειώνεται αυτούσια στον Κ.50.1(1).

3.         Η σύνταξη του διατάγματος του Δικαστηρίου να είναι σαφής και      καθαρή.

4.         Η επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου να γίνει στον Καθ’ ου η αίτηση προσωπικά, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά (Κ.50.1(1) & Κ.50.1(2)).

5.         Εν γνώσει και ηθελημένη ανυπακοή του Καθ’ ου η αίτηση στο διάταγμα του Δικαστηρίου είτε παροτρύνοντας είτε συνεργώντας στη μη υπακοή του διατάγματος.

6.         Ο τύπος της αίτησης παρακοής να είναι δια κλήσεως και να υποστηρίζεται            από ένορκο δήλωση (Κ.50.2(1)(β)).

7.         Η αίτηση παρακοής να έχει επιδοθεί στον Καθ’ ου η αίτηση προσωπικά εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά (Κ.50.2(1)(β)).

 

Στην Krashias (πιο πάνω) τονίστηκε ότι η Διάταξη 42Α, εν προκειμένω κατ’ αναλογία το Μέρος 50 με βάση τους εν ισχύ δικονομικούς θεσμούς της παρούσας περίπτωσης, καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου σε περίπτωση παρακοής διατάγματος. Επιπλέον, στην υπόθεση Photiou v. Hadjiforados (1988) 1 CLR 384 λέχθηκαν τα εξής:

            «The wording of rule 2 of Order 42A is clear and unambiguous.

              …..............................................................................................

            The controlling word in rule 2 is “shall”.  It is a mandatory provision and not directory.  Only strict compliance thereto opens the way for the exercise by the Court of its power under section 42 of the Courts of Justice Law.  There is no room for any other interpretation (see Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd (1977) 1 CLR 287, Georgoulla Hjicosta v. Eteria Thomaides Bros (Cyprus) Ltd  (1979) 1 CLR 476).

            ....................................................................................................

            Personal service of duly endorsed copy of an order, either mandatory or prohibitory, is a condition precedent to its enforcement under section 42 of the Courts of Justice Law.»

 

Στη δε υπόθεση Antonis Mouzouris and another v. Xylophagou Plantations Ltd (1977) 1 CLR 287 αποφασίστηκε ότι η παράλειψη επίδοσης του διατάγματος στον καταφρονούντα καθιστά ολόκληρη τη διαδικασία άκυρη και το Δικαστήριο υποχρεούται να την απορρίψει.

 

Παράλληλα, στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου (πιο πάνω) με αναφορά στη Mouzouris (πιο πάνω) αποφασίστηκε ότι για να διαπιστωθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ’ ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ’ εαυτού δεν αρκεί, αλλά θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος (Sazen Fast Food Ltd v. Χατζηνικόλα Λειβαδιώτη & Σία Λτδ κ.α. (2006) 1Α Α.Α.Δ. 472). Συνεπώς, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Yuko Finance BV κ.α. v. Halebay Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 180/2009 ημερομηνίας 08.03.13 στην οποία μνημονεύεται η υπόθεση Μιχαηλίδης v. Poliakova (πιο πάνω) με αναφορά στη Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού (1998) 1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση ('actus reus') αλλά και η υποκειμενική υπόσταση ('mens rea') του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Ν.14/60. Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του Καθ' ου η αίτηση, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του (Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2) (1897) Sol Jo 225, Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1961 σελίδα 1073 - "Casual or accidental and unintentional disobedience to an order is not sufficient to warrant committal").

 

Περαιτέρω είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι τα διατάγματα πρέπει να είναι σαφή και καθαρά. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είναι συνταγμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που ο Καθ' ου η αίτηση θα πρέπει να γνωρίζει για να είναι η δυνατή η συμμόρφωση του με το διάταγμα. Όπως λέχθηκε στην Μιχαηλίδης (πιο πάνω), για να είναι δυνατή η τιμωρία του Καθ' ου η αίτηση τα διατάγματα πρέπει να εξειδικεύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποια ιδιότητα.

 

Μη συμπερίληψη του Μέρους 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023

στη νομική βάση της αίτησης και της ένστασης

Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση δεν περιλαμβάνουν στη νομική βάση τους το Μέρος 50 που όπως ήδη λέχθηκε αποτελεί το δικονομικό πλαίσιο διαδικασίας σε αίτηση παρακοής δικαστικού διατάγματος, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση. Η παράλειψη αναφοράς τους έρχεται συγκρούεται με τις πρόνοιες του Κ.23.4(1)(β) που απαιτεί καταγραφή των σχετικών δικονομικών θεσμών επί των οποίων προωθείται η υπό κρίση αίτηση καθώς επίσης με τις διατάξεις του Κ.23.7(1)(γ) ο οποίος απαιτεί αντίστοιχη καταγραφή των κανονισμών επί των οποίων εδράζεται η ένσταση.

 

Παρόλο που κάποιος μπορεί να πει ότι δεν υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Κ.23, εντούτοις επειδή στη νομική βάση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης αναφέρεται το άρθρο 42 του Ν.14/60 που συνιστά το δικαιοδοτικό υπόβαθρο για περιπτώσεις, όπως την παρούσα, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει οποιαδήποτε συνέπεια ή κύρωση εναντίον είτε του Αιτητή είτε του Καθ’ ου η αίτηση 4. Η παράλειψη αυτή δεν κρίνεται σοβαρή και δεν προκαλεί επιπτώσεις ή ζημιές ή απώλειες του ενός διαδίκου προς τον αντίδικο του. Παράλληλα θεωρώ ότι ουδείς από τους εμπλεκόμενους διαδίκους αιτήθηκε διόρθωση της παρατυπίας επειδή δεν την αντιλήφθηκε.

 

Κάτω από αυτά τα δεδομένα, η μη πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες του πιο πάνω Κανονισμού δεν ακυρώνει είτε την αίτηση είτε την ένσταση αλλά ούτε επίσης ακυρώνει τη διαδικασία γενικότερα (Κ.3.8(1)(α)). Συνεπώς, με βάση τις εξουσίες που μου παρέχουν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας 2023 και λαμβάνοντας υπόψη μου τον πρωταρχικό σκοπό της διαδικασίας, εκδίδω αυτεπάγγελτα διάταγμα διόρθωσης της εν λόγω κοινής παρατυπίας από μέρους του Αιτητή και του Καθ’ ου η αίτηση 4 (Κ.3.1(2)(μ)).

 

Εξέταση εκδοχών – Αξιολόγηση γραπτού μαρτυρικού υλικού

Κρίση επιδίκων θεμάτων - Ευρήματα – Συμπεράσματα

Καθοδηγούμενος από το προαναφερόμενο νομικό πλαίσιο και με βάση τα ευρήματα που προέκυψαν μέσα από τα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων, στρέφομαι ευθύς να εξετάσω τις εκδοχές των μερών αξιολογώντας το γραπτό μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου (σε συνάρτηση με την ένορκη προφορική μαρτυρία που ήδη έχει αξιολογηθεί προηγουμένως) και αφού καταλήξω σε ευρήματα (πέραν από αυτών που ήδη έχω καταγράψει ως αποτέλεσμα των γεγονότων τα οποία συνιστούν κοινό έδαφος των διαδίκων) να ασκήσω την κρίση μου επί των επιδίκων θεμάτων εξάγοντας σχετικά συμπεράσματα. Ειδικότερα θα εξετάσω πρώτα αν ευσταθούν όλες οι νομικές θέσεις των διαδίκων, έπειτα κατά πόσο πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έγκριση της υπό κρίσης αίτησης καθώς επίσης κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης σύμφωνα με τις θέσεις και επιχειρήματα αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω ακόμη θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή.

 

Θέση Καθ’ ου η αίτηση 4 περί κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας

Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικαλείται κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (μέρος του 1^ου λόγου ένστασης). Ένεκα της φύσης του λόγου που προβάλλεται, η συγκεκριμένη θέση εξετάζεται κατά προτεραιότητα.

 

Εξ’ όσον γίνεται αντιληπτό, η προβαλλόμενη κατάχρηση συνδέεται με τον ισχυρισμό ότι η παρούσα διαδικασία προωθείται από τον Αιτητή ως μοχλός πίεσης εις βάρος του Καθ’ ου η αίτηση 4 με στόχο να επιτευχθεί λογοκρισία και εκφοβισμός και όχι η προστασία φήμης του Αιτητή. Επίσης η προβαλλόμενη κατάχρηση συνδέεται με κατ’ ισχυρισμό εσκεμμένη παράλειψη του Αιτητή να αποκαλύψει δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 4 για αποχώρηση του από την Cyprus Daily News από τον Οκτώβριο 2021. Περαιτέρω η εν λόγω θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 συνδέεται με την προσπάθεια που αποδίδεται στον Αιτητή να ερμηνεύσει τη βασική λειτουργία του domain ως «απόδειξη απόκρυψης» προκειμένου να δημιουργήσει την ψευδής εντύπωση ότι ο ίδιος (Καθ’ ου η αίτηση 4) συμμετέχει στη διαχείριση του εν λόγω ιστότοπου, από τον οποίον, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Καθ’ ου η αίτηση, αποχώρησε από τον Οκτώβριο 2021.

 

Η πιο πάνω θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 δεν με βρίσκει σύμφωνο στο σύνολο της.

Ο Αιτητής ασκεί δικαίωμα που του παρέχεται από το Μέρος 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023. Το δεδομένο είναι η έκδοση του επίμαχου διατάγματος και κατά πόσο οι εμπλεκόμενοι έχουν συμμορφωθεί μ’ αυτό. Το αν το δημοσίευμα είναι ή όχι δυσφημιστικό θα κριθεί μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Η παρούσα διαδικασία έχει διαφορετικό σκοπό και διαφορετικό και συνάμα ανεξάρτητο αντικείμενο εκδίκασης.

 

Παράλληλα, μέσα από την εκδοχή του Αιτητή, όπως αυτή καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις Δρουσιώτου που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση, ο Αιτητής αποδίδει στον Καθ’ ου η αίτηση 4 συμμετοχή σε άρθρα που δημοσιεύονται στον εν λόγω ιστότοπο, περιλαμβανομένου του επίμαχου για το οποίο εκδόθηκε το διάταγμα. Ο Αιτητής ασπάζεται τη θέση ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα της Cyprus Daily News ως ένας από τους συντάκτες. Είναι η θέση του Αιτητή ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ενώ μπορούσε δεν προέβηκε σε διαγραφή του εν λόγω δημοσιεύματος, το οποίο, ως ισχυρίζεται παραμένει αναρτημένο στο διαδίκτυο. Επίσης θεωρεί ότι παρά την έκδοση του διατάγματος, ο Καθ’ ου η αίτηση 4 συνέχισε να αναρτά και να δημοσιεύει στη σελίδα της Cyprus Daily News στο Facebook δυσφημιστικές αναφορές και άρθρα εναντίον του Αιτητή με αποτέλεσμα στις 16.07.25 να εκδοθεί διάταγμα που αφορά σελίδες/προφίλ που σχετίζονται με την Cyprus Daily News και τον Καθ’ ου η αίτηση 4. Επομένως ο Αιτητής απορρίπτει τη θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι έπαυσε να έχει σχέση με τη λειτουργία του εν λόγω ιστότοπου και ισχυρίζεται ότι εμπλέκεται στην δραστηριότητα του θεωρώντας τον υπεύθυνο για την ανάρτηση του επίμαχου δημοσιεύματος αλλά και άλλων που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο στη συνέχεια.

 

Εκείνο που έκδηλα αντιλαμβάνομαι είναι ότι υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις στο ζήτημα αυτό. Το ποια θέση ευσταθεί θα εξεταστεί στη συνέχεια. Το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν υιοθετεί την άποψη του Καθ’ ου η αίτηση 4 στο συγκεκριμένο θέμα δεν καθιστά τη δικαστική διαδικασία καταχρηστική. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, δεν διαπιστώνω στοιχείο κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η συγκεκριμένη θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 στερείται ερείσματος με αποτέλεσμα να υπόκειται σε απόρριψη.

Λόγοι Ένστασης αρ. 2, 6, 8, 11, 13 & 14

Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 προβάλλει τους πιο πάνω λόγους προκειμένου να υποστηρίξει τη θέση του ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Με τη θέση αυτή ο Αιτητής προφανώς διαφωνεί.

 

Με κάθε σεβασμό στον Καθ’ ου η αίτηση 4, όλοι οι προαναφερόμενοι λόγοι παραπέμπουν σε νομικές αρχές και κριτήρια που ισχύουν στις περιπτώσεις όπου επιδιώκεται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Εδώ όμως ο Αιτητής δεν επιδιώκει την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Το αντικείμενο εκδίκασης στην παρούσα διαδικασία είναι, όπως ήδη λέχθηκε, κατά πόσο ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ευθύνεται ή όχι για ανυπακοή του επίμαχου διατάγματος του Ε.Δ. Λεμεσού που εκδόθηκε στις 20.02.25 και κατέστη απόλυτο στις 04.03.25. Οι αρχές και οι προϋποθέσεις που απαιτούνται είναι διαφορετικές από αυτές που προβάλλονται στους συγκεκριμένους λόγους ένστασης. Έχω αναφερθεί προηγουμένως με λεπτομέρεια στις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης με παραπομπή μάλιστα σε νομολογία και σε δικονομικούς θεσμούς. Έχω επίσης αναφερθεί προηγουμένως με σαφήνεια στη φύση και τον σκοπό της διαδικασίας καθώς και στις νομικές αρχές που την διέπουν πάλι με παραπομπή σε νομολογία. Επικαλούμαι τις προηγούμενες μου αναφορές χωρίς να χρειάζεται να τις επαναλάβω.

 

Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης στερούνται ερείσματος και ως εκ τούτου απορρίπτονται.

 

Ζήτημα απόκρυψης ουσιώδη γεγονότων και επίκληση αναφοράς

ψευδών γεγονότων με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου

Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 εγείρει τα πιο πάνω θέματα μέσω των λόγων ένστασης αρ. 4, 5 & 7. Εξ’ όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό αποδίδεται στον Αιτητή εσκεμμένη παράλειψη να αποκαλύψει τη δήλωση του Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι είχε αποχωρήσει από τον ιστότοπο Cyprus Daily News τον Οκτώβριο 2021. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 εξακολουθεί να παρουσιάζει τον εαυτό του συντάκτη ή υπεύθυνο για το περιεχόμενο του επίμαχου δημοσιεύματος είναι ανακριβής και παραπλανητικός. Από την άλλη, ο Αιτητής προφανώς διαφωνεί ότι ο ίδιος παραποιεί την πραγματικότητα και παραπλανεί το Δικαστήριο.

 

Η πλήρης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία για την έκδοση διαταγμάτων, αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή που καταφεύγει στην χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (Γρηγορίου v. Χριστοφόρου (1995) 1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α. (1998) 1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited (1996) 1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού (2001) 1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Τούτο επειδή το Δικαστήριο στην απουσία του άλλου μέρους, εναντίον του οποίου ζητείται μονομερώς η αξιούμενη θεραπεία, προχωρεί στη λήψη απόφασης βασιζόμενο μόνο στα στοιχεία και γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Γι’ αυτό, στα πλαίσια εξέτασης αίτησης όπου ο Καθ’ ου η αίτηση δεν λαμβάνει μέρος και δεν έχει την ευκαιρία στο στάδιο εκείνο να ακουστεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, η ένορκη δήλωση του Αιτητή πρέπει να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά και μπορούν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου, το οποίο καλείται να αποφασίσει χωρίς παραπλάνηση και παραπληροφόρηση. Η πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος.

 

Επομένως η πιο πάνω αναφορά του Καθ’ ου η αίτηση 4 θα είχε βαρύνουσα έως καταλυτική σημασία αν εξασφαλιζόταν οποιοδήποτε διάταγμα ως αποτέλεσμα μονομερούς προώθησης αίτησης. Ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση οφείλω να υπενθυμίσω ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε και προωθήθηκε δια κλήσεως. Αυτό σημαίνει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 μπορούσε από την αρχή να λάβει γνώση της αίτησης αυτής και του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων αλλά και του μαρτυρικού υλικού που τη συνοδεύουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο ο Καθ’ ου η αίτηση 4 αμέσως συμμετείχε στην παρούσα διαδικασία και προωθώντας την ένσταση του παρουσίασε τις δικές του θέσεις προτού το Δικαστήριο αποφασίσει για την τύχη της παρούσας αίτηση. Με βάση το δεδομένο αυτό δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης υποχρέωσης για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και κατ’ επέκταση απόκρυψης στοιχείων επειδή ο Καθ’ ου η αίτηση 4 προστατεύεται από τέτοια τυχόν παραπλάνηση με την ευκαιρία που έχει από την αρχή να παραθέσει τις δικές του θέσεις, γεγονότα και στοιχεία στο Δικαστήριο προτού κριθεί κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η χορήγηση των θεραπειών που επιδιώκονται με την υπό κρίση αίτηση, πράγμα που έχει πράξει.

 

Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι οι αναφερόμενοι λόγοι ένστασης δεν ευσταθούν και ως εκ τούτου απορρίπτονται.

 

Θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι η Αίτηση διαπνέεται από κακοπιστία

Με βάση τον 15^ο λόγο ένστασης του ο Καθ’ ου η αίτηση 4 προβάλλει ότι ο Αιτητής επέδειξε κακόπιστη συμπεριφορά. Ουσιαστικά εκείνο που προβάλλεται είναι ότι ο Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και ότι παράλληλα καθοδηγείται από κακία με απώτερο σκοπό να χειραγωγήσει ανέντιμα το Δικαστήριο και να επηρεάσει τη δικαστική απόφαση εις βάρος του Καθ’ ου η αίτηση 4 πλήττοντας και/ή να καταστρατηγώντας τα συμφέροντα του.

 

Ειδικότερα στη θέση του αυτή εντάσσονται οι πιο κάτω ισχυρισμοί που τους αναφέρω συνοπτικά:

(α)       εσκεμμένη προσπάθεια του Αιτητή να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο το σύνολο των γεγονότων που έχουν ουσιαστική σημασία για τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης,

(β)       προσπάθεια του Αιτητή να παραποιήσει το νόημα των «δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών» προκειμένου να αποδείξει συμμετοχή του Καθ’ ου η αίτηση 4 ως συγγραφέα στη διαχείριση ιστότοπου,

(γ)        προσπάθεια του Αιτητή να ερμηνεύσει τη βασική λειτουργία του domain ως «απόδειξη απόκρυψης» προκειμένου να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 συμμετέχει στη διαχείριση του ιστότοπου, από την οποίαν αποχώρησε τον Οκτώβριο 2021,

(δ)        αναφορά του Αιτητή για την τρέχουσα διαχείριση του ιστότοπου, η οποία αποσκοπεί στο να δημιουργηθεί η ψευδής εντύπωση ότι ο Καθ’ ου η αίτηση 4 εξακολουθεί να διευθύνει τον ιστότοπο, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.   

 

Ο Αιτητής δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή του Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Η διαπίστωση κακοπιστίας είναι ζήτημα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και το Εφετείο επεμβαίνει μόνο όπου διαπιστωθεί ότι το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε εσφαλμένα τη διακριτική του ευχέρεια. Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση ύπαρξης κακοπιστίας, η αίτηση  συνήθως οδηγείται σε απόρριψη (Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας (2012) 1 Α.Α.Δ. 745).

 

Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου σαφή και πειστικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του Καθ’ ου η αίτηση 4 περί ύπαρξης κακοπιστίας από μέρους Αιτητή. Εκείνο που υπάρχει είναι απλή λεκτική διατύπωση των θέσεων από τον Καθ’ ου η αίτηση 4 σε θεωρητικό επίπεδο. Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 είχε το βάρος να παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία, ως η πλευρά που το επικαλέστηκε, αλλά δεν το έπραξε.

 

Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι η απόρριψη της θέσης Καθ’ ου η αίτηση 4 περί παραβίασης του καθήκοντος αποκάλυψης γεγονότων από τον Αιτητή συμπαρασύρει αυτόματα σε αποτυχία τον ισχυρισμό περί κακοπιστίας.

 

Θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 περί παραβίασης

συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του

Ο Καθ’ ου η αίτηση 4 προβάλλει τη θέση αυτή μέσω του 16^ου λόγου ένστασης του. Ο Αιτητής διαφωνεί με τη θέση αυτή και προβάλλει τα δικά του επιχειρήματα.

 

Εξ’ όσον γίνεται αντιληπτό από τη μελέτη της πολυσέλιδης ένορκης δήλωσης του, η θέση αυτή του Καθ’ ου η αίτηση 4, στο βαθμό και στην έκταση που αφορά το πρόσωπο του, περιλαμβάνει τρεις πτυχές.

 

Η πρώτη πτυχή αφορά τον ισχυρισμό του ότι το επίμαχο ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στις 20.02.25 και κατέστη απόλυτο στις 04.03.25 είχε εκδοθεί μονομερώς, χωρίς έτσι να του δοθεί η ευκαιρία να θέσει τις δικές του θέσεις προτού αυτό εκδοθεί και καταστεί απόλυτο. Επικαλούμενος το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και προβάλλοντας το άρθρο 12.5 του Συντάγματος στη νομική βάση της ένστασης του, ο Καθ’ ου η αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι στερήθηκε του δικαιώματος του να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι κατ’ επέκταση δεν έτυχε δίκαιης δίκης.

 

Με κάθε σεβασμό στον Καθ’ ου η αίτηση 4, έχοντας υπόψη μου ότι το επίμαχο ενδιάμεσο διάταγμα κατέστη πλέον απόλυτο, η εξέταση της νομιμότητας, ορθότητας και εγκυρότητας του εν λόγω εκδοθέντος διατάγματος δεν εμπίπτει στη φύση και στον σκοπό της παρούσας διαδικασίας. Αυτό είναι έργο Δικαστηρίου ανώτερο επιπέδου από το παρόν και όχι από το Δικαστήριο αυτό που δεν λειτουργεί ως εφετείο του εαυτού του. Αυτό θα συνιστούσε υπέρβαση δικαιοδοσίας και θα ήταν νομικά εσφαλμένο (Αίτηση της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 130/25 ημερ. 03.10.25, Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή της Κ.Χ. Περατικός Λίμιτεδ, κ.ά., Πολιτική Αίτηση Αρ. 32/19, ημερ. 17.4.19, ECLI:CY:AD:2019:D149, Αναφορικά με την Αίτηση των Νικόλα Σιδέρη κ.ά. (2010) 1(Α) Α.Α.Δ. 286). Συνεπώς ο εν λόγω ισχυρισμός του Καθ’ ου αίτηση 4 είναι έκθετος σε απόρριψη.

 

Η δεύτερη πτυχή της θέσης του περιέχει τον ισχυρισμό ότι η εφαρμογή του επίμαχου ενδιάμεσου διατάγματος, χωρίς προηγουμένως να εξεταστεί η ουσία της υπόθεσης αλλά και γενικότερα η προσπάθεια έκδοσης απόφασης επί της ουσίας της υπόθεσης, παραβιάζει το δικαίωμα του Καθ’ ου η αίτηση 4 για ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. Προς υποστήριξη του επιχειρήματος του ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικαλείται το άρθρο 19 του Συντάγματος και του άρθρου 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

 

Με κάθε σεβασμό στον Καθ’ ου η αίτηση 4, εφόσον αποτελεί βασική θέση του ότι ο ίδιος δεν είναι ο συντάκτης/συγγραφέας του επίμαχου άρθρου και ότι δεν έχει σχέση με τη διαδικτυακή δημοσίευση του από τον Οκτώβριο 2021 και ότι ο ίδιος δεν έχει εμπλοκή στη διαχείριση του ιστότοπου, τότε ο εν λόγω ισχυρισμός στερείται ερείσματος και ως εκ τούτου απορρίπτεται.

 

Η τρίτη πτυχή της θέση του προβάλλει τον ισχυρισμό ότι έχει πληγεί το νομικό δικαίωμα του ως διαδίκου επειδή, ως επικαλείται, δεν του έχει επιδοθεί δεόντως το επίμαχο διάταγμα.

 

Θα πρέπει να λεχθεί ότι η πτυχή αυτή της θέσης του θα τύχει εξέτασης στη συνέχεια επειδή μία από τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της υπό κρίση αίτησης είναι το επίμαχο διάταγμα να έχει επιδοθεί στον Καθ’ ου η αίτηση 4 για να λάβει γνώση του περιεχομένου του (άρθρο 42 του Ν.14/60, Κ.50.1(1) & Κ.50.1(2) Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023). Οπότε, εφόσον ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικαλείται ότι το επίμαχο διάταγμα δεν του επιδόθηκε δεόντως το ζήτημα αυτό θα κριθεί κατά την εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης.  

 

Να σημειωθεί ότι οποιοιδήποτε άλλοι ισχυρισμοί περί παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων και άρθρων της που ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικαλείται μέσα από την ένορκη δήλωση του αλλά δεν αφορούν το πρόσωπο του, δεν λαμβάνονται υπόψη.  

 

Θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 για τις Ένορκες Δηλώσεις Δρουσιώτου

Με τον 9^ο λόγο ένστασης του ο Καθ’ ου η αίτηση 4 υποδεικνύει ότι δύο ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση δεν συντάχθηκαν από τον Αιτητή αλλά από τη νομική εκπρόσωπο του (Δρουσιώτου). Είναι η θέση του ότι η Δρουσιώτου δεν έχει η ίδια γνώση των γεγονότων που αναφέρει στις ένορκες δηλώσεις της και ότι ούτε αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών της. Είναι ακόμη η θέση του ότι οι αναφερόμενες ένορκες δηλώσεις δεν βασίζονται σε «αντικειμενικά αποδεικτικά στοιχεία, ανεξάρτητες πηγές ή μαρτυρικές καταθέσεις». Επομένως, κατά τον Καθ’ ου η αίτηση 4, οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν έγγραφα που περιέχουν αξιόπιστες πληροφορίες και δεν έχουν νομική ισχύ. Ο Αιτητής διαφωνεί με τη θέση αυτή και προβάλλει τη δική του επιχειρηματολογία μέσα από τη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου του.

 

Ο Κ.50.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 υποδεικνύει ότι η αίτηση με αντικείμενο παρακοή διατάγματος Δικαστηρίου πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Πράγματι εδώ η υπό κρίση αίτηση συνοδεύονται από τις δύο ένορκες δηλώσεις Δρουσιώτου. Παρά την μορφή αυτοτέλειας που η αίτηση αυτή παρουσιάζει σε ότι αφορά τον τρόπο εκδίκασης της, εφόσον η παρούσα διαδικασία διεξάγεται στα πλαίσια υφιστάμενης υπόθεσης που εκκρεμεί ενώπιον του Ε.Δ. Λεμεσού και αφορά διάταγμα που εκδόθηκε στην εν λόγω υπόθεση, οι ένορκες δηλώσεις Δρουσιώτου συνοδεύουν αίτηση ενδιάμεσης διαδικασίας. Οι ενδιάμεσες αιτήσεις διέπονται δικονομικά από το Μέρος 23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 και υποστηρίζονται είτε από ένορκες δηλώσεις είτε από γραπτή μαρτυρία. Στην προκειμένη περίπτωση, για τη συγκεκριμένη φύση της αίτησης, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας απαιτούν, όπως ήδη λέχθηκε, να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, πράγμα που έγινε.

 

Το σκεπτικό του Δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αίτηση, παρά την μορφή αυτοτέλειας που διαθέτει, εντάσσεται στην κατηγορία της ενδιάμεσης διαδικασίας ένεκα του ότι το αντικείμενο της εκδόθηκε σε υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του Ε.Δ. Λεμεσού και καταχωρίστηκε στα πλαίσια αυτής της εκκρεμούσας υπόθεσης, ευθυγραμμίζεται με το αγγλικό νομικό σύγγραμμα ‘The White Book Service 2021’. Με βάση τους αγγλικούς θεσμούς πολιτικής δικονομίας, το αντίστοιχο μέρος που ρυθμίζει δικονομικά τη διαδικασία σε αίτηση παρακοής είναι το Part 81. Στη σελίδα 2429 του εν λόγω συγγράμματος σημειώνονται τα εξής σχετικά:

«Form of application

Rule 81.3 provides that contempt applications may be brought by Pt23 in respect of existing proceedings in the High Court or County Court (r.81.3(1) and (2), and otherwise by Pt8 (r.81.3(3), see Form N208)…»

 

Pt23 (Part 23) είναι ο αγγλικός κανονισμός που θέτει τους δικονομικούς κανόνες αναφορικά με ενδιάμεσες αιτήσεις για έκδοση δικαστικών διαταγμάτων. Επομένως είναι σαφές ότι, όπως στην Κύπρο, έτσι και στην Αγγλία η αίτηση για παρακοή δικαστικού διατάγματος όταν σχετίζεται με εκκρεμούσα υπόθεση διέπεται από τους δικονομικούς κανόνες που αφορούν ενδιάμεσες αιτήσεις. Στη σελίδα 2434 του ιδίου συγγράμματος σημειώνονται τα πιο κάτω που αφορούν τον τρόπο προσκόμισης μαρτυρίας:

«Evidence

This rule requires every contempt application to be supported by written evidence, which is properly attested to by affidavit or affirmation (see r.32.15 (affidavit); PD 32 para 1.7 (affirmation)).»

 

Παράλληλα το Προδικαστικό Πρωτόκολλο που αφορά αιτήσεις παρακοής δικαστικού διατάγματος, το οποίο είναι το Practice Direction 81 (PD 81), καθορίζει το είδος προσκόμισης μαρτυρίας που πρέπει να ακολουθείται. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα στη σελίδα 2465 του ιδίου συγγράμματος:

«Evidence and information

14.1     Written evidence in support of or in opposition to a committal application must be given by affidavit.»

 

Συνδυασμένη εκτίμηση των πιο πάνω καθιστά αντιληπτό ότι στην Αγγλία σε αίτηση παρακοής προσκομίζεται μαρτυρία υπό τη μορφή ένορκης δήλωσης όπως αυτής σε ενδιάμεση διαδικασία. Αυτό σε καμία περίπτωση διαγράφει τον 'οιωνοί' ποινικό χαρακτήρα που έχει η διαδικασία αυτή. Επαναλαμβάνω ότι μπορεί η διαδικασία να εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αλλά η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει της ποινικής διαδικασίας με όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου να πρέπει να ικανοποιούνται.

 

Αναφορικά με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αυτό που ισχύει στην Αγγλία επισημαίνεται στον Part 32.15.4 των αγγλικών θεσμών πολιτικής δικονομίας. Το ακόλουθο απόσπασμα που περιέχεται στη σελίδα 1148 του εν λόγω αγγλικού νομικού συγγράμματος ομιλεί από μόνο του:

«Content of affidavits

… Further, an affidavit must indicate (1) which of the statements in it (a) are made from the deponent’s own knowledge and which (b) are matters of information or belief, and (2) the source for any matters of information or belief (ibid para.4.2) (see also para.32.8.2 above). Statements which are matters of information or belief, if tendered as evidence of the matters stated, are likely to be hearsay. Former RSC Ord.41 r.5 stated that an affidavit could contain only contain only such facts as the deponent was able of their knowledge to prove, but if sworn for use in interlocutory proceedings could contain statements of information or belief (with the sources and grounds thereof). No such distinction is drawn in the CPR. By operation of the Civil Evidence Act 1995 s.1(1), in civil proceedings a statement shall not be excluded from evidence on the ground it is hearsay (see Vol.2, para.9B-1071). Consequently, whether an affidavit is being tendered for a trial hearing or for any other hearing, hearsay statements need not be excised from it. Compliance with para.4.2 should ensure that any hearsay statement within thw affidavit will be identified within the body of it.

 

Where serious allegations are made against a person in an affidavit (e.g. in an application for contempt of court), the purpose of the requirement that it should state the source for any matters of information or belief is to ensure that that person can investigate the source of any information or belief that is not within the deponent’ s own knowledge; save in exceptional circumstances, if the source is a person the deponent must identify that person with sufficient certainty to enable the person against whom the affidavit is directed to investigate the information or belief in accordance with rules of court or other legal principles (Masri v. Consolidated Contractors International Co SAL [2011] EWCA Civ 21; [2011] C.P.Rep. 20, CA).»

 

[η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου]

 

Επομένως στην Αγγλία ένορκη δήλωση που συνοδεύει αίτηση παρακοής δύναται να περιέχει πληροφορίες που δεν πηγάζουν από την προσωπική γνώση του ομνύοντα νοουμένου ότι η πηγή της ενημέρωσης αποκαλύπτεται προκειμένου το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται η ένορκη δήλωση, δηλαδή ο Καθ’ ου η αίτηση, να μπορεί να διερευνήσει και να επεξεργαστεί τέτοιες πληροφορίες. Τέτοιες αναφορές θεωρούνται εξ’ ακοής μαρτυρία, η οποία όμως δεν απορρίπτεται εκ προοιμίου ακριβώς επειδή είναι εξ’ ακοής.

 

Αντίστοιχες διατάξεις υπάρχουν στο κυπριακό δίκαιο με πανομοιότυπο σκεπτικό. Η αναφορά σε γεγονότα στην ένορκη δήλωση δεν χρειάζεται να προέρχεται μόνο από προσωπική γνώση. Ο Κ.32.15(7) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 αναφέρει ρητά ότι «σε ενδιάμεσες αιτήσεις, η ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις πληροφόρησης και πεποίθησης, μαζί τις σχετικές πηγές και τους λόγους.» Επομένως, ερμηνεία των προνοιών του πιο πάνω κανονισμού καθιστά αντιληπτό ότι δεν απαγορεύεται η μεταφορά πληροφοριών από τον ομνύοντα που του λέχθηκαν από άλλα πρόσωπα ως μέρος του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του. Αρκεί να αποκαλύπτεται ο τρόπος και η πηγή πληροφόρησης του ομνύοντα κατά τρόπο σαφή, ξεκάθαρο και μη παραπλανητικό (κυπριακό νομικό σύγγραμμα ‘Διατάγματα’, Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Κεφάλαιο 11, σελίδα 332).

 

Στην προκειμένη περίπτωση η ενόρκως δηλούσα Δρουσιώτου αποκαλύπτει τις πηγές γνώσεις της γι’ αυτά που επικαλείται στις ένορκες δηλώσεις. Σχετικές είναι οι §2 & §3 της αρχικής ένορκης δήλωσης αλλά και οι §2, §3 & §4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται και δεν έχει αμφισβητηθεί, η ίδια έλαβε γνώση των γεγονότων που επικαλείται από σχετική πληροφόρηση που έλαβε από τον ίδιο τον Αιτητή, από προσωπική μελέτη των εγγράφων της υπόθεσης που βρίσκονταν στην κατοχή της μετά από που της παραδόθηκαν από άτομα που κατονομάζει στις ένορκες δηλώσεις της αλλά και από ενημέρωση που είχε από το δικηγορικό γραφείο που νομικά εκπροσωπεί τον Αιτητή στην παρούσα διαδικασία. Σε ότι αφορά νομικά ζητήματα, η αναφορά σ’ αυτά πηγάζει από καθοδήγηση που είχε από τους νομικούς συμβούλους του Αιτητή στην Κύπρο, τους οποίους και κατονομάζει. Όπως ρητά αναφέρεται, ο Αιτητής έχει μελετήσει το περιεχόμενο τους με το οποίο συμφωνεί. Μάλιστα δίδει και εξήγηση γιατί ο Αιτητής δεν είναι ο ομνύοντας. Ειδικότερα οι επαγγελματικές υποχρεώσεις του Αιτητή δεν του επέτρεψαν να βρίσκεται στην Κύπρο τη δεδομένη στιγμή για να το πράξει.

 

Είναι αλήθεια ότι από τα πιο πάνω προκύπτει πως μέρος των ενόρκων δηλώσεων συνιστά εξ’ ακοής μαρτυρία. Ωστόσο, με βάση το άρθρο 24 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9), το γεγονός ότι πρόκειται για εξ’ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται εκ προοιμίου από οποιαδήποτε διαδικασία απλώς και μόνο διότι είναι εξ’ ακοής. Το αν οι αναφορές της ομνύουσα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις της είναι τελικά πειστικές αναφορικά με το αντικείμενο εκδίκασης, είναι θέμα που θα κριθεί από το Δικαστήριο, πλην όμως δεν απορρίπτεται εκ προοιμίου για το λόγο που ο Καθ’ ου η αίτηση 4 επικαλέστηκε. Σαφώς δεν ευσταθεί η θέση του Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι οι αναφορές αυτές δεν έχουν νομική ισχύ. Επομένως ο Καθ’ ου η αίτηση 4 δεν έχει δίκαιο να παραπονιέται με τη θέση του αυτή, η οποία προβάλλεται με τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης, να απορρίπτεται ως αβάσιμη.

 

Κριτήρια, προϋποθέσεις και δικονομικές απαιτήσεις

για την εξέταση της ουσίας της Αίτησης

Προχωρώ στην εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Στα πλαίσια της ενασχόλησης μου με τα κριτήρια, προϋποθέσεις και δικονομικές απαιτήσεις που διέπουν την προσέγγιση της παρούσας αίτησης θα εξεταστούν και οι λόγοι ένστασης αρ. 1 (το υπόλοιπο μέρος), 3, 10 & 12. Από το λεκτικό των αιτουμένων θεραπειών προκύπτει ότι ζητείται η τιμωρία του Καθ’ ου η αίτηση 4, τον οποίον ο Αιτητής θεωρεί ότι ευθύνεται για παρακοή του επίμαχου διατάγματος του Ε.Δ. Λεμεσού που εκδόθηκε στις 20.02.25 και κατέστη απόλυτο στις 04.03.25. Γι’ αυτό θα ερευνήσω κατά πόσο πληρούνται σωρευτικά οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, κριτήρια και δικονομικές απαιτήσεις σε σχέση με την εξέταση της ουσίας της υπό κρίση αίτησης αναφορικά με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

(1)          Κατά πόσο έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα

εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 4

Αποτελεί κοινό έδαφος των μερών ότι στις 20.02.25 εκδόθηκε ενδιάμεσο διάταγμα από το Ε.Δ. Λεμεσού, το οποίο κατέστη απόλυτο στις 04.03.25 (Τεκμήρια 1 & 2 Δικαστηρίου). Αν κάποιος το αναγνώσει θα διαπιστώσει ότι το επίμαχο διάταγμα εκδόθηκε εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 4 υπό την προσωπική του ιδιότητα. Από το κείμενο του διατάγματος δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα σκέλος του έχει απαγορευτική μορφή και ένα άλλο σκέλος του έχει προστακτικό χαρακτήρα. Αν κάποιος ανατρέξει στο περιεχόμενο του, η ύπαρξη του οποίου δεν αποτελεί σημείο διαφωνίας των διαδίκων, θα διαπιστώσει ότι το πρώτο σκέλος του απαγορεύει στον Καθ’ ου η αίτηση 4 να συνεχίσει να δημοσιεύει καθ’ οιονδήποτε τρόπο και/ή να αναδημοσιεύει καθ’ οιονδήποτε τρόπο και/ή να αναρτά και/ή να διατηρεί διαδικτυακά ή/και σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης το επίμαχο δημοσίευμα ημερ. 12.02.25 που κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν αναρτημένο στο διαδίκτυο και/ή στην ιστοσελίδα (web-site) https://cyprus-daily.news. Εκείνος που θα ανατρέξει στο περιεχόμενο του επίμαχου δικαστικού διατάγματος θα διαπιστώσει παράλληλα ότι το δεύτερο σκέλος του εγγράφου διατάζει τον Καθ’ ου η αίτηση 4 να προβεί σε διαγραφή και/ή αφαίρεση και/ή απόσυρση του επίμαχου δημοσιεύματος από τον πιο πάνω ιστότοπο και/ή από οποιαδήποτε άλλη ιστοσελίδα στο διαδίκτυο που αυτός ελέγχει και/ή διαχειρίζεται ή το δημοσιεύει μετά από δική του άδεια ή έγκριση.

 

Συνεπώς πληρείται η προϋπόθεση η οποία απαιτείται από το μέρος του Κ.50.1(1) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 που άπτονται των πιο πάνω σε σχέση με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

(2)        Το διάταγμα του Δικαστηρίου να είναι οπισθογραφημένο

Διαβάζοντας το εν λόγω δικαστικό διάταγμα παρατηρώ ότι σ’ αυτό περιέχεται η δέουσα οπισθογράφηση, όπως αυτή απαιτείται από τις πρόνοιες του Μέρους 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 και συγκεκριμένα του Κ.50.1(1) αυτού. Στο κάτω μέρος του δικαστικού διατάγματος υπάρχει σχετική παράγραφος με τον τίτλο ‘Οπισθογράφηση’, το λεκτικό της οποίας συνάδει απόλυτα με αυτό που απαιτείται από τον πιο πάνω κανονισμό.

 

Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι το διάταγμα εκδόθηκε με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης που, με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου, θα καταχωρείτο μέχρι τις 16.04.26 (Τεκμήριο 1 Δικαστηρίου). Μέσα από την §30 της ΣΕΔ Δρουσιώτου δηλώνεται ότι στις 16.04.25 καταχωρίστηκε η αγωγή αρ. 425/25 IJ που αφορά την υπόθεση αυτή εναντίον, μεταξύ άλλων, του Καθ’ ου η αίτηση 4. Πράγματι το γεγονός αυτό εξακριβώνεται μέσω του λογισμικού I-Justice το οποίο επισκέφθηκα έχοντας σχετική πρόσβαση. Όπως σημειώνεται, η υπόθεση αυτή είναι εκκρεμούσα, οπότε, στην απουσία άλλης περί του αντιθέτου μαρτυρίας, το επίμαχο διάταγμα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ.  

 

Πέραν αυτού όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι το θέμα της οπισθογράφησης, η διάρκεια της ισχύος του διατάγματος και ότι αυτό συνεχίζει να βρίσκεται σε ισχύ δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Κατά συνέπεια, τεκμηριώνεται και αυτή η προϋπόθεση.

 

(3)        Σαφής και καθαρή σύνταξη του δικαστικού διατάγματος

Σε κάθε περίπτωση το λεκτικό των απαγορευτικών διαταγμάτων θα πρέπει να είναι σαφές. Σε ότι αφορά δε τα προστακτικά διατάγματα, θα πρέπει να καθορίζουν στα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφονται τις συγκεκριμένες ενέργειες που υποχρεούνται να προβούν. Με σαφήνεια και λεπτομέρεια να τους προσδιορίζεται τι ακριβώς θα πρέπει να πράξουν ώστε να συμμορφωθούν με το διάταγμα. Εάν το διάταγμα δεν μπορεί να καθορίσει με σαφήνεια τις πράξεις που θα πρέπει να προβεί ο Καθ’ ου η αίτηση, τότε το Δικαστήριο δεν αναμένεται να προχωρήσει στην έκδοση προστακτικού διατάγματος (Redland Bricks v. Morris [1969] 2 All ER 576, Hooper v. Rogers [1974] 3 All ER 417]). Το διάταγμα θα πρέπει επίσης να προσδιορίζει επακριβώς το χρόνο μέσα στον οποίον αναμένεται να ενεργήσει ο Καθ’ ου η αίτηση. Περισσότερες λεπτομέρειες παρέχονται στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα ‘Διατάγματα – Injunctions’ στις σελίδες 93 & 345.

 

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Το νόημα του κειμένου είναι ξεκάθαρο και δεν επιδέχεται παρερμηνεία. Αρκεί κάποιος να αναγνώσει το περιεχόμενο του διατάγματος, στο οποίο και παραπέμπω, για να το διαπιστώσει. Ο αναγνώστης με ευκολία αντιλαμβάνεται το πλαίσιο της απαγόρευσης, δηλαδή ακριβώς τι απαγορεύεται, ότι η απαγόρευση στρέφεται εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση 4 υπό την προσωπική του ιδιότητα και το χρονικό διάστημα που ισχύει η απαγορευτική μορφή του διατάγματος. Την ίδια στιγμή εξίσου σαφής και ξεκάθαρη είναι η διαταγή που δίδεται προσωπικά στον Καθ’ ου η αίτηση 4 ως προς το τι προστάζεται να πράξει και μέχρι πότε καλείται να συμμορφωθεί με την εν λόγω διαταγή.

 

(4)        Ο τύπος της αίτησης παρακοής να είναι δια κλήσεως

και να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση

Θα πρέπει να λεχθεί ότι η υπό κρίση αίτηση που καταχωρίστηκε και προωθήθηκε είναι δια κλήσεως και συνοδεύεται από δύο ένορκες δηλώσεις της Δρουσιώτου, δικηγόρου που συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή στην παρούσα αίτηση.

 

Επομένως χωρίς αμφιβολία δικαιολογείται και αυτή η προϋπόθεση που απαιτείται από το μέρος των διατάξεων του Κ.50.2(1)(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 που άπτονται των πιο πάνω σε σχέση με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

(5)        Επίδοση της αίτησης παρακοής στον Καθ’ ου η αίτηση 4

Με βάση τις πρόνοιες του Κ.50.2(1)(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, η επίδοση της υπό κρίση αίτησης πρέπει να γίνει στον Καθ’ ου η αίτηση 4 προσωπικά, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Με λίγα λόγια εκείνο που έχει σημασία είναι ο Καθ’ ου η αίτηση να λάβει γνώση του περιεχομένου της αίτησης για την οποίαν καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Εφόσον η επίδοση της υπό κρίση αίτησης αποτελεί επίσης ειδική προϋπόθεση που απαιτείται να πληρείται, ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι πράγματι έχει επιδώσει την υπό κρίση αίτηση μαζί με τα έγγραφα που τη συνοδεύουν στον Καθ’ ου η αίτηση 4 με τον δέοντα τρόπο.

 

Στην προκειμένη περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ’ ου η αίτηση 4 ότι η υπό κρίση αίτηση δεν του έχει επιδοθεί. Ουδέποτε ο Καθ’ ου η αίτηση 4 εξέφρασε ενώπιον μου τέτοιο παράπονο. Αντίθετα συμμετείχε στην εκδίκαση της παρούσας διαδικασίας καταχωρώντας ένσταση, χωρίς να περιέχεται σ’ αυτήν λόγος που να αφορά ισχυρισμό μη επίδοσης της παρούσας αίτησης στον ίδιο. 

 

Ως εκ τούτου, ικανοποιείται η προϋπόθεση η οποία απαιτείται από το μέρος του Κ.50.2(1)(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 που άπτεται του πιο πάνω θέματος σε σχέση με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

(6)        Επίδοση του δικαστικού διατάγματος στον Καθ’ ου η αίτηση 4

Με βάση τις πρόνοιες του Κ.50.1(1) & 50.1(2) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, η επίδοση του διατάγματος του Δικαστηρίου πρέπει να γίνει στον Καθ’ ου η αίτηση προσωπικά, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Σε τελευταία ανάλυση εκείνο που έχει σημασία είναι, ως υποδεικνύει το άρθρο 42 του Ν.14/60, ο Καθ’ ου η αίτηση να λάβει γνώση του περιεχομένου του διατάγματος.

 

Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο στις 27.02.25 εξέδωσε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του επίμαχου διατάγματος στον Καθ’ ου η αίτηση 4 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην ηλεκτρονική διεύθυνση cyprusdailynews@gmail.com. Η ίδια μέθοδος επίδοσης καλύπτει και την περίπτωση που το επίμαχο διάταγμα κατέστη απόλυτο στις 04.03.25.

 

Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι στις 27.02.25 απέστειλε το εκδοθέν επίμαχο διάταγμα στον Καθ’ ου η αίτηση 4, ως το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Επίσης είναι η θέση του ότι με τον ίδιο τρόπο επέδωσε στον Καθ’ ου η αίτηση 4 το επίμαχο διάταγμα που κατέστη απόλυτο στις 04.03.25. Αντίθετη είναι η Καθ’ ου η αίτηση 4, ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν του έχει επιδοθεί το επίμαχο διάταγμα. Εφόσον η επίδοση του επίμαχου διατάγματος αποτελεί ειδική προϋπόθεση που απαιτείται να ικανοποιείται και επειδή ο Καθ’ ου η αίτηση 4 αρνείται τέτοια επίδοση, ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι του έχει επιδώσει με τον δέοντα τρόπο το επίμαχο διάταγμα.

 

Ανατρέχοντας στον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, διαπιστώνω ότι πράγματι στις 27.02.25 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του επίμαχου διατάγματος στον Καθ’ ου η αίτηση 4 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην ηλεκτρονική διεύθυνση που ο Αιτητής επικαλέστηκε. Από το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, παρατηρώ ότι υπάρχει αποδεικτικό έντυπο που καταδεικνύει επίδοση στον Καθ’ ου η αίτηση 4 του διατάγματος που κατέστη απόλυτο στις 04.03.25. Το συγκεκριμένο έγγραφο αναφέρει επίδοση του Τεκμηρίου 2 του Δικαστηρίου στις 06.03.25, το οποίο σε ότι αφορά τον Καθ’ ου η αίτηση 4 απλά δηλώνει ότι το διάταγμα ημερ. 20.02.35 καθίσταται απόλυτο.

 

Αντίθετα δεν υπάρχει ενώπιον μου έγγραφο που να αποδεικνύει επιτυχημένη αποστολή του διατάγματος ημερ. 20.02.25 που είναι σ’ αυτό που περιέχεται η απαγόρευση, η προσταγή τέλεσης πράξης, ο χρόνος της συμμόρφωσης και η οπισθογράφηση προς το πρόσωπο του Καθ’ ου η αίτηση 4. Έντυπο που να καταδεικνύει ολοκληρωμένη αποστολή με επιτυχία, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου δυνάμει του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 27.02.25, δεν υπάρχει ενώπιον μου. Αν υπήρχε, τότε αυτόματα θα σήμαινε επιτυχημένη και συνάμα δέουσα παράδοση-επίδοση του επίμαχου διατάγματος ημερ. 20.02.25 στον Καθ’ ου η αίτηση 4. Αυτό με τη σειρά του, θα οδηγούσε σε επίδοση και κατ’ επέκταση σε λήψη γνώσης του περιεχομένου του επίμαχου διατάγματος ημερ. 20.02.25 από τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η προϋπόθεση η οποία απαιτείται από το μέρος του Κ.50.1(1) & 50.1(2) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 καθώς επίσης από τις πρόνοιες του άρθρου 42 του Ν.14/60 που άπτονται του πιο πάνω ζητήματος σε σχέση με τον Καθ’ ου η αίτηση 4.

 

Έπεται ότι ο 12^ος λόγος ένστασης επιτυγχάνει στο βαθμό και στην έκταση που αφορά τα θέματα που έχουν σχολιαστεί και κριθεί υπό το πιο πάνω σημείο 6.

 

Ενόψει της μη ικανοποίησης των προϋποθέσεων επίδοσης του επίμαχου διατάγματος ημερ. 20.02.25 και της παρούσας αίτησης παρακοής στον Καθ’ ου η αίτηση 4, δεν χρειάζεται να εξεταστεί το κριτήριο της εν γνώσει και ηθελημένης ανυπακοής του Καθ’ ου η αίτηση 4 στο διάταγμα του Δικαστηρίου είτε παροτρύνοντας είτε συνεργώντας στη μη υπακοή του διατάγματος. Εφόσον δεν συντρέχουν τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 42 του Ν.14/60 και από το Μέρος 50 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, το θέμα ολοκληρώνεται εδώ. Συνεπεία της πιο πάνω εξέλιξης, παρέλκει η εξέταση των λόγων ένστασης αρ. 1 (μέρος), 3 & 10.

 

Κατάληξη

Υπό το φως των πιο πάνω, το αποτέλεσμα αυτής της παρούσας αίτησης είναι προδιαγραφόμενο. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η παρούσα αίτηση δεν έχει προοπτική επιτυχίας. Συνακόλουθα η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται.

 

Σε ότι αφορά τα έξοδα, έχοντας υπόψη μου τους Κανονισμούς 39.2, 39.4(1)(α) και 39.3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023 και με γνώμονα ότι αμφότεροι διάδικοι, κατά παράβαση του Κ.39.9(1), δεν συμμορφώθηκαν με το καθήκον τους για υποβοήθηση του Δικαστηρίου στον συνοπτικό υπολογισμό των εξόδων, θεωρώ ορθό, λογικό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. Τα έξοδα όμως του μεταφραστή να καταβληθούν από τον Αιτητή.

 

                                                                        (Υπ.)    .................................

                                                                                    Γ. Κ. Βλάμης, Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

Subject:               Civil/Other/ Final

(Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για παρακοή δικαστικού διατάγματος /Άρθρο 42 Ν.14/60/

    Μέρος 50 των Θεσμών Πολιτικής 2023/Τελική Απόφαση)

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο