ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Χ. Σατσιά, Προσ. Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 891 / 2022
MILOUBAR CYPRUS LIMITED
Παραπονούμενοι
και
1. ΦΑΡΜΑ Σ. ΚΑΣΤΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΣΤΡΟΥ
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 18 Ιουνίου, 2025
Εμφανίσεις:
Για Παραπονούμενους: κος Α. Αντωνέλλος για Ηλίας Νεοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
Για Κατηγορούμενους: κος Λ. Διομήδους για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε.
Π Ο Ι Ν Η
Α. Εισαγωγή
1. Οι Κατηγορούμενοι κατόπιν δικής τους παραδοχής κρίθηκαν ένοχοι σε 28 κατηγορίες οι οποίες αφορούν πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία κα παράβαση του άρθρου 305Α(2) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1. Οι επιταγές είχαν εκδοθεί μεταξύ της 11.03.2022 και της 03.06.2022 και το συνολικό ποσό των επιταγών ανέρχεται σε €469.320.
Β. Υποθέσεις οι Οποίες Λήφθηκαν Υπόψη για την Επιμέτρηση της Ποινής
2. Για σκοπούς επιβολής και επιμέτρησης της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται επίσης υπόψη, με τη σύμφωνη γνώμη των Παραπονούμενων, τα γεγονότα των αδικημάτων στις υποθέσεις υπ’ αριθμόν 916/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σε σχέση και με τους δύο Κατηγορούμενους και 890/2022 σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2, ήτοι:
2.1 Η υπόθεση αρ. 890/2022 – Ε.Δ. Λευκωσίας περιλαμβάνει έξι κατηγορίες για πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής εναντίον της Κάστρος Ζωοτροφές Λίμιτεδ και εναντίον του Κατηγορούμενου 2 για το συνολικό ποσό των €48.000 για τις οποίες οι Κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ενοχή. Οι επιταγές σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος για τις έξι κατηγορίες εκδόθηκαν στις 22.03.2022. Σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 στην υπόθεση αρ. 890/2022 θα εκδοθεί ξεχωριστή απόφαση καθότι είναι η μοναδική υπόθεση που αντιμετωπίζει η εν λόγω εταιρεία.
2.2 Η υπόθεση αρ. 916 / 2022 Ε.Δ. Λευκωσίας περιλαμβάνει 16 κατηγορίες για πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής, για τις οποίες οι Κατηγορούμενοι επίσης παραδέχθηκαν ενοχή. Οι επιταγές εκδόθηκαν μεταξύ της 10.06.2022 και της 12.08.2022. Το συνολικό ποσό των επιταγών ανέρχεται σε €350.000.
3. Σημειώνω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής στο πλαίσιο μιας ποινικής υπόθεσης διαλαμβάνεται στις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, Κεφ.155. Σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις στις υποθέσεις Ηρακλέους v. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 150 και Βέλιου v. Αστυνομίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 76.
Γ. Γεγονότα
4. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν τη διάπραξη των εν προκειμένω αδικημάτων.
5. Συνοπτικά αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους έχουν ως ακολούθως:
5.1 Τα γεγονότα στην ουσία έχουν ως τα κατηγορητήρια στις υποθέσεις 891 / 2022, 890 / 2022 και 916 / 2022.
5.2 Όλες οι επιταγές εκδόθηκαν μεταξύ πρώτου και του τρίτου τριμήνου του 2022.
5.3 Τα ποσά των επιταγών παραμένουν μέχρι σήμερα οφειλόμενα. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν έχουν μέχρι σήμερα αποζημιώσει την Παραπονούμενη εταιρεία.
5.4 Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
5.5 Τα ποσά τα οποία οφείλονται στο πλαίσιο της κάθε υπόθεσης έχουν προαναφερθεί.
5.6 Δεν ζητήθηκε η έκδοση διαταγμάτων αποζημίωσης από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Ζητήθηκε όπως τα έξοδα επιδικαστούν υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενης 1.
Δ. Αγόρευση για Μετριασμό της Ποινής και Κοινωνικοοικονομική Έκθεση
6. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων, υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά τόσο στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 όσο και στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Στην αγόρευση επισυνάπτονται τέσσερα παραρτήματα για σκοπούς τεκμηρίωσης των όσων αναφέρθηκαν. Περαιτέρω, ο συνήγορος αγόρευσε και προφορικά τονίζοντας τα κύρια σημεία της αγόρευσης του
7. Αναφορικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε στην ολότητα του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου.
8. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω το πλήρες περιεχόμενο των αγορεύσεων των Κατηγορούμενων. Συνοπτικά, αναφέρεται ότι ο συνήγορος τους κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος τους ακόλουθους παράγοντες (χωρίς να αμφισβητούνται τα γεγονότα κάτω από τα οποία έλαβαν χώρα τα αδικήματα για τα οποία υπήρξε παραδοχή):
8.1 Την ειλικρινή απολογία των Κατηγορούμενων, την αναγνώριση τους λάθους τους και την δέσμευση τους ότι δεν θα επαναληφθεί παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον.
8.2 Η Κατηγορούμενη 1 ιδρύθηκε το 1996 από τον πατέρα του Κατηγορούμενου 2 και ασχολείτο με την χοιροτροφία μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία τερμάτισε τις εργασίες της. Ο κλάδος της χοιροτροφίας αντιμετώπιζε κατά τον ουσιώδη σε σχέση με την υπόθεση χρόνο σοβαρές προκλήσεις οι οποίες επηρέασαν δυσμενώς τη βιωσιμότητα της Κατηγορούμενης 1 και οδήγησαν στον τερματισμό της λειτουργίας της.
8.3 Μέσα σε περίπου ένα χρόνο οι τιμές των ζωοτροφών διπλασιάστηκαν. Από €227 τον τόνο ανήλθαν σε €405 τον τόνο. Επομένως, το χοιροστάσιο από €120.000 ανά μήνα σε ζωοτροφές το 2020, αφού ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία χρειαζόταν να ξοδεύει περί τα €200.00 μηνιαίως για ζωοτροφές. Το ποσό των επιταγών στις τρεις υποθέσεις αφορά ποσό που δαπανήθηκε για την αγορά ζωοτροφών 4-5 μηνών. Ο συνολικός τζίρος αγορών στο πλαίσιο της συνεργασίας της Παραπονούμενης και των Κατηγορούμενων ανήλθε σε €5.200.000 ενώ οι Κατηγορούμενοι κατέβαλαν το ποσό των €4.230.000.
8.4 Κατά τις αρχές του 2022 η Παραπονούμενη ζήτησε την έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών προς διασφάλιση του ότι θα πληρωνόταν το μέχρι τότε υπόλοιπο των Κατηγορούμενων για να συνεχίσει να τους προμηθεύει με ζωοτροφές. Οι Κατηγορούμενοι αναγνωρίζοντας τις οφειλές τους και επειδή δεν είχαν πρόθεση να μην πληρώσουν την Παραπονούμενη προέβησαν στην έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών τον Ιανουάριο του 2022. Τονίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο ότι πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών υπήρχε ένα «αστικό χρέος» το οποίο αποδέχθηκαν οι Κατηγορούμενοι δια της έκδοσης επιταγών να το μετατρέψουν σε «ποινικό» εννοώντας τις συνέπειες μη τίμησης των επιταγών. Όταν εκδόθηκαν οι επιταγές υπήρχε η δυνατότητα των Κατηγορούμενων, λαμβανομένων υπόψη των τότε συνθηκών της αγοράς, να πληρώνουν ένα ποσό ύψους €35.000 κάθε εβδομάδα με βάση το πρόγραμμα αποπληρωμής που συμφωνήθηκε. Ωστόσο, στις 24.02.2022 εισέβαλε η Ρωσία στην Ουκρανία με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των ζωοτροφών. Δεν υπήρξε ανάλογη αύξηση στην τιμή του χοιρινού. Οι προσπάθειες των Κατηγορούμενων να προσαρμοστούν στις μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των ζωοτροφών απέβησαν άκαρπες. Περί το τέλος Μαρτίου του 2022 τερματίστηκε η λειτουργία της επιχείρησης.
8.5 Τα προαναφερόμενα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε δόλος, αμέλεια ή οποιαδήποτε πρόθεση εξαπάτησης της Παραπονούμενης και κατά τον συνήγορο αυτός είναι μετριαστικός παράγοντας. Οι ιδιαίτερες συνθήκες πρόκλησης των ποινικών αδικημάτων αποτελούν μετριαστικό παράγοντα.
8.6 Την παραδοχή του η οποία δείχνει και την έμπρακτη του μεταμέλεια και η οποία έγινε σε αρχικό στάδιο.
8.7 Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου 2 σε συνδυασμό με την ηλικία του (62 ετών).
8.8 Είναι οικογενειάρχης και έχει δύο ανήλικα παιδιά. Η σύζυγος του έχει ένα παιδί από προηγούμενο γάμο το οποίο διαμένει μαζί τους. Η σύζυγος του και τα παιδιά του εξαρτώνται αποκλειστικά από αυτόν και οποιαδήποτε αυστηρή ποινή θα ισοδυναμεί με έμμεση τιμωρία της οικογένειας του. Είναι το μόνο πρόσωπο στην οικογένεια του που εργάζεται ως υπάλληλος σε χοιροστάσιο.
8.9 Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας συγκεκριμένα, υπέρταση, διαβήτη, υπερλιπιδαιμία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή.
8.10 Δεν είχε κανένα οικονομικό όφελος ο Κατηγορούμενος 2 από την έκδοση των επιταγών.
8.11 Λόγω των νέων συνθηκών της αγοράς και τη διάδοση των ηλεκτρονικών συναλλαγών πλέον τα αδικήματα σχετικά με επιταγές δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι σε έξαρση.
8.12 Περαιτέρω, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι η φυλάκιση του Κατηγορούμενου 2 δεν θα εξυπηρετήσει κανέναν από τους σκοπούς της τιμωρίας λόγω του ότι το περιστατικό ήταν μεμονωμένο σε συνδυασμό με την ηλικία του.
8.13 Ο χρόνος ο οποίος διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα.
8.14 Σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στερητική της ελευθερίας ποινή αυτή να ανασταλεί λόγω των συνθηκών έκδοσης των επιταγών, της παντελούς έλλειψης δόλου, το γεγονός της μη τίμησης των επιταγών οφείλεται σε παράγοντες που δεν μπορούσε να ελέγξει ο Κατηγορούμενος 2.
9. Στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι 62 ετών. Διαμένει με τη σύζυγο του, τα δύο τους ανήλικα παιδιά και το ενήλικο παιδί της συζύγου του σε κατοικία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ’ ονόματι της συζύγου και των παιδιών του. Εργάζεται πλέον ως υπάλληλος στο χοιροστάσιο το οποίο περιήλθε στην ιδιοκτησία άλλου προσώπου και λαμβάνει μισθό ύψους €2400. Ο Κατηγορούμενος 2 έχει χρέη περίπου ύψους €5.000. Η εταιρεία του ανέφερε ότι έχει χρέη ύψους €3.000.000. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας τα οποία έχουν προαναφερθεί. Έχει ακίνητη περιουσία ήτοι 2 αγροτικά τεμάχια στο Μένοικο τα οποία κληρονόμησε. Το περιεχόμενο της Έκθεσης συνάδει όσον αφορά τα ουσιώδη ζητήματα με τα όσα αναφέρθηκαν από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2.
10. Έχω μελετήσει και λάβει σοβαρά υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων για σκοπούς μετριασμού ποινής του ευπαίδευτου συνηγόρου των Κατηγορούμενων, τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 η οποία ετοιμάστηκε για σκοπούς επιβολής ποινής.
Ε. Νομική πτυχή - Σοβαρότητα του Αδικήματος
11. Αναμφιβόλως, το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι σοβαρό και έχει καταλυτικές συνέπειες στα συναλλακτικά ήθη και την εμπορική πίστη. Πλήττει καίρια το σημαντικό έννομο αγαθό της ασφάλειας και εμπιστοσύνης των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς (Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Ορφανίδη, Ποιν. Εφ. Αρ. 102/2014 και 115/2014, ημερ. 25.2.2016, ECLI:CY:AD:2016:B120). Υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με τη χρήση επιταγών. Θα πρέπει όσοι συναλλάττονται με επιταγές να μπορούν να έχουν την απαραίτητη εμπιστοσύνη ότι αυτές, όταν θα καταστούν πληρωτέες και θα παρουσιαστούν, θα τιμηθούν (Κίρλαππος ν. Πέτρου, Ποιν. Έφ. Αρ. 32/2016, ημερ. 26.6.2018).
12. Η μέγιστη προβλεπόμενη για το αδίκημα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης για τρία χρόνια ή και πρόστιμο €10.000. Όπως προκύπτει από τη νομολογία (Νεοφύτου ν. Κυριακίδης (Αρ. 3) (1999) 2 Α.Α.Δ. 299, Σιμιλλίδης ν. Νικολάου (2013) 2 Α.Α.Δ. 444, Nikiforos Technologies Ltd ν. Χρίστου, Ποιν. Έφ. 18/2012, ημερ. 26.4.2014 και L.C.A. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά., Ποιν. Εφ. Αρ. 116/2011, ημερ. 17.2.2015) η ποινή η οποία συνήθως επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης.
13. Ωστόσο, όπως υποδεικνύεται στην Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ (ανωτέρω) το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των περιστατικών της. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται μέσα από την αποζημίωση του παραπονούμενου, δικαιούχου της επιταγής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας.
14. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή».
15. Αυτός ο παράγοντας θα συνεκτιμηθεί με τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. Η σοβαρότητα του αδικήματος εξαρτάται και σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 391).
16. Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια της εγκληματικής πράξης (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 930).
17. Όσον αφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω και στην υπόθεση Μιχαηλίδης, όπου στις σελίδες 402 – 403 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.»
18. Περαιτέρω, όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του και άλλα αδικήματα, όπως στην παρούσα περίπτωση, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της οδηγού υπόθεσης από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης που καλείται να επιβάλει ποινή (Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 598).
19. Αποτελεί αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών και η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Ο στόχος του Δικαστηρίου σε αυτό το πλαίσιο είναι η επιβολή μιας δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο αδίκημα αλλά και στο δράστη.
20. Και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή η υποχρέωση για εξατομίκευση της, ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, δεν ατονεί (Krekou v. Republic (1983) 2 CLR 289, Φιλίππου ν. Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 245). Ωστόσο, η διαδικασία εξατομίκευσης δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής (Constantinou v. Republic (1989) 2 A.A.Δ. 218).
ΣΤ. Υπαγωγή των Γεγονότων στις Εφαρμοστέες Νομικές Αρχές
21. Εν προκειμένω, λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι αυστηρή. Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, οι επιπτώσεις της διάπραξης του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι ότι υποσκάπτεται η εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με τη χρήση επιταγών πράγμα το οποίο επηρεάζει την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.
22. Πράγματι, ως ανέφερε ο κύριος Διομήδους, οι πλείστες συναλλαγές πλέον λαμβάνουν χώρα με ηλεκτρονικά μέσα. Η χρήση επιταγών δεν είναι τόσο διαδεδομένη όπως και στο παρελθόν και επομένως ούτε και η διάπραξη αδικημάτων σχετιζόμενων με επιταγές βρίσκεται σε έξαρση όπως βρισκόταν κατά την προηγούμενη δεκαετία. Ωστόσο, ακόμη καταχωρείται ένας σημαντικός αριθμός υποθέσεων ακάλυπτων επιταγών και επί τούτου το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση. Συνεπακόλουθα, θεωρώ πως δεν έχει εξαλειφθεί η ανάγκη για επιβολή ποινών οι οποίες να επενεργούν αποτρεπτικά τόσο ειδικώς όσο και γενικώς.
23. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι πρόκειται για ένα μεγάλο αριθμό επιταγών, 28 συνολικά. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης λαμβάνονται υπόψιν και άλλες δύο υποθέσεις οι οποίες αφορούν ίδιας φύσης αδικήματα, γεγονός το οποίο συνήθως επενεργεί κατά τρόπο με τον οποίο αυξάνεται η ποινή η οποία επιβάλλεται ούτως ώστε να αντικατοπτρίζεται η συνολική εγκληματική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου και να επιβάλλεται η ανάλογη τιμωρία επί αυτής της βάσης (Καπαρδής & Στεφάνου, Επιμέτρηση και Επιβολή Ποινών στο Κυπριακό Νομικό σύστημα, σελ. 337).
24. Οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ως έχουν τεθεί στην ικανή γραπτή αγόρευση της Υπεράσπισης λαμβάνονται υπόψη. Δεν αποτελούν per se μετριαστικό παράγοντα, ωστόσο η έλλειψη δόλου και ανεντιμότητας από μέρους των Κατηγορούμενων επενεργεί κατά τρόπο ώστε να μειώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος. Δεν έχουν αμφισβητηθεί τα όσα τέθηκαν από το συνήγορο του Παραπονούμενου σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Οι Κατηγορούμενοι εξέδωσαν τις επίδικες επιταγές επί τη βάσει κάποιων δεδομένων. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τα δεδομένα αυτά ανατράπηκαν με την κατακόρυφη αύξηση της αξίας των ζωοτροφών. Το αντίχτυπο ήταν να μην μπορεί η Κατηγορούμενη να εξυπηρετήσει το χρέος της για το οποίο εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές.
25. Λαμβάνεται επίσης υπόψη το ότι επρόκειτο περί ενός αστικού κατ’ ουσίαν χρέους. Ο Κατηγορούμενος 2 θέλοντας να το αποπληρώσει εξέδωσε τις επίδικές επιταγές εκ μέρους των εταιρειών.
26. Από την άλλη λαμβάνεται υπόψη και η αξία των επιταγών η οποία εν προκειμένω ανέρχεται σε €469.320, ένα ποσό το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολύ μεγάλο. Το μέγεθος της βλάβης και οι συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην Παραπονούμενη και στην κοινωνία είναι μεγάλες. Στην ουσία δημιουργήθηκε ένα κενό ύψους €469.320. Η Παραπονούμενη εταιρεία πούλησε προϊόντα στην Κατηγορούμενη για τα οποία δεν έλαβε καμία αμοιβή. Αναμφίβολά, η διάπραξη των εν προκειμένω αδικημάτων υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις.
27. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
27.1 Την παραδοχή τους, έστω και αν δεν ήταν άμεση. Στην απόφαση στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, ημερ. 11.07.16 τονίστηκε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Η παραδοχή θα πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 28) και αποτελεί έναν σημαντικότατο μετριαστικό παράγοντα.
27.2 Το λευκό τους ποινικό μητρώο. Είναι νομολογημένο ότι ένας αδικοπραγούντας με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου και στην προκειμένη περίπτωση οι Κατηγορούμενοι απολαμβάνουν το ευεργέτημα αυτό (Γεωργίου v. Αστυνομίας (1991) 2 Α.Α.Δ. 525, Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 121/2017 ημερ. 21.09.17), ECLI:CY:AD:2017:D311. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 το γεγονός ότι δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες σε συνάρτηση με την ηλικία του δείχνει ότι πρόκειται περί ενός προσώπου το οποίο διήγε ένα έντιμο βίο.
27.3 Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 λαμβάνω υπόψη μου τις προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του περιστάσεις ως εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ως παρατέθηκαν στην αγόρευση του συνηγόρου του. Δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους συνήγορους των Παραπονούμενων. Λαμβάνεται υπόψη ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και ότι η σύζυγος του δεν έχει εισόδημα. Είναι το μόνο πρόσωπο το οποίο εργάζεται στην οικογένεια του αυτή τη στιγμή. Έχει δύο ανήλικα παιδιά, ενώ η σύζυγος του δεν εργάζεται. Κατ’ ουσίαν, η επιβίωση της οικογένειας του εξαρτάται από το εισόδημα του. Σημειώνω ότι οι επιπτώσεις τυχόν φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών αλλά κατά κανόνα και εκτός σε εξαιρετικές ή ιδιάζουσες περιστάσεις, αυτές δεν είναι αποφασιστικής σημασίας (βλ. σχετική νομολογία στο σύγγραμμα Επιμέτρηση και Επιβολή Ποινών στο Κυπριακό Νομικό Σύστημα, Α. Καπαρδής & Η. Στεφάνου, 2020, σελ. 250).
27.4 Το ότι ο Κατηγορούμενος 2 προσπάθησε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της Κατηγορούμενης 1 αλλά οι προσπάθειες του δεν τελεσφόρησαν. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι ο Κατηγορούμενος 2 στην ουσία έχασε την επιχείρηση του την οποία είχε δημιουργήσει ο πατέρας του.
27.5 Το γεγονός ότι παρήλθαν περίπου τρία έτη από τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων μέχρι και την ημέρα κατά την οποία το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή. Σύμφωνα με την απόφαση Wellfit Engineering v. Χαπίδη (2004) 2 ΑΑΔ 271 η καθυστέρηση (εκεί 7 έτη) δικαιολογούσε την επίδειξη επιείκειας όχι μόνο σε σχέση με το είδος της ποινής αλλά και ως προς το ύψος της ποινής. Εν προκειμένω, η καθυστέρηση θεωρώ ότι μπορεί να επηρεάσει το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος της ποινής. Επίσης δεν υπήρξε ισχυρισμός ότι διαφοροποιήθηκαν οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου στο μεσοδιάστημα.
27.6 Στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Krashias and others v. Cyprus (Application no. 52551 / 18, 20.06.2023 αναφέρθηκε ότι “[w]hile the first-instance court stated that the delay that had occurred “[would] be taken into account”, the applicant’s sentence was not reduced on account of the length of the proceedings in an express and measurable manner”. Εν προκειμένω, δεν υπήρξε οποιοσδήποτε ισχυρισμός από πλευράς Υπεράσπισης για καθυστέρηση σε σχέση με τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης. Παρά, ταύτα ο παράγοντας χρόνος έχει τη δική του αυτοτέλεια. Υπήρξε καθυστέρηση στην εκδίκαση για την οποία δεν ευθύνονται οι Κατηγορούμενοι και επομένως θεωρώ ότι θα πρέπει να μειωθεί ποινή που θα επιβληθεί λόγω καθυστέρησης (αναφορά στο ποσοστό μείωσης θα γίνει ακολούθως).
28. Είναι βεβαίως καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας. Εκεί δηλαδή που έχουν διαπραχτεί σοβαρής φύσεως αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση και χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης, οι προσωπικές συνθήκες των παραβατών διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής έτσι ώστε να μην εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της που σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι δεδομένος.
29. Τα ποσά των επίδικων επιταγών παραμένουν οφειλόμενα και οι Παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση δεν έχουν αποζημιωθεί, αφού κανένα ποσό δεν έχει έκτοτε καταβληθεί. Με βάση τη νομολογία, η αποζημίωση των Παραπονούμενων σε υποθέσεις επιταγών αποτελεί σημαντικότατο μετριαστικό παράγοντα ο οποίος εν προκειμένω δεν υφίσταται.
30. Στην απόφαση επιβολής ποινής στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου, Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020, αφού καταδικάστηκε ο Κατηγορούμενος κατ’ έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ποινή φυλάκισης 2 μηνών η οποία επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο. Σε εκείνη την περίπτωση από το ποσό των €10,000 το μεγαλύτερο ποσοστό είχε πληρωθεί από τον Κατηγορούμενο και παρέμεινε ένα υπόλοιπο €3,200. Περαιτέρω, διέρρευσε χρόνος 10 χρόνων και 8 μηνών από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή. Εν προκειμένω, η κατάσταση είναι σαφώς διαφορετική.
31. Στην ΚΑΣΑΠΗ v. ΜΕΝΕΞΗ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 137/2020, 18/10/2021 ο Εφεσίβλητος βρέθηκε ένοχος σε τρείς κατηγορίες, για την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α(1) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Οι επιταγές ήταν για ποσό €5.000 η κάθε μια και δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό προς αποζημίωση του Παραπονούμενου. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης για περίοδο τεσσάρων μηνών η οποία αναστάλθηκε. Σε εκείνη την περίπτωση ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα κινητικότητας λόγω ατυχήματος που είχε υποστεί και δεν μπορούσε να εργαστεί και είχαν παρέλθει 9 χρόνια από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Η καθυστέρηση των 9 ετών φαίνεται ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης.
32. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επιβολή ποινής στην υπόθεση Σάββας Θεοχάρους & Υιος Λτδ ν Χρίστου Ορφανίδη (2016) 2 ΑΑΔ 179, οι Κατηγορούμενοι – Εφεσίβλητοι είχαν εξοφλήσει πλήρως τις επίδικες επιταγές καταβάλλοντας προς την παραπονούμενη εταιρεία το ποσό των €20.213,88 πλέον €2.500 δικηγορικά έξοδα, γεγονός το οποίο προσμέτρησε προς όφελος τους και συνεπώς δεν επιβλήθηκε στερητική της ελευθερίας ποινή αλλά πρόστιμο.
33. Εν προκειμένω δεν εκφράστηκε η προθυμία των Κατηγορούμενων έστω και σε αυτό το στάδιο να αποζημιώσει τους Παραπονούμενους, έστω και μερικώς.
34. Υπό το φως των όσων προαναφέρθηκαν, με δεδομένο το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, αφενός μεν τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, αφετέρου δε, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής και δεδομένου ότι δεν έχει επέλθει αποζημίωση των Παραπονούμενων, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις σε σχέση με το αδίκημα το οποίο έχει διαπραχθεί από τον Κατηγορούμενο 2 είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, δεν θα εξυπηρετούσε κατά τη κρίση μου το σκοπό του Νόμου αλλά ούτε και θα έδιδε τα ορθά μηνύματα καταστρατηγώντας με αυτό τον τρόπο το σκοπό της γενικής αποτροπής. Οι μετριαστικοί παράγοντες οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη είναι ικανοί να μειώσουν την έκταση της ποινής αλλά όχι το είδος της ενόψει και του ότι δεν υπήρξε αποζημίωση των Παραπονούμενων.
35. Όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1, η οποία είναι νομικό πρόσωπο, η ποινή δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη παρά χρηματική. Παρά ταύτα πρέπει να είναι τέτοιου όμως ύψους ώστε να αντανακλά επαρκώς τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία έχει καταδικαστεί.
36. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής κρίνω ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλω στους Κατηγορούμενους:
- Στην Κατηγορούμενη 1:
o Χρηματική ποινή προστίμου ύψους €1000 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1, 3, 5, 6, 8, 10, 11, 13, 15, 18, 20, 22, 25 και 27. Συνολικό πρόστιμο: €14.000.
o Καμία ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, τη συνολική εγκληματική συμπεριφορά της Κατηγορούμενης 1, επειδή πρόκειται περί αδικήματα της ίδιας φύσης που έλαβαν χώρα σε μια περίοδο τριών μηνών.
- Στον Κατηγορούμενο 2:
o Ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1, 3, 5, 6, 8, 10, 11, 13, 15, 18, 20, 22, 25 και 27.
o Καμία ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου 2, επειδή πρόκειται περί αδικημάτων της ίδιας φύσης που έλαβαν χώρα σε μια περίοδο τριών μηνών.
37. Οι ποινές φυλάκισης οι οποίες επιβλήθηκαν να συντρέχουν, δεδομένου ότι αφορούν αδικήματα της ίδιας και/ή παρόμοιας φύσης και προκύπτουν από τα ίδια γεγονότα, διαπράχθηκαν μέσα σε λίγους μήνες και έχουν χρονική εγγύτητα, αποτελούν συνεπώς μια ενιαία συμπεριφορά (Γενικός Εισαγγελέα ν. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Καπαρδής & Στεφάνου, Επιμέτρηση και Επιβολή Ποινών στο Κυπριακό Νομικό Σύστημα, 2020, σελ. 121).
38. Δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στους Κατηγορούμενους τρία χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Η καθυστέρηση λαμβάνεται υπόψη εν προκειμένω και επενεργεί κατά τρόπο που να μειώνει την έκταση της ποινής. Εάν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή θα επιβαλλόταν ποινή φυλάκισης τουλάχιστον πέντε μηνών. Σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 θα επιβάλλετο ποινή ύψους €1200 σε κάθε κατηγορία εάν δεν μειωνόταν το ποσό λόγω της παρόδου 3 ετών από τη διάπραξη των αδικημάτων.
Ζ. Αναστολή Ποινής Φυλάκισης
39. Προχωρώ τώρα με την εξέταση του κατά πόσο δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις η αναστολή της ποινής φυλάκισης η οποία έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 1.
40. Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου, Ν.95/72, ως έχει τροποποιηθεί:
«Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου».
41. Το ζήτημα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Αυτό που εξετάζεται είναι η εικόνα της υπόθεσης στο σύνολο της, δηλαδή τόσο η φύση των αδικημάτων και τα γεγονότα τέλεσης, όσο και οι προσωπικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου. Καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης προσφέρουν οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέλιου Μυλωνά, Ποιν. Έφ. 65/2017, ημερ. 14/12/2018, ECLI:CY:AD:2018:B537, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ιορδάνου κ.α., Ποιν. Έφ. 222/2017, 9/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:B133, Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 323, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2) (2005) 2 Α.Α.Δ. 327 και Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη (2005) 2 Α.Α.Δ. 161.
42. Στην απόφαση Άγγελος Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, (2012) 2 Α.Α.Δ. 930, επισημάνθηκε ότι η εξέταση του ενδεχομένου αναστολής ποινής φυλάκισης συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής.
43. Κατά την εξέταση του ζητήματος το σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του κατηγορουμένου, ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής, και η διαγωγή του μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας.
44. Πρέπει να υπομνησθεί ότι σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η ανασταλείσα ποινή φυλάκισης παραμένει ποινή φυλάκισης και το μόνο το οποίο διαφοροποιείται είναι η εκτέλεση της, η οποία αναστέλλεται. Το κρίσιμο ερώτημα είναι το κατά πόσον, αφού συνεκτιμηθεί το σύνολο των περιστάσεων, δικαιολογείται να δοθεί στον κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία.
45. Το Δικαστήριο έχει ήδη προβεί σε ανάλυση όλων των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων του Κατηγορούμενου 2. Υιοθετούνται για σκοπούς ανάλυσης του κατά πόσον θα ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης και λαμβάνονται ξανά υπόψη στο πλαίσιο της εκ νέου θεώρησης τους στο στάδιο αυτό.
46. Το βασικό ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το κατά πόσον ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και του Κατηγορούμενου 2, θα μπορούσε ή θα έπρεπε να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογεί το να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία.
47. Ο Κατηγορούμενος 2, είναι λευκού ποινικού μητρώου, παραδέχθηκε τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε, έστω και με κάποια καθυστέρηση. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει. Πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη ότι η σύζυγος του Κατηγορούμενου 2 δεν έχει εισόδημα ενώ έχουν δύο ανήλικα παιδιά.
48. Έχοντας επανεξετάσει τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης υπό το φως των σχετικών αρχών της Νομολογίας, κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου 2 δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης.
49. Κατέληξα στα πιο πάνω αφού έλαβα υπόψη μου τις οικογενειακές και προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 αφενός και την σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, αφετέρου. Θεωρώ ότι τα γεγονότα είναι τέτοια που, παρά τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, τις ενδεχόμενες συνέπειες στους οικείους τους και τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες όπως αυτοί αναφέρονται ανωτέρω και λαμβάνονται εκ νέου υπόψη, δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει δεν είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείουν την έκτιση ποινής φυλάκισης.
50. Συγκεκριμένα, τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης, δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που ο Κατηγορούμενος 2 διέπραξε, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη του συνολικού ύψους των επιταγών και του γεγονότος ότι, παρά τον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων, δεν υπήρξε από πλευράς του οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια αφού δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό προς αποζημίωση του Παραπονούμενου. Ούτε και εκφράστηκε η πρόθεση του να προσπαθήσει να πληρώσει κάποιο ποσό έστω και με δόσεις.
51. Τα δε προβλήματα υγείας του Κατηγορούμενου 2 δεν είναι τέτοιας φύσης που δεν θα μπορούν να αντιμετωπισθούν εντός των φυλακών.
52. Περαιτέρω, τυχόν αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της επιβολής της για τα αδικήματα της φύσης αυτής, τα οποία είναι σοβαρά, λόγω, μεταξύ άλλων, των επιπτώσεων τις οποίες έχουν στις εμπορικές συναλλαγές, του μεγάλου ύψους του ποσού και της ανάγκης αποτροπής των παραβατών και του κοινού. Συνεπώς, η αναστολή εκτέλεσης της ποινής θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα, τόσο στον ίδιο τον Κατηγορούμενο 2, όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες σε ό,τι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους.
53. Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Η έκτισή της ποινής να αρχίζει από σήμερα.
54. Οι ακόλουθες υποθέσεις και τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκαν σε αυτές οι Κατηγορούμενοι λήφθηκαν υπόψη στο πλαίσιο της παρούσας για την επιβολή και την επιμέτρηση της ποινής: Υπόθεση υπ’ αριθμόν 916/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σε σχέση και με τους δύο Κατηγορούμενους και 890/2022 σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2
55. Δεδομένης της ποινής που επιβλήθηκε και επειδή η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε δεν ανεστάλη, έστω και αν η περίοδος φυλάκισης είναι σχετικά σύντομη, δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 (άρθρο 168, Κεφ. 155, Γ.Ε. ν. Στυλιανού (2009) 2 ΑΑΔ 543, ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου (2016) 2 ΑΑΔ 54).
56. Επιδικάζονται όμως έξοδα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Υπ. ______________
Χ. Σατσιάς, Προσ. Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο