ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Υπόθεση αρ. 6463 / 2026

 

 

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

 

ν.

 

 

S. K.

___________________

 

Ημερομηνία: 28 Μαΐου 2026

Εμφανίσεις:

Π. Αβρααμίδης, για την Κατηγορούσα Αρχή

Α. Ιωάννου (κα), για τον Κατηγορούμενο

Κατηγορούμενος: παρών

 

 

 

Αίτημα για προσωρινή κράτηση μέχρι τη δίκη

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τέσσερις κατηγορίες, για εμπρησμό οχήματος, απειλές και δημόσια εξύβριση, αδικήματα που φέρονται να διαπράχθηκαν στη Λεμεσό την 11.4.2026.

 

Η υπόθεση παρέμεινε για Απάντηση την 26.6.2026. Υποβλήθηκε αίτημα για την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τότε, το οποίο βασίζεται στον κίνδυνο φυγοδικίας.

 

Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου το μέχρι στιγμής διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό (Τεκμήριο Α).

 

Ενόψει της υποβολής ένστασης στο αίτημα για κράτηση, ακούστηκε εκατέρωθεν επιχειρηματολογία.

 

Νομικές πτυχές και εξέταση

 

Η προσωπική ελευθερία συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα. Η προσωρινή κράτηση αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται μόνον εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, που προσεγγίζονται αυστηρά. Η πρώτη επιλογή του Δικαστηρίου είναι η υπό όρους απόλυση του Κατηγορουμένου, εκτός αν κρίνεται αναγκαία η κράτηση για την εξυπηρέτηση σκοπών απονομής της Δικαιοσύνης[1]. Έχουν αναγνωριστεί περιορισμένοι σκοποί ή λόγοι για τους οποίους μπορεί να δικαιολογηθεί η κράτηση.

 

Ένας εξ αυτών είναι ο κίνδυνος φυγοδικίας ή φυγής[2]. Η σχετική αξιολόγηση δεν μπορεί να εξαντλείται σε αφηρημένες γενικεύσεις ή υποθετικές εκτιμήσεις, αλλά πρέπει να βασίζεται σε τεκμηριωμένη ανάλυση. Ο κίνδυνος αυτός εκτιμάται με βάση τη σοβαρότητα του αδικήματος και τη δυνητική αυστηρότητα της προβλεπόμενης ποινής· την πιθανότητα καταδίκης, κατά την αρχική αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού· τις προσωπικές και κοινωνικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, ιδίως ως προς τη διασύνδεσή του με τη χώρα και τον τρόπο ζωής του. Αν και το κίνητρο για φυγοδικία αυξάνεται όσο αυξάνεται η σοβαρότητα του αδικήματος[3], η σοβαρότητα του αδικήματος δεν αποτιμάται απομονωμένα. Όσο σοβαρό κι αν είναι το αδίκημα, η κατοχυρωμένη αρχή του τεκμηρίου αθωότητας υπαγορεύει ότι ο Κατηγορούμενος πρέπει να παραμένει ελεύθερος εν αναμονή της δίκης του, εκτός αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθιστούν την κράτηση απολύτως αναγκαία. Η σοβαρότητα τεκμαίρεται τόσο από την προβλεπόμενη ποινή όσο και από τη φύση των πράξεων. Αναγκαία, όπως προαναφέρθηκε, είναι και η πιθανολόγηση καταδίκης. Στηρίζεται στην εκτίμηση της ισχύος του μαρτυρικού υλικού, σε οπτική μόνο προσέγγιση. Το στάδιο αυτό δεν συνιστά αξιολόγηση ουσίας ή αποδοχή αποδεικτικών ισχυρισμών, αλλά απλή δικονομική στάθμιση. Το κριτήριο της πιθανολόγησης είναι κατώτερο από αυτό της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και δεν συνεπάγεται κρίση για την ενοχή ή την αθωότητα. Η κατάθεση του Κατηγορουμένου, όπου προσφέρεται, δύναται να διαφωτίσει περαιτέρω την εξ όψεως αποτύπωση των πραγματικών περιστατικών. Αν και η κατάσταση των αποδεικτικών στοιχείων μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την ύπαρξη και εμμονή σοβαρών ενδείξεων ενοχής, και πάλι, από μόνη της, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση[4]. Η ύπαρξη δεσμών με την Κύπρο (οικογενειακών, επαγγελματικών, κοινωνικών) λειτουργεί ανασταλτικά στην πιθανότητα φυγής και αποφυγής της δίκης. Όμως, οι δεσμοί αυτοί δεν μπορούν να εξουδετερώσουν καθολικά τον κίνδυνο, ειδικά όταν η σοβαρότητα των πράξεων ή άλλα ενισχυτικά στοιχεία δείχνουν αυξημένο ενδεχόμενο αποτροπής από την εμφάνιση στη δίκη[5]. Το ΕΔΔΑ επισημαίνει, επίσης, ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας δεν αξιολογείται μεμονωμένα βάσει της ενδεχόμενης ποινής, αλλά με πολλαπλά κριτήρια: χαρακτήρα, ήθος, περιουσιακά δεδομένα, διεθνείς επαφές, δέσμευση στον τόπο. Όταν ο μόνος λόγος κράτησης που προβάλλεται είναι ο φόβος ότι ο κατηγορούμενος θα τραπεί σε φυγή και συνεπώς θα αποφύγει να παρουσιαστεί για δίκη, πρέπει να αφεθεί ελεύθερος εν αναμονή της δίκης, εάν είναι δυνατόν να ληφθούν εγγυήσεις που θα εξασφαλίσουν αυτήν την εμφάνιση[6]. Η επίδραση της κράτησης στον βίο του Κατηγορουμένου (οικογενειακή ζωή, εργασία, υγεία) πρέπει να συνεκτιμάται, αλλά δεν μπορεί να ανατρέψει την αναγκαιότητα κράτησης, όταν δεν είναι εφικτή η διασφάλιση της εμφάνισης με ηπιότερα μέσα[7].

 

Σύμφωνα με την όψη της μαρτυρίας, την 11.4.2026, περί ώρα 21:30, οι παραπονούμενοι αντιλήφθηκαν τον Κατηγορούμενο έξω από την οικία στην οποία διαμένουν ως μισθωτές. Ο τελευταίος φέρεται να σταμάτησε στο σημείο και να άρχισε να κορνάρει επίμονα, προκαλώντας θόρυβο, ενώ, κατά την αναφορά των παραπονουμένων, βρισκόταν υπό την επήρεια μέθης. Σημειώνεται ότι, σε προγενέστερο χρόνο, είχε ανακύψει εργασιακή και οικονομική διαφορά μεταξύ του Κατηγορουμένου και μέλους της οικογένειας των παραπονουμένων. Κατά το ίδιο επεισόδιο, αποδίδεται στον Κατηγορούμενο εξύβριση, καθώς και η απειλητική φράση «θα δείτε τι θα σας κάμω ακόμα». Λίγη ώρα αργότερα, περί ώρα 23:15, ακούστηκε δυνατή έκρηξη έξω από την οικία των παραπονουμένων. Ακολούθως, οι παραπονούμενοι αντιλήφθηκαν φωτιά στο σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το επίδικο όχημα, εντός της αυλής τους. Η φωτιά εκδηλώθηκε στο μπροστινό μέρος του οχήματος, ενώ ο ιδιοκτήτης της οικίας, ο οποίος διαμένει στην ίδια περιοχή του υποστατικού, προσπάθησε να την κατασβέσει μόνος του, χρησιμοποιώντας λάστιχο. Η σκηνή τέθηκε υπό φρούρηση. Από τις έρευνες που ακολούθησαν, διαπιστώθηκε ότι η φωτιά προκλήθηκε μετά από ρίψη γυάλινης μπουκάλας κρασιού Aphrodite Keo, η οποία φέρεται να περιείχε εύφλεκτη ύλη και ρούχο τοποθετημένο στο εσωτερικό της. Από πλάνα κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που εξασφαλίστηκαν, φαίνεται πρόσωπο να ρίχνει τη συγκεκριμένη μπουκάλα. Οι υποψίες στράφηκαν προς τον Κατηγορούμενο, λόγω των υφιστάμενων διαφορών με την οικογένεια των παραπονουμένων, της συμπεριφοράς που φέρεται να επέδειξε νωρίτερα την ίδια ημέρα, καθώς και αναφορών για προηγούμενη σχετική συμπεριφορά σε προγενέστερες ημέρες. Σε έρευνα που διενεργήθηκε στην οικία του Κατηγορουμένου, εντοπίστηκαν μπουκάλες κρασιού Aphrodite Keo. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στην υπόθεση.

 

Τα προαναφερόμενα γεγονότα, εξ όψεως, ανάγονται στις νομικές βάσεις των κατηγοριών που περιέχονται στο κατηγορητήριο. Πρόκειται για αδικήματα που έχουν σοβαρότητα. Ιδίως όσον αφορά το αδίκημα της 1ης Κατηγορίας, συνηθέστερη, στην πράξη, σε περίπτωση καταδίκης, είναι η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας.

 

Το μαρτυρικό υλικό δεν εμφανίζεται, στο παρόν στάδιο, πλήρως διαμορφωμένο. Ωστόσο, στην όψη του και όπως έχει μέχρι στιγμής τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέχει επαρκή βάση για πιθανολόγηση καταδίκης του Κατηγορουμένου, αποκλειστικά για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Η διαπίστωση αυτή δεν συνιστά αξιολόγηση της ουσίας της υπόθεσης ούτε προδικάζει ζητήματα ενοχής ή αθωότητας, και δεν θίγει το τεκμήριο αθωότητας που εξακολουθεί να περιβάλλει τον Κατηγορούμενο.

 

Ο Κατηγορούμενος, ηλικίας 35 ετών και ουκρανικής καταγωγής, δεν εμφανίζει, στην παρούσα φάση, μόνιμους ή επαρκώς σταθερούς δεσμούς με τη Δημοκρατία, ικανούς να λειτουργήσουν ως ουσιαστικό αντίβαρο στον κίνδυνο μη εμφάνισής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αναφορά σε διαμονή του στην Κύπρο και σε προσωπική σχέση, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία ως προς τη σταθερότητα, τη διάρκεια και το εύρος των δεσμών αυτών, δεν αρκεί, ιδίως όταν συνεκτιμάται με τη σοβαρότητα της 1ης Κατηγορίας και την προοπτική επιβολής στερητικής της ελευθερίας ποινής σε περίπτωση καταδίκης. Ούτε η προβαλλόμενη δυσκολία επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του καθιστά τη διαφυγή από τη Δημοκρατία πρακτικά αδύνατη. Υπό το πρίσμα αυτό, οι προσωπικές του περιστάσεις, εξεταζόμενες συνολικά και σε συνάρτηση με τη βαρύτητα της 1ης Κατηγορίας, δεν εξουδετερώνουν τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο οποίος αναδύεται ως πραγματικός και όχι απλώς θεωρητικός.

 

Το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσον ο κίνδυνος φυγοδικίας θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με την επιβολή περιοριστικών όρων. Η αξιολόγηση, όμως, της επάρκειας τέτοιων όρων δεν γίνεται θεωρητικά, αλλά με αναφορά στην πρακτική τους αποτελεσματικότητα υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Εν προκειμένω, οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου δεν καταδεικνύουν τέτοιο επίπεδο σταθερότητας, εντοπισιμότητας και δεσμών με τη Δημοκρατία, ώστε οι συνήθεις όροι να παρέχουν επαρκή διασφάλιση εμφάνισής του. Η δηλωθείσα δυνατότητα καταβολής περιορίζεται σε ποσό €500, χωρίς να έχουν τεθεί στοιχεία ουσιαστικής οικονομικής επιφάνειας ή οικονομικών δεσμών που θα καθιστούσαν τη χρηματική εγγύηση πραγματικά αποτρεπτική. Η παράδοση ταξιδιωτικών εγγράφων, αν και θα δυσχέραινε τη νόμιμη αναχώρηση, δεν αποκλείει πρακτικά τη δυνατότητα διαφυγής από τη Δημοκρατία. Η δε υποχρέωση τακτικής παρουσίας σε αστυνομικό σταθμό θα μπορούσε να παραβιαστεί και, στις περιστάσεις, θα λειτουργούσε κυρίως ως εκ των υστέρων ένδειξη μη συμμόρφωσης, όχι ως επαρκής εγγύηση αποτροπής της φυγής. Τα πιο πάνω συνεκτιμώνται με τη σοβαρότητα της 1ης Κατηγορίας, τη φύση της αποδιδόμενης πράξης και την προοπτική στερητικής της ελευθερίας ποινής σε περίπτωση καταδίκης. Υπό το φως αυτών, το Δικαστήριο δεν ικανοποιείται ότι οποιοσδήποτε όρος ή συνδυασμός όρων θα μπορούσε να εξουδετερώσει επαρκώς τον κίνδυνο μη εμφάνισης του Κατηγορουμένου ενώπιόν του. Ο κίνδυνος φυγοδικίας παραμένει πραγματικός και ουσιαστικός και δεν δύναται, στις συγκεκριμένες περιστάσεις, να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με ηπιότερα μέτρα.

 

Ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο συνεκτιμάται στο πλαίσιο της αρχής της αναλογικότητας. Στην προκειμένη περίπτωση, η κράτηση μέχρι την 26.6.2026 δεν εμφανίζεται υπερβολική ή δυσανάλογη, ενόψει της φύσης και σοβαρότητας των αδικημάτων, ιδίως της 1ης Κατηγορίας, και του πραγματικού κινδύνου φυγοδικίας που έχει διαπιστωθεί. Το χρονικό αυτό διάστημα δεν είναι τέτοιο που να ανατρέπει την αναγκαιότητα του μέτρου ή να καθιστά επαρκή την επιβολή ηπιότερων όρων.

 

Κατάληξη

 

Για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, και με βάση τα επί του παρόντος δεδομένα της υπόθεσης, το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχει πραγματικός και ουσιαστικός κίνδυνος φυγοδικίας, ο οποίος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί επαρκώς με την επιβολή ηπιότερων περιοριστικών όρων.

 

Έχοντας υπόψη το εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο, τη φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων, ιδίως της 1ης Κατηγορίας, την όψη του μαρτυρικού υλικού, τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου και τον χρόνο μέχρι την επόμενη δικάσιμο, το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η κράτηση του Κατηγορουμένου είναι, στην παρούσα περίπτωση, απολύτως αναγκαία για τη διασφάλιση της παρουσίας του ενώπιόν του.

 

Κατά συνέπεια, το αίτημα εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα κράτησης του Κατηγορουμένου μέχρι την επόμενη δικάσιμο, 26.6.2026, και διάταγμα προσαγωγής του στο Δικαστήριο κατά την 26.6.2026.

 

 

(Υπ.) ………………………

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ