Αίγλη Ρωσσίδου ν. BASEL ZOHBI, Αρ. Απαίτησης: 1460/2025, 22/10/2026
print
Τίτλος:
Αίγλη Ρωσσίδου ν. BASEL ZOHBI, Αρ. Απαίτησης: 1460/2025, 22/10/2026

Κλίμακα Εξόδων: € 50,000 – € 100,000

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.

Αρ. Απαίτησης: 1460/2025

(i-Justice)

Μεταξύ:-

Αίγλη Ρωσσίδου

Ενάγουσας

και

BASEL ZOHBI

Εναγόμενος

Αίτηση ημερ. 09/02/2026 για παραμερισμό της Απαίτησης

 

Ημερομηνία: 22/10/2026

 

Εμφανίσεις:

 

Για την Ενάγουσα/ Καθ’ ης η Αίτηση: κ. Μιχάλης Βασιλειάδης για MΙΧΑΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.

 

Για τον Εναγόμενο/ Αιτητή: κ. Χρίστος Π. Αδάμου

 

Ενδιάμεση Απόφαση

 

Η Ενάγουσα/ Καθ’ ης η Αίτηση («Ενάγουσα») στην Απαίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αξιώνει εναντίον του Εναγομένου/ Αιτητή («Εναγόμενος») οφειλόμενα ενοίκια και αποζημιώσεις, όπως επίσης και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή του Διαμερίσματος [ ] στην Οδό [ ], το οποίο βρίσκεται επί του Τεμαχίου [ ], του Φ/Σχ. [ ], Τμήμα [ ], με Αρ. Εγγραφής [ ] («Διαμέρισμα»).

 

Με την παρούσα αίτηση, ζητείται ο παραμερισμός της Απαίτησης λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για εκδίκαση της υπόθεσης («Αίτηση»). Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κ. Ζώης Κυριάκου («ΕΔ Κυριάκου»), γραμματέα στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Εναγομένου.

 

Ως αναφέρεται στην ΕΔ Κυριάκου, δικαιοδοσία για εκδίκαση της διαφοράς μεταξύ των μερών δεν έχει το παρόν Δικαστήριο, αλλά το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, για τους εξής λόγους:

 

      i.        Ο Εναγόμενος είναι θέσμιος ενοικιαστής του Διαμερίσματος∙

 

    ii.        Η εν λόγω πολυκατοικία είχε αποπερατωθεί προ 40 και πλέον ετών∙ και

 

   iii.        Προ της δεκαετίας του 1999, το εν λόγω διαμέρισμα ενοικιαζόταν από τον τότε ιδιοκτήτη του, σε τρίτα πρόσωπα.

 

Η Ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στην παρούσα Αίτηση και ακολούθως, καταχωρίστηκαν εκατέρωθεν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.

 

Νομικές αρχές και η εφαρμογή τους στα γεγονότα της παρούσας αίτησης

 

Ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος του 1983, Ν. 23/1983 («Ν. 23/1983») εφαρμόζεται σε ακίνητα τα οποία ευρίσκονται εντός των ελεγχόμενων από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχών (άρθρο 3). Δυνάμει του άρθρου 2 του Ν. 23/1983, ακίνητο ορίζεται ως «κτίριο υπό ή προς ενοικίαση για κατοικία ή κατάστημα που βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1999».

 

Το άρθρο 2 του Ν. 23/1983 συμπεριλαμβάνει περαιτέρω συγκεκριμένο ορισμό για το ποια πρόσωπα θεωρούνται «ενοικιαστές» δυνάμει του εν λόγω Νόμου, τον οποίο παραθέτω αυτολεξεί:

 

«“ενοικιαστής” σημαίνει παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον το οποίον συνήθως διαμένει ή έχει την έδραν αυτού εν Κύπρω και το οποίον είναι ενοικιαστής ακινήτου, εν σχέσει προς το οποίον υφίσταται ενοικίασις και περιλαμβάνει-

 

(α) θέσμιον ενοικιαστήν

 

(β) οιονδήποτε υπενοικιαστήν ή παν έτερον πρόσωπον αποκτών δικαίωμα κατοχής του ακινήτου από τον αρχικόν ενοικιαστήν ή υπενοικιαστήν

 

(γ) τον επιζώντα σύζυγον όστις, ή τέκνον ενοικιαστού το οποίον, διέμενε ή είχε την κύρια απασχόλησή του στο ενοικιαζόμενο υποστατικό μετ’ αυτού κατά τον χρόνον του θανάτου του ή εφοίτα τακτικώς εν τη αλλοδαπή ή εργαζόταν προσωρινώς εν τη αλλοδαπή κατά τον χρόνον του θανάτου του ενοικιαστού ή, εν περιπτώσει ενοικιάσεως κατοικίας, οσάκις ο ενοικιαστής δεν εγκαταλείπη σύζυγον ή ο ενοικιαστής είναι γυνή, τοιούτο μέλος της οικογενείας του ενοικιαστού το οποίον διέμενε μετ’ αυτού διά περίοδον ουχί μικροτέραν των εξ μηνών αμέσως προ του θανάτου του ενοικιαστού

 

(δ) την εν διαστάσει λόγω εγκαταλείψεως της συζυγικής εστίας από τον σύζυγον της ενοικιαστήν σύζυγον αυτού ως και τα τέκνα αυτών

 

(ε) την Κυβέρνησιν της Κυπριακής Δημοκρατίας και οιονδήποτε νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου,

 

αλλά δεν περιλαμβάνει μη πολίτην της Δημοκρατίας, εξαιρουμένου του συζύγου ή της συζύγου πολίτου της Δημοκρατίας, ή νομικόν πρόσωπον ελεγχόμενον υπό αλλοδαπών»

 

Εν προκειμένω, προκύπτει ότι ο Ν. 23/1983 δεν εφαρμόζεται σε αλλοδαπούς, εκτός εάν εφαρμόζεται η εξαίρεση του εν λόγω εδαφίου, ήτοι εάν είναι σύζυγοι πολιτών της Δημοκρατίας ή εάν είναι πολίτες άλλων Κρατών Μελών της Ε.Ε. (Διογένης Χριστοφόρου Λτδ ν. Giosa Victoria Mikaela (2012) 1 ΑΑΔ 1196). Όπως λέχθηκε σχετικά στην απόφαση Marina Pantazi v. Bata (Cyprus) Ltd (1987) 1 CLR 350:

 

«We agree with the view expressed in the above case to the extent that the provision of section 2 confining the benefits of the law to citizens of the Republic was inserted purposely with the aim to confine the benefits of the law to the class of persons who were worst hit by the catastrophic consequences of the Turkish invasion and that it was not intended to apply to foreign controlled companies or aliens.» (υπογράμμιση δική μου)

 

Όπως αναφέρεται στην παρ. 2 της Έκθεσης Απαίτησης:

 

«Ο Εναγόμενος είναι από τη Συρία και σε κάθε περίπτωση δεν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας».

 

Το γεγονός αυτό δεν τυγχάνει οποιασδήποτε αμφισβήτησης. Ούτε προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος είναι σύζυγος Κύπριου πολίτη.

 

Σημειώνω ότι όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία, ο Εναγόμενος διαμένει νόμιμα στην Κύπρο από το 2014. Στον Εναγόμενο παραχωρήθηκε ειδική άδεια για παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία στη βάση του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Στην ΕΔ Κυριάκου, αναφέρεται στην παρ. 4 σχετικά το εξής:

 

«Ο Εναγόμενος είναι πρόσωπο προς τον οποίο οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας έχουν παραχωρήσει σ΄αυτόν το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας, (Πολιτικό Άσυλο). Ούτος δε διαμένει στη Κυπριακή Δημοκρατία από το έτος 2014.»

 

Περαιτέρω, στην ΕΔ Κυριάκου, επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο 2 οι δύο πρόσφατες άδειες διαμονής του Εναγομένου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στις εν λόγω άδειες αναφέρεται ο κωδικός «SYR» κάτω από το πεδίο ιθαγένεια, ο τύπος της άδειας του Εναγομένου, ο οποίος είναι «Ειδική Άδεια», με την ακόλουθη παρατήρηση: «SUBSIDIARY PROTECTION RESIDENCE AND EMPLOYMENT». Όπως προκύπτει από τις επισυναφθείσες άδειες διαμονής, αυτές ανανεώνονται ανά διετία.

 

Όπως περαιτέρω διευκρινίζεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κ. Κυριάκου ημερ. 25/05/2026, στον Εναγόμενο είχε παραχωρηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (subsidiary protection status) σύμφωνα με το άρθρο 19(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000 («Ν. 6(Ι)/2000»). Επισυνάφθηκε σχετικά ως Τεκμήριο 1 η επιστολή της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, με την οποία παραχωρήθηκε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας στον Εναγόμενο και σε εξαρτώμενο του πρόσωπο.

 

Προκύπτει εν προκειμένω ότι ο Εναγόμενος είναι αλλοδαπός υπήκοος. Το γεγονός ότι έχει αναγνωριστεί στον Εναγόμενο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Ν.6(Ι)/2000 σαφώς δεν τον εξομοιώνει με Κύπριο πολίτη, ούτε δίδει στον Εναγόμενο τα ίδια δικαιώματα με τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, τουλάχιστον όσον αφορά τα δικαιώματα μίσθωσης περιουσίας.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.6(Ι)/2000, πρόσφυγας ορίζεται ως υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής «που έχει αναγνωριστεί ως πρόσφυγας σύμφωνα με το άρθρο 3». Δυνάμει του άρθρου 19(6) του Ν.6(Ι)/2000, πρόσωπο στο οποίο αναγνωρίζεται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας έχει τα ίδια δικαιώματα με τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες δυνάμει των άρθρων 21, 21Α και 21Γ του Ν.6(Ι)/2000.

 

Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο των εν λόγω άρθρων, σημειώνω ότι σχετική πρόνοια για σκοπούς πρόσβασης σε καταλύματα και τα δικαιώματα μίσθωσης ακίνητης περιουσίας ευρίσκεται στο άρθρο 21(1)(γ)(i) και (iv) του Ν. 6(Ι)/2000. Όπως προνοείται, τα πρόσωπα στα οποία αναγνωρίζεται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας τυγχάνουν «της ίδιας μεταχείρισης που δίνεται σε νομίμως διαμένοντες αλλοδαπούς που βρίσκονται κάτω από τις ίδιες συνθήκες» (βλ. συναφώς άρθρο 34 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347).

 

Προκύπτει επομένως, για ό,τι αξίζει, ότι τα πρόσωπα στα οποία αναγνωρίζεται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δεν εξομοιώνονται με Κύπριους πολίτες όσον αφορά τα δικαιώματα μίσθωσης περιουσίας.

 

Επομένως, η κατάληξή μου στην παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να είναι άλλη από το ότι ο Εναγόμενος δεν θεωρείται «ενοικιαστής» δυνάμει του Ν. 23/1983 και ως εκ τούτου, η επίδικη διαφορά δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.

 

Στη βάση της πιο πάνω κατάληξης, παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων προϋποθέσεων.

 

Συνεπακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται.

 

Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, στη βάση του γενικού κανόνα, αυτά επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου. Αναφορικά με το ύψος των εξόδων, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, αντικείμενο και πορεία εκδίκασης της Αίτησης, κρίνω εύλογο και επιδικάζω ποσό €1.500 πλέον ΦΠΑ.

 

 

 

(Υπ.) ………………………….

Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο