ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου-Κυριακίδου, Π.Ε.Δ.
Χρ. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ.
Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 10755/25
Δημοκρατία
ν.
1. Γιάννη Βαρνάβα
2. Ριχάρδου Νικολάου
3. Ανδρέα Ματσίδη
Κατηγορούμενων
- - - - - - - - - - - - - -
Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου 2026
Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Φωτιάδου
Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Μ. Αποστολίδης
Κατηγορούμενος 1 παρών
Π Ο Ι Ν Η
(Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1)
Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 21 ετών, κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, σε κατηγορίες που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες τάξεως Α’ και Β’, καθώς και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ειδικότερα, παραδέχθηκε ότι:
- Κατείχε παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α’, δηλαδή κοκαΐνη συνολικού βάρους 76,01 γρ. και ecstasy (mdma), συνολικού βάρους 42,22 γρ. (3η κατηγορία) με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία),
- Κατείχε παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β’, δηλαδή κάνναβη συνολικού βάρους 2 κιλών και 355,73 γρ. (5η κατηγορία) με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπο (6η κατηγορία), και
- Κατείχε το ποσό των €1.790, ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια ελεγχόμενων φαρμάκων που αναφέρονται στις κατηγορίες ανωτέρω (7η κατηγορία).
Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 29.7.25.
Οι λοιπές κατηγορίες, οι οποίες τον αφορούν (1η και 2η κατηγορία), έχουν διακοπεί από την Κατηγορούσα Αρχή.
Τα γεγονότα, ως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί:
«1. Την 29/7/2025, λήφθηκε πληροφορία από την Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού ότι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος οδηγεί το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KVK 614, διακινεί ναρκωτικά σε πάρκο στην περιοχή Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό. Την ίδια μέρα και περί ώρα 20:30, ο ίδιος πληροφοριοδότης επικοινώνησε με την Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού και ανέφερε ότι ο πιο πάνω βρίσκεται σε συγκεκριμένο πάρκο στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό παρά την οδό Καλλιθέας και ασχολείται με την πώληση και διακίνηση ναρκωτικών. Ως εκ τούτου μέλη της Υ.ΚΑ.Ν και του Ο.Π.Ε. Λεμεσού ειδοποιήθηκαν όπως μεταβούν στο μέρος.
2. Περί ώρα 20:55 οι Α/Αστ.2244 Δ. Καρακώστας και Αστ.1745 Α. Παπαντωνίου, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού, αφίχθηκαν στο μέρος και εισήλθαν πεζοί στο πάρκο. Κατευθυνόμενοι προς τη βόρεια πλευρά του πάρκου εντόπισαν τον κατηγορούμενο 1 να βρίσκεται εκεί. Οι αστυνομικοί αποκάλυψαν την αστυνομική τους ταυτότητα και ο κατηγορούμενος 1 τράπηκε σε φυγή. Καταδιώχθηκε από τους αστυνομικούς, οι οποίοι του φώναζαν «Αστυνομία, Σταμάτα» χωρίς να γίνει κατορθωτή η ανακοπή του.
3. Οι αστυνομικοί της Υ.ΚΑ.Ν. επέστρεψαν στο μέρος που εντόπισαν τον κατηγορούμενο 1 και προχώρησαν σε έρευνα του χώρου και της γύρω περιοχής. Περί ώρα 21:00 ο Αστ.1745 Α. Παπαντωνίου εντόπισε τα ακόλουθα:
1. Στο έδαφος του πάρκου εντοπίστηκε μια πλαστική τσάντα χρώματος μαύρου και ροζ εντός της οποίας βρίσκονταν:
1) 2 ρολά με διάφανα νάιλον σακούλια,
2) μία πένα χρώματος μαύρο,
3) ένα σημειωματάριο κενό και
4) ένα πακέτο με χαρτάκια και φίλτρα για στριφτό τσιγάρο μάρκας OCB χρώματος μαύρο,
5) μία σκισμένη άσπρη πλαστική σακούλα με ίχνη κάνναβης,
6) ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης,
7) ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης,
8) δυο νάιλον διαφανή σακούλια ενωμένα με κόμπο εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης,
9) ένα διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης,
10) ένα διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα άσπρης ουσίας, που ομοίαζε με κοκαΐνη,
11) ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης και
12) ένα τσαντάκι ώμου χρώματος μαύρο μάρκας NIKE εντός του οποίου εντοπίστηκαν:
13) ένα διαφανές νάιλον σακούλι τύπου ΖΙΠ-ΛΟΚ εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, και
14) ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
2. Μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας με το καπάκι της στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης και άσπρης ουσίας που ομοίαζε με κοκαΐνη.
3. Ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
4. Ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
5. Ένα πακέτο με χαρτάκια και φίλτρα για στριφτό τσιγάρο μάρκας smoking de lux.
6. Ένα πλαστικό κυλινδρικό δοχείο χρώματος μαύρο και κόκκινο με την επιγραφή MUTANT εντός του οποίου εντοπίστηκε ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπάρχει αριθμός μπλε χαπιών που ομοίαζαν με χάπια ecstasy, ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης ουσία που ομοίαζε με κοκαΐνη, τέσσερα τεμάχια διαφανές νάιλον σακουλιών εντός των οποίων υπάρχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
7. Ένας μαρκαδόρος χρώματος μαύρου με την επιγραφή PENTEL.
8. Ένα τσαντάκι ώμου μάρκας CK όπου εντός του εντοπίστηκε ένας φορτιστής χρώματος άσπρου μάρκας leewill, ασύρματα ακουστικά χρώματος άσπρου και ένα πακέτο με χαρτάκια και φίλτρα για στριφτό τσιγάρο μάρκας smoking de lux, ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας Toyota.
9. Μια πλαστική σακούλα.
10. Μία πλαστική μπουκάλα νερό ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ.
11. Μια πλαστική μπουκάλα νερού ΓΑΡΓΑΡΟ.
12. Μια πλαστική μπουκάλα νερού ΑΓΡΟΣ.
13. Μια πλαστική μπουκάλα νερού AQUA πάνω στην οποία υπήρχαν τοποθετημένα ένα πακέτο τσιγάρα μάρκας Marlboro touch και ένας αναπτήρας χρώματος χρυσού με την επιγραφή BAIWO.
14. Μία καρέκλα χρώματος μπλε και άσπρο με θήκη για ποτήρι και εντός της θήκης υπήρχε ένα σχισμένο νάιλον διάφανο σακούλι. Πάνω στη θέση του καθίσματος υπήρχε ένα καπέλο χρώματος μαύρο με την επιγραφή ΝΥ.
15. Μία καρέκλα χρώματος μπλε και άσπρο με θήκη για ποτήρι πάνω στην οποία εντοπίστηκε ένα δερμάτινο πορτοφόλι χρώματος μαύρο μάρκας CK εντός του οποίου εντοπίστηκε το χρηματικό ποσό των 1790 ΕΥΡΩ σε διάφορα χαρτονομίσματα, ένα κυπριακό δελτίο ταυτότητας του Κατηγορούμενου 1 και την άδεια οδήγησης του Κατηγορούμενου 1.
16. Μία καρέκλα χρώματος μπλε και άσπρο.
17. Ένα νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν τρεις συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ κολλητική ταινία οι οποίες περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
18. Μία συσκευασία περιτυλιγμένη με καφέ κολλητική ταινία η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
19. Μία συσκευασία περιτυλιγμένη με καφέ κολλητική ταινία η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
20. Μία συσκευασία περιτυλιγμένη με καφέ κολλητική ταινία η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
21. Μία ταξιδιωτική βαλίτσα από την οποία αναδιδόταν μυρωδιά κάνναβης χρώματος κόκκινο με γκρίζο η οποία περιείχε ίχνη από πράσινη ξηρή φυτική ύλη, κάνναβη εντός της οποίας εντοπίστηκαν τα ακόλουθα:
1) Τρία νάιλον διάφανα τεμάχια σακουλιού τα οποία περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
2) Ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
3) Άσπρη πλαστική σακούλα με 23 συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ κολλητική ταινία με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
4) Άσπρη πλαστική σακούλα με 6 συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ κολλητική ταινία με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
5) Μία άσπρη πλαστική σακούλα με 4 συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ κολλητική ταινία με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
6) Μία συσκευασία περιτυλιγμένη με καφέ κολλητική ταινία που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης
7) Ένα νάιλον διάφανο σακούλι εντός του οποίου υπήρχε δεύτερο νάιλον διάφανο σακούλι το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
22. Μία πράσινη καρέκλα και πλησίον της μία κολλητική ταινία χρώματος καφέ.
23. Μέσα σε θάμνους εξωτερικά της περίφραξης του πάρκου εντοπίστηκε μία βαλίτσα χρώματος μαύρου η οποία περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
24. Στο έδαφος του πάρκου βορειοδυτικά εντοπίστηκε ένα νάιλον διάφανο σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης και λίγο παρακάτω εντοπίστηκε ακόμα ένα νάιλον διάφανο σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης.
25. Ένα κινητό μάρκας iphone.
26. Σε χόρτα έξω από το κάγκελο του πάρκου εντοπίστηκε ένα καπέλο χρώματος γκρίζο και πάνω σε αυτό ένα μπρελόκ χρώματος κόκκινου με ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας smart.
4. Μεταξύ των ωρών 22:18 – 22:39 ο Αστ.1745 Παπαντωνίου έλαβε αριθμό φωτογραφιών από τη σκηνή και τα τεκμήρια και στη συνέχεια παρέλαβε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια και τα έθεσε υπό την ασφαλή του φύλαξη.
5. Στο δρόμο έξω από το πάρκο εντοπίστηκε το όχημα με αρ. εγγραφής KVK 614, το οποίο από εξετάσεις που έγιναν διαφάνηκε ότι χρησιμοποιείτο από τον Κατηγορούμενο 1.
6. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι το κλειδί αυτοκινήτου μάρκας Toyota, που εντοπίστηκε στο πάρκο και παραλήφθηκε ως τεκμήριο, άνηκε στο όχημα με αρ. εγγραφής KVK 614, το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος 1.
7. Ο Αστ. 1745 Παπαντωνίου αφού φωτογράφισε το όχημα, έλαβε τις αναγκαίες προφυλάξεις προκειμένου να γίνει κατορθωτή η φόρτωσή του και ακολούθως το σφράγισε και υπέγραψε τις σχετικές σφραγίσεις. Το όχημα φορτώθηκε σε ρυμουλκό και μεταφέρθηκε στην ΑΔΕ Λεμεσού με τη συνοδεία του Α/Αστ. 2244 Δ. Καρακώστα.
8. Στις 30.7.25 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου 1 και την ίδια μέρα και ώρα 13:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο Αν./Λοχ. 2690 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 δυνάμει του προαναφερόμενου δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού τον πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Ακολούθως, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσής του, λήφθηκαν 2 παρειακά επιχρίσματα και τα δακτυλικά και παλαμικά του αποτυπώματα.
9. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 17:00 – 18:10, ο Αστ. 2081 E. Μαραθεύτης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1, αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Κατά την ανακριτική του κατάθεση, ο κατηγορούμενος 1 απαντούσε με την στερεότυπη φράση: «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο».
10. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν μέσω κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 έφτασε στο επίδικο πάρκο την 29/7/25 περί τις 13:38 και παρέμεινε εκεί μέχρι και την άφιξη της Αστυνομίας στις 20:59. Κατά τη διάρκεια της μέρας, και μετά την άφιξη του κατηγορούμενου 1, στο χώρο έφτασε μεγάλος αριθμός ατόμων τα οποία προσέγγιζαν το πάρκο είτε με οχήματα είτε πεζοί, εισέρχονταν στο πάρκο και αφού παρέμειναν λίγα λεπτά αναχωρούσαν.
11. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου 1 ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από αρκετά από τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν στο πάρκο, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών ουσιών.
12. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους στα τεκμήρια που παραλήφθηκαν, διαπιστώθηκε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που εντοπίστηκε στο πάρκο ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 2 κιλών και 355,7 γραμμαρίων. Η άσπρη ουσία που εντοπίστηκε στο πάρκο και ομοίαζε με κοκαΐνη ήταν κοκαΐνη συνολικού βάρους 76,01 γραμμαρίων και τα μπλε χάπια που εντοπίστηκαν ήταν 72 δισκία έκσταση mdma, συνολικού βάρους 42,22 γραμμαρίων. Οι εξετάσεις ποσοτικού προσδιορισμού που έγιναν από το Γενικό Χημείο του Κράτους, κατέδειξαν ότι η καθαρότητα της κοκαΐνης που εξετάστηκε ήταν ποσοστού 88%.
13. Ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του τις πιο πάνω ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με σκοπό να τις προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα.
14. Την 3.8.2025 ο Α/Αστ.3428 Κ. Χαραλάμπους έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1, στην παρουσία του δικηγόρου του, στην οποία παραδέχθηκε ότι στις 29.7.25 κατείχε τα ανευρεθέντα ναρκωτικά τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα.
15. Το πορτοφόλι μάρκας CK που παραλήφθηκε ως τεκμήριο από το πάρκο, άνηκε στον κατηγορούμενο 1 και το συνολικό ποσό των €1.790 που εντοπίστηκε σε αυτό, αποτελούσε έσοδο από τη δραστηριότητα του κατηγορούμενου 1 με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά που κατείχε και προόριζε για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα.
16. Το χρηματικό ποσό των €1.790 που εντοπίστηκε κατά τη διερεύνησή της να κατασχεθεί και να δημευθεί.
17. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην ασφαλή φύλαξη της αστυνομίας μέχρι την ολοκλήρωση όλων των αστυνομικών και δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον Δικαστηρίων.»
Για σκοπούς ποινής λαμβάνεται υπόψη και η υπόθεση 560/25, Ε.Δ. Λεμεσού, στην οποία ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή ότι την 1.9.23 κατείχε παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α’, δηλαδή 108 χάπια ecstasy (mdma), συνολικού βάρους 51,85 γρ. με σκοπό την προμήθεια (1η και 2η κατηγορία αντίστοιχα), καθώς και ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β’, δηλαδή 13,38 γρ. φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια (3η και 4η κατηγορία αντίστοιχα). Παραδέχθηκε, επίσης, ότι στις 31.8.23 κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (5η κατηγορία). Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης παρατίθενται αυτολεξεί:
«1. Την 01/09/2023 και ώρα 22:30, οι Λοχ.472, Δ/Αστυφ.1020, 1209 και Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου, μέλη της Μ.Μ.Α.Δ., μετέβηκαν στην οδό Γλάδστωνος στην Λεμεσό για τροχονομικό έλεγχο και ελέγχους υπόπτων οχημάτων. Η ώρα 22:50 ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου ανέκοψε για έλεγχο το όχημα με αριθμούς εγγραφής PKT415, στο οποίο επέβαινε ο κατηγορούμενος. Αφού τον ενημέρωσε ότι η αστυνομία θα προβεί σε έλεγχο του αυτοκινήτου του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος δεν απάντησε.
2. Ακολούθησε έρευνα στο όχημα με αριθμούς εγγραφής PKT415 όπου η ώρα 22:55, ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου εντόπισε κάτω από το κάθισμα του οδηγού, ένα τσαντάκι μέσης χρώματος μαύρου μάρκας ADIDAS εντός του οποίου υπήρχε:
1. ένα νάιλον σακούλι τύπου ZIP LOCK, εντός του οποίου υπήρχε νάιλον σακουλάκι το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβη,
2. ένα νάιλον διαφανές σακούλι τύπου ZIP – LOCK, εντός του οποίου υπήρχε άλλο νάιλον σακούλι τύπου ZIP LOCK, το οποίο περιείχε χάπια χρώματος πορτοκαλί,
3. μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης,
4. ένα ρούχινο σκουφάκι χρώματος πράσινου με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και
5. δύο τεμάχια νάιλον διαφανές σακουλάκια με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης.
3. Ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου παρέλαβε τα πιο πάνω ως τεκμήρια και αφού τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που υπήρχε εντός του σακουλιού και τα ίχνη στην ζυγαριά και στο σκουφάκι είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, ενώ τα πορτοκαλί χάπια ομοιάζουν με χάπια έκσταση και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος δεν απάντησε.
4. Περί ώρα 23:00 ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι είναι υπό σύλληψη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, δηλαδή κάνναβης, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εν δικά μου». Ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου ενημέρωσε τον κατηγορούμενο προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα ως συλληφθέντας, τα οποία δεν επιθυμούσε να ασκήσει.
5. Στην συνέχεια, ο κατηγορούμενος με τα ανευρεθέντα τεκμήρια μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου επίδωσε στον κατηγορούμενο γραπτώς έντυπο για τα νομικά του δικαιώματα ως συλληφθέντας και αφού τα μελέτησε τα υπέγραψε την ίδια μέρα και ώρα 23:25.
6. Ακολούθως και ώρα 23:35 ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου παρέδωσε τα ανευρεθέντα τεκμήρια στον Α/Αστυφ.4079 Σ. Τρύφωνος της ΥΚΑΝ Λεμεσού για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Μεταξύ των ωρών 23:50-00:30 των ημερομηνιών 01-02/09/2023 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, αφού ο Α/Αστυφ.4079 Σ. Τρύφωνος εξήγησε στον κατηγορούμενο τη διαδικασία σφράγισης των τεκμηρίων, σφράγισε σε χακί φακέλους όλα τα τεκμήρια τα οποία ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το όχημα με αριθμούς εγγραφής PKT415, σφράγιση την οποία υπέγραψε τόσον ο Ε/Αστ.5485 Τ. Τηλεμάχου όσο και ο κατηγορούμενος και στη συνέχεια ο Α/Αστυφ.4079 έθεσε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια υπό την ασφαλή του φύλαξη.
7. Περί ώρα 00:55 ο Α/Αστυφ.4079 έλαβε δύο παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο, τα οποία αφού συσκεύασε και σφράγισε σε χακί φάκελο, ο κατηγορούμενος υπέγραψε την σφράγισή τους.
8. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 01:10-02:30, ο Α/Αστυφ.4079 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Κατά την ανακριτική του κατάθεση, ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ήταν δικά του και ότι τα είχε εντοπίσει σε πάρκο στην περιοχή Grammar School .
9. Την 02/09/2023 και ώρα 09:50 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ο Α/Αστ.3428 Κ Χαραλάμπους συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε: «Κατάλαβα». Ακολούθως, τον ενημέρωσε προφορικά για τα δικαιώματά του και ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον δικηγόρο του.
10. Στις 03/09/2023 και μεταξύ των ωρών 15:42-16:15, ο κατηγορούμενος προχώρησε σε υπόδειξη σκηνών όπου υπέδειξε στον Α/Αστυφ.4079 τρία σημεία σε δύο πάρκα στην περιοχή στον Αγίου Αθανάσιου τα οποία αφορούσαν την υπό εξέταση υπόθεση, υποδείξεις για τις οποίες τηρήθηκε σχετικό πρακτικό.
11. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου στα τεκμήρια που παραλήφθηκαν, το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακουλάκι με πράσινη ξηρή φυτική ύλη, κάνναβη.
12. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους στα τεκμήρια που παραλήφθηκαν, διαπιστώθηκε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη καθαρού βάρους 13,38 γραμμαρίων. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα πορτοκαλί χάπια ήταν 108 χάπια έκσταση ΜDMA, καθαρού βάρους 51,85 γραμμάριών.
13. Ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τις πιο πάνω ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με σκοπό να τις προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα.
14. Την 20/8/2024 μεταξύ των ωρών 12:00-12:15 ο Α/Αστ. 4079 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και, αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, αυτός παραδέχθηκε την κατοχή των πιο πάνω ουσιών, ενώ ανέφερε ότι στις 31/8/2023 κάπνισε κάνναβη.»
Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του, γραπτή και προφορική, ορθά αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων, ιδίως της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό την προμήθεια, αφού ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από τον ευπαίδευτο συνήγορο, μεταξύ άλλων, στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1, το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και το ρόλο του στη διάπραξη των αδικημάτων.
Ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, κρίνουμε σκόπιμο να μεταφέρουμε αυτούσια τα όσα ο κ. Αποστολίδης ανέφερε στην αγόρευσή του:
«Ο Κατηγορούμενος είναι νεαρό άτομο, ηλικίας μόλις 20 ετών. Σε ηλικία 18 ετών, σε περίοδο κατά την οποία αντιμετώπιζε πρόβλημα χρήσης ναρκωτικών ουσιών (αφορά τα γεγονότα κάτω από τα οποία οδηγήθηκε στη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων που αναφέρονται στην υπόθεση 560/2025, Ε.Δ. Λεμεσού), εκδιώχθηκε από την οικία του και ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε από τους θετούς γονείς του. Μετά την απομάκρυνσή του από το οικογενειακό περιβάλλον, κατέβαλε σταδιακές προσπάθειες αποδέσμευσης από τη συστηματική χρήση και, μέχρι τον χρόνο της σύλληψής του, είχε περιοριστεί σε περιστασιακή χρήση, χωρίς να παρουσιάζει την εικόνα ουσιωδώς εξαρτημένου προσώπου.
Η αποκοπή αυτή δεν συνεπαγόταν μόνο την απώλεια οικογενειακής στήριξης, αλλά και τον ουσιαστικό τερματισμό μιας πολλά υποσχόμενης αθλητικής πορείας. Μέχρι τότε, ο Κατηγορούμενος αγωνιζόταν στην ομάδα του Απόλλωνα Λεμεσού και είχε συμπεριληφθεί στις μικρές εθνικές ομάδες της Κύπρου, γεγονός που καταδεικνύει ότι διέθετε πραγματικές προοπτικές διάκρισης στον χώρο του αθλητισμού. Αντί, όμως, να συνεχίσει την αθλητική του εξέλιξη, οδηγήθηκε λόγω των συνθηκών ζωής του στην περιθωριοποίηση και ακολούθως στην ανάγκη να εργαστεί αποκλειστικά για λόγους επιβίωσης, σε ηλικία κατά την οποία, κανονικά, θα έπρεπε να τελεί υπό οικογενειακή προστασία και καθοδήγηση.
Στο πλαίσιο αυτό, επιχείρησε να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του μέσω της ενασχόλησής του με τη μουσική. Άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή στίχων και τη δημιουργία μουσικού υλικού, επιχειρώντας να διοχετεύσει τη δημιουργικότητά του σε νόμιμη και παραγωγική κατεύθυνση, ως μέσο προσωπικής αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης.
Περίπου δεκαπέντε (15) ημέρες πριν από τη σύλληψή του, μετέβη στην Ελλάδα με σκοπό την αναζήτηση συνεργασιών με καλλιτέχνες και παραγωγούς, ευελπιστώντας ότι θα μπορούσε να διεκδικήσει θέση στον χώρο της μουσικής. Ελλείψει οποιασδήποτε οικονομικής ή οικογενειακής στήριξης και χωρίς σταθερή εργασία, κατέφυγε δυστυχώς στη λύση του δανεισμού από τοκογλύφους, προκειμένου να καλύψει τα στοιχειώδη έξοδα του ταξιδιού.
Με την επιστροφή του στην Κύπρο, περίπου επτά (7) ημέρες αργότερα, και αφού διαπίστωσε ότι δεν κατόρθωσε να υλοποιήσει τους στόχους του στην Ελλάδα, βρέθηκε σε αντικειμενική αδυναμία αποπληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Τα πρόσωπα από τα οποία είχε δανειστεί, γνωρίζοντας τόσο το ιστορικό χρήσης ναρκωτικών ουσιών όσο και την εξαιρετικά ευάλωτη κοινωνικοοικονομική του κατάσταση, του επέβαλαν την εξόφληση του χρέους μέσω μεταφοράς και διάθεσης ναρκωτικών ουσιών για λογαριασμό τους. Όπως προκύπτει και από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, κατά τον κρίσιμο χρόνο ο Κατηγορούμενος δεν διέθετε σταθερό τόπο διαμονής, ήταν ουσιαστικά άστεγος, χωρίς σταθερή εργασία, ενώ ακόμη και το όχημα που οδηγούσε είχε αποκτηθεί με πίστωση και το τίμημά του δεν είχε εξοφληθεί. Υπό τις περιστάσεις αυτές, επρόκειτο για απολύτως ευάλωτο πρόσωπο, χωρίς πραγματικές επιλογές και χωρίς οποιοδήποτε δίχτυ προστασίας.»
Αρχικά λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1. Η παραδοχή του συνοδεύτηκε από έκφραση μεταμέλειας, η οποία, μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του, ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους (2010) 2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 458, 463). Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή, η οποία επαναλήφθηκε πολύ πρόσφατα στην Κεσίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 4/2025, ημερ. 8.10.2025, ότι «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή, με συνέπεια την εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου». Στη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 127/19, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88, λέχθηκε ότι «η παραδοχή ενός κατηγορούμενου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως στοιχείο μεταμέλειας…».
Αναφέρουμε από τώρα πως χωρίς την παραδοχή του κατηγορούμενου 1 τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Από την άλλη, ως λέχθηκε, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε από την αστυνομία να κατέχει μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και διασυνδέθηκε με τη διάπραξη των αδικημάτων μέσω γενετικού υλικού και μέσα από πλάνα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης (Inloo ν. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 441).
Ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε με την αστυνομία και παραδέχθηκε, σε θεληματική κατάθεσή του λίγες ημέρες μετά τη σύλληψή του, ότι κατείχε τα ναρκωτικά, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, αναφερόμενος στα γεγονότα της υπόθεσης. Όπως αναφέρθηκε στην Mbakoup ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 119: «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων».
Παρά το ότι ο κατηγορούμενος 1 ενήργησε για δικό του όφελος με σκοπό την εξόφληση χρηματικής οφειλής του σε άλλα πρόσωπα από τα οποία είχε δανειστεί χρήματα για να καλύψει τα έξοδα του ταξιδιού του στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι με αυτή του την ενέργεια θα διοχετευόταν στην αγορά μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και ότι είναι μετά από την έγκαιρη παρέμβαση της αστυνομίας που έχει αποφευχθεί η διοχέτευσή τους (Μemic v. Δημοκρατίας (2014) 2(Α) Α.Α.Δ. 276). Ούτε μπορούμε να αγνοήσουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε να έχει στην κατοχή του χρηματικό ποσό, το οποίο αποτελούσε έσοδο από την παράνομη δραστηριότητά του με τα ναρκωτικά.
Συνεπώς, δεν συνιστά μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 επέλεξε να διαπράξει τα αδικήματα με αντάλλαγμα, όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορός του, τη διαγραφή χρηματικού ποσού που όφειλε σε τοκογλύφους και μικρή ποσότητα για περιστασιακή χρήση, αφού ήταν και ο ίδιος χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/19, ημερ. 29.9.20, όπου ο κατηγορούμενος μετέφερε ναρκωτικά ενεργώντας υπό το καθεστώς φόβου για τη ζωή του και τη ζωή του παιδιού του, λόγω απειλών που δεχόταν από τρίτα πρόσωπα, λέχθηκε ότι δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Ο κατηγορούμενος 1, με τον τρόπο αυτό, ενέπλεξε τον εαυτό του στην υπόθεση και συνέδραμε με τη δική του συμμετοχή στην προσπάθεια διοχέτευσης ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.
Λαμβάνουμε, ακόμη, υπόψη μας, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1. Εντούτοις, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι δύο χρόνια πριν τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 1 είχε διαπράξει ίδια αδικήματα, ήτοι κατοχή ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό την προμήθεια. Ειδικότερα, κατείχε 108 χάπια ecstasy (mdma), συνολικού βάρους 51,85 γρ., και 13,38 γρ. φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη αντίστοιχα.
Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 στην αγόρευσή του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος, λόγω της ηλικίας του, των προσωπικών και οικογενειακών του συνθηκών, της ανωριμότητάς του και της απουσίας εμπειρίας ζωής, οδηγήθηκε «εσφαλμένα στο να υποκύψει στις απαιτήσεις τρίτων και να καταστεί εργαλείο και υποχείριο προσώπων που εκμεταλλεύονται συστηματικά την ευαλωτότητα νέων ανθρώπων». Θα πρέπει να τονίσουμε, για άλλη μια φορά, πως δεν είναι τυχαίο που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για την εισαγωγή ή μεταφορά ναρκωτικών συγκεκριμένα άτομα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην Ghοli v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 30, 33:
«Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.»
Ούτε αγνοούμε ότι «η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος» (Salaryand ν. Αστυνομίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 541). Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η απόφαση στην Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/16 κ.ά., ημερ. 21.2.17, όπου επαναλήφθηκε ότι οι μεταφορείς των ναρκωτικών αποτελούν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης και διασποράς τους στη χώρα μας. Στην Αναστασιάδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, ημερομηνίας 31.5.19, ECLI:CY:AD:2019:B205, λέχθηκε πως «ούτε μπορεί να παραγνωριστεί ο ρόλος του εφεσείοντα ως μεταφορέα στην ουσία των ναρκωτικών ουσιών, από την άποψη ότι δέχθηκε να διακινήσει τον Σ. ο οποίος εν γνώσει του μετέφερε ναρκωτικά που είχε στην κατοχή του». Τέλος, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε και στη Ζωμενής ν. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 400, 406, όπου, χρόνια πριν, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Άσχετα με τη διάρκεια της κατοχής των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα κυρίαρχο στοιχείο της εγκληματικής του συμπεριφοράς ήταν η διευκόλυνση του κατηγορούμενου 1 στο να αποφύγει της συνέπειες της εγκληματικής δράσης του. Αυτό αποτελεί ένα άκρως επιβαρυντικό παράγοντα.»
Ακόμη πιο πρόσφατα, η ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας στους συνεργούς των εμπόρων ναρκωτικών, στους οποίους συγκαταλέγονται οι διακινητές, επαναλήφθηκε στη Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 15/24, ημερ. 20.5.25:
«Ο Εφεσείων δεν ήταν άβουλο όργανο στα χέρια των εντολέων του αλλά αποδέχτηκε εκουσίως να ενεργήσει ως διακινητής των ναρκωτικών έναντι χρηματικού ανταλλάγματος (βλ. R v. Boakye a.o. [2012] EWCA Crim 833, Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 144/2016 κ.ά., ημερ. 21.2.2017). Στην Xhaferi v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 207/2021, ημερ. 16.11.2022, ECLI:CY:AD:2022:B453, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη στις ακόλουθες επισημάνσεις σε σχέση με την ποινολογική μεταχείριση των διακινητών ναρκωτικών:
“Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του”.»
Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις οικογενειακές – προσωπικές του περιστάσεις. Σημειώνεται εδώ ότι έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με την κοινωνικοοικονομική του κατάσταση, με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε. Θα το παραθέσουμε σε γενικές γραμμές.
Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 21 ετών. Κατάγεται από τη Λεμεσό. Οι γονείς του είναι συνταξιούχοι. Φοίτησε μέχρι τη Β’ τάξη Λυκείου και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη φοίτησή του. Πήρε απαλλαγή από την Εθνική Φρουρά. Εργάζεται από την ηλικία των 14 ετών σε πλυντήριο αυτοκινήτων, ως σερβιτόρος και σε κατάστημα με ελαστικά αυτοκινήτων. Πριν τη σύλληψή του ήταν άνεργος και συντηρείτο κυρίως από παράνομες δραστηριότητες και από μουσικές συνθέσεις. Άρχισε τη χρήση κάνναβης (χόρτου) από την ηλικία των 14 ετών. Παρόλο που στο παρελθόν είχε ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης Προμηθέας, ακολούθως υποτροπίασε. Σήμερα, πρόσθεσε ο συνήγορός του, ο κατηγορούμενος 1 έχει ήδη θέσει ως στόχο ζωής την ομαλή και μόνιμη επανένταξή του στην κοινωνία. Ήδη, εντός των Κεντρικών Φυλακών, όπου κρατείται ως υπόδικος, συμμετέχει σε προγράμματα, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις του στη μουσική. Πρόθεσή του, μετά την αποφυλάκισή του, είναι να αποκοπεί πλήρως από το περιβάλλον και τα πρόσωπα που συνδέονται με το παρελθόν του και να επικεντρωθεί αποκλειστικά σε νόμιμη επαγγελματική δραστηριότητα στον χώρο της μουσικής.
Στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής, θα λάβουμε υπόψη μας τα πιο πάνω και ό,τι αφορά στις προσωπικές και άλλες συνθήκες του κατηγορούμενου 1, αφού όπως επανειλημμένα έχει τονιστεί, δεν πρέπει να δίδεται η εντύπωση κατά την επιβολή ποινής ότι οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων δεν λαμβάνονται υπόψη, παρά το ότι μνημονεύονται. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στη Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 221, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Ο συνήγορος τόνισε ενώπιον του Εφετείου τη θέση του ότι το Κακουργιοδικείο παρά την αναφορά στις προσωπικές και άλλες συνθήκες του εφεσείοντος στην ουσία τις εξουδετέρωσε εφόσον ανέφερε ότι η σημασία των προσωπικών συνθηκών ήταν μειωμένη. Κρίνεται ότι η επιβληθείσα ποινή της 12ετούς φυλάκισης ήταν απόλυτα ισορροπημένη μετά από σφαιρική αντίληψη και εικόνα και των αδικημάτων και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντος, έχοντας υπόψη πάντοτε και το μέγεθος των ναρκωτικών που βρέθηκαν, ήτοι, 11 κιλά και 538,61 γρ. ποινή δωδεκαετούς φυλάκισης επιβλήθηκε από το Εφετείο για λιγότερη ποσότητα ξηρής φυτικής κάνναβης στην Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 478, μειώνοντας ποινή δεκατεσσάρων χρόνων μετά από παραδοχή με μια προηγούμενη καταδίκη. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε και στη Μαυρικίου ν. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 359, για λιγότερη ποσότητα της ίδιας ναρκωτικής ουσίας σε έγγαμο άτομο, πατέρα ανήλικου και με λευκό ποινικό μητρώο.
Το Κακουργιοδικείο δεν παρέλειψε και ορθά, να αναφερθεί και στα λεχθέντα στην Victor Abe v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 211, (μείωση ποινής στα 11 και 13 χρόνια για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 23,805 κιλών κάνναβης) όπου αναφέρθηκε ότι δεν θα πρέπει να δίνεται η εντύπωση κατά την επιβολή της ποινής ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το ότι μνημονεύονται. Αποτελεί βέβαια πάντοτε ζήτημα βαθμού το πώς το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετωπίζει και εξισορροπεί τους διάφορους παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αναμφίβολα κάθε κατηγορούμενος δικαιούται σε εξατομίκευση της ποινής του, η οποία μπορεί να είναι μικρής ή μεγάλης έκτασης ανάλογα με το είδος του αδικήματος και τα γεγονότα που το περιβάλλουν. Όπως λέχθηκε ήδη το Κακουργιοδικείο έχοντας σφαιρική άποψη για την όλη υπόθεση, επέβαλε το ορθό μέτρο ποινής υπό τις περιστάσεις.»
Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου 1 λαμβάνεται υπόψη προς όφελός του (Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 138/20, ημερ. 27.4.21), ECLI:CY:AD:2021:B176, καθώς, επίσης, και η απουσία επιβαρυντικών παραγόντων, οι οποίοι απαριθμούνται στο άρθρο 30(4)(α), Ν.29/77. Ωστόσο, δεν παραγνωρίζουμε, ούτε και υποβαθμίζουμε, τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος 1, έχοντας πάντα κατά νου το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, τα οποία κατείχε με σκοπό την προμήθεια (Φραγκούδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 239/23, ημερ. 11.7.24). Η δε καθαρότητα της κοκαΐνης, μετά από εξετάσεις ποσοτικού προσδιορισμού που έγιναν από το Γενικό Χημείο του Κράτους, κατέδειξαν ποσοστό 88%, στοιχείο το οποίο συνυπολογίζεται στη σοβαρότητα του αδικήματος και κατ’ επέκταση στην επιμέτρηση της ποινής (Μαυρολουκά v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 74/21 κ.ά., ημερ. 31.10.23).
Τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, γεγονός που αντανακλάται στην προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, η οποία είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου (άρθρο 6(3) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν.29/77)). Το αδίκημα της κατοχής περιουσίας, για την οποία ο κατηγορούμενος γνωρίζει ότι αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, τιμωρείται με φυλάκιση 14 ετών ή πρόστιμο μέχρι €500.000 ή και με τις δύο ποινές (άρθρο 4(1)(α) του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου (Ν. 188(Ι)/07)).
Η προβλεπόμενη από τον Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου (1993) 2 Α.Α.Δ. 9, Souilmi v. Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 248). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης v. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 632: «Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, καθώς και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, αφού η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας (Salaryand (ανωτέρω)).
Θα πρέπει εδώ να επαναλάβουμε ότι, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και, σε τέτοιες περιπτώσεις, το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 100, λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών:
«Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 359».
Τέλος, στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (1999) 2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών (Abunazha v. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής με σκοπό την προμήθεια σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές (Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos (2005) 2 Α.Α.Δ. 297).
Πληθώρα αποφάσεων του Εφετείου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Εφετείου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν, όμως, τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο διότι η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαίτερες συνθήκες του παραβάτη (Μιχαήλ v. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 123, Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 1). Η αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (Γρηγορίου ν. Αστυνομίας (1996) 2 Α.Α.Δ. 217).
Σε σχέση με το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ με σκοπό την προμήθεια (4η κατηγορία), σχετικές είναι οι αποφάσεις:
Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, ημερ. 31.5.19, ECLI:CY:AD:2019:B205, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έτσι, επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γρ. κοκαΐνης. Λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του κατηγορούμενου στη διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος είχε περιορισμένο ρόλο. Επαναλήφθηκε για άλλη μια φορά ότι «οι προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση για τον απλό λόγο ότι σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί όλων των γεγονότων.».
Στη Mbakoup ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 119, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής 351,4198 γρ. κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία, παρόλο που κατείχε σημαντικές πληροφορίες.
Στη Marius ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 397, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 11 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής 883,4463 γρ. κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Η ποινή κρίθηκε αυστηρή, όχι όμως σε βαθμό «που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική».
Στη Μemic v. Δημοκρατίας (2014) 2(Α) Α.Α.Δ. 276, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής 915.27 γρ. κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών, αφού λήφθηκε υπόψη προς όφελός του, μεταξύ άλλων, η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα:
«Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.»
Στη Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 231, επιβλήθηκαν, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι 389.36 γρ. κοκαΐνης, και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια. Ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής, σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως:
«Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους.
Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77) όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας (1992) 2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.»
Στην Gorko κ.ά. v. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 458, οι κατηγορούμενες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης, ποσότητας 202 γρ. για την πρώτη κατηγορούμενη και 206 γρ. για τη δεύτερη κατηγορούμενη. Οι ποινές μειώθηκαν κατ’ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε κατηγορούμενη, ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη για την πρώτη κατηγορούμενη σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του προηγούμενες καταδίκες οι οποίες δεν είχαν αποδειχθεί, και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των κατηγορούμενων τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειωθεί ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας».
Στη Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γρ. κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση.
Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α’ και Β’ με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 99:
«Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.»
Στη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 124, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 21 ετών, παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι 1.910 δισκίων ecstasy συνολικού βάρους 373,1873, καθώς και την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, ήτοι 80 δισκίων ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση, η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής 24,27651 γρ. κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές, και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου.
Στην Tomatari v. Δημοκρατίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 169 ο κατηγορούμενος, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε αυστηρή, αλλά όχι έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου.
Στη Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα (2008) 2 Α.Α.Δ. 388, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 ετών, αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα που περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή, απέρριψε την έφεση, αναφέροντας ότι η επιβληθείσα ποινή, παρότι αυστηρή, δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η παρέμβασή του.
Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak (2005) 2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που είχε επιβληθεί στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, για κατοχή 391,25 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 έτη.
Στην Dos Santos (2005) – ανωτέρω, οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν σε νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γρ. κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη.
Στην Sikaf v. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 587,3412 γρ. κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο.
Στην El Kara v. Δημοκρατίας (2003) 2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής 247,183 γρ. ηρωίνης και κατοχής αυτής με σκοπό την προμήθεια. Είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.250. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.000. Πρωτόδικα της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις ποινές, παρά το ότι είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της, τονίζοντας ότι τα αποτελέσματα της εμπορίας – ιδίως σκληρών ναρκωτικών – είναι ολέθρια.
Στην Ghafari v. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 442, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, ότι κατείχε παράνομα 141 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια. Σε θεληματική κατάθεσή του παραδέχθηκε ότι μετέφερε τα ναρκωτικά στην Κύπρο από τον Λίβανο για να τα παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο έναντι αμοιβής, λόγω της κακής οικονομικής του κατάστασης. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και συνεργάστηκε πλήρως με την αστυνομία, παρέχοντας στοιχεία για τα άτομα που του ανέθεσαν την αποστολή καθώς και τον παραλήπτη των ναρκωτικών. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, η οποία – αν και χαρακτηρίστηκε αυστηρή – επικυρώθηκε από το Εφετείο.
Στην Jokarbozorgi v. Αστυνομίας, (2001) 2 Α.Α.Δ. 726, ο κατηγορούμενος μετέφερε 12,266 γρ. ηρωίνης, την οποία προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή, όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που θέτει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του.
Στην Hadavand v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 359, η κατηγορούμενη συνελήφθη κατά την αναχώρησή της από το αεροδρόμιο Λάρνακας, μετά από σωματική έρευνα, κατά την οποία εντοπίστηκαν κρυμμένα κάτω από τα ενδύματά της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6,5 ετών, η οποία επικυρώθηκε.
Στην Mallouk v. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του κατηγορούμενου αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την αστυνομία.
Στην Hijazi v. Δημοκρατίας (1991) 2 ΑΑΔ 99, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 33 ετών, παντρεμένος με τέσσερα παιδιά, βρέθηκε ένοχος, με δική του παραδοχή, ότι κατείχε σκευάσματα 9,9 γρ. που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, το οποίο θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δεν δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών.
Σε σχέση με το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια (6η κατηγορία), σχετικές είναι οι αποφάσεις:
Στην πολύ πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας v. Ποιρατζίδη, Ποινική Έφεση 60/23, ημερ. 28.1.26, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 28 ετών, παραδέχθηκε κατηγορία κατοχής 994,1 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Είχε συλληφθεί, μετά από πληροφορία, να παραλαμβάνει από σκιπ, το οποίο βρισκόταν σε πεζοδρόμιο έξω από μία υπό ανακαίνιση οικία, μια νάιλον διαφανή συσκευασία, η οποία, κατόπιν καταδίωξής του, έπεσε στο έδαφος. Πρωτόδικα, αφού λήφθηκε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος ήταν νεαρό πρόσωπο, πατέρας τριών παιδιών (το ένα νεογέννητο), διέπραξε το αδίκημα λόγω της άμεσης ανάγκης να εξασφαλίσει τη δόση του, ο βαθμός εξάρτησης από τα ναρκωτικά, η συνεργασία του με τις αρχές (στις οποίες παραδέχτηκε από την αρχή την κατοχή) και η συμμετοχή του σε πρόγραμμα απεξάρτησης, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 27 μηνών. Κατ’ έφεση, η ποινή αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης 3,5 ετών, τονίζοντας ότι η παρέλευση των 4 ετών από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι την επιβολή της ποινής από το Εφετείο επιδρά ώστε η ποινή «να είναι ουσιαστικά μειωμένη συγκριτικά με την ποινή που θα ήταν όρθρο να είχε επιβληθεί πρωτοδίκως».
Στην Faal v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 203/20, ημερ. 4.10.22, ECLI:CY:AD:2022:B373, ο κατηγορούμενος, 37 ετών, βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία ότι κατείχε 1 κιλό και 41,9 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Η περιεκτικότητα της κάνναβης σε τετραϋδροκανναβινόλη ήταν 17,8%, ήτοι μέτριας προς καλής ποιότητας. Πρωτόδικα λήφθηκε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι δεν ήταν χρήστης ναρκωτικών και οι προσωπικές του περιστάσεις. Το Εφετείο επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή, τονίζοντας ότι:
«Η σοβαρότητα των αδικημάτων που κρίθηκε ένοχος ο εφεσείων έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί από τη νομολογία. Ενδεικτικές της σοβαρότητας των αδικημάτων είναι και οι ανώτατες ποινές που προνοούνται από τη νομοθεσία για τέτοιου είδους αδικήματα, όπου για τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό τη προμήθεια ναρκωτικών ουσιών ανέρχονται σε δια βίου φυλάκιση. Η δε συχνότητα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καθιστούν επιβεβλημένη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως ορθά τονίστηκε από το Κακουργιοδικείο. Παράλληλα, σε κάθε περίπτωση, τα γεγονότα της υπόθεσης και το πρόσωπο του κατηγορουμένου έχουν τη σημασία τους κατά την επιβολή ποινής με την ανάγκη εξατομίκευσης να μην ατονεί, παρά την ανάγκη για αποτρεπτικές ποινές. Είναι, επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή ότι, όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani και Bora, πιο πάνω).»
Στην Πισσάς v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 229/16, ημερ. 14.3.18, ECLI:CY:AD:2018:B114, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, μετά από ακρόαση, για το αδίκημα της κατοχής 3 κιλών και 902 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Ήταν ο ιθύνων νους για την παραλαβή και παράδοση των ναρκωτικών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο νεαρό της ηλικίας του και στην εξάρτησή του από τα ναρκωτικά. Η ποινή φυλάκισης 9 ετών, η οποία επιβλήθηκε πρωτόδικα, επικυρώθηκε κατ’ έφεση.
Στη Bora ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 79/17, ημερ. 13.3.18, ECLI:CY:AD:2018:B110, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια. Τα ναρκωτικά ήταν 2.028,3 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 27 ετών, ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Λήφθηκε επίσης προς όφελός του η περιορισμένης μορφής συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές.
Στην Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 17/16, ημερ. 22.5.17, ECLI:CY:AD:2017:D183, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια. Τα ναρκωτικά ήταν 2 κιλά και 7,5 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 43 ετών, ήταν νυμφευμένος και πατέρας τριών κοριτσιών, ηλικίας 21, 20 και 16 ετών αντίστοιχα. Το μικρότερο του παιδί αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ και ο ίδιος είχε σωματική αναπηρία, αφού έχασε μέρος του αριστερού του πέλματος σε κυνηγετικό ατύχημα, και χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου.
Στην Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας (2014) 2(Α) Α.Α.Δ. 392, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’ με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Τα ναρκωτικά ήταν 2 κιλά και 818,77 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 ετών, είχε παραδεχτεί την κατηγορία, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα.
Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 350, ο κατηγορούμενος, νεαρής ηλικίας και με λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκε ένοχος ότι εισήγαγε παράνομα 2.307 γρ. ρητίνης κάνναβης. Ο σχεδιασμός αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο χαρακτηρίστηκε ως επαγγελματικός, σε συνδυασμό με την ποσότητα των εισαχθέντων ναρκωτικών θεωρήθηκαν ως επιβαρυντικά στοιχεία, τα οποία κατέτασσαν τον κατηγορούμενο, σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, στην κατηγορία του εμπόρου ναρκωτικών. Ποινή φυλάκισης 7 ετών επικυρώθηκε κατ’ έφεση.
Στη Σαμπή (2012) – ανωτέρω, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία ότι κατείχε παράνομα 1 κιλό και 4,28 γρ. ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών. Το Εφετείο επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή, σημειώνοντας ότι η ποινή της δια βίου φυλάκισης, η οποία προβλέπεται στο νόμο, καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για το εν λόγω αδίκημα.
Στη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος είχε τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή δεν εξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή.
Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 448, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, σε 8ετή φυλάκιση, αφού έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου (τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες), σε συνδυασμό με την παραδοχή του.
Στην Soleimani v. Αστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης.
Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (2005) 2 Α.Α.Δ. 466, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι ετών σε κατηγορούμενο, ηλικίας 25 ετών κατά τον χρόνο της έφεσης, στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1,5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε.
Σε σχέση με το αδίκημα της 7ης κατηγορίας (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις:
Στην πολύ πρόσφατη Νικολάου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 28/23, ημερ. 28.1.26, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, ποινή φυλάκισης 5 ετών σε σχέση με νομιμοποίηση ποσού €3.200. Το αδίκημα διαπράχθηκε όταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος βαρύνετο με 4 προηγούμενες καταδίκες, επινόησε σχέδιο για να χορηγηθεί σε μη δικαιούχο, δια ψευδών δηλώσεων, η κυπριακή ιθαγένεια με σκοπό την αποκόμιση για τον ίδιο οικονομικού οφέλους. Στο πλαίσιο αυτό κατάφερε να αποσπάσει χρηματικό ποσό από ιδιαιτέρως ευάλωτο άτομο, άνεργη μητέρα βρέφους, αιτήτρια ασύλου, για την οποία το ποσό αυτό ήταν σημαντικό. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε κατ’ έφεση.
Στην, επίσης, πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας v. Δημητρίου, Ποινική Έφεση 41/25, ημερ. 10.4.25, ο κατηγορούμενος, λογιστής, με τη χρήση πλαστών εγγράφων, δολοπλοκιών και τεχνασμάτων, παρουσίασε σε μεγάλο αριθμό Ελλήνων υπηκόων ότι τους είχε εξασφαλίσει εγγραφή ως φορολογικούς κάτοικους στην Κύπρο. Η εγκληματική του δράση χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο ως «μια συσταθείσα εξαιρετικά και οργανωθείσα άριστα, παράνομη επιχείρηση», στη βάση της οποίας εξαπατούσε κρατικές αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας, καθώς και τραπεζικά ιδρύματα. Είχε παραδεχθεί τη διάπραξη των αδικημάτων, ανάμεσά τους και η νομιμοποίηση παράνομων εσόδων ύψους €48.640, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και συμφώνησε στην έκδοση Διατάγματος δήμευσης παράνομων εσόδων ύψους €49.139. Κατ’ έφεση, σε σχέση με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η ποινή φυλάκισης αυξήθηκε σε 3 έτη.
Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (Προδρόμου ν. Αστυνομίας (1990) 2 Α.Α.Δ. 98). Η παραδοχή του κατηγορούμενου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου και στην αστυνομία, η μεταμέλειά του, το λευκό του ποινικό μητρώο, οι προσωπικές του περιστάσεις και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, καθώς και όλα τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιόν μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης, όχι όμως το είδος της.
Όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη κι άλλη υπόθεση, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή από εκείνη που θα επέβαλλε αν δεν τη λάμβανε υπόψη (Dygdalowicz v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 11/21, ημερ. 4.11.22). Παρόλο που σε τέτοια περίπτωση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη αυστηρότητα λόγω της ενδεικτικής συμπεριφοράς του έναντι στο νόμο, η ποινή που θα επιβληθεί δεν πρέπει να διαφοροποιείται δραματικά (Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 138/20, ημερ. 27.4.21), ECLI:CY:AD:2021:B176.
Κρίνουμε, υπό τις περιστάσεις, ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1:
- Στην 4η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 4 ετών.
- Στην 6η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 7 ετών.
- Στην 7η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 ετών.
Στην 3η και 5η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή, αφού τα γεγονότα αυτών ουσιαστικά εμπεριέχονται στην 4η και 6η κατηγορία αντίστοιχα, στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (Κρυβούς v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 71/23, ημερ. 21.7.23, Γενικός Εισαγγελέας v. Sidhu, Ποινική Έφεση 152/22, ημερ. 1.12.22).
Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν.
Οι ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση, ήτοι από τις 8.8.25.
Περαιτέρω, εκ συμφώνου εκδίδεται Διάταγμα κατάσχεσης και δήμευσης του ποσού των €1.790, το οποίο αποτελεί έσοδο από την παράνομη δραστηριότητα του κατηγορούμενου 1 με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά, τα οποία κατείχε και προόριζε για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα.
Λήφθηκε υπόψη στην παρούσα η ποινική υπόθεση 560/25, Ε.Δ. Λεμεσού.
Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην ασφαλή φύλαξη της αστυνομίας μέχρι την ολοκλήρωση όλων των αστυνομικών και δικαστικών διαδικασιών.
(Υπ.) ……..….………………….
Κ. Κουνίδου-Κυριακίδου, Π.Ε.Δ.
(Υπ.) ……..….………………….
Χρ. Χατζηευτυχίου, Α.Ε.Δ.
(Υπ.) ……..….………………….
Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
Subject: Criminal/Assize Court/Sentence
Αναφορά: Κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’ κ.ά.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο