ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 19/2025
Αναφορικά με τον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Aπαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015
και
Αναφορικά με την Ταμίλα Τέτεβα, εκ Πάφου
Χρεώστιδα
Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 21.11.25 εκ μέρους της χρεώστιδας για επιβολή του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής
Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου, 2025
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια – Χρεώστιδα: κα Παπαβασιλείου για Argiro S. Charalambous LLC
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Η χρεώστιδα με την υπό κρίση αίτηση ζητά την επιβολή του ΠΣΑ στην CAC CORAL LTD.
Το Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση ζήτησε διευκρινήσεις ως προς την ισχυριζόμενη μείωση των εισοδημάτων της χρεώστιδας, εφόσον σύμφωνα με το τεκμήριο 11 το οποίο κατέθεσε, φαίνεται ότι ενώ κατά το έτος 2011 τα εισοδήματα της να ήταν μηδενικά, έκτοτε λαμβάνει εισοδήματα τα οποία παρουσιάζουν αυξομειώσεις. Από πελυράς αιτήτριας υποστηρίχθηκε ότι ο Νόμος δεν απαιτεί να συνυπολογίζονται τα εισοδήματα από το έτος λήψης του δανείου, ενώ σύμφωνα με την κατάσταση απολαβών, προκύπτει μείωση στα εισοδήματα της αιτήτριας από το 2012, έτος δηλαδή απο το οποίο ξεκίνησε να λαμβάνει εισοδήματα.
Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο Νόμο 65(Ι)/15 άρθρα 11, 43, 51 – 56 και 72 – 77 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της χρεώστιδας, στην οποία αναφέρει τα διαβήματα στα οποία προέβηκε ο Σύμβουλος Αφερεγγυότητας σε σχέση με την ετοιμασία του ΠΣΑ και την σχετική ενημέρωση των πιστωτών. Αποτελεί επίσης θέση της ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την έκδοση του προστατευτικού διατάγματος και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της κατά τουλάχιστον 25%. Προς τούτο κατέθεσε το τεκμήριο 11, τις καταστάσεις Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υποστηρίζοντας ότι η μείωση των εισοδημάτων της από το 2012 ανερχόταν πέραν του 25%. Με την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση υποστηρίζει επίσης ότι κατά το έτος 2008 έλαβε με τον πρώην σύζυγο της στεγαστικό δάνειο και όταν οι ίδιοι τους δεν ήταν μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου. Όταν λήφθηκε το κοινό δάνειο με τον πρώην σύζυγο της, η αποπληρωμή του γινόταν από αυτόν αφού η ίδια της δεν είχε οποιαδήποτε εισοδήματα μέχρι το 2011. Κατά το έτος 2012 άρχισε να εργάζεται και κατέβαλλε προσπάθειες να εξοικονομίσει χρήματα τα οποία κατέβαλε ως δόσεις έναντι του χρέους κατά τα έτη 2012 και 2013. Ακολούθως όμως, λόγω της μείωσης των εισοδημάτων της βρέθηκε σε δυσχερή οικονομική κατάσταση με αποτέλεσμα να αδυνατεί να αποπληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος.
Για σκοπούς εξέτασης της αίτησης έλαβα υπόψη μου το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, με την αίτηση αλλά και από την συνήγορο της χρεώστιδας.
Το άρθρο 72(1) του Νόμου 65(Ι)/15 απαριθμεί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την επιβολή ενός μη συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής, τα οποία είναι τα ακόλουθα και θα πρέπει να πληρούνται σωρευτικά:
«72.-(1) Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις μη συναινετικό του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις-
(α) [Διαγράφηκε]·
(β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και
(γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και
(δ) [Διαγράφηκε]·
(ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και
(στ) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση με την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι-
(i) οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και
(ii) χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου II παρόντος Τίτλου· και
(iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και
(iv) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και
(v) τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειάς του, χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρέων του,
ο χρεώστης δύναται να αιτείται μονομερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διάταξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου:
Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 75:
Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.
(2) Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου (1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.»
Ο Νόμος 65(Ι)/15, σκοπό έχει την ρύθμιση των χρεών ενός χρεώστη έξω από το πλαίσιο της συμβατικής σχέσης δανειστή – οφειλέτη. Ο Νόμος θεσπίστηκε ως ένα από τα μέτρα που κλήθηκε η Βουλή να λάβει προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και με σκοπό, ως αναφέρεται στο Προοίμιο: «να επιλυθούν οξύτατα προβλήματα που προέκυψαν μέσα σε εξαιρετικές συνθήκες και μεγάλες τραπεζικές ζημιές που έπληξαν το χρηματοπιστωτικό τομέα, με απώτερο στόχο να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και να εξασφαλιστεί προστασία του δημοσίου συμφέροντος·».
Ένα από τα κριτήρια του άρθρου 72, είναι αυτό το οποίο καθορίζει το εδάφιο (1)(ε) του εν λόγω άρθρου, σύμφωνα με το οποίο ο χρεώστης καλείται να καταδείξει ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και έπειτα και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος που είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25% ή περισσότερο.
Από το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, διαπιστώνω και κρίνω ότι η χρεώστιδα δεν πληροί σωρευτικά τα κριτήρια επιλεξιμότητας, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 72 του Νόμου και συγκεκριμένα δεν έχει καταδείξει ότι εμπίπτει στις πρόνοιες του ως άνω άρθρου 72(1)(ε), το οποίο θα πρέπει να ικανοποιείται προτού επιβληθεί το ΠΣΑ σε πιστωτή.
Έχοντας υπόψη μου τον σκοπό και πνεύμα του Νόμου, το ως άνω άρθρο ερμηνεύεται κατά τρόπο όπου η μείωση των εισοδημάτων ενός χρεώστη θα πρέπει να καταδειχθεί σε μια συνεχή περίοδο από το 2009 μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, στην προκειμένη περίπτωση μέχρι την 13.5.25. Η δε μείωση των εισοδημάτων του χρεώστη εξετάζεται συνολικά κατά την χρονική περίοδο που προβλέπει ο Νόμος σε συνάρτηση με τον χρόνο λήψης του δανείου όπου και δημιουργήθηκε η υποχρέωση αποπληρωμής του χρέους και όχι αποσπασματικά σε σχέση με μεμονωμένες χρονικές περιόδους και παροδικές μειώσεις στα εισοδήματα, ως εισηγείται η πλευρά της χρεώστιδας.
Προκύπτει επίσης από τον σκοπό του Νόμου, ότι η αδυναμία αποπληρωμής των χρεών θα πρέπει να προκαλείται μετά την λήψη του δανείου. Εξού και σύμφωνα με τον Νόμο, η χρεώστιδα φέρει το βάρος να αποδείξει ότι μετά τη θέσπιση του Νόμου, η μείωση των εισοδημάτων της οφείλεται σε καταστάσεις εκτός του δικού της ελέγχου. Στο άρθρο 72(2) του Νόμου προβλέπεται ότι: «Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου (1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.»
Προκύπτει συνεπώς ότι για τα έτη 2012 μέχρι το 2015, δημιουργείται τεκμήριο το οποίο επενεργεί υπέρ της χρεώστιδας σύμφωνα με το οποίο τεκμαίρεται ότι η μείωση στα εισοδήματα της οφείλεται στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει το αντίθετο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορώ να παραγνωρίσω οτι κατά τον χρόνο λήψης του δανείου, σύμφωνα με την χρεώστιδα, τα εισοδήματα της ήταν μηδενικά. Αν και επικαλείται ότι το δάνειο πληρωνόταν από τον πρώην σύζυγο της, θα πρέπει να λεχθεί ότι η χρεώστιδα δεν υπέβαλε κοινό σχέδιο με τον συνοφειλέτη ως προβλέπεται στο άρθρο 33 του Νόμου 65(Ι)/15, με αποτέλεσμα το προτεινόμενο σχέδιο να αφορά μόνο το μέρος του χρέους για το οποίο η ίδια είναι υπόλογη και λαμβάνοντας υπόψη μόνο την δική της εισοδηματική ικανότητα τόσο κατά τον χρόνο λήψης του δανείου όσο και μέχρι σήμερα. Αυτό που προκύπτει συνεπώς είναι ότι η χρεώστιδα κατά την λήψη του δανείου είχε μηδενικά εισοδήματα, ενώ το δάνειο είχε καταστεί μη εξυπηρετούμενο τουλάχιστον απο το έτος 2010 όπου και εκδόθηκε απόφαση Δικαστηρίου για το χρέος και προτού η χρεώστιδα να ξεκινήσει να λαμβάνει εισοδήματα. Δηλαδή, η αδυναμία αποπληρωμής του δανείου φαίνεται να υπήρχε στην περίπτωση της χρεώστιδας από τον χρόνο λήψης του δανείου. Διαπιστώνω επίσης ότι από το 2012 μέχρι το 2024, η χρεώστιδα λαμβάνει εισοδήματα τα οποία παρουσιάζουν αυξομειώσεις. Όμως η εισοδηματική της κατάσταση δεν έχει συσχετιστεί με την ανικανότητα της να εξοφλήσει το χρέος της, λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά την λήψη του δανείου τα εισοδήματα της ήταν μηδενικά, ενώ επαναλαμβάνω, το σχέδιο το οποίο ετοιμάστηκε αφορά μόνο την ίδια και όχι τον συνοφειλέτη με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι το δάνειο δεν πληρωνόταν από την ίδια, ως ισχυρίζεται, αλλά από τον πρώην σύζυγο της.
Πέραν των πιο πάνω, η χρεώστιδα, δεν παρουσίασε μαρτυρία σε σχέση με τα εισοδήματα της για το έτος 2025. Ο Νόμος απαιτεί την εξέταση των εισοδημάτων μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία στην προκειμένη περίπτωση καταχωρήθηκε τον Μάιο του 2025.
Ελλείπει επίσης σαφής μαρτυρία ως προς τους λόγους για τους οποίους μειώθηκαν τα εισοδήματα της χρεώστιδας. Η γενική και αόριστη αναφορά της ότι μειώθηκαν τα εισοδήματα της, χωρίς αναφορά σε γεγονότα που θα μπορούσαν να καταδείξουν ότι η μείωση των εισοδημάτων της οφειλόταν σε γεγονότα και καταστάσεις εκτός του ελέγχου της, εκφεύγει του κριτηρίου του άρθρου 72(1)(ε) του Νόμου. Δεν παραγνωρίζω ότι για τα έτη 2012 μέχρι το 2015, δημιουργείται τεκμήριο ότι η μείωση των εισοδημάτων οφείλεται στην οικονομική κρίση, όμως κατά το 2012 και 2013, ήταν τα μοναδικά έτη για τα οποία η χρεώστιδα προέβηκε σε πληρωμές έναντι του δανείου. Από το 2015 όμως και έπειτα ή για τα έτη πριν το 2012, ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε σε σχέση με τα γεγονότα που οδήγησαν στην ισχυριζόμενη μείωση των εισοδημάτων της, η οποία εν πάσει περιπτώσει δεν μπορεί να συσχετιστεί με την αδυναμία αποπληρωμής του χρέους εφόσον ήδη κατά την λήψη του δανείου, επαναλαμβάνω, τα εισοδήματα της ήταν μηδενικά.
Η ισχυριζόμενη αδυναμία αποπληρωμής των χρεών της χρεώστιδας δεν έχει επίσης συσχετιστεί με την μείωση των εισοδημάτων της ένεκα της οικονομικής κρίσης ή άλλων περιστάσεων που δεν μπορούσε να ελέγξει, λόγω γεγονότων που είχαν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν, εφόσον προς τούτο, επαναλαμβάνω, δεν γίνεται κάποια σαφής αναφορά στην ένορκη της δήλωση.
Με βάση τις ως άνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η χρεώστιδα δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου εφόσον δεν έχει καταδείξει ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός της κατά 25% ή περισσότερο.
Κλείνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι οι έννοιες του Νόμου δεν είναι αφηρημένες ή ασύνδετες μεταξύ τους. Σκοπός του Νόμου είναι η παροχή ανακούφισης σε οφειλέτες οι οποίοι κατά την λήψη ενός δανείου ήταν φερέγγυοι και ήταν σε θέση να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ στην συνέχεια η οικονομική κρίση αλλά και γεγονότα που δεν μπορούσαν να ελέγξουν, προκάλεσαν μείωση των εισοδημάτων τους η οποία οδήγησε στην αδυναμία αποπληρωμής των χρεών τους. Η χρεώστιδα, επαναλαμβάνω, κατά τον χρόνο λήψης του δανείου, ισχυρίζεται οτι δεν λάμβανε εισοδήματα, δηλαδή δεν είχε την ικανότητα αποπληρωμής του δανείου από τον χρόνο της λήψης του, ήτοι το 2008 ενώ το 2010 είχε ήδη εκδοθεί Δικαστική απόφαση εναντίον της για την πληρωμή του, χωρίς να παρουσιάσει μαρτυρία που θα μπορούσε να συσχετίσει την δική της αδυναμία αποπληρωμής του χρέους λόγω μείωσης των εισοδημάτων της που να προκλήθηκε από γεγονότα που δεν μπορούσε η ίδια της να ελέγξει.
Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, η αιτηση δεν μπορεί να εγκριθεί και απορρίπτεται.
Καμία διαταγή για έξοδα.
(Υπ.) ..............................................
Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο