ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
Αγωγή: 1649/16
Μεταξύ:
Μιχαήλ Σπύρου
και
1. Ανδρούλλας Γ. Διογένους, προσωπικά και ως διαχειρίστρια της παριουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Σπύρου
2. Ανδρέα Μ. Μουχταρούδη
Ως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 14.2.25
Μεταξύ:
Μιχαήλ Σπύρου
και
1. Κυριακή Σπύρου ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Γεώργιου Σπύρου και της αποβιώσασας Ανδρούλλας Γεωργίου Διογένους
2. Πηνελόπη Χαταλάμπους ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Μιχαήλ Μουχταρούδη
Εκδίκαση Προδικαστικών Ενστάσεων
Ημερομηνία: 5 Νοεμβρίου, 2025
Για ενάγοντα: κος Μ. Βασιλειάδης για Μιχάλης Βασιλειάδης ΔΕΠΕ
Για εναγόμενους: κα Μ. Κέστωρος για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει την έκδοση δηλωτικής απόφασης με την οποια να ακυρώνεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.2.05 η οποία εκδόθηκε στην αγωγή 1087/2004 ως αποτέλεσμα δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή συνωμοσίας και/ή παρανομίας των εναγομένων, δηλωτική απόφαση σύμφωνα με την οποία να κυρήσσεται άκυρη η εγγραφή στο όνομα του αποβιώσαντος Γεώργιου Σπύρου των 258/300 μεριδίων του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/4643, δήλωση ότι τα εν λόγω μερίδια ανήκουν στον ενάγοντα και διάταγμα που να διατάσσει την εγγραφή τους στο όνομα του ενάγοντα, καθώς επίσης αξιώνει ειδικές, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις.
Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας είναι αδελφός του αποβιώσαντος Γεώργιου Σπύρου και η Ανδρούλα Γεωργίου Διογένους, η οποία απεβίωσε στις 10.11.18, ήταν η σύζυγος του ως άνω αποβιώσαντα. Στις 23.5.23 εκδόθηκε στην Αίτηση Διαχείρισης 58/94 Διάταγμα με το οποίο η Κυριακή Σπύρου διατάχθηκε να παραμείνει η μόνη διαχειρίστρια της περιουσίας του Γεώργιου Σπύρου όπως επίσης έλαβε έγγραφα διαχείρισης για την Ανδρούλλα Γεωργίου Διογένους στην Αίτηση 1140/2023. Η Ανδρούλλα Γεώργιου Διογένους υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Γεώργιου Σπύρου είχε εγείρει την αγωγή 1087/2004 εναντίον του Ανδρέα Μ. Μουχταρούδη, ο οποίος απεβίωσε στις 20.10.20 και στις 20.4.21 εκδόθηκε Διάταγμα στην Αίτηση Διαχείρισης 164/2021 Ε.Δ. Λευκωσίας με το οποίο διατάχθηκε η Πηνελόπη Χαραλάμπους να παραμείνει η μόνη Διαχειρίστρια της περιουσίας του Ανδρέα Μιχαήλ Μουχταρούδη. Στις 11.2.05 η ως άνω αγωγή συμβιβάστηκε και εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο εμποδίζεται ο Ανδρέας Μουχταρούδης από του να επεμβαίνει στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/4643, αρ. Τεμαχίου 901, διατάχθηκε η εγγραφή του ακινήτου στο όνομα της εναγόμενης 1 υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια και δήλωση ότι η ενάγουσα (εναγόμενη 1 στην παρούσα) υπό την ιδιότητα της διαχειρίστριας δικαιούται να εγγραφεί ως η ιδιοκτήτρια του ακινήτου.
Το ακίνητο είχε καταχωρηθεί το 1948 στο όνομα του αποβιώσαντος Αντώνη Πρωτοπαπά, ο οποίος είναι παππούς του ενάγοντα και άλλων κατιόντων. Μετά από αίτηση της εναγόμενης 1 βασιζόμενη στην απόφαση ημερομηνίας 11.2.05, η οποία υποβλήθηκε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, εκδόθηκε τίτλος του ακινήτου και ολόκληρο το ακίνητο εγγράφηκε και παραμένει εγγεγραμμένο στο όνομα του αποβιώσαντος, ήτοι του Γεώργιου Σπύρου.
Σύμφωνα με τις δικογραφημένες λεπτομέρειες, ο ενάγοντας ισχυρίζεται οτι η έκδοση της δικαστικής απόφασης, του τίτλου και η εγγραφή του ακινήτου στο ονομα του αποβιώσαντος, είναι πράξεις που επιτεύχθηκαν δόλια και/ή κατόπιν ψευδών παραστάσεων και/ή συνωμοσίας και παράνομα από τους εναγόμενους.
Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης 15/300 μεριδίων δυνάμει κληρονομικού δικαιώματος και 243/300 μεριδίων του ακινήτου δυνάμει γραπτής αποποίησης προς όφελος του κατόπιν παραχώρησης στον ενάγοντα των δικαιωμάτων τους επι και σε σχέση με το ακίνητο άλλων κατιόντων – κληρονόμων του Αντώνη Πρωτοπαπά.
Με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθότι καταχωρήθηκε καθυστερημένα και/ή ότι το αγώγιμο δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγοντας έχει παραγραφεί. Προδικαστικά επίσης ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή καθότι δεν έχει έννομο συμφέρον και/ή αγώγιμο δικαίωμα έναντι των εναγομένων αλλά και ότι η υπόθεση του ενάγοντα προσκρούει στην αρχή του δεδικασμένου και/ή ο ενάγοντας κωλύεται από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.4.17 να επικαλείται αγώγιμο δικαίωμα το οποίο δεν αφορά το δικό του πρόσωπο.
Προτού η αγωγή προχωρήσει σε ακρόαση συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών και διατάχθηκε από το Δικαστήριο η ακρόαση των ως άνω προδικαστικών ενστάσεων, κατά την οποία αμφότερες πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες η κάθε πλευρά υποστήριξε τις θέσεις και εισηγήσεις της.
Ο ενάγοντας με την καταχώρηση της αγωγής ζήτησε με ενδιάμεση αίτηση του ημερομηνίας 22.11.16, την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η αποξένωση του επίδικου ακινήτου. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 24.4.17, για τον λόγο ότι δεν ικανοποιείτο η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14(Ι)/60, εφόσον είχε κριθεί για σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας ότι ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της αίτησης, καθώς το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείται δεν αφορά το δικό του πρόσωπο αλλά τον διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα, Αντώνη Πρωτοπαπά.
Θα πρέπει να αναφερθεί αρχικά ότι δεν αμφισβητείται ότι το επίδικο ακίνητο ήταν αρχικά καταχωρημένο στο όνομα του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά και αυτό αποτελεί το ουσιαστικό γεγονός το οποίο θα κρίνει τουλάχιστον την προδικαστική ένσταση, η οποία σχετίζεται με το έννομο συμφέρον του ενάγοντα για να προωθεί την παρούσα αγωγή.
Τα αναγκαία γεγονότα προς εξέταση της προδικαστικής ένστασης που αφορά την νομιμοποίηση του ενάγοντα για να εγείρει την παρούσα αγωγή ως αυτά προκύπτουν από τα δικόγραφα τα οποία αποτελούν το κοινά αποδεκτό υπόβαθρο που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα:
Ο ενάγοντας είναι αδελφός του αποβιώσαντος Γεώργιου Σπύρου και παππούς τους ήταν ο Αντώνης Πρωτοπαπάς. Η Ανδρούλα Γεωργίου Διογένους υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Γεώργιου Σπύρου είχε εγείρει την Αγωγή 1087/2004 σε σχέση με το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/4643, εναντίον του Ανδρέα Μ. Μουχταρούδη, ο οποίος απεβίωσε στις 20.10.20. Ο ενάγοντας αξιώνει όπως εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των 258/300 μεριδίων του ως άνω ακινήτου, δυνάμει ισχυριζόμενης γραπτής αποποίησης προς όφελος του ενάγοντα και παραχώρησης προς αυτόν των δικαιωμάτων των κατιόντων κληρονόμων του Αντώνη Πρωτοπαπά. Ζητά επίσης την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 1087/04 Ε.Δ. Πάφου, επικαλούμενος ότι το ακίνητο ήταν καταχωρημένο στο όνομα του Αντώνη Πρωτοπαπά του οποίου είναι κληρονόμος.
Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, ο ενάγοντας αξιώνει την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης η οποία εκδόθηκε στην αγωγή 1087/2004, όπως επίσης αξιώνει την εγγραφή στο όνομα του περιουσίας που ως ισχυρίζεται ανήκε στον αποβιώσαντα παππού του Αντώνη Πρωτοπαπά. Από την άλλη, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται με την προδικαστική τους ένσταση ότι ο ενάγοντας δεν έχει έννομο συμφέρον και δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής εφόσον οι αξιώσεις του στηρίζονται στο επικαλούμενο κληρονομικό του δικαίωμα επί της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά.
Από πλευράς ενάγοντα υποστηρίχθηκε με την αγόρευση του, ότι το δικαίωμα του για έγερση της παρούσας αγωγής πηγάζει απο το άρθρο 9(1) του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 το οποίο προβλέπει οτι: «9.-(1) Καμιά αγωγή από κληρονόμο ή κληροδόχο σε σχέση με την περιουσία θανόντος ή με οποιοδήποτε μερίδιο επ’ αυτής ή κληροδότημα δεν εγείρεται μετά από πάροδο οκτώ ετών από την ημέρα του θανάτου…», ενώ με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 24.4.17 το Δικαστήριο απέκλεισε τον ενάγοντα από την άσκηση των Συνταγματικών του δικαιωμάτων, περιορίζοντας τον και υποχρεώνοντας τον να εξαρτηθεί από την βούληση τρίτου προσώπου δηλαδή του Διαχειριστή του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά.
Κατ’ αρχάς ο ενάγοντας επιχειρεί να αποκτήσει νόμιμο δικαίωμα για έγερση της αγωγής επικαλούμενος πρόνοιες νομοθεσίας που ρυθμίζει ζητήματα παραγραφής και όχι του Νόμου ο οποίος ρυθμίζει κληρονομικά ζητήματα και παρέχει την δυνατότητα κληρονόμου για να εγείρει αγωγή. Παρά τα όσα υποστηρίζει ο ενάγοντας, είναι δεδομένο όπως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις της έκθεσης απαίτησης, ότι αυτός επικαλείται το κληρονομικό του δικαίωμα επί της περιουσίας του αποβιώσαντα παππού του Αντώνη Πρωτοπαπά. Θα μπορούσε όμως η επίκληση του κληρονομικού δικαιώματος του επί της περιουσίας του παππού του να τον νομιμοποιήσει στην διεκδίκηση των αξιώσεων του υπό την προσωπική του ιδιότητα ή μόνο ο διαχειριστής της περιουσίας του Αντώνη Πρωτοπαπά θα μπορούσε να αξιώσει την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης στην αγωγή 1087/04 και την περίληψη του επίδικου ακινήτου πρώτα στην περιουσία του αποβιώσαντα και στην συνέχεια την εγγραφή του στο όνομα του ενάγοντα ως κληρονόμου;
Ο ενάγοντας κατ’ αρχάς, είναι σημαντικό να λεχθεί, ότι δεν αμφισβητεί ότι το ακίνητο του οποίου επιδιώκει την εγγραφή στο όνομα του αποτελεί μέρος περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά. Όπως προβλέπει το άρθρο 2 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ.189, «κληρονομιά» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία που κατείχετο από πρόσωπο που απέθανε. Εφόσον επομένως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών ότι το ακίνητο κατείχετο απο τον Πρωτοπαπά και ήταν καταχωρημένο στο όνομα του, είναι δεδομένο ότι το επίδικο ακίνητο αποτελεί μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά.
Σχετικό επίσης είναι το άρθρο 29 του Κεφ. 189 το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα υπό τον τίτλο «Περιστάσεις υπό τις oπoίες oι κληρovόμoι δύvαvται έγκυρα vα απαλλάξoυv και vα εvαγάγoυv», το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα:
«29.-(1) Οπoιoσδήπoτε κληρovόμoς απoθαvόvτoς πρoσώπoυ δύvαται με αίτηση τoυ vα ζητήσει από τov πρωτoκoλλητή επικύρωσης διαθηκώv της επαρχίας στηv oπoία o απoθαvώv είχε τov τελευταίo ή τo συvήθη τόπo της διαμovής τoυ, τηv έκδoση πιστoπoιητικoύ δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ και η αίτηση αυτή πρέπει vα συvoδεύεται από δήλωση στηv oπoία φαίvovται τα ovόματα τωv κληρovόμωv τoυ απoθαvόvτoς και κατά πόσo oπoιoσδήπoτε από τoυς κληρovόμoυς αυτoύς τελεί υπό αvικαvότητα από πλήρη απoγραφή της περιoυσίας τoυ απoθαvόvτoς περιλαμβαvoμέvης δήλωσης για τηv αξία της περιoυσίας αυτής και κατάστασης για τα χρέη πoυ oφείλovται στηv κληρovoμιά από έvoρκη δήλωση τoυ αιτητή και τoυ κoιvoτάρχη τoυ τόπoυ όπoυ o απoθαvώv είχε τη συvήθη διαμovή τoυ η oπoία βεβαιώvει ότι, εξ όσωv κάλλιov αυτoί γvωρίζoυv και πιστεύoυv, η δήλωση πoυ αφoρά τoυς κληρovόμoυς και η απoγραφή της περιoυσίας (η oπoία αvαφέρεται στo άρθρo αυτό ως "η απoγραφή πoυ καταχωρίστηκε από τov αιτητή") είvαι ακριβείς.
(2) Πριv από τηv έκδoση πιστoπoιητικoύ δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ, o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv δύvαται vα απαιτήσει από τov αιτητή vα δώσει περαιτέρω πληρoφoρίες με έvoρκη δήλωση, ή vα δημoσιεύσει τέτoιες αγγελίες ως o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv ήθελε διατάξει.
(3) Όταv τηρηθoύv από τov αιτητή oι διατάξεις τωv εδαφίωv (1) και (2), και αv o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv ικαvoπoιηθεί ότι:-
(α) η ακαθάριστη αξία της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς (πριv από τηv πληρωμή τωv χρεώv και τωv δαπαvώv της κηδείας) δεv υπερβαίvει τις δέκα χιλιάδες λίρες σε αξία
(β) η κληρovoμιά δεv περιήλθε στov Πρόεδρo τoυ Επαρχιακoύ Δικαστηρίoυ δυvάμει τoυ εδαφίoυ (1) τoυ άρθρoυ 26
(γ) δεv εκδόθηκε παραχωρητήριo oύτε εκκρεμεί αίτηση για έκδoση παραχωρητηρίoυ σχετικά με τηv κληρovoμιά αυτή και
(δ) έχoυv περάσει δεκατέσσερις ημέρες από τo θάvατo τoυ απoθαvόvτoς,
o πρωτoκoλλητής επικύρωσης διαθηκώv δύvαται vα εκδώσει πιστoπoιητικό πoυ κατovoμάζει τoυς κληρovόμoυς τoυ απoθαvόvτoς.
(4) Κάθε πρόσωπo τo oπoίo καταβάλλει ή παραδίδει στoυς κληρovόμoυς αυτoύς oπoιoδήπoτε χρέoς πoυ oφείλεται στov απoθαvόvτα ή oπoιαδήπoτε περιoυσία τoυ απoθαvόvτoς και λαμβάvει από τoυς κληρovόμoυς αυτoύς απόδειξη, απαλλάσσεται έγκυρα για τo χρέoς πoυ καταβλήθηκε ή τηv περιoυσία πoυ παραδόθηκε vooυμέvoυ ότι τo χρέoς αυτό ή η περιoυσία δηλώvεται στηv απoγραφή πoυ καταχωρίστηκε από τov αιτητή.
(5) Οι κληρovόμoι πoυ αvαφέρovται στo πιστoπoιητικό δύvαvται vα εγείρoυv αγωγή για τηv αvάκτηση oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ εκτίθεται στηv απoγραφή πoυ καταχωρίστηκε από τov αιτητή κατά τov ίδιo τρόπo ως o πρoσωπικός αvτιπρόσωπoς, και καμιά αγωγή δεv εγείρεται από κληρovόμoυς άλλoυς από τoυς κληρovόμoυς πoυ αvαφέρovται σε πιστoπoιητικό πoυ εκδόθηκε δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ.
...»
Το ως άνω εδάφιο (5) του άρθρου 29, προβλέπει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες κληρονόμοι δύνανται να εγείρουν αγωγή για την ανάκτηση περιουσίας αποβιώσαντα η οποία εκτίθεται στην απογραφή. Σύμφωνα επίσης με τα άρθρα 29(1) – (3) του Κεφ. 189, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την δυνατότητα έγερσης αγωγής η οποία παρέχεται σε κληρονόμο, η προηγούμενη έκδοση πιστοποιητικού από τον Πρωτοκολλητή επικύρωσης διαθηκών στο οποίο κατονομάζονται οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα.
Παρά τις ως άνω νομοθετικές πρόνοιες, στην προκειμένη περίπτωση, δεν εντοπίζεται στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμός που να σχετίζεται με την απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά ή κατά πόσο το επίδικο ακίνητο περιλαμβάνεται σ’ αυτήν, όπως επίσης δεν δικογραφείται ότι εκδόθηκε πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 29 του Κεφ.189. Πέραν τούτων, κανένας ισχυρισμός δικογραφείται σχετικά με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά την διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά ή κατά πόσο κινήθηκε διαδικασία διαχείρισης ή αν καταχωρήθηκε πιστοποιητικό κληρονόμων και απογραφή. Η απουσία τέτοιων ισχυρισμών στην έκθεση απαίτησης, κρίνω ότι στερούν από τον ενάγοντα το δικαίωμα να καταχωρήσει και να προωθήσει την παρούσα αγωγή, εφόσον δεν πληρούνται οι βασικές νομοθετικές πρόνοιες προς τούτο, οι οποίες αποτελούν το μοναδικό νομικό υπόβαθρο επί του οποίου θα μπορούσε ενδεχομένως υπό προϋποθέσεις να στηρίξει το αγώγιμο δικαίωμα του ο ενάγοντας.
Σχετικό επίσης είναι το άρθρο 34(7) του Κεφ.189 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:
«Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 29, για τoυς σκoπoύς λήψης δικαστικoύ μέτρoυ δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ, καvέvα πρόσωπo δεv δύvαται vα αvτιπρoσωπεύει τηv κληρovoμιά απoθαvόvτoς πρoσώπoυ εκτός από τov πρoσωπικό αvτιπρόσωπo.»
Σύμφωνα με τα ως άνω άρθρα σκιαγραφείται ο τρόπος με τον οποίο δύναται ένας κληρονόμος να διεκδικήσει τα κληρονομικά του δικαιώματα, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 34(7) του Κεφ. 189, κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μέσω του προσωπικού αντιπροσώπου της κληρονομίας του αποβιώσαντα, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση μόνο ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά, θα μπορούσε να εγείρει την παρούσα αγωγή διεκδικώντας περιουσία που κατ’ ισχυρισμό ανήκε στην περιουσία του αποβιώσαντα. Στην προκείμενη όμως περίπτωση, ο ενάγοντας εγείρει την παρούσα αγωγή υπό την προσωπική του ιδιότητα, διεκδικώντας τα προσωπικά του δικαιώματα επί της επίδικης περιουσίας του αποβιώσαντα, χωρίς ο ίδιος του να είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του Αντώνη Πρωτοπαπά. Ακόμα και η δικογράφηση από μέρους του ότι οι υπόλοιποι κληρονόμοι του αποβιώσαντα αποποιήθηκαν προς όφελος του το κληρονομικό τους δικαίωμα, δεν απαλλάσσει τον ενάγοντα από την υποχρέωση του να κινήσει την αγωγή στο πλαίσιο που τάσσει το Κεφ. 189 και αναφέρθηκε πιο πάνω. Ακόμα δε και η ισχυριζόμενη αποποίηση θα έπρεπε να τεθεί στην σωστή της βάση και συγκεκριμένα ακολουθώντας τις πρόνοιες του άρθρου 51 του Κεφ. 189, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα:
«51.-(1) Όταv περιέρχεται και επάγεται κληρovoμιά σε κληρovόμo δυvάμει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ, o κληρovόμoς αυτός δύvαται vα απoπoιηθεί αvεπιφύλακτα τηv κληρovoμιά oπoτεδήπoτε εvτός τριώv μηvώv από τότε πoυ για πρώτη φoρά περιήλθε σε γvώση τoυ o θάvατoς τoυ απoθαvόvτoς και τo γεγovός ότι είvαι κληρovόμoς τoυ εv λόγω απoθαvόvτoς.
(2) Απoπoίηση δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ δύvαται vα διεvεργηθεί με τηv καταχώριση στo πρωτoκoλλητείo τoυ Δικαστηρίoυ δήλωσης σε τέτoιo τύπo ως ήθελε καθoριστεί με Διαδικαστικoύς Καvovισμoύς.
…»
Προκύπτει συνεπώς από τα πιο πάνω ότι, ακόμα και η ισχυριζόμενη αποποίηση της κληρονομιάς από τους υπόλοιπους κληρονόμους δεν μπορεί να προσδώσει στον ενάγοντα προσωπικό αγώγιμο δικαίωμα για να εγείρει την παρούσα αγωγή, έξω από το ως άνω νομοθετικό πλαίσιο.
Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω συνεπώς ότι ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής εφόσον ο μόνος που είχε τέτοια εξουσία ήταν ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Πρωτοπαπά. Το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγοντας επαναλαμβάνω αφορά το κληρονομικό του δικαίωμα επί της περιουσίας του αποβιώσαντα και αυτό δεν θα μπορούσε να διεκδικηθεί από τον ίδιο υπό την προσωπική του ιδιότητα, παρά μόνο μετά από συμμόρφωση με τις ως άνω πρόνοιες του Κεφ. 189, τις οποίες ο ενάγοντας δεν ισχυρίστηκε ότι είχε ενεργοποιήσει. Αντιθέτως, όπως υποστηρίζεται με την αγόρευση του ενάγοντα, αυτός επιμένει ότι η αγωγή ορθά καταχωρήθηκε και ορθά προωθείτε υπό την προσωπική του ιδιότητα. Όπως επίσης αναφέρεται στην αγόρευση του ενάγοντα, δεν θα πρέπει να εμποδιστεί στην αξίωση των δικαιωμάτων του εξαρτώμενος από τον διαχειριστή του αποβιώσαντα παππού του. Φαίνεται όμως να παραγνωρίζει ότι ακόμα και ο ίδιος του είχε δικαίωμα να κινήσει την διαδικασία της διαχείρισης, ακόμα και να λάβει έγγραφα της διαχείρισης για να προωθήσει νόμιμα τα όποια δικαιώματα της περιουσίας του αποβιώσαντα και κατ’ επέκταση τα δικά του.
Συνεπώς η προδικαστική ένσταση η οποία δικογραφείται στην παρ. 3 της τροποποιημένης υπεράσπισης των εναγομένων πετυχαίνει μερικώς στον βαθμό που δικογραφείται ότι ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή καθότι δεν έχει έννομο συμφέρον και αγώγιμο δικαίωμα έναντι των εναγομένων.
Εις ότι αφορά το υπόλοιπο μέρος της παρ. 3 η θέση των εναγομένων με την οποία προβάλλεται ότι η αγωγή προσκρούει στην αρχή του δεδικασμένου και ότι ο ενάγοντας κωλύεται να προωθεί την αγωγή λόγω της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του ενάγοντα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, δεν γίνεται αποδεκτή. Η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε επί τη βάση των αρχών του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, χωρίς να δεσμεύει το Δικαστήριο για τυχόν διαφορετική κατάληξη του.
Ενόψει της ως άνω κατάληξης του Δικαστηρίου η οποία καθορίζει την κατάληξη της αγωγής, παρέλκει η εξέταση των λοιπών προδικαστικών ενστάσεων.
Υπό το φως της ως άνω κρίσης του Δικαστηρίου και ενόψει της επιτυχίας της προδικαστικής ένστασης των εναγομένων που σχετίζεται με την έλλειψη νομιμοποίησης του ενάγοντα για να εγείρει την παρούσα αγωγή, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………...
Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο