Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας
Αρ. Υποθ: 2274/24
Μεταξύ :
ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
και
- ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- ΜΑΡΘΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χ. Φελλάς
Για Κατηγορούμενους: κ. Ν. Νικολαΐδης
Ημερομηνία: 30/06/2026
Τελική Απόφαση
- Οι Κατηγορίες :
Η Κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες και συγκεκριμένα τις υπ’ αριθμό 4, 5 και 6 του παρόντος Κατηγορητηρίου.
Η τέταρτη κατηγορία αφορά την παράνομη ανέγερση οικοδομής και συγκεκριμένα παραπήγματα/υποστατικά τα οποία λειτουργούσε για τη φύλαξη μεγάλου αριθμού σκύλων εντός του τεμαχίου με αρ. 268, Αρ. Εγγραφής 04341, Φ/Σχ 40/43 στην Κοινότητα Αγίας Άννας της Επαρχίας Λάρνακας χωρίς εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση του άρθρου 20 (1)(α) του Κεφ. 96.
Η πέμπτη κατηγορία αφορά την παράνομη κατοχή της ανωτέρω ρηθείσας οικοδομής πριν την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 10(1) και 20(γ) του Κεφ. 96.
Η έκτη κατηγορία αφορά την παράνομη χρήση της ανωτέρω ρηθείσας οικοδομής πριν την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 10(1) και 20(γ) του Κεφ. 96.
- Η Μαρτυρία:
Προς απόδειξη των κατηγοριών έδωσαν μαρτυρία τρεις μάρτυρες κατηγορίας:
1) H κα Μαρία Τσιάκκα, υπάλληλος στον Ε.Ο.Α. Λάρνακας (Μ.Κ 1)
2) Ο κ. Αναστάσης Γεωργίου, Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Άννας (Μ.Κ 2)
3) Ο κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, συγκατηγορούμενος (Μ.Κ 3)
Η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και επέλεξε να δώσει η ίδια ενόρκως μαρτυρία ( Μ.Υ 1). Ως μάρτυρες υπεράσπισης κάλεσε περαιτέρω τον κ. Κωνσταντίνο Φοινικαρίδη (M.Y 2) και τον κ. Αναστάση Λουκά, γιο της Κατηγορούμενης 2 (Μ.Υ 3)
Η Μ.Κ 1 κατέθεσε στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Η μάρτυρας είναι Τεχνικός Μηχανικός και εργάζεται στον Τομέα Επιβολής του ΕΟΑ Λάρνακας από 03/11/2025. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, δήλωσε ότι έχει πρόσβαση στο φάκελο της υπόθεσης που διατηρεί ο Ε.Ο.Α. Λάρνακας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του τεμαχίου με αρ. 268, Αρ. Εγγραφής 04341, Φ/Σχ 40/43 στην Κοινότητα Αγίας Άννας της Επαρχίας Λάρνακας. Το εν λόγω ακίνητο φαίνεται να είναι εγγεγραμμένο εξ’ολοκλήρου στο όνομα του Κατηγορουμένου 1. Ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 13/08/2021, με αποστολέα το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Άννας, προς τον Κατηγορούμενο 1, στο πλαίσιο της οποίας αναφέρεται ότι έχουν περιέλθει στην αντίληψη του Κοινοτικού Συμβουλίου εργασίες κατασκευής υποστατικών στο συγκεκριμένο τεμάχιο για μεταφορά σκύλων. Περαιτέρω ενημερώνεται ο Κατηγορούμενος 1, ότι η μεταφορά μεγάλου αριθμού σκύλων στο συγκεκριμένο τεμάχιο, δηλαδή εντός οικιστικής περιοχής απαγορεύεται. Ως Τεκμήριο 3 κατέθεσε αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 24/08/2021, με αποστολέα το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Άννας και παραλήπτη τον Έπαρχο Λάρνακας. Στην εν λόγω επιστολή γίνεται αναφορά στην ανέγερση και λειτουργία των επιδίκων υποστατικών και τη φιλοξενία σκύλων εντός αυτών χωρίς τις απαιτούμενες άδειες. Ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε 7 φωτοτυπημένες σελίδες με φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν στις 31/08/2021 με την επί τόπου κατάσταση στο επίδικο ακίνητο, όπως επίσης και δύο σχεδιαγράμματα με την υφιστάμενη κατάσταση. Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκαν επιστολές από την Επαρχιακή Διοίκηση ημερομηνίας 13/09/2021 και με παραλήπτες τόσο τον Κατηγορούμενο 1 όσο και την Κατηγορούμενη 2. Με τις εν λόγω επιστολές ενημερώνονταν οι Κατηγορούμενοι όπως άρουν κάθε παρανομία που προέκυψε από την ανέγερση των ρηθέντων πρόχειρων παραπηγμάτων. Περί τον Απρίλιο του 2022 λειτουργός του Επάρχου Λάρνακας πραγματοποίησε επιτόπια εξέταση του ακινήτου και διαπίστωσε ότι οι παράνομες κατασκευές εξακολουθούν να υφίστανται. Ως αποτέλεσμα στάληκε στους Κατηγορούμενους νέα επιστολή ημερομηνίας 27/04/2022, αντίγραφο της οποίας σημειώθηκε ως Τεκμήριο 6. Με την εν λόγω επιστολή οι Κατηγορούμενοι καλούνταν να συμμορφωθούν εντός 30 ημερών από τη λήψη της. Ως Τεκμήριο 7 κατατέθηκε αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 18/05/2022, που φαίνεται να απέστειλε η ίδια η Κατηγορούμενη 2 προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με την οποία ανέφερε ότι οι επεμβάσεις που έγιναν δεν είναι μόνιμες κατασκευές αλλά προσωρινές και πρόχειρες πάνω σε χώμα. Ως Τεκμήριο 8 κατέθεσε νέα επιστολή ημερομηνίας 18/11/2022 προς τους Κατηγορουμένους με την οποία ενημερώνονταν ότι δεν υπήρξε μέχρι τότε συμμόρφωση στις υποδείξεις τους. Ο Κατηγορούμενος 1 με επιστολή του προς την Επαρχιακή Διοίκηση ημερομηνίας 09/12/2022, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 9, δήλωνε ότι οι κατασκευές εντός του ακινήτου του έγιναν χωρίς τη συγκατάθεση του, από την Κατηγορούμενη 2. Ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκαν Εκθέσεις πταίσματος ημερομηνίας 11/04/2023 και 12/04/2023, οι οποίες συντάχθηκαν από τη Διοικητικό Λειτουργό κα Παπαχριστοδούλου. Ο Κατηγορούμενος 1 με επιστολή του ημερομηνίας 15/04/2024, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11 ανέφερε ότι αποχώρησε η Κατηγορούμενη 2 από το ακίνητο του και ζήτησε χρόνο για κατεδάφιση των μη αδειούχων υποστατικών και τερματισμό της δίωξης του. Η Επαρχιακή Διοίκηση με επιστολή ημερομηνίας 27/05/2024, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 12, απάντησε ότι το αίτημα για αναστολή της δίωξης του πρέπει να υποβληθεί στον Γενικό Εισαγγελέα. Η μάρτυρας δήλωσε ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο των φακέλων, δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής για τις επίδικες ανεγέρσεις στο υπό αναφορά ακίνητο. Σε επίσκεψη της μάρτυρος στις 20/11/2025 είχε παρατηρήσει ότι είχε επέλθει μερική συμμόρφωση των Κατηγορουμένων, και κατέθεσε μάλιστα φωτογραφίες που λήφθηκαν την εν λόγω ημέρα ως Τεκμήριο 13. Σε νέα επίσκεψη της στις 17/03/2026 επιβεβαίωσε ότι πλέον είχε επέλθει πλήρης συμμόρφωση και μάλιστα κατέθεσε 4 φωτογραφίες ως Τεκμήριο 14 προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού της.
Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι δεν έχει επισκεφθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο, η ίδια το ακίνητο και τα όσα αναφέρει προκύπτουν από το περιεχόμενο του φακέλου που έχει στην κατοχή της. Στην μάρτυρα υποβλήθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι οι επίδικες κατασκευές ήταν πρόχειρες και βρίσκονταν πάνω σε χώμα, με αποτέλεσμα να μην εμπίπτουν στην έννοια της οικοδομής σύμφωνα με το Νόμο.
Ο Μ.Κ 2, κατέθεσε στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ο μάρτυρας είναι από το έτος 2016 ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Άννας. Ο ίδιος προέβη σε επιτόπια εξέταση του ακινήτου και είδε ότι η Κατηγορούμενη 2 ανήγειρε πρόχειρες προσωρινές κατασκευές δηλαδή παράγκες από λαμαρίνες και ξύλο για φύλαξη μεγάλου αριθμού σκύλων.
Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι κατά την επιτόπια εξέταση του ακινήτου που προέβη ο ίδιος, δεν εισήλθε εντός του επίδικου ακινήτου. Η περίφραξη όμως δεν ήταν πολύ ψηλή και μπορούσε να διακρίνει τα κλουβιά που ήταν στερεωμένα στο έδαφος. Δεν μπορούσε όμως να διακρίνει και δεν ξέρει πως ήταν στερεωμένα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή ότι τα κλουβιά δεν ήταν καθόλου στερεωμένα στο έδαφος. Επίσης ανέφερε ότι οι σκύλοι προκαλούσαν δυσοσμία και θόρυβο με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά παράπονα από τους κατοίκους της περιοχής.
Ο Μ.Κ 3 ήταν ο Κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση. Ο Μ.Κ 3 κλήθηκε ως μάρτυρας αφού παραδέχθηκε ενοχή και αφού του επιβλήθηκε ποινή στο πλαίσιο της παρούσας. ο μάρτυρας κατέθεσε στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Ο μάρτυρας είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου στο οποίο διέμενε προσωρινά η Κατηγορούμενη 2. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά που της έδωσε κατοχή του ακινήτου του, η Κατηγορούμενη 2 ανέγειρε τις επίδικες πρόχειρες κατασκευές, δηλαδή τις παράγκες από λαμαρίνες και ξύλο για φύλαξη μεγάλου αριθμού σκύλων. Τις κατασκευές όπως ανέφερε τις έκανε η Κατηγορούμενη 2 μαζί με κάποιο άλλο κύριο που έκανε ξύλινες κατασκευές. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 επιστολή ημερομηνίας 09/12/2022 που ο ίδιος απέστειλε προς την Επαρχιακή Διοίκηση αναφορικά με την υφιστάμενη κατάσταση.
Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε ως προς το καθεστώς ενοικίασης του ακινήτου του στην Κατηγορούμενη 2, δηλαδή κατά πόσο ήταν ενοικίαση και όφειλε η Κατηγορούμενη 2 να του καταβάλει μηνιαίως ενοίκια. Αντεξετάστηκε επίσης ως προς το κατά πόσο ο ίδιος είχε επαρκή και προσωπική γνώση των επίδικων κλουβιών, αφού ο ίδιος δεν είχε εισέλθει εντός του υποστατικού.
Αφού κλήθηκε σε απολογία, η Κατηγορούμενη 2 έδωσε ενόρκως μαρτυρία. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης της κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Η Κατηγορούμενη 2 ουσιαστικά αναφέρει ότι εγκαταστάθηκε στο επίδικο ακίνητο και τοποθέτησε πρόχειρες κατασκευές τύπου παραπηγμάτων περί το έτος 2021. Οι εν λόγω κατασκευές ήταν προσωρινού χαρακτήρα, δεν διέθεταν θεμέλια ή μόνιμη αγκύρωση, δεν συνιστούσαν μόνιμη ή σταθερή κατασκευή και βρίσκονταν σε απλή επαφή με το έδαφος. Για την συγκράτηση τους από τον άνεμο, αναφέρει ότι τοποθετήθηκαν πέτρες και τούβλα επάνω σε ορισμένα σημεία. Ως τεκμήριο 16 η μάρτυρας κατέθεσε συνομιλίες της ιδίας με τον Κατηγορούμενο 1 και τη σύζυγο του αναφορικά με τις πληρωμές που όφειλε σε αυτούς από την κατοχή του ακινήτου του.
Κατά την αντεξέταση της αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 17 περαιτέρω συνομιλίες μέσω μηνυμάτων που σχετίζονται αναφορικά με το κατά πόσο πλήρωνε ενοίκιο για την ενοικίαση του υποστατικού από τον Κατηγορούμενο 1. Παραδέχθηκε ότι τα ξύλινα παραπήγματα τα τοποθέτησε η ίδια, με σκοπό να προστατεύει τους σκύλους της από το κρύο και τις καιρικές συνθήκες. Επέμεινε ότι οι κατασκευές ήταν προσωρινές, τοποθετημένες πάνω στο χώμα, χωρίς τρύπες, χωρίς μπετόν και χωρίς μόνιμη στερέωση. Ανέφερε ότι τα σταθεροποίησε με ξύλα, παλέτες, πέτρες, σπόντυλους, τσίγκους και άλλα βάρη. Αρνήθηκε την υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής ότι οι κατασκευές ήταν στερεωμένες στο έδαφος ή ότι είχε ανοίξει τρύπες και τις είχε κλείσει με μπετόν. Αναφορικά με το κατά πόσο είχε άδεια οικοδομής για να κατασκευάσει τις εν λόγω παράγκες, η ίδια ανέφερε ότι τηλεφώνησε σε βουλευτή στη Λάρνακα και έλαβε την απάντηση ότι, εφόσον οι κατασκευές ήταν κινητές και όχι με μπετόν, δεν χρειαζόταν άδεια.
Ο Μ.Υ 2, κατέθεσε στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Ε. Ο μάρτυρας βοήθησε προσωπικά την Κατηγορούμενη 2 στην μετακόμιση της στο επίδικο ακίνητο κατά το 2021. Ο μάρτυρας αναφέρει ότι έγιναν πρόχειρες και προσωρινού χαρακτήρα κατασκευές προκειμένου να στεγάσουν τον μεγάλο αριθμό ζώων που είχε η Κατηγορούμενη 2. Αναφέρει ότι οι κατασκευές δεν είχαν θεμέλια και δεν ήταν πακτωμένες ή αγκυρωμένες στο έδαφος. Απλώς ακουμπούσαν στο έδαφος.
Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ως προς τις κατασκευές στον χώρο, ότι επρόκειτο για πρόχειρες και προσωρινές κατασκευές για σκύλους, φτιαγμένες με υλικά όπως μεταλλικό σύρμα (“ττέλι”), ξύλα, λαμαρίνες, τσίγκους, παλέτες, πέτρες, τούβλα, χωρίς μπετόν ή μόνιμη θεμελίωση. Παραδέχθηκε ότι υπήρχαν σίδερα τοποθετημένα στο έδαφος περίπου 20 εκατοστά και δεμένα πρόχειρα με τα ξύλα/κλουβιά για σκοπούς σταθερότητας, αλλά υποστήριξε ότι μπορούσαν να αφαιρεθούν εύκολα και δεν αποτελούσαν σταθερές εγκαταστάσεις.
O M.Y 3 κατέθεσε στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Στ. Ο μάρτυρας είναι ο γιος της Κατηγορούμενης 2. Αναφέρει ότι συμμετείχε στην αποσυναρμολόγηση των επίδικων πρόχειρων κατασκευών για στέγαση των σκύλων και εξ’ όσων αντιλήφθηκε αυτές ήταν κινητές, πρόχειρες και προσωρινού χαρακτήρα και όχι μόνιμες κατασκευές. Ανέφερε ότι οι κατασκευές ήταν στερεωμένες μόνο με πέτρες. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν τοποθετηθεί σίδερα στο έδαφος.
Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας επέμεινε στη θέση και στους ισχυρισμούς του.
III. Επίδικο ζήτημα:
Σημειώνω ότι σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία το κύριο επίδικο ζήτημα της παρούσας υπόθεσης είναι το κατά πόσο οι επίδικες κατασκευές που χρησιμοποιήθηκαν στο επίδικο ακίνητο για στέγαση των σκύλων της Κατηγορούμενης 2, βρίσκονταν απλά σε επαφή με το έδαφος ή αν είχαν κάποια περαιτέρω θεμελίωση στο έδαφος.
Επί της ουσίας η θέση της Κατηγορούμενης 2 ως προωθήθηκε μέσω της μαρτυρίας της, αλλά και της γραπτής της αγόρευσης ήταν ότι οι ρηθείσες κατασκευές για στέγαση των σκύλων της, ήταν πρόχειρες και μη μόνιμες, συνεπώς κατά τη θέση της δεν ενέπιπταν στην έννοια της οικοδομής ως προσδιορίζεται στο Κεφ. 96 και τη Νομολογία. Κατ’ επέκταση η θέση της είναι ότι δεν απαιτείτο εν προκειμένω η εξασφάλιση άδειας οικοδομής για την ανέγερση τους και πιστοποιητικού έγκρισης για την κατοχή και χρήση τους.
IV. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας:
Προχωρώ σε αξιολόγηση της ( βλ. Al Ittihad Al Watani κ.ά. v. Παπαδόπουλου (2000) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1924). Σημειώνω ότι είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον κάθε ένα από τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης. Η εντύπωση που αποκόμισα για τον κάθε μάρτυρα, από τις αντιδράσεις τους και τον τρόπο που απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν, είναι με βάση πάγια Νομολογιακή Αρχή, εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας τους (βλ. C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου (1999) 1 Α.Α.Δ. 1273). Περαιτέρω, κατά την αξιολόγηση εκάστης μαρτυρίας λαμβάνω υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της. Η μαρτυρία του κάθε μάρτυρα αντιπαραβάλλεται και συγκρίνεται με το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. (βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ. 1056, Φώτσιου ν Ηροδότου (2010) 1Β ΑΑΔ 1172).
Αναφορικά με την Μ.Κ 1 επισημαίνω ότι η μαρτυρία της δεν σχετίζεται ουσιωδώς με το προσδιορισμένο ανωτέρω επίδικο ζήτημα. Το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 2 ανήγειρε τα παραπήγματα για να στεγάζει τους σκύλους της, όπως επίσης και το γεγονός ότι δεν έλαβε άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για την κατασκευή των εν λόγω παραπηγμάτων, δεν αμφισβητούνται αλλά γίνονται αποδεκτά από την ίδια την Κατηγορούμενη 2 μέσω της μαρτυρίας της. Για όση σημασία μπορεί να έχει, ούτε η αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ των εμπλεκομένων μερών και την οποία κατέθεσε η Μ.Κ 1 αμφισβητήθηκε. Κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί ο οποιοσδήποτε λόγος που να κλονίζει την αξιοπιστία της Μ.Κ1. Συνεπώς, κρίνω τη Μ.Κ 1 ειλικρινή και αξιόπιστη.
Αναφορικά με τον Μ. Κ 2 η αντίληψη του για το ότι πρέπει τα παραπήγματα να ήταν στηριγμένα στο έδαφος περιορίζεται στην εξ’ αποστάσεως παρατήρηση τους αλλά και στο λογικό συμπέρασμα που εξήγαγε από την παρατήρηση τους, δεδομένου ότι μέσα στεγάζονταν ζώα. Παραπέμπω ενδεικτικά σε απόσπασμα από την αντεξέταση του Μ.Κ 2:
A. Δεν ξέρω πώς τα στερέωσε τρύπες με κουγκρί δεν ξέρω πώς τα στερέωσε κάτω.
E. Σου υποβάλλω ότι τα εν λόγω κλουβιά δεν ήταν στερεωμένα στο έδαφος απλώς ήταν τοποθετημένα επί του εδάφους επειδή ακριβώς ήταν προσωρινές κατασκευές.
A. Δεν ξέρω αν μπορούν να κρατηστούν τα κλουβιά στον αέρα, ως ισχυρίζεσαι εσύ δεν νομίζω χωρίς να υπάρχουν τρύπες να στερεωθούν κάτω και να έχεις εύκολα μπορεί αέρας να τα σηκώσει και να έχεις και ζώα μέσα. Σίγουρα ήταν στερεωμένο.
Ο μάρτυρας ήταν κατά την γνώμη μου ειλικρινής και σαφής στις απαντήσεις του. Δεν προέκυψε κανένας λόγος που να κλονίζει την αξιοπιστία του. Μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του Μ.Κ 2.
Αναφορικά με τον Μ.Κ 3 ως αναφέρθηκε ανωτέρω ήταν ο Κατηγορούμενος 1 στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ο οποίος και παραδέχτηκε ενοχή. Η μαρτυρία του Μ.Κ 3 συνεπώς προσεγγίζεται με τη δέουσα προσοχή, έχοντας κατά νου την εγγενή αδυναμία που περιβάλλει την μαρτυρία του ( βλέπε ενδεικτικά Γρηγόρης Χρυσάνθου ν Δημοκρατίας (2011) 2 ΑΑΔ 221).
Ως προς την ουσία της μαρτυρίας του σημειώνω ότι οι τοποθετήσεις του για το επίδικο ζήτημα ήταν ασαφείς και σε κάποια σημεία αντιφατικές, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να στηριχτώ στην μαρτυρία του για εξαγωγή ευρημάτων. Συγκεκριμένα κατά την κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας ρωτήθηκε κατά πόσο τα κλουβιά των σκύλων ήταν στερεωμένα στο έδαφος. Ο ίδιος απάντησε ότι μπορεί να είχε κάποιους στύλους που να είχαν μέσα μπετόν. Η τοποθέτηση αυτή του μάρτυρα είναι ασαφής και προβληματική. Δεν εξηγεί από που αντλεί αυτή την πεποίθηση του ότι δηλαδή μπορεί να ήταν στερεωμένα με στύλους που να περιείχαν μπετόν. Δεν αναφέρει αν είδε τους στύλους ή όχι. Παραπέμπω στο συγκεκριμένο απόσπασμα από την αντεξέταση του:
E. Τούτα τα κλουβιά είναι στερεωμένα στο έδαφος;
A. Ε ναι πάνω στο έδαφος.
E. Είχε κουγκρί, ήταν απλά μια τρύπα και ήταν μέσα τι;
A. Τώρα αν είχε κάποιους στύλους που μπορεί να είχε μπετόν, όχι όλοι, δεν λέω ότι εν όλοι.
Κατά την αντεξέταση του, υποβλήθηκε σε αυτόν η θέση ότι δεν ήταν αυτός που κατασκεύασε και τοποθέτησε τα κλουβιά, οπότε δεν μπορεί να ξέρει ο ίδιος πως τοποθετήθηκαν. Ο μάρτυρας διαφώνησε, μη αντιτάσσοντας όμως πειστική εξήγηση. Αντιθέτως, ο ισχυρισμός παρέμεινε ασαφής και αόριστος ότι έβλεπε τα κλουβιά, χωρίς να διευκρινίζει αν τα έβλεπε την ώρα που τοποθετούνταν ή μετά αφού τοποθετήθηκαν και χωρίς να διευκρινίζει αν μπορούσε με βεβαιότητα να διαπιστώσει πως στερεώθηκαν.
E. Ακριβώς κύριε μάρτυρα επειδή δεν είσαι εσύ που τα κατασκεύασες, δεν μπορείς να γνωρίζεις πώς κατασκευάστηκαν και πώς ήταν τοποθετημένα;
A. Βεβαίως και έβλεπά τα.
Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ 3 σε ουσιώδη σημεία είναι ακροσφαλής και δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή.
Αναφορικά με την Μ. Υ 1, επισημαίνω ότι η θέση της ότι δεν είχε αγκυρωμένα στο έδαφος τα παραπήγματα για τα ζώα της δεν είναι πειστική, ούτε αντέχει στη βάσανο της λογικής. Όπως η ίδια παραδέχεται τα εν λόγω παραπήγματα χρησιμοποιούνταν για να στεγάσουν τον μεγάλο αριθμό ζώων που είχε η Κατηγορούμενη 2. Κατά λογική προέκταση έπρεπε να ήταν επαρκώς στερεωμένα προκειμένου να μην κατεδαφιστούν πάνω στα ζώα που στεγάζονταν εντός τους. Περαιτέρω τα εν λόγω παραπήγματα κατασκευάστηκαν το 2021 και παρέμειναν στη θέση τους περί τα 3 χρόνια δηλαδή, μέχρι το 2024 που μετακόμισε η Κατηγορούμενη 2 σε άλλο υποστατικό. Είναι συνεπώς μη πειστική η θέση της Κατηγορούμενης 2 ότι οι εν λόγω κατασκευές δεν είχαν μόνιμο χαρακτήρα και ότι απλά ακουμπούσαν το έδαφος χωρίς να είναι αγκυρωμένες. Η θέση της Κατηγορούμενης καταρρίπτεται μάλιστα από το πρόσωπο που την βοήθησε να τοποθετήσει τα εν λόγω παραπήγματα, και τον οποίο η ίδια κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης, τον κ. Φοινικαρίδη (Μ.Υ 2). Ο κ. Φοινικαρίδης διευκρίνισε ότι υπήρχαν σίδερα τοποθετημένα στο έδαφος τουλάχιστον 20 πόντους, τα οποία τοποθετήθηκαν με σφυρί. Εν όψει των ανωτέρω, η μαρτυρία της Κατηγορουμένης ως προς το ουσιώδες ζήτημα της αγκύρωσης στο έδαφος των παραπηγμάτων που κατασκεύασε κρίνεται ως μη πειστική. Κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία της.
Αναφορικά με τον Μ.Υ 2, κρίνω ότι η μαρτυρία του ήταν σαφής, κατατοπιστική και πειστική, ειδικά μετά τις διευκρινίσεις που ο ίδιος παρέθεσε κατά την αντεξέταση του. Οι απαντήσεις του ως προς το ουσιώδες ζήτημα ήταν εύλογες και συνοδεύονταν από εξηγήσεις. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα επίδικα κλουβιά των ζώων ήταν στερεωμένα μόνο με σίδερο στο έδαφος γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Παραθέτω απόσπασμα από την μαρτυρία του:
A. Τα σίδερα τα είχαμε κτυπήσει με σφυρί, από ό, τι θυμούμαι, για να μπουν στο χώμα τουλάχιστον 20 πόντοι για να μπορεί να σταθεί.
E. Άρα υπάρχουν σίδερα που ήταν τοποθετημένα στο έδαφος;
A. Ναι, με σφυρί. Αν τα τραβούσες έβγαιναν εύκολα.
(…)
E. Σου υποβάλλω ότι η αναφορά σου που έκανες ότι απλά ακουμπούσαν στο έδαφος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
A. Όταν ακουμπά κάτι στο έδαφος χωρίς καμία στερέωση, δεν θα μπορούσε να ήταν στο έδαφος μόνο αν ήταν ένα κλουβί έτοιμο πλαστικό, τότε θα μπορούσε να ήταν χωρίς να ήταν κάπου δεμένο…
Η αξιοπιστία του Μ.Υ 2 δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο. Ενδεικτικά σημειώνω ότι η αμφισβήτηση της μαρτυρίας του από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής περιορίστηκε στην αξιολογική κρίση που εξέφρασε, αναφορικά με το κατά πόσο τα κλουβιά των σκύλων, ως είχαν τοποθετηθεί, μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως προσωρινά ή μόνιμα. Ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του για εξαγωγή ευρημάτων.
Αναφορικά με τον Μ.Υ 3 σημειώνω ότι αυτός είναι ο γιος της Κατηγορούμενης 2. Ο ισχυρισμός του ότι οι κατασκευές δεν είχαν την παραμικρή αγκύρωση στο έδαφος δεν είναι πειστικός, ούτε αντέχει στη βάσανο της λογικής. Όπως αναφέρθηκε και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορουμένης, τα εν λόγω κλουβιά προορίζονταν να στεγάσουν ζώα, συνεπώς έπρεπε να ήταν σταθερά στο έδαφος για να μην υπάρχει κίνδυνος μετακίνησης και κατεδάφισης τους. Περαιτέρω, τα εν λόγω κλουβιά παρέμειναν αμετακίνητα στο ίδιο σημείο για ένα διάστημα περί τα 3 έτη ( 2021 - 2024), γεγονός που καταδεικνύει την σταθερότητα τους επί του εδάφους. Δεν καθίσταται συνεπώς πειστική και εύλογη η θέση του Μ.Υ 3, ότι δεν υπήρχε η παραμικρή αγκύρωση των παραπηγμάτων στο έδαφος. Ο συγκεκριμένος μάλιστα ισχυρισμός του Μ.Υ3, έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία του Μ.Υ 2, ο οποίος τόνισε ότι τα παραπήγματα είχαν στηριχθεί με σίδερα τοποθετημένα περί τους 20 πόντους μέσα στο έδαφος. Εν όψει των ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Υ 3 ως προς το ουσιώδες ζήτημα της αγκύρωσης στο έδαφος των επίδικων παραπηγμάτων που κατασκεύασε η Κατηγορούμενη, κρίνεται ως μη πειστική. Κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του.
- Διατύπωση ευρημάτων:
Έχοντας ως οδηγό την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα:
- Η Κατηγορούμενη 2, περί το έτος 2021, μετακόμισε στο τεμάχιο με αρ. 268, Αρ. Εγγραφής 04341, Φ/Σχ 40/43 στην Κοινότητα Αγίας Άννας της Επαρχίας Λάρνακας.
- Στο εν λόγω τεμάχιο κατασκεύασε πρόχειρες κατασκευές με ξύλα, μεταλλικά πλαίσια, λαμαρίνες, πλαστικά καλύμματα και πέτρες, προκειμένου να στεγάσει τους πολλούς σκύλους που είχε στην κατοχή της.
- Οι εν λόγω κατασκευές ήταν στερεωμένες με σίδερα στο έδαφος.
- Οι εν λόγω κατασκευές παρέμειναν εντός του συγκεκριμένου τεμαχίου γης, και χρησιμοποιήθηκαν από την Κατηγορουμένη 2 για στέγαση των σκύλων της, μέχρι την αποχώρηση της από το τεμάχιο περί το έτος 2024.
- Οι εν λόγω κατασκευές ανεγέρθηκαν χωρίς την εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια Αρχή.
- Επίσης για τις εν λόγω κατασκευές δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 10 (1) του Κεφ. 96.
- Νομική Πτυχή και υπαγωγή ευρημάτων σε αυτή:
1) Το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 20(1)(α) του Κεφ. 96 το οποίο αναφέρει το εξής:
20.-(1) (α) Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· διαπράττει αδίκημα …
Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ως έχουν διευκρινιστεί από την Νομολογία ( βλέπε ΚΟΡΚΟΣ ν ΕΠΑΡΧΟΣ ΠΑΦΟΥ Ποιν. Έφεση 81/2017 ημερομηνίας 07/10/2019, ECLI:CY:AD:2019:B414 ) είναι: 1. H ανέγερση οικοδομής 2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή υπό την έννοια του Νόμου 3. Η ανέγερση να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής.
Σύμφωνα με τα ευρήματα μου, προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη 2 ανήγειρε περί το 2021 παραπήγματα μέσα στο τεμάχιο με αρ. 268, Αρ. Εγγραφής 04341, Φ/Σχ 40/43 στην Κοινότητα Αγίας Άννας της Επαρχίας Λάρνακας χωρίς εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή. Εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο τα παραπήγματα αυτά εμπίπτουν εντός της έννοιας της οικοδομής ως αναφέρεται στο Κεφ. 96.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96 η έννοια της «οικοδομής» προσδιορίζεται ως ακολούθως :
“οικοδομή” σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.
Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν Δήμου Αγλαντζιά (2006) 2 ΑΑΔ 291, αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο μία κατασκευή θεωρείται οικοδομή είναι ζήτημα πραγματικό. Στην εν λόγω υπόθεση κρίθηκε ότι η κατασκευή ενός δωματίου που οριοθετούσε χώρο βρίσκεται εντός της έννοιας της οικοδομής. Όπως διευκρινίστηκε: “Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί, δεν συνιστά ουσιώδες στοιχείο. Σημασία δεν έχει επίσης, ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα μόνο.”
Στην υπόθεση Επιπλώσεις Νόρα Λτδ ν Δήμου Λευκωσίας 21/05/2018 Ποιν. Έφεση 131/15, κρίθηκε ότι “...η έννοια της οικοδομής καλύπτει:
(α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη
(β) που περικλείει ή οριοθετεί ή
(γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί
(δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο.
Στην υπόθεση Σαββάκης Αριστείδης v. Δήμου Γερμασόγειας (2013) 2 Α.Α.Δ.1, κρίθηκε ότι ακόμη και μία τέντα με στύλους στερεωμένους στο έδαφος σε προκατασκευασθέντα θεμέλια εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής που ορίζει ο Νόμος. Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης σε αυτό εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής του Κεφ. 96 σύμφωνα με την Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου (1992) 2 Α.Α.Δ. 344).
Στην προκειμένη περίπτωση οι πρόχειρες κατασκευές ήταν συναρμολογημένες από ξύλα, μεταλλικά πλαίσια, λαμαρίνες, πλαστικά καλύμματα και πέτρες. Ήταν επίσης στερεωμένες με σίδερο στο έδαφος. Οι εν λόγω κατασκευές οριοθετούσαν χώρο, ο οποίος χώρος χρησιμοποιείτο για την προστασία και φιλοξενία των σκύλων της Κατηγορουμένης.
Συνεπώς, κατά την κρίση μου οι εν λόγω κατασκευές εμπίπτουν εντός της έννοιας της οικοδομής ως ορίζεται από το Κεφ. 96 και τη Νομολογία. Όφειλε, συνεπώς, η Κατηγορούμενη πριν προχωρήσει στην ανέγερση των εν λόγω παραπηγμάτων να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από τις αρμόδιες αρχές. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας 4 και συνακόλουθα η Κατηγορούμενη 2 κρίνεται ένοχη για το εν λόγω αδίκημα.
2) Τα αδικήματα της πέμπτης και έκτης κατηγορίας εδράζονται στα άρθρα 20(1)(γ) και 10 του Κεφ. 96 το οποίο αναφέρει το εξής:
20.-(1)(γ) Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου (1) του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα …
10.-(1) Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.
H μη ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 10 του Κεφ. 96, αναφορικά με τα παραπήγματα για προστασία των σκύλων της Κατηγορούμενης, αποτελεί εύρημα μου ( βλέπε εύρημα υπ’ αριθμό 6). Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι οι εν λόγω κατασκευές κατέχονταν και χρησιμοποιούνταν από το 2021 μέχρι και το 2024 από την Κατηγορούμενη 2, για προστασία και φύλαξη των σκύλων της. Ενόψει τούτο κρίνω ότι στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τα αδικήματα της Κατηγορίας 5 ( κατοχή οικοδομής) και Κατηγορίας 6 ( χρήση οικοδομής) του Κατηγορητηρίου.
- Κατάληξη
Ενόψει των ανωτέρω η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις Κατηγορίες 4, 5 και 6 του Κατηγορητηρίου.
(Υπ.)
Μ.Π. Μιχαήλ Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο