ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΊΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Σύνθεση:        Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.

                        Ε. Ευθυμίου, Α.Ε.Δ.

                        Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.Ε.Δ.

 

                        Αρ. Υπόθεσης: 1917/2026

 

Μεταξύ:

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

-ν-

 

1.    Ν. Α.

2.    Μ. Α.

3.    Σ. Σ.

4.    Μ. Γ.

5.    Σ. Σ.

6.    Μ.Α.

Κατηγορουμένων

 

Ημερομηνία: 4 Αυγούστου, 2026.

 

Εμφανίσεις:

Για τη Δημοκρατία : κος Κουτσόφτας

Για τους κατηγορούμενους 1 και 2 : κ. Δημητριάδης

Για τον κατηγορούμενο 3 : κα Λαζαρίδου

Για τους κατηγορούμενους 4 και 5 : κ. Ταμπούρλας

Για τον κατηγορούμενο 6 : κ. Δημητριάδης για κ. Πραστίτη

Κατηγορούμενοι 1 έως 6 : παρόντες

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(αναφορικά με την κράτηση των κατηγορουμένων 1, 2 και 6.)

 

Η υπόθεση χθες ήταν ορισμένη για ακρόαση. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν στο χθεσινό πρακτικό, μεταξύ άλλων και έκτακτο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε μέλος του Κακουργιοδικείου, αλλά και άλλης έκτακτης διαδικασίας, στην οποία θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα, η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε και, στη βάση του πινακίου του Δικαστηρίου, ορίστηκε εκ νέου για τον ίδιο σκοπό στις 12.10.2026 και ώρα 09.00 π.μ. Μετά τον ανωτέρω ορισμό, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6, παραμείνουν υπό κράτηση, ενώ οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5, παρουσιαστούν στη δίκη τους με τους ίδιους όρους που είχαν σε προηγούμενη δικάσιμο επιβληθεί.

 

Οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 3, 4 και 5, δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα, ενώ οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1, 2 και 6, έφεραν ένσταση.

 

Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, προς υποστήριξη του αιτήματος όπως οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6 παραμείνουν υπό κράτηση, υποστήριξε ότι το ζήτημα αυτό έχει εξεταστεί ήδη στο παρελθόν από το παραπέμπον Δικαστήριο, στο πλαίσιο της σχετικής απόφασής του ημερομηνίας 02.03.2026, αλλά και από το Εφετείο, στο πλαίσιο των Ποινικών Εφέσεων 72/26, 73/26 και 80/26, ασκηθείσες από τους εδώ κατηγορούμενους 1, 2 και 6, αντίστοιχα, εναντίον της σχετικής απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου, απόφαση ημερομηνίας 07.04.2026. Υποστήριξε, εν προκειμένω, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ότι, τίποτα δεν έχει μεταβληθεί στο διάστημα από την έκδοση της Εφετειακής αυτής Απόφασης μέχρι και σήμερα, που να μεταβάλλει τα δεδομένα που περιέβαλλαν αυτήν τη διαταχθείσα κράτηση (στη βάση της Εφετειακής κρίσης). Προς τούτο παρέπεμψε στα όσα αποφασίστηκαν στις Ποιν. Εφ. Αρ. 113/2022, μεταξύ V.B. v. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 21.06.2022, και Ποιν. Εφ. Αρ. 103/2024 και 108/2024, μεταξύ Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 03.06.2024). Με παραπομπή στην αγόρευσή του ενώπιόν μας σε προηγούμενη δικάσιμο, όταν ζητήθηκε εκ νέου η κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι τη δίκη τους, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε ότι η μεταβολή του κατηγορητηρίου, στο πλαίσιο τροποποίησής του, ενώπιόν μας, στις 23.06.2026, δεν μετέβαλε την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6 (σε σύγκριση με τα αδικήματα που αντιμετώπιζαν, πριν τη τροποποίηση, και δη κατά το στάδιο της παραπομπής τους σε δίκη στο Κακουργιοδικείο), παρά μόνο των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5, στους οποίους δεν αφορά η παρούσα απόφαση. Εξ ου, και ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, για τους κατηγορούμενους 3 και 5, σε προηγούμενο σχετικό εγχείρημά του (αίτημά του για να τεθούν υπό κράτηση σε προηγούμενη δικάσιμο), αποδέχθηκε ότι η μεταβολή του κατηγορητηρίου αποτελούσε διαφοροποιητικό στοιχείο που επέτρεπε την εξ υπαρχής εξέταση του ζητήματος κράτησης, παρά την προγενέστερη σχετική κρίση του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Όσον, όμως, αφορά στους κατηγορούμενους 1, 2 και 6, συνεπεία του ότι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν της ίδιας σοβαρότητας αδικήματα, ως αυτά περιλαμβάνοντο και στο κατηγορητήριο που κατατέθηκε ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου, εισηγήθηκε ότι τα όσα αποφασίστηκαν στις V.B. και Ζορπάς, ανωτέρω, τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής. Και τούτο γιατί, εν προκειμένω, σε σχέση με το κίνδυνο φυγοδικίας, η πιθανότητα καταδίκης τους εδράζεται στο ίδιο μαρτυρικό υλικό, για τα ίδια αδικήματα, ίδιας σοβαρότητας, με αποτέλεσμα ίδιος παραμένει και ο παράγοντας της εκτίμησης του ύψους της ποινής που τυχόν θα τους επιβληθεί. Τα ίδια εισηγείται ότι ισχύουν και για τον αναγνωρισμένο και από το Εφετείο κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, αν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αφεθούν ελεύθεροι.

 

Ομολογουμένως, από μια απλή ανάγνωση και μόνο του κατηγορητηρίου ως έχει σήμερα ενώπιόν μας, οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ίδιας σοβαρότητας αδικήματα ως αυτά ενυπήρχαν και στο κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου (βλ. κατηγορία 24 του ενώπιόν μας κατηγορητηρίου, σε σύγκριση με τις κατηγορίες 2 και 7, του κατηγορητηρίου του παραπέμποντος Δικαστηρίου), με μόνη διαφορά την μικρή παρατηρούμενη μείωση στην ποσότητα της κοκαΐνης που φέρονται να κατείχαν στη βάση του ενώπιόν μας κατηγορητηρίου, σε αντιδιαστολή με την σχετική ποσότητα που αναφέρεται στις κατηγορίες 2 και 7 του κατηγορητηρίου του παραπέμποντος Δικαστηρίου.

 

Το ότι, στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, τα όσα αποφασίστηκαν στις V.B. και Ζορπάς, ανωτέρω, τυγχάνουν, εν προκειμένω, εφαρμογής, φαίνεται να συμμερίζεται και ο συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, ο οποίος, στην ουσία, ισχυρίστηκε ότι έχουν προκύψει διαφοροποιητικά στοιχεία τα οποία επιτρέπουν την εκ νέου εξέταση του ζητήματος κράτησης για τους εν λόγω κατηγορούμενους.

 

Ειδικότερα, ως προς τον κατηγορούμενο 1, περιορίστηκε απλώς να υποδείξει ότι, ο αναγνωρισθείς και από το Εφετείο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, εδράζεται σε μία εκκρεμούσα υπόθεση που καταχωρήθηκε το 2023[1], αναφορικά με δύο κατηγορίες, και δη μία κατηγορία κατοχής 0,12 γραμμαρίων κάνναβης και μία κατηγορία προμήθειας της εν λόγω ποσότητας από τρίτο πρόσωπο. Είναι, εν προκειμένω, η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, ότι η εκκρεμότητα της υπόθεσης αυτής, τόσο στη βάση του χρόνου που καταχωρήθηκε, όσο και του είδους και σοβαρότητας των αδικημάτων στα οποία αφορά, δεν αρκεί για να δικαιολογηθεί η κρίση περί ροπής του κατηγορούμενου 1 προς το έγκλημα, ώστε να προκύψει και κρίση περί κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων αν και εφόσον τούτος αφεθεί ελεύθερος.

 

Ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας, πάντα σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, ο συνήγορός του, με αναφορά στο μαρτυρικό υλικό, ζήτησε να συνυπολογίσουμε την διαφορετικότητα που παρατηρείται στις σχετικές εκδοχές του Αστυφ.1080, Β. Βαρνάβα, αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες ο κατηγορούμενος 1 φέρεται να του ανέφερε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά «εν δικά μας». Ζήτησε, επιπροσθέτως, συναφώς πάντα, να εξετάσουμε το ζήτημα και στη βάση του ότι ο ισχυρισμός αυτός του Αστυφ.1080 δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τους άλλους συναδέλφους του που βρίσκονταν πλησίον του.

 

Με γνώμονα τα ανωτέρω, και με αναφορά στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 1, ζήτησε όπως τούτος αφεθεί ελεύθερος, υπό συγκεκριμένους όρους, τους οποίους και εισηγήθηκε.

 

Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, ο συνήγορός του, εισηγήθηκε ότι, για σκοπούς του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων, το παραπέμπον Δικαστήριο, αλλά και το Εφετείο, στήριξαν την κρίση τους περί της ύπαρξης του, στη βάση της εκκρεμότητας δύο άλλων ποινικών υποθέσεων που αντιμετωπίζει (191Χα/2026 και 191Χβ/2026, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας). Ως προς την υπόθεση 191Χα/2026, η οποία αφορά στα αδικήματα της προμήθειας, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια, μεταξύ άλλων, και 23 γραμμαρίων κοκαΐνης, ο συνήγορος παρέδωσε στο Δικαστήριο επιστολή που απεστάλη από τον συνήγορο του εκεί συγκατηγορούμενού του προς τον Διοικητή της Υ.ΚΑ.Ν., με την οποία ο τελευταίος αναφέρει ότι αποκλειστικό έλεγχο των ναρκωτικών που αφορούν στην εν λόγω υπόθεση, είχε ο πελάτης του, και ότι ο εδώ κατηγορούμενος 2, δεν σχετίζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τις κατηγορίες που εκεί αντιμετωπίζει. Στη βάση του γεγονότος αυτού, εισηγήθηκε ότι η αποστολή της επιστολής αυτής με το συγκεκριμένο περιεχόμενο (η οποία να σημειωθεί ότι απεστάλη στις 20.07.2026), αποτελεί νέο διαφοροποιητικό των δεδομένων στοιχείο, που επιτρέπει την επανεξέταση του ζητήματος της κράτησης στο βαθμό που αυτή εδράζεται επί του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Όσον αφορά στην εκκρεμούσα υπόθεση με αριθμό 191Χβ/2026, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ισχυρίστηκε ότι τα αδικήματα που εκεί αντιμετωπίζει ο τελευταίος, είναι ήσσονος σημασίας, αφού αφορούν στην προμήθεια 0,5 γραμμαρίων κοκαΐνης και 7 γραμμαρίων κάνναβης, αλλά και στην κατοχή των πιο πάνω ναρκωτικών ουσιών.

 

Σε ό,τι αφορά στον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορούμενου 2, ο συνήγορός του ισχυρίστηκε ότι τυχόν κράτησή του, θα αποτελεί άνιση αντιμετώπιση, στη βάση του ότι, ίδιας σοβαρότητας αδίκημα, αντιμετωπίζει και ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος με όρους[2]. Προς υποστήριξη της εισήγησής του αυτής, υπέδειξε ότι η μόνη διαφορά που παρατηρείται στη σχετική κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, σε αντιδιαστολή με αυτήν που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3, είναι η ποσότητα της κοκαΐνης που φέρονται οι εν προκειμένω κατηγορούμενοι να κατείχαν, στη βάση των λεπτομερειών των σχετικών κατηγοριών που αντιμετωπίζουν.

 

Όσον αφορά στο συνήγορο του κατηγορούμενου 6, τούτος υιοθέτησε τα όσα ανέφερε ο συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, στο βαθμό που σχετίζονται με τον πελάτη του, και ζήτησε όπως ο τελευταίος αφεθεί ελεύθερος, μόνο στην περίπτωση που επιτύχει η ένσταση των κατηγορουμένων 1 και 2, και τούτο, για να μην παρατηρείται, σε περίπτωση τέτοιας εξέλιξης, ανισότητα στην αντιμετώπιση των κατηγορουμένων[3].

 

Όντως, ως είναι, πλέον, επαρκώς νομολογημένο, όταν το ζήτημα κράτησης εξετάζεται από το Δικαστήριο, περιλαμβανομένου και ενός παραπέμποντος Δικαστηρίου, επανεξέταση του επιτρέπεται μόνο στη βάση διαφοροποίησης των δεδομένων που περιέβαλλαν την προγενέστερη διαταχθείσα κράτηση (βλ.  Ποιν. Έφεση  Αρ. 113/22, μεταξύ V.B. ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 21.06.2022 και Ποιν. Εφέσεις Αρ. 103 και 108/24, μεταξύ Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερομηνίας 03.06.2024).

 

Στη βάση της πιο πάνω ξεκάθαρης και εμπεδωμένης, πλέον, βασικής αρχής, αναζητήσαμε από τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1, 2 και 6, στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν κρίση περί διαφοροποίησης δεδομένων που επιτρέπουν την εκ νέου εξέταση. Τούτο το πράξαμε έχοντας υπόψη, τόσο το περιεχόμενο της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου, ημερομηνίας 02.03.2026, όσο και αυτό της Εφετειακής κρίσης, στην οποία αναφορά έγινε ανωτέρω, με σκοπό να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε αν τα εν λόγω στοιχεία τέθηκαν και/ή βρίσκονταν ενώπιον των εν λόγω Δικαστηρίων κατά τις σχετικές τους κρίσεις.

 

Με κάθε σεβασμό στις σχετικές εισηγήσεις των συνηγόρων των κατηγορουμένων 1, 2 και 6, το μόνο, που, λεκτικώς και μόνο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως διαφοροποιητικό στοιχείο, είναι η αποστολή της επιστολής του συνηγόρου του συγκατηγορούμενου του κατηγορούμενου 2 στην ποινική υπόθεση 191Χα/2026 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Κάναμε χρήση του όρου «λεκτικώς» ανωτέρω, καθότι το γεγονός αυτό δεν μεταβάλλει το δεδομένο της εκκρεμότητας της εν λόγω υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 2. Σημειώνεται, συναφώς, ότι, όταν εξετάζεται ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, με αναφορά σε άλλες εκκρεμούσες υποθέσεις, η εξέταση δεν διενεργείται στη βάση της πιθανότητας καταδίκης στις εν λόγω υποθέσεις, ούτε της δυναμικής και ή αξίας του μαρτυρικού υλικού που κατέχει η Κατηγορούσα Αρχή, στη βάση του οποίου διατάχθηκε η εκκρεμούσα δίωξή του, αλλά στη βάση ακριβώς της εκκρεμότητας της δίωξης, σε συνδυασμό με άλλες εγγενείς ενδείξεις, όπως η φύση των αδικημάτων, ημερομηνίες φερόμενης διάπραξης, αριθμός κατηγοριών, αποδιδόμενος τρόπος δράσης, ιστορικό του κατηγορούμενου, χαρακτήρα του κ.ο.κ., οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για κρίση περί της ύπαρξης τέτοιου κινδύνου (βλ. Γεν. Εισαγγελέας ν. Κίτσιου, Ποιν. Έφ. 111/2025, απόφαση ημερομηνίας 29.05.2025, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 47/2024, απόφαση ημερομηνίας 11.03.2024, Matznetter v. Austria, Appl. 2178/64, απόφαση ημερομηνίας 10.11.1969, Χριστούδια ν. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 689 και Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109). Επομένως, μολονότι δεν αποκλείουμε να μεταβληθούν τα δεδομένα που ισχύουν στην εν λόγω υπόθεση, αν ο συγκατηγορούμενος του εδώ κατηγορούμενου 2 ενεργήσει ως, στην επιστολή του συνηγόρου του, αναφέρεται, εν τούτοις, δεν μεταβάλλεται, αφενός το δεδομένο ότι η εν λόγω υπόθεση συνεχίζει να εκκρεμεί εναντίον του εδώ κατηγορούμενου 2, και αφετέρου η Κατηγορούσα Αρχή συνεχίζει να την προωθεί στη βάση του μαρτυρικού υλικού που εξ αρχής συνέλεξε και το οποίο αποτέλεσε τη βάση για να ασκηθεί η εν λόγω δίωξη. Τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιόν μας, που να θέλει τον Γενικό Εισαγγελέα – το μόνο πρόσωπο που συνταγματικώς δικαιούται να διώκει ποινικά και ή να διακόπτει ποινικές διώξεις – να έχει μεταβάλει την πρόθεσή του ως προς την ποινική δίωξη του εδώ κατηγορούμενου 2 στην υπόθεση 191Χα/2026. Ούτε προκύπτει ότι η πρόθεση του εκεί συγκατηγορούμενου του να ενεργήσει ως ο συνήγορος του αναφέρει στην σχετική επιστολή του, μεταβάλλει ή μειώνει την όποια αξία και δυναμική της μαρτυρίας επί της οποίας βασίστηκε η δίωξη του κατηγορούμενου 2 στην εν λόγω υπόθεση.

 

Αν και κάθε τι άλλο το οποίο αναφέρθηκε ενώπιόν μας, δεν αποτελεί διαφοροποιητικό στοιχείο, που επιτρέπει την εκ νέου εξέταση του ζητήματος της κράτησης, εν τούτοις, κρίνουμε ορθό να υποδείξουμε τα εξής.

 

Με εξαίρεση την κατ’ ισχυρισμό άνιση μεταχείριση των κατηγορουμένων 1, 2 και 6[4], έναντι του κατηγορούμενου 3, στο οποίο ζήτημα θα αναφερθούμε ευθύς αμέσως, κάθε τι άλλο το οποίο αναφέρθηκε, βρισκόταν ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου, το οποίο το εξέτασε, και, ακολούθως, ενώπιον και του Εφετείου, το οποίο επικύρωσε την πρωτόδικη κρίση, τόσο αναφορικά με τον κίνδυνο φυγοδικίας, όσο και αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων.

 

Ως προς την κατ’ ισχυρισμό ανωτέρω αναφερόμενη άνιση μεταχείριση, με κάθε σεβασμό στη σχετική εισήγηση του κ. Δημητριάδη, το ότι η διαφορά στην ποσότητα που φέρονται οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6 (βλ. κατηγορία 24), να κατείχαν, από αυτήν που φέρεται να κατείχε ο κατηγορούμενος 3 (βλ. κατηγορία 25), είναι «130 ή 140 γραμμάρια επιπλέον[5]», θα είχε, ενδεχομένως ουσία και θα μπορούσε, ενδεχομένως, πάντα, να αποτελέσει έρεισμα για την υπό εξέταση εισήγηση, αν, τόσο οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6, όσο και ο κατηγορούμενος 3, κατηγορούντο ότι κατείχαν μεγάλη, σημαντική, ποσότητα κοκαΐνης, με την μεταξύ τους διαφορά να περιορίζεται στα ανωτέρω αναφερόμενα γραμμάρια. Ωστόσο, στη βάση των λεπτομερειών των κατηγοριών 24 και 25, μεγάλη και σημαντική ποσότητα κοκαΐνης φέρονται να κατείχαν μόνο οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6 (166,55 γραμμάρια), ποσότητα υπερδεκαεξαπλάσια της ποσότητας που δημιουργεί το τεκμήριο της κατοχής με σκοπό την προμήθεια (βλ. άρθρο 30(Α) του Ν.29/77, όπως τροποποιήθηκε), σε αντιδιαστολή με την φερόμενη κατεχόμενη από τον κατηγορούμενο 3, η οποία περιορίζεται στα 10,33 γραμμάρια κοκαΐνης, μόλις δηλαδή πιο πάνω από την ποσότητα που δημιουργεί το εν προκειμένω τεκμήριο. Δεν χρειάζεται ειδικότερη και ή περισσότερη ανάλυση του ζητήματος, για να καταδειχθεί το εντελώς διαφορετικό και  δυσανάλογο του παράγοντα της εκτίμησης της ποινής που τυχόν θα επιβληθεί στους κατηγορούμενους 1, 2 και 6, από αυτό που ισχύει για τον κατηγορούμενο 3. Κατά συνέπεια, δεν προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα άνισης μεταχείρισης των κατηγορουμένων 1 και 2 και, κατ’ επέκταση, στη βάση των αναφορών του συνηγόρου του, και του κατηγορούμενου 6.

 

Με δεδομένα τα πιο πάνω, τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, που να διαφοροποιεί, στον αναγκαίο βαθμό, τα δεδομένα που περιέβαλλαν την προγενέστερη διαταχθείσα κράτησή των κατηγορούμενων 1, 2 και 6 (απόφαση παραπέμποντος Δικαστηρίου και επικυρωτική Εφετειακή απόφαση), ώστε να επιτρέπεται η επανεξέταση του ζητήματος της κράτησής τους.

 

Κατά συνέπεια, το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 6, να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο. Οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5, να είναι παρόντες στο Δικαστήριο με τους ίδιους όρους.

 

      (Υπ.)  .…………..…………..………..

                                                                                                 Δ. Θεοδώρου, Π.Ε.Δ.   

 

(Υπ.)  ………...……….………….......

                                                                                                     Ε. Ευθυμίου, A.Ε.Δ.                                                                                             

(Υπ.)  ……....…….….………………..

                    Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Α.E.Δ.

 

 

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ