Κλίμακα Εξόδων: € 2,000 – € 10,000

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.

Αρ. Απαίτησης: 991/2024

(i-Justice)

Μεταξύ:-

1.    ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΚΟΜΠΟΣ

2.    ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΗ

 

Εναγόντων

και

 

TRUST INTERNATIONAL INSURANCE COMPANY (CYPRUS) LIMITED

 

Εναγομένης

 

Ημερομηνία: 20/10/2026

 

Εμφανίσεις:

 

Για τους Ενάγοντες: κ. Αντώνης Αντωνίου για Α. Π. Αντωνίου Δ.Ε.Π.Ε.

 

Για την Εναγόμενη: κ. Ηρακλής Αγαθοκλέους για Αγαθοκλέους – Νεοφύτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

 

Απόφαση

 

Έναυσμα για την καταχώριση της παρούσας Απαίτησης αποτέλεσε τροχαία οδική σύγκρουση μεταξύ της Ενάγουσας 2 και του κ. Egor Chepko.

 

Οι ειδικές αποζημιώσεις έγιναν παραδεκτές στο ποσό των € 4,369.36  (το ποσό των € 3,890.11 αντιστοιχεί στα έξοδα επισκευής του οχήματος του Ενάγοντα 1 και το ποσό των € 479.25 αντιστοιχεί στα έξοδα που επωμίσθηκε η Ενάγουσα 2) και παρέμεινε προς εκδίκαση το ζήτημα της ευθύνης και των γενικών αποζημιώσεων.

 

Σχετικά γεγονότα και επίδικα ζητήματα

 

Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης, η Απαίτηση των Εναγόντων βασίζεται σε αμέλεια, καθώς και σε παράβαση θέσμιου καθήκοντος του κ. Chepko.

 

Η Εναγόμενη στην Υπεράσπισή της αρνείται ότι ο κ. Chepko ήταν αμελής ή ότι παραβίασε οποιαδήποτε θέσμια καθήκοντά του προς όφελος των Εναγόντων.  Αντιθέτως, ως αναφέρει η Εναγόμενη, είναι η Ενάγουσα 2 η οποία ήταν αμελής και/ή παραβίασε τα θέσμια καθήκοντα που είχε προς τον κ. Chepko.

 

Συνοπτικά, τα σχετικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα:

 

1.    Στις 24/05/2023 το μεσημέρι, γύρω στις 13:15, η Ενάγουσα 2 σχολούσε από την εργασία της και οδηγούσε το όχημα του συζύγου της, Ενάγοντα 1 με αρ. εγγραφής [ ] («Όχημα BMW») στην Οδό Πάφου, στη Λεμεσό, με κατεύθυνση από τα δυτικά προς τα ανατολικά.

 

2.    Στο σημείο των φώτων τροχαίας στη διασταύρωση της οδού Πάφου με τη Λεωφόρο Oμονοίας και ενώ κινείτο σε ευθεία πορεία, συγκρούστηκε με το όχημα που οδηγούσε ο κ. Chepko, με αρ. εγγραφής [ ] («Όχημα Mazda»). Ο κ. Chepko, την στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν στην ίδια διασταύρωση, κινείτο από ανατολικά προς δυτικά και επιχειρούσε στροφή δεξιά από την Οδό Πάφου προς τη Λεωφόρο Ομονοίας, με κατεύθυνση προς τον κυκλικό κόμβο Ορφανίδη του αυτοκινητοδρόμου Λεμεσού – Πάφου (βόρεια κατεύθυνση).

 

3.    Σημειώνεται ότι η Εναγόμενη ενάγεται, δυνάμει του άρθρου 16Α του Ν.96(I)/2000, ως η εταιρεία η οποία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο Όχημα Mazda.

 

4.    Τα προαναφερθέντα στις παρ. 1 – 3 δεν αμφισβητούνται και επομένως, συνιστούν ευρήματά μου.

 

5.    Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα δεν είναι παραδεκτές. Συγκεκριμένα:

 

Θέση Εναγόντων

 

6.    Περιληπτικά, η θέση των Εναγόντων είναι ότι κατά τη στιγμή της σύγκρουσης η Ενάγουσα 2 κινείτο σε ευθεία πορεία, με χαμηλή ταχύτητα και το φανάρι ήταν πράσινο. Ενώ οδηγούσε κανονικά στην πορεία της, το Όχημα Mazda προσπάθησε με αυξημένη ταχύτητα να στρίψει δεξιά, ενόσω βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα και ενώ δεν είχε προτεραιότητα, ανακόπτοντας την πορεία της (παρ. 4 της Έκθεσης Απαίτησης).

 

7.    Ως περαιτέρω αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, ο οδηγός του Οχήματος Mazda ήταν αμελής αφού, μεταξύ άλλων:

 

             α.        Οδηγούσε με μεγάλη και/ή υπερβολική και/ή επικίνδυνη υπό τις περιστάσεις ταχύτητα.

 

             β.        Δεν αντιλήφθηκε και/ή εντόπισε εγκαίρως  και/ή καθόλου το Όχημα BMW.

 

             γ.         Δεν συμμορφώθηκε με τους κανονισμούς τροχαίας κίνησης.

 

             δ.         Οδηγούσε αμελώς και/ή απερίσκεπτα και/ή με επικίνδυνη αδιαφορία για τους άλλους χρήστες του δρόμου.

 

              ε.        Δεν έλαβε μέτρα και/ή προφυλάξεις για να αποφύγει τη σύγκρουση.

 

           στ.        Δεν επέδειξε τη δέουσα προσοχή και/ή φροντίδα και/ή παρατηρητικότητα.

 

              ζ.        Απώλεσε και/ή δεν διατήρησε επαρκή έλεγχο του οχήματός του.

 

             η.         Ανέκοψε βίαια και/ή αντικανονικά την πορεία του Οχήματος BMW και/ή προσέκρουσε σε αυτό.

 

             θ.         Δεν χρησιμοποίησε εγκαίρως και/ή αποτελεσματικά και/ή καθόλου τα φρένα, και/ή οδηγούσε με ελαττωματικά και/ή χωρίς φρένα.

 

               ι.        Δεν επέδειξε την επιμέλεια συνετού οδηγού και/ή γενικώς, οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα.

 

Θέση Εναγομένης

 

8.    Η θέση της Εναγομένης είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Ως αναφέρεται στην Υπεράσπιση, ο κ. Chepko είχε σταματήσει στα φώτα τροχαίας και ανέμενε να ανάψει το πράσινο βέλος για να στρίψει. Όταν άναψε το πράσινο βέλος ο κ. Chepko έστριψε, ενώ η Ενάγουσα 2 εισήλθε στη διασταύρωση με κόκκινο (παρ. 5 Υπεράσπισης).

 

9.    Ως περαιτέρω αναφέρεται στην Υπεράσπιση, η Ενάγουσα 2 ήταν αμελής, αφού, μεταξύ άλλων:

 

                    α.        Εισήλθε στη διασταύρωση των φωτών τροχαίας χωρίς να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές.

 

                    β.        Εισήλθε απότομα και/ή χωρίς να σταματήσει και/ή ενώ το φανάρι της ήταν κόκκινο και/ή κατά παράβαση των κανόνων τροχαίας.

 

                    γ.        Εισήλθε χωρίς να δικαιούται και/ή ανακόπτοντας και/ή εμβολίζοντας το Όχημα Mazda.

 

                    δ.        Δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως και/ή καθόλου το Όχημα Mazda.

 

                    ε.        Δεν χρησιμοποίησε εγκαίρως και/ή αποτελεσματικά και/ή καθόλου τα φρένα, και/ή οδηγούσε με ελαττωματικά και/ή χωρίς φρένα.

 

                 στ.        Δεν σταμάτησε και/ή δεν ελάττωσε ταχύτητα και/ή δεν χειρίστηκε το όχημά της με τέτοιο τρόπο που επιβάλλετο υπό τις περιστάσεις, ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση.

 

                    ζ.        Δεν έλαβε υπόψη τους άλλους χρήστες του δρόμου και/ή οδήγησε με επικίνδυνη αδιαφορία για την ασφάλεια της ιδίας και των υπολοίπων.

 

                    η.        Δεν συμπεριφέρθηκε ως συνετός, έμπειρος, ικανός και σώφρονας οδηγός, ούτε έκανε ορθό υπολογισμό υπό τις περιστάσεις.

 

                    θ.        Δεν είχε κατάλληλο και/ή καθόλου έλεγχο του οχήματός της.

 

                      ι.        Δεν έλαβε υπόψη την υπάρχουσα και/ή αναμενόμενη τροχαία κίνηση.

 

                   ια.        Γενικώς οδηγούσε χωρίς την αναγκαία φροντίδα και προσοχή, κατά παράβαση των κανόνων τροχαίας.

 

Παραδεκτά γεγονότα

 

Ως ανέφερα και πιο πάνω, το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων έχει γίνει παραδεκτό. Περαιτέρω, παραδεκτό έγινε και το γεγονός ότι το Όχημα BMW είναι ιδιοκτησίας του Ενάγοντα 1, καθώς και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, αυτό οδηγείτο νομίμως από την Ενάγουσα 2.  Συνεπώς, τα προαναφερθέντα συνιστούν ευρήματά μου.

 

Νομικές αρχές σε σχέση με τα ευρήματα του Δικαστηρίου

 

Πριν να προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την εξαγωγή ευρημάτων από αυτή, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής:

 

Στις πλείστες των υποθέσεων συνεπεία οδικών συγκρούσεων προβάλλονται εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές για τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη το ατύχημα και το Δικαστήριο καλείται να προβεί σε ευρήματα βασιζόμενο στο λόγο του ενός οδηγού έναντι στο λόγο του άλλου.   Ωστόσο, οι Δικαστές πρέπει όπου είναι δυνατό να προσπαθούν να καταλήγουν σε ευρήματα ως προς τις συνθήκες της σύγκρουσης. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 16^η έκδοση, παρ. 11-211:

 

«Evidence of fact in road traffic accident claims often features diametrically opposed accounts and routinely involves one driver’s word against that of the other, without any objectively discernible facts. In such cases the Court should still endeavour to make positive findings of fact rather than to seek shelter behind the burden and standard of proof.»

 

Σημειώνω περαιτέρω ότι πρέπει να αποφεύγονται ευρήματα γεγονότων ως προς τα ακριβή περιστατικά της σύγκρουσης, όπου τέτοια ευρήματα δεν δικαιολογούνται από την μαρτυρία. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 16^η έκδοση, παρ. 11-210:

 

«The court should be careful not to make precise findings of fact if the evidence does not justify such findings. The recollections of witnesses of a road traffic accident will necessarily involve estimates of distance and qualitative assessments of speed etc. Such evidence is likely to be inexact and precise findings on the foundation of such evidence are likely to be difficult to make:

 

“…there is danger of doing injustice if judges make unwarrantedly precise findings of fact. Of course, if the evidence warrants a precise finding of fact (on the balance of probabilities) that makes the judge’s judgment easier. If there are inherent uncertainties about the facts…it is dangerous to make precise findings. This may well mean that party who bears the burden of proof is in difficulties. But that is one of the purposes behind a burden of proof; that if the case cannot be demonstrated on the balance of probabilities, it will fail.”»

 

Μάρτυρες Εναγόντων

 

Για τους Ενάγοντες έδωσαν μαρτυρία η Ενάγουσα 2, ο κ. Χριστάκης Χριστοφή, αυτόπτης μάρτυρας και ο κ. Δημήτριος Βασιλείου, ορθοπεδικός χειρουργός.

 

κ. Ανδρούλλα Μαυρομουστάκη

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Η Ενάγουσα 2 έδωσε μαρτυρία προς υποστήριξη της θέσης της ως προς  τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη η τροχαία οδική σύγκρουση, καθώς και σε σχέση με τη ζημιά που υπέστηκε.

 

Η θέση της για τις συνθήκες της σύγκρουσης, ως προβλήθηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης, συνάδει με τα όσα δικογραφήθηκαν στην Έκθεση Απαίτησης. Συγκεκριμένα, ως αναφέρθηκε:

 

1.    Κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, η Ενάγουσα 2 κινείτο σε ευθεία πορεία, με χαμηλή ταχύτητα και το φανάρι ήταν πράσινο (παρ. 8 δήλωσης μάρτυρα).

 

2.    Το Όχημα Mazda προσπάθησε με αυξημένη ταχύτητα να στρίψει δεξιά, ενόσω βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα και ενώ δεν είχε προτεραιότητα (παρ. 8 δήλωσης μάρτυρα).

 

3.    Η Ενάγουσα 2 δεν μπόρεσε να αντιδράσει και δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση (παρ. 8 δήλωσης μάρτυρα).

 

4.    Θυμάται να ελαττώνει και να προσπαθεί να στρίψει αριστερά το τιμόνι της στην προσπάθειά της να σταματήσει, όμως ήταν αργά (παρ. 8 δήλωσης μάρτυρα).

 

5.    Ως περαιτέρω αναφέρει η Ενάγουσα 2, από τη σύγκρουση ενεργοποιήθηκε ο αερόσακος του Οχήματος BMW, ενώ η Ενάγουσα 2 τραντάχτηκε, πήγε το κεφάλι της μπροστά πίσω, κτυπώντας στο μαξιλάρι του καθίσματος και με κάποιο τρόπο χτύπησε το δεξί της χέρι και συγκεκριμένα στον καρπό πάνω στο τιμόνι, αφού την πίεσε ο αερόσακος. Λόγω της τριβής του καρπού της μεταξύ του αερόσακου και του τιμονιού έπαθε έγκαυμα στο δεξί καρπό και άνοιξε πληγή (παρ. 9 δήλωσης μάρτυρα).

 

6.    Δεν θυμάται πόση ώρα μετά το ατύχημα έμεινε στο κάθισμα. Θυμάται όμως να έρχεται κόσμος κοντά στο αυτοκίνητο, πιθανόν άλλοι οδηγοί και κόσμος που δούλευε στα γύρω καταστήματα για να της ανοίξουν την πόρτα και να την βγάλουν έξω (παρ. 10 δήλωσης μάρτυρα).

 

7.    Όταν άνοιξαν και τις δύο πόρτες του Οχήματος ΒMW, ένας κύριος ο οποίος της ανέφερε ότι τον λένε Χριστάκη, την ρώτησε αν ήταν καλά και αν χρειαζόταν κάποια βοήθεια. Της ανέφερε ότι δουλεύει απέναντι στο συνεργείο ελαστικών που βρίσκεται στη γωνία των φώτων τροχαίας και είδε το ατύχημα και έτρεξε αμέσως (παρ. 11 δήλωσης μάρτυρα).

 

8.    Δυσκολευόταν να κινηθεί λόγω της ενεργοποίησης του αερόσακου, ο οποίος γέμισε και το αυτοκίνητο με μια σκόνη όπως την πούδρα. Όταν την βοήθησαν να κατέβει την οδήγησαν προς το πεζοδρόμιο και την έβαλαν να καθίσει. Τότε ήρθε κοντά της ένας κύριος που της ανέφερε ότι ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου που της ανέκοψε την πορεία και την ρώτησε σε αγγλική γλώσσα αν είναι καλά και της είπε «συγνώμη, συγνώμη, εγώ φταίω» (παρ. 12 δήλωσης μάρτυρα).

 

9.    Στη συνέχεια  η Ενάγουσα 2 ενημέρωσε τον σύζυγό της, ο οποίος ήρθε μέσα σε περίπου 15 λεπτά. Κάλεσε και την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το Όχημα BMW, της οποίας ο αντιπρόσωπος πήγε στο σημείο, φωτογράφισε τα οχήματα και συμπλήρωσε τη Γνωστοποίηση Ατυχήματος, Τεκμήριο 2 (παρ. 13 δήλωσης μάρτυρα).

 

10. Η Ενάγουσα 2 επισκέφθηκε το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στο Νοσοκομείο Mediterranean στη Λεμεσό, αφού είχε πόνους στον αυχένα και την πλάτη, ζάλη, μούδιασμα και κάψιμο στο δεξί χέρι. Εκεί εξετάστηκε από τον Δρ. Δημήτριο Βασιλείου. Οι λεπτομέρειες για την εξέταση θα αναφερθούν στη συνέχεια στα πλαίσια της μαρτυρίας του Δρ. Βασιλείου. (παρ. 15 – 16 δήλωσης μάρτυρα).

 

11. Την ίδια ημέρα, επειδή τα συμπτώματα επιδεινώνονταν, επισκέφθηκε τον ορθοπεδικό χειρούργο, Δρ. Φίλιππο Σιμιλλίδη. Ο Δρ. Σιμιλλίδης εξέτασε την Ενάγουσα 2 (παρ. 17 δήλωσης μάρτυρα). Όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση του Δρ. Σιμιλλίδη, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4:

 

                   i.    Ο ιατρός διέγνωσε σοβαρού βαθμού θλάση/ διάστρεμμα αυχένα και οσφύος και έντονη συμπτωματολογία διάσεισης.

 

                  ii.    Δόθηκε στην Ενάγουσα 2 άδεια ασθενείας από 24/05/2023 έως 11/06/2023.

 

12. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 5, συνταγογραφήθηκαν στην Ενάγουσα 2 από τον Δρ. Σιμιλλίδη φάρμακα και όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 6, παραπέμφθηκε σε 12 συνεδρίες φυσιοθεραπείας. Σημειώνεται ότι η Ενάγουσα 2 ολοκλήρωσε 6 εκ των 12 συνεδριών.

 

13. Η Ενάγουσα 2 ανέφερε ότι δεν είχε προηγούμενα προβλήματα στον αυχένα, το χέρι ή την πλάτη. Λόγω και της τότε δουλειάς της ως εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής αθλείται καθημερινά και γενικά η κατάστασή της είναι αρκετά καλή (παρ. 19 δήλωσης μάρτυρα).

 

14. Μετά το ατύχημα νιώθει ακόμα πόνους στον αυχένα και ενοχλήσεις στην πλάτη, όταν αλλάζει η θερμοκρασία. Δεν μπορεί να πει αν θα υποχωρήσουν ή θα επιδεινωθούν στο μέλλον (παρ. 19 δήλωσης μάρτυρα).

 

Αξιολόγηση

 

Η Ενάγουσα 2 μου έκανε πολύ θετική εντύπωση. Η μαρτυρία της ουδόλως κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Οι θέσεις της ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της σύγκρουσης παρέμειναν σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης, χωρίς οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Οι απαντήσεις της ήταν φυσικές και αυθόρμητες. Η μάρτυρας απαντούσε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που της γίνονταν, ακόμη και όταν οι απαντήσεις της δεν εξυπηρετούσαν απολύτως την εκδοχή της. Η μαρτυρία της σε σχέση με τα επίδικα συμβάντα ήταν ξεκάθαρη, χωρίς να παρουσιάζει οποιαδήποτε κενά. Η εκδοχή της υποστηρίζεται πλήρως από τον κ. Χριστοφή, τη μαρτυρία του οποίου αξιολογώ στη συνέχεια. Θεωρώ ότι η Ενάγουσα 2 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία της.

 

Από τη μαρτυρία της Ενάγουσας 2 διαπιστώνω περαιτέρω τα εξής:

 

1.    Όταν ρωτήθηκε εάν είχε σταματήσει στα φώτα τροχαίας πριν από τη σύγκρουση, απάντησε με ειλικρίνεια ότι δεν θυμάται καθόλου. Επέμεινε ωστόσο στη θέση της, η οποία παρέμεινε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέταση ότι τη στιγμή του ατυχήματος δεν έτρεχε. Εν πάση περιπτώσει, η θέση της ως προς την ταχύτητα του Οχήματος BMW κατά τη στιγμή της σύγκρουσης συνάδει με αυτή του κ. Chepko, ο οποίος επίσης ανέφερε ότι η ταχύτητα της Ενάγουσας 2 ήταν χαμηλή. Συνεπώς, αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2.

 

2.    Στις σχετικές ερωτήσεις που της έγιναν, απαντούσε με βεβαιότητα ότι το φανάρι στην πλευρά της ήταν πράσινο τη στιγμή της σύγκρουσης. Τόνισε ότι είδε καθαρά το πράσινο φανάρι αφού δεν είχε αυτοκίνητα μπροστά της. Σημειώνω ότι το γεγονός αυτό υποστηρίζεται πλήρως και από τη μαρτυρία του δεύτερου μάρτυρα των Εναγόντων, κ. Χριστοφή. Κρίνω ότι η εκδοχή της Ενάγουσας 2 ότι το φανάρι ήταν πράσινο στην πορεία της τη στιγμή της σύγκρουσης αποτελεί αξιόπιστη εκδοχή για τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση και συνεπώς, την αποδέχομαι.

 

3.    Όπως επίσης ανέφερε η Ενάγουσα 2, η ίδια είχε περάσει τη μέση των φώτων όταν ανέκοψε την πορεία της ο κ. Chepko. Ως ανέφερε, η ίδια προχωρούσε και ξαφνικά είδε να της κόβουν το δρόμο. Οι πιο πάνω θέσεις της Ενάγουσας 2 παρέμειναν σταθερές και ακλόνητες. Η Ενάγουσα 2 και σε αυτό το σημείο μιλούσε με βεβαιότητα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη η σύγκρουση. Τα όσα ανέφερε συνάδουν περαιτέρω με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων και με τη μαρτυρία του κ. Χριστοφή. Εν πάση περιπτώσει, ο κ. Chepko δεν αμφισβήτησε ότι η Ενάγουσα 2 είχε περάσει τη μέση των φώτων τη στιγμή της σύγκρουσης. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω την εν λόγω θέση της Ενάγουσας 2 και επομένως, συνιστά εύρημά μου.

 

4.    Ως περαιτέρω ανέφερε, πράσινο ήταν το φανάρι και στην άλλη πλευρά. Η εν λόγω θέση της Ενάγουσας 2 παρέμεινε σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της και συνάδει πλήρως με την εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο ως προς τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη το ατύχημα. Αυτή είναι η θέση και του κ. Χριστοφή. Για σκοπούς πληρότητας, η διαφορά στην εκδοχή της Εναγομένης είναι ότι στην πλευρά του κ. Chepko ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος, το οποίο του έδιδε προτεραιότητα, εκδοχή την οποία ωστόσο, όπως προκύπτει από τα πιο κάτω, δεν αποδέχομαι. Κρίνω ότι η θέση της Ενάγουσας 2 ότι το φανάρι στην πλευρά του κ. Chepko ήταν πράσινο (χωρίς να είναι αναμμένο όμως το πράσινο βέλος) είναι αξιόπιστη και συνεπώς, συνιστά εύρημά μου.

 

5.    Διαφώνησε στην υποβολή ότι ο κ. Chepko ήταν σταματημένος στα φώτα τροχαίας και πήγε να στρίψει μόλις άναψε το πράσινο βέλος, το οποίο και του έδιδε προτεραιότητα. Η θέση της, η οποία παρέμεινε σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασής της ήταν ότι ο κ. Chepko δεν είχε σταματήσει στα φώτα, αφού βιάστηκε να περάσει. Η εν λόγω θέση της Ενάγουσας 2 συνάδει πλήρως με τη θέση της ότι το φανάρι στην πλευρά της ήταν πράσινο καθώς προχωρούσε ευθεία, αλλά περαιτέρω και  με την εκδοχή του κ. Χριστοφή, για τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση. Αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2.

 

 

6.    Είδε τον κ. Chepko πρώτη φορά τη στιγμή της σύγκρουσης. Ο λόγος, ως ανέφερε που δεν τον είδε προηγουμένως, ήταν διότι ο κ. Chepko έστριψε ιλιγγιωδώς και την αιφνιδίασε. Η εν λόγω θέση της Ενάγουσας 2 παρέμεινε σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης και παρά την αμφισβήτηση της θέσης της από την άλλη πλευρά. Σημειώνω ότι η μεγάλη ταχύτητα του κ. Chepko επιβεβαιώνεται και από τα όσα αναφέρει ο κ. Χριστοφή. Σημειώνεται ότι ο ίδιος ο κ. Chepko δεν ανέφερε ότι έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα, ωστόσο ανέφερε ότι πάτησε γκάζι για να στρίψει λίγο πριν τη σύγκρουση, χωρίς να προσδιορίζει την ταχύτητα του Οχήματος Mazda. Δεν αμφισβητείται ότι η Ενάγουσα 2 είδε για πρώτη φορά τον κ. Chepko τη στιγμή της σύγκρουσης.

 

Στη βάση των πιο πάνω, αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2 ότι είδε τον κ. Chepko πρώτη φορά τη στιγμή της σύγκρουσης και ότι ο τελευταίος έστριψε ιλιγγιωδώς.

 

7.    Περαιτέρω, δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τη θέση της Ενάγουσας 2 ότι λόγω της ταχύτητας του κ. Chepko, η Ενάγουσα 2 δεν είχε χρόνο για να αντιδράσει και να αποφύγει τη σύγκρουση. Σημειώνω περαιτέρω ότι όπως ανέφερε στην κυρίως εξέτασή της, θυμάται να ελαττώνει και να προσπαθεί να στρίψει αριστερά το τιμόνι της στην προσπάθειά της να σταματήσει, όμως ήταν αργά. Αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2 για τους λόγους που ανέφερα στην παρ. 6 ανωτέρω.

 

8.    Η Ενάγουσα 2 ανέφερε ότι ο κ. Chepko της είπε μετά το ατύχημα «συγνώμη, συγνώμη, εγώ φταίω». Σημειώνω ότι ο κ. Chepko παραδέχεται ότι είπε «I’m sorry» στην Ενάγουσα 2 και ανέφερε κατά την αντεξέτασή του ότι μπορεί να είπε και κάποιες άλλες λέξεις τις οποίες δεν θυμάται ακριβώς. Η Ενάγουσα 2 εξέφραζε βεβαιότητα στη μαρτυρία της για τα όσα επακριβώς ανέφερε ο κ. Chepko.

 

Στη βάση και της μερικής παραδοχής του κ. Chepko, αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2 ότι ο κ. Chepko της είπε «συγνώμη, συγνώμη, εγώ φταίω».

 

9.    Ρωτήθηκε περαιτέρω κατά την αντεξέταση γιατί αντί 12 φυσιοθεραπείες, τις οποίες της συνέστησε ο Δρ. Σιμιλλίδης, έκανε μόνο 6. Η Ενάγουσα 2 ανέφερε ότι ανακουφίστηκε αρκετά μετά τις 6 φυσιοθεραπείες και ότι ακολούθως, έπαθε σοβαρή ίωση. Αποδέχομαι την εν λόγω θέση της Ενάγουσας 2, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητήθηκε.

 

10. Η Ενάγουσα 2 ανέφερε, χωρίς να τύχει αμφισβήτησης από την άλλη πλευρά προς την ίδια, ότι δεν είχε προηγουμένως προβλήματα υγείας, ούτε με τον αυχένα της, ούτε με το χέρι της αλλά ούτε και με την πλάτη της. Λόγω και της δουλειάς της ως εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής αθλείτο καθημερινά και γενικά η φυσική της κατάσταση είναι αρκετά καλή. Αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας 2.

 

11. Ως περαιτέρω αναφέρθηκε, χωρίς να τύχει αμφισβήτησης και επομένως, το αποδέχομαι, ότι μετά το ατύχημα και ειδικότερα όταν αλλάζει η θερμοκρασία νιώθει ακόμα πόνους στον αυχένα και ενοχλήσεις στην πλάτη.

 

κ. Χριστάκης Χριστοφή

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Ο μάρτυρας είναι ιδιοκτήτης καταστήματος αλλαγής, επιδιόρθωσης, τοποθέτησης και πώλησης ελαστικών και ως ανέφερε, ήταν αυτόπτης μάρτυρας του ατυχήματος. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη η οδική σύγκρουση, ο μάρτυρας ανέφερε τα εξής:

 

1.    Την ημέρα του ατυχήματος, ο μάρτυρας δούλευε στο κατάστημά του, το οποίο βρίσκεται στη νότια γωνία της διασταύρωσης των σχετικών φωτών τροχαίας.

 

2. Από το κατάστημά του, έχει καθαρή εικόνα προς τη διασταύρωση των φωτών τροχαίας.

 

3. Περί το μεσημέρι, βρισκόταν στην εξωτερική μπροστινή πλευρά του καταστήματός του και καθώς μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο, έβλεπε προς την κατεύθυνση του ατυχήματος, δηλαδή προς τα φώτα τροχαίας. Τότε, είδε το Όχημα Mazda να πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα τα φώτα τροχαίας και χωρίς να κοντοσταθεί ή να ελαττώσει ταχύτητα, επιχείρησε στροφή δεξιά από τα φώτα με βόρεια κατεύθυνση.

 

4. Αναστατώθηκε γιατί στη συγκεκριμένη πορεία του οδηγού που έτρεχε δεν υπήρχε προτεραιότητα παρά το ότι το φανάρι ήταν πράσινο, καθ’ ότι ο εν λόγω οδηγός ήθελε να στρίψει δεξιά προς την Λεωφόρο Ομονοίας, ενώ από την αντίθετη πλευρά ερχόντουσαν αυτοκίνητα.

 

5. Μέσα σε δευτερόλεπτα, και αφού ο οδηγός του Οχήματος Mazda ανέκοψε την πορεία του διερχόμενου από την αντίθετη πορεία αυτοκινήτου, έγινε η σύγκρουση με το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι. Ήταν το Όχημα BMW.

 

6. Μετά τη σύγκρουση έτρεξε αμέσως προς το μέρος του ατυχήματος. Μαζί του ήρθαν και άλλοι από την περιοχή, αφού είδαν ότι είχε ανοίξει ο αερόσακος και ήταν πιθανόν η οδηγός να τραυματίστηκε.

 

7. Κατέβασαν την οδηγό από το αυτοκίνητο, η οποία βρισκόταν σε κατάσταση πανικού και την έβαλαν να καθίσει στο πεζοδρόμιο. Τη ρώτησαν αν χρειαζόταν κάτι και τους ανέφερε ότι πονούσε, αλλά ήθελε να τηλεφωνήσει στο σύζυγό της.

 

8. Ο κ. Chepko είχε ήδη κατεβεί από το αυτοκίνητο και ο μάρτυρας τον ρώτησε αν είναι καλά. Ο κ. Chepko του ανέφερε ότι ήταν καλά και τότε, ο κ. Chepko προχώρησε προς την Ενάγουσα 2 και της ζητούσε συγνώμη στα αγγλικά.

 

9. Από τη σύγκρουση, τα αυτοκίνητα ακινητοποιήθηκαν και δημιουργήθηκε κυκλοφοριακή συμφόρηση, αφού βρίσκονταν μέσα στη μέση περίπου της διασταύρωσης των φώτων τροχαίας.

 

10. Μερικές μέρες μετά το ατύχημα τον επισκέφτηκε αντιπρόσωπος της Εναγομένης και του ζήτησε να του δώσει υλικό από τις κάμερες ασφαλείας του καταστήματός του για την ημερομηνία που συνέβη το συγκεκριμένο ατύχημα. Εκείνος αρνήθηκε και του ανέφερε ότι δεν έχει δικαίωμα να του ζητά κάτι τέτοιο. Επίσης, ανέφερε ότι οι κάμερες ασφαλείας που έχει στον εξωτερικό χώρο του καταστήματός του πιάνουν μέχρι τα εξωτερικά όρια του καταστήματος και όχι πιο πέρα, δηλαδή τη διασταύρωση των φωτών τροχαίας.

 

Αξιολόγηση

 

Ο μάρτυρας μου έκανε θετική εντύπωση. Οι θέσεις του παρέμειναν σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασής του και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Ο μάρτυρας μπορούσε να περιγράψει με ευκολία τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση και θυμόταν λεπτομέρειες για τα όσα διαδραματίστηκαν αμέσως πριν και μετά το ατύχημα. Κρίνω από τα λεχθέντα και την όλη συμπεριφορά του μάρτυρα ότι πράγματι ήταν ανεξάρτητος αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού και συνεπώς, ότι είναι αξιόπιστος μάρτυρας. Περαιτέρω, θεωρώ ότι η εκδοχή που εξέφρασε ο μάρτυρας για τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση είναι αξιόπιστη. Ως προς την εκδοχή του μάρτυρα, λαμβάνω περαιτέρω υπόψη ότι ο κ. Κοτρότσος στη μαρτυρία του ανέφερε ότι ο κ. Χριστοφή είχε εκφράσει τη θέση από τις πρώτες κιόλας ημέρες ότι το πράσινο βέλος ήταν σβηστό στην πλευρά του κ. Chepko. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του συνάδει πλήρως με τα όσα ανέφερε η Ενάγουσα 2 και την αποδέχομαι στην ολότητά της. Περαιτέρω, διαπιστώνω τα εξής από τη μαρτυρία του:

 

1.    Ο κ. Χριστοφή είχε δηλωθεί ως μάρτυρας του ατυχήματος από την πρώτη στιγμή, αφού συμπεριλήφθηκε τόσο στη «ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ» που συμπληρώθηκε μισή περίπου ώρα μετά το ατύχημα από την εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένο το Όχημα BMW (Τεκμήριο 2), όσο και στην έκθεση που ετοίμασε η RescueLine Auto Services Ltd, την οποία ετοίμασε ο λειτουργός κατά την παραλαβή του Οχήματος Mazda (Τεκμήριο 9). Στη βάση και της εν λόγω έγγραφης μαρτυρίας, δέχομαι ότι ο κ. Χριστοφή ήταν πράγματι στη σκηνή του ατυχήματος.

 

2.    Σε σχετική ερώτηση, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι είχε την οποιαδήποτε προσωπική σχέση με την Ενάγουσα 2. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα, στην οποία ήταν σταθερός και επομένως, συνιστά εύρημά μου.

 

3.    Ο συνήγορος της Εναγομένης αμφισβήτησε κατά πόσον ο κ. Χριστοφή ήταν πράγματι αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. Εστιάστηκε κατά την αντεξέτασή του στην απόσταση που ευρίσκετο ο κ. Χριστοφή από το συμβάν κατά τη στιγμή της οδικής σύγκρουσης και κατ’ ουσίαν υπέβαλε στο μάρτυρα ότι από το σημείο που βρισκόταν δεν είχε καλή ορατότητα. Ο μάρτυρας επέμεινε ότι είδε πλήρως το ατύχημα.

 

Σε ερώτηση κατά πόσον μπορούσε να δει την οδική σύγκρουση ο μάρτυρας με δεδομένο ότι είχε σταθμευμένα οχήματα προς πώληση μπροστά από το κατάστημά του, ο μάρτυρας απάντησε ότι «τα αυτοκίνητα δεν εμποδίζουν καθόλου μα καθόλου».

 

Περαιτέρω, σε κάποιο σημείο που αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά ότι από το σημείο που βρισκόταν ο μάρτυρας τη στιγμή του ατυχήματος μπορούσε να δει το ατύχημα και του υποβλήθηκε ότι δεν λέει την αλήθεια, ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στις απαντήσεις του. Όπως τόνισε προς το τέλος της αντεξέτασής του:

 

«Είδα ολοκάθαρα το συγκεκριμένο δυστύχημα. Ολοκάθαρα.»

 

Ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Παρά το ότι δεν μπορούσε να προσδιορίσει την ακριβή απόσταση που ευρίσκετο από την σκηνή του ατυχήματος και περαιτέρω, του υποβλήθηκε από την πλευρά της Εναγομένης ότι ήταν γυρισμένος με την πλάτη στο δρόμο και ότι έπρεπε να δει το Όχημα BMW από πολύ πιο πριν, η βασική του θέση ήταν ξεκάθαρη και θεωρώ ότι δεν μπορεί να τύχει αμφισβήτησης. Ο ίδιος 5 με 10 λεπτά πριν τη σύγκρουση μιλούσε στο τηλέφωνο και έβλεπε προς το δρόμο. Βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από το ατύχημα και είδε τη σύγκρουση ιδίοις όμμασι.

 

Αποδέχομαι τη θέση του μάρτυρα και δεν θεωρώ ότι το, ως αναφέρθηκε, έντονο ύφος του μάρτυρα κατά τη συνομιλία του με τον κ. Κοτρότσο λίγες μέρες μετά το ατύχημα ήταν διότι ο μάρτυρας δεν ήταν ανεξάρτητος αυτόπτης μάρτυρας της σύγκρουσης. Αντιθέτως, καταλήγω ότι η εικόνα που αποκόμισα από τον μάρτυρα ήταν ότι σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας του, κυρίως στα σημεία όπου τα λεχθέντα του τύγχαναν αμφισβήτησης, το ύφος του ήταν πιο έντονο, αφού ήταν απολύτως σίγουρος για τα περιστατικά της σύγκρουσης, την οποία είδε με τα μάτια του.  

 

4.    Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι το Όχημα Mazda αμέσως πριν τη σύγκρουση δεν ήταν σταματημένο στα φώτα τροχαίας. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο οδηγός του Οχήματος Mazda έτρεχε. Απάντησε με ειλικρίνεια ότι δεν θυμόταν αν το Όχημα Mazda είχε δείκτη καθώς έστριβε. Σημειώνεται περαιτέρω ότι ο κ. Chepko δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί για το κατά πόσο σταμάτησε στα φώτα. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τις θέσεις του μάρτυρα και επομένως, αυτές συνιστούν ευρήματά μου.

 

5.    Ο μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω ότι ο οδηγός του Οχήματος Mazda του ζήτησε συγνώμη τρεις φορές μετά το ατύχημα, επειδή ως ανέφερε ο μάρτυρας ο κ. Chepko αισθανόταν ένοχος. Όπως ανέφερε, συγνώμη ζήτησε και από άλλα άτομα που βρίσκονταν εκεί. Στη συνέχεια, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ανέφερε ότι νομίζει ότι είπε συγνώμη και στην Ενάγουσα 2. Κρίνω ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής στις απαντήσεις του, αφού εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι ο κ. Chepko είπε συγνώμη στην Ενάγουσα 2 είναι παραδεκτό.

 

6.    Τέλος, είναι γεγονός ότι με προβλημάτισε η άρνηση του μάρτυρα να δώσει πρόσβαση στις κάμερες του καταστήματός του στην Εναγόμενη, αφού αποτελεί περαιτέρω γεγονός στο οποίο η Εναγόμενη έδωσε βαρύτητα. Εντούτοις, από τα λεγόμενα του μάρτυρα και την όλη εντύπωση που αποκόμισα από τη μαρτυρία του, κρίνω ότι η άρνησή του να δώσει πρόσβαση στις κάμερες ουδεμία σχέση έχει με το κατά πόσον η εκδοχή του σε σχέση με το πώς έγινε το ατύχημα ήταν ειλικρινής. Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του κ. Κοτρότσου, σε τέτοιες περιπτώσεις το υλικό από τις κάμερες είναι σύνηθες να εξασφαλίζεται από την τροχαία και όχι μέσω των κατόχων των καμερών.

 

Δρ. Δημήτριος Βασιλείου

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Ο μάρτυρας είναι ορθοπεδικός χειρουργός στο Νοσοκομείο Mediterranean. Κλήθηκε από την Ενάγουσα 2 για να δώσει μαρτυρία για την εξέταση που διενήργησε στην Ενάγουσα 2 λίγη ώρα μετά το ατύχημα. Όπως προκύπτει από την έκθεση του μάρτυρα, Τεκμήριο 3:

 

1.    Η Ενάγουσα 2 προσήλθε στις 24/05/2023 στο ΤΑΕΠ του νοσοκομείου μετά από αναφερόμενο τροχαίο.

 

2.    Από την κλινική εικόνα της Ενάγουσας 2, αυτή έπασχε από αυχεναλγία, σπασμό των παρασπονδυλικών μυών του αυχένα και από δυσχέρεια σε όλες τις κινήσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

 

3.    Επίσης εμφάνιζε κάκωση της δεξιάς πηχεοκαρπικής με ήπιο οίδημα τοπικά και άλγος στις κινήσεις του δεξιού καρπού.

 

4.    Από τον ενδεικνυόμενο ακτινολογικό έλεγχο δεν ανευρέθη κάποιο κάταγμα ή εξάρθρημα. Ανευρέθη απώλεια της λορδωτικής στοίχισης των αυχενικών σπονδύλων και ευθειασμός της αυχενικής μοίρας.

 

5.    Στην ασθενή συνεστήθη ανάπαυση, να φέρει μαλακό αυχενικό κολάρο και περίδεση στην δεξιά πηχεοκαρπική, χορηγήθηκε αναλγητική αγωγή.

 

6.    Επανεκτίμηση της ασθενούς θα γινόταν στα εξωτερικά ορθοπεδικά ιατρεία.

 

Αξιολόγηση

 

Θα πρέπει να σημειώσω ότι, με δεδομένο ότι ο μάρτυρας κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας, η συμπεριφορά του στο εδώλιο δεν ήταν τόσο σημαντική όσο των άλλων μαρτύρων (Genzyme Corporation v Kayat Trading Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 199/14, ημερ. 25/05/2018), ECLI:CY:AD:2018:A250. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι η μαρτυρία του αξιολογήθηκε εκτός των καθιερωμένων αρχών, ή ότι τον αντιμετώπισα διαφορετικά από τους υπόλοιπους μάρτυρες.

 

Η εικόνα που αποκόμισα από το μάρτυρα ήταν θετική. Η μαρτυρία του είχε συνοχή, οι απαντήσεις του ήταν σταθερές και δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Όπως θα αναφέρω στη συνέχεια, δέχομαι τη μαρτυρία του, η οποία ήταν εν πολλοίς παραδεκτή. Διαπιστώνω τα εξής από τη μαρτυρία του:

 

1.    Δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα του μάρτυρα.

 

2.    Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο μάρτυρας εξέτασε την Ενάγουσα 2 στις 24/05/2023 αμέσως μετά από το επίδικο ατύχημα. Το γεγονός αυτό επομένως, συνιστά εύρημά μου.

 

3.    Δεν αμφισβητήθηκε ευθέως η διάγνωση του μάρτυρα για την κατάσταση της Ενάγουσας 2. Εντούτοις, του υποβλήθηκε ότι τα κλινικά ευρήματά του ήταν υποκειμενικά, αφού δεν μπορούσε ο ίδιος να γνωρίζει ότι πράγματι υπήρχε πόνος κατά την ψηλάφηση του αυχένα, με δεδομένο ότι για αυτά τα ευρήματα βασίζεται στα λεχθέντα του ασθενούς. Ο μάρτυρας συμφώνησε, όμως ανέφερε περαιτέρω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και το σύμπτωμα του μυϊκού σπασμού, εννοώντας ότι η διαπίστωσή του συνιστά αντικειμενικό εύρημα στο οποίο προβαίνει ο ιατρός κατόπιν εξέτασης του ασθενούς και δεν εξαρτάται από τα όσα λέει ο ασθενής. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς την αποδέχομαι.

 

4.    Χαρακτήρισε τον τραυματισμό ως «whiplash injury» (τραυματισμός δίκην μαστιγίου), αναφέροντας ότι είναι συνηθισμένος τραυματισμός μετά από τροχαία ατυχήματα. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς την αποδέχομαι.

 

5.    Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε ότι η Ενάγουσα 2 υπέστη κάκωση της δεξιάς πηχεοκαρπικής με ήπιο οίδημα τοπικά και άλγος στις κινήσεις του δεξιού καρπού.

 

6.    Οι ακτινογραφίες έδειξαν ευθειασμό αυχένα, χωρίς κάταγμα. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε και επομένως, συνιστά εύρημά μου. Σε σχετική ερώτηση για το κατά πόσον ο μάρτυρας είναι σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον υπήρχε ευθειασμός αυχένα από πριν το ατύχημα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είναι κάτι που μπορεί να γνωρίζει. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς την αποδέχομαι.

 

7.    Αφότου εξέτασε την Ενάγουσα 2, της χορήγησε μία δόση ενδομυϊκής αναλγητικής αγωγής. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς, την αποδέχομαι.

 

8.    Δεν συνέστησε φυσιοθεραπεία εκείνη τη στιγμή. Όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση να εξηγήσει το λόγο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι τις πρώτες μέρες δεν χρειάζεται φυσιοθεραπεία. Η λήψη φυσιοθεραπείας γίνεται μετά την εξέταση από τα εξωτερικά ιατρεία. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τις θέσεις του μάρτυρα και συνεπώς τις αποδέχομαι.

 

9.    Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι είδε την ασθενή μόνο μία φορά, την ημέρα του ατυχήματος. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς την αποδέχομαι.

 

10. Σε σχετική ερώτηση κατά την κυρίως εξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το άνοιγμα του αερόσακου μπορεί να επιδείνωσε κλινικά την κατάσταση λόγω απότομης ώθησης. Πιο συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ανέφερε τα εξής:

 

«Ναι θα μπορούσε γιατί δέχεται μια απότομη ώθηση και από μπροστά και από πίσω.»

 

Κατά την αντεξέταση, ζητήθηκε όπως διευκρινιστεί η εν λόγω αναφορά του μάρτυρα. Όπως λέχθηκε:

 

«Ε: Αναφερθήκατε προηγουμένως σε ερώτημα που σας έγινε για τον αερόσακο όταν δέχεται πίεση και από μπροστά και από πίσω σε μια σύγκρουση ο οδηγός. Το συμπέρασμα όταν δέχεται από πίσω ώθηση από που το εξάγετε;

 

Α: Από την καρέκλα.

 

Ε: Παίζει καθόλου ρόλο  το σημείο σύγκρουσης ενός οχήματος για την ώθηση που θα δεχθεί ο επιβάτης;

 

Α: Σίγουρα.

 

Ε: Ναι αλλά επειδή προηγουμένως είπετε για ώθηση από πίσω, να υποθέσω ότι θεωρήσατε ότι δέχθηκε, η σύγκρουση ήταν από πίσω γι’ αυτό το είπατε;

 

Α: Όχι απαραίτητα.

 

Ε: Εσείς έχετε γνώση του πως ήταν η σύγκρουση του οχήματος της κας Μαυρομουστάκη;

 

Α: Όχι.

 

Ε: Εγώ σας υποβάλλω ότι δεν ήταν σύγκρουση από πίσω, δεν της χτύπησε από πίσω για να την τραντάξει.

 

Α: Το τράνταγμα θα γινόταν ούτως ή άλλως και από μπροστά και από πίσω ο εμπλεκόμενος στο τροχαίο τραντάζεται ούτως ή άλλως.

 

Ε: Επειδή είπατε ώθηση από πίσω. 

 

Α: Ναι, θέλω να πω με βάση την απότομη κίνηση όχι ότι τον σπρώχνει η καρέκλα.»

 

Ο μάρτυρας ήταν κατατοπιστικός στις απαντήσεις του, οι οποίες ήταν πλήρως επεξηγηματικές. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τις θέσεις του μάρτυρα και συνεπώς, τις αποδέχομαι.

 

11. Δεν μπορούσε να προβλέψει την περαιτέρω πορεία της Ενάγουσας 2 αφού δεν την ξαναείδε. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς, την αποδέχομαι.

 

12. Δήλωσε ότι τέτοιοι τραυματισμοί συνήθως αποθεραπεύονται καλά, αλλά υπάρχει μικρό ποσοστό περιπτώσεων με καθυστερημένη εμφάνιση συμπτωμάτων. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε και επομένως, συνιστά εύρημά μου.

 

13. Ο μάρτυρας, όταν ερωτήθηκε για το κατά πόσον ένας ασθενής πρέπει να κάνει το σύνολο των φυσιοθεραπειών που του προτείνονται από τον ιατρό, ο μάρτυρας ανέφερε τα εξής:

 

«Εφόσον κάποιος γιατρός συστήνει κάποιο αριθμό φυσιοθεραπειών, άποψη μου είναι ότι πρέπει να ακολουθηθούν γιατί μπορεί να νιώσει καλύτερα η ασθενής αλλά τα συμπτώματα μπορεί να επανέλθουν, άρα ο αριθμός των φυσιοθεραπειών πρέπει να ακολουθηθεί και να επανεκτιμηθεί βέβαια, έτσι;»

 

Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του μάρτυρα και συνεπώς την αποδέχομαι.

 

Μάρτυρες Εναγομένης

 

Για την Εναγόμενη έδωσαν μαρτυρία ο κ. Chepko, ο κ. Ιωάννης Κωνσταντίνου, λειτουργός ατυχημάτων στην Rescue Line, καθώς και ο κ. Γεώργιος Κοτρότσος, εξεταστής απαιτήσεων στην Εναγόμενη.

 

κ. Egor Chepko

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Ο κ. Chepko έδωσε τη δική του εκδοχή σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη η τροχαία οδική σύγκρουση. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ετοίμασε δήλωση μάρτυρα, την οποία υιοθέτησε κατά την ακρόαση της υπόθεσης και η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ’. Με δεδομένο ότι η δήλωση του μάρτυρα ετοιμάστηκε στα Ρωσικά, καταχωρίστηκε ένορκη δήλωση μετάφρασης της δήλωσης μάρτυρα από τα Ρωσικά στα Ελληνικά, η οποία ετοιμάστηκε από την κ. Λιουτμίλα Ζερβού. Δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε ένσταση ως προς την μετάφραση της δήλωσης μάρτυρα.

 

Η θέση του κ. Chepko για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα ήταν η εξής:

 

1.    Ενώ πλησίαζε στα φώτα τροχαίας, υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση στην κατεύθυνση που οδηγούσε και η πορεία των οχημάτων ήταν αργή με συχνές στάσεις και εκκινήσεις. Ο ίδιος κατευθυνόταν αργά-αργά προς την λωρίδα που επιτρέπει στροφή δεξιά προς τη Λεωφόρο Ομονοίας, η οποία οδηγεί στον κυκλικό κόμβο Ορφανίδη του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού-Πάφου (παρ. 6 δήλωσης μάρτυρα).

 

2.    Δεν μπορεί να αναφέρει με βεβαιότητα αν σταμάτησε πλήρως στα φώτα τροχαίας ή αν προσέγγισε αυτά με χαμηλή ταχύτητα. Αυτό που δηλώνει με βεβαιότητα είναι το ότι κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα όταν εισήλθε στη λωρίδα δεξιάς στροφής, η οποία εξ’ όσων θυμάται έχει μήκος περίπου 50-80 μέτρα και δεν υπήρχαν προπορευόμενα οχήματα σε αυτήν (παρ. 7 δήλωσης μάρτυρα).

 

3.    Κατά το χρόνο που βρισκόταν στη συγκεκριμένη λωρίδα παρατήρησε ότι ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος, το οποίο του παρείχε προτεραιότητα στην στροφή δεξιά. Ως εκ τούτου, προχώρησε αναπτύσσοντας ελαφρώς την ταχύτητά του για να εισέλθει στην διασταύρωση και να συνεχίσει προς την Λεωφόρο Ομονοίας με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο Ορφανίδη (παρ. 8 δήλωσης μάρτυρα).

 

4.    Πριν εισέλθει στην διασταύρωση παρατήρησε ότι η αντίθετη λωρίδα για δεξιά στροφή προς το λιμάνι ήταν κενή από οχήματα, ενώ τα οχήματα απέναντί του που θα κινούνταν προς την οδό Πάφου ήταν σταματημένα.

 

5.    Ενώ είχε εισέλθει κανονικά στην διασταύρωση και κινείτο εντός των επιτρεπόμενων ορίων ταχύτητας, και προτού ολοκληρώσει την στροφή του αντιλήφθηκε αιφνιδίως το Όχημα BMW να κινείται προς το μέρος του με κάποια ταχύτητα. Τότε αντιλήφθηκε ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και το μόνο που πρόλαβε να πράξει ήταν να πατήσει τα φρένα του οχήματός του.

 

6.    Ακολούθως, άκουσε τον ήχο της σύγκρουσης και ένιωσε ένα ελαφρύ τράνταγμα στο όχημά του. Λόγω της χαμηλής ταχύτητας με την οποία κινείτο αλλά και της όχι και τόσο ψηλής ταχύτητας της Ενάγουσας 2, η σύγκρουση ήταν ήπια και δεν τραυματίστηκε, ενώ κατά την σύγκρουση δεν άνοιξαν οι αερόσακοι του οχήματος που οδηγούσε (παρ. 11 δήλωσης μάρτυρα).

 

7.    Ως προς την φράση «I'm sorry», ο κ. Chepko ανέφερε τα εξής:

 

                  i.        Εξερχόμενος του οχήματός του είδε ότι στο όχημα της Ενάγουσας 2 είχε ανοίξει ο αερόσακος μόνο στο σημείο του οδηγού όπου ήταν και η σύγκρουση και είδε την Ενάγουσα 2 να στέκεται όρθια έξω από το όχημά της φανερά τρομαγμένη και αναστατωμένη. Λόγω αυτού την πλησίασε και της είπε 1-2 φορές «I’ m sorry» θέλοντας να την καθησυχάσει και να την κάνει να νιώσει καλύτερα.

 

                 ii.        Επιθυμεί να αναφέρει ότι την συγκεκριμένη φράση την είπε αποκλειστικά και μόνο ως ένδειξη λύπης για το συμβάν, καθώς και εκείνος ήταν πολύ στεναχωρημένος για ότι έγινε και σε καμία περίπτωση δεν το είπε ως απολογία εκ μέρους του ότι δήθεν έφταιγε για την σύγκρουση.

 

                iii.        Ανέφερε επίσης ότι τα αγγλικά του δεν είναι και πολύ καλά και με το «I’ m sorry» απλώς εξέφρασε την λύπη του για αυτό που έγινε και την αναστάτωση που προκλήθηκε στην Ενάγουσα 2.

 

Αξιολόγηση

 

Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα, διαφάνηκε ότι αυτός δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει μια ξεκάθαρη και σαφή εκδοχή για το πώς έγινε το ατύχημα. Οι απαντήσεις του δεν ήταν σταθερές. Ο μάρτυρας σε διάφορα σημεία άλλαζε τις απαντήσεις του. Όταν δυσκολευόταν να απαντήσει στις ερωτήσεις που του γίνονταν, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί λεπτομέρειες αφού πέρασαν τρία χρόνια από την ημέρα του ατυχήματος. Ήταν διακριτή θεωρώ η αμηχανία του όταν ένιωθε ότι στριμωχνόταν. Δεν θεωρώ την εκδοχή που προσπάθησε να παρουσιάσει ο μάρτυρας για τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση αξιόπιστη. Ως αποτέλεσμα, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του, εκτός από ορισμένα σημεία.

 

Σημειώνεται κατ’ αρχάς ότι ο μάρτυρας παραδέχεται ότι η ταχύτητα της Ενάγουσας 2 τη στιγμή της σύγκρουσης ήταν χαμηλή. Το γεγονός αυτό συνάδει και με τις θέσεις της Ενάγουσας 2 και του κ. Χριστοφή και συνεπώς, το αποδέχομαι.

 

Θα αναφέρω ορισμένα σημεία στη μαρτυρία του κ. Chepko, από τα οποία καταρρίπτονται οι θέσεις του ως προς τον τρόπο με τον οποίο επισυνέβη η σύγκρουση:

 

1.    Κατά πόσον η Ενάγουσα 2 πέρασε με κόκκινο

 

Όταν ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση για το κατά πόσον η Ενάγουσα 2 πέρασε με κόκκινο, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει. Όπως αναφέρθηκε:

 

«Ε: Όταν εσείς λέτε ότι βλέπατε πράσινο βέλος γνωρίζετε τι χρώμα είχε το φανάρι απέναντι για την κυρία με την οποία χτυπήσατε;

 

Α:  Δε μπορώ να το γνωρίζω.»

 

Όταν ωστόσο υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι η θέση της Εναγομένης, ως παρατίθεται στην παρ. 5 της Υπεράσπισής της, ήταν ότι το φανάρι καθώς περνούσε η  Ενάγουσα ήταν κόκκινο, ο μάρτυρας άλλαξε αμέσως την απάντησή του. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση:

 

«Ε: Θεωρείτε ότι η κοπέλα, η οδηγός του BMW πέρασε με κόκκινο ναι ή όχι;

 

Α:  Ναι.

 

Ε:  Πέρασε με κόκκινο;

 

Α:  Ναι.»

 

Κρίνω ότι η αξιοπιστία του μάρτυρα κλονίστηκε σε αυτό το σημείο, αφού όχι μόνο άλλαξε αμέσως απάντηση, δεν έδωσε ούτε οποιαδήποτε εξήγηση για την απότομη αλλαγή στις θέσεις του. Με την καινούρια του απάντηση, εξέφρασε βεβαιότητα για ένα γεγονός το οποίο αμέσως προηγουμένως ανέφερε ότι δεν γνώριζε.

 

2.    Κατά πόσον ο κ. Chepko είχε σταματήσει στα φώτα

 

Η θέση της Εναγομένης, ως αναφέρθηκε στην Υπεράσπισή της, ήταν ότι ο κ. Chepko είχε σταματήσει στα φώτα τροχαίας και περίμενε να ανάψει το πράσινο βέλος.

 

Στην κυρίως εξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν βέβαιος εάν σταμάτησε πλήρως στα φώτα ή εάν προσέγγισε αυτά με χαμηλή ταχύτητα.

 

Όταν υποβλήθηκε στον μάρτυρα η διάσταση μεταξύ των δικογραφημένων γεγονότων που κατέγραψε η Εναγόμενη και της μαρτυρίας του, ο κ. Chepko ανέφερε τα εξής:

 

«Ε: Κύριε μάρτυς στις παραγράφους 6 και 7 και 8 αναφέρετε ότι δεν είστε βέβαιος εάν σταματήσατε πλήρως στα φώτα ή εάν προσεγγίσατε αυτά με χαμηλή ταχύτητα και μάλιστα παρατηρήσατε όταν ήσασταν στη λωρίδα που επιτρέπει τη δεξιά στροφή ότι ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος. 

 

Α:  Ναι.

 

Ε:  Ενώ κύριε μάρτυς στην υπεράσπιση σας αναφέρετε στην παράγραφο 5(β) ότι σταματήσατε και περιμένατε το φανάρι της πορείας και μάλιστα συγκεκριμένα αναμένατε το πράσινο βέλος να ανάψει, πιο από τα δύο ισχύει;

 

Α:  Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβετε, πέρασαν 3 χρόνια. Με την ακρίβεια τώρα για κάθε δευτερόλεπτο δεν μπορώ να απαντήσω. Όταν πρόσφατα μου έκαναν αυτή την ερώτηση ξανά η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι σταμάτησα για να επιβεβαιωθώ ότι μπορώ να προχωρήσω και άρχισα την κίνηση της στροφής. Όταν λέω σταμάτησα δεν εννοώ ότι σταμάτησε η λειτουργία της μηχανής του οχήματος, υπήρχε κάποια κίνηση 1 – 2 χιλιόμετρα την ώρα.» 

 

 

3.    Κατά πόσον ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος

 

Ο μάρτυρας αρχικά απέφευγε να τοποθετηθεί για το κατά πόσον ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος στην πλευρά του ακριβώς τη στιγμή της σύγκρουσης. Σε σχετικές ερωτήσεις, ο μάρτυρας απαντούσε πάντοτε με αναφορά στις στιγμές που προηγήθηκαν της σύγκρουσης. Συγκεκριμένα:

 

            i.        Ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν ήταν στη λωρίδα μέσω της οποίας θα έστριβε δεξιά, ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην παρ. 8 της δήλωσής του:

 

«8. Κατά το χρόνο που βρισκόμουν στην συγκεκριμένη λωρίδα παρατήρησα ότι ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος, το οποίο μου παρείχε προτεραιότητα στην στροφή δεξιά. Ως εκ τούτου, προχώρησα αναπτύσσοντας ελαφρώς την ταχύτητα μου για να εισέλθω στην διασταύρωση και να συνεχίσω προς την Λεωφόρο Ομονοίας με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο Ορφανίδη.»

 

           ii.        Παρόμοια ήταν και τα όσα ανέφερε όταν ρωτήθηκε σχετικά και κατά την αντεξέταση. Υποβλήθηκε στον κ. Chepko ότι η Ενάγουσα 2 περνούσε από τα φώτα τροχαίας τη στιγμή του ατυχήματος, ενώ ήταν αναμμένο το πράσινο φως στην πλευρά της. Εκείνος, απάντησε μόνο ότι είδε το πράσινο και οδήγησε «προς το πράσινο τόξο».

 

         iii.        Όταν δε του ζητήθηκε να διευκρινίσει τη θέση του, τότε μόνο ο μάρτυρας ανέφερε ότι έστριβε τη στιγμή που έβλεπε το πράσινο βέλος, αφού διαφορετικά δεν θα έκανε την κίνηση. Ως ανέφερε:

 

«…έστριβα τη στιγμή που έβλεπα το πράσινο βέλος άρα επιτρεπόταν να κάνω την κίνηση αυτή, διαφορετικά δεν θα έκανα τέτοια κίνηση.»

 

Κρίνω ότι η αξιοπιστία του μάρτυρα κλονίστηκε σε αυτό το σημείο και επομένως, δεν αποδέχομαι την θέση που εν τέλει εξέφρασε ο μάρτυρας, η οποία εν πάση περιπτώσει, είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από την εκδοχή της Ενάγουσας 2 και του κ. Χριστοφή, την οποία αποδέχθηκα. Έλαβα βεβαίως υπόψη μου ότι η ύπαρξη διερμηνείας ενδεχομένως να προκαλούσε αυτή την ασάφεια στις θέσεις του μάρτυρα. Ωστόσο, κρίνω ότι η αμηχανία του μάρτυρα ήταν εμφανής στις απαντήσεις του και περαιτέρω, ότι ο μάρτυρας εξέφραζε ασάφεια/ αβεβαιότητα και μέσα από τη δήλωση μάρτυρα στην οποία προέβηκε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του.

 

Συνεπώς, δεν αποδέχομαι τη θέση του μάρτυρα και κρίνω ότι κατά τη στιγμή της σύγκρουσης το φως στην πλευρά του κ. Chepko ήταν πράσινο, αλλά δεν ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος.

 

4.    Ταχύτητα μάρτυρα

 

Σε σχέση με την ταχύτητα του μάρτυρα κατά το χρόνο της σύγκρουσης, και πάλιν ο ίδιος απέφυγε να τοποθετηθεί ξεκάθαρα κατά την αντεξέτασή του. Στη δήλωση μάρτυρα, αναφέρεται ότι ανέπτυξε ελαφρώς ταχύτητα για να στρίψει δεξιά, αλλά κατά τη στιγμή της σύγκρουσης κινείτο εντός του ορίου ταχύτητας. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι όταν ήταν σίγουρος για την κίνησή του πάτησε γκάζι για να στρίψει. Δεν προσδιόρισε ωστόσο ποια ήταν η ταχύτητά του τη στιγμή της σύγκρουσης. Όπως αναφέρθηκε:

 

«Ε: Κύριε μάρτυς τρέχατε, ήταν ψηλή η ταχύτητα σας;

 

Α:  Εγώ προχώρησα, πλησίασα τη γραμμή και όταν εγώ ήμουν σίγουρος για την ασφάλεια της κίνησης μου πάτησα γκάζι για να στρίψω δεξιά.»

 

Κρίνω ότι ο λόγος που δεν τοποθετήθηκε ο μάρτυρας με ακρίβεια για την ταχύτητα του Οχήματος Mazda τη στιγμή της σύγκρουσης ήταν διότι πράγματι, ως ανέφερε η Ενάγουσα 2 και ο κ. Χριστοφή, ο μάρτυρας έτρεχε ιλιγγιωδώς.

 

5.    Λόγος που ζήτησε συγνώμη

 

Στη δήλωση μάρτυρα, ο κ. Chepko ανέφερε τα εξής σε σχέση με την απολογία του προς την Ενάγουσα κατά τη στιγμή του ατυχήματος. Όπως ανέφερε:

 

«14. Εξερχόμενος του οχήματος μου είδα ότι στο όχημα της Ενάγουσας 2 είχε ανοίξει ο αερόσακος μόνο στο σημείο του οδηγού όπου ήταν και η σύγκρουση και είδα την Ενάγουσα 2 να στέκεται όρθια έξω από το όχημα της φανερά τρομαγμένη και αναστατωμένη. Λόγω αυτού την πλησίασα και της είπα 1-2 φορές «I'm sorry» θέλοντας να την καθησυχάσω και να την κάνω να νιώσει καλύτερα.

 

15. Επιθυμώ να αναφέρω ότι την συγκεκριμένη φράση την είπα αποκλειστικά και μόνο ως ένδειξη λύπης για το συμβάν, καθώς και εγώ ήμουν πολύ στενοχωρημένος για ότι έγινε και σε καμία περίπτωση δεν το είπα ως απολογία εκ μέρους μου ότι δήθεν έφταιγα για την σύγκρουση. Να αναφέρω επίσης ότι τα αγγλικά μου δεν είναι και πολύ καλά και με το « I'm sorry» απλώς εξέφρασα την λύπη μου για αυτό που έγινε και την αναστάτωση που προκλήθηκε στην Ενάγουσα 2.»

 

Όταν ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση τι συγκεκριμένα ανέφερε στην Ενάγουσα 2, ο μάρτυρας απέφυγε να απαντήσει τι ακριβώς είπε στην Ενάγουσα 2. Αμέσως δε ανέφερε ότι δεν γνωρίζει καλά Αγγλικά. Όπως λέχθηκε:

 

«Ε: Ερωτήσετε κάτι την ενάγουσα 2 μετά το ατύχημα; Μιλήσετε της;

 

Α:  Πολύ ελάχιστη η γνώση της αγγλικής μου γλώσσας, εγώ πλησίασα και εξέφρασα τη λύπη μου για όλα αυτά που συνέβηκαν.

 

Ε:  Είπετε στην ενάγουσα 2 «I am sorry»;

 

Α:  Ναι, με μεγάλη ακρίβεια πόσες λέξεις της είπα δεν μπορώ να σας πω αλλά ναι της είπα κάτι τέτοιο.

 

Ε:  Γιατί της είπατε I am sorry;

 

Α:  Διότι ένοιωσα μεγάλη λύπη για το συμβάν, για όλο αυτό που έχουμε υποστεί.

 

Ε:  Εγώ σας υποβάλλω ότι απολογηθήκατε γιατί γνωρίζατε ότι ανακόψατε την πορεία της και προκαλέσατε της τους τραυματισμούς;

 

Α:  Γιατί σκεφτήκατε τέτοια εκδοχή;

 

Δικαστήριο:

 

Να απαντήσει εάν συμφωνεί ή διαφωνεί.

 

Α:  Η θέση μου είναι ότι είμαι πολύ τυχερός διότι δεν μου έχουν τύχει τέτοια συμβάντα, είδα ότι η γυναίκα ήταν πολύ στεναχωρημένη και εγώ είχα στεναχωρηθεί και ήθελα με λόγια να της πω ότι λυπάμαι πολύ που έγινε αυτό το συμβάν.»

 

Δεν παραγνωρίζω ότι η εκδοχή του μάρτυρα για την απολογία του προς την Ενάγουσα 2 μετά το ατύχημα θα μπορούσε να ήταν πιθανό σενάριο. Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι ένας οδηγός αμέσως μετά το ατύχημα λέει συγνώμη στον οδηγό του άλλου οχήματος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι ο οδηγός παραδέχθηκε ευθύνη για το ατύχημα. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι η παρούσα πρόκειται για τέτοια περίπτωση.

 

Κατ’ αρχάς, στη δήλωση μάρτυρα ο κ. Chepko ανέφερε μόνο ότι είπε στην Ενάγουσα 2 «I’m sorry». Όπως είπα και πιο πάνω, κατά την αντεξέταση, ο κ. Chepko απέφυγε να απαντήσει τι ακριβώς είπε στην Ενάγουσα 2. Σημειώνω ότι η εκδοχή της Ενάγουσας 2 ήταν ότι ο κ. Chepko της είπε «συγνώμη, εγώ φταίω». Κρίνω ότι ο μάρτυρας απέφυγε εσκεμμένα να αναφέρει ότι είπε στην Ενάγουσα 2 ότι εκείνος έφταιγε για το ατύχημα.

 

Λαμβάνω υπόψη μου περαιτέρω το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο μάρτυρας απολογήθηκε κατ’ επανάληψη στην Ενάγουσα 2. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δεν απολογήθηκε μόνο στην Ενάγουσα 2, αλλά και σε περαστικούς, όπως ο κ. Χριστοφή.

 

Κρίνω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η απολογία του κ. Chepko δεν έγινε για το σκοπό που αναφέρει ο μάρτυρας. Σε συνάρτηση με όλα όσα ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με τη μαρτυρία του κ. Chepko, καθώς και των άλλων μαρτύρων, καταλήγω ότι ο πραγματικός λόγος πίσω από την απολογία του κ. Chepko ήταν διότι ο μάρτυρας έφερε ευθύνη για το ατύχημα και ένιωθε την ανάγκη να απολογηθεί.

 

κ. Ιωάννης Κωνσταντίνου

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Ο μάρτυρας είναι λειτουργός ατυχημάτων στην Rescue Line από το 2022. Τα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνουν την επιτόπια παρουσία σε ατυχήματα,  όπου λαμβάνει φωτογραφίες και σύντομη κατάθεση από τα εμπλεκόμενα μέρη, των οποίων η ασφάλεια συνεργάζεται με την εταιρεία του. Ετοίμασε τη σχετική έκθεση για το επίδικο ατύχημα, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9.

 

Αξιολόγηση

 

Η μαρτυρία του κ. Κωνσταντίνου εν πολλοίς δεν αμφισβητήθηκε. Απλώς, ζητήθηκε από το μάρτυρα κατά την αντεξέταση να διευκρινίσει ορισμένα σημεία στην κυρίως εξέτασή του. Κρίνω ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής κατά την αντεξέταση, αφού η μαρτυρία του στα πιο πολλά σημεία ήταν σταθερή και ακλόνητη και υποστηρίζεται από έγγραφη μαρτυρία. Αναφέρομαι περαιτέρω πιο κάτω και σε ορισμένα σημεία όπου υπήρξαν αντιφάσεις και αλλαγή στις απαντήσεις του μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει, δεν θεωρώ ότι η μαρτυρία του ήταν ιδιαίτερα βοηθητική στη διαλεύκανση των επίδικων ζητημάτων, αφού ο μάρτυρας δεν θυμόταν ο,τιδήποτε για το περιστατικό.

 

 Συγκεκριμένα, από τη μαρτυρία του διαπιστώνω τα εξής:

 

1.    Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είχε ιδιαίτερη ανάμνηση του συγκεκριμένου περιστατικού, καθώς επρόκειτο για απλή σύγκρουση χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς ή εκτεταμένες ζημιές. Εξήγησε ότι εξετάζει 10 – 15 παρόμοια περιστατικά ημερησίως, γι’ αυτό είναι εύλογη η έλλειψη συγκεκριμένης ανάμνησης. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα λεχθέντα του μάρτυρα.

 

2.    Εξ όσων αντιλαμβάνεται από το όνομα του ασφαλισμένου οδηγού, επρόκειτο για αλλοδαπό πρόσωπο. Ωστόσο, δεν θυμάται την εθνικότητά του. Όπως ανέφερε, εκτιμά ότι στην παρούσα περίπτωση ακολούθησε τη συνήθη πρακτική του να χρησιμοποιεί εφαρμογές μετάφρασης (Google Translate/DeepL) μέσω tablet για ακριβή καταγραφή δηλώσεων αλλοδαπών οδηγών. Ως ανέφερε, ο οδηγός του Οχήματος Mazda εξήγησε τον τρόπο σύγκρουσης μέσω εφαρμογής μετάφρασης και ο μάρτυρας κατέγραψε τους ισχυρισμούς στην έκθεσή του αφού τους κατανόησε με σιγουριά. Δεν αμφισβητήθηκαν τα λεχθέντα του μάρτυρα.

 

3.    Κατέγραψε στην έκθεσή του την ύπαρξη καμερών σε παρακείμενο υποστατικό οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταγράψουν το περιστατικό, καθώς και την ύπαρξη πιθανής μαρτυρίας από αυτόπτη μάρτυρα. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση για το κατά πόσον ήταν περαιτέρω ενδεχόμενο οι εν λόγω κάμερες να μην κατέγραψαν το περιστατικό. Ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά.

 

Δεν έχει ανάμνηση του προσώπου που του έδωσε την πληροφόρηση, αλλά ως ανέφερε, η καταγραφή πραγματοποιείται αποκλειστικά στο πλαίσιο επιτόπιας διερεύνησης και βάσει πληροφοριών που συλλέγονται επί τόπου.

 

 

4.    Περαιτέρω, ο μάρτυρας ρωτήθηκε αν έλεγξε τα άλλα υποστατικά για να διαπιστώσει αν είχαν κάμερες. Ο μάρτυρας αρχικά ανέφερε ότι τα άλλα υποστατικά δεν είχαν κάμερες. Στη συνέχεια, όταν του υποβλήθηκε ότι όλα τα μαγαζιά εκεί έχουν κάμερες, ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι δεν γνώριζε. Όπως ανέφερε: «Δεν το γνωρίζω αυτό».

 

5.    Ο αυτόπτης μάρτυρας εντοπίστηκε στο χώρο  του ατυχήματος, παρείχε τα στοιχεία επικοινωνίας του και εξέφρασε προθυμία να δώσει μαρτυρία σχετικά με τις συνθήκες της σύγκρουσης. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα λεχθέντα του μάρτυρα, τα οποία εν πάση περιπτώσει προκύπτουν από το Τεκμήριο 9.

 

6.    Ακολούθως, ως αναφέρει ο μάρτυρας, προέβη σε οπτικό έλεγχο του υποστατικού και διαπίστωσε την ύπαρξη καμερών με κατεύθυνση προς το σημείο της σύγκρουσης. Όταν ρωτήθηκε για το κατά πόσον εννοεί με κατεύθυνση προς το σταυροδρόμι ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά. Στη συνέχεια, όταν του έγινε σχετική ερώτηση, ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν θυμάται αυτά που ανέφερε στη δήλωση μάρτυρα και ότι τα όσα ανέφερε εκεί ήταν στη βάση των όσων κατέγραψε στο Τεκμήριο 9. Όταν υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι δεν αναφέρεται στην έκθεση ότι υπήρχαν κάμερες προς το σημείο της σύγκρουσης, μόνο ότι υπήρχαν κάμερες, ο μάρτυρας συμφώνησε με τον συνήγορο των Εναγόντων.

 

κ. Γεώργιος Κοτρότσος

 

Σύνοψη μαρτυρίας

 

Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο κ. Κοτρότσος, ο οποίος είναι εξεταστής απαιτήσεων στην Εναγόμενη από το 2022 και ως ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση, ασχολείται κυρίως με υποθέσεις που αφορούν αντικρουόμενους ισχυρισμούς μεταξύ των οδηγών, καθώς και με υποθέσεις εικονικών ή/και σοβαρών ατυχημάτων.

 

Αξιολόγηση

 

Κρίνω ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής μάρτυρας, αφού η μαρτυρία του ήταν σταθερή και ακλόνητη και ανέφερε αντικειμενικά τα όσα πραγματικά πίστευε και περιήλθαν στην αντίληψή του, ακόμη και αν δεν εξυπηρετούσε την εκδοχή της Εναγομένης. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε. Συγκεκριμένα, διαπιστώνω από τη μαρτυρία του κ. Κοτρότσου τα εξής, τα οποία δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω και επομένως, συνιστούν ευρήματά μου:

 

1. Του ανατέθηκε η αξιολόγηση του επίδικου ατυχήματος. Κατά την αντεξέταση, διευκρίνισε ότι το επίδικο ατύχημα ανήκει στην κατηγορία των αντικρουόμενων ισχυρισμών και ότι δεν ήταν σοβαρό.

 

2. Όταν του ανατέθηκε η υπόθεση, ο μάρτυρας προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον κ. Chepko, χωρίς όμως απάντηση. Περαιτέρω, προσπάθησε να επικοινωνήσει και με την Ενάγουσα 2 στις 29/05/2023, η οποία αρνήθηκε να μιλήσει καθότι είχε ήδη διορίσει δικηγόρο.

 

3. Στη βάση της έκθεσης της Rescue Line, ο μάρτυρας επικοινώνησε με τον κ. Χριστοφή, ο οποίος ως ανέφερε, ήταν αμέσως επιθετικός, υποστηρίζοντας ότι ο πελάτης της Εναγομένης πέρασε με σβηστό βέλος. Αρνήθηκε κατηγορηματικά να παραδώσει υλικό από τις κάμερες του καταστήματός του και δήλωσε ότι προτιμά να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο παρά να παραδώσει το υλικό. Στη συνέχεια, και πάλιν απέτυχε να πείσει τον κ. Χριστοφή να του παραδώσει τις κάμερες μέσω κοινού γνωστού.

 

4. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας είχε μία σύντομη, ανεπιτυχή τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Chepko λόγω του ότι ο τελευταίος δεν ήξερε καλά Αγγλικά και ο κ. Κοτρότσος δεν ήξερε καθόλου Ρωσικά.

 

5. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, ο μάρτυρας ανέφερε ότι για την καταγραφή των γεγονότων που δικογραφήθηκαν στην Υπεράσπιση της Εναγομένης βασίστηκε στην έκθεση της RescueLine, σε επικοινωνίες που είχε, εμπειρικά στις ζημιές των αυτοκινήτων, και στα όσα ανέφερε ο κ. Χριστοφή.

 

6. Σε ερώτηση για το κατά πόσο ρωτήθηκε ο κ. Chepko για τα όσα αναφέρθηκαν στην Υπεράσπιση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν αδύνατο να ρωτήσει τον οδηγό ένεκα της αδυναμίας επικοινωνίας μεταξύ τους.

 

7. Δεν θεωρεί δεδομένο ότι η Ενάγουσα 2 πέρασε με κόκκινο, αφού δεν υπάρχει ανεξάρτητη μαρτυρία.

 

8. Σε σχέση με τις κάμερες, ο μάρτυρας ανέφερε ότι συχνά εξασφαλίζονται μέσω της τροχαίας. Στην παρούσα περίπτωση δεν ζητήθηκαν από την τροχαία.

 

Συνθήκες σύγκρουσης

 

Από τα πιο πάνω ευρήματά μου, σημειώνω, χωρίς επηρεασμό των υπολοίπων ευρημάτων μου, ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη η σύγκρουση ήταν οι εξής:

 

1.    Κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, η Ενάγουσα 2 κινείτο σε ευθεία πορεία και το φανάρι στην πλευρά της ήταν πράσινο.

 

2.    Ο κ. Chepko έστριψε δεξιά, ενώ το φανάρι στην πλευρά του ήταν πράσινο, αλλά δεν είχε προτεραιότητα, αφού το πράσινο βέλος στην πλευρά του ήταν σβηστό.

 

3.    Συγκρούστηκε με την Ενάγουσα 2, όταν αυτή είχε ήδη περάσει τη μέση των φώτων. Η Ενάγουσα 2 κινείτο με χαμηλή ταχύτητα κατά τη στιγμή της σύγκρουσης.

 

4.    Ο κ. Chepko αιφνιδίασε την Ενάγουσα 2, αφού κινείτο με μεγάλη ταχύτητα τη στιγμή της σύγκρουσης και επομένως, η Ενάγουσα 2 δεν είχε αρκετό χρόνο στη διάθεσή της για να μπορέσει να τον αποφύγει.

 

Σημειώνω ότι δεν είναι δυνατό από τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε να καταλήξω σε ακριβή συμπεράσματα ως προς τις ταχύτητες και τις ακριβείς αποστάσεις των δύο οχημάτων αμέσως προηγουμένως και κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση και των όσων παρέθεσα πιο πάνω, η  εξαγωγή τέτοιων ευρημάτων δεν ήταν αναγκαία.

 

Νομικές αρχές και η εφαρμογή τους στα επίδικα ζητήματα

 

Με αυτό ως δεδομένο προχωρώ να εξετάσω τις βάσεις αγωγής που προβάλλονται.

 

Πριν να προχωρήσω στην ουσία της υπόθεσης, σημειώνω στη βάση των καθιερωμένων κανόνων απόδειξης ότι οι Ενάγοντες φέρουν το βάρος απόδειξης στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι ο κ. Chepko ήταν αμελής.

 

1.    Αμέλεια οδηγού

 

Τα συστατικά στοιχεία και οι αρχές που διέπουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας συνοψίσθηκαν στην απόφαση Ξενοφώντος Κύπρος ν. KN Zoo Bar Restaurant Ltd και Άλλων (2016) 1 ΑΑΔ 2786, όπου λέχθηκαν τα εξής:

 

«Η αμέλεια ως έννοια είναι νομικά πασίγνωστη και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Χάριν υπενθύμισης και μόνο, να λεχθεί ότι στο Κυπριακό σύστημα δικαίου αυτή οριοθετείται από το Άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 149, όπως έχει βέβαια ερμηνευθεί καθοδηγητικά από τη νομολογία στη βάση της Αγγλικής προσέγγισης του κοινοδικαίου, (Κωνσταντίνου v. Χατζηκυριάκου (1993) 1 Α.Α.Δ. 864 και Καλαθά v. Πουλλίτα (2006) 1 Α.Α.Δ. 480). Το καθήκον επιμέλειας, η διάρρηξη του καθήκοντος αυτού και η επέλευση ζημιάς ως αποτέλεσμα αποτελούν τα τρία κλασσικά συστατικά ή παράγοντες που ο ενάγων πρέπει να αποδείξει για να στοιχειοθετήσει ισχυριζόμενη αμέλεια εκ μέρους του εναγομένου. Δεν είναι όμως η έλευση κάθε ζημιάς από τρίτο που καθιερώνει αξίωση αμέλειας. Κατά τη νομολογιακή προσέγγιση της έννοιας της αμέλειας είναι απαραίτητη πρωταρχικά η απόδειξη ότι το άτομο, φυσικό ή νομικό, που προκάλεσε τη ζημιά, όφειλε καθήκον επιμέλειας, έναντι του ζημιωθέντος («duty of care») που περικλείεται στη ρήση του Lord Atkin στην πασίγνωστη υπόθεση Donoghue v. Stevenson [1932] AC 562, με τη χρήση της έννοιας ή κριτηρίου του γείτονα («neighbour principle»). Όπου πρόσωπο βρίσκεται σε τέτοια γειτνίαση με άλλο ώστε το τελευταίο να αντιλαμβάνεται ως θέμα εύλογης αποτίμησης των δεδομένων («reasonable foreseeability»), ότι πράξη ή παράλειψη του  πιθανόν  να επιφέρει στο πρώτο ζημιά,  τότε αναδύεται καθήκον επιμέλειας.»

 

     i.        Ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας

 

Όπως είναι νομολογημένο, όλοι οι οδηγοί οι οποίοι χρησιμοποιούν το δρόμο έχουν καθήκον επιμέλειας και συνεπώς, θα πρέπει να επιδεικνύουν εύλογη επιμέλεια ούτως ώστε να αποφεύγουν την πρόκληση ζημιάς σε πρόσωπα ή οχήματα τα οποία είναι στο δρόμο ή πλησίον αυτού (Charlesworth & Percy on Negligence, 16^η έκδοση, παρ. 11-202). Όπως λέχθηκε σχετικά στην απόφαση Vakanas v. Thomas & Another (1982) 1 C.L.R. 530:

 

«The tort of negligence is intended to maintain reasonable standards of behaviour among neighbours. This duty takes the form of exhibition, in the case of users of the road, of due care for the observance of the rights of other users of the road.»

 

Θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση προκύπτει ξεκάθαρα η ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας του κ. Chepko έναντι των Εναγόντων. Ο κ. Chepko, δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση και κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, χρησιμοποιούσε τον ίδιο δρόμο με την Ενάγουσα 2, η οποία οδηγούσε το Όχημα BMW του Ενάγοντα 1.  

 

    ii.        Παραβίαση καθήκοντος επιμέλειας

 

Το επίπεδο της επιμέλειας που θα πρέπει να επιδεικνύουν οι οδηγοί εξετάστηκε στην απόφαση Άριστος Αριστείδου ν Χριστόφορου Πολυδώρου (2016) 1 Α.Α.Δ. 37. Όπως αναφέρθηκε:

 

«Όπως ορθά παρατήρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο, το κριτήριο για την αμέλεια είναι αντικειμενικό. Ο Εναγόμενος θα πρέπει να έχει συμπεριφερθεί και θα πρέπει να έχει επιδείξει προσοχή και φροντίδα χαμηλότερου επιπέδου, υπό τις περιστάσεις, από το επίπεδο που αναμένεται από έναν λογικό, συνετό, ικανό και έμπειρο οδηγό. Το μέτρο δεν είναι εκείνο του τέλειου οδηγού, αλλά του λογικού, συνετού και ικανού οδηγού.» (υπογράμμιση δική μου)

 

Το καθήκον επιμέλειας του οδηγού επεκτείνεται στους εύλογα προβλεπτούς κινδύνους. Όπως επεξηγήθηκε στην απόφαση Vakanas (ανωτέρω):

 

«The duty is to avoid exposing other users of the road to reasonably foreseeable dangers. A foreseeable danger is one that reason and common sense suggest it is reasonably likely to materialise, as opposed to a risk, the occurrence of which is a mere possibility.

…………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………….

In determining the risks which are reasonably likely to arise, one is guided by reason and the experience of mankind, The robust standards of common sense should guide the Court in its appreciation of a given situation.» (υπογράμμιση δική μου)

 

Ως ανέφερα πιο πάνω, η Ενάγουσα 2 κινείτο σε ευθεία πορεία ενώ ήταν αναμμένο το πράσινο φως, όταν ο κ. Chepko αιφνιδίως επιχείρησε στροφή δεξιά, ανακόπτοντας την πορεία της. Προτεραιότητα είχε η Ενάγουσα 2.

 

Σύμφωνα με τη νομολογία, ο οδηγός ο οποίος διασχίζει το ρεύμα κυκλοφορίας έχει συναφώς αυξημένο καθήκον επιμέλειας. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Constantinou v. Katsouris & Another (1975) 1 C.L.R. 188:

 

«The duty to keep a proper lookout is one that is cast on all drivers at all times and in all circumstances, but it was an especially heavy one in the case of the respondent driver who was about to turn right cutting across the road (see, inter alia, Charlesworth on Negligence, 5th ed., p. 495, paragraph 823); in Mazengarb on Negligence on the Highway, 4th ed., it is stated at pp. 333, 334:- "In ordinary circumstances, if a driver turns out of and across the line of traffic, after giving the usual signal, he acts negligently unless he has at least reasonable ground, beside the mere fact of his warning for believing that he can cut across without endangering approaching traffic. There is a heavy burden on the driver turning to establish an excuse for failure to see the other vehicle".» (υπογράμμιση δική μου)

 

(βλ. περαιτέρω τον Κανονισμό 58(4)(δ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984)

 

Απολύτως σχετικές με τα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης είναι και οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κορέλλη κ.ά. ν. Λουκά (1999) 1 ΑΑΔ 1755 και Χήρα ν. Παπαϊωάννου (1995) 1 ΑΑΔ 665. Σε αμφότερες τις υποθέσεις, τα μέρη βρίσκονταν σε διασταύρωση ελεγχόμενη από φώτα τροχαίας. Ήταν αναμμένο το πράσινο φως σε αμφότερες τις πλευρές και κατά τη στιγμή του ατυχήματος, ο ένας οδηγός κινείτο σε ευθεία πορεία, ενώ ο άλλος έστριβε, διασχίζοντας το άλλο ρεύμα κυκλοφορίας. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις κρίθηκε ότι ο οδηγός που διέσχιζε το ρεύμα κυκλοφορίας κατά τη στιγμή της σύγκρουσης ήταν αμελής.

 

Κρίνω ότι ο κ. Chepko παραβίασε το καθήκον επιμέλειας που είχε προς τους Ενάγοντες, αφού το επίπεδο επιμέλειάς του κατά τη στιγμή της σύγκρουσης ήταν πολύ πιο κάτω από αυτό του συνετού, ικανού και έμπειρου οδηγού. Εξηγώντας, σημειώνω τα εξής:

 

1.    Ο κ. Chepko επιχείρησε με μεγάλη ταχύτητα δεξιά στροφή, εισερχόμενος στην λωρίδα κυκλοφορίας όπου βρισκόταν η Ενάγουσα 2, χωρίς να προβεί σε επαρκή έλεγχο του δρόμου και χωρίς να έχει προτεραιότητα, αποκόπτοντας την πορεία του Οχήματος BMW.

 

2.    Η δε παρουσία του Οχήματος BMW στο συγκεκριμένο σημείο ήταν εύλογα προβλεπτή στον κ. Chepko, αφού το φανάρι στην πλευρά της Ενάγουσας 2 ήταν πράσινο και η Ενάγουσα 2 κινείτο ευθεία, με χαμηλή ταχύτητα.

 

3.    Κρίνω ότι ο κ. Chepko όφειλε να αντιληφθεί εγκαίρως το Όχημα BMW και γενικότερα, να ελέγξει τον δρόμο προτού επιχειρήσει να στρίψει δεξιά και να μην τρέχει ιλιγγιωδώς. Συγκεκριμένα, ο κ. Chepko όφειλε να επιβεβαιώσει ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, καθώς και ότι δεν θα ανέκοπτε την πορεία οποιουδήποτε άλλου οχήματος, το οποίο κινείτο στην απέναντι λωρίδα κυκλοφορίας και το οποίο είχε προτεραιότητα. Ωστόσο, ουδέν έπραξε, αφού εάν το έπραττε, θα αντιλαμβανόταν το Όχημα BMW.

 

4.    Η ταχύτητα του κ. Chepko ήταν μεγάλη. Η Ενάγουσα 2 κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα, ωστόσο δεν είχε αρκετό χρόνο στη διάθεσή της για να μπορέσει να τον αποφύγει.

 

Τα πιο πάνω γεγονότα υποστηρίζουν τις λεπτομέρειες αμέλειας που προβλήθηκαν στην Έκθεση Απαίτησης.

 

Είναι εν προκειμένω ξεκάθαρο ότι ο κ. Chepko, μέσω των ενεργειών του παραβίασε το καθήκον επιμέλειας που είχε προς τους Ενάγοντες. Περαιτέρω, προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι το προκληθέν ατύχημα και κατ’ επέκταση η ζημιά που υπέστηκαν οι Ενάγοντες οφείλεται στις πιο πάνω παραβάσεις του καθήκοντος επιμέλειας του κ. Chepko.

 

Συντρέχουσα αμέλεια

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον υπάρχει υπό τις περιστάσεις συντρέχουσα αμέλεια της Ενάγουσας 2.

 

Όπως λέχθηκε σχετικά στην απόφαση Γεωργική Εταιρεία Πλατώνια Λτδ ν. Mohammad Al Sharif (2012) 1 Α.Α.Δ. 28:

 

«Η συντρέχουσα αμέλεια, όπως λέχθηκε και στην Θεόδωρος Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (2011) 1 Α.Α.Δ. 1325, δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά στο καθήκον αυτοπροστασίας του με την επίδειξη ανάλογης επιμέλειας. Το βάρος της απόδειξης συντρέχουσας αμέλειας, το φέρει ο εναγόμενος και δεν εναπόκειται στον ενάγοντα να το αποσείσει εκ προοιμίου (Charlesworth & Perry on Negligence 7η έκδ. σελ. 146-147, παρ. 3-11).» (υπογράμμιση δική μου)

 

Το βάρος απόδειξης της συντρέχουσας αμέλειας είναι επομένως στους ώμους του εναγομένου. Σημειώνεται ωστόσο ότι εάν από την ίδια τη μαρτυρία του ενάγοντα εγείρεται ζήτημα συντρέχουσας αμέλειας, το βάρος απόδειξης μετατίθεται (Τσιαρλίστου ν. Χαριλάου, Πολιτική Έφεση Αρ. 406/2017, ημερ. 03.03.2026). Όπως περαιτέρω λέχθηκε στη Τσιαρλίστου (ανωτέρω), η απλή υποβολή στην αντεξέταση ότι ο ενάγοντας μπορούσε να αποφύγει τη σύγκρουση, εφόσον απορρίπτεται και δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία, δεν αρκεί. Όπως λέχθηκε σχετικά:

 

«Ο Εφεσίβλητος είχε εξηγήσει πως δεν θα μπορούσε με ελιγμό να αποφύγει το αυτοκίνητο του Εφεσείοντα, όπως του έγινε εισήγηση κατά την αντεξέταση του, αφού αυτό κινήθηκε με ταχύτητα και εισήλθε μέχρι τη μέση της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας.  Δεν παρουσιάστηκε άλλη μαρτυρία που θα έτεινε να καταδείξει ότι αφότου το αυτοκίνητο κινήθηκε στην πορεία της μοτοσικλέτας του, οι περιστάσεις, χρόνος και χώρος, ήταν τέτοιες που επέτρεπαν τη λήψη αποτρεπτικής ενέργειας εκ μέρους του Εφεσίβλητου, ή άλλες περιστάσεις που επέβαλλαν τη λήψη μέτρων προτού εκδηλωθεί η ενέργεια στροφής και αποκοπής της πορείας της μοτοσικλέτας.  Δικαιολογημένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε τον Εφεσείοντα αποκλειστικά υπεύθυνο για την πρόκληση του ατυχήματος.  Οι λόγοι έφεσης 3 και 5 επίσης απορρίπτονται.» (υπογράμμιση δική μου)

 

Οι καθοριστικοί παράγοντες για τον επιμερισμό της ευθύνης, όπως τέθηκαν στην απόφαση Κυριάκος Χριστοδούλου ν. Γρηγόρης Γρηγορίου (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 178 είναι οι εξής:

 

«(α) Η υπαιτιότητα (blameworthiness) που συναρτάται με την εκπλήρωση των καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου, και,

 

(β) Η αιτιώδης συνάφεια (causative potency) μεταξύ της αμέλειας των δύο οδηγών και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης.

 

Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας. Οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνία του μέσου συνετού πολίτη, όπως επεξηγείται στις υποθέσεις Charalambous ν. Kassapis (1988) 1 C.L.R. 25 και Polycarpou v. Adamou (1988) 1 C.L.R. 727.»

 

Λαμβάνεται δε υπόψη ο χρόνος και η ευκαιρία που είχε ο ενάγοντας για να λάβει μέτρα για αποφυγή του ατυχήματος (Χήρα (ανωτέρω)). Στην υπόθεση Χήρα (ανωτέρω), της οποίας ως ανέφερα τα γεγονότα προσομοιάζουν με αυτά της παρούσας, το πρωτόδικο Δικαστήριο επιμέρισε 70% της ευθύνης στην Εφεσείουσα και 30% στον Εφεσίβλητο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση επί του επιμερισμού ευθύνης και επιμέρισε 100% της ευθύνης στην Εφεσείουσα. Όπως αναφέρθηκε:

 

«Υπό τις περιστάσεις, που περιγράφουμε πιό πάνω, ο εφεσίβλητος δεν είχε το χρόνο, μήτε την ευκαιρία, να κάνει ό,τιδήποτε άλλο για να αποφύγει τη σύγκρουση. Επέλεξε στη στιγμιαία εξέλιζη [sic] των γεγονότων να στρίψει δεξιά για να αποφύγει σύγκρουση με το όχημα της εφεσείουσας.»

 

Στην απόφαση Κορέλλη (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την κρίση του πρωτοδίκου Δικαστηρίου να επιμερίσει 60% της ευθύνης στον Εφεσίβλητο και 40% στην Εφεσείουσα, αφού η ταχύτητα της Εφεσείουσας σε εκείνη την υπόθεση ήταν τέτοια που δεν της επέτρεπε να αντιμετωπίσει ορατούς κινδύνους. Όπως αποφασίστηκε:

 

«Η εφεσείουσα εισήλθε στη διασταύρωση με ταχύτητα που δεν της επέτρεπε να αντιμετωπίσει ορατούς κινδύνους, όπως η διακίνηση του αυτοκινήτου του εφεσιβλήτου στη διασταύρωση.  Η παράλειψη αυτή συνέβαλε ουσιωδώς στη σύγκρουση που ακολούθησε. Η κατανομή ευθύνης στην οποία προέβη το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν εύλογη και εν πάση περιπτώσει δεν δικαιολογεί βάσιμο λόγο για επέμβαση.»

 

Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σημειώνω τα εξής:

 

Κατ’ αρχάς, τονίζεται ότι οι οδηγοί που έχουν προτεραιότητα δεν αναμένεται να προβλέψουν ότι θα τους ανακόψει κάποιο αμελές πρόσωπο την πορεία τους. Σχετική είναι η απόφαση Χριστοδούλου ν. Μπίλλη (1998) 1 Α.Α.Δ. 164, όπου λέχθηκαν τα εξής:

 

«Ο οδηγός σε κύριο δρόμο δεν αναμένεται να προβλέψει ότι ο οδηγός σε πάροδο κατά παράβαση σαφούς καθήκοντος θα εισέλθει στον κύριο δρόμο χωρίς να σταματήσει και γενικά χωρίς να βεβαιωθεί πως αυτή η είσοδός του είναι ασφαλής, εκτός αν έχει ένδειξη, ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων της κάθε υπόθεσης, πως τέτοια εξέλιξη είναι εύλογα πιθανή. Βλ. Τουμαζή v. Κούλα (1994) 1 Α.Α.Δ. 420 και Χ”Γιάννη v. Κουμάση (1995) 1 Α.Α.Δ. 150.

 

Το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών.  Ο νουνεχής οδηγός εύλογα μπορεί να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι του ιδίου και άλλων οδηγών. Βλ. Κυριάκου v. Φιλίππου (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 642, Θρασυβούλου v. Κουλέρμου κ.ά. (1996) 1(Α) Α.Α.Δ. 293.»

 

Η Ενάγουσα 2 κινείτο σε ευθεία πορεία, ενώ το φανάρι ήταν πράσινο. Η ταχύτητά της ήταν πολύ χαμηλή. Εν προκειμένω, δεν αναμενόταν να λάβει προληπτικά μέτρα για να αποφύγει τη σύγκρουση με τον κ. Chepko, ο οποίος ανέκοψε αιφνιδίως την πορεία της, χωρίς η ίδια να προλάβει να αντιδράσει αποτελεσματικά και ενώ είχε περάσει τη μέση της διασταύρωσης.

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον μου, έκρινα ότι ο κ. Chepko, ο οποίος έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα, αιφνιδίασε την Ενάγουσα 2. Η Ενάγουσα 2 δεν είχε αρκετό χρόνο στη διάθεσή της για να μπορέσει να τον αποφύγει και να αποφύγει τη σύγκρουση.

 

Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι η πρόκληση της σύγκρουσης ήταν εξ αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του ασφαλισμένου στην Εναγόμενη οχήματος, κ. Chepko και ότι από την μαρτυρία που προσκομίσθηκε, ουδόλως η Εναγόμενη κατάφερε να αποδείξει ότι η Ενάγουσα 2 συνέβαλε καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην πρόκληση του ατυχήματος, των ζημιών που προκλήθηκαν συνεπεία αυτού ή στη σοβαρότητά τους (βλ. σχετικά Χριστοδούλου ν Περικλέους (1998) 1 Α.Α.Δ. 1122).

 

2.    Παράβαση θέσμιου καθήκοντος

 

Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω ότι οι Ενάγοντες επικαλούνται διαζευκτικά στην Έκθεση Απαίτησης παράβαση θέσμιου καθήκοντος του κ. Chepko. Ωστόσο, δεν εξειδικεύουν οποιαδήποτε συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, η οποία κατ’ ισχυρισμόν παραβιάστηκε. Περαιτέρω, στις τελικές τους αγορεύσεις, δεν γίνεται αναφορά σε παράβαση θέσμιου καθήκοντος. Επομένως, κρίνω ότι κατ’ ουσία δεν προωθήθηκε η εν λόγω βάση αγωγής και εν πάση περιπτώσει, παρέλκει οποιαδήποτε εξέτασή της από τη στιγμή της επιτυχίας της αξίωσης των Εναγόντων στη βάση αμέλειας.

 

Αποζημιώσεις

 

1.    Ειδικές Αποζημιώσεις

 

Ως ανέφερα πιο πάνω, το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων είναι παραδεκτό και ανέρχεται στις € 4,369.36. Πιο συγκεκριμένα, το ποσό των € 3,890.11 αντιστοιχεί στα έξοδα επισκευής του οχήματος του Ενάγοντα 1 και το ποσό των € 479.25 αντιστοιχεί στα έξοδα που επωμίσθηκε η Ενάγουσα 2.

 

Συνεπακόλουθα, τα πιο πάνω ποσά επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα 1 και της Ενάγουσας 2, αντίστοιχα, και εναντίον της Εναγομένης.

 

2.    Γενικές Αποζημιώσεις

 

    i.   Αξιολόγηση Έκθεσης Δρ. Σιμιλλίδη

 

Πριν να προχωρήσω με τον υπολογισμό του ποσού των γενικών αποζημιώσεων, θα πρέπει κατ’ αρχάς να αποφασιστεί εάν θα πρέπει να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα και στην Έκθεση Σιμιλλίδη για σκοπούς καθορισμού των γενικών αποζημιώσεων.

 

Η Ενάγουσα 2 κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την έκθεση του Δρ. Σιμιλλίδη. Ο Δρ. Σιμιλλίδης δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου της. Επομένως, η έκθεση του Δρ. Σιμιλλίδη αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Για σκοπούς αξιολόγησης της βαρύτητας της έκθεσης, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής:

 

1.    Το περιεχόμενο της Έκθεσης Σιμιλλίδη δεν αμφισβητήθηκε.

 

2.    Παρά το ότι εκδόθηκε σχετική κλήση μάρτυρα από τους Ενάγοντες, όπως ανέφερε ο συνήγορος των Εναγόντων, δεν κατέστη εφικτή η επίδοσή της στον Δρ. Σιμιλλίδη. Όπως περαιτέρω αναφέρθηκε δεν ήταν δυνατό να παρουσιαστεί ο μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου για να καταθέσει, για λόγους υγείας.

 

3.    Ο Δρ. Σιμιλλίδης εξέτασε την ασθενή την ημέρα του ατυχήματος.

 

4.    Κατατέθηκε ως τεκμήριο το πρωτότυπο της έκθεσής του.

 

5.    Δεν προκύπτει μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας ότι οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση.

 

6.    Από μελέτη της έκθεσης, διαπιστώνω ότι τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Δρ. Σιμιλλίδη καλύπτουν τη διάγνωση του Δρ. Βασιλείου ως προς την αυχενική κάκωση, όμως ο Δρ. Σιμιλλίδης διέγνωσε περαιτέρω σοβαρού βαθμού κάκωση οσφύος και έντονη συμπτωματολογία διάσεισης.

 

Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι η έκθεση του Δρ. Σιμιλλίδη θα πρέπει να αποτελέσει βάση για τον καθορισμό των γενικών αποζημιώσεων, ως θα αναφερθεί πιο κάτω.

 

  ii.   Κατ’ ισχυρισμόν παράλειψη μετριασμού της ζημιάς της Ενάγουσας 2

 

Σημειώνω ότι η Ενάγουσα 2 δεν ολοκλήρωσε όλες τις συνεδρίες φυσιοθεραπείας που της συνέστησε ένας εκ των ιατρών που την εξέτασε, αλλά μόνο τις μισές. Όπως ανέφερε ο Δρ. Βασιλείου, ο ασθενής πρέπει να συμπληρώνει όλες τις συνεδρίες φυσιοθεραπείας που του συστήνονται, ακόμη και όταν νιώσει καλύτερα. Ο λόγος είναι διότι εάν δεν ολοκληρωθούν οι φυσιοθεραπείες, υπάρχει ο κίνδυνος να επανεμφανιστεί το πρόβλημα.

 

Εντούτοις, δεν έχω πεισθεί ότι θα πρέπει να αποδοθούν στην Ενάγουσα 2 μειωμένες γενικές αποζημιώσεις ένεκα της παράλειψής της να ολοκληρώσει τις φυσιοθεραπείες. Σημειώνω κατ’ αρχάς ότι η παράλειψη του ενάγοντα να μετριάσει τη ζημιά του πρέπει να δικογραφείται επαρκώς στην υπεράσπιση, με σχετικές λεπτομέρειες (Geest plc v Lansiquot [2002] UKPC 48, παρ. 16). Όπως περαιτέρω λέχθηκε στην απόφαση Ταμπούρας ν. Κολάνη (2008) 1 Α.Α.Δ. 384, το σχετικό βάρος απόδειξης ότι η άρνηση ή η παράλειψη της θεραπείας από τον ενάγοντα ήταν μη εύλογη το φέρει ο εναγόμενος.

 

Στην Υπεράσπιση, δεν δικογραφείται παράλειψη της Ενάγουσας 2 να μετριάσει τη ζημιά της.

 

Εν πάση περιπτώσει όμως, υπό τις περιστάσεις δεν θεωρώ ότι η Εναγόμενη κατάφερε να αποδείξει ότι η Ενάγουσα 2 παρέλειψε να μετριάσει τη ζημιά της.

 

Η Ενάγουσα 2, μετά από 6 φυσιοθεραπείες, ανακουφίστηκε. Όπως ανέφερε ο Δρ. Βασιλείου, τέτοιοι τραυματισμοί συνήθως αποθεραπεύονται καλά, αλλά υπάρχει μικρό ποσοστό περιπτώσεων με καθυστερημένη εμφάνιση συμπτωμάτων. Η Εναγόμενη παρέλειψε να καταδείξει, στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι οι ενοχλήσεις που νιώθει μέχρι σήμερα η Ενάγουσα 2 όταν αλλάζει ο καιρός είναι λόγω της παράλειψής της να ολοκληρώσει τις φυσιοθεραπείες. Υπό τις περιστάσεις, έπρεπε να αποδειχθεί ότι η διακοπή των φυσιοθεραπειών δεν ήταν εύλογη και περαιτέρω, ότι εάν ολοκληρώνονταν οι φυσιοθεραπείες οι ενοχλήσεις θα αποτρέπονταν ή θα ήταν πιο λίγες όταν αλλάζει ο καιρός.

 

 iii.   Σχετική νομολογία

                                                                                                                                

Σε σχέση με το ποσό που θα πρέπει να επιδικάσω προς όφελος της Ενάγουσας 2, σημειώνω ότι η νομολογία σχετικά με τα ποσά που αποδίδονται σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι διαφωτιστική. Σημειώνω κατ’ αρχάς ότι όπως λέχθηκε στην απόφαση Στεφάνου ν Αντωνίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 508/2012 και 512/2012, ημερ. 17/12/2018, τα παλαιότερα χαμηλά ποσά που επιδικάζονταν για παρόμοιους τραυματισμούς είναι καθοδηγητικά και δεν ανταποκρίνονται κατ’ ανάγκη στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Όπως αναφέρθηκε:

 

«Οι προηγούμενες αποφάσεις στις οποίες παραπέμπει ο δικηγόρος του εφεσείοντος Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α. (1991) 1 Α.Α.Δ. 475, Μερακλή ν. Ταλιώτη (1997) 1 Α.Α.Δ. 1148 και Δημητρίου ν. Ιωάννου (2003) 1 Α.Α.Δ. 274) και στις οποίες επιδικάστηκαν, για τους ίδιους ή παρόμοιους τραυματισμούς, πολύ χαμηλότερα ποσά, καθοδηγητικές και μόνο, δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο, ούτε και  ανταποκρίνονται στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα (Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi (1982) 1 C.L.R. 789).»

 

Ξεκινώντας από τις παλαιότερες αποφάσεις χρονολογικά σημειώνω τα εξής:

 

Στην απόφαση Νεοκλέους ν. Worley (2001) 1 ΑΑΔ 652 επιδικάστηκαν κατ’ έφεση αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ. 3.500. Ο Εφεσείοντας, ένεκα του τροχαίου ατυχήματος, υπέστη βαρύ διάστρεμμα αυχένα, μυϊκούς σπασμούς, μείωση κινητικότητας κατά 50% και επιδείνωση των προϋπαρχουσών οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων.

 

Στην απόφαση Δημητρίου ν. Ιωάννου κ.ά. (2003) 1 ΑΑΔ 274 επικυρώθηκαν κατ’ έφεση οι αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ. 800 που επιδικάστηκαν πρωτόδικα. Ο Εφεσείοντας, ένεκα του τροχαίου ατυχήματος, υπέστη διάστρεμμα αυχένα και οσφύος. Είχε πόνο, ζάλη, κεφαλαλγία και περιορισμό κινήσεων για 10 εβδομάδες.

 

Στην απόφαση Κεζαρίδης ν. Κωνσταντίνου (2007) 1 ΑΑΔ 1373 επικυρώθηκαν κατ’ έφεση οι αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ. 6.000, που επιδικάστηκαν πρωτόδικα. Ο Εφεσίβλητος, ένεκα του τροχαίου ατυχήματος, υπέστη ευθειασμό αυχένα, σοβαρό διάστρεμμα, κακώσεις κεφαλής και εγκεφαλική διάσειση. Είχε πόνο, δυσκαμψία και ενοχλήσεις που υποχωρούσαν σταδιακά επί 14 μήνες.

 

Στην απόφαση Χριστοφίνης ν. Φραντζή, Πολιτική Έφεση Αρ. 328/2011, ημερ. 31/05/2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, επιδικάστηκαν κατ’ έφεση αποζημιώσεις ύψους € 7.000 (αντί € 10.000 που είχαν επιδικαστεί πρωτόδικα). Η Εφεσίβλητη, ένεκα του τροχαίου ατυχήματος, υπέστη διάστρεμμα αυχένα, αιμωδίες άνω άκρων και θλάση θώρακα. Χρησιμοποίησε κολάρο για 15 ημέρες. Παρέμεινε πόνος, δυσκαμψία και αιμωδίες με αλλαγές καιρού ή κόπωση.

 

Τέλος, στην απόφαση Στεφάνου (ανωτέρω), επικυρώθηκαν κατ’ έφεση οι αποζημιώσεις ύψους €6.000, που επιδικάστηκαν πρωτόδικα υπέρ της οδηγού του οχήματος. Η Εφεσίβλητη, ένεκα του τροχαίου ατυχήματος, υπέστη διάστρεμμα αυχένα πρώτου βαθμού, εγκεφαλική διάσειση, θλάσεις θώρακα και μηρού. Χρειάστηκαν περίπου δύο μήνες αποθεραπείας και είχε ακόμη ενοχλήσεις στις αλλαγές καιρού και περιορισμό δραστηριοτήτων.

 

 iv.   Κατάληξη σε σχέση με το ποσό των γενικών αποζημιώσεων

 

Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ορθό και δίκαιο να επιδικάσω στην Ενάγουσα 2 ποσό ύψους €4,000 ως γενικές αποζημιώσεις, λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου ότι:

 

1.    Η Ενάγουσα 2 πριν από το ατύχημα δεν είχε οποιαδήποτε προβλήματα στον αυχένα, το χέρι ή την πλάτη. Βρίσκεται σε καλή φυσική κατάσταση, λόγω επαγγέλματος (εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής).

 

2.    Με βάση τις διαγνώσεις των ιατρών, Δρ. Βασιλείου και Δρ. Σιμιλλίδη η Ενάγουσα 2 υπέστη τραυματισμό δίκην μαστιγίου (whiplash injury), σοβαρού βαθμού κάκωση οσφύος και είχε συμπτωματολογία διάσεισης.

 

3.    Περαιτέρω, υπέστη κάκωση της δεξιάς πηχεοκαρπικής με ήπιο οίδημα τοπικά και είχε άλγος στις κινήσεις του δεξιού καρπού.

 

4.    Της συνεστήθη ανάπαυση, να φέρει μαλακό αυχενικό κολάρο και περίδεση στην δεξιά πηχεοκαρπική, χορηγήθηκε αναλγητική αγωγή. Της δόθηκε περαιτέρω άδεια ασθενείας από 24/05/2023 έως 11/06/2023, της συνταγογραφήθηκαν φάρμακα και παραπέμφθηκε σε 12 συνεδρίες φυσιοθεραπείας.

 

5.    Μετά από έξι φυσιοθεραπείες ανακουφίστηκε.

 

6.    Η Ενάγουσα 2 νιώθει ακόμα πόνους στον αυχένα και ενοχλήσεις στην πλάτη, ιδίως κατά τις περιόδους που αλλάζει η θερμοκρασία. Δεν ξέρει εάν αυτές θα υποχωρήσουν στο μέλλον.

 

7.    Δεν προσκομίσθηκε μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι το ατύχημα είχε οποιαδήποτε μόνιμη επίδραση στην καθημερινότητα της Ενάγουσας 2 (όπως για παράδειγμα οποιαδήποτε δυσκαμψία στο χέρι) ή περιορισμό στις δραστηριότητές της. Λαμβάνω υπόψη μου βεβαίως ότι νιώθει ακόμα πόνους στον αυχένα και ενοχλήσεις στην πλάτη, όταν αλλάζει η θερμοκρασία.

 

8.    Περαιτέρω, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από την οποία να καταδεικνύεται πιθανότητα μελλοντικής εμφάνισης συμπτωμάτων, όπως για παράδειγμα μελλοντική πιθανότητα οστεοαρθρίτιδας, η οποία λήφθηκε υπόψη στη Στεφάνου (ανωτέρω).

 

Κατάληξη

 

Για τους πιο πάνω λόγους, η Απαίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση ως ακολούθως:

 

    α.        Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα 1 και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των € 3,890.11 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο ετησίως από 10/10/2024 μέχρι εξοφλήσεως.

 

    β.        Περαιτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας 2 και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των € 479.25 ως ειδικές αποζημιώσεις. Στη βάση του άρθρου 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Daria Novichkova ν. Θέμη Βλάβη (2012) 1 ΑΑΔ 1111), κρίνω ορθό και δίκαιο, με δεδομένο ότι (1) δεν διαπιστώθηκαν ιδιαίτερες περιστάσεις που να δικαιολογούν μεταγενέστερη έναρξη του τόκου, (2) δεν έχει καταδειχθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Απαίτησης, (3) ούτε προβλήθηκε οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την επιδίκαση τόκου από άλλη ημερομηνία, να επιδικάσω:

 

                  i.        νόμιμο τόκο ετησίως επί του ποσού των € 299.25 από την ημερομηνία του ατυχήματος, ήτοι από 24/05/2023 μέχρι εξοφλήσεως∙ και

 

                 ii.        επί του ποσού των € 180, νόμιμο τόκο ετησίως από τις 17/07/2023, που είναι η ημερομηνία του τιμολογίου & απόδειξης είσπραξης (Τεκμήριο 7), μέχρι εξοφλήσεως.

 

    γ.        Περαιτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας 2 και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των € 4,000 ως γενικές αποζημιώσεις. Στη βάση των όσων ανέφερα στην παρ. (β) αμέσως πιο πάνω, επιδικάζεται νόμιμος τόκος ετησίως επί του ποσού των € 4,000 από την ημερομηνία του ατυχήματος, ήτοι από 24/05/2023 μέχρι εξοφλήσεως.

 

Τα έξοδα, για τα οποία δεν υπάρχει λόγος παρέκκλισης από τον γενικό κανόνα, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης, ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

 

 

(Υπ.) ………………………….

Μ. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

 

 

Πρωτοκολλητής

 

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο