ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κ. Μιντή, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 2910/23
Μεταξύ:
ΔΗΜΟΣ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ
εναντίον
1. ΑΝΔΡΟΥΛΑ-ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
2. ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΒΒΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
Κατηγορούμενοι
Ημερομηνία: 12.03.2026
Εμφανίσεις:
Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Κ. Αθηαινίτη για Λ.ΠΑΠΑΦΙΛΙΠΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
Για τους Κατηγορούμενους: κ. Α. Πλουτάρχου
ΠΟΙΝΗ
(Από έδρας)
Οι Κατηγορούμενοι έχουν κριθεί ένοχοι σε 6 κατηγορίες ως αυτές έχουν τροποποιηθεί.
Σημειώνω ότι αντιμετώπιζαν άλλη μία κατηγορία η οποία έχει σε προηγούμενο στάδιο αποσυρθεί.
Οι κατηγορίες 1, 3, 4 και 6 που αντιμετωπίζουν, εδράζονται επί παραβιάσεων με βάση τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ. 96.
Οι δε κατηγορίες 2 και 5 αφορούν παραβιάσεις με βάση τον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του 1972.
Τα γεγονότα είναι ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών, ως αναφέρθηκε από μέρους της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής.
Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1, 4 οι Κατηγορούμενοι σε χρόνο πριν τις 15/6/2023 και εν πάση περιπτώσει μεταγενέστερο της 15/07/2005 προχώρησαν στην ανέγερση των εξής οικοδομημάτων, αντιστοίχως προς τις κατηγορίες 1 και 4.
α) επέκτειναν δωμάτιο στον πρώτο όροφο της διώροφης κατοικίας ύπερθεν του καλυμμένου χώρου στάθμευσης στο τεμάχιο με τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες και
β) προχώρησαν σε κάλυψη της βεράντας του ισογείου, εντός της βόρειας πλευράς του τεμαχίου που αναφέρεται και στο οποίο βρίσκεται η κατοικία τους.
Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2 και 5, τα παραπάνω, διενεργήθηκαν χωρίς να ληφθεί άδεια από την Πολεοδομική Αρχή και δη Πολεοδομική Άδεια πριν τις εν λόγω αναπτύξεις.
Σύμφωνα περαιτέρω με τις κατηγορίες 3 και 6, τα παραπάνω οικοδομήματα κατέχονται χωρίς για τούτα να έχει εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, κατά παράβαση του άρθρου 10 του Κεφ. 96.
Ως περαιτέρω διευκρινίστηκε στα γεγονότα κατόπιν ερωτήσεως του Δικαστηρίου, η κυρίως οικοδομή έχει εξασφαλισμένο πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως στο οποίο προφανώς και δεν περιλαμβάνονταν τα δύο οικοδομήματα για τα οποία οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, με παραδοχή τους, ότι ανέγειραν παρανόμως. Κατά δεύτερο, ως περαιτέρω διευκρινίστηκε, το οικοδόμημα που πραγματεύεται η 1η κατηγορία είναι προσαρτημένο, στην κυρίως οικία, η πρόσβαση του οποίου γίνεται από το εσωτερικό της.
Δεν υπάρχουν στοιχεία προηγούμενων καταδικών των Κατηγορούμενων.
Ο συνήγορος Υπεράσπισης τους αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής τους, αναφέρθηκε στα εξής. Καταρχάς η προώθηση της παρούσας είναι απορρέουσα της εκδικητικής συμπεριφοράς που ο Παραπονούμενος επέδειξε εναντίον των Κατηγορουμένων το 2020, αναφερόμενος σε ιστορικό επιβολής τελών φορολογιών, κατά τα έτη 2020, 2021 και 2022, τα οποία κατά τη θέση του, δεν θα έπρεπε να είχαν εκδοθεί, στην μεταξύ εκπροσώπων του Παραπονούμενου και των Κατηγορουμένων επικοινωνία, μετέπειτα τούτων, αναφερόμενος σε συγκεκριμένο περιεχόμενο συνομιλίας που είχε εκπρόσωπος του πρώτου με τον Κατηγορούμενο 2, σε κατ' ιδίαν συνάντηση που είχε γίνει, στα πλαίσια της οποίας του είχε προταθεί ως αναφέρθηκε, η απόσυρση αιτήσεων ακυρώσεως που εκκρεμούσαν σε σχέση με τα προαναφερθέντα τέλη στο Διοικητικό Δικαστήριο και την ταυτόχρονη από μέρους του διακοπή της παρούσας διαδικασίας, η οποία στο μεταξύ εκκρεμούσε.
Είναι περαιτέρω θέση του κύριου Πλουτάρχου ότι με δεδομένο το ότι η κάλυψη της βεράντας που πραγματεύεται η 4η κατηγορία, αφορά μία πέργολα ουσιαστικά η οποία ανεγέρθηκε το 2007 και η επέκταση του δωματίου το 2013 και με δεδομένο το ότι αντίστοιχες προεκτάσεις, υφίστανται συγκεκριμένα επί του γειτονικού ακινήτου, αλλά και γενικότερα σε όλες τις κατοικίες της περιοχής, η παρούσα δεν θα πρέπει να οδηγήσει και σε έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, ως ο Νόμος προνοεί και ως η Κατηγορούσα Αρχή αιτείται.
Αναφέρθηκε προηγουμένως πως οι Κατηγορούμενοι έχουν προχωρήσει για σκοπούς συμμόρφωσης στην καταχώρηση αιτήσεων παραχώρησης πολεοδομικής αμνηστίας, η εξέταση της οποίας εκκρεμεί.
Περαιτέρω ανέφερε τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων και ζήτησε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια που μπορεί να υποδειχθεί.
Σε επιμέρους διευκρινίσεις προχώρησε και η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής κατόπιν της ολοκλήρωσης του μετριασμού της ποινής, οι οποίες είναι καταγραμμένες στα πρακτικά, δεν κρίνω σκόπιμο να τις επαναλάβω.
Με βάση το άρθρο 20(1)(α) του Κεφ. 96, πρόσωπο το οποίο ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, (όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3), υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και τις δύο αυτές ποινές και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο (2) έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. Η ίδια ποινή, προβλέπεται και για το αδίκημα της κατοχής ή χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης.
Επιπροσθέτως δε, το Δικαστήριο, δύναται να διατάξει με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 20(3)(α) όπως, η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχτηκε, κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή ή με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 20(3)(β) όπως η χρήση της οικοδομής η οποία κατέχεται χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης κατά παράβαση του άρθρου 10 του Κεφ. 96, τερματιστεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί τέτοιο πιστοποιητικό.
Χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τις 500Λ.Κ., ή ποινή φυλάκισης μέχρι και 6 μήνες, προβλέπεται και για τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 5, ως επίσης και δυνατότητα έκδοσης διατάγματος κατεδάφισης, προβλέπεται και στον Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του 1972, με βάση το άρθρο 87(2) και 87(5).
Εξετάζω την παρούσα με γνώμονα τις κατηγορίες 1 και 4 που οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, αφού οι κατηγορίες 2 και 5 αφορούν διαδικασίες παρεμπίπτουσες της εξασφάλισης άδειας οικοδομής. Με γνώμονα συνεπώς τα όσα στο άρθρο 20 του Κεφ. 96 προβλέπονται, αλλά και τα όσα η νομολογία έχει προδιαγράψει, προχωρώ να εξετάσω την ποινή που θα επιβάλω στην παρούσα.
Το ίδιο ισχύει και για τις κατηγορίες 3 και 6 που αφορούν αντιστοίχως προς τις κατηγορίες 1 και 4, κατοχή των εν λόγω οικοδομών, χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης
Η ποινή η οποία είθισται να επιβάλλεται είναι αυτή της χρηματικής. Ως προς πως εξασκείται η ευχέρεια του Δικαστήριου ώστε να αποφασιστεί εάν ενδείκνυται και η έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, σημειώνω τα όσα αναφέρθηκαν στην στην υπόθεση Αδελφοί Λαμπριανίδη κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου (1989) 2 Α.Α.Δ. 390, στην οποία συγκεφαλαιώνονται όλες οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση (ή μη) διατάγματος κατεδάφισης οικοδομής, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
"Αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του κράτους δικαίου ότι κανένας, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται, δε μπορεί να εξουσιοδοτήσει εκτροπή από τη νομιμότητα. Πρέπει να γίνει κατανοητό, τόσο από τους εφεσείοντες όπως και από κάθε πολίτη, στον προγραμματισμό των πράξεων του ότι ο νόμος δεν είναι μόνο η υπέρτατη αρχή αλλά και η μόνη πηγή για την απόκτηση δικαιωμάτων. Η προσδοκία για την ανοχή της παρανομίας δεν αποτελεί λόγο για τη διαιώνισή της. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία έγινε εκτεταμένη αναφορά από το πρωτόδικο Δικαστήριο* υποστηρίζει ότι ο πρωταρχικός παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης είναι η διασφάλιση της εγκυρότητας της πολεοδομικής νομοθεσίας (Περί Οδών και Οικοδομών Νόμος και Κανονισμοί) και η αποκατάσταση της νομιμότητας. Η έκδοση διατάγματος για την κατεδάφιση παράνομων οικοδομών μπορεί να αποφευχθεί μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που η παρέκκλιση από τους όρους οικοδομής είναι ασήμαντη σε τέτοιο βαθμό που η κατεδάφιση του συνόλου της οικοδομής θα συνιστούσε τιμωρία δυσανάλογη προς τη βαρύτητα του πταίσματος. Όμως και στην περίπτωση που η παρέκκλιση από τους όρους είναι ασήμαντη, και το μέρος της οικοδομής το οποίο συνιστά την παρανομία διαχωρίζεται από το υπόλοιπο και σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται έκδοση διατάγματος κατεδάφισης του συγκεκριμένου μέρους που συνιστά την παράβαση."
Ως συνάγεται από το παραπάνω σκεπτικό, έκδοση διατάγματος για κατεδάφιση παράνομων οικοδομών μπορεί να αποφευχθεί μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που η παρέκκλιση είναι ασήμαντη (βλ. και Χ"Τοφή ν. Έπαρχος Λάρνακος, Ποιν. Εφ. 150/15 ημερ. 5.4.2017, ECLI:CY:AD:2017:B129, Έπαρχος Λάρνακας ν. Marinakis Developers κ.α., Ποιν. Εφ. 173/2014 ημερ. 24.3.2017, ECLI:CY:AD:2017:B112, και Έπαρχος Πάφου ν. Tremetoushiotis Developers Ltd κ.α., Ποιν. Εφ. 153/2019 ημερ. 31.5.2018) ή όπου τυχόν έκδοση τέτοιου διατάγματος θα απέληγε σε δυσανάλογη ποινή υπό τις περιστάσεις.
Λαμβανομένων συνεπώς από τη μία υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος, αλλά και του γεγονότος ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμμόρφωση ως προκύπτει από τα όσα εκτέθηκαν, χωρίς να παραγνωρίζω ότι εκκρεμεί αίτηση για παραχώρηση πολεοδομικής αμνηστίας και λαμβάνοντας υπόψη μου την παραδοχή των Κατηγορουμένων στις κατηγορίες, η οποία αν και δεν ήταν άμεση, εντούτοις επήλθε πριν την έναρξη οποιασδήποτε ακροαματικής διαδικασίας, το λευκό τους ποινικό μητρώο, τις προσωπικές τους περιστάσεις, αλλά και τη φύση των οικοδομημάτων που έχουν ανεγερθεί, σε μία κατά τα άλλα αδειούχα κατοικία, επιβάλλω στους κατηγορουμένους τις εξής κατηγορίες.
Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται χρηματική ποινή ύψους €250 σε έκαστο εκ των κατηγορουμένων .
Στην 4η κατηγορία επιβάλλεται χρηματική ποινή ύψους €250 σε έκαστο εκ των κατηγορουμένων.
Στις κατηγορίες 2, 3, 5 και 6 δεν επιβάλλεται οποιανδήποτε ποινή, ενόψει του ότι τα γεγονότα των κατηγοριών αυτών είτε περιλαμβάνονται είτε απορρέουν από τις κατηγορίες 1 και 4, για τις οποίες έχω ήδη επιβάλει ποινή.
Στρεφόμενη στο κατά πόσον η παρούσα είναι πρέπουσα περίπτωση, για να προχωρήσω και σε έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, σημειώνω πως είμαι της άποψης, πως η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των κατηγορουμένων, ούτως ώστε να μην εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, έχοντας λάβει υπόψη μου το ότι σε ό,τι αφορά την 4η κατηγορία, η κατεδάφιση που ζητείται, είναι ουσιαστικά πέργολας, αμελητέας κατά την άποψη μου πρόσθετης οικοδομής και σε ό,τι αφορά την επέκταση του δωματίου που βρίσκεται στον 1ο όροφο, το γεγονός ότι τούτο είναι προσαρτημένο, στην κυρίως κατοικία, η οποία κατά τα άλλα έχει λάβει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, δεν δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, λαμβανομένου περαιτέρω υπόψη του γεγονότος ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου τα γεγονότα αυτά, που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να εξάγει συμπεράσματα, ως προς το μέγεθος της συγκεκριμένης παρανομίας, κατά τρόπο που μου δημιουργούνται αμφιβολίες, ως προς το εάν εκδοθεί διάταγμα κατεδάφισης θα είναι ποινή αναλογική υπό τις περιστάσεις.
Με δεδομένα συνεπώς τα πιο πάνω δεν εκδίδεται περαιτέρω οποιονδήποτε διάταγμα.
Επιδικάζονται ωστόσο τα έξοδα της διαδικασίας υπέρ του Παραπονούμενου και εναντίον των κατηγορουμένων πληρωτέα αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, στο ποσό που θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Ως προς τις αναφορές του κύριου Πλουτάρχου ότι η παρούσα προωθείται εκδικητικά για τους λόγους που ανέφερε, αλλά και με βάση το ιστορικό που παρέθεσε, σημειώνω πως τούτα, καταρχάς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, με δεδομένο το ότι η οποιανδήποτε ένδειξη εκδικητικής συμπεριφοράς έγκειται σε ενέργειες που απορρέουν εκ του Νόμου, από τον Δήμο, για διαδικασίες οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον αρμοδίων Δικαστηρίων και δεν είμαι σε θέση να προβώ σε οποιοδήποτε σχετικό συμπέρασμα.
…………………….
Ε.Κ.Μιντή
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο