ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:  Ε. Κ. Μιντή, Ε.Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 835/24

     

ΣΩΤΙΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Παραπονούμενη  

  

εναντίον

  

  

                    ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΒΕΛΛΑ

  

                                                                                                                 Κατηγορούμενη  

Ημερομηνία: 20.07.2026

Εμφανίσεις:

Για Παραπονούμενη: κα Α. Ιωαννίδου με κ. Κ. Σεργίδη για Σκορδής & Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε.

Κατηγορούμενη αυτοπροσώπως, (παρούσα)

  

ΑΠΟΦΑΣΗ

  

Η Κατηγορούμενη, κατόπιν της απόσυρσης μιας κατηγορίας εκ των 15 κατηγοριών που της προσάπτονταν, αντιμετωπίζει 14 συνολικά κατηγορίες, οι οποίες όλες ανεξαιρέτως αφορούν το αδίκημα της πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής (κατηγορίες 2-15), κατά παράβαση του άρθρου 305Α(2) του Ποινικού Κώδικα. Αρνήθηκε ενοχή, σε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία.  

 

Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών, κατηγορείται ότι χωρίς εύλογη αιτία και κατά τον χρόνο ή προ ή κατά την ημερομηνία που οι πιο κάτω επιταγές, οι οποίες δόθηκαν έναντι νόμιμου ανταλλάγματος προς όφελος της Παραπονουμένης κατέστησαν πληρωτέες, προκάλεσε την μη εξόφληση τους. Οι κατηγορίες 2-15, αφορούν αντιστοίχως, τις πιο κάτω επιταγές της Τράπεζας Κύπρου.

 

1.    [ ], ημερομηνίας 01.08.2022, για το ποσό των €1.000

2.    [ ], ημερομηνίας 01.09.2022, για το ποσό των €2.000

3.    [ ], ημερομηνίας 01.10.2022, για το ποσό των €2.000

4.    [ ], ημερομηνίας 01.11.2022, για το ποσό των €2.000

5.    [ ], ημερομηνίας 01.12.2022, για το ποσό των €2.000

6.    [ ], ημερομηνίας 01.01.2023, για το ποσό των €2.000

7.    [ ], ημερομηνίας 01.02.2023, για το ποσό των €2.000

8.    [ ], ημερομηνίας 01.03.2023, για το ποσό των €2.000

9.    [ ], ημερομηνίας 01.04.2023, για το ποσό των €2.000

10. [ ], ημερομηνίας 01.05.2023, για το ποσό των €2.000

11. [ ], ημερομηνίας 01.06.2023, για το ποσό των €2.000

12. [ ], ημερομηνίας 01.07.2023, για το ποσό των €2.000

13. [ ], ημερομηνίας 01.08.2023, για το ποσό των €2.000

14. [ ], ημερομηνίας 01.09.2023, για το ποσό των €2.000

 

Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, κατέθεσαν τρεις μάρτυρες, η Σ.Χ. (Μ.Κ.1), ο Σ.Ι. (Μ.Κ.2) και η Π.Μ. (Μ.Κ.3). Κατόπιν της κλήσης της Κατηγορούμενης σε απολογία, η ίδια επέλεξε και άσκησε το δικαίωμα της να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε επιπρόσθετα, άλλους τέσσερις μάρτυρες, τον Ν.Π. (Μ.Υ.1), την Κ.Ν. (Μ.Υ.2), την Μ.Σ. (Μ.Υ.3) και την Χ.Χ. (Μ.Υ.4).

 

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, κατατέθηκαν επίσης 14 τεκμήρια.  Περαιτέρω, δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, το ότι όλες οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί από την Κατηγορούμενη και πως η τελευταία, δήλωσε στην Τράπεζα ως λόγο ανάκλησης των επίδικων επιταγών, την αιτιολογία «παράβαση σύμβασης», ως επίσης και ότι το τεκμήριο 9 που κατατέθηκε κατά την επανεξέταση της Μ.Κ.1, είναι το συνημμένο έγγραφο στο οποίο γίνεται αναφορά στο τεκμήριο 4. Τα πιο πάνω, καθίστανται εκ των προτέρων και ευρήματα του Δικαστηρίου.

 

Προχωρώ στην σύνοψη του συνόλου της μαρτυρίας που προσφέρθηκε, για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης, των γεγονότων που πλαισιώνουν την παρούσα.

 

H Μ.Κ.1, είναι η Παραπονούμενη. Κατέθεσε για σκοπούς της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Σε αυτήν, αναφέρει πως κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε νηπιαγωγείο με την ονομασία «Fantastic Paradise Garden» (στο εξής «το νηπιαγωγείο»), το οποίο κατείχε άδειες και εγκρίσεις και λειτουργούσε με άδεια κατά παρέκκλιση, υπό τον μανδύα ομώνυμης εταιρείας της οποίας ήταν μέτοχος και διευθύντρια. Επίσης μέτοχος και γραμματέας της εν λόγω εταιρείας, ήταν και ο σύζυγος της (Μ.Κ.2) με τον οποίο έλαβαν από κοινού την απόφαση να πωλήσουν την επιχείρηση του νηπιαγωγείου και τον εξοπλισμό του, λόγω του επικείμενου διορισμού της στο Δημόσιο και λόγω ασθένειας με την οποία η ίδια προσβλήθηκε. Προέκυψαν συζητήσεις με επικείμενους αγοραστές, μεταξύ των οποίων και η Κατηγορούμενη, η οποία αρχικά επικοινώνησε με την ιδιοκτήτρια του σπιτιού στο οποίο στεγαζόταν το νηπιαγωγείο (στο εξής «το σπίτι»), η οποία της συνέστησε την αγορά του εξοπλισμού και κατόπιν τις έφερε σε επικοινωνία. Στον χρόνο που ακολούθησε, η Κατηγορούμενη επισκέφθηκε το σπίτι αρκετές φορές, με την συναίνεση της ιδιοκτήτριας αφού το σπίτι παραδόθηκε από τους ίδιους, προς την τελευταία, τον Σεπτέμβριο και ο εξοπλισμός παρέμεινε εντός του σπιτιού λόγω των καλών σχέσεων που διατηρούσαν μεταξύ τους. Ο εξοπλισμός επιθεωρήθηκε από την Κατηγορούμενη σε αρκετές περιπτώσεις, τόσο στην παρουσία της ιδιοκτήτριας του σπιτιού, όσων και των ιδίων. Σε ό,τι αφορά το σπίτι, οι συζητήσεις γίνονταν με την ιδιοκτήτρια, αφού λέχθηκε στην Κατηγορούμενη, πως από μέρους τους, τούτο είχε παραδοθεί πέντε μήνες πριν. Στην συνέχεια, η Κατηγορούμενη αποφάσισε να προχωρήσει και έτσι συνάφθηκε μεταξύ τους, γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 25.02.2022 (τεκμήριο 4), η οποία υπογράφτηκε στα γραφεία του δικηγόρου της Μ.Κ.1 και αφού προηγουμένως η Κατηγορούμενη είχε επικοινωνήσει με τον αρχιτέκτονα τους ώστε να ενημερωθεί για τις εκκρεμότητες που υπήρχαν προς εξασφάλιση των τελικών αδειών του σχολείου. Η συμφωνία υπογράφτηκε στο όνομα της εταιρείας, καθότι εξακολουθούσε τούτη να υφίστατο, λόγω οφειλών, με προοπτική να κλείσει μόλις οι εν λόγω οφειλές εξοφλούνταν. Με βάση την εν λόγω συμφωνία, το τίμημα αγοράς θα εξοφλείτο με δόσεις, προς εξασφάλιση των οποίων, θα δίδονταν επιταγές.

Την ημέρα που η συμφωνία υπογράφτηκε, δεν είχε τις επιταγές μαζί της η Κατηγορούμενη και συμφωνήθηκε να παραδοθούν, όταν θα παραλάβει το βιβλιάριο επιταγών της, όπως και έγινε στην συνέχεια. Οι επιταγές θα πληρώνονταν από την 01.05.22-01.09.2023. Στην συνέχεια ζητήθηκε από μέρους της Κατηγορούμενης πίστωση 2 μηνών προκειμένου να ξεκινήσει να εργάζεται και μετά να ξεκινήσει η κατάθεση των επιταγών, αίτημα με το οποίο οι ίδιοι συμφώνησαν. Δυστυχώς και παρότι η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να εργάζεται και παρέλαβε την επιχείρηση και τον εξοπλισμό και αφού κατατέθηκαν και πληρώθηκαν δύο επιταγές εκ €1.000 εκάστη (τεκμήριο 1), η τελευταία ξεκίνησε να προκαλεί προβλήματα και πρόβαλλε δικαιολογίες με στόχο την μείωση του τιμήματος αγοράς και την αποφυγή των υποχρεώσεων της. Η μια εκ των δύο επιταγών που πληρώθηκε, έγινε με εντολή της Κατηγορούμενης προς την Τράπεζα (τεκμήριο 2). Την 01.07.2022 η ίδια προχώρησε με την κατάθεση της επιταγής υπ’ αριθμό [ ], η οποία δεν τιμήθηκε και επιστράφηκε απλήρωτη. Συνεπεία τούτου, καταχωρήθηκε εναντίον της η ποινική υπόθεση με αρ. 913/22, στην οποία η Κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη. Ακολούθως, παρουσιάστηκαν οι επίδικες επιταγές για πληρωμή, οι οποίες δεν τιμήθηκαν διότι η πληρωμή τους ανακλήθηκε από την τελευταία. Ό,τι αναφέρει η Κατηγορούμενη σε σχέση με την μη πληρωμή τους είναι εκ των υστέρων σκέψεις της για να αποφύγει να πληρώσει το τίμημα της συμφωνίας μεταξύ τους αφού επιθεώρησε τον εξοπλισμό πριν τον αγοράσει πολλές φορές και σε ό,τι αφορά τον χώρο του νηπιαγωγείου της είχε τονιστεί ότι για θέματα που αφορούν το κτήριο, θα έπρεπε να συνεννοηθεί με την ιδιοκτήτρια του. Επιπλέον, η Κατηγορούμενη τόσο στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αρ. 913/22 όσο και στους ίδιους είχε αναφέρει πως ο λόγος που ανακάλεσε τις επιταγές ήταν γιατί δεν είχε τα χρήματα ενώ ο λόγος «παράβαση συμφωνίας» που δήλωσε στην Τράπεζα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κατέθεσε ως τεκμήρια 3.1-3.14 τις επίδικες επιταγές και ως τεκμήρια 4-9, την συμφωνία ημερ. 25.02.2022, ηλεκτρονικό μήνυμα της ιδίας με την λίστα εξοπλισμού, βεβαίωση ημερ. 07.03.2022 την οποία υπέγραψε η Κατηγορούμενη, ως επίσης και δύο επιστολές των δικηγόρων της ιδίας και της Κατηγορούμενης. Αναφέρει επιπλέον, πως η Κατηγορούμενη διατηρεί μέχρι και σήμερα τον εξοπλισμό και λειτουργεί το νηπιαγωγείο και δεν έχει πληρώσει το τίμημα αγοράς με αποτέλεσμα η ίδια να μην μπορεί να ανταποκριθεί σε οφειλές τις εταιρείας, για τις οποίες είναι Κατηγορούμενη, αφού θα της εξοφλούσε με αυτά τα χρήματα.

Αντεξετάστηκε ως προς το κατά πόσο έχει λάβει από το γραφείο ευημερίας επιστολή σε σχέση με άδεια λειτουργίας του νηπιαγωγείου που προτίθετο το πιο πάνω Τμήμα να εκδώσει. Υπεβλήθη στην Μ.Κ.1 η θέση, πως η Κατηγορούμενη, δεν θα αποδεχόταν ποτέ την πρόταση της πρώτης και πως είναι θύμα, διότι της είπαν να «πάρει τον σταθμό» τους. Ερωτήθηκε ποιος εκ των δύο τους προσέγγισε ποιόν, πότε γνωρίστηκαν και εάν γνωρίστηκαν το 2016 και εάν είναι η ίδια η Μ.Κ.1 που την προσέγγισε για να συνεργαστούν. Ερωτήθηκε γιατί την πίεζε να απαντήσει κατά πόσο θα προχωρήσει με την αγορά, όταν της απεστάλη το τεκμήριο 5 και της υπεβλήθη η θέση πως δεν είχαν περάσει ούτε εβδομάδες, ούτε μήνες  από όταν προέβη σε επιθεώρηση. Αντεξετάστηκε επίσης ως προς το γιατί αφού κατά την θέση της Μ.Κ.1, ό,τι πωλήθηκε στην Κατηγορούμενη, ήταν ο εξοπλισμός, η τελευταία υπέγραψε έντυπο παραλαβής εγγράφων του σταθμού. Επιπρόσθετα ερωτήθηκε ως προς το ένα κατά τις 3-4 φορές που η Μ.Κ.1 την ξενάγησε στον χώρο, έγινε οποιοδήποτε περιστατικό. Της υποβλήθηκε πως ο σταθμός δεν διέθετε πιστοποιητικό καταλληλόλητας και με βάση επιστολή της Πυροσβεστικής κατά το έτος 2020, την οποία η Κατηγορούμενη ανακάλυψε αργότερα, αφού της αποκρύφθηκε, δεν συστηνόταν η έκδοση του από το παραπάνω τμήμα, ότι της πώλησε την φήμη του νηπιαγωγείου η οποία ήταν κακή κάτι το οποίο διαπίστωσε όταν ξεκίνησε να δίνει διαφημιστικά φυλλάδια, ότι της παρέστησε πως υπήρχε άδεια λειτουργίας του σταθμού ενώ δεν υπήρχε και της πώλησαν το νηπιαγωγείο για να τον νομιμοποιήσει με εμπόδια όπως για παράδειγμα η έκδοση πιστοποιητικού καταλληλόλητας από την Πυροσβεστική. Aντεξετάστηκε επίσης ως προς το γιατί κατέθετε συγκεκριμένες επιταγές εκ των επιδίκων, αφού η ίδια τους είπε να μην τις καταθέσουν και να της δώσουν χρόνο. Υπεβλήθη στην Μ.Κ.1 περαιτέρω, πως με βάση την συμφωνία, η Κατηγορούμενη παραπλανήθηκε και της παραστάθηκαν ψευδώς γεγονότα, της είπαν ότι «έκλεισε ο φάκελος στο Γραφείο Ευημερίας» και πως ήταν «απλό» να τον ξανανοίξει η ίδια, πως μόνο μια φορά συναντήθηκαν στο γραφείο του δικηγόρου της Μ.Κ.1 και τούτο ήταν όταν παρέδωσε στην τελευταία τις επίδικες επιταγές.

Ο Μ.Κ.2, είναι ο σύζυγος της Μ.Κ.1, ο οποίος επίσης κατέθεσε γραπτή δήλωση, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Β). Σε αυτήν αναφέρει πως, κατά τον επίδικο χρόνο ήταν κατά 75% μέτοχος της εταιρείας «Fantastic Paradise Garden Ltd» (τεκμήριο 10). Ενόψει του ότι επέκειτο ο διορισμός της Μ.Κ.1 στο Δημόσιο και λόγω ασθένειας με την οποία η ίδια προσβλήθηκε, αποφάσισαν να πωλήσουν τον εξοπλισμό του νηπιαγωγείου και είχαν για τούτο συζητήσει με διάφορους επικείμενους αγοραστές. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, στο οποίο στεγαζόταν το νηπιαγωγείο τον πήρε τηλέφωνο και του είπε ότι η Κατηγορούμενη, ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το σπίτι, οπότε η ίδια της πρότεινε την αγορά του εξοπλισμού. Κατόπιν τούτου, διευθετήθηκε συνάντηση στον χώρο, με την ιδιοκτήτρια και την Κατηγορούμενη, της υποδείχθηκε ο εξοπλισμός και της εξηγήθηκαν και απαντήθηκαν διάφορα ερωτήματα της. Το ενδιαφέρον της ήταν να ενοικιάσει τον χώρο για να διοργανώνει εκδηλώσεις και φιλοξενία παιδικών γενεθλίων, όπου θα μπορούσε να τοποθετήσει και τις στολές μασκότ της. Στην συνέχεια, επέδειξε ενδιαφέρον να το λειτουργήσει ως νηπιαγωγείο. Είχε μάλιστα για τούτο ρωτήσει την Κατηγορούμενη εάν κατέχει πτυχίο παιδαγωγικών διότι προαπαιτείτο να δηλωθεί άτομο διευθύνων με τέτοιο πτυχίο και του απάντησε αρνητικά. Τον χώρο η Κατηγορούμενη τον επισκέφθηκε αρκετές φορές με την ιδιοκτήτρια του κτηρίου, αφού της το είχαν παραδώσει από τον Σεπτέμβριο σε πολύ καλή κατάσταση, παρόλο που παρέμεινε εντός αυτού ο εξοπλισμός, λόγω των καλών σχέσεων που διατηρούσαν με την εν λόγω ιδιοκτήτρια.

Τον εξοπλισμό, η Κατηγορούμενη τον επιθεώρησε αρκετές φορές τόσο μαζί τους, όσο και με την ιδιοκτήτρια. Σε σχέση με ό,τι αφορούσε το κτήριο της είχε επισημανθεί πως για τούτο θα πρέπει να συζητήσει με την ιδιοκτήτρια αφού οι ίδιοι δεν είχαν πλέον καμιά σχέση. Η μόνη ανάμειξη τους ήταν να μεσολαβήσουν για να εξασφαλίσει η Κατηγορούμενη καλύτερο ενοίκιο, αφού οι πόροι της τελευταίας ήταν περιορισμένοι και δεν κάλυπταν ούτε την εγγύηση, παρότι η ίδια τους είχε πει πως είχε κλειστά αρκετά πάρτι και εκδηλώσεις και θα μάζευε χρήματα. Τελικά, η Κατηγορούμενη αποφάσισε να προχωρήσει και έτσι υπέγραψαν την συμφωνία ημερομηνίας 25.02.2022 η οποία έγινε εκ μέρους της εταιρείας διότι θα έκλεινε σε κατοπινό στάδιο λόγω εκκρεμουσών οικονομικών οφειλών της, για τις οποίες πάρθηκε απόφαση να πωλήσουν τον εξοπλισμό και να καταβάλουν έναντι τους τα χρήματα (τεκμήριο 11). Με βάση την εν λόγω συμφωνία, το τίμημα αγοράς θα εξοφλείτο με δόσεις, προς εξασφάλιση των οποίων, θα δίδονταν επιταγές οι οποίες δεν δόθηκαν την ημέρα που υπεγράφη η συμφωνία αλλά αργότερα, διότι δεν τις είχε μαζί της η Κατηγορούμενη και συμφωνήθηκε να παραδοθούν, όταν θα παραλάβει το βιβλιάριο επιταγών της, όπως και έγινε στην συνέχεια. Τους παραδόθηκαν 17 επιταγές, εκ των οποίων οι 14 αφορούν τις επίδικες, οι δύο πληρώθηκαν και η μια αποτέλεσε αντικείμενο ενασχόλησης στην ποινική υπόθεση με αρ. 913/22.

Η Κατηγορούμενη τους είχε ζητήσει να δουλέψει επιπλέον 2 μήνες και μετά να ξεκινήσει η κατάθεση των επιταγών, πρόταση την οποία αποδέχθηκαν, δυστυχώς όμως παρότι παρέλαβε την επιχείρηση και τον εξοπλισμό και αφού εξαργυρώθηκαν οι επιταγές του Μαΐου και Ιουνίου του 2022, ξεκίνησε να προβάλει δικαιολογίες και να προκαλεί προβλήματα με σκοπό να μειωθεί το τίμημα αγοράς και να αποφύγει  τις υποχρεώσεις της. Τους κατηγορούσε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ότι δεν είχαν άδεια για το νηπιαγωγείο και ότι ο εξοπλισμός ήταν αλλοιωμένος. Με την αγορά του εξοπλισμού και αφού αποφάσισε να λειτουργήσει νηπιαγωγείο, της είχαν παραχωρήσει και τις άδειες που βρίσκονταν σχετικά με αυτό σε ισχύ, μέχρι και το 2024, προβαίνοντας σε διευκρινίσεις. Τους προκαλούσε διάφορα προβλήματα, οπότε ο ίδιος της είπε να μιλά μόνο με την Μ.Κ.1. Λόγω του ότι οι επίδικες επιταγές όταν κατατέθηκαν δεν εξοφλήθηκαν, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας. Αναφέρει επιπλέον, πως η Κατηγορούμενη διατηρεί μέχρι και σήμερα τον εξοπλισμό και λειτουργεί το νηπιαγωγείο και δεν έχει πληρώσει το τίμημα αγοράς με αποτέλεσμα να μην μπορούν με την Μ.Κ.1 να ανταποκριθούν σε οφειλές τις εταιρείας, για τις οποίες η Μ.Κ.1 είναι Κατηγορούμενη, αφού θα της εξοφλούσε με αυτά τα χρήματα.

Αντεξετάστηκε, ως προς το κατά πόσο με βάση την συμφωνία, συμφωνήθηκε να πωληθεί και το νηπιαγωγείο, υποβάλλοντας του ότι αυτό προκύπτει και από τον τίτλο της συμφωνίας, και γιατί αφού η θέση του είναι ότι πώλησαν μόνο τον εξοπλισμό, την διαβεβαίωνε πως θα μπορούσε να λειτουργήσει το νηπιαγωγείο. Επίσης αντεξετάστηκε ως προς το γιατί ως ήταν η θέση της, την πίεζαν να υπογράψει την συμφωνία και αργότερα την πίεζαν με τις πληρωμές των επιταγών, για ποιο λόγο δεν ανταποκρίνονταν για να καταρτιστεί ένα νέο πλάνο πληρωμών. Υπεβλήθη στον μάρτυρα πως τον Ιούνιο του 2022 ενημερώθηκε για τα προβλήματα που ανέκυπταν στην αδειοδότηση του νηπιαγωγείου και επειδή η διαδικασία εξασφάλισης αδειών λειτουργίας και άλλων αδειών, ήταν πολυδάπανη, ήταν αδύνατο να πληρώνει και τους ίδιους. Επίσης, ότι ήθελαν να ξεφορτωθούν τον εξοπλισμό και τον παράνομο «σταθμό» τους με την Μ.Κ.1 τους οποίους δεν μπορούσαν να πωλήσουν και την αντιμετώπισαν ως την τελευταία ευκαιρία τους.

H M.K.3, είναι ως ανέφερε στην κυρίως εξέταση της, εργοδοτούμενη στην Τράπεζα Κύπρου και είναι η τραπεζικός της Κατηγορούμενης. Αναγνώρισε τις επίδικες επιταγές, ως επιταγές που εκδόθηκαν από την Κατηγορούμενη από λογαριασμό της συγκεκριμένης Τράπεζας αναφέροντας πως η επιταγή με αρ. [ ], κατατέθηκε και επιστράφηκε στις 04.09.2023, οι επιταγές με αρ. [ ] και [ ] κατατέθηκαν την 01.08.23 για πληρωμή, ημερομηνία κατά την οποία επιστράφηκαν, η επιταγή με αρ. [ ] κατατέθηκε και επιστράφηκε στις 14.06.2023, η επιταγή με αρ. [ ] την 04.05.23 και επιστράφηκε την ίδια ημέρα, η επιταγή με αρ. [ ] την 04.04.2023 και επιστράφηκε επίσης την ίδια ημέρα, η επιταγή με αρ. [ ] κατατέθηκε 01.03.2023 και επιστράφηκε την ίδια ημέρα, η επιταγή με αρ. [ ] την 06.02.23 και επιστράφηκε την ίδια ημέρα, η [ ] την 10.01.2023 και επιστράφηκε την ίδια ημέρα, η [ ] την 05.12.22, η [ ] την 04.11.22, η [ ] την 03.10.22, η [ ] την 02.09.22, η [ ] την 02.08.22 και η [ ] την 01.07.22. Ο λόγος ήταν διότι ανακλήθηκε διαδικτυακά η πληρωμή τους από την Κατηγορούμενη στις 03 και 04.05.2022 με την αιτιολογία «breach of contract» (τεκμήριο 12). Κατά τις εν λόγω ημερομηνίες, δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στον λογαριασμό της.

Αντεξετάστηκε, ως προς το από πότε είναι η τραπεζικός που την εξυπηρετεί και εάν η ίδια η μάρτυρας έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα της Κατηγορούμενης μετά που της επιδόθηκε το κατηγορητήριο και εάν υπάρχει ευχέρεια να ανακληθεί εντολή ανάκλησης μιας επιταγής, εάν υπάρχει οποιαδήποτε προειδοποίηση στην ιστοσελίδα της Τράπεζας, στο πεδίο που αφορά τις ανακλήσεις επιταγών. Της υπεβλήθη πως την ανάκληση την έκανε καθ’ υπόδειξη υπαλλήλου της Τράπεζας, αφήνοντας την απροστάτευτη, πως είχε επικοινωνήσει μαζί της αναφέροντας της πως η υπόδειξη του εν λόγω λειτουργού την έφερε αντιμέτωπη με την δικαιοσύνη και της ζήτησε να της βρει εκείνον τον λειτουργό. Ερωτήθηκε επίσης, ως προς το ποια είναι η διάρκεια «ζωής» μιας επιταγής.

H Κατηγορούμενη στην δική της μαρτυρία ανάφερε πως παρέλαβε το βιβλιάριο από το οποίο εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές στις 21.02.2022 και είναι ψέματα πως δεν το είχε στις 25.02.2022 που υπέγραψαν με την Μ.Κ.1 τη συμφωνία. Σταμάτησε να πληρώνει τις επιταγές τον Ιούλιο του 2022 παρότι ήταν ανοιχτή σε οποιαδήποτε συζήτηση. Κατά την πορεία των πραγμάτων ανακάλυπτε διάφορα πράγματα που θα έπρεπε να κάνει καθ’ υπόδειξη διαφόρων υπηρεσιών, για τα οποία πλήρωνε, άρα το νηπιαγωγείο δεν ήταν έτοιμο να λειτουργήσει. Επομένως υπήρχε εύλογη αιτία για να μην πληρωθούν οι επιταγές, παρόλο που την ανάκληση της πληρωμής τους την έκανε καθ’ υπόδειξη υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου και το ότι η Μ.Κ.3 δεν θυμόταν, είναι ψέμα διότι η τελευταία ήταν κατευθυνόμενη. Όταν πήρε το κατηγορητήριο, επικοινώνησε μαζί της, αλλά κανένας δεν την κάλεσε, παρότι της είπε πως το αίτημα της προωθήθηκε στο αρμόδιο τμήμα (τεκμήριο 13). Ο συγκεκριμένος υπάλληλος, της είπε πως εάν δύο επιταγές επιστρέφονταν απλήρωτες, θα είχε πρόβλημα με την Κεντρική και πως η λύση ήταν να ανακαλέσει την πληρωμή των επιταγών, διάβημα για το οποίο ήταν προστατευμένη, εξ ου και προχώρησε σε αυτό το διάβημα ηλεκτρονικά και αυτή την στιγμή είναι σε αδιέξοδο.

Από τον πρώτο καιρό που υπεγράφη η συμφωνία, άρχισε να μην νιώθει σιγουριά ως προς το εάν ήταν καλό διάβημα. Επειδή η Μ.Κ.1 της είπε να μιλά μόνο με την δικηγόρο της, προσπάθησε να το πράξει για να δείξει στους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 τα έξοδα που είχε, αφού της είχαν πει δεν έχεις να πληρώσεις τίποτε για σκοπούς λειτουργίας. Η εν λόγω συνάντηση πραγματοποιήθηκε και κατά την διάρκεια της οι Μ.Κ.1 και 2, αρνήθηκαν να την ακούσουν όταν ξεκίνησε να τους λέει πως είναι υπεύθυνοι για την ταλαιπωρία που περνά και έτσι η συνάντηση έληξε. Η μεταξύ τους συμφωνία έγινε για την πώληση του νηπιαγωγείου εξ ου και το σύμβολο «/» που υποδηλώνει την λέξη «και». Τούτο, επιμαρτυρείται κατά την ίδια και από το ότι το μήνυμα που της έστειλε η Μ.Κ.1 αρχικά έλεγε υπάρχει διαθέσιμος εξοπλισμός που δεν πωλήθηκε αν θέλεις να συνεχίσεις το νηπιαγωγείο. Ούτε η Μ.Κ.1 ούτε ο Μ.Κ.2 την ξενάγησαν ποτέ για να δει τον εξοπλισμό, ούτε μόνοι τους, ούτε στην παρουσία της ιδιοκτήτριας. Οι συναντήσεις της με την ιδιοκτήτρια, ήταν για να δει εάν η τελευταία ήταν έτοιμη για να της ενοικιάσει τον χώρο. Ό,τι της είπε η Μ.Κ.1 μετέπειτα, είναι να ζητήσει από την ιδιοκτήτρια μια επιστολή της Ελληνικής Τράπεζας, ως ενυποθήκου δανειστή, εν είδει συγκατάθεσης, για την άδεια οικοδομής Από αυτό φαίνεται ότι το νηπιαγωγείο δεν ήταν έτοιμο να λειτουργήσει. Την εν λόγω συγκατάθεση την πήρε τον Μάιο του 2023, ενάμιση δηλαδή χρόνο μετά την ενοικίαση και την συμφωνία.  Επίσης ενημερώθηκε από το γραφείο ευημερίας πως το νηπιαγωγείο δεν είχε άδεια, παρότι στην συμφωνία γράφει «υφιστάμενες άδειες λειτουργίας». Αυτή είναι και η εύλογη αιτία που σταμάτησε να πληρώνει τις επιταγές. Πιστοποιητικό εγγραφής του νηπιαγωγείου, εξασφάλισε η ίδια στις 13.03.2026 (τεκμήριο 14). Όταν είχε ζητήσει από την Μ.Κ.1 να της δείξει κάποια έγγραφα, αυτή της είχε πει «πρώτα πληρώνεις και μετά βλέπεις». Αυτό της το είπε και η Χ.Χ., νηπιαγωγός από την Κοκκινοτριμιθιά που και η ίδια είχε μιλήσει με την Μ.Κ.1 ως ενδιαφερόμενη. Η ίδια συνειδητοποίησε τον Ιούλιο του 2022 πως το νηπιαγωγείο, δεν μπορούσε να λειτουργήσει διότι δεν είχε άδειες.

Αντεξετάστηκε ως προς τον λόγο που εξέδωσε τις επίδικες επιταγές, πού βρίσκεται σήμερα ο εξοπλισμός που αγόρασε και εάν τον χρησιμοποιεί, εάν συμφωνεί πως ζητούσε πίστωση χρόνου μέχρι να εξεύρει χρήματα. Της υπεβλήθη πως όταν ανακάλεσε την πληρωμή των επίδικων επιταγών, δεν είχε ούτως ή άλλως χρήματα ο λογαριασμός της για να εξαργυρωθούν και πως αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που προχώρησε στην ανάκληση τους, για να μην έχει προβλήματα με την Κεντρική Τράπεζα, όπως ανέφερε και η ίδια στην κυρίως εξέταση της. Ερωτήθηκε γιατί αφού η ανάκληση έγινε τον Μάιο του 2022 με την αιτιολογία «παράβαση σύμβασης», προχώρησε και πλήρωσε μετά τις επιταγές του Μαΐου και Ιουνίου. Της υπεβλήθη πως καμιά παραβίαση σύμβασης υπήρχε είτε τότε, είτε και μετέπειτα.

Ο Μ.Υ.1, είναι λειτουργός στις υπηρεσίες κοινωνικής ευημερίας και σε ό,τι αφορά την παρούσα, ασκούσε έλεγχο από τον Ιούνιο του 2024, αφού προηγουμένως υπήρχε άλλη λειτουργός. Κατόπιν ερωτήσεων που δέχθηκε, ανέφερε πως στην υπηρεσία υπάρχει μονάδα επιθεωρήσεων κοινοτικής ανάπτυξης η οποία επιλαμβάνεται των ελέγχων των παιδοκομικών σταθμών, μεταξύ άλλων, ώστε να εφαρμόζουν την νομοθεσία. Ένας σταθμός για να είναι νόμιμος πρέπει να κατέχει πιστοποιητικό εγγραφής το οποίο εκδίδεται κατόπιν αίτησης, από την Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Μέρος των εγγράφων που κατατίθενται μαζί είναι και πιστοποιητικά από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία, Πυροσβεστική και Υγειονομική Υπηρεσία. Βασική επίσης προϋπόθεση είναι η ύπαρξη πολεοδομικής και οικοδομικής άδειας από την αρμόδια αρχή. Με βάση τον φάκελο που διατηρείται για τον παιδοκομικό σταθμό «Fantastic Paradise», φαίνεται μέσα από επιστολή του 2021 πως δεν υπήρχε πιστοποιητικό εγγραφής αφού καταγράφονται ελλείψεις που αφορούν την πολεοδομική και οικοδομική άδεια. Οι εγκεκριμένοι σταθμοί είναι δημοσιευμένοι στο διαδίκτυο στο οποίο ελεύθερα μπορεί να ανατρέξει οποιοσδήποτε για να δει εάν κάποιος συγκεκριμένος σταθμός, είναι νόμιμος ή όχι. Ο συγκεκριμένος, δεν ήταν νόμιμος αφού δεν είχε το πιστοποιητικό το 2021. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε.

H M.Y.2, ανέφερε κατόπιν ερωτήσεων που δέχθηκε από την Κατηγορούμενη πως δεν θυμάται ποιο μήνα και ποιο έτος είχε μιλήσει με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 και νομίζει πως συνάντησε προσωπικά και τους δύο και μετέβηκαν στον χώρο του νηπιαγωγείου. Δεν θυμόταν ποιο ήταν το τίμημα πώλησης που της ανέφεραν ούτε και εάν προηγουμένως που μίλησαν με την Κατηγορούμενη στο τηλέφωνο της αναφέρθηκε το ποσό των €40.000 ή €50.000. Δεν προχώρησαν σε συμφωνία για δικούς της προσωπικούς λόγους και δεν θυμόταν να υπήρχε οποιοδήποτε ζήτημα με τις άδειες του νηπιαγωγείου, ούτε εάν οι συζητήσεις ήταν για αγορά εξοπλισμού ή για αγορά του νηπιαγωγείου. Αρνήθηκε ότι ο πατέρας της είπε στην Κατηγορούμενη στο τηλέφωνο πως το νηπιαγωγείο δεν θα εξασφάλισε άδεια λειτουργίας και ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό από την Πυροσβεστική. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε.

Η Μ.Υ.3, είναι η ιδιοκτήτρια του σπιτιού (ακινήτου). Κατόπιν ερωτήσεων που δέχθηκε από την Κατηγορούμενη ανέφερε πως είχαν προηγηθεί κάποιες συζητήσεις με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 οι οποίοι ήταν οι προηγούμενοι ενοικιαστές της, για να συνεχίσει η ξαδέλφη της την λειτουργία του νηπιαγωγείου οι οποίες δεν κατέληξαν κάπου. Προσπάθειες έγιναν γενικώς από τους Μ.Κ1 και 2 για εξεύρεση πιθανού αγοραστή του σταθμού, όπως για παράδειγμα η Μ.Υ.2., δεν θυμόταν ωστόσο το ποσό που τους προτάθηκε και δεν γνωρίζει εάν αναζητούσαν αγοραστή μόνο για τον εξοπλισμό, ή εάν ο σταθμός είχε άδεια λειτουργίας αφού η ίδια απλώς ενοικιάζει τον συγκεκριμένο χώρο. Συμφώνησε πως η Κατηγορούμενη χρειάστηκε κάποια συγκατάθεση από την Τράπεζα και συμφώνησε πως θεώρησε πως ήταν απαραίτητο για να εκδοθούν άδειες. Ενοικίασε τον χώρο στην Κατηγορούμενη, όταν της την σύστησε κάποιος μεσίτης στον οποίο ανέθεσε την ενοικίαση του και δεν θυμόταν πόσες φορές συναντήθηκαν. Ούτε θυμόταν εάν συναντήθηκαν όλοι τους και στην παρουσία των Μ.Κ.1 και 2 για ξενάγηση της Κατηγορούμενης, χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιη. Θυμόταν πως τους έφερε σε επαφή με την Κατηγορούμενη διότι όταν έδειξε για πρώτη φορά το σπίτι στην τελευταία, της επισήμανε ότι τούτο θα επανερχόταν στην πρότερα κατάσταση του από τους Μ.Κ.1 και 2 που ήταν οι προηγούμενοι ενοικιαστές, με την Κατηγορούμενη να ζητά να παραμείνει ως έχει, οπότε και την έφερε σε επαφή μαζί τους για τα περαιτέρω. Το νηπιαγωγείο δεν λειτουργούσε τον δεδομένο χρόνο και προσπαθούσαν οι Μ.Κ.1 και 2 να πωλήσουν τον εξοπλισμό και τελικά βρέθηκε η Κατηγορούμενη που είπε «θέλω το ως είναι». Δεν γνωρίζει εάν η Κατηγορούμενη τον δεδομένο χρόνο είχε δεχθεί πρόταση από την Μ.Κ.1, πλην όμως ο λόγος που τους έφερε σε επαφή ήταν διότι η Κατηγορούμενη ήθελε τον εξοπλισμό. Συμφώνησε πως ο Μ.Κ.2 συναντήθηκε με την Κατηγορούμενη στον χώρο, όμως δεν θυμόταν τι είχε ειπωθεί. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε.

Η Μ.Υ.4, είναι νηπιαγωγός και γνωρίζει τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, ως τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του νηπιαγωγείου από όταν το επισκέφθηκε με σκοπό την αγορά. Για τούτο είδε ανάρτηση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Δεν θυμόταν ποιόν από τους δύο είχε συναντήσει, ούτε και το ποσό που της λέχθηκε, όμως δεν προχώρησε διότι δεν της προσκόμισαν διάφορα έγγραφα όπως άδειες λειτουργία του νηπιαγωγείου και άλλες, λέγοντας της ότι για να μπορέσουν να τις δώσουν, θα πρέπει να προχωρήσουν, πληρώνοντας κάποιο ποσό. Της είπαν πως το νηπιαγωγείο είναι αδειοδοτημένο και μπορεί να λειτουργήσει. Τα πιο πάνω έγιναν περίπου το 2020-2021 και δεν αντιλήφθηκε να πωλούσα μόνο τον εξοπλισμό αφού το νηπιαγωγείο δούλευε κανονικά.

Κατά την αντεξέταση της, της υπεβλήθη η θέση πως δεν ήταν μέσω αγγελίας που επικοινώνησε με τους Μ.Κ. αλλά μέσω κοινών γνωστών που είχαν με τον Μ.Κ.2 και πως είναι για δικούς της λόγους που δεν προχώρησε και όχι επειδή δεν της υποδείχθηκαν έγγραφα και άδειες.

Έχοντας λάβει υπόψη μου κάθε τι που λέχθηκε από τις δύο πλευρές κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων τους, και κρίνοντας μη σκόπιμη την επανάληψη τους, (εκτός όπου και εάν χρειάζεται), προχωρώ, στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας κατά νου, τις αρχές που διέπουν την διεργασία αυτή. 

 

Όπως έχει υποδειχθεί στην Ομήρου v. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 506, η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα γίνεται με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω πλαίσιο, παρακολούθησα όλους ανεξαιρέτως του μάρτυρες, με ιδιαίτερη προσοχή και δη τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας (βλ. C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου (1999)1 Α.Α.Δ. 1273), χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του (Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου (2011) 1 Α.Α.Δ. 1797).  

 

Σημειώνω πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (βλ. Kadis v. Nicolaou (1986) 1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva (2002) 1(A) Α.Α.Δ. 45) φτάνει να υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση για τους λόγους που γίνεται δεκτό ή μη αποδεκτό, το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας. Είναι πολύ σημαντικό να λεχθεί ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί -και εκλαμβάνει ως δεδομένο- ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.α v. Acuac Inc (2002) 1 ΑΑΔ 1527). Διευκρινίζεται, επίσης, ότι οι  υποβολές των συνηγόρων από μόνες τους δεν έχουν καμιά αποδεικτική αξία και αν δεν προσαχθεί αργότερα αντίστοιχη μαρτυρία παραμένουν απλά μετέωροι ισχυρισμοί (βλ. Ησαϊας Ιωαννίδης ν. Αστυνομίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 640).

 

Είναι προφανές από απλή ανάγνωση της προσφερθείσας μαρτυρίας πως στην παρούσα, ό,τι αμφισβητείται από μέρους της Κατηγορούμενης, είναι το κατά πόσο η τελευταία χωρίς εύλογη αιτία ανακάλεσε την πληρωμή των επίδικων επιταγών. Το ότι δηλαδή οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν από την ίδια, από τον τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος της ανήκει, το ότι ήταν μεταχρονολογημένες και αφορούσαν το τίμημα της συμφωνίας που υπογράφτηκε στις 25.02.2022 (τεκμήριο 2), και το ότι η πληρωμή τους ανακλήθηκε στις 03.05.2022 και 04.05.2022, μέσω της ηλεκτρονικής ιστοσελίδας της Τράπεζας Κύπρου, ως και το ότι κατά τις πιο πάνω ημερομηνίες, δεν υπήρχαν ούτως ή άλλως επαρκή υπόλοιπα στον λογαριασμό της για να τιμηθούν, δεν είναι αμφισβητούμενα ζητήματα. Τουναντίον, ορισμένα εξ αυτών έχουν καταστεί παραδεκτά γεγονότα (ως διαφαίνεται πιο πάνω) και άλλα δεν έχουν αμφισβητηθεί και αποτέλεσαν και μέρος των θέσεων της Κατηγορούμενης, όπως για παράδειγμα το ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στον συγκεκριμένο λογαριασμό απ’ όπου εκδόθηκαν. Όλα συνεπώς τα πιο πάνω, αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. 

Επίδικο επομένως ζήτημα, είναι μόνο το κατά πόσο υπήρχε εύλογη αιτία, να ανακληθεί η πληρωμή των επίδικων επιταγών. Επί τούτου, σχετική είναι η μαρτυρία των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, ως επίσης και της Κατηγορούμενης.  Προτού ωστόσο προχωρήσω στην αξιολόγηση τους, αξιολογώ την μαρτυρία της Μ.Κ.3, ως επίσης και των Μ.Υ.1-Μ.Υ4, οι οποίοι ήταν μάρτυρες παντελώς ανεξάρτητοι από απόψεως επιδίκων ζητημάτων και γεγονότων.

Αρχικά και σε ό,τι αφορά την Μ.Κ.3, σημειώνω πως πέραν από το ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας (όπως και οι υπόλοιποι που σημειώνονται πιο πάνω) κανένα συμφέρον είχαν από την έκβαση της υπόθεσης, έτσι που να μην είχαν κανένα πραγματικά λόγο να πουν ψέματα, αναφέρθηκαν σε γεγονότα που οι ίδιοι γνώριζαν, χωρίς την παραμικρή εμπλοκή σε ό,τι αφορά τα επίδικα ζητήματα. Σημειώνω πως αποτέλεσε θέση της συγκεκριμένης μάρτυρος πως πρόκειται για εργοδοτούμενη στην Τράπεζα, η οποία εξυπηρετούσε την Κατηγορούμενη κατά τον επίδικο χρόνο.  Η τελευταία της αυτή αναφορά, έτυχε αμφισβήτησης τρόπον τινά από την Κατηγορούμενη, η οποία ανέφερε πως εξυπηρετείτο από την Χ. εκ μέρους της εν λόγω Τράπεζας με την οποία συνομιλούσαν. Η Μ.Κ.3 επί τούτου, δεν αμφισβήτησε την Κατηγορούμενη σε ό,τι αφορά το ότι σε κάποιο χρόνο, πριν από τον επίδικο, πράγματι, η Κατηγορούμενη εξυπηρετείτο από το πιο πάνω πρόσωπο, το οποίο ωστόσο σταμάτησε να την εξυπηρετεί, όταν το συγκεκριμένο κατάστημα στο οποίο η Χ. εργαζόταν έκλεισε, οπότε ο λογαριασμός της Κατηγορούμενος, μεταφέρθηκε στο κατάστημα που εργαζόταν η ίδια και της ανατέθηκε ο χειρισμός του λογαριασμού. Βεβαίως, δεν διαλανθάνει την προσοχή μου το ότι η Μ.Κ.3 κατά την αντεξέταση της επί τούτου από την Κατηγορούμενη, είχε αναφερθεί και σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, το οποίο ως φαινόταν από τα έγγραφα που της υπέδειξε η Κατηγορούμενη (τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν κατατέθηκαν ως τεκμήρια στην διαδικασία), ήταν λειτουργός εξυπηρέτησης του τραπεζικού λογαριασμού της Κατηγορούμενης, πλην όμως δεν θεωρώ πως τούτο συνιστά αντίφαση, αφού κατά τα λοιπά η Μ.Κ.3 ήταν σαφής, ότι η ίδια σε κάθε περίπτωση, χειριζόταν τον συγκεκριμένο λογαριασμό. Και δεν έχω πραγματικά κανένα λόγο για να μην την πιστέψω, αφού κανένα συμφέρον είχε στο να προβεί σε μια τέτοια αναφορά, η οποία σε κάθε περίπτωση, δεν μεταβάλλει ούτε θετικά, ούτε αρνητικά το τι εξετάζεται.

Σε ό,τι δε αφορά τις αναφορές της ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν από την Κατηγορούμενη από λογαριασμό ο οποίος της ανήκει, σημειώνω πως τούτα ήδη αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Η μόνη απόκλιση που παρατηρώ να υπάρχει στα όσα ανέφερε, σε σχέση με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, είναι ότι συγκεκριμένες εκ των επιδίκων επιταγών και δη οι επιταγές με αρ. [ ]-[ ] κατατέθηκαν και επιστράφηκαν την ίδια ημέρα, αφού εξ όσων προκύπτει από τις σφραγίδες που οι τρεις πιο πάνω επιταγές φέρουν, δεν επιστράφηκαν την ίδια ημέρα που κατατέθηκαν, αλλά την αμέσως επόμενη ή επόμενες ημέρες. Βεβαίως, τούτο αποτελεί μια παντελώς επουσιώδη απόκλιση, μη ικανή να μεταβάλει το αξιόπιστο των λεχθέντων της μάρτυρος, αφού παραμένει ως γεγονός (και δη μη αμφισβητούμενο) ότι σε κάθε περίπτωση, όχι μόνο οι πιο πάνω τρεις επιταγές, αλλά όλες οι επίδικες επιταγές, κατατέθηκαν για πληρωμή στις ημερομηνίες που η  Μ.Κ.3 ανέφερε και που εν πάση περιπτώσει ήταν μεταγενέστερες της ημερομηνίας πληρωμής εκάστης επιταγής και επιστράφηκαν διότι η πληρωμή τους είχε ήδη ανακληθεί. Το πώς δε, ανακλήθηκαν από την Κατηγορούμενη, είναι και αυτό μέρος των όσων αποτελούν σε κάθε περίπτωση παραδεκτά από την Κατηγορούμενη, όπως και ο λόγος που δηλώθηκε και το ότι δεν υπήρχαν κατά εκείνες τις ημερομηνίες, στις 03.05.2022 και 04.05.2022 δηλαδή, επαρκή υπόλοιπα στον λογαριασμό της Κατηγορούμενης για να τις καλύψουν.

Κατά την αντεξέταση της εν λόγω μάρτυρος, της υποβλήθηκε η θέση πως την ανάκληση των επιδίκων επιταγών, η Κατηγορούμενη την έκανε καθ’ υπόδειξη συγκεκριμένου υπαλλήλου της Τράπεζας, με αποτέλεσμα η Κατηγορούμενη να είναι απροστάτευτη αφού δεν προειδοποιήθηκε για τις συνέπειες που τυχόν θα είχε. Επί τούτου, απόλυτα λογική ήταν η απάντηση που η Μ.Κ.3 έδωσε, (σε αντίθεση με τις θέσεις που της υποβλήθηκαν) πως δηλαδή κατά τρόπο, η ίδια δεν θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να γνωρίζει τί η Κατηγορούμενη ενδεχομένως να συζήτησε με τρίτα πρόσωπα στην απουσία της και κατά δεύτερο, πως με δεδομένο το ότι η ανάκληση των επιταγών έγινε διαδικτυακά, δεν θα μπορούσε να είχε εμπλοκή σε τούτη την πράξη, οποιοσδήποτε υπάλληλος της Τράπεζας. Τούτες οι θέσεις, πράγματι εξ όσων προκύπτει από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 13 που κατατέθηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης της, ναι μεν τέθηκαν στην Μ.Κ.3 αρκετό καιρό προηγουμένως και δη στις 20.05.2025 εξ όσων προκύπτει από το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου, πλην όμως τούτο δεν σημαίνει ότι, το ότι της γνωστοποιήθηκαν αποτελεί επιβεβαίωση του περιεχομένου τους αφού όπως και εάν ιδωθεί, πρόκειται για θέσεις που παρέμειναν γενικές, αόριστες και ατεκμηρίωτες.

Αποδέχομαι συνεπώς την μαρτυρία της Μ.Κ.3 ως πλήρως αξιόπιστη μαρτυρία και ό,τι ανέφερε αποτελούν και δικά μου ευρήματα, πλην του σημείου που πιο πάνω καταγράφω και αφορά τις επιταγές με αρ. [ ]-[ ] ως προς τον χρόνο που επιστράφηκαν, για τον οποίο προβαίνω σε εύρημα πως οι εν λόγω επιταγές, επιστράφηκαν στις 05.05.2023, 15.06.2023 και 02.08.2023 (αντιστοίχως προς τις πιο πάνω επιταγές), για όποια βέβαια σημασία έχει τούτο.

Στρέφομαι στους Μ.Υ.1-Μ.Υ.4.

Eκ των πιο πάνω μαρτύρων, η μόνη που αντεξετάστηκε (και τούτο περιορισμένα ως εκ της φύσης της μαρτυρίας της) ήταν η Μ.Υ.4. Αμφισβητήθηκε συγκεκριμένα από την μαρτυρία της το ότι είναι από αγγελία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης που προσέγγισε τους Μ.Κ. 1 και 2, το ότι οι τελευταίοι αρνήθηκαν να τις παρουσιάσουν έγγραφα ή άδειες του σχολείου και πως μεταξύ των λόγων που δεν προχώρησε σε συνεργασία με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 ήταν και το ότι οι τελευταίοι, είχαν απαιτήσει να καταβάλει κάποια χρήματα, προκειμένου να της παραδώσουν ή σε κάθε περίπτωση παρουσιάσουν έγγραφα που αφορούσαν άδειες του συγκεκριμένου νηπιαγωγείου. Παρότι δεν θεωρώ πως η Μ.Υ.4 είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα σε ό,τι ανέφερε, δεν μπορώ να αποδεχτώ τις θέσεις που πρόβαλε για δύο διαφορετικούς λόγους. Εν πρώτοις, όλα τα παραπάνω ζητήματα, είτε έγιναν, είτε δεν έγιναν, καμιά σχέση έχουν, ούτε και μπορούν με οποιοδήποτε τρόπο να επιδράσουν, στα επίδικα εδώ ζητήματα. Κατά δεύτερο, όλες ανεξαρτήτως οι πιο πάνω θέσεις, ούτε στην Μ.Κ.1 υποβλήθηκαν, όπως ούτε και στον Μ.Κ.2 ώστε να υπάρχει και η δική τους θέση σε όσα τους έχουν καταλογιστεί. Η άνευ ετέρου συνεπώς αποδοχή των πιο πάνω θέσεων, με μόνο λόγο την θετική κατά τα άλλα εντύπωση που αποκόμισα από την Μ.Υ.4 στην σύντομη μαρτυρία της, είμαι της άποψης ότι θα ήταν ακροσφαλής και λανθασμένη και για τούτους τους λόγους, δεν αποδέχομαι την δική της μαρτυρία.

Σε ό,τι τώρα αφορά τους Μ.Υ.1-Μ.Υ.3, το περιεχόμενο της μαρτυρίας των οποίων παρέμεινε αναντίλεκτο, σημειώνω τα εξής.

Καταρχάς, η μαρτυρία της Μ.Υ.2, δεν προσέφερε οτιδήποτε, αφού κανένα γεγονός, το οποίο να σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα, αναδείχθηκε από αυτήν. Πρόκειται για μαρτυρία παντελώς άσχετη με το τι εδώ εξετάζεται και η παρείσφρηση της στην διαδικασία, υπό τις περιστάσεις που έγινε αποδεκτό να προσαχθεί (για την οποία οφείλω να αναφέρω πως εξαρχής η κατηγορούσα αρχή ενίστατο στην προσκόμιση της), δεν δεσμεύει το Δικαστήριο να την αποδεχθεί, ακόμη και εάν τούτη παρέμεινε αναντίλεκτη. Καμιά συνεπώς βαρύτητα προσδίδω στα όσα περιοριστικά ανέφερε η Μ.Υ.2 και δεν αμφισβητήθηκε, έχοντας βεβαίως υπόψη μου ότι η μη απόδοση οποιασδήποτε βαρύτητας, δεν επηρεάζει την υπεράσπιση της Κατηγορούμενης και τούτο διότι, ως φαίνεται, σκοπός της κλήτευσης των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.4, ήταν για να καταδείξει η Κατηγορούμενη πως οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 είχαν προβεί και προηγουμένως της μεταξύ τους υπογραφής της συμφωνίας, επιχειρήσει να πωλήσουν το νηπιαγωγείο και όχι μόνο τον εξοπλισμό του. Τούτο όμως, είναι γεγονός το οποίο εντοπίζεται τόσο στην μαρτυρία της ίδιας της Μ.Κ.1, όσο και του Μ.Κ.2, αλλά και της Μ.Υ.3, η μαρτυρία της οποίας παρουσιάζει κάποια σχετικότητα με τα επίδικα ζητήματα, την οποία και αποδέχομαι στην ολότητα της και τούτο διότι, όχι μόνο τίποτε από όσα είπε αμφισβητήθηκε, αλλά και επειδή, η συγκεκριμένη μάρτυρας, ήταν σαφής ως προς τις απαντήσεις που έδιδε, ιδιαίτερα ως προς το πώς, πότε και γιατί η Κατηγορούμενη ήρθε σε επαφή με τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2.

Επί τούτου, η συγκεκριμένη μάρτυρας ήταν σαφής ότι είναι η ίδια που τους έφερε σε επαφή, όταν η Κατηγορούμενη επιθεώρησε (για σκοπούς ενοικίασης) τον συγκεκριμένο χώρο που η ίδια ενοικίαζε στους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 και στον οποίο λειτουργούσε το νηπιαγωγείο και ζήτησε να παραμείνει ο χώρος ως είχε, όταν η ίδια της ανέφερε πως τούτος θα επανερχόταν στην κατάσταση που ήταν προ της ενοικίασης τους από τους πιο πάνω. Επίσης, σαφής ήταν και ως προς το ότι κατά εκείνο τον χρόνο, το νηπιαγωγείο δεν λειτουργούσε και πως όταν λειτουργούσε και εν πάση περιπτώσει πριν τερματιστεί η λειτουργία του, οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 προσπαθούσαν να εξεύρουν αγοραστή για να συνεχίσει την λειτουργία του. Όταν δε τερματίστηκε, προσπαθούσαν να πωλήσουν τον εξοπλισμό, οπότε και η Κατηγορούμενη είχε πει στην ίδια «θέλω το όπως είναι» εκφράζοντας την επιθυμία να αγοράσει τον εξοπλισμό. Τα όσα η Μ.Υ.3 ανέφερε, είναι αποδεκτά στην ολότητα τους και αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου.

Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά την μαρτυρία του Μ.Υ.1, η οποία εμμέσως πλην σαφώς σχετίζεται (εν μέρει) με τις θέσεις που προώθησε η Κατηγορούμενη. Η ουσία της μαρτυρίας του είναι ότι κατά τον επίδικο χρόνο, το νηπιαγωγείο δεν ήταν εγκεκριμένο και ότι είναι εγκεκριμένος πλέον. Επίσης, ότι ο κατάλογος με τα εγκεκριμένα σχολεία, είναι αναρτημένος στο διαδίκτυο και διαθέσιμος και προσβάσιμος στο κοινό. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν και δικά μου ευρήματα.

Στρέφομαι στην μαρτυρία των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2 και της Κατηγορούμενης, αφού η ουσία των επιδίκων ζητημάτων, είναι στην δικής τους μαρτυρία που κυρίως εντοπίζεται.

Αρχικά σημειώνω πως η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 έχει ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο. Τούτο δεν θεωρώ πως είναι αθέμιτο ή δείκτης ότι τα πιο πάνω πρόσωπα έχουν προκατασκευάσει τα γεγονότα, εάν λάβω υπόψη μου το ότι αμφότεροι είχαν εμπλοκή τόσο στα όσα προηγήθηκαν της συμφωνίας ημερομηνίας 25.02.2022, όσο και κατά την υπογραφή της αλλά και μεταγενέστερα. Με τούτο το δεδομένο συνεπώς, δεν ξενίζει το ότι αμφότεροι οι μάρτυρες, στις γραπτές τους δηλώσεις, έχουν προβεί στις ίδιες αναφορές.

Και από τους δύο πιο πάνω μάρτυρες, έχω αποκομίσει θετικές εντυπώσεις, αφού παρά την έντονη και φορτισμένη αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκαν από την Κατηγορούμενη, με την τελευταία να προβαίνει μάλιστα σε διάφορους χαρακτηρισμούς, ιδιαίτερα προς την Μ.Κ.1, (παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του Δικαστηρίου), κατάφεραν να διατηρήσουν την ψυχραιμία και την συνοχή του λόγου τους, δίδοντας πειστικές και λογικές εξηγήσεις σε όποιες ερωτήσεις τους υποβάλλονταν. Η ουσία εξάλλου της μαρτυρίας τους, πέραν από το ότι παρουσιάζει λογική συνοχή, υποστηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό τόσο από την έγγραφη μαρτυρία, όσο και από την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Υ.3 (ως προς επιμέρους ζητήματα που προηγήθηκαν της υπογραφής συμφωνίας) για τους λόγους που πιο κάτω εξηγούνται. Το μοναδικό σημείο που εντοπίζεται στην μαρτυρία της Μ.Κ.1, το οποίο δεν υποστηρίζεται από την αποδεκτή μαρτυρία, είναι ότι το νηπιαγωγείο ενόσω λειτουργούσε, κατείχε τις σχετικές άδειες, χωρίς να διαλανθάνει την προσοχή μου, ότι το τί η μάρτυρας εννοούσε ως «σχετικές άδειες», δεν έχει διευκρινιστεί από καμιά πλευρά. Σε κάθε ωστόσο περίπτωση, είναι προφανές μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Υ.1, ότι το συγκεκριμένο νηπιαγωγείο, δεν κατείχε άδεια λειτουργίας σε κάθε περίπτωση, η οποία εκδίδεται, από το γραφείο ευημερίας. Η αναφορά επομένως αυτή της Μ.Κ.1, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, παρά την θετική εντύπωση που έχω αποκομίσει από την ίδια.

Δεν μπορώ ωστόσο να πω το ίδιο για την Κατηγορούμενη, της οποίας η μαρτυρία πέραν από το ότι στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αντιφατική με τις θέσεις που υπέβαλλε στους μάρτυρες, στερείται πειστικότητας, λογικής, αλλά πρωτίστως συνοχής, σε βαθμό που να μην θεμελιώνεται καν με απόλυτη σαφήνεια, τι εν τέλει ήταν η εκδοχή της.

Αποτέλεσε από την μια θέση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 πως πώλησαν ό,τι η μεταξύ με την Κατηγορούμενη συμφωνία πραγματευόταν ήταν η πώληση του εξοπλισμού του νηπιαγωγείου, τον οποίο μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του, είχαν αφήσει στον χώρο όπου λειτουργούσαν, ο οποίος ανήκει στην Μ.Υ.3. Από την άλλη, η θέση της Κατηγορούμενης, ήταν ότι ό,τι της πωλήθηκε, είναι ο εξοπλισμός και η επιχείρηση, δηλαδή το νηπιαγωγείο και πως είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 ότι δεν χρειαζόταν να κάνει οτιδήποτε και πως θα μπορούσε να το λειτουργήσει αμέσως, αποκρύβοντας της ότι τούτο δεν ήταν εγκεκριμένο από το Γραφείο Ευημερίας, γεγονός που ανακάλυψε τον Ιούλιο του 2022, οπότε και δικαιολογείται αναδρομικά η ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών η οποία έγινε στις 03.05.2022 και 04.05.2022.

Καταρχάς, το ότι εκείνο που αποτέλεσε αντικείμενο της συμφωνίας ήταν ο εξοπλισμός του εν λόγω νηπιαγωγείου καθώς και οι άδειες που η εταιρεία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 κατείχε τον δεδομένο χρόνο, είναι ευκρινές και δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας, από ανάγνωση του συνόλου του περιεχομένου της συγκεκριμένης γραπτής συμφωνίας η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 2 και των όσων γεγονότων ακολούθησαν ή δεν ακολούθησαν, παρά το ότι οφείλω ομολογήσω πως παρουσιάζονται αστοχίες στο λεκτικό της συγκεκριμένης συμφωνίας. Συγκεκριμένα και ενδεικτικά, αναφέρω πως ενώ στην παράγραφο Α, αναφέρεται ως τίτλος «Πώληση Μετοχών», εντούτοις στο περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου καθίσταται σαφές πως ό,τι πωλείται και ό,τι αγοράζεται, είναι ο εξοπλισμός του Παραρτήματος της συμφωνίας και οι μέχρι τότε, ισχύουσες άδειες, για όσο τούτες θα ίσχυαν. Καμιά αναφορά σε μετοχές εντοπίζεται και ούτε εν πάση περιπτώσει προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την μια ή την άλλη πλευρά ως προς τυχόν πώληση μετοχών. Όλες δε οι αναφορές που ακολουθούν στο κείμενο, αφορούν τον συγκεκριμένο εξοπλισμό και άδειες, χωρίς να γίνεται η παραμικρή αναφορά σε οποιουδήποτε άλλου είδους πώληση, παρά το ότι η Κατηγορούμενη ήταν απόλυτη πως της πώλησαν το νηπιαγωγείο και την φήμη του.

Καμιά τέτοια αναφορά εντοπίζεται, εκτός από ορισμένες λεκτικές αστοχίες της εν λόγω συμφωνίας, οι οποίες ωστόσο δεν έχουν την σημασία που τους έχει αποδώσει η Κατηγορούμενη η οποία εν πολλοίς στήριξε την θέση της στον τίτλο της εν λόγω συμφωνίας ο οποίος είναι ο εξής «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ/ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗΣ». Η ύπαρξη του συμβόλου «/» κατά την Κατηγορούμενη, ενισχύει την θέση που προέβαλε. Τούτο ωστόσο, δεν είναι ορθό εάν ληφθεί υπόψη ότι, ως έχει εξαχθεί και από την μαρτυρία της Μ.Υ.3 αλλά και ως υποστηρίχθηκε από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, κατά τον χρόνο υπογραφής της σύμβασης, η επιχείρηση δεν λειτουργούσε, αφού τερμάτισε την λειτουργία της τον Σεπτέμβριο του 2021, εξ ου και αποφάσισαν μετέπειτα να πωλήσουν τον εξοπλισμό. Γεγονός, που ενισχύει τα όσα οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 υποστήριξαν. Το ότι αναφέρθηκε από την Μ.Υ.3 ότι προηγουμένως οι δύο πιο πάνω μάρτυρες επιχείρησαν να πωλήσουν την επιχείρηση και είχαν μάλιστα προς τούτο γίνει συζητήσεις, δεν μεταβάλλει τα πράγματα ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ως ενισχυτικό στοιχείο της θέσης της Κατηγορουμένης, όταν και η ίδια η Μ.Υ.3 κατέστησε σαφές πως η επιθυμία της πρώτης, ήταν να αγοράσει τον εξοπλισμό, εξ ου και την έφερε σε επικοινωνία με τον Μ.Κ.2, αναφορά την οποία και ο ίδιος υποστήριξε.

Περιπλέον όμως των πιο πάνω, θα πρέπει επίσης να σημειωθεί πως ακόμη και εάν ό,τι η Κατηγορούμενη αγόραζε, ήταν η επιχείρηση, όπως η ίδια το αντιλαμβάνεται, η όλη θέση που προώθησε περί του ότι ουσιαστικά ξεγελάστηκε, δεν έχει κανένα πραγματικό ή λογικό έρεισμα για τον εξής λόγο. Οι όποιες άδειες της παρέστησαν οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 πως ίσχυαν κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας, παρατίθενται στο Παράρτημα που την συνοδεύει, το οποίο ουδέποτε η Κατηγορούμενη αμφισβήτησε πως είχε υπόψη της. Σε κανένα σημείο εκ του εν λόγω Παραρτήματος (τεκμήριο 9) δεν διαφαίνεται να της είχε παρασταθεί πως υπήρχε σε ισχύ, άδεια λειτουργίας του νηπιαγωγείου ή έγκριση από το Γραφείο Ευημερίας, άδειες που ως υποστήριξε η ίδια, ανακάλυψε στην συνέχεια πως δεν υπήρχαν. Το δε εξοπλισμό, βεβαιώνει δια της υπογραφής της, πως τον έχει επιθεωρήσει και ήταν της πλήρους ουσιαστικά αρεσκείας της. Σε κάθε δε περίπτωση, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως υπέγραψε την συγκεκριμένη συμφωνία νομιζόμενη πως τούτες υπήρχαν, με βάση την μαρτυρία του Μ.Υ.1, το κατά πόσο ένα σχολείο είναι εγκεκριμένο ή όχι, μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί, από τον κατάλογο των εγκεκριμένων σχολείων που είναι αναρτημένος στο διαδίκτυο και είναι προσβάσιμος σε όλο το κοινό.

Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία, πως ό,τι η Κατηγορούμενη υποστήριξε σε σχέση με τα πιο πάνω, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις που έκανε, για να αποφύγει πράγματι, ως ήταν και η θέση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 τις υποχρεώσεις της και να πληρώσει το τίμημα της συμφωνίας, όταν για τους δικούς της λόγους, δικαιολογημένα ή μη, ουσιαστικά μετάνιωσε για την επένδυση της. Τούτο καταφαίνεται και από μόνο το γεγονός ότι, πριν καν (ως ήταν η θέση της ιδίας και ως προκύπτει από τις ημερομηνίες των όσων μεσολάβησαν) αντιληφθεί πως δεν θα μπορούσε ανέξοδα να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας του νηπιαγωγείου καθώς και άλλες εγκρίσεις, προχώρησε με ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών στις 03-04.05.2022, προβάλλοντας ως λόγο (σε ελεύθερη μετάφραση) την «παράβαση σύμβασης», όταν κατά την ίδια, η παράβαση τούτη, διαπιστώθηκε δύο μήνες αργότερα και δη τον Ιούλιο του 2022.

Ούτως ή άλλως, μεταξύ των διαφόρων εναλλασσόμενων θέσεων της, ήταν και η παραδοχή της ότι δεν υφίστατο κατά τον πιο πάνω χρόνο, οποιοσδήποτε λόγος για να ανακαλέσει την πληρωμή, πέραν του ότι δεν είχε χρήματα στον λογαριασμό και θα είχε προβλήματα με την Κεντρική Τράπεζα, εάν δεν σταματούσε τις επιταγές. Ακολούθως δε και ακατανοήτως, έδωσε εντολή να πληρωθεί η μια εκ των δύο επιταγών (ανεξάρτητων από τις επίδικες), όταν πλέον είχε μαζέψει τα χρήματα για να καλύψει το τίμημα της.

Μια δεύτερη εκδοχή που προώθησε ήταν και το ότι την ανάκληση την διενήργησε καθοδηγούμενη από υπάλληλο της Τράπεζας αφού η ίδια αγνοούσε την ύπαρξη τέτοιας δυνατότητας. Δεν χρειάζεται να πω πολλά για τούτο πέραν από το ότι εκτός από το ότι η συγκεκριμένη θέση είναι αστήρικτη, προβάλλει και ως αντιφατική σε σχέση με τις λοιπές θέσεις της και επιβεβαιώνει το ότι κατά τον χρόνο ανάκλησης των επιταγών, κανένας λόγος πέραν από την οικονομική αδυναμία της να εξασφαλίσει το τίμημα των επίδικων επιταγών, υφίστατο.  

Για όλους συνεπώς τους παραπάνω λόγους, αποδέχομαι την μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, του τελευταίου στην ολότητα της και της Μ.Κ.1 πλην του σημείου που αναφέρω πιο πάνω και απορρίπτω χωρίς κανένα απολύτως δισταγμό, την μαρτυρία της Κατηγορούμενης, ως μαρτυρία, πλήρως αναξιόπιστη.

Νομική Πτυχή 

 

Τα αδικήματα που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, εδράζονται επί του άρθρου 305^Α(2) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

«305Α(2) [..] πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία (3) έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ  (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές.

Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της».

Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής  αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ttozios Management Ltd v Κυριάκος Κυριάκος, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/04/2016 και αυτά συνίστανται στην (α) έκδοση της επιταγής και (β) στην πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Εφόσον αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, τότε το βάρος απόδειξης μετατίθεται επί των ώμων του Κατηγορουμένου (εκδότη) να αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας, για την ανάκληση της επιταγής, στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.  Η ύπαρξη «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της πληρωμής μίας επιταγής, που προνοείται ως υπεράσπιση στο άρθρο 305^Α(2) του Κεφ. 154, αναλύθηκε επίσης στην υπόθεση Ttozios Management Ltd (ανωτέρω) όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα^[1]:

 

«[..]Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο της ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο Κατηγορούμενος (εκδότης) κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή Υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου (2) η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά/ή περί την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της ο κατηγορούμενος ως εκδότης γραπτώς παρέθεσε στο πιστωτικό ίδρυμα το λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύτηκε (βλ. Diamonds Co Ltd ν. Χρήστου Γεωργίου (2011) 2 Α.Α.Δ 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής.».

Περαιτέρω, στην υπόθεση Nikiforos Technologies Ltd v Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/04/2014, το Ανώτατο Δικαστήριο, ως προς τα της προαναφερόμενης υπεράσπισης, επεξήγησε με την απόφαση του τα εξής:

«Εύλογη αιτία, αποτελεί κατά τη νομολογία, η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση και που παρατίθενται γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή. Στην υπόθεση N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου (2001) 2 Α.Α.Δ. 763, το Εφετείο αναφέρθηκε στη δημιουργία δυνάμει του άρθρου 305Α(2) της έγκυρης υπεράσπισης του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία, η οποία πρέπει να βασίζεται στην ειλικρινή πίστη ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να ανακαλέσει την πληρωμή και ότι η πεποίθηση αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει, («bona fide» ή «just cause»), (Osgood v. Nelson (1872) L.R. 5 H.L. 636 και R. v. Hall 7 Q.B.D. 575). Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται, όπως λέχθηκε, στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο (2), χωρίς επέκταση σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διατάρασσαν την προσφερόμενη υπεράσπιση, (δέστε σχετικά και την Philippa Estates Ltd v. Ρούσου (2006) 2 Α.Α.Δ. 142).»

Όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα: (α) η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» από πλευράς Κατηγορούμενης, η οποία φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, τελεί υπό την προϋπόθεση ότι, κατά/ή περί την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης, «γραπτώς παρέθεσε» στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εξέδωσε την επιταγή, το λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της, και (β) η εύλογη αιτία, «συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά», με τον λόγο της ανάκλησης που δήλωσε γραπτώς κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της και όχι ό,τι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Συνεπώς, η ποινική ευθύνη του εκδότη μίας επιταγής, η πληρωμή της οποίας έχει ανακληθεί από τον ίδιο, καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο (2) του Άρθρου 305Α του Κεφ. 154, ως τούτο έχει προαναφερθεί.

Στην προκειμένη, είναι προφανές μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πως έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και δη ότι η Κατηγορούμενη εξέδωσε προς όφελος της Παραπονουμένης τις επίδικες επιταγές και προκάλεσε την μη εξόφληση τους στις 03.05.2022 και 04.05.2022, σε χρόνο δηλαδή πριν αυτές καταστούν πληρωτέες και πως τούτες παρουσιάστηκαν για πληρωμή σε χρόνο μεταγενέστερο από τον χρόνο που ήταν πληρωτέες και επεστράφησαν απλήρωτες, λόγω της παραπάνω ανακλήσεως.

 

Η πλευρά της Κατηγορούμενης, η οποία είχε και το βάρος να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων πως η πρόκληση μη εξόφλησης τους οφείλετο σε εύλογη αιτία, απέτυχε σε αυτή της την προσπάθεια, με δεδομένη την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούμενης. Καθίσταται επομένως σαφές, πως όλες οι κατηγορίες, 2-15, έχουν στοιχειοθετηθεί στον απαιτούμενο βαθμό και η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη σε αυτές.

   

 

                                                                                        (Υπ.)............................                                                                                                                                                                                                            E.K.Mιντή, Ε.Δ.