ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κ. Μιντή, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 1336/26
Μεταξύ:
MERINIEL COMPANY LIMITED
Παραπονούμενη
εναντίον
Γ.Μ.Κ
Κατηγορούμενος
Ημερομηνία: 30.07.2026
Εμφανίσεις:
Για Παραπονούμενη: κ. Χ. Ρούσου για Γεώργιος Παπαθεοδώρου
Για Κατηγορούμενο (υπό διαμαρτυρία): κα Μ. Λοίζου με κα Δημητρίου
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(Μετά από διάλειμμα)
Η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη σήμερα ενωρίτερα για έλεγχο της επίδοσης. Για σκοπούς πληρότητας και κατανόησης των όσων θα ακολουθήσουν σημειώνω τα εξής.
Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 26/05/2026 και ορίστηκε για πρώτη φορά στις 13/07/2026.
Κατά την εν λόγω ημερομηνία και σε κάθε περίπτωση χωρίς να υπήρχε τον κρίσιμο χρόνο οτιδήποτε που να υποδηλοί επίδοση του κατηγορητηρίου, εμφανίστηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου και υπό διαμαρτυρία, η κυρία Λοΐζου με τα της κυρίας Δημητρίου και προτού λεχθεί οτιδήποτε, ανέφερε η πρώτη πως εμφανιζόταν διαμαρτυρόμενη ως προς το νομότυπο της επίδοσης, προσθέτοντας ότι ο κατηγορούμενος είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και συγκεκριμένα πως διαμένει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Κατ' εκείνο τον χρόνο, το Δικαστήριο διαπίστωσε πως εν πάση περιπτώσει, δεν είχε ενώπιον του οτιδήποτε που να υποδηλοί επίδοση του κατηγορητηρίου. Είναι σε εκείνο το στάδιο, που το γεγονός τούτο υποδείχθηκε στη συνήγορο και ακολούθησε από μέρους της κυρίας Αργυρού, η οποία είχε εμφανιστεί για την παραπονούμενη κατ' εκείνη την ημερομηνία, αίτημα, στη βάση του άρθρου 46(Α) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, όπως εκδοθεί διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κατηγορητηρίου, δια αποστολής του τελευταίου σε αριθμό κινητού τηλεφώνου, τον οποίο ανέφερε και στον οποίο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι είχε προηγηθεί προσπάθεια ταυτοποίησής του, ως προς το κατά πόσον τούτος ανήκε κατά πρώτον στον κατηγορούμενο και κατά δεύτερο ότι, δια εκείνου ο τελευταίος θα λάμβανε γνώση, εάν εν τέλει επιτρέπετο η επίδοσή του, με τον αιτούμενο τρόπο. Κατόπιν των πιο πάνω και αφού ουσιαστικά επιβεβαιώθηκε ότι η εμφάνιση έστω και υπό διαμαρτυρία, των εν λόγω συνηγόρων εκ μέρους του ήταν απόρροια της δοκιμαστικής εκείνης αποστολής, το Δικαστήριο με δεδομένο το ότι είχε προηγουμένως τεθεί θέση ενώπιον του ότι πρόκειται περί μόνιμου κάτοικου εξωτερικού, ρώτησε ευθέως τις εν λόγω συνηγόρους, εάν εξακολουθούν να εμφανίζονται, προφανώς για να τους δώσει τον λόγο να τοποθετηθούν στο αίτημα υποκατάστατης επίδοσης που προηγήθηκε μιας και ήταν παρούσες καίτοι τέτοιο δικονομικό διάβημα δεν προβλέπεται. Παρόλα αυτά, έκρινα σκόπιμο υπό τα δεδομένα που είχα, να δώσω τον λόγο στην άλλη πλευρά, εάν επιθυμούσε να τοποθετηθεί. Παραπέμπω για τούτο στα πρακτικά της 13/07/2026 στα οποία ανέτρεξα αμέσως προηγουμένως.
Η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι εμφανίζονται, τεκμαίροντας ότι εξακολουθούν να εμφανίζονται υπό διαμαρτυρία. Δεν ακολούθησε οποιαδήποτε ένσταση, αίτημα, ούτε και ζητήθηκε ιδιαίτερα από την πλευρά του κατηγορούμενου να προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία από την μια ή την άλλη πλευρά.
Σημειώνω, καθότι τούτο έχει τη δική του σημασία ότι οι αγορεύσεις των μερών, ως είναι καλώς νομολογημένο, δεν αποτελούν και δεν μπορούν να αποτελούν αποδεκτό μέσο προσαγωγής μαρτυρίας, σε μία δικαστική διαδικασία. Παραπέμπω για τούτο στην απόφαση αναφορικά με την Πολ. Αίτ. 231/2020, ημερομηνίας 1/2/2022, απόσπασμα της οποίας υιοθετήθηκε και στην Πολ. Αίτηση με Αρ. 9/22, ημερομηνίας 16/02/2022 τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν κάπως με την παρούσα. Αναφέρω συνοπτικά ότι και στην πολιτική αίτηση 9/22, δικηγόρος του εκεί κατά την πρωτόδικη διαδικασία κατηγορούμενου, είχε αναφέρει ότι επρόκειτο περί μόνιμου κάτοικου της Γκάνας και ότι η επίδοση που είχε προηγηθεί δεν ήτο νομότυπη. Ούτε και εκεί ζητήθηκε η προσκόμιση οποιασδήποτε μαρτυρίας και κατά την πρωτόδικη διαδικασία το Δικαστήριο αποδεχόμενο ότι η επίδοση έγινε νομότυπα, προχώρησε στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας.
Εν πάση περιπτώσει στρεφόμενη στον χρόνο της 13/7/2026, σημειώνω πως ελλείψει οποιουδήποτε άλλου αιτήματος ή εν πάση περιπτώσει διαβήματος, το Δικαστήριο προχώρησε και αποδέχθηκε το αίτημα ως δικαιολογημένο, εκδίδοντας διάταγμα με το οποίο επέτρεψε την επίδοση του κατηγορητηρίου δια του αιτούμενου τρόπου. Και τούτο, διότι ήταν φανερό από τα ενώπιο του Δικαστηρίου γεγονότα, πως ο Κατηγορούμενος θα λάμβανε γνώση. Κατόπιν τούτου ορίστηκε η σημερινή δικάσιμος για έλεγχο της επίδοσης.
Κατά τη σημερινή διαδικασία οι ίδιοι συνήγοροι εκ μέρους του κατηγορούμενου εμφανίστηκαν και πάλι υπό το πέπλο της υπό διαμαρτυρίας εμφάνισης, επαναλαμβάνοντας ότι και κατά την 13/07/2026 ανάφεραν, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και αγόρευσαν προβάλλοντας τη θέση ότι το άρθρο 46 της Ποινικής Δικονομίας, δεν επιτρέπει την επίδοση εγγράφων στο εξωτερικό, παραπέμποντας στην απόφαση Ζολώτας (χωρίς να διευκρινιστεί, εάν αναφέρονται στην ομώνυμη απόφαση με αρ. 381/2017 ή στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπ’ αριθμό αίτηση 345/16 ή στην Πολ. Εφ. 31/2016 του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε. Εν πάση περιπτώσει το περιεχόμενο όλων των πιο πάνω αποφάσεων είναι υπόψη του Δικαστηρίου και τα αποσπάσματα στα οποία έχω παραπεμφθεί, πράγματι διαμείβονται τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του κατηγορούμενου ανάφεραν. Δεν είναι ωστόσο τούτο το ζητούμενο.
Επαναλαμβάνω ότι, Δικαστήριο το οποίο εκδίδει διάταγμα δεν είναι δυνατό να επεκτείνει τη δικαιοδοσία του και να παραμερίζει ή ακυρώνει προηγούμενη διαταγή του. Τέτοια εξουσία δεν υφίσταται στην Ποινική Δικονομία. Τούτα ενδεχομένως να είναι διαβήματα τα οποία ανάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα άλλων Δικαστηρίων, είτε τούτα αφορούν την δικαιοδοσία του Εφετείου ή/και την προνομιακή δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προς τούτο, παραπέμπω στα όσα ο έντιμος κ. Ν. Γ. Σάντης ανέφερε στα πλαίσια της Πολιτικής Αίτησης 9/22.
Αιτούνται οι συνήγοροι του κατηγορούμενου, όπως το Δικαστήριο προχωρήσει με ακύρωση της προηγούμενης διαταγής που εξέδωσε, αφού αναγνωρίζουν ότι εξουσία για παραμερισμό δεν υφίσταται. Δεν συμφωνώ ωστόσο καταρχάς ότι το Δικαστήριο τούτο δύναται να ακυρώσει προηγούμενη διαταγή του και προσθέτω πως ό,τι θα μπορούσε να πράξει, στη βάση του άρθρου 46 του Κεφ. 155 είναι, σε περίπτωση που διαπιστώσει πως ένα κατηγορητήριο δεν έχει επιδοθεί με τον δέοντα τρόπο να διατάξει εκ νέου επίδοση του κατηγορητηρίου.
Απώτερος σκοπός της ποινικής διαδικασίας είναι σαφώς ένας κατηγορούμενος να λάβει γνώση περί της ύπαρξης ποινικής υπόθεσης εναντίον του. Υπάρχουν σαφώς δικονομικοί κανόνες, οι οποίοι διέπουν τα του ζητήματος της επιδόσεως. Ένας εξ αυτών είναι και το εδάφιο 1 του άρθρου 46 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, στο οποίο ρητά αναφέρει ότι κατηγορητήριο ή κλήση δύναται να επιδοθεί εντός της Δημοκρατίας, με τον τρόπο που προνοεί. Υπάρχει ωστόσο και η διαζευκτική αναφορά του άρθρου 46 (1) (Α) το οποίο αναφέρει πως σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η επίδοση στη βάση του εδαφίου 1 του άρθρου 46, η Κατηγορούσα Αρχή δύναται να αιτηθεί προφορικά, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κατηγορητηρίου και το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την επίδοση με τρόπο τον οποίο θα κρίνει πρόσφορο.
Είναι στη βάση τούτων που το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης κατά τις 13/07/2026, χωρίς ωστόσο τούτο να σημαίνει ότι δεν το απασχόλησε ο ισχυρισμός που τέθηκε ενώπιον του, έστω και κατά την υπό διαμαρτυρία εμφάνιση των συνηγόρων του κατηγορούμενου ότι τούτος δεν ήταν κάτοικος Κύπρου. Από την άλλη καμμιά μαρτυρία τέθηκε στο κρίσιμο εκείνο στάδιο που να μπορούσε να αποτελέσει βάση επί των οποίων το Δικαστήριο θα μπορούσε να πράξει άλλως πως. Σημειώνω ότι έστρεψα την προσοχή στους συνηγόρους του παραπονούμενου, προς επιβεβαίωση ή διάψευση του προαναφερθέντος γεγονότος και είναι γεγονός πως οι ίδιοι, δεν μπορούσαν με βεβαιότητα να τοποθετηθούν ως προς το κατά πόσον τούτο υφίστατο ή όχι. Δεν ήταν ωστόσο υπόχρεοι να το πράξουν. Η υποχρέωση απόδειξης ενός ισχυρισμού βαραίνει την πλευρά η οποία προβάλλει τον ισχυρισμό και τέτοια μαρτυρία ενώπιον μου κατά το στάδιο εκείνο επαναλαμβάνω δεν τέθηκε.
Ό,τι επομένως στο στάδιο τούτο μπορώ να πράξω και παρά το γεγονός ότι έχει σήμερα προσκομιστεί μία δέσμη εγγράφων, από τα οποία φαίνεται πρόσωπο με το όνομα που φέρει και το πρόσωπο του κατηγορούμενου να είναι κάτοχος ταυτότητας, η οποία εκδόθηκε από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ως επίσης και δέσμη που εξ όσων αντιλαμβάνομαι αποτελούν λογαριασμούς κοινής ωφελείας είναι να ελέγξω κατά πόσον η επίδοση διενεργήθηκε δια του τρόπου που επιτράπηκε. Επαναλαμβάνω ότι οτιδήποτε άλλο, δεν ανάγεται στη δική μου δικαιοδοσία. Επαναλαμβάνω επίσης ότι ούτε και η δέσμη εγγράφων αποτελεί μαρτυρία, επαναλαμβάνοντας τα όσα έχω προαναφέρει, ως προς το πώς ενδείκνυται να προσαγάγετε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου.
Έχοντας αναφέρει τούτα και με δεδομένο το ότι ούτε και αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας επί της ένορκης δήλωσης απόδειξης της επίδοσης έχει προηγηθεί ή ζητηθεί ή άλλως πως απασχολήσει, κρίνω ότι η επίδοση έχει επιτευχθεί, με τον τρόπο που επιτράπηκε να επιτευχθεί και ενόψει της παρουσίας των συνηγόρων, οφείλω καθηκόντως να ερωτήσω, εάν θα εξακολουθήσουν να εμφανίζονται ή εάν θα πρέπει η παρουσία τους να ολοκληρωθεί εδώ.
………………………………..
Ε.Κ.Μιντή- Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο