ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. M. A. A. κ.α., Υπόθεση αρ. 16798 / 2026, 9/11/2026
print
Τίτλος:
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. M. A. A. κ.α., Υπόθεση αρ. 16798 / 2026, 9/11/2026

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

 

Υπόθεση αρ. 16798 / 2026

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

 

ν.

 

1.   M. A. A.

2.   F. A. A.

3.   M. A. A.

4.   M. A. S.

 

___________________

 

Ημερομηνία: 9 Νοεμβρίου 2026

Εμφανίσεις:

Π. Αβρααμίδης, για την κατηγορούσα Αρχή

Σ. Αδάμου (κα), για τον Κατηγορούμενο 1

Αλ. Αλεξάνδρου με Ε. Αλεξάνδρου (κα), για τον Κατηγορούμενο 2

Ι. Αδάμου (κα), για τον Κατηγορούμενο 3

Κ. Σπηλιωτόπουλος, για τον Κατηγορούμενο 4

Κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4: παρόντες

 

Αίτημα για προσωρινή κράτηση μέχρι τη δίκη

Α Π Ο Φ Α Σ Η

(ex tempore)

 

Οι Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4 αντιμετωπίζουν πέντε κοινές κατηγορίες για αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργημάτων, δηλαδή ένοπλη ληστεία, νυχτερινή διάρρηξη και κλοπή, απαίτηση περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, και κλεπταποδοχής, δύο κοινές κατηγορίες για αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελημάτων, δηλαδή μαχαιροφορίας και επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, ενώ οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν και κοινές κατηγορίες για τα αδικήματα της ληστείας, της νυχτερινής διάρρηξης, της κάλυψης προσώπων με κουκούλα, της απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή, της μαχαιροφορίας, της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, της απειλής και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ενώ οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν και την κοινή κατηγορία της κλεπταποδοχής, και ο Κατηγορούμενος  4 αντιμετωπίζει την ξεχωριστή κατηγορία κλεπταποδοχής. Όλα τα αδικήματα φέρονται να διαπράχτηκαν την 8.10.2026, στη Λεμεσό.

 

Η υπόθεση παρέμεινε παραπέμφθηκε στο Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει την 16.12.2026. Υποβλήθηκε αίτημα για την κράτηση όλων των Κατηγορουμένων μέχρι τότε, το οποίο βασίζεται στον κίνδυνο φυγοδικίας και όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 4, πρόσθετα, στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων μέχρι τη δίκη.  Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου το μέχρι στιγμής διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό (Τεκμήριο Α) και εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις εναντίον του Κατηγορούμενου 4 (Τεκμήρια Β και Γ).  Ενόψει της υποβολής ενστάσεων, ακούστηκε σχετική επιχειρηματολογία.

 

Νομικές πτυχές

 

Η προσωπική ελευθερία, κατοχυρωμένη από το άρθρο 11 του Συντάγματος και το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, αποτελεί την αφετηρία κάθε δικαστικής κρίσης επί αιτήματος κράτησης Κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη. Η κράτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνον εφόσον συγκεκριμένοι και επαρκώς τεκμηριωμένοι λόγοι καθιστούν αναγκαίο τον περιορισμό της ελευθερίας. Το Δικαστήριο καλείται να σταθμίσει τους προβαλλόμενους κινδύνους υπό το φως του τεκμηρίου αθωότητας, της αναλογικότητας και της δυνατότητας αποτελεσματικής αντιμετώπισής τους με ηπιότερα μέτρα. Η σχετική διακριτική ευχέρεια ασκείται εξατομικευμένα, στη βάση των ενώπιόν του στοιχείων, χωρίς γενικεύσεις ή παραδοχές που ανάγουν τη σοβαρότητα των κατηγοριών σε αυτοτελή λόγο κράτησης (ενδεικτικά A.A.S. ν. Αστυνομίας, ΠΕ 193/2022, 14.9.2022· Γενικός Εισαγγελέας ν. Corneci, ΠΕ 6/2026, 19.1.2026· Buzadji v. Republic of Moldova [GC], αρ. 23755/07, 5.7.2016, §§ 87–91, 102· Merabishvili v. Georgia [GC], αρ. 72508/13, 28.11.2017, § 222).

 

Ο κίνδυνος φυγοδικίας αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο κράτησης και εκτιμάται μέσα από τη συνδυαστική αξιολόγηση της σοβαρότητας των αποδιδόμενων αδικημάτων, της πιθανότητας καταδίκης, όπως αυτή διαφαίνεται από την κατ' όψη εξέταση του μαρτυρικού υλικού, και της ποινής που ενδέχεται να επιβληθεί. Η εξέταση αυτή δεν εκτείνεται στην αξιοπιστία των μαρτύρων ούτε προδικάζει την ουσία της υπόθεσης. Η σοβαρότητα των κατηγοριών και η προοπτική αυστηρής ποινής ενδέχεται να ενισχύουν το κίνητρο αποφυγής της δίκης, χωρίς να αρκούν, άνευ ετέρου, για τη δικαιολόγηση της κράτησης. Απαιτείται συνεκτίμηση των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου, της διάρκειας και σταθερότητας της διαμονής του, των οικογενειακών, επαγγελματικών και κοινωνικών δεσμών του, των οικονομικών του συνθηκών, των διασυνδέσεών του με το εξωτερικό και κάθε άλλου δεδομένου που επηρεάζει ουσιωδώς την πιθανότητα εμφάνισής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ύπαρξη δεσμών με τη Δημοκρατία δεν αποκλείει τον κίνδυνο, όπως και η απουσία τους δεν τον καθιστά δεδομένο. Αποφασιστική παραμένει η πραγματική επίδραση των περιστάσεων αυτών στην προοπτική φυγοδικίας και η δυνατότητα διασφάλισης της παρουσίας με κατάλληλους όρους (ενδεικτικά Γενικός Εισαγγελέας ν. Corneci, ανωτέρω· Sanchez i Picanyol and Others v. Spain, 2025, § 280· Merabishvili, ανωτέρω, § 223).

 

Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων συνιστά, επίσης, αυτοτελή λόγο κράτησης. Η εκτίμησή του έχει αναγκαστικά προγνωστικό χαρακτήρα και δεν προϋποθέτει βεβαιότητα για μελλοντικές πράξεις. Απαιτείται, ωστόσο, το σύνολο των διαθέσιμων στοιχείων να δημιουργεί ισχυρή εντύπωση ότι υφίσταται τέτοια πιθανότητα. Στην αξιολόγηση, υπεισέρχονται το ποινικό μητρώο, η ύπαρξη εκκρεμών ή υπό καταχώριση υποθέσεων, η φύση, η συχνότητα και η χρονική εγγύτητα της αποδιδόμενης συμπεριφοράς, ο τρόπος της φερόμενης τέλεσης και οι ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δύναται να προσλάβει η φερόμενη επανάληψη αδικημάτων, ενόσω ο Κατηγορούμενος τελούσε ήδη υπό περιοριστικούς όρους. Δεν υφίσταται, πάντως, προκαθορισμένος αριθμός προηγούμενων καταδικών ή εκκρεμών υποθέσεων που να αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση της σχετικής πιθανολόγησης. Ούτε η απουσία προηγούμενων καταδικών αποκλείει τη διαπίστωση κινδύνου. Κρίσιμη είναι η ουσιαστική σημασία των στοιχείων, η μεταξύ τους συνάφεια και η δυνατότητά τους να στηρίξουν συμπέρασμα για μελλοντική συμπεριφορά, χωρίς να αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ενοχή για πράξεις που δεν έχουν δικαστικώς αποδειχτεί (ενδεικτικά Γενικός Εισαγγελέας ν. Κίτσιου, ΠΕ 111/2025, 29.5.2025· Ignatova ν. Αστυνομίας, ΠΕ 268/2025, 14.10.2025· Ντεμλόζ ν. Αστυνομίας, ΠΕ 173/2026, 15.7.2026· Clooth v. Belgium, αρ. 12718/87, 12.12.1991, § 40). Η πιθανολόγηση αυτή δεν εξαντλείται στη διαπίστωση προηγούμενης παραβατικότητας. Οφείλει να συνδέεται με υπαρκτές, κατά τον χρόνο της απόφασης, συνθήκες που προσδίδουν στον κίνδυνο συγκεκριμένο περιεχόμενο. Παλαιότερες καταδίκες, εκκρεμείς κατηγορίες ή μεμονωμένα περιστατικά αξιολογούνται με αναφορά στη φύση τους, στη χρονική τους απόσταση και στα υπόλοιπα διαθέσιμα δεδομένα. Η αποτίμησή τους υπηρετεί αποκλειστικά τον προληπτικό σκοπό της διαδικασίας και δεν αποτελεί κρίση επί της ποινικής ευθύνης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Seraq, ΠΕ 269/2024, 23.1.2025· Dhiab ν. Αστυνομίας, ΠΕ 252/2025, 16.10.2025· Dereci v. Turkey, αρ. 77845/01, 24.5.2005, § 38).

 

Η διαπίστωση κινδύνου δεν συνεπάγεται, άνευ ετέρου, την αναγκαιότητα της κράτησης. Το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον οι σκοποί της διαδικασίας και, όπου ανακύπτει σχετικό ζήτημα, η προστασία συγκεκριμένων προσώπων μπορούν να εξυπηρετηθούν αποτελεσματικά με όρους εγγύησης, περιορισμούς, διατάγματα, ή άλλα πρόσφορα και νόμιμα μέτρα. Η αξιολόγηση της επάρκειάς τους συνδέεται με τη φύση και την ένταση του διαπιστωμένου κινδύνου, την προηγούμενη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, και τη δυνατότητα πρακτικής εφαρμογής τους. Εάν τα διαθέσιμα μέτρα δεν επαρκούν, η κράτηση δύναται να δικαιολογείται, εφόσον αιτιολογείται ειδικά η αναγκαιότητά της. Η δε διάρκεια του περιορισμού παραμένει ουσιώδης παράμετρος, καθώς κάθε περίοδος κράτησης απαιτεί επαρκή δικαιολόγηση και ιδιαίτερη επιμέλεια ως προς την πρόοδο της διαδικασίας (ενδεικτικά Γενικός Εισαγγελέας ν.  Νέστορος, ΠΕ 15/2026, 4.2.2026· Idalov v. Russia [GC], αρ. 5826/03, 22.5.2012, § 140· Merabishvili, ανωτέρω, § 234).

 

Η τελική κρίση ανήκει στο Δικαστήριο, το οποίο σταθμίζει αυτοτελώς τους προβαλλόμενους λόγους κράτησης, τους παράγοντες που τους ενισχύουν ή τους αποδυναμώνουν και την επάρκεια εναλλακτικών μέτρων. Η αναγκαιότητα στέρησης της ελευθερίας πρέπει να προκύπτει από τα συγκεκριμένα δεδομένα της υπόθεσης και να αποτυπώνεται με αιτιολογία ανάλογη προς τη βαρύτητα του μέτρου.

 

Εξέταση

 

Στην προκειμένη περίπτωση, τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4 είναι σοβαρά, όπως προκύπτει από τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές. Αυτό ισχύει και όσον αφορά τους Κατηγορούμενους 1 και 4, στους οποίους δεν αποδίδεται το σύνολο των αδικημάτων. Σε περίπτωση καταδίκης, πιθανή ποινή, για τέτοιας φύσης αδικήματα, και συνήθης στην πράξη, είναι η στερητική της ελευθερίας ποινή.

 

Από το Τεκμήριο Α και την όψη του μαρτυρικού υλικού, προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα, αποδιδόμενα, εν προκειμένω, συνοπτικά: Στις 8.10.2026, περί ώρα 03:00, πέντε πρόσωπα, με καλυμμένα τα πρόσωπά τους και κρατώντας, σύμφωνα με την καταγγελία, μαχαίρια, εισήλθαν στην κατοικία των Μ1 και Μ2, στην περιοχή Αγίου Αθανασίου Λεμεσού. Αφού ακινητοποίησαν και έδεσαν τον Μ2, ανάγκασαν τη Μ1 να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο του υπνοδωματίου, από το οποίο αφαίρεσαν χρηματικά ποσά σε διάφορα νομίσματα και χρυσαφικά, συνολικής αξίας πέραν των €300.000. Στη συνέχεια, έδεσαν και τη Μ1 και εγκατέλειψαν την κατοικία. Οι παραπονούμενοι απελευθερώθηκαν και ειδοποίησαν την Αστυνομία, στην οποία η Μ1 προέβη σε καταγγελία αυθημερόν. Από τις αστυνομικές εξετάσεις, ιδίως την αξιολόγηση υλικού κλειστών κυκλωμάτων βιντεοπαρακολούθησης, τις καταθέσεις που εξασφαλίστηκαν, τις ανακριτικές καταθέσεις των Κατηγορουμένων και τις υποδείξεις σκηνών από ορισμένους από δύο εκ των Κατηγορουμένων, προέκυψαν στοιχεία που τους συνδέουν με την υπόθεση. Εντοπίστηκαν, επίσης, τα οχήματα που φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν, ρουχισμός και εργαλεία, περιλαμβανομένων κοπιδιού και μαχαιριού. Το σύνολο των κλαπέντων χρυσαφικών έχει ανακτηθεί, όπως και μέρος των χρημάτων. Για την ίδια υπόθεση, εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον τριών ακόμη προσώπων, τα οποία εγκατέλειψαν την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Αεροδρομίου Λάρνακας μετά τη ληστεία. Από την όψη της μαρτυρίας, προκύπτει και η εξατομικευμένη εμπλοκή των Κατηγορουμένων. Η μαρτυρία περιλαμβάνει βασικά τις παραδοχές τους, αναγνωρίσεις, μαρτυρία τρίτων προσώπων και ευρήματα των αστυνομικών εξετάσεων, τα οποία συνδέουν, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικές ενέργειες, καθέναν από τους Κατηγορουμένους με την υπόθεση. Περαιτέρω, η προηγούμενη παρακολούθηση της κατοικίας, οι επανειλημμένες μεταβάσεις σε αυτήν και ο συντονισμός των εμπλεκομένων αποτελούν στοιχεία στα οποία στηρίζεται η θέση της κατηγορούσας Αρχής περί προσχεδιασμένης εγκληματικής ενέργειας. Μπορεί να διατυπωθεί πως υπάρχουν πιθανότητες καταδίκης, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, για καθέναν από τους Κατηγορούμενους 1, 2, 3 και 4. Η διατύπωση αυτή δεν αναιρεί το τεκμήριο αθωότητας των Κατηγορουμένων, στη βάση του οποίου μπορούν να προσδοκούν και στην αθώωσή τους. Η θέση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 4 ότι η Αστυνομία, κατά το ανακριτικό στάδιο, δεν ασχολήθηκε καθόλου με τον Κατηγορούμενο 4, δεν ευσταθεί.

 

Οι Κατηγορούμενοι, νεαρά πρόσωπα, ηλικίας 25, 27, 29 και 24 ετών, αντίστοιχα, είναι συριακής καταγωγής και διαμένουν νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Διατηρούν ορισμένους επαγγελματικούς και οικιστικούς δεσμούς με αυτήν, η επάρκεια των οποίων αξιολογείται σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και τον ενδεχόμενο κίνδυνο φυγοδικίας. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος 2, σύμφωνα με όσα πρόβαλε η Υπεράσπισή του, διαμένει στην Κύπρο επί οκταετία και διατηρεί εργοληπτική εταιρεία, της οποίας είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής, με οκτώ έως δέκα εργαζομένους και σημαντικά έργα υπό εξέλιξη. Πρόκειται, αναμφίβολα, για στοιχεία επαγγελματικής και οικονομικής σύνδεσης με τη Δημοκρατία, τα οποία λαμβάνονται υπόψη. Τέτοια στοιχεία, χαλαρότερης ή παρόμοιας σύνδεσης, ανέφεραν και οι Κατηγορούμενοι 1, 3 και 4, δια των συνηγόρων τους. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 3, όπως αναφέρθηκε από την Υπεράσπιση, βρίσκονται στην Κύπρο, τα τελευταία δέκα και έξι χρόνια, αντίστοιχα, ένας εξ αυτών έχει και μικρό παιδί. Ο Κατηγορούμενος 4 διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια, έχει αδέλφια, απώλεσε τον πατέρα του, πρόσφατα, στη Συρία, και επιχειρεί να φέρει και τη μητέρα του στην Κύπρο. Αυτά τα στοιχεία, ως εκτέθηκαν, αναφορικά με όλους τους Κατηγορούμενους, δεν είναι, από μόνα τους, καθοριστικά. Η βαρύτητά τους εξετάζεται σε συνάρτηση και με τη σοβαρότητα των αποδιδόμενων αδικημάτων, την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία και την ενδεχόμενη ποινική μεταχείριση, σε περίπτωση καταδίκης. Το ενδεχόμενο οικονομικής ή επαγγελματικής ζημίας, σε περίπτωση φυγής των Κατηγορουμένων από τη χώρα, δεν συνιστά, κατ’ ανάγκην, επαρκές αντικίνητρο, ιδίως όταν αυτοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την προοπτική επιβολής πολυετούς στερητικής της ελευθερίας ποινής, σε περίπτωση καταδίκης. Συνεκτιμάται, περαιτέρω, η μαρτυρία που υφίσταται στο Τεκμήριο Α, περί συζητήσεων για αναχώρηση από την Κύπρο, καθώς και το γεγονός ότι τρία πρόσωπα, τα οποία φέρονται να συμμετείχαν στην ίδια ληστεία, εγκατέλειψαν τη Δημοκρατία μετά τη διάπραξή της και καταζητούνται. Η συμπεριφορά των προσώπων αυτών δεν καταλογίζεται στους Κατηγορουμένους, ούτε θεμελιώνει αυτοτελώς κίνδυνο φυγοδικίας τους. Αποτελεί, όμως, στοιχείο του πραγματικού πλαισίου της υπόθεσης, το οποίο δεν μπορεί και να αγνοηθεί. Ως προς τον Κατηγορούμενο 2, λαμβάνεται, επίσης, υπόψη η επισήμανση της Υπεράσπισης, ότι παρέμεινε στην Κύπρο μέχρι τη σύλληψή του, στις 21.10.2026, δεκατρείς ημέρες μετά τη ληστεία. Το γεγονός αυτό συνεκτιμάται υπέρ του, χωρίς, ωστόσο, να εξουδετερώνει τον κίνδυνο φυγοδικίας, ιδίως ενόψει της μεταβολής των περιστάσεων, μετά τη σύλληψη και την παραπομπή του σε δίκη. Υπό τα δεδομένα αυτά, οι προβαλλόμενοι δεσμοί, παρότι υπαρκτοί και ουσιαστικοί, δεν επαρκούν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, για να αποκλείσουν τον διαφαινόμενο κίνδυνο φυγοδικίας.

 

Ο κίνδυνος αυτός σταθμίζεται, περαιτέρω, έναντι της δυνατότητας διασφάλισης της παρουσίας των Κατηγορουμένων 1, 2, 3 και 4 με όρους, περιλαμβανομένης της προτεινόμενης, από πλευράς Κατηγορούμενου 2, χρηματικής εγγύησης των €50.000 για τον ίδιο, και της προτεινόμενης, από πλευράς Κατηγορούμενων 1, 3 και 4 χρηματικής εγγύησης της τάξεως από €2.000 μέχρι €5.000, της υπογραφής προσωπικής εγγύησης, της παράδοσης ταξιδιωτικών εγγράφων, της απαγόρευσης εξόδου από τη Δημοκρατία και της τακτικής παρουσίας σε αστυνομικό σταθμό. Η προσφερόμενη χρηματική εγγύηση είναι σημαντική, ενώ η παράδοση ταξιδιωτικών εγγράφων, η απαγόρευση εξόδου από τη Δημοκρατία και η συχνή παρουσία σε αστυνομικό σταθμό αποτελούν ουσιαστικά μέτρα περιορισμού της δυνατότητας φυγής. Δηλαδή, δεν μπορεί να παραγνωριστεί η αποτρεπτική τους λειτουργία. Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι κατά πόσον οι όροι αυτοί δυσχεραίνουν απλώς τη φυγή, αλλά κατά πόσον παρέχουν, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, επαρκή διασφάλιση της παρουσίας των Κατηγορουμένων 1, 2, 3 και 4 στη δίκη τους. Στην προκειμένη περίπτωση, η σοβαρότητα των αποδιδόμενων αδικημάτων, η ισχύς της εκ πρώτης όψεως μαρτυρίας και η προοπτική επιβολής σημαντικής στερητικής της ελευθερίας ποινής, σε περίπτωση καταδίκης, δημιουργούν ισχυρό κίνητρο αποφυγής της δίκης. Στα δεδομένα αυτά, προστίθενται ο φερόμενος προσχεδιασμός της εγκληματικής ενέργειας, ο συντονισμός περισσότερων προσώπων και η ήδη γενόμενη διαφυγή τριών των εκ των δραστών στο εξωτερικό. Η τελευταία αυτή περίσταση, επαναλαμβάνεται, δεν προσλαμβάνεται ως ένδειξη προσωπικής πρόθεσης οποιουδήποτε εκ των Κατηγορούμενων να διαφύγει, αλλά συνεκτιμάται, ως μέρος των ιδιαίτερων συνθηκών της υπόθεσης. Αναγνωρίζεται ότι η πολυετής παραμονή στη Δημοκρατία, η επιχειρηματική δραστηριότητα του Κατηγορούμενου 2 και η μη αναχώρηση των Κατηγορουμένων, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, μεταξύ της ληστείας και της σύλληψής τους, αποτελούν στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της παρουσίας τους στη δίκη. Δεν παραγνωρίζονται, επίσης, οι οικονομικές ή προσωπικές συνέπειες, που ενδέχεται να επιφέρει η κράτησή τους. Η στάθμιση αυτών, όμως, δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το γεγονός ότι, μετά τη σύλληψη και την παραπομπή τους, η ενδεχόμενη ποινική τους έκθεση έχει καταστεί, πλέον, συγκεκριμένη, και άμεση. Με αυτήν την οπτική, και χωρίς να υποτιμάται η πρακτική σημασία των προτεινόμενων εγγυήσεων, κρίνεται ότι αυτές, ακόμη και συνδυαστικά, δεν παρέχουν επαρκή διασφάλιση έναντι του συγκεκριμένου κινδύνου φυγοδικίας. Η κρίση αυτή, νοείται πως, δεν ερείδεται στην αλλοδαπή καταγωγή των Κατηγορουμένων, όπως τέθηκε από την υπεράσπιση των Κατηγορουμένων 1, 3 και 4, ούτε αποκλειστικά στη σοβαρότητα των κατηγοριών, όπως ήταν η θέση της υπεράσπισης του Κατηγορούμενου 2, με έκταση σε αναφορές περί γενικής τάσης των δικαστηρίων να καθιστούν, πλέον, την εξαίρεση κανόνα. Ούτε στη συμπεριφορά τρίτων προσώπων. Βασίζεται στη σωρευτική και δυναμική αξιολόγηση, όλων των περιστάσεων που τους αφορούν προσωπικά, και τα αντικειμενικά δεδομένα της υπόθεσης. Το αίτημα της κατηγορούσας Αρχής, εγκρίνεται στη βάση αυτή, για όλους τους Κατηγορούμενους, κατάληξη που εν πάση περιπτώσει ακολουθεί και τη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Kostanidi, ΠΕ 254/2026, 27.10.2026, στην οποίαν αναφέρθηκε το εξής:

 

«Η ξεκάθαρη, με βάση την ανάλυσή του, κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι πληρούνται τόσο τα υποκειμενικά όσο και τα αντικειμενικά κριτήρια της ύπαρξης κινδύνου φυγοδικίας, η οποία είναι ορθή, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο με την ορθή οδηγία, που είναι η διαταγή για κράτησή του. Πλέον, ο θεωρητικός κίνδυνος φυγοδικίας ο οποίος θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με κατάλληλους όρους εγγύησης, κρίθηκε να είναι υπαρκτός, ώστε η μόνη αρμόζουσα διαταγή να είναι, κατ' εξαίρεση του κανόνα, η διαταγή κράτησης.»

 

 

Εξετάζεται, όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 4, και η εναλλακτική βάση του αιτήματος. Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια Γ και Β, εναντίον του Κατηγορούμενου 4, εκκρεμούν οι ποινικές υποθέσεις αρ.850/2026 Ε.Δ. Πάφου και 5316/2024 Ε.Δ. Πάφου, για αδικήματα πλαστοπροσωπίας και τροχαία αδικήματα, που φέρονται να διαπράχτηκαν την 4.2.2026 στην Πάφο, και αντίστοιχα, για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή τραυματισμού, συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος, δηλαδή επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης, και αυτών των αδικημάτων, καθώς και για μαχαιροφορία, αδικήματα που φέρονται να διαπράχτηκαν την 28.9.2024. Η εκκρεμότητα των υποθέσεων αυτών δεν εξομοιώνεται, ασφαλώς, με διαπίστωση ενοχής. Όμως, η ύπαρξη περισσότερων ποινικών διαδικασιών, που αφορούν διαφορετικά περιστατικά, σε διαδοχικά χρονικά διαστήματα, αποτελεί δεδομένο που δεν μπορεί να παραγνωριστεί, κατά την εκτίμηση του ενδεχομένου επανάληψης παραβατικής συμπεριφοράς. Ενώ οι προαναφερόμενες υποθέσεις εκκρεμούσαν, ο Κατηγορούμενος 4 φέρεται να ενεπλάκη στη νέα, υπό εξέταση υπόθεση, με συγκεκριμένες ενέργειες. Δεν του αποδίδεται, στο πλαίσιο της παρούσας αξιολόγησης, συμμετοχή πέραν αυτής που προκύπτει από τη μαρτυρία. Δεν φέρεται να εισέβαλε ο ίδιος στην οικία. Η μαρτυρία που τον αφορά συνίσταται στην παραδοχή του ότι μετέβη, κατόπιν οδηγιών, για να παραλάβει και να αποκρύψει τα κλοπιμαία, καθώς και στην τηλεφωνική επικοινωνία κατά την οποία του δόθηκαν οδηγίες να ενεργήσει με προσοχή, ώστε να μη γίνει αντιληπτός. Τα στοιχεία αυτά, εφόσον ιδωθούν στην όψη τους, υποδηλώνουν συνειδητή συμμετοχή σε ενέργειες απόκρυψης της παράνομης προέλευσης περιουσίας, και όχι απλώς περιστασιακή ή ακούσια εμπλοκή. Αυτό που προβληματίζει, επομένως, δεν είναι η ύπαρξη εκκρεμών κατηγοριών καθαυτή, ούτε μπορεί να συναχθεί, από αυτές, σταθερή εγκληματική προδιάθεση. Είναι η χρονική αλληλουχία των αποδιδόμενων περιστατικών και, κυρίως, η φερόμενη εμπλοκή του Κατηγορουμένου 4 σε νέα σοβαρή υπόθεση, παρά την ήδη υφιστάμενη εμπλοκή του σε άλλες ποινικές διαδικασίες. Το δεδομένο αυτό δημιουργεί εύλογο προβληματισμό, ως προς την αποτρεπτική επίδραση που ασκεί, στην περίπτωσή του, η εκκρεμότητα ποινικών διώξεων. Δεν έχει σημασία εάν, σε οποιαδήποτε από τις εκκρεμείς υποθέσεις, υπήρξε αίτημα για αναστολή της ποινικής δίωξης. Συνεκτιμώντας τα ανωτέρω, ιδίως τη φύση των προηγούμενων κατηγοριών, τη χρονική διαδοχή των περιστατικών, και τον συγκεκριμένο τρόπο εμπλοκής του στην παρούσα υπόθεση, κρίνεται ότι υφίσταται ουσιαστικός, και όχι απλώς θεωρητικός, κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων, εάν αφεθεί ελεύθερος μέχρι τη δίκη του. Η εκτίμηση αυτή δεν προϋποθέτει παραδοχή της ενοχής του στις εκκρεμείς υποθέσεις, αλλά απορρέει από τη συνδυαστική αξιολόγηση των συγκεκριμένων δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 4, το αίτημα μπορεί να εγκριθεί και σε αυτή τη βάση.

 

Συνεκτιμάται ο χρόνος μέχρι την 16.12.2026. Σε συνάρτηση με τη φύση των κατηγοριών και τις προβλεπόμενες ποινές, σε περίπτωση καταδίκης, τυχόν κράτηση των Κατηγορούμενων 1, 2, 3 και 4, μέχρι τότε, δεν εκφεύγει από το πλαίσιο της αναλογικότητας, χωρίς η βραχύτητα του χρόνου αυτού να συνιστά αυτοτελή λόγο κράτησης.

 

Κατάληξη

 

Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, το αίτημα για την κράτηση των Κατηγορούμενων 1, 2, 3 και 4 μέχρι την 16.12.2026, εγκρίνεται, στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας, και όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 4, πρόσθετα, στη βάση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων μέχρι τη δίκη. Εκδίδεται διάταγμα για την κράτηση εκάστου των Κατηγορούμενων 1, 2, 3 και 4 μέχρι την 16.12.2026 και διάταγμα για την προσαγωγή εκάστου των Κατηγορούμενων 1, 2, 3 και 4 την 16.12.2026.

(Υπ.) ………………………

Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο