ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Υπόθεση αρ. 22948 / 2022
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ
v.
A. S.
__________________________
Ημερομηνία: 23 Μαρτίου 2026
Εμφανίσεις:
Κ. Χατζηκωνσταντίνου (κα), για την Κατηγορούσα Αρχή
Σ. Αλβάνης, για τον Κατηγορούμενο
Κατηγορούμενος: παρών
ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΗΣ
Κατόπιν της ομολογίας ενοχής, το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινές στις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου, για μεταφορά ενός μαχαιριού με λεπίδα μήκους 20,5 εκατοστών που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός κατοικίας ή αυλής [1η Κατηγορία, άρθρο 82(2) ΠΚ], και για οπλοφορία προς διέγερση τρόμου εκ της χωρίς νόμιμη αιτία μεταφοράς επιθετικού οργάνου, δηλαδή ενός παιχνιδιού τυφέκιο, κινεζικής κατασκευής, με τα διακριτικά που αναφέρονται, κατά τρόπο διεγείροντα τρόμο σε τέσσερα πρόσωπα [2η Κατηγορία, 3η Κατηγορία, 4η Κατηγορία, 5η Κατηγορία, άρθρο 80 ΠΚ]. Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν την 25.5.2022, στη Λεμεσό.
Για τη μαχαιροφορία, ο νόμος προβλέπει ανώτατη ποινή φυλάκισης έως ενός χρόνου και κατώτατη ποινή φυλάκισης έξι μήνες, εκτός αν το Δικαστήριο, λάβει υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα περιστατικά της υπόθεσης, περιλαμβανομένων της δοκιμασίας την οποία θα υποστεί ο καταδικασθείς και παρόμοιων ελαφρυντικών περιστατικών που σχετίζονται προσωπικά με τον καταδικασθέντα, ήθελε κρίνει σκόπιμο να επιβάλει μικρότερη ποινή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα, αιτιολογώντας σχετικά. Για την οπλοφορία προς διέγερση τρόμου, η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή φυλάκισης είναι αυτή των δύο ετών.
Η επιμέτρηση αρχίζει από την ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή[1], ωστόσο η ποινή, κατά την επιβολή της, πρέπει να εξατομικεύεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος και η έκταση της βλάβης που προκλήθηκε σε πραγματικό χρόνο, παράγοντες από τους οποίους προσδιορίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος[2]. Ακολούθως λαμβάνονται υπόψη και πιο υποκειμενικοί παράγοντες, που άπτονται του προσώπου του κατηγορουμένου και δυνατόν να λειτουργήσουν είτε ως ελαφρυντικοί είτε ως επιβαρυντικοί. Η επιμέτρηση δεν ακολουθεί μαθηματικό τύπο ούτε δεσμευτική μεθοδολογία∙ υπηρετεί την αρχή της αναλογικότητας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της οποίας η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή πρέπει να επιφυλάσσεται για τα χειρότερα αδικήματα του είδους τους[3], ενώ η ποινή που τελικώς επιβάλλεται να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του κάθε αδικήματος. Όπου είναι εφικτό, γίνεται στάθμιση με τυχόν καθοδηγητικά πλαίσια που δίδει η νομολογία για περιπτώσεις που ομοιάζουν. Η εξατομίκευση της ποινής, που είναι καθήκον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εξουδετερώνει οποιονδήποτε από τους σκοπούς της ποινής[4], αλλά και η ποινή, κατά την επιβολή της, δεν θα πρέπει να αποσυνδέεται από την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Το Δικαστήριο συνηθέστερα καταλήγει να κινείται στα ανώτατα όρια της ποινής όταν η φύση του εγκλήματος είναι τέτοια ώστε να επιβάλλονται εξαιρετικά μέτρα αποτροπής, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου, και παράλληλα το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου είναι βεβαρημένο[5]. Γίνεται πάντοτε προσπάθεια αποφυγής της ποινής φυλάκισης όπου δεν είναι απολύτως αναγκαία∙ όπου είναι απολύτως αναγκαία, η έκτασή της περιορίζεται όσο το δυνατόν, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους επιβάλλεται.
Λαμβάνεται υπόψη η απολογία, όπως εκφράστηκε στο Δικαστήριο, σε συνάρτηση με την πάροδο του χρόνου από το 2022 αλλά και τους λόγους για τους οποίους παρήλθε.
Δεν αναφέρθηκαν προηγούμενες καταδίκες και προβλήθηκε λευκό ποινικό μητρώο.
Στον βαθμό που μπορούν να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες, το Δικαστήριο έχει υπόψη του όσα εκτέθηκαν, στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 20 ετών, κατάγεται από το Ιράν. Σήμερα, είναι ηλικίας 23 ετών. Είναι το μοναδικό παιδί της οικογένειας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κύπρο. Οι γονείς του είχαν έρθει στην Κύπρο το 2000, συνήψαν γάμο το 2002, χώρισαν το 2019. Ο Κατηγορούμενος διέμενε με τη μητέρα του, η οποία, για να μπορεί να καλύπτει τις βασικές ανάγκες, εργαζόταν πολλές ώρες την ημέρα, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να μένει πολλές ώρες μόνος του, και να παρασυρθεί σε παραβατική συμπεριφορά, από άλλα άτομα, που περιλάμβανε και τη χρήση κάνναβης. Η μητέρα του Κατηγορούμενου, η οποία επί του παρόντος εργάζεται ως καθαρίστρια σε κλινική, συνήψε γάμο τον Μάιο του 2025, με άνδρα από το Ιράν που διαμένει στη Γερμανία, όπου διαμένει και η πατρική της οικογένεια, γι’ αυτό επιθυμεί τη μετανάστευση. Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ήθελε να σπουδάσει λογιστικά ή ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά λόγω οικονομικών δυσκολιών των γονιών του, δεν κατέστη κατορθωτό. Εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε αρτοποιείο και σε κατάστημα τύπου υπεραγορά. Μετά από ανάκληση της άδειας οδήγησής του, δυσκολευόταν να εργοδοτηθεί, ωστόσο έγινε προσπάθεια ανάκτησής της και αναφέρθηκε ότι θα εργαστεί άμεσα στις οικοδομές. Σε μικρή ηλικία, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Δεν έχει κάποιο εισόδημα αυτό το χρονικό διάστημα.
Λαμβάνεται υπόψη η παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο κατά την αστυνομική διερεύνηση όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου[6]. Είναι ενδεικτική μεταμέλειας[7] και εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος.
Επίσης, λαμβάνεται υπόψη πως υπήρξε συμφιλίωση με τους παραπονούμενους.
Δεν πρόκειται για περίπτωση στην οποία η επιβολή ποινής φυλάκισης καθίσταται αναπόφευκτη, καθότι, παρά τη φύση των αδικημάτων, τα συγκεκριμένα περιστατικά της υπόθεσης δεν αποκαλύπτουν τέτοιο βαθμό αντικειμενικής ή πραγματικής επικινδυνότητας που να επιβάλλει την καταφυγή στο έσχατο μέτρο της στέρησης της ελευθερίας. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, η επιβολή ακόμη και της ελάχιστης προβλεπόμενης ποινής φυλάκισης των έξι μηνών για το αδίκημα της μαχαιροφορίας θα οδηγούσε σε αποτέλεσμα που υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο ποινικής αντίδρασης και θα ήταν, ως εκ τούτου, έκδηλα δυσανάλογη σε σχέση με τη βαρύτητα της συγκεκριμένης πράξης. Αντιθέτως, οι σκοποί της ποινής δύνανται να εξυπηρετηθούν επαρκώς με ηπιότερη ποινή, χωρίς να υπονομεύεται και η ανάγκη αποτροπής και προστασίας του κοινού.
Εστιάζοντας στην πολύ νεαρή ηλικία του Κατηγορούμενου κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων (20 ετών), η οποία αποτελεί κρίσιμο παράγοντα ως προς την ικανότητα επανένταξης και απομάκρυνσης από παραβατικά πρότυπα, σε συνδυασμό με τα προβλήματα ψυχικής υγείας που είχε να αντιμετωπίσει, καθώς και στον χαρακτήρα του, όπως αυτός αποτυπώνεται από το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων, σε συνδυασμό με τη φύση και τη συγκριτικά περιορισμένη σοβαρότητα των αδικημάτων υπό το πρίσμα του συγκεκριμένου τρόπου δράσης (έντονα τα στοιχεία της στιγμιαίας απερισκεψίας), το Δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή ποινής που θα συνεπαγόταν μακρά χρονική δέσμευση υπό καθεστώς εντατικής κρατικής επιτήρησης, δια κάποιας εναλλακτικής ποινής, δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της ποινής. Ιδίως, τέτοια ποινή θα είχε ως πρακτικό αποτέλεσμα τον ουσιώδη περιορισμό της δυνατότητας του Κατηγορούμενου να μεταβεί και να εγκατασταθεί με την οικογένειά του στο εξωτερικό, εξέλιξη που, υπό τις παρούσες συνθήκες, εμφανίζεται να λειτουργεί υποστηρικτικά ως προς τη σταθεροποίηση και κοινωνική του αποκατάσταση. Η προοπτική αυτή, σε συνδυασμό με την υφιστάμενη οικογενειακή στήριξη και τη διαπιστωμένη ικανότητά του προς εργασία, ιδίως μετά την επίλυση των ζητημάτων που αφορούν την άδεια οδήγησής του, συνιστούν ουσιώδεις παράγοντες που συνηγορούν υπέρ μιας λιγότερο παρεμβατικής ποινικής αντιμετώπισης. Υπό το φως των ανωτέρω, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιβολή ποινής οφείλει να είναι ανάλογη προς τη σοβαρότητα των αδικημάτων χωρίς να ματαιώνει τις προοπτικές επανένταξης, το Δικαστήριο κρίνει ότι η επιβολή συνδυαστικά χαμηλής χρηματικής ποινής, βασιζόμενη στις ικανότητες του Κατηγορούμενου για εργασία και στην προσπάθεια επίλυσης των θεμάτων με την άδεια οδήγησης, και εγγύησης για τήρηση της καλής διαγωγής, αποτελεί επαρκή και πρόσφορη κύρωση για την εξυπηρέτηση τόσο της ειδικής όσο και της γενικής πρόληψης. Η ποινή θα επιβληθεί επί της 2ης Κατηγορίας, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται και στις λοιπές κατηγορίες του κατηγορητηρίου.
Επιβάλλονται:
2η Κατηγορία: Χρηματική ποινή €400 πλέον η υπογραφή εγγύησης ύψους €1.000 για την τήρηση του νόμου και για καλή διαγωγή για περίοδο 2 ετών από σήμερα.
1η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στη 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
3η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στη 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
4η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στη 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
5η Κατηγορία: Λήφθηκε υπόψη στη 2η Κατηγορία, καμία επιπλέον ποινή.
€100 έξοδα να πληρωθούν από τον Κατηγορούμενο.
Η χρηματική ποινή και τα έξοδα να πληρωθούν εντός τριών μηνών από σήμερα.
Οδηγίες διαχείρισης τεκμηρίων: Το μαχαίρι και το τυφέκιο-παιχνίδι να κατασχεθούν και να καταστραφούν.
(Υπ.) ……………………….
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
[1] Λεβέντης ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 632, Δημοκρατία ν. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου (1993) 2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας (1992) 2 ΑΑΔ 129.
[2] Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας, ΠΕ 161/2020, 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B182, Γιαννακού ν. Δημοκρατία, ΠΕ 235/2023, 19.7.2024, Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 391, Δημοκρατία v. Κυριάκου (1990) 2 ΑΑΔ 264.
[3] Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου (2008) 2 ΑΑΔ 562, Ιακώβου ν. Αστυνομίας, ΠΕ 159/2024, 8.11.2024.
[4] Θεοχάρους ν. Αστυνομίας (2008) 2 ΑΑΔ 575.
[5] John v. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2) (1998) 2 ΑΑΔ 417, Antoniou v. Police (1983) 2 CLR 319.
[6] Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 ΑΑΔ 616.
[7] Ανδρέου ν. Δημοκρατίας (2016) 2 ΑΑΔ 719, Okmelashvili ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 146/2020, 22.12.2021, M. C. T. ν. Δημοκρατίας, ΠΕ 222/2020, 14.10.2022, ECLI:CY:AD:2022:B386.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο