ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κ. Μιντή, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 3456/22
Μεταξύ:
THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED
Παραπονούμενοι
εναντίον
Α.Χ.
Ε.Χ.
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 19.11.2025
Εμφανίσεις:
Για Παραπονούμενο: κ Α. Χατζηγεωργίου
Για Κατηγορούμενο: κ Γ. Σιαηλής
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία, η οποία εδράζεται επί του άρθρου 281(1)(α) Κεφ. 154 και αφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής, καλλιέργειας, νομής ή χρήσης γης. Για την Κατηγορούμενη 2, η υπόθεση αποσύρθηκε σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας.
Ειδικότερα, αυτό που καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο από τις λεπτομέρειες αδικήματος, είναι ότι «από τον Οκτώριο (sic) του 20222 (sic) μέχρι και σήμερα και ενώ, εις γνώση τους, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/12706, ευρισκόμενο επί της οδού Πετσοκαταλύτη 12, Τάλα Πάφος είναι εγγεγραμμένο επ’ ονόματι των Παραπονούμενων, το κατέχουν και το χρησιμοποιούν χωρίς τη συναίνεση των Παραπονουμένων και χωρίς να έχουν κανένα σχετικό δικαίωμα».
Εκ μέρους των Παραπονουμένων, κατέθεσε ένας μάρτυρας, ο Ν.Τ., λειτουργός στην υπηρεσία των Παραπονουμένων (Μ.Κ.1). Από πλευράς Κατηγορούμενου, δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία είτε από τον ίδιο είτε από άλλους μάρτυρες, αφότου κλήθηκε σε απολογία. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκαν 10 συνολικά, τεκμήρια.
Η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης των Κατηγορουμένων, περιστράφηκε γύρω από το ότι οι Παραπονούμενοι, δεν ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου κατά τον επίδικο χρόνο, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είχε λάβει γνώση της επιστολής που απεστάλη από τους Παραπονούμενους περί τον Οκτώβριο του 2022, στον Κατηγορούμενο, ζητώντας του να παραδώσει την κατοχή του ακινήτου και ότι οι Παραπονούμενοι κατά τον χρόνο καταχώρησης του κατηγορητηρίου, δεν νομιμοποιούνταν να εγείρουν την παρούσα, αφού δεν ήταν, με βάση τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και η παρούσα προωθήθηκε πρόωρα.
Τα πλείστα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ο Μ.Κ.1, δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Κατηγορουμένου, πλην όσων σημείων σχετίζονταν με τις παραπάνω θέσεις και ενόψει τούτου, τα όσα αποτελούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ των μερών, καθιστούν την παράθεση και αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, αχρείαστη και μη εξυπηρετούσα οποιουδήποτε ουσιαστικού σκοπού, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του αδικήματος ως αυτό περιέχεται στο άρθρο 281(1)(α) του Κεφ. 154 (βλ. σχ. Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας (1999) 2 ΑΑΔ 490 και Αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Απόλυση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως δια ανάρμοστη συμπεριφορά, Αίτηση 1/15 ημερ. 24/9/2015, σελ. 27, 28)
Αποτελούν μη αμφισβητούμενα γεγονότα λοιπόν, σε αδρές γραμμές, τα πιο κάτω:
(α) Ότι ο Μ.Κ.1, είναι στην υπηρεσία των Παραπονουμένων από τις 16.01.2023, τα προσόντα και η θέση που κατέχει στην εταιρεία διαχείρισης ακινήτων «ΤΡΜ», η οποία δυνάμει συμφωνίας ενεργεί εκ μέρους των Παραπονουμένων και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού ακινήτων (μεταξύ άλλων), ιδιοκτησίας των Παραπονουμένων, ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους τελευταίους να δώσει μαρτυρία σε σχέση με την παρούσα υπόθεση για τα γεγονότα της οποίας έχει γνώση.
(β) Η αρχική αδειοδότηση των Παραπονουμένων ως εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων με βάση τις πρόνοιες του Ν.169(Ι)/2015 και η μετέπειτα ανάκληση της άδειας της με βάση τον Ν. 121(Ι)/2024, λόγω κατάργησης της ανάγκης αδειοδότησης των αγοραστών πιστωτικών διευκολύνσεων και ότι η εταιρεία «ΤΡΜ» είναι αδειοδοτημένη από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου ως διαχεριστής πιστώσεων, δυνάμει του Ν.121(Ι)/2024.
(γ) Το ότι οι Παραπονούμενοι κατ’ εφαρμογή του Ν. 169(Ι)/2015 αλλά και δυνάμει σχεδίου διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 04.06.2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αίτηση με αρ. 320/2021 απέκτησαν μεταξύ άλλων πιστωτικές διευκολύνσεις, εξ αποφάσεως χρέη και εξασφαλίσεις από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και ως τούτου υποκαθιστούν αυτήν καθώς και ότι μεταξύ των πιστωτικών διευκολύνσεων που τους έχουν μεταφερθεί ήταν και οι πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις που εξασφάλιζε το επίδικο ακίνητο και δη η υποθήκη με αρ. Υ4284/2008 που ήταν εγγεγραμμένη επί του ακινήτου, οφειλέτες των οποίων ήταν και είναι ο Κατηγορούμενος 1 και η (πρώην) Κατηγορούμενη 2, για την οποία η υπόθεση αποσύρθηκε επειδή αποχώρησε από το ακίνητο.
(δ) Ότι οι Παραπονούμενοι προχώρησαν με διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου καθότι οι διευκολύνσεις που εξασφάλιζονταν από την πιο πάνω υποθήκη κατέστησαν πληρωτέες και απαιτητές, ο οποίος έλαβε χώρα κανονικά πλην όμως χωρίς αποτέλεσμα και ότι οι Παραπονούμενοι 6 μήνες μετά, προχώρησαν δυνάμει των συναφών προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 σε ανάκτηση/αγορά του επίδικου ακινήτου.
(ε) Ότι οι Παραπονούμενοι είναι οι μόνοι και αποκλειστικοί εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου, ως προκύπτει από τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου (τεκμήριο 7) και ότι μετά την ανάκτηση του ακινήτου ανέθεσαν την διαχείριση του εν λόγω ακινήτου στην εταιρεία «Resolut Asset Management (Cyprus) Ltd, το πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνει και την επικοινωνία με τα πρόσωπα που κατέχουν το ακίνητο και την ενημέρωση τους για την αλλαγή στην ιδιοκτησία.
(ζ) Ότι στις 22.10.2022, ετοιμάστηκε επιστολή (τεκμήριο 8) προς τον Κατηγορούμενο με την οποία καλείτο να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της επιστολής καθώς και ότι η εν λόγω επιστολή αφέθηκε από ιδιώτη επιδότη κάτω από την πόρτα της κατοικίας που βρίσκεται στο επίδικο ακίνητο.
(η) Ότι στα πλαίσια της παρούσας, υπεβλήθη αίτημα για έκδοση υποκατάστατης επίδοσης του κατηγορητηρίου δια μέσω θυροκόλλησης στην εξώπορτα του ακινήτου (τεκμήριο 10) και πως το διάταγμα αυτό εκδόθηκε με βάση τα όσα περιέχοντο στην ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Χ.Α. (τεκμήριο 9), ενώ επίδοση έγινε την 05.05.2023, με τον τρόπο που διατάχθηκε να γίνει.
(θ) Ότι οι Παραπονούμενοι ουδέποτε συγκατατέθηκαν, συναίνεσαν ή ενέκριναν την κατοχή, χρήση και εκμετάλλευση του ακινήτου από τον Κατηγορούμενο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.
Όλα τα πιο πάνω, αποτελούν (καθότι δεν αμφισβητούνται) και ευρήματα του Δικαστηρίου.
Προχωρώ να αξιολογήσω την μαρτυρία του Μ.Κ.1, επί των λοιπών ζητημάτων που κατέθεσε και αμφισβητήθηκαν. Σημειώνω πως η γενικότερη εντύπωση που άφησε ο Μ.Κ.1, ήταν θετική παρόλο που δεν πρόκειται σαφώς, περί ανεξάρτητου μάρτυρα και τούτο διότι φαίνεται ως εκ της θέσης του και ως εκ του περιεχομένου της μαρτυρίας του, να προωθεί τα συμφέροντα των Παραπονουμένων, τα οποία δεν είναι ασυνάρτητα και με τα δικά του, αφού βρίσκεται στην υπηρεσία των τελευταίων. Επομένως, έχω αντικρύσει την μαρτυρία του (σε όσα ζητήματα απέμειναν να αμφισβητούνται) με ιδιαίτερη προσοχή και τα όσα ανέφερε ή απάντησε, τα έχω αντιπαραβάλει με την έγγραφη μαρτυρία (τεκμήρια) που κατέθεσε, ώστε να καταλήξω κατά πόσο οι ισχυρισμοί του συνάδουν ή όχι με αυτήν ή ευσταθούν.
Τρία είναι ουσιαστικά τα ζητήματα που αμφισβητούνται, (α) η ημερομηνία κατά την οποία οι Παραπονούμενοι απέκτησαν ή κατέστησαν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου και (β) κατά πόσο ο Κατηγορούμενος, είχε λάβει γνώση της επιστολής ημερομηνίας 22.10.2022 και (γ) κατά πόσο πριν καταχωρηθεί η παρούσα, έγινε έρευνα για να διαπιστωθεί ποιοι κατοικούσαν στο επίδικο ακίνητο. Σε σχέση με το σημείο (α) πιο πάνω, αποτέλεσε θέση του Μ.Κ.1 πως το ακίνητο περιήλθε στην ιδιοκτησία των Παραπονουμένων στις 26.09.2022 και κατέστησαν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του και τούτο παρά το ότι στον τίτλο ιδιοκτησίας που εκδόθηκε (τεκμήριο 7), κατόπιν της μεταβίβασης, αναγράφεται ως ημερομηνία εγγραφής η 16.01.2023. Ανέφερε περαιτέρω πως κατά την άποψη του, το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος συντελέστηκε, αφ’ ης στιγμής η ιδιοκτησία του ακινήτου, περιήλθε στους Παραπονούμενους στις 26.09.2022 και βάσισε τη θέση του επί τω ότι, η ημερομηνία εγγραφής που αναγράφεται στο τεκμήριο 7, ήτοι η 16.01.2023, είναι η ημερομηνία που εκδίδεται απλά ο τίτλος ιδιοκτησίας και δεν αποτελεί την ημερομηνία που γίνεται πραγματικά η μεταβίβαση και τούτο, λόγω καθυστέρησης που παρατηρείται από μέρους του Κτηματολογίου, ουσιαστικά από την ημερομηνία μεταβίβασης, μέχρι και την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας. Παρέπεμψε σχετικά, στο τεκμήριο 6 το οποίο αποτελεί (μεταξύ άλλων) την δέσμη εγγράφων που καταχωρήθηκαν στο Κτηματολόγιο Πάφου, για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου, το οποίο καταδεικνύει κατά την θέση του πως στις 26.09.2022 είχε εκδοθεί απόδειξη είσπραξης από μέρους του Κτηματολογίου, γεγονός που επιμαρτυρεί κατά τον ίδιο και το ότι το ακίνητο ενεγράφη στην ιδιοκτησία των Παραπονουμένων, κατά την πιο πάνω ημερομηνία.
Από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6, διαπιστώνω, πως πουθενά στο συγκεκριμένο έγγραφο, το οποίο παρέπεμψε ο Μ.Κ.1, διαφαίνεται εν πρώτοις, οποιαδήποτε ημερομηνία. Πρόκειται για αντίγραφο όντως (και τούτο δεν αμφισβητήθηκε), αποδείξεως από το Κτηματολόγιο, η οποία ωστόσο λόγω της κακής ποιότητας στην εκτύπωση της, δεν φανερώνει την ημερομηνία που αυτή εκδόθηκε. Από την άλλη, δεν μπορώ να παραβλέψω το ότι, το γεγονός αυτό καθαυτό της έκδοσης αποδείξεως από μέρους του Κτηματολογίου, για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου, στις 26.09.2022 δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας από τον συνήγορο υπεράσπισης του Κατηγορούμενου , η αντεξέταση του οποίου περιορίστηκε στο πότε δύναται να θεωρηθούν οι Παραπονούμενοι ως «εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες», εν τη εννοία του Νόμου, με δεδομένο ότι τίτλος ιδιοκτησίας προς όφελος των Παραπονουμένων, εκδόθηκε στις 16.01.2023, ημερομηνία την οποία ο εν λόγω τίτλος καταγράφει και ως ημερομηνία εγγραφής του ακινήτου, συνεπώς δεν έχω λόγο να μην αποδεχτώ πως πράγματι κατά την 26.09.2022, εκδόθηκε το τεκμήριο 6 από το Κτηματολόγιο, προς τον σκοπό μεταβίβασης του ακινήτου επ’ ονόματι των Παραπονουμένων γεγονός για το οποίο προβαίνω, σε σχετικό εύρημα. Το κατά πόσο ωστόσο η έκδοση της εν λόγω απόδειξης, καθιστά τους Παραπονούμενους ως εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες, είναι άλλο ζήτημα, για την εξέταση του οποίου, απαιτείται κατά την άποψη μου, όπως ληφθεί υπόψη, η ερμηνεία του «εγγεγραμμένου», όπως αυτή καθορίζεται στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο, (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση), Κεφ. 224.
Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 2 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο, Κεφ. 224 ως "εγγεγραμμένος", μαζί με τις γραμματικές παραλλαγές και συγγενείς εκφράσεις του όρου αυτού, σημαίνει καταχωρισμένος στο Κτηματικό Μητρώο που τηρείται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, είτε αυτό είναι μηχανογραφημένο είτε είναι χειρόγραφο, και ως ημερομηνία εγγραφής λογίζεται η ημερομηνία κατά την οποία η καταχώρηση προηγείται χρονικά σε οποιοδήποτε από τα δύο Μητρώα.
Στην παρούσα, είναι προφανές από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 7, πως οι Παραπονούμενοι είναι καταχωρημένοι στο Κτηματικό Μητρώο ως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου, από τις 16.01.2023 και από το περιεχόμενου του συνόλου των εγγράφων που αποτελούν το τεκμήριο 6 πως προηγουμένως, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ήταν ο Κατηγορούμενος 1 και η (πρώην) Κατηγορούμενη 2. Το γεγονός ότι οι Παραπονούμενοι προέβησαν σε προγενέστερο χρόνο στις οποιεσδήποτε ενέργειες για σκοπούς μεταβίβασης του ακινήτου, δεν μπορεί να τους καταστήσει δίχως άλλο και εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες τον δεδομένο χρόνο, ενόψει των σαφών προνοιών του άρθρου 2 του Κεφ. 224 που παρατίθεται πιο πάνω. Καθίσταται επομένως αντιληπτό, πως η θέση του Μ.Κ.1 πως οι Παραπονούμενοι ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου από τις 26.09.2022 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αντ’ αυτού, προβαίνω σε εύρημα πως μέχρι και τις 15.01.2023, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες εξακολουθούσαν να είναι οι Κατηγορούμενοι και οι Παραπονούμενοι, ενεγράφησαν ως ιδιοκτήτες του ακινήτου, από τις 16.01.2023 και εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου μέχρι και σήμερα. Σημειώνω πως πέραν του τεκμηρίου 7, καμμιά άλλη μαρτυρία υπάρχει σε σχέση με την καταχώρηση σε άλλο, ενδεχομένως μητρώο του Κτηματολογίου (χειρόγραφο η άλλως πως), από το οποίο να προκύπτει προγενέστερη εγγραφή των Παραπονουμένων ως εγγεγραμμένων ιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου και ελλείψει τέτοιας, το Δικαστήριο, θα προέβαινε σε αυθαίρετα συμπεράσματα, ενέργεια ανεπίτρεπτη, στα πλαίσια μιας ποινικής δίκης.
Τώρα, σε σχέση με το (β) σημείο πιο πάνω, δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου, τόσο κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, όσο και στην τελική του αγόρευση, ως προς το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος έλαβε γνώση της επιστολής των Παραπονουμένων ημερομηνίας 22.10.2022 (τεκμήριο 8). Αναφέρω καταρχάς, πως πράγματι, ήταν η θέση του Μ.Κ.1 στην γραπτή του δήλωση, πως η εν λόγω επιστολή παραδόθηκε στον Κατηγορούμενο. Όταν δε κατά την αντεξέταση του, του υπεβλήθη πως με βάση την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη που συνοδεύει την εν λόγω επιστολή, ουδέποτε παραδόθηκε η τελευταία στον Κατηγορούμενο και ό,τι έγινε ήταν να αφεθεί από τον επιδότη κάτω από την πόρτα της κατοικίας του (θέση η οποία υποστηρίζεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του επιδότη Σ.Π. που συνοδεύει την επιστολή), ανέφερε πως αφ’ ης στιγμής η επιστολή αφέθηκε κάτω από την πόρτα του Κατηγορούμενου, τότε εξυπακούεται αυτομάτως πως αυτός έχει λάβει και γνώση του περιεχομένου της.
Αμφότερες οι πιο πάνω θέσεις του Μ.Κ.1 είναι προβληματικές και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, για διάφορους λόγους τους οποίους εξηγώ ευθύς αμέσως. Καταρχάς, είναι προφανές πως η επιστολή (τεκμήριο 8), ουδέποτε παραδόθηκε, ως ήταν η θέση του Μ.Κ.1, στον Κατηγορούμενο. Η λέξη «παραδίδω» με βάση το λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη έχει τη σημασία, όταν αναφέρεται σε παράδοση κάποιου πράγματος (κάτι) σε κάποιον πως «(α) δίνω (κάτι) στα χέρια (κάποιου): του ~ δέμα | γράμμα | εμπορεύματα |». Με δεδομένο συνεπώς το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του επιδότης Σ.Π. (τεκμήριο 8), είναι προφανές πως η επιστολή, ουδέποτε παραδόθηκε στον Κατηγορούμενο, αντ’ αυτού, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως αυτή αφέθηκε κάτω από την πόρτα της οικίας του Κατηγορούμενου, γεγονός για το οποίο προβαίνω σε σχετικό εύρημα. Δεν μπορώ ωστόσο να αποδεχθώ δίχως άλλο και την έτερη θέση του Μ.Κ.1 πως ο Κατηγορούμενος έλαβε γνώση του περιεχομένου της επιστολής, θέση για την οποία ο Μ.Κ.1 ήταν απόλυτος, χωρίς ωστόσο να τη στηρίζει, σε οποιοδήποτε γεγονός. Ήταν προφανές πως η αναφορά του αυτή έγινε, ευθύς μόλις αντιλήφθηκε ότι λανθασμένα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι το τεκμήριο 8, παραδόθηκε στον Κατηγορούμενο και όχι γιατί στηριζόταν επί πραγματικού και ουσιαστικού λόγου. Θα αναμένετο λογικά από τον Μ.Κ.1, αφ’ ης στιγμής ούτε ο ίδιος μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο όντως ο Κατηγορούμενος έλαβε γνώση της επιστολής, με δεδομένο το ότι δεν γνώριζε να αναφέρει εάν διέμεναν και άλλοι στην εν λόγω κατοικία, να διατηρεί τις επιφυλάξεις εκείνες που θα διατηρούσε ο μέσος συνετός μάρτυρας, επί ενός γεγονότος για το οποίο δεν θα μπορούσε να έχει προσωπική γνώση. Με δεδομένα συνεπώς τα πιο πάνω και ενόψει αμφιβολιών που έχουν δημιουργηθεί στο Δικαστήριο ως προς το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος έλαβε ή όχι γνώση του περιεχομένου της επιστολής ημερομηνίας 22.10.2022, ούτε και η θέση αυτή του Μ.Κ.1 γίνεται αποδεκτή, για όποια ενδεχομένως σημασία έχει αυτό.
Σε σχέση με το (γ) σημείο πιο πάνω, σημειώνω ότι η θέση του Μ.Κ.1 στην κυρίως εξέταση του (βλ. Έγγραφο Α) ήταν ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κατέχει, νέμεται και χρησιμοποιεί το ακίνητο. Ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του κατά πόσο γνωρίζει εάν πριν καταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση, έγινε από μέρους των Παραπονουμένων έρευνα για να διαπιστωθεί ποιοι κατείχαν το επίδικο ακίνητο, ήταν η θέση του Μ.Κ.1 πως ενόψει του ότι «κληρονόμησε» την υπόθεση το 2023 όταν εντάχθηκε στην υπηρεσία των Παραπονουμένων, δεν μπορούσε να γνωρίζει. Η θέση αυτή του Μ.Κ.1 με έχει προβληματίσει ως προς το εξής. Ενώ από την μια στην γραπτή του δήλωση, ήταν απόλυτος ως προς το ότι τον επίδικο χρόνο το ακίνητο το κατείχε ο Κατηγορούμενος, από την άλλη άφησε να νοηθεί στην αντεξέταση του πως τουλάχιστον ο ίδιος, δεν ήταν βέβαιος εάν η πιο πάνω θέση των Παραπονουμένων προέκυψε από έρευνα σε σχέση με τον κατέχοντα, τον δεδομένο χρόνο το ακίνητο.
Από την άλλη, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι η αντεξέταση επί του προκείμενου ζητήματος, δεν αναπτύχθηκε περαιτέρω και ουδέποτε υποβλήθηκε στον Μ.Κ.1 ότι δεν κατείχε ο Κατηγορούμενος τον δεδομένο (ή και άλλο χρόνο) το επίδικο ακίνητο, ούτε και μαρτυρία έχει προσφερθεί ούτως ώστε το Δικαστήριο, αξιολογώντας την να δύναται να καταλήξει σε αντίθετα συμπεράσματα. Στην υπόθεση Τάκη ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 599, τονίστηκε ότι: «Στον κάθε μάρτυρα κατά την αντεξέταση του θα πρέπει να τίθεται η εκδοχή της άλλης πλευράς, ιδιαίτερα όταν αυτή αφορά σε ουσιαστικό γεγονός το οποίο αμφισβητείται» (βλ. και Πολυκάρπου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 149/2015, ημερ. 25.4.2017, ECLI:CY:AD:2017:D145, Phipson on Evidence, 19th edn., (2018), para. 12-35). Με δεδομένα συνεπώς τα πιο πάνω, καταλήγω πως ουσιαστικά η θέση του Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο το ακίνητο το οποίο και συνεχίζει να κατέχει μέχρι σήμερα, έχει παραμείνει αναντίλεκτη και δεν έχω λόγο να μην την αποδεχτώ, επομένως καθίσταται και εύρημα του Δικαστηρίου.
Κατά τα λοιπά, η υπόλοιπη μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε όπως αναφέρω και πιο πάνω και επομένως δεν έχω λόγο, να μην την αποδεχτώ. Τα όσα συνεπώς ανέφερε, πέραν των όσων δεν γίνονται αποδεκτά (και αναφέρονται πιο πάνω), αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου.
Προχωρώ συνεπώς, να υπαγάγω, τα ως άνω ευρήματα στην παρούσα, εξετάζοντας τα υπό το πρίσμα της νομικής πτυχής του αδικήματος.
Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος εδράζεται επί του άρθρου 281 (1)(α), το οποίο προνοούσε κατά τον επίδικο χρόνο, τα ακόλουθα:
«281.-(1) Όποιος κατέχει, καλλιεργεί, νέμεται ή χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο-
(α) γη εγγεγραμμένη επί ονόματι άλλου
[…]
χωρίς τη συναίνεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ή των κληρονόμων του ή του αγοραστή από τους κληρονόμους του, ανάλογα με την περίπτωση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.»
Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος επομένως είναι τα εξής:
(α) Η καλλιέργεια ή η κατοχή ή η νομή ή η χρήση γης,
(β) Η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα άλλου,
(γ) Χωρίς τη συναίνεση του εγγεγραμμένου κυρίου.
(Για τα πιο πάνω βλ. Pantelis Antoni Makryas v. The Police (1967) 2 CLR 245, Γενικός Εισαγγελέας v. Παπαντωνίου (1992) 2 Α.Α.Δ. 403, Robb Gary John v. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 201, Ιωάννου κ.ά. ν. Αληφάντη κ.ά., Ποιν. Έφ. 163 έως 165/17, ημερ. 7.10.2019 και CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD ν. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ, Ποιν. Έφεση 94/2022, ημερ. 31.10.2025)
Πρόκειται για αδίκημα αυστηρής ευθύνης, καθότι δεν απαιτείται για τη στοιχειοθέτηση του η απόδειξη οποιασδήποτε ένοχης διάνοιας (mens rea) (βλ. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΣΠΥΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, 277/2015, 12/4/2017).
Σημειώνω επίσης ότι, εν τη απουσία συναίνεσης του ιδιοκτήτη, η μόνη πιθανή υπεράσπιση που δύναται να προβληθεί από ένα κατηγορούμενο ο οποίος κατέχει ή καλλιεργεί ή νέμεται ή χρησιμοποιεί γη που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα άλλου χωρίς την συγκατάθεση του, είναι αυτή της «αξίωσης δικαιώματος σε περιουσία με καλή πίστη» που προβλέπεται στο αρ. 8 Κεφ. 154, νοουμένου ότι αποδείξει πως αυτός αγόρασε ή απέκτησε από διανομή, ανταλλαγή, αιτία θανάτου ή λόγω γάμου τη γη αυτή από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ή από τους κληρονόμους του. Στην προκειμένη, δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε συναφής υπεράσπισης και συνεπώς δεν κρίνω σκόπιμο να επεκταθώ περαιτέρω, επί του συγκεκριμένου ζητήματος.
Το αδίκημα επομένως, στοιχειοθετείται με την απόδειξη, απλά της ένοχης πράξης ήτοι της κατοχής ή καλλιέργειας ή χρήσης ακινήτων από τον κατηγορούμενο, τα οποία είναι εγγεγραμμένα στο όνομα άλλου, χωρίς όμως την οποιασδήποτε συγκατάθεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη τους.
Στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ακίνητο είναι από τις 16.01.23 εγγεγραμμένο επ' ονόματι των παραπονουμένων και ότι ο κατηγορούμενος το κατείχε τον δεδομένο χρόνο, περίοδος την οποία καλύπτει το κατηγορητήριο αφού ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατέχει το ακίνητο από τον Οκτώβριο του 2022 μέχρι και σήμερα. Εύρημα επίσης του Δικαστηρίου, είναι και το ότι, οι Παραπονούμενοι δεν συγκατατέθηκαν να κατέχει ο Κατηγορούμενος ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το επίδικο ακίνητο.
Η ένοχη πράξη επομένως του αδικήματος έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό.
Δεν παραγνωρίζω βεβαίως ότι, το εύρημα του Δικαστηρίου ως προς το από πότε το επίδικο ακίνητο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα των Παραπονουμένων, δεν συνάδει εν μέρει με τον χρόνο, που αποδίδεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας. Με δεδομένο ωστόσο το ότι ο «χρόνος» αυτός καθαυτός, δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του υπό κρίση αδικήματος, όπως ούτε και επηρεάζει την τυχόν ποινική ευθύνη του, κρίνω πως το ζήτημα του «χρόνου» καθίσταται δευτερεύουσας σημασίας σε σχέση με το κατά πόσο έχει αποδειχθεί ή όχι το αδίκημα.
Θέση του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, δεν είναι ότι παρά την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, υφίσταται οποιαδήποτε υπεράσπιση αλλά ότι κακώς, προωθήθηκε η παρούσα διαδικασία εφόσον κατά τον χρόνο που καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο, δεν νομιμοποιούνταν οι Παραπονούμενοι να την προωθούν και αποτελεί «πρόωρο» διάβημα, τόσο η παρούσα, όσο και η επιστολή (τεκμήριο 8) με την οποία ζητείτο από τον Κατηγορούμενο να εγκαταλείψει το επίδικο ακίνητο. Θέση η οποία παρέμεινε καθαρά σε θεωρητικό επίπεδο αφού ακόμη και με δεδομένο το ότι ως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου πράγματι, κατά τον χρόνο που καταχωρήθηκε η παρούσα, δεν είχε συντελεστεί αδίκημα, εντούτοις συντελέστηκε στη συνέχεια και σε χρόνο που καλύπτει το κατηγορητήριο, λαμβανομένης υπόψη της συνεχούς φύσης του επίδικου αδικήματος. Περαιτέρω, ακόμη και το γεγονός ότι δεν έχει γίνει αποδεκτή η θέση του Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος έλαβε γνώση της επιστολής με την οποία του ζητείτο να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του ακινήτου, δεν μεταβάλλει την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος αφού, ούτε η γνωστοποίηση της μη συγκατάθεσης δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος, παρά μόνο η μη συγκατάθεση αυτή καθ’ αυτή. Ακόμη όμως και το ζήτημα να προσεγγίζετο διαφορετικά, είναι σαφές πως με την επίδοση του κατηγορητηρίου δια θυροκολλήσεως του κατηγορητηρίου στην πόρτα της οικίας του επίδικου ακινήτου στις 05.05.2023 (το νομότυπο της οποίας σημειώνω (για ό,τι αξίζει) ουδέποτε αμφισβητήθηκε), ο Κατηγορούμενος έλαβε γνώση για τις προθέσεις των Κατηγορουμένων εξ ου και εμφανίστηκε στο Δικαστήριο στις 10.05.2023 για να απαντήσει επί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει.
Οι θέσεις που έχουν προβληθεί από μέρους του συνηγόρου υπεράσπισης περί πρόωρης διαδικασίας και ανύπαρκτου κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας, αδικήματος, ενδεχομένως να είχαν κάποια σημασία σε άλλες, πολιτικής φύσεως διαδικασίες, δεν μπορούν όμως να επιτύχουν στο πλαίσιο μιας ποινικής διαδικασίας, καθότι το μόνο που όφειλαν να αποδείξουν οι Παραπονούμενοι είναι ότι είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, και ότι ο Κατηγορούμενος το κατέχει χωρίς τη συναίνεση τους, γεγονότα τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί. Από μέρους δε του Κατηγορουμένου, δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε θέση επί ενδεχόμενης καλόπιστης αξίωσης, επί του επίδικου ακινήτου, ως προβλέπεται στον Νόμο.
Συνεπώς και με δεδομένα τα ως άνω ευρήματα του Δικαστηρίου, ότι ο Κατηγορούμενος κατέχει το επίδικο ακίνητο, ιδιοκτησίας των Παραπονουμένων από το 16.01.2023, χωρίς τη συγκατάθεση τους, ότι δεν έχει προβάλει οποιαδήποτε βάσιμη, για σκοπούς του υπό κρίση αδικήματος, υπεράσπιση σε σχέση με τις ενέργειες του αυτές για την εν λόγω περίοδο, περίοδος η οποία ως ανέφερα, εμπίπτει εντός της περιόδου που περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο κρίνω ότι αποδείχτηκε στον απαιτούμενο βαθμό (πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας) ότι, από τις 16.01.2023 μέχρι σήμερα, ο Κατηγορούμενος, κατά παράβαση του άρθρου 281(1)(α) του Κεφ.154, κατέχει το επίδικο ακίνητο χωρίς την συγκατάθεση των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών τους ήτοι των παραπονουμένων.
Εφόσον από την πιο πάνω κατάληξη μου προκύπτει ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει μέρος της περιόδου που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, κρίνω ότι, οι πρόνοιες του αρ. 85(1) Κεφ.155, καθώς και οι σχετικές νομολογιακές αρχές που διατυπώθηκαν στις υποθέσεις Ανδρέας Αντωνιάδης ν. Αστυνομίας (2015) 2 ΑΑΔ 700, τα λεχθέντα της οποίας υιοθετήθηκαν και στην (ΧENAKIS MELI) ΞΕΝΑΚΗ ΜΕΛΗ ν. VASSOS LEPTOS LTD (2015) 2 ΑΑΔ 734, λίγες μόνο ημέρες αργότερα, τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής.
Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει.
(Υπ.) ...............
Ε.Κ. Μιντή Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο