ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Χ. Σατσιά, Προσ. Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 890 / 2022
MILOUBAR CYPRUS LIMITED
Παραπονούμενοι
και
1. ΚΑΣΤΡΟΣ ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΣΤΡΟΥ
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 18 Ιουνίου, 2025
Εμφανίσεις:
Για Παραπονούμενους: κος Α. Αντωνέλλος για Ηλίας Νεοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
Για Κατηγορούμενους: κος Λ. Διομήδους για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε.
Π Ο Ι Ν Η
Α. Εισαγωγή
1. Οι Κατηγορούμενοι κατόπιν δικής τους παραδοχής κρίθηκαν ένοχοι σε έξι κατηγορίες οι οποίες αφορούν πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία κα παράβαση του άρθρου 305Α(2) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1. Οι επιταγές είχαν εκδοθεί στις 22.03.2022 και το συνολικό ποσό των επιταγών ανέρχεται σε €48.000.
2. Σε αυτό το σημείο σημειώνω πως σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 η παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στο πλαίσιο της υπόθεσης αρ. 891/2022 με τη σύμφωνη γνώμη των Παραπονούμενων.
Β. Γεγονότα
3. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν τη διάπραξη των εν προκειμένω αδικημάτων.
4. Συνοπτικά αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους έχουν ως ακολούθως:
4.1 Τα γεγονότα στην ουσία έχουν ως το κατηγορητήριο. Όλες οι επιταγές εκδόθηκαν στις 22.03.2022.
4.2 Τα ποσά των επιταγών παραμένουν μέχρι σήμερα οφειλόμενα. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν έχουν μέχρι σήμερα αποζημιώσει την Παραπονούμενη εταιρεία.
4.3 Ο Κατηγορούμενος 2 διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
4.4 Δεν ζητήθηκε η έκδοση διαταγμάτων αποζημίωσης από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Ζητήθηκε όπως τα έξοδα επιδικαστούν υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενης 1.
Γ. Αγόρευση για Μετριασμό της Ποινής και Κοινωνικοοικονομική Έκθεση
5. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων, υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά τόσο στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 όσο και στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Στην αγόρευση επισυνάπτονται τέσσερα παραρτήματα για σκοπούς τεκμηρίωσης των όσων αναφέρθηκαν. Περαιτέρω, ο συνήγορος αγόρευσε και προφορικά τονίζοντας τα κύρια σημεία της αγόρευσης του.
6. Αναφορικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε στην ολότητα του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου.
7. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω το περιεχόμενο των αγορεύσεων των Κατηγορούμενων. Συνοπτικά, αναφέρεται ότι ο συνήγορος τους κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος τους ακόλουθους παράγοντες (χωρίς να αμφισβητούνται τα γεγονότα κάτω από τα οποία έλαβαν χώρα τα αδικήματα για τα οποία υπήρξε παραδοχή):
7.1 Την ειλικρινή απολογία των Κατηγορούμενων, την αναγνώριση τους λάθους τους και την δέσμευση τους ότι δεν θα επαναληφθεί παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον.
7.2 Η Κατηγορούμενη 1 ιδρύθηκε από τον πατέρα του Κατηγορούμενου 2 και ασχολείτο με την προμήθεια της εταιρείας ΦΑΡΜΑ Σ. ΚΑΣΤΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ με ζωοτροφές η οποία ασχολείτο με τη χοιροτροφία μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία τερμάτισε τις εργασίες της. Ο κλάδος της χοιροτροφίας αντιμετώπιζε κατά τον ουσιώδη σε σχέση με την υπόθεση χρόνο σοβαρές προκλήσεις οι οποίες επηρέασαν δυσμενώς τη βιωσιμότητα της Κατηγορούμενης 1 και οδήγησαν στον τερματισμό της λειτουργίας της.
7.3 Μέσα σε περίπου ένα χρόνο οι τιμές των ζωοτροφών διπλασιάστηκαν. Από €227 τον τόνο ανήλθαν σε €405 τον τόνο. Επομένως, το χοιροστάσιο από €120.000 ανά μήνα σε ζωοτροφές το 2020, αφού ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία χρειαζόταν να ξοδεύει περί τα €200.00 μηνιαίως για ζωοτροφές. Το ποσό των επιταγών στις τρεις υποθέσεις αφορά ποσό που δαπανήθηκε για την αγορά ζωοτροφών 4-5 μηνών. Ο συνολικός τζίρος αγορών στο πλαίσιο της συνεργασίας της Παραπονούμενης και των Κατηγορούμενων ανήλθε σε €5.200.000 ενώ οι Κατηγορούμενοι κατέβαλαν το ποσό των €4.230.000.
7.4 Κατά τις αρχές του 2022, η Παραπονούμενη ζήτησε την έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών προς διασφάλιση του ότι θα πληρωνόταν το μέχρι τότε υπόλοιπο των Κατηγορούμενων για να συνεχίσει να τους προμηθεύει με ζωοτροφές. Οι Κατηγορούμενοι αναγνωρίζοντας τις οφειλές τους και επειδή δεν είχαν πρόθεση να μην πληρώσουν την Παραπονούμενη προέβησαν στην έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών τον Ιανουάριο του 2022. Τονίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών υπήρχε ένα «αστικό χρέος» το οποίο αποδέχθηκαν οι Κατηγορούμενοι δια της έκδοσης επιταγών να το μετατρέψουν σε «ποινικό», εννοώντας τις συνέπειες μη τίμησης των επιταγών. Όταν εκδόθηκαν οι επιταγές υπήρχε η δυνατότητα των Κατηγορούμενων, λαμβανομένων υπόψη των τότε συνθηκών της αγοράς, να πληρώνουν ένα ποσό ύψους €35.000 κάθε εβδομάδα με βάση το πρόγραμμα αποπληρωμής που συμφωνήθηκε. Ωστόσο, στις 24.02.2022 εισέβαλε η Ρωσία στην Ουκρανία με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των ζωοτροφών. Δεν υπήρξε ανάλογη αύξηση στην τιμή του χοιρινού. Οι προσπάθειες των Κατηγορούμενων να προσαρμοστούν στις μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των ζωοτροφών απέβησαν άκαρπες. Περί το τέλος Μαρτίου του 2022 τερματίστηκε η λειτουργία της επιχείρησης.
7.5 Τα προαναφερόμενα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε δόλος, αμέλεια ή οποιαδήποτε πρόθεση εξαπάτησης της Παραπονούμενης και κατά τον συνήγορο αυτός είναι μετριαστικός παράγοντας. Οι ιδιαίτερες συνθήκες πρόκλησης των ποινικών αδικημάτων αποτελούν μετριαστικό παράγοντα.
7.6 Την παραδοχή τους η οποία δείχνει και την έμπρακτη τους μεταμέλεια και η οποία έγινε σε αρχικό στάδιο.
7.7 Το λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορούμενων και του Κατηγορούμενου 2 σε συνδυασμό με την ηλικία του (62 ετών).
7.8 Είναι οικογενειάρχης και έχει δύο ανήλικα παιδιά. Η σύζυγος του έχει ένα παιδί από προηγούμενο γάμο το οποίο διαμένει μαζί τους. Η σύζυγος του και τα παιδιά του εξαρτώνται αποκλειστικά από αυτόν και οποιαδήποτε αυστηρή ποινή θα ισοδυναμεί με έμμεση τιμωρία της οικογένειας του. Είναι το μόνο πρόσωπο στην οικογένεια του που εργάζεται ως υπάλληλος σε χοιροστάσιο.
7.9 Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας συγκεκριμένα, υπέρταση, διαβήτη, υπερλιπιδαιμία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή.
7.10 Δεν είχε κανένα οικονομικό όφελος ο Κατηγορούμενος 2 από την έκδοση των επιταγών.
7.11 Λόγω των νέων συνθηκών της αγοράς και τη διάδοση των ηλεκτρονικών συναλλαγών πλέον τα αδικήματα σχετικά με επιταγές δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι σε έξαρση.
7.12 Περαιτέρω, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι η φυλάκιση του Κατηγορούμενου 2 δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν από τους σκοπούς της τιμωρίας λόγω του ότι το περιστατικό ήταν μεμονωμένο σε συνδυασμό με την ηλικία του.
7.13 Ο χρόνος ο οποίος διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα.
7.14 Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στερητική της ελευθερίας ποινή αυτή να ανασταλεί λόγω των συνθηκών έκδοσης των επιταγών, της παντελούς έλλειψης δόλου, το γεγονός της μη τίμησης των επιταγών οφείλεται σε παράγοντες που δεν μπορούσε να ελέγξει ο Κατηγορούμενος 2.
8. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι 62 ετών. Διαμένει με τη σύζυγο του, τα δύο τους ανήλικα παιδιά και το ενήλικο παιδί της συζύγου του σε κατοικία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ’ ονόματι της συζύγου και των παιδιών του. Εργάζεται πλέον ως υπάλληλος στο χοιροστάσιο το οποίο περιήλθε στην ιδιοκτησία άλλου προσώπου και λαμβάνει μισθό ύψους €2400. Ο Κατηγορούμενος 2 έχει χρέη περίπου ύψους €5.000. Η εταιρεία του ανέφερε ότι έχει χρέη ύψους €3.000.000. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας τα οποία έχουν προαναφερθεί. Έχει ακίνητη περιουσία ήτοι 2 αγροτικά τεμάχια στο Μένοικο τα οποία κληρονόμησε. Το περιεχόμενο της Έκθεσης συνάδει όσον αφορά τα ουσιώδη ζητήματα με τα όσα αναφέρθηκαν από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2.
9. Έχω μελετήσει και λάβει σοβαρά υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων για σκοπούς μετριασμού ποινής του ευπαίδευτου συνηγόρου των Κατηγορούμενων, τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 η οποία ετοιμάστηκε για σκοπούς επιβολής ποινής.
Δ. Νομική πτυχή - Σοβαρότητα του Αδικήματος
10. Αναμφιβόλως, το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι σοβαρό και έχει καταλυτικές συνέπειες στα συναλλακτικά ήθη και την εμπορική πίστη. Πλήττει καίρια το σημαντικό έννομο αγαθό της ασφάλειας και εμπιστοσύνης των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς (Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Ορφανίδη, Ποιν. Εφ. Αρ. 102/2014 και 115/2014, ημερ. 25.2.2016, ECLI:CY:AD:2016:B120). Υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με τη χρήση επιταγών. Θα πρέπει όσοι συναλλάττονται με επιταγές να μπορούν να έχουν την απαραίτητη εμπιστοσύνη ότι αυτές, όταν θα καταστούν πληρωτέες και θα παρουσιαστούν, θα τιμηθούν (Κίρλαππος ν. Πέτρου, Ποιν. Έφ. Αρ. 32/2016, ημερ. 26.6.2018).
11. Η μέγιστη προβλεπόμενη για το αδίκημα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης για τρία χρόνια ή και πρόστιμο €10.000. Όπως προκύπτει από τη νομολογία (Νεοφύτου ν. Κυριακίδης (Αρ. 3) (1999) 2 Α.Α.Δ. 299, Σιμιλλίδης ν. Νικολάου (2013) 2 Α.Α.Δ. 444, Nikiforos Technologies Ltd ν. Χρίστου, Ποιν. Έφ. 18/2012, ημερ. 26.4.2014 και L.C.A. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά., Ποιν. Εφ. Αρ. 116/2011, ημερ. 17.2.2015) η ποινή η οποία συνήθως επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης.
12. Ωστόσο, όπως υποδεικνύεται στην Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ (ανωτέρω) το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των περιστατικών της. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται μέσα από την αποζημίωση του παραπονούμενου, δικαιούχου της επιταγής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας.
13. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή».
14. Αυτός ο παράγοντας θα συνεκτιμηθεί με τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. Η σοβαρότητα του αδικήματος εξαρτάται και σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 391).
15. Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια της εγκληματικής πράξης (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 930).
16. Όσον αφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω και στην υπόθεση Μιχαηλίδης, όπου στις σελίδες 402 – 403 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.»
17. Περαιτέρω, όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του και άλλα αδικήματα, όπως στην παρούσα περίπτωση, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της οδηγού υπόθεσης από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης που καλείται να επιβάλει ποινή (Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 598).
18. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών και η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Ο στόχος του Δικαστηρίου σε αυτό το πλαίσιο είναι η επιβολή μιας δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο αδίκημα αλλά και στο δράστη.
19. Και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή η υποχρέωση για εξατομίκευση της, ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, δεν ατονεί (Krekou v. Republic (1983) 2 CLR 289, Φιλίππου ν. Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 245). Ωστόσο, η διαδικασία εξατομίκευσης δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής (Constantinou v. Republic (1989) 2 A.A.Δ. 218).
Ε. Υπαγωγή των Γεγονότων στις Εφαρμοστέες Νομικές Αρχές
20. Εν προκειμένω, λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη 1. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι αυστηρή. Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, οι επιπτώσεις της διάπραξης του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι ότι υποσκάπτεται η εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με τη χρήση επιταγών πράγμα το οποίο επηρεάζει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.
21. Πράγματι, ως ανέφερε ο κύριος Διομήδους, οι πλείστες συναλλαγές πλέον λαμβάνουν χώρα με ηλεκτρονικά μέσα. Η χρήση επιταγών δεν είναι τόσο διαδεδομένη όπως και στο παρελθόν και επομένως ούτε και η διάπραξη αδικημάτων σχετιζόμενων με επιταγές βρίσκεται σε έξαρση όπως βρισκόταν κατά την προηγούμενη δεκαετία. Ωστόσο, ακόμη καταχωρείται ένας σημαντικός αριθμός υποθέσεων ακάλυπτων επιταγών και επί τούτου το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση. Συνεπακόλουθα, θεωρώ πως δεν έχει εξαλειφθεί η ανάγκη για επιβολή ποινών οι οποίες να επενεργούν αποτρεπτικά τόσο ειδικώς όσο και γενικώς.
22. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι πρόκειται για ένα έξι συνολικά επιταγές. Οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ως έχουν τεθεί στην ικανή γραπτή αγόρευση της Υπεράσπισης για σκοπούς μετριασμού λαμβάνονται υπόψη. Δεν αποτελούν per se μετριαστικό παράγοντα, ωστόσο η έλλειψη δόλου και ανεντιμότητας από μέρους των Κατηγορούμενων επενεργεί κατά τρόπο ώστε να μειώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος. Δεν έχουν αμφισβητηθεί τα όσα τέθηκαν από το συνήγορο του Παραπονούμενου σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Οι Κατηγορούμενοι εξέδωσαν τις επίδικες επιταγές επί τη βάσει κάποιων δεδομένων. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τα δεδομένα αυτά ανατράπηκαν με την κατακόρυφη αύξηση της αξίας των ζωοτροφών. Το αντίχτυπο ήταν να μην μπορεί η Κατηγορούμενη 1 να εξυπηρετήσει το χρέος της για το οποίο εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές.
23. Λαμβάνεται επίσης υπόψη το ότι επρόκειτο περί ενός αστική κατ’ ουσίαν χρέους. Ο Κατηγορούμενος 2 θέλοντας να το αποπληρώσει εξέδωσε τις επίδικές επιταγές από την Κατηγορούμενη 1.
24. Από την άλλη λαμβάνεται υπόψη και η αξία των επιταγών η οποία εν προκειμένω ανέρχεται σε €48.000 ένα ποσό το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί ως σημαντική. Το μέγεθος της βλάβης και οι συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην Παραπονούμενη και στην κοινωνία είναι μεγάλες. Η Παραπονούμενη εταιρεία πούλησε προϊόντα στην Κατηγορούμενη για τα οποία δεν έλαβε καμία αμοιβή. Αναμφίβολά, η διάπραξη των εν προκειμένω αδικημάτων υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις.
25. Σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
25.1 Την παραδοχή της, έστω και αν δεν ήταν άμεση. Στην απόφαση στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, ημερ. 11.07.16 τονίστηκε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Η παραδοχή θα πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28) και αποτελεί έναν σημαντικότατο μετριαστικό παράγοντα.
25.2 Το λευκό της ποινικό μητρώο. Είναι νομολογημένο ότι ένας αδικοπραγούντας με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου και στην προκειμένη περίπτωση οι Κατηγορούμενοι απολαμβάνουν το ευεργέτημα αυτό (Γεωργίου v. Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 525, Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 121/2017 ημερ. 21.09.17), ECLI:CY:AD:2017:D311.
25.3 Το γεγονός ότι παρήλθαν περίπου τρία έτη από τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων μέχρι και την ημέρα κατά την οποία το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή. Σύμφωνα με την απόφαση Wellfit Engineering v. Χαπίδη (2004) 2 ΑΑΔ 271 η καθυστέρηση (εκεί 7 έτη) δικαιολογούσε την επίδειξη επιείκειας όχι μόνο σε σχέση με το είδος της ποινής αλλά και ως προς το ύψος της ποινής. Εν προκειμένω, η καθυστέρηση θεωρώ ότι μπορεί να επηρεάσει το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος της ποινής.
25.4 Στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Krashias and others v. Cyprus (Application no. 52551 / 18, 20.06.2023 αναφέρθηκε ότι “[w]hile the first-instance court stated that the delay that had occurred “[would] be taken into account”, the applicant’s sentence was not reduced on account of the length of the proceedings in an express and measurable manner”. Εν προκειμένω, δεν υπήρξε οποιοσδήποτε ισχυρισμός από πλευράς Υπεράσπισης για καθυστέρηση σε σχέση με τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης. Παρά, ταύτα ο παράγοντας χρόνος έχει τη δική του αυτοτέλεια. Υπήρξε κάποια καθυστέρηση στην εκδίκαση για την οποία δεν ευθύνονται οι Κατηγορούμενοι και επομένως θεωρώ ότι θα πρέπει να μειωθεί ποινή που θα επιβληθεί λόγω καθυστέρησης (αναφορά στο ποσοστό μείωσης θα γίνει ακολούθως).
26. Είναι βεβαίως καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας. Εκεί δηλαδή που έχουν διαπραχτεί σοβαρής φύσεως αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση και χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης, οι προσωπικές συνθήκες των παραβατών διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής έτσι ώστε να μην εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της που σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι δεδομένος.
27. Τα ποσά των επίδικων επιταγών παραμένουν οφειλόμενα και οι Παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση δεν έχουν αποζημιωθεί, αφού κανένα ποσό δεν έχει έκτοτε καταβληθεί. Με βάση τη νομολογία, η αποζημίωση των Παραπονούμενων σε υποθέσεις επιταγών αποτελεί σημαντικότατο μετριαστικό παράγοντα ο οποίος εν προκειμένω δεν υφίσταται. Εν προκειμένω δεν εκφράστηκε η προθυμία των Κατηγορούμενων έστω και σε αυτό το στάδιο να αποζημιώσει τους Παραπονούμενους, έστω και μερικώς.
28. Υπό το φως των όσων προαναφέρθηκαν, με δεδομένο το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, αφενός μεν τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, αφετέρου δε, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής και δεδομένου ότι δεν έχει επέλθει αποζημίωση των Παραπονούμενων και δεδομένου του ότι η Κατηγορούμενη 1 είναι νομικό πρόσωπο, η ποινή δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη παρά χρηματική. Παρά ταύτα πρέπει να είναι τέτοιου όμως ύψους ώστε να αντανακλά επαρκώς τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία έχει καταδικαστεί.
29. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής κρίνω ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλω στην Κατηγορούμενη 1:
- Χρηματική ποινή προστίμου ύψους €1.000 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1 – 6.
- Συνολικό πρόστιμο: €6.000
30. Δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στην Κατηγορούμενη τρία χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Η καθυστέρηση λαμβάνεται υπόψη εν προκειμένω και επενεργεί κατά τρόπο που να μειώνει την έκταση της ποινής. Εάν δεν υπήρχε η καθυστέρηση, θα επιβάλλετο ποινή ύψους €1.200 σε κάθε κατηγορία εάν δεν μειωνόταν το ποσό λόγω της παρόδου 3 ετών από τη διάπραξη των αδικημάτων.
31. Επιδικάζονται έξοδα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 και υπέρ της Παραπονούμενης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Υπ. ______________
Χ. Σατσιάς, Προσ. Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο