ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
Αίτηση/Έφεση: 27/26
Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9(Ι)/65) ως και τις τροποποιήσεις του.
Αναφορικά με την Αίτηση των:
1. Ανδρέα Αναστασίου, εκ Πάφου
2. Παναγιώτας Τσιάλτα Αναστασίου, εκ Πάφου
Εφεσείοντες /Αιτητές
και
SKY CAC LTD, εκ Λευκωσίας
Εφεσίβλητη / Καθ’ ης η αίτηση
Ημερομηνία: 13 Μαρτίου, 2026.
Εμφανίσεις:
Για Εφεσείοντες/Αιτητές: κος Ν. Τσιαπαλής
Για Εφεσίβλητη/Καθ’ ης η αίτηση: κα Ι. Κορφιώτη για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την υπό κρίση Έφεση, οι εφεσείοντες/αιτητές αιτούνται τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ημερομηνίας 2.12.25 και την ακύρωση του πλειστηριασμού ο οποίος είναι ορισμένος στις 16.3.26 και ώρα 10:00, αναφορικά με την Υποθήκη 6/Υ/1567/2004.
Η Έφεση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9(Ι)/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στο Μέρος VIA το οποίο διέπει την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή.
Η έφεση, ως έχουν περιοριστεί οι λόγοι έφεσης με την αγόρευση των αιτητών, εδράζεται στο ότι η επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ η οποία έγινε μέσω ιδιώτη επιδότη στις 23.1.26 δεν είναι καλή λόγω του ότι επιδόθηκε σε άτομο το οποίο δεν αποτελεί μέλος της οικογένειας των αιτητών (Λόγος Έφεσης 1), η επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ μέσω ιδιώτη επιδότη, έγινε κατά παράβαση των προνοιών του Νόμου χωρίς η προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο να καταστεί ανέφικτη (Λόγος Έφεσης 2) και η προσβαλλόμενη ειδοποίηση επιδόθηκε μέσω συστημένου ταχυδρομείου στις 2.2.26 δηλαδή εντός περιόδου μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, με αποτέλεσμα η προσβαλλόμενη ειδοποίηση να καθίσταται άκυρη και/ή παράνομη (Λόγοι Έφεσης 3, 4 και 6).
Η έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του αιτητή 1, συζύγου της αιτήτριας 2. Στο ενυπόθηκο ακίνητο οι αιτητές ανήγειραν την κατοικία τους στην οποία τα τελευταία πέντε χρόνια διέμενε μαζί τους η μητέρα της αιτήτριας 2, η οποία από τις 6.1.26 είχε εισαχθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου και παρέμεινε μέχρι 26.1.26 οπότε και απεβίωσε. Καθ’ όλη αυτή την περίοδο οι αιτητές αφιέρωναν τον χρόνο τους στην μητέρα της αιτήτριας 2, περνώντας πολλές ώρες στο νοσοκομείο και επισκέπτονταν το σπίτι τους κατά τις νυχτερινές ώρες. Την τελευταία εβδομάδα πριν τον θάνατο της μητέρας της αιτήτριας 2, η αδελφή της αιτήτριας 2 κα Νίκη Τσιαλτά, η οποία διαμένει στην Ελλάδα, ήρθε στην Κύπρο και φιλοξενείτο στο σπίτι του γιου των αιτητών. Στις 23.1.26 ενώ οι αιτητές βρίσκονταν στο νοσοκομείο, ο γιος των αιτητών πήρε την αδελφή της αιτήτριας 2 στο σπίτι των αιτητών το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο νοσοκομείο, για να ξεκουραστεί. Όπως ενημερώθηκε μερικές ημέρες μετά, ενώ η αδελφή της αιτήτριας 2 βρισκόταν στο σπίτι τους, επισκέφτηκε το σπίτι τους κάποιος επιδότης ονόματι Αντρέας και ενώ είχε πληροφορηθεί από την αδελφή της αιτήτριας 2 ότι αυτοί βρίσκονταν στο νοσοκομείο και αυτή βρισκόταν στο σπίτι τους συμπωματικά και τυχαία, αυτός της παρέδωσε κάποια έγγραφα λέγοντας της ψευδώς ότι είχε συνεννοηθεί με τον αιτητή 1 τηλεφωνικά. Ο εν λόγω επιδότης είχε επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικά μερικές μέρες πριν την επίσκεψη του στο σπίτι και του εξήγησε την κατάσταση ζητώντας του να περιμένει για να κανονίσουν να συναντηθούν. Όταν είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο, του εξήγησε επίσης ότι ο ίδιος του βρισκόταν με καθετήρα καθ’ οδόν προς την Λευκωσία. Υποστηρίζει ότι η συνεννόηση τους ήταν ότι όταν θα ήταν καλά θα τον έπαιρνε τηλέφωνο για να συναντηθούν, χωρίς να γίνει τέτοια συνεννόηση πριν τις 23.1.26. Αποτελεί επίσης θέση του ότι μέχρι τις 23.1.26 δεν έλαβαν ειδοποίηση για την ύπαρξη συστημένου ταχυδρομείου, την οποία έλαβαν την επομένη της κηδείας της μητέρας της αιτήτριας 2, ήτοι στις 30.1.26 όπου μετά την λήψη της ειδοποίησης παρέλαβε τα συστημένα στις 2.2.26.
Από πλευράς εφεσίβλητης, καταχωρήθηκε ένσταση με την οποία υποστηρίζεται η ορθότητα και νομιμότητα της διαδικασίας την οποία ακολούθησε η εφεσίβλητη.
Προς υποστήριξη της ένστασης, καταχωρήθηκε η ένορκη δήλωση του κου Θεοδώρου, λειτουργού της διαχειρίστριας εταιρείας η οποία διαχειρίζεται την επίδικη πιστωτική διευκόλυνση κατόπιν συμφωνίας με την εφεσίβλητη. Ο κος Θεοδώροου, αναφέρεται στο ιστορικό παροχής της πιστωτικής διευκόλυνσης η οποία παραχωρήθηκε στους αιτητές, στην έκδοση της απόφασης εναντίον τους ημερομηνίας 1.12.25 στην αγωγή 74/15 μετά από ακροαματική διαδικασία αλλά και στο ιστορικό αποστολής των προβλεπόμενων ειδοποιήσεων προς τους αιτητές και στα ενδιαφερόμενα μέρη. Συγκεκριμένα, σε σχέση με την προσβαλλόμενη ειδοποίηση τύπου ΙΑ προς τους αιτητές, υποστηρίζει ότι αυτή αποστάληκε στην τελευταία γνωστή διεύθυνση τους παραδίδοντας τις επιστολές στο ταχυδρομείο για να σταλούν μέσω συστημένου ταχυδρομείου στις 12.12.25, σύμφωνα με το τεκμήριο 5. Παρά του ότι οι συστημένες επιστολές ήταν έτοιμες για παραλαβή από τις 17.12.25, η επίδοση τους δεν κατέστη εφικτή εντός ευλόγου χρόνου με αποτέλεσμα η εφεσίβλητη μετά από 37 ημέρες να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ στους αιτητές. Κατέθεσε ως τεκμήριο 6(α) και 6(β) το ιστορικό της αποστολής των ειδοποιήσεων ως εκτυπώθηκε από την ιστοσελίδα των Κυπριακών Ταχυδρομείων. Ο ίδιος του αλλά και άλλη συνάδελφος του, σε άλλες περιπτώσεις επικοινώνησε με αρμόδιους υπαλλήλους του Επαρχιακού Ταχυδρομικού Γραφείου Πάφου όπου ενημερώθηκαν για τη διαδικασία και πρακτική αποστολής ειδοποιήσεων παραλαβής συστημένων επιστολών, την οποία περιγράφει. Μετά την παραλαβή των ειδοποιήσεων μέσω επιδότη, οι αιτητές παρέλαβαν επίσης τις συστημένες επιστολές στις 4.2.26. Τέλος, αναφέρεται στα γεγονότα τα οποία έλαβε γνώση από τον ιδιώτη επιδότη σχετικά με την επίδοση των ειδοποιήσεων, αμφισβητώντας τα όσα παρέθεσε προς τούτο ο αιτητής 1.
Η ένσταση υποστηρίζεται επίσης από την ένορκη δήλωση της κας Μαυρικίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την εφεσίβλητη. Ως υποστηρίζει η ενόρκως δηλούσα, για σκοπούς διερεύνησης των λεπτομερειών αποστολής των ειδοποιήσεων προς τους εφεσείοντες, επικοινώνησε μετά της δικηγόρου κας Ι. Κορφιώτου, τηλεφωνικά με το Επαρχιακό Ταχυδρομικό Γραφείο Πάφου όπου ενημερώθηκαν από τον αρμόδιο λειτουργό κο Γ. Νεοφύτου, ότι στις 16.12.25 παραλήφθηκαν οι φάκελοι των συστημένων επιστολών οι οποίοι απευθύνονταν στους αιτητές, από το ταχυδρομικό γραφείο στα Κονιά και στάλθηκε σε αμφότερους αιτητές ειδοποίηση για παραλαβή του φακέλου που τους αφορά στις 17.12.25. Δεκαπέντε ημέρες μετά αφού δεν παραλήφθηκαν οι ως άνω φάκελοι από τους αιτητές εκδόθηκε αυτόματα και τους αποστάληκε δεύτερη ειδοποίηση/υπενθύμιση για σκοπούς παραλαβής του φακέλου τους.
Τέλος, η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη κου Α. Αδάμου, με την οποία υποστηρίζει ότι περί τα μέσα Ιανουαρίου 2026, παρέλαβε από την εφεσίβλητη για σκοπούς επίδοσης στους αιτητές τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ. Γνώριζε τον αιτητή 1 και είχε το κινητό του τηλέφωνο, αφού και στο παρελθόν του είχε επιδώσει έγγραφα. Του τηλεφώνησε και τον ενημέρωσε ότι είχε κάποια έγγραφα για να επιδώσει στον ίδιο και στη σύζυγο του, ο οποίος προσπάθησε να τον πείσει να μην προχωρήσει στην επίδοση ενημερώνοντας τον και για ιατρικά θέματα που αντιμετώπιζε, αλλά του απάντησε ότι θα έπρεπε να προχωρήσει κανονικά με την επίδοση των εγγράφων που είχε στην κατοχή του. Έτσι στις 23.1.26, μετέβηκε στη διεύθυνση της κατοικίας των αιτητών, στα Κονιά, όπου κατά την άφιξη του εντόπισε, έξω από την οικία και το αυτοκίνητο του αιτητή 1 παρκαρισμένο. Κτύπησε το κουδούνι αλλά δεν άνοιξε κανείς. Περπατώντας στη βεράντα του σπιτιού είδε από την μπαλκονόπορτα 3 – 4 άτομα, μεταξύ των οποίων και τον αιτητή 1, κάνοντας τους νόημα να του ανοίξουν. Τελικά, την πόρτα άνοιξε μια κυρία, στην οποία ανέφερε ότι είχε να παραδώσει κάποια έγγραφα στους αιτητές, ρωτώντας την εάν είναι η αιτήτρια 2, απαντώντας ότι είναι η κα Νίκη Τσιάλτα, η οποία έμενε μαζί τους εκείνο το διάστημα και του είπε να παραδώσει τα έγγραφα στην ίδια. Όταν την ρώτησε γιατί δεν ήρθε ο αιτητής 1 να τα παραλάβει αφού τον είχε δει από την μπαλκονόπορτα, αυτή του απάντησε ότι είναι λίγο άρρωστος. Ως εκ τούτου, επέδωσε τις ειδοποιήσεις στην κα Νίκη η οποία αρνήθηκε να υπογράψει και η οποία τις παρέλαβε ενώ ο αιτητής 1 βρισκόταν στο διπλανό δωμάτιο, τον είχε δει και γνώριζε από την τηλεφωνική τους συνομιλία για ποιο σκοπό ήταν στο σπίτι του αλλά δεν ερχόταν στην πόρτα για να του επιδώσει τα έγγραφα. Επισύναψε ως τεκμήρια Α και Β αντίγραφα των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης.
Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο αιτητής 1, καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία υποστηρίζει ότι ο ιδιώτης επιδότης κος Αδάμου δεν λέει την αλήθεια στην ένορκη του δήλωση την οποία κατέθεσε υποστηρίζοντας την ένσταση της εφεσίβλητης. Απορρίπτει επίσης τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κου Θεοδώρου η οποία επίσης υποστηρίζει την ένσταση, υποστηρίζοντας ότι σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες έλαβε από το Επαρχιακό Ταχυδρομείο Πάφου, η περιοχή των Κονιών εξυπηρετείται από το Ταχυδρομικό Πρακτορείο Κονιών το οποίο είναι επανδρωμένο από δύο υπαλλήλους, καθώς επίσης είναι αδύνατο να ελεγχθεί κατά πόσο έχει δοθεί σε κάποιον ειδοποίηση για την ύπαρξη συστημένου και πότε έχει δοθεί τέτοια ειδοποίηση. Η σχετική ειδοποίηση δίνεται με σχετικό έντυπο το οποίο αφήνεται στην διεύθυνση του παραλήπτη ενώ κατά την περίοδο των γιορτών των Χριστουγέννων – Πρωτοχρονιάς λόγω συσσώρευσης μεγάλου όγκου αλληλογραφίας η παράδοση ειδοποιήσεων και συστημένων είναι δυνατόν να καθυστερήσει. Απορρίπτει επίσης την μαρτυρία της κας Μαυρικίου, η οποία επίσης υποστηρίζει την ένσταση, αναφέροντας ότι η πρώτη και μοναδική ειδοποίηση την οποία έλαβαν ήταν αυτή που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση και αμέσως ανταποκρίθηκε.
Οι συνήγοροι των διαδίκων, κατά την ακρόαση της αίτησης, υποστήριξαν τις θέσεις έκαστης πλευράς τόσο με την προφορική τους αγόρευση όσο και με τις γραπτές τους αγορεύσεις, οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη χωρίς να κρίνεται αναγκαία η επανάληψη του περιεχομένου τους. Έλαβα επίσης υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από αμφότερες πλευρές, στην οποία θα γίνεται αναφορά πιο κάτω όπου κριθεί αναγκαίο. Να σημειωθεί περαιτέρω ότι, ως διαπιστώνω από την αγόρευση της καθ’ ης η αίτηση, οι λόγοι ένστασης 4, 5 και 7, δεν προωθούνται.
Η καθ’ ης η αίτηση, επέλεξε να προωθήσει την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9(Ι)/1965, ως αυτή έχει εισαχθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και τις τροποποιήσεις που έχουν ακολουθήσει, ως πιο κάτω προβλέπεται από το άρθρο 44Γ:
«44Γ.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούμενου ποσού:
Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του απαιτούμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:
Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος:
Νοείται έτι περαιτέρω ότι, η έγγραφη ειδοποίηση από αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, αποστέλλεται μόνο μετά την παρέλευση τουλάχιστον τριάντα (30) ημερών από την αποστολή της ειδοποίησης που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος.
(2) Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
…»
Όλα τα πιο πάνω, ακολουθούν τα όσα προβλέπονται από το άρθρο 44Β το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση υπερημερίας, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται που έχει αναφερθεί πιο πάνω, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.
Με την παραλαβή της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, δύναται, δυνάμει του άρθρου 44Γ(3), εντός σαράντα (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της πώλησης, για συγκεκριμένους και περιοριστικούς λόγους ως αυτοί περιλαμβάνονται στο άρθρο 44Γ, ως έχει τροποποιηθεί και είναι οι ακόλουθοι, οι οποίοι είναι αυτοτελείς, χωρίς να απαιτείται η συνύπαρξή τους:
«(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Οι αιτητές υποστηρίζουν ότι παράτυπα και παράνομα η καθ’ ης η αίτηση προχώρησε στην επίδοση των προσβαλλόμενων ειδοποιήσεων μέσω ιδιώτη επιδότη στις 23.1.26, εφόσον δεν είχε καταστεί ανέφικτη η επίδοση τους μέσω συστημένου ταχυδρομείου, υποστηρίζοντας ότι η παραλαβή εν τέλει των ειδοποιήσεων από το ταχυδρομείο στις 2.2.26 καταδεικνύει ότι η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου ήταν εφικτή. Να σημειωθεί ότι αν και οι αιτητές υποστηρίζουν ότι έλαβαν τις ειδοποιήσεις από το ταχυδρομείο στις 2.2.26, σύμφωνα με τα τεκμήρια 6(α) και 6(β) αυτές παραλήφθηκαν στις 4.2.26.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία παρουσίασε η καθ’ ης η αίτηση, δεν αμφισβητείται κατ’ αρχάς ότι στις 12.12.25 παραδόθηκαν στο ταχυδρομείο για να σταλούν με συστημένο ταχυδρομείο οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις προς τους αιτητές. Απ’ εκεί και πέρα, σύμφωνα με τα τεκμήρια 6(α) και 6(β), φαίνεται ότι οι επιστολές έφτασαν στο ταχυδρομικό γραφείο των Κονιών στις 16.12.25 με την σημείωση ότι αυτές παραλήφθηκαν στο σημείο συλλογής για παραλαβή – «Receive Item at collection point for pick –up».
Το ερώτημα συνεπώς το οποίο καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι κατά πόσο η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου την οποία η καθ’ ης η αίτηση επιχείρησε να πραγματοποιήσει στις 12.12.25 κατέστη ανέφικτη μέχρι τις 23.1.26, όπου προχώρησε με ιδιωτική επίδοση των προσβαλλόμενων ειδοποιήσεων.
Το ότι η καθ’ ης η αίτηση ήταν υποχρεωμένη να επιχειρήσει αρχικά την επίδοση των ειδοποιήσεων μέσω συστημένου ταχυδρομείου είναι δεδομένο και μόνο όταν αυτό καταστεί ανέφικτο δικαιούται να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση (βλ. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ v. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 1/12/2023)
Είναι σημαντικό να γίνει αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ για άδεια για την καταχώρηση αίτησης για την έκδοση Εντάλματος Certiorari, Πολιτική Αίτηση Αρ. 114/25, 18/6/2025, όπου τονίστηκε ότι ο Νόμος δεν συσχετίζει το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο με συγκεκριμένα στοιχεία, λέγοντας τα ακόλουθα:
«Η κατάληξη του κατώτερου Δικαστηρίου ότι το ανέφικτο της επίδοσης δια συστημένου ταχυδρομείου μπορεί να διαπιστωθεί μόνο εφόσον η συστημένη επιστολή επιστραφεί ως αζήτητη δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα στο λεκτικό του εν λόγω άρθρου είτε στην προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου. Το κατώτερο Δικαστήριο τόνισε εμφατικά ότι μόνο σε τέτοια περίπτωση καθίσταται ανέφικτη η επίδοση με συστημένη επιστολή. Το άρθρο όσο και η προαναφερόμενη απόφαση του Εφετείου δεν συγκεκριμενοποιούν τα στοιχεία εκείνα που δυνατό να δεικνύουν το ανέφικτο της επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Το μεν άρθρο μιλά γενικά για το ανέφικτο τέτοιας επίδοσης και στην απόφαση λέχθηκε η γενική νομική αρχή και ότι εκεί δεν είτε τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδείκνυε το ανέφικτο της επίδοσης, χωρίς όμως να γίνει ρητή αναφορά σε συγκεκριμένα στοιχεία που όντως δεικνύουν το ανέφικτο αυτής.»
Συνεπώς, το κατά πόσο μία επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο είναι ανέφικτη, αποτελεί πραγματικό γεγονός το οποίο καθορίζεται αναλόγως της περίπτωσης αλλά και της φύσης της διαδικασίας όπου τέτοιος ορισμός εντάσσεται και αυτό έχει την σημασία του στην προκειμένη περίπτωση όπου η ειδοποίηση τύπου ΙΑ, όπως οι προσβαλλόμενες, καθορίζουν τον χρόνο που θα διεξαχθεί ένας πλειστηριασμός, θα πρέπει να επιδοθούν 45 ημέρες πριν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό και κυρίως θα πρέπει να επιδοθούν εντός χρόνου που θα επιτρέπει στον οφειλέτη να ασκήσει το δικαίωμα του για καταχώρηση έφεσης ως προβλέπει το άρθρο 44Γ(3) εντός 45 ημερών από την παραλαβή των ειδοποιήσεων. Το αυστηρό αυτό χρονικό πλαίσιο που καθορίζει ο Νόμος, υποχρεώνει τον πιστωτή να ασκεί επιμέλεια κατά το στάδιο επίδοσης της ειδοποίησης, έτσι ώστε από την μία να τηρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου ως προς τον τρόπο επίδοσης και από την άλλη να προβαίνει σε άμεσες ενέργειες για να θέσει εις γνώση του οφειλέτη τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό εντός τέτοιου χρόνου που θα του επιτρέπεται να ασκήσει όλα τα νόμιμα δικαιώματα του.
Οι αιτητές επιμένουν ότι δεν έλαβαν ειδοποίηση για παραλαβή των επιστολών από το ταχυδρομείο και με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή 1, απέδωσαν την μη λήψη τέτοιας ειδοποίησης στο ελλιπές προσωπικό στο ταχυδρομικό πρακτορείο Κονιών, όπως επίσης υποστήριξαν ότι είναι αδύνατο να ελεγχθεί κατά πόσο δόθηκε σε κάποιον τέτοια ειδοποίηση, αποδίδοντας επίσης την ισχυριζόμενη μη λήψη ειδοποίησης, στην καθυστέρηση παράδοσης ειδοποιήσεων λόγω των γιορτών των Χριστουγέννων. Το μόνο στοιχείο όμως που θα μπορούσε να υποστηρίξει τις ως άνω θέσεις των αιτητών θα ήταν η παρουσίαση της ειδοποίησης για παραλαβή των συστημένων επιστολών την οποία έλαβαν μέσω ταχυδρομείου στις 30.1.26, ως ισχυρίζεται ο αιτητής 1, από την οποία ενδεχομένως να προέκυπταν στοιχεία ως προς την ημερομηνία έκδοσης της ή αποστολής της. Τέτοιο όμως στοιχείο δεν παρουσιάστηκε από τους αιτητές, με αποτέλεσμα το μόνο βέβαιο γεγονός το οποίο προκύπτει από τα τεκμήρια 6(α) και 6(β) είναι ότι οι συστημένες επιστολές βρίσκονταν από τις 16.12.25 στο σημείο παραλαβής στο γραφείο του ταχυδρομείου των Κονιών.
Το ανέφικτο μίας επίδοσης, δεν μπορεί να συσχετιστεί μόνο και αποκλειστικά με την συμπεριφορά των αιτητών, κατά πόσο δηλαδή έλαβαν ή δεν έλαβαν ειδοποίηση για παραλαβή των επιστολών. Κατά την άποψη μου, το ανέφικτο της επίδοσης μέσω ταχυδρομείου, δύναται να καταδειχθεί ακόμα και μέσα από τις ενέργειες του ταχυδρομείου αλλά και τις ενδεχόμενες παραλήψεις ή καθυστερήσεις των υπηρεσιών αυτών.
Παρεμβάλλω στη σημείο αυτό, ότι η μαρτυρία της κας Μαυρικίου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον τα όσα καταγράφονται στην ένορκη της δήλωση δεν τοποθετούνται χρονικά πότε λήφθηκαν οι πληροφορίες αυτές αλλά κυρίως τα όσα μεταφέρει σε σχέση με την αποστολή των ειδοποιήσεων προς τους αιτητές, δεν καταγράφονται στα τεκμήρια 6(α) και 6(β), τα οποία περιγράφουν τα στάδια αποστολής και παραλαβής των επιστολών, χωρίς να αναφέρεται στα τεκμήρια αυτά ότι αποστάληκε υπενθύμιση προς τους αιτητές.
Η μη αποδοχή όμως της μαρτυρίας της κας Μαυρικίου, δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι οι επιστολές παραδοθήκαν στο ταχυδρομείο στις 12.12.25 ενώ μέχρι τις 23.1.25, η καθ’ ης η αίτηση δεν είχε κάποια ενημέρωση για την παράδοση τους, ενώ από τις 16.12.25 βρίσκονταν στο σημείο παραλαβής ως προκύπτει από τα τεκμήρια 6(α) και 6(β). Θα πρέπει επίσης να προσθέσω ότι ενόψει της υποχρέωσης της καθ’ ης η αίτηση να επιδώσει εντός καθορισμένης προθεσμίας την ειδοποίηση τύπου ΙΑ στους αιτητές για να έχουν τον χρόνο εάν επιθυμούν να καταχωρήσουν έφεση, όπως και έπραξαν, ο χρόνος ο οποίος παρήλθε από τις 12.12.25 όπου ταχυδρομήθηκαν οι επιστολές μέχρι τις 23.1.26 όπου αυτές επιδοθήκαν με ιδιώτη επιδότη, κρίνεται υπέρμετρος υπό τις περιστάσεις και εύλογα η καθ’ ης η αίτηση εξέλαβε ότι η επίδοση μέσω συστημένου ταχυδρομείου ήταν ανέφικτη.
Θα πρέπει επίσης να προσθέσω ότι ο Νόμος δεν επιφορτίζει τους πιστωτές να ελέγχουν τις διαδικασίες του ταχυδρομείου προτού θεωρήσουν ότι η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο είναι ανέφικτη. Tο ανέφικτο τέτοιας επίδοσης μπορεί, ως αναφέρθηκε και πιο πάνω, να συσχετιστεί με τον τρόπο λειτουργίας των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Για παράδειγμα εάν το ταχυδρομείο παραλείψει ή καθυστερήσει να εκδώσει και να αποστείλει ειδοποίηση σε κάποιον οφειλέτη, για να παραλάβει την επιστολή, με την παρέλευση ευλόγου χρόνου που καθορίζεται σε κάθε περίπτωση από τις περιστάσεις, δικαιολογημένα η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο θα εκλαμβανόταν ως ανέφικτη. Είμαι της άποψης ότι θα συνιστούσε δυσανάλογη υποχρέωση για τον πιστωτή να αναμένεται από αυτόν προτού προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση μίας ειδοποίησης να αναμένει τα αποτελέσματα του ταχυδρομείου ή η επίδοση να εξαρτάται από τον ρυθμό και τρόπο λειτουργίας των υπηρεσιών του ταχυδρομείου. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, ακόμα και να γίνονταν αποδεκτά τα όσα οι αιτητές προβάλλουν σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας των ταχυδρομικών υπηρεσιών, αυτός δεν θα μπορούσε να δεσμεύει την καθ’ ης η αίτηση, η οποία όφειλε να φέρει σε γνώση των αιτητών 45 ημέρες πριν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό ο οποίος καθορίστηκε στις 16.3.26 τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, εξού και ταχυδρόμησε τις επιστολές στις 12.12.25, για να μπορούν οι αιτητές και να έχουν τον χρόνο να ασκήσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματα τους.
Εφόσον συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση, επαναλαμβάνω, η καθ’ ης η αίτηση για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τις 12.12.25 μέχρι 23.1.26, ανέμενε την επίδοση των προσβαλλόμενων ειδοποιήσεων στους αιτητές, με συστημένο ταχυδρομείο χωρίς αποτέλεσμα και λαμβάνοντας υπόψη το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου οι ειδοποιήσεις θα έπρεπε να έρθουν εις γνώση των αιτητών, κρίνεται ότι η επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο ήταν ανέφικτη και νομότυπα η καθ’ ης η αίτηση προχώρησε στην ιδιωτική επίδοση με ιδιώτη επιδότη στις 23.1.26 στους αιτητές.
Η ως άνω κρίση του Δικαστηρίου δεν μεταβάλλεται από το γεγονός ότι στις 4.2.26, όπως φαίνεται στα τεκμήρια 6(α) και 6(β), οι αιτητές παρέλαβαν τις συστημένες επιστολές, εφόσον έχει ήδη κριθεί ότι ο χρόνος που είχε παρέλθει από την ταχυδρόμηση των επιστολών ήτοι στις 12.12.25 μέχρι 23.1.26, ήτοι πέραν του ενός μηνός, υπό τις περιστάσεις ήταν τέτοιος που εύλογα η εφεσίβλητη έκρινε την επίδοση με ταχυδρομείο ανέφικτη. Συνεπώς, ο χρόνος των 45 ημερών πριν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό που προβλέπεται για την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ, ξεκίνησε να υπολογίζεται από τις 23.1.26 και όχι από τις 4.2.26, εφόσον προηγήθηκε η ιδιωτική επίδοση λόγω της ανέφικτης μέχρι εκείνη την στιγμή επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Ούτε θα μπορούσε η μεταγενέστερη παραλαβή των ειδοποιήσεων στις 4.2.26 να καταδείξει ότι η επίδοση τους ήταν εφικτή μέσω ταχυδρομείου, ως εισηγείται η πλευρά της καθ’ ης η αίτηση, εφόσον το εφικτό, ως αναφέρθηκε και πιο πάνω, εξαρτάται και με τα χρονικά περιθώρια τα οποία προβλέπει ο Νόμος για επίδοση της ειδοποίησης, δηλαδή για να είναι εφικτή η επίδοση μέσω ταχυδρομείου θα πρέπει αυτή να μπορεί να επιδοθεί 45 ημέρες πριν τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό.
Οι αιτητές υποστηρίζουν επίσης ότι η επίδοση με ιδιώτη επιδότη δεν συνιστά καλή επίδοση εφόσον οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις παραδόθηκαν στην αδελφή της αιτήτριας 2, η οποία είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδος, δεν είναι ούτε μέλος της οικογένειας ούτε συγκάτοικος των αιτητών.
Ως προς τις περιστάσεις της ιδιωτικής επίδοσης που έλαβε χώρα στις 23.1.26, προωθούνται δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές. Από την μία ο ιδιώτης επιδότης ισχυρίζεται ότι στις 23.1.26, είχε μεταβεί στην οικία των αιτητών, όπου περπατώντας γύρω από το σπίτι είδε 3 -4 άτομα να κάθονται εντός αυτής, ένας εκ των οποίων και ο αιτητής 1 και αφού κτύπησε το κουδούνι άνοιξε άγνωστη προς τον ίδιο γυναίκα η οποία του ανέφερε τα όσα καταγράφει στην ένορκη του δήλωση και παρατίθενται πιο πάνω. Δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην αποδεκτώ την μαρτυρία του κου Αδάμου. Τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση παρατίθενται με λεπτομέρεια, όπως για παράδειγμα ότι είχε συνομιλήσει με τον αιτητή 1 προηγουμένως ο οποίος γνώριζε τον λόγο που ήθελε να συναντηθούν, περιέγραψε ότι κατά την 23.1.26 είχε εντοπίσει έξω από την οικία το αυτοκίνητο του αιτητή 1 τον οποίο γνωρίζει καθώς επίσης ότι εντός της οικίας κάθονταν 3 – 4 άτομα. Από την άλλη η μαρτυρία του αυτή δεν αντικρούστηκε με αντίθετη μαρτυρία προερχόμενη από πλευράς αιτητών, εφόσον ο αιτητής 1 αρκέστηκε να αναφέρει στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ότι αρνείται τους ισχυρισμούς του κου Αδάμου. Ούτε και διαπιστώνω η ένορκη δήλωση επίδοσης να αναφέρει κάτι το οποίο να έρχεται σε αντίθεση με την ένορκη δήλωση του κου Αδάμου η οποία συνοδεύει την ένσταση, ως εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών. Δεν αναμένεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης να αναφέρεται οτιδήποτε περαιτέρω πέραν της ημερομηνίας επίδοσης, των εγγράφων που επιδόθηκαν αλλά και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση, όπως και έπραξε στην προκειμένη περίπτωση ο ιδιώτης επιδότης.
Έχοντας αποδεχτεί ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την επίδοση στις 23.1.26, είναι ως αυτά περιγράφονται από τον κο Αδάμου, απομένει να εξεταστεί κατά πόσο η επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ στην κουνιάδα του αιτητή 1 και αδελφή της αιτήτριας 2, ήτοι στην κα Νίκη Τσιάρτα (στο εξής κα Νίκη) συνιστά καλή επίδοση υπό τις περιστάσεις. Θα πρέπει επίσης να προσθέσω ότι ακόμα και να μην γινόταν αποδεκτή η μαρτυρία του κου Αδάμου, το ζητούμενο είναι κατά πόσο η επίδοση των ειδοποιήσεων στο συγκεκριμένο πρόσωπο, συνιστά καλή επίδοση σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, ως ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση.
Σύμφωνα με την Δ.5 Θ. 2. (1):
«The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left-
(i) with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or
(ii) with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or
(iii) with his master in the case of a servant living with his master.»
Η ως άνω πρόνοια έτυχε ερμηνείας, μεταξύ άλλων υποθέσεων, στην υπόθεση Θεοδώρου Χριστάκης Γεωργίου κ.ά. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας (2003) 1 ΑΑΔ 1305, στην οποία λεχθήκαν τα ακόλουθα:
«Οι πρόνοιες της Δ.5 θ. 2 (1)(i) έχουν ως εξής:
«2 (1) The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left -
(i) with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof ......"
Και σε μετάφραση:
«Η επίδοση όποτε αυτό είναι πρακτικά δυνατό θα γίνεται αφήνοντας αντίγραφο στο πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να επιδοθεί· αλλά εάν αυτό δεν ευρίσκεται στην οικία του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι γίνεται εφόσον το αντίγραφο αφήνεται -
(ι) με οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του που προφανώς είναι 16 ετών και άνω το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ευρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό του ή εντός της περιοχής του ................»
Δεν δίδεται ορισμός της λέξης «οικογένεια» στους σχετικούς κανονισμούς ούτε και η έρευνα μας αποκάλυψε απόφαση που να ερμηνεύει τον όρο στο πλαίσιο της πιο πάνω Διαταγής.
Στην υπόθεση Χαράλαμπος Τουμαζή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, προσφ 940/95, ημερ. 19/3/97, υιοθετείται ο ορισμός της λέξης «οικογένεια», όπως δίδεται στο «Σύντομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό» - Ελευθερουδάκη. Αναφέρει:
«Η έννοια της λέξης «οικογένεια» πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη συνήθη χρήση και έννοια της λέξης, χωρίς να δίδονται ερμηνείες παράλογες με παράλογα αποτελέσματα. Το «Σύντομον Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό» - Ελευθερουδάκη ερμηνεύοντας τη λέξη «οικογένεια» αναφέρει:
«Οικογένεια εν τη στενοτέρα εννοία ομάς αποτελούμενη εκ των δια νομίμου γάμου συνδεομένων γονέων και των τέκνων αυτών, εν τη ευρυτέρα εννοία ομάς περιλαμβάνουσα τους δύο γονείς τα τέκνα των και συζύγους των αρρένων τέκνων και τους τούτων απογόνους. Η μορφή της οικογένειας εξαρτάται από την εκάστοτε μορφή του πολιτισμού έκαστου λαού και εκ των οικονομικών συνθηκών αυτού.»
…
O συνήγορος των εφεσειόντων μας παρέπεμψε στο John B. Saunders, Words and Phrases Legally Defined, 2nd Ed. P. 228, όπου δίδονται διάφοροι ορισμοί της λέξης «family". Δεν κάμνουμε ειδική αναφορά σε κάποιον από τους ορισμούς αυτούς, που ας λεχθεί δίδονται σε σχέση με θέματα κληρονομικής διαδοχής. Αυτό όμως που προκύπτει είναι ότι η λέξη επιδέχεται μια ποικιλία ερμηνειών ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Green v. Marsden [1853] 1 Drew 646:
"it is still in itself a word of most loose and flexible description."
Αυτό που άνετα προκύπτει είναι ότι κατά πόσο συγκεκριμένο πρόσωπο θεωρείται μέλος μιας οικογένειας εξαρτάται όχι μόνο από τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά και από τους σκοπούς της συγκεκριμένης νομικής πρόνοιας στην οποία η λέξη «οικογένεια» απαντάται.»
Η κα Νίκη Τσιαλτά, είναι μόνιμη κάτοικος Ελλάδας. Είναι αδελφή της αιτήτριας 2, ανήκει δηλαδή στο άμεσο οικογενειακό της περιβάλλον αλλά και κατ’ επέκταση στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον του αιτητή 1, ο οποίος είναι σύζυγος της αιτήτριας 2. Εφόσον σύμφωνα με την ως άνω απόφαση, η έννοια της οικογένειας αποτελεί λέξη με ευέλικτη περιγραφή και το κατά πόσο ένα πρόσωπο θεωρείται μέλος μίας οικογένειας εξαρτάται μεταξύ άλλων από τα περιστατικά της υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη μου στην προκειμένη περίπτωση ότι η κα Νίκη βρισκόταν στην Κύπρο κατά τον χρόνο επίδοσης, λόγω της ύπαρξης ισχυρών οικογενειακών δεσμών με αμφότερους αιτητές, εφόσον σύμφωνα με τον αιτητή 1, όλοι τους οικογενειακώς, περιλαμβανομένου και του ιδίου, κατά τον χρόνο της επίδοσης απασχολούνταν με το σοβαρό πρόβλημα υγείας της μητέρας της αιτήτριας 2, όπου η αδελφή της αιτήτριας 2, η κα Νίκη, βρισκόταν στην Κύπρο γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο. Κατά τον ίδιο δε χρόνο, αν και ο αιτητής 1 ισχυρίζεται ότι η κα Νίκη φιλοξενείτο από τον γιο του, κατά τον χρόνο της επίδοσης βρισκόταν στο σπίτι των αιτητών. Ακόμα και η θέση του αιτητή 1 να γινόταν αποδεχτή, ότι δηλαδή κατά τον χρόνο της επίδοσης βρισκόταν στο σπίτι τους απλά και μόνο για να ξεκουραστεί, αυτό συνηγορεί ακόμα περισσότερο στους οικογενειακούς δεσμούς που τηρούνται μεταξύ τους. Άλλωστε, σύμφωνα με την Δ.5 αυτό που απαιτείται είναι το πρόσωπο στο οποίο γίνεται η επίδοση, να είναι άνω των 16 ετών και κατά τον χρόνο της επίδοσης να βρίσκεται στην ίδια πόλη ή χωριό ή εντός της περιοχής του προσώπου που επιδιώκεται να γίνει η επίδοση. Στις 23.1.26, η κα Νίκη, αδιαμφισβήτητα βρισκόταν στην οικία των αιτητών και βρισκόταν εκεί ως μέλος της οικογένειας των αιτητών, εφόσον βρισκόταν εκεί για τον κοινό σκοπό που απασχολούσε όλη την οικογένεια των αιτητών ήτοι τα προβλήματα υγείας της πεθεράς του αιτητή 1 και μητέρας της αιτήτριας 2.
Ενόψει των ως άνω, κρίνω και καταλήγω ότι η επίδοση των προσβαλλόμενων ειδοποιήσεων στις 23.1.26, στην αδελφή της αιτήτριας 2 και κουνιάδας του αιτητή 1, ήταν καλή επίδοση εφόσον έγινε σε πρόσωπο που είναι μέλος της οικογένειας τους και βρισκόταν στην οικία τους κατά τον χρόνο της επίδοσης. Ο δε χρόνος των 45 ημερών μέχρι τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό ξεκίνησε να υπολογίζεται από 23.1.16 και οι αιτητές από την ημερομηνία αυτή υπολόγισαν τον χρόνο των 45 ημερών για την καταχώρηση της έφεσης τους, όπως και έπραξαν διεκδικώντας τα νόμιμα δικαιώματα τους.
Ως εκ των πιο πάνω ουδείς εκ των λόγων έφεσης γίνεται αποδεκτός και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εφεσίβλητης/καθ’ ης η αίτηση και εναντίον των εφεσειόντων/αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .................................................
Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο