ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
ΕΕΣ 9 / 2025
Αναφορικά με τον περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητούμενων μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμο 133(Ι)/2004
και
τον HEN OMER από το Ισραήλ
___________________
Ημερομηνία: 28 Απριλίου 2026
Εμφανίσεις:
Χωρίς εμφάνιση
Αίτημα ημερομηνίας 27.4.2026 για παράταση της προθεσμίας παράδοσης
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Την 9.1.2026 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διέταξε την εκτέλεση του ως άνω αναφερόμενου Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης (ΕΕΣ) και, προς τον σκοπό αυτό, την κράτηση του εκζητουμένου για την παράδοσή του. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε η Έφεση ΕΕΣ 1/2026, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση ημερομηνίας 11.2.2026. Ακολούθως, υποβλήθηκε αίτηση για χορήγηση άδειας δυνάμει του άρθρου 9(3)(γ) του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου 1964–2022, η οποία αποσύρθηκε και απορρίφθηκε την 16.4.2026. Κατά την ημερομηνία αυτή, η απόφαση ημερομηνίας 9.1.2026 κατέστη τελεσίδικη.
Το Δικαστήριο έχει εξετάσει το αίτημα ημερομηνίας 27.4.2026 και τα στοιχεία που το υποστηρίζουν, υπό το φως των προϋποθέσεων που προβλέπονται στον ν. 133(Ι)/2004 και ειδικότερα στο άρθρο 29.
Σύμφωνα με το άρθρο 29 § 1 του ν. 133(Ι)/2004, η παράδοση του εκζητουμένου πρέπει να πραγματοποιείται εντός δέκα (10) ημερών από την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης για την εκτέλεση του ΕΕΣ. Κατά δε το άρθρο 29 § 2, σε περίπτωση που η παράδοση δεν είναι δυνατή εντός της προθεσμίας αυτής λόγω περιστάσεων που δεν ελέγχονται από τα κράτη μέλη, συμφωνείται αμέσως νέα ημερομηνία παράδοσης, η οποία πρέπει να τηρηθεί εντός δέκα (10) ημερών από τη συμφωνία της.
Εν προκειμένω, η απόφαση κατέστη τελεσίδικη στις 16.4.2026 και η προθεσμία παράδοσης εξέπνεε στις 25.4.2026 (περιλαμβανομένης). Την 17.4.2026 διαβιβάστηκε κατεπείγον αίτημα για οργάνωση της παράδοσης και, στις 21.4.2026, γνωστοποιήθηκε ότι έχει διευθετηθεί πτήση μέσω Βιέννης για τις 26.4.2026, με άφιξη της αποστολής στην Κύπρο κατά την ημερομηνία αυτή και αναχώρηση του εκζητουμένου στις 28.4.2026. Ως λόγος της καθυστέρησης προβλήθηκε η ύπαρξη «staffing shortages».
Το Δικαστήριο, παρόλο που έκρινε ότι ο ως άνω λόγος, ως προβλήθηκε, ήταν γενικός και αόριστος και δεν συνοδευόταν από συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ικανά να καταδείξουν ότι η παράδοση κατέστη αντικειμενικά αδύνατη εντός της νόμιμης προθεσμίαςˑ εξηγώντας ότι η έννοια των «περιστάσεων που δεν ελέγχονται από τα κράτη μέλη» του άρθρου 29 § 2 ερμηνεύεται στενά και αφορά εξαιρετικές και απρόβλεπτες καταστάσεις που καθιστούν ανέφικτη την τήρηση της προθεσμίας, παρά την επιμέλεια των αρμοδίων αρχώνˑ και παρόλο που διαπίστωσε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν προέκυπτε ότι καταβλήθηκε επαρκής προσπάθεια για εξεύρεση εναλλακτικής λύσης εντός της αρχικής προθεσμίας, ούτε ότι η επικαλούμενη έλλειψη προσωπικού συνιστά αιφνίδια και μη διαχειρίσιμη κατάστασηˑ και έχοντας συνυπολογίσει πως ο εκζητούμενος τελεί υπό κράτηση από την 9.1.2026, η οποία είναι παρατεταμένη και ενισχύει την ανάγκη αποφυγής κάθε περαιτέρω, μη απολύτως αναγκαίας καθυστέρησης και επιβάλλει αυστηρή προσήλωση στις προβλεπόμενες προθεσμίεςˑ λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαδικασία παράδοσης έχει ήδη συγκεκριμενοποιηθεί με προγραμματισμένη μεταφορά σε άμεση χρονική εγγύτητα προς την εκπνοή της προθεσμίας και ότι η καθυστέρηση που προκύπτει είναι περιορισμένης διάρκειας και ότι η απόρριψη του αιτήματος στο παρόν στάδιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ματαίωση της ήδη οργανωμένης μεταφοράς και σε περαιτέρω καθυστέρηση, αντίθετη προς τον σκοπό της ταχείας και αποτελεσματικής εκτέλεσης του ΕΕΣ, κατ’ εφαρμογή της αρχής της πρακτικής αποτελεσματικότητας (effet utile), έκρινε ότι, κατ’ εξαίρεση και υπό στενή ερμηνεία του άρθρου 29 § 2, συνέτρεχε λόγος περιορισμένης αποδοχής του αιτήματος. Κατά συνέπεια, δόθηκε κατ’ εξαίρεση σύντομη παράταση της προθεσμίας, αποκλειστικά για την ολοκλήρωση της ήδη προγραμματισμένης μεταφοράς, ήτοι μέχρι και την 28.4.2026 (περιλαμβανομένης), υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση. Διατάχθηκε όπως ο εκζητούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τότε.
Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι το νέο αίτημα, το οποίο, κατά τα αναφερόμενα, λήφθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την 27.4.2026 ώρα 14:00 και του οποίου το Δικαστήριο επιλαμβάνεται υπό συνθήκες κατεπείγοντος την 28.4.2026 ώρα 7:30, ήτοι ελάχιστες ώρες πριν από την εκπνοή της ήδη παραταθείσας προθεσμίας, δεν συνοδεύεται από οποιοδήποτε έγγραφο, ειδοποίηση ή άλλη αντικειμενική μαρτυρία από την οποία να προκύπτει η επικαλούμενη ακύρωση της πτήσης. Η συγκυρία του κατεπείγοντος χαρακτήρα της διαδικασίας, σε συνδυασμό με το ότι ζητείται περαιτέρω παράταση πέραν της ήδη κατ’ εξαίρεση δοθείσας, καθιστά επιτακτική την προσκόμιση άμεσης και σαφούς τεκμηρίωσης, η οποία εν προκειμένω παντελώς απουσιάζει.
Η απλή αναφορά σε ακύρωση, χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση και χωρίς αποδεικτική υποστήριξη, δεν επαρκεί για να θεμελιώσει τις αυστηρές προϋποθέσεις του άρθρου 29 § 2 του ν. 133(Ι)/2004. Περαιτέρω, και με βάση τα διαθέσιμα αντικειμενικά επαληθεύσιμα στοιχεία αναφορικά με τις συγκεκριμένες πτήσεις της Austrian Airlines, ήτοι τις πτήσεις με αριθμούς OS 8172 (Brussels–Vienna) και OS 793 (Vienna–Larnaca) για την 26.4.2026, καθώς και OS 794 (Larnaca–Vienna) και OS 297 (Vienna–Brussels) για την 28.4.2026, δεν προκύπτει οποιαδήποτε ένδειξη ακύρωσης ή άλλης ουσιώδους διαταραχής της εκτέλεσής τους από δημόσια διαθέσιμες και αντικειμενικά επαληθεύσιμες πηγές. Υπό τα δεδομένα αυτά, και ελλείψει οποιασδήποτε αντίθετης αποδεικτικής ύλης εκ μέρους των αιτουσών αρχών, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδεχθεί ως αποδεδειγμένο τον ισχυρισμό περί ακύρωσης των εν λόγω πτήσεων.
Περαιτέρω, δεν προκύπτει ότι εξετάστηκαν ή αποκλείστηκαν άλλες εναλλακτικές δυνατότητες μεταφοράς σε χρόνο εγγύτερο προς την ήδη δοθείσα καταληκτική ημερομηνία της 28.4.2026. Η αναφορά σε νέα πτήση με αναχώρηση από Βρυξέλλες προς Λάρνακα στις 4.5.2026 και επιστροφή στις 6.5.2026 καταδεικνύει, αφενός, ότι η παράδοση δεν δύναται να ολοκληρωθεί εντός της ήδη παραταθείσας προθεσμίας και, αφετέρου, ότι ζητείται νέα ουσιαστική παράταση, πέραν εκείνης που είχε χορηγηθεί κατ’ εξαίρεση και υπό ρητή προϋπόθεση μη περαιτέρω καθυστέρησης.
Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη παράταση δεν χορηγήθηκε επειδή το Δικαστήριο είχε αποδεχθεί ότι ο αρχικώς προβληθείς λόγος πληρούσε πλήρως τις προϋποθέσεις του νόμου. Αντιθέτως, το Δικαστήριο είχε ήδη επισημάνει τις ελλείψεις του αιτήματος και την ανάγκη στενής ερμηνείας της σχετικής διάταξης. Η παράταση δόθηκε αποκλειστικά λόγω της τότε ήδη προγραμματισμένης μεταφοράς και προς αποφυγή περαιτέρω πρακτικής καθυστέρησης. Η ρητή αυτή προϋπόθεση δεν μπορεί να αποδυναμωθεί με νέο αίτημα το οποίο δεν τεκμηριώνεται επαρκώς.
Η συνεχιζόμενη κράτηση του εκζητουμένου από την 9.1.2026 επιβάλλει αυξημένη εγρήγορση και αυστηρή τήρηση των νόμιμων προθεσμιών. Η διαδικασία εκτέλεσης ΕΕΣ στηρίζεται μεν στην ταχεία και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, πλην όμως η αποτελεσματικότητα αυτή δεν μπορεί να επιτυγχάνεται εις βάρος των ρητών εγγυήσεων του νόμου και της προσωπικής ελευθερίας του εκζητουμένου.
Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη περιστάσεων μη ελεγχόμενων από τα κράτη μέλη, κατά την έννοια του άρθρου 29 § 2 του ν. 133(Ι)/2004, οι οποίες να δικαιολογούν νέα παράταση της προθεσμίας παράδοσης. Το νέο αίτημα παραμένει ατεκμηρίωτο ως προς το κρίσιμο πραγματικό του σκέλος και δεν καταδεικνύει ότι η περαιτέρω καθυστέρηση ήταν αντικειμενικά αναπόφευκτη.
Περαιτέρω και ανεξαρτήτως των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να εξετάσει το αίτημα και υπό το πρίσμα της συνολικής δομής των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 29 του ν. 133(Ι)/2004. Η διάταξη του άρθρου 29 § 1 καθιερώνει σαφή και δεσμευτική προθεσμία 10 ημερών από την τελεσιδικία της απόφασης για την εκτέλεση του ΕΕΣ. Η δε § 2 της ίδιας διάταξης προβλέπει κατ’ εξαίρεση δυνατότητα συμφωνίας νέας ημερομηνίας παράδοσης, σε περίπτωση αντικειμενικής αδυναμίας τήρησης της αρχικής προθεσμίας λόγω περιστάσεων που δεν ελέγχονται από τα κράτη μέλη, ορίζοντας ότι η νέα αυτή ημερομηνία πρέπει να τηρηθεί εντός 10 ημερών από τη συμφωνία της.
Από το γράμμα, τη συστηματική ένταξη και τον σκοπό της διάταξης συνάγεται ότι η πρόβλεψη αυτή αφορά μία και μόνη κατ’ εξαίρεση μετατόπιση της ημερομηνίας παράδοσης και όχι διαδοχικές ή απεριόριστες παρατάσεις. Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται τόσο από τη χρήση του ενικού αριθμού («νέα ημερομηνία»), όσο και από τον σκοπό της ταχείας και αποτελεσματικής εκτέλεσης του ΕΕΣ, ο οποίος θα αναιρείτο εάν γινόταν δεκτή η δυνατότητα αλλεπάλληλων αναθεωρήσεων των προθεσμιών. Εξάλλου, η αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας (effet utile) της σχετικής ρύθμισης δεν αποσκοπεί στη διευκόλυνση επαναλαμβανόμενων καθυστερήσεων, αλλά στη διασφάλιση ότι η κατ’ εξαίρεση μετατόπιση της ημερομηνίας παράδοσης θα οδηγεί πράγματι στην ολοκλήρωση της διαδικασίας εντός σύντομου και σαφώς καθορισμένου χρονικού πλαισίου.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο είχε ήδη κάνει χρήση της ως άνω εξαιρετικής δυνατότητας, καθορίζοντας νέα καταληκτική ημερομηνία την 28.4.2026, υπό ρητή προϋπόθεση μη περαιτέρω καθυστέρησης. Το νέο αίτημα, όμως, αποσκοπεί ουσιαστικά στον καθορισμό έτερης νέας ημερομηνίας παράδοσης, ήτοι σε δεύτερη διαδοχική παράταση, η οποία δεν προβλέπεται από το άρθρο 29 και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί παρά μόνο υπό απολύτως εξαιρετικές και πλήρως αποδεδειγμένες περιστάσεις, οι οποίες, εν προκειμένω, δεν συντρέχουν.
Η αποδοχή μιας τέτοιας προσέγγισης θα οδηγούσε σε αποδυνάμωση της δεσμευτικότητας των προβλεπόμενων προθεσμιών και θα αντέβαινε τόσο στο γράμμα όσο και στον σκοπό της νομοθεσίας που διέπει την εκτέλεση των ΕΕΣ.
Υπό το φως των ανωτέρω, και για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, το αίτημα ημερομηνίας 27.4.2026 απορρίπτεται.
Οι αρμόδιες αρχές να ενεργήσουν σύμφωνα με τις συνέπειες που προβλέπει ο νόμος από τη μη πραγματοποίηση της παράδοσης εντός της νόμιμης και ήδη παραταθείσας προθεσμίας.
(Υπ.) ……………………………
Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο